วางมาดสักหน่อย

Chinese

第24章 浅装一下

Thai

บทที่ 24 เก๊กเบาๆ สักหน่อย

Chinese

东聊西扯之间，时间很快就到了中午十二点。

Thai

คุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยๆ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงเที่ยงตรง

Chinese

一群人喝饱了，喊着老板过来买单。

Thai

ทุกคนดื่มจนอิ่มหนำแล้วจึงร้องเรียกเถ้าแก่มาเก็บเงิน

Chinese

让江勤没想到的是，另外那两个男生竟然都不是秦子昂那个品种的大冤种，还真就只付了自己的那杯奶茶的钱。

Thai

สิ่งที่เจียงฉินนึกไม่ถึงก็คือเด็กหนุ่มอีกสองคนกลับไม่ใช่พวกคนโง่ใจป้ำแบบฉินจื่ออั๋ง พวกเขาจ่ายเฉพาะค่าชานมในส่วนของตัวเองจริงๆ

Chinese

倒是郭子航个二货，掏出怀里的生活费就打算请客，结果被江勤拦住了。

Thai

ตรงกันข้ามกับกัวจื่อหางเจ้าทึ่มนั่นที่ล้วงเงินค่าครองชีพในกระเป๋าออกมาคิดจะเลี้ยงทุกคน แต่ผลสุดท้ายกลับถูกเจียงฉินห้ามไว้เสียก่อน

Chinese

大学还没开始就当舔狗，舔的还是几个不认识的女孩，外加两个男的，这不纯纯大冤种吗？

Thai

มหาวิทยาลัยยังไม่ทันเปิดเทอมก็คิดจะเป็นคนคอยประจบเอาใจเขาเสียแล้ว แถมคนที่เอาใจยังเป็นหญิงสาวที่ไม่รู้จักไม่กี่คนบวกกับผู้ชายอีกสองคน นี่มันคนโง่ตัวจริงเสียงจริงไม่ใช่หรือไง

Chinese

最后，每个人都乖乖地付了自己的账，只有江勤跟老板对视一眼，要求对方抹个零。

Thai

สุดท้ายทุกคนต่างก็ยอมจ่ายส่วนของตนเองแต่โดยดี มีเพียงเจียงฉินที่สบตากับเถ้าแก่แล้วขอให้ตัดเศษออกให้

Chinese

“同学，你这杯奶茶本来就十块，没有零头能抹了。”

Thai

“พ่อนักศึกษา ชานมแก้วนี้ของเธอราคาแค่สิบหยวนอยู่แล้ว ไม่มีเศษให้ตัดออกหรอกนะ”

Chinese

“那我能不能给八块？”

Thai

“งั้นผมจ่ายแปดหยวนได้ไหม”

Chinese

“啊……这，也行吧。”

Thai

“อ๋า… งั้น ก็ได้แหละ”

Chinese

听到这段对话，其他人全都忍不住露出了嫌弃的目光。

Thai

เมื่อได้ยินบทสนทนานี้ คนอื่นๆ ต่างก็อดไม่ได้ที่จะส่งสายตารังเกียจออกมา

Chinese

大学生虽然生活费不多，但一杯十几二十块的奶茶应该是付得起的吧？

Thai

แม้นักศึกษาจะมีเงินค่าครองชีพไม่มาก ทว่าชานมแก้วละสิบกว่ายี่สิบหยวนก็น่าจะจ่ายไหวไม่ใช่หรือ

Chinese

啪！

Thai

แปะ!

Chinese

一声轻响，江勤把一张崭新的十元大钞干脆利落地拍在了桌子上。

Thai

มีเสียงเบาๆ ดังขึ้น เจียงฉินตบธนบัตรสิบหยวนใบใหม่เอี่ยมลงบนโต๊ะอย่างเด็ดขาดและคล่องแคล่ว

Chinese

“不用找了，剩下的两块算小费。”

Thai

“ไม่ต้องทอน ส่วนที่เหลืออีกสองหยวนถือเป็นทิป”

Chinese

“？？？？？？”

Thai

“？？？？？？”

Chinese

老板懵了，临川科技大学的学生懵了，而江勤却笑了。

Thai

เถ้าแก่อึ้งไป นักศึกษาของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวนต่างก็อึ้งไป ส่วนเจียงฉินกลับยิ้มออกมา

Chinese

生活的意义是什么？

Thai

ความหมายของชีวิตคืออะไร

Chinese

当然是随时随地浅装一下，以慰藉这漫长又无聊的岁月。

Thai

ย่อมเป็นการเก๊กวางฟอร์มเบาๆ ได้ทุกที่ทุกเวลา เพื่อปลอบประโลมช่วงเวลาอันยาวนานและน่าเบื่อหน่ายนี้

Chinese

见到这一幕，坐在对面的洪颜忍不住认真打量了江勤一眼，她觉得这人还真是挺有意思的，说话张弛有度也就算了，还不按套路出牌，跟她见过的男生好像都不太一样。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ หงเหยียนที่นั่งอยู่ตรงข้ามก็อดไม่ได้ที่จะพินิจมองเจียงฉินอย่างจริงจัง เธอรู้สึกว่าคนคนนี้น่าสนใจมากจริงๆ พูดจารู้จักผ่อนหนักผ่อนเบาก็ว่าไปอย่าง แถมยังไม่เล่นตามบทเดิมๆ ดูเหมือนจะไม่ค่อยเหมือนเด็กหนุ่มคนไหนที่เธอเคยเจอมาเลย

Chinese

而旁边的三个男生则若有所思，心说这种巧妙又不花钱的小逼我以后能不能也装装试试？

Thai

ส่วนเด็กหนุ่มสามคนที่อยู่ข้างๆ กลับครุ่นคิด พลางคิดในใจว่าการเก๊กเท่แบบแยบยลแถมไม่เสียเงินสักหยวนแบบนี้ วันหน้าตนจะลองทำดูบ้างได้ไหมนะ

Chinese

下午一点多钟，天气正热，几个人开始讨论着去哪儿吃午饭的事情。

Thai

เวลาบ่ายโมงกว่าๆ สภาพอากาศกำลังร้อนจัด ทั้งสองสามคนเริ่มปรึกษากันเรื่องจะไปกินข้าวเที่ยงที่ไหน

Chinese

江勤拍拍郭子航的肩膀，表示自己就不去了，他本来就不是科技大的学生，也没有久留的必要。

Thai

เจียงฉินตบไหล่กัวจื่อหางพลางบอกว่าตนคงไม่ไปแล้ว เดิมทีเขาไม่ใช่เด็กมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอยู่แล้ว ทั้งยังไม่มีความจำเป็นต้องอยู่นาน

Chinese

“你们好好吃吧，我得先回学校了。”

Thai

“พวกนายไปกินกันให้อร่อยเถอะ ฉันต้องกลับมหาวิทยาลัยก่อนแล้ว”

Chinese

郭子航瞬间慌了：“义父，没有你在我不行啊，我和刚认识的人说不了话。”

Thai

กัวจื่อหางลนลานขึ้นมาทันที “พ่อบุญธรรม ถ้าไม่มีนายอยู่ด้วยฉันทำไม่ได้นะ ฉันคุยกับคนที่เพิ่งรู้จักไม่เป็น”

Chinese

江勤狠狠啐了一口：“伱个怂货，真他妈给义父丢人，帮你社交也就算了，难道我以后还得帮你谈恋爱？”

Thai

เจียงฉินถ่มน้ำลายเสียงดังอย่างโมโห “เจ้าขี้ขลาดเอ๊ย แม่งทำพ่อบุญธรรมขายหน้าจริงๆ ช่วยนายเข้าสังคมก็แล้วไปเถอะ นี่ต่อไปฉันยังต้องช่วยนายจีบสาวมีแฟนด้วยไหมเนี่ย”

Chinese

“可是……明天才正式入学呢，你下午有什么事啊？”

Thai

“แต่ว่า… พรุ่งนี้ถึงจะรายงานตัวเข้าเรียนอย่างเป็นทางการนี่นา ตอนบ่ายนายมีเรื่องอะไรเหรอ”

Chinese

“冯楠舒下午到校，我得先带她溜一圈，这丫头对于陌生环境的熟悉能力差的一批。”江勤说话间掏出手机，看了一眼时间。

Thai

“เฝิงหนานซูจะถึงมหาวิทยาลัยตอนบ่าย ฉันต้องพาเธอไปเดินเล่นรอบหนึ่งก่อน ยัยเด็กคนนี้มีความสามารถในการทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมใหม่ๆ ห่วยแตกเป็นบ้า” ขณะพูดเจียงฉินก็ล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเวลา

Chinese

“江哥，我怎么感觉你是养了个女儿呢？”

Thai

“พี่เจียง ทำไมฉันรู้สึกเหมือนนายกำลังเลี้ยงลูกสาวอยู่เลยล่ะ”

Chinese

江勤听完之后一愣，觉得这话倒也不错，冯楠舒那丫头是社恐加天然呆，真就像个长不大的小女孩，自己一个奔四的大叔，说是养了个女孩也没什么毛病。

Thai

เมื่อเจียงฉินได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย คิดว่าคำพูดนี้ก็ไม่ผิด ยัยเด็กเฝิงหนานซูนั่นเป็นพวกกลัวสังคมแถมยังเอ๋อตามธรรมชาติ ช่างเหมือนเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่รู้จักโตจริงๆ ตัวเขาที่เป็นลุงวัยใกล้แตะหลักสี่ จะว่าเหมือนเลี้ยงลูกสาวก็ไม่ผิดอะไรเลย

Chinese

于是江勤和众人告别，坐上公交前往临川大学的方向。

Thai

ดังนั้นเจียงฉินจึงบอกลาทุกคน แล้วขึ้นรถประจำทางมุ่งหน้าไปยังทิศทางของมหาวิทยาลัยหลินชวน

Chinese

到站之后，江勤一下车就看到了熟悉的校门，说是校门，其实就是一座不规则的四边形建筑，通体纯白，上书临川大学四个字，说是威武霸气也行，说是艺术感十足也可。

Thai

เมื่อถึงป้าย เจียงฉินลงจากรถแล้วก็มองเห็นประตูมหาวิทยาลัยที่คุ้นเคย จะเรียกว่าประตูมหาวิทยาลัยก็ไม่เชิง แท้จริงแล้วมันคือสิ่งปลูกสร้างทรงสี่เหลี่ยมด้านไม่เท่า สีขาวบริสุทธิ์ทั้งหลัง ด้านบนสลักอักษรสี่ตัวว่า ‘มหาวิทยาลัยหลินชวน’ จะบอกว่าสง่างามน่าเกรงขามก็ได้ หรือจะบอกว่าเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายศิลปะก็ย่อมได้

Chinese

由于是刚开学的缘故，学校门口的人乌央乌央的，各种喧闹声，喊叫声和汽车喇叭声不绝于耳，其中有携家带口入学的新生，也有着刚刚返校的老生，甚至还有瞅准了机会蹲在大门口卖盆子杯子衣服撑子等各种生活用品的附近商户。

Thai

เนื่องจากเพิ่งเปิดภาคเรียน บริเวณหน้าประตูมหาวิทยาลัยจึงเนืองแน่นไปด้วยฝูงชน เสียงเอะอะโวยวาย เสียงตะโกน และเสียงบีบแตรของรถยนต์ดังขึ้นไม่ขาดสาย ในนั้นมีทั้งนักศึกษาใหม่ที่พาครอบครัวมาส่ง มีทั้งรุ่นพี่ที่เพิ่งกลับมามหาวิทยาลัย รวมถึงบรรดาพ่อค้าแม่ค้าในละแวกใกล้เคียงที่เล็งเห็นโอกาสและมานั่งขายกะละมัง แก้วน้ำ ไม้แขวนเสื้อ ตลอดจนของใช้ในชีวิตประจำวันสารพัดชนิดอยู่ที่หน้าประตูใหญ่

Chinese

总之，一片混乱。

Thai

สรุปแล้ว ช่างวุ่นวายอย่างยิ่ง

Chinese

江勤不愿意去挤，就蹲在公交车站，看着人来人往的女大学生，以及那些葱白玉润的漂亮小腿和丰满有致的腰臀。

Thai

เจียงฉินไม่อยากไปเบียดเสียดกับผู้คน จึงนั่งยองๆ อยู่ที่ป้ายรถประจำทาง มองดูเหล่านักศึกษาสาวที่เดินผ่านไปมา ตลอดจนเรียวขาสวยเนียนขาวผ่องและทรวดทรงเอวสะโพกอันอวบอิ่มสมส่วนเหล่านั้น

Chinese

不过下一秒，他的余光就瞥见了一个熟悉的女孩，而那个女孩也一脸惊讶地看着他。

Thai

ทว่าในวินาทีถัดมา หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวที่คุ้นตาคนหนึ่ง และหญิงสาวคนนั้นก็กำลังมองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน

Chinese

“江……江勤同学？”

Thai

“เจียง… นักศึกษาเจียงฉิน?”

Chinese

“洪颜，你怎么也来临大了？”

Thai

“หงเหยียน เธอมา ม.หลินชวน ได้ยังไงกัน”

Chinese

两个问题出口，两人相互对视，随后一切都了然了。

Thai

เมื่อคำถามสองข้อหลุดออกจากปาก ทั้งสองคนต่างสบตากัน จากนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็กระจ่างแจ้ง

Chinese

好家伙，这是互相演啊。

Thai

ให้ตายสิ นี่ต่างคนต่างเล่นละครตบตากันนี่หว่า

Chinese

大家明明都是是临川大学的学生，却巧合般地在科技大的联谊会里认识了，还都装成是同学的样子，结果真的是同学。

Thai

ทั้งที่ทุกคนล้วนเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยหลินชวนแท้ๆ แต่กลับได้มารู้จักกันในงานนัดบอดของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างบังเอิญ ทั้งยังแกล้งทำเป็นเพื่อนร่วมชั้น แต่ผลสุดท้ายกลับเป็นเพื่อนร่วมสถาบันกันจริงๆ

Chinese

“重新认识一下，临大法学系，洪颜。”

Thai

“ขอแนะนำตัวใหม่อย่างเป็นทางการนะ คณะนิติศาสตร์ ม.หลินชวน หงเหยียน”

Chinese

“临大金融学院，江勤。”

Thai

“คณะการเงิน ม.หลินชวน เจียงฉิน”

Chinese

洪颜惊讶于自己猜对了，随后便忍不住一笑：“你一开始怎么不说啊？还偏说自己是科技大的计算机系，演的那么真！”

Thai

หงเหยียนประหลาดใจที่ตัวเองเดาถูก จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ตอนแรกทำไมถึงไม่บอกล่ะ แถมยังเจาะจงบอกว่าตัวเองอยู่สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอีก แสดงได้เหมือนจริงขนาดนั้นเชียว!”

Chinese

江勤微微一笑：“人长得太帅了，不像学霸，怕说出来人家不信。”

Thai

เจียงฉินยิ้มน้อยๆ “คนมันหน้าตาหล่อเกินไป ดูไม่เหมือนพวกหัวกะทิ กลัวพูดออกไปแล้วคนอื่นจะไม่เชื่อ”

Chinese

“真的？”

Thai

“จริงเหรอ”

Chinese

“当然，不过主要还是为了陪朋友，他才是主角，我就没必要显得高人一等了。”

Thai

“แน่นอนอยู่แล้ว แต่ที่สำคัญคือมาเป็นเพื่อนเพื่อนน่ะ เขาต่างหากที่เป็นพระเอก ฉันเลยไม่มีความจำเป็นต้องทำตัวให้ดูเหนือกว่าใคร”

Chinese

“其实我也是这么想的。”

Thai

“จริงๆ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

Chinese

洪颜的目光闪烁着，忽然对这个人生出了一种带有好感的好奇。

Thai

สายตาของหงเหยียนเป็นประกายระยิบระยับ จู่ๆ ก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นที่แฝงไปด้วยความรู้สึกดีๆ ต่อคนตรงหน้าขึ้นมา

Chinese

她从小就有着超出于同龄人的情商，很会照顾人的情绪，这让她收获了很多的友情，但也让她觉得很苦恼。

Thai

เธอมีความฉลาดทางอารมณ์ที่เหนือกว่าคนในวัยเดียวกันมาตั้งแต่เด็ก ทั้งยังคอยดูแลความรู้สึกของผู้คนเป็นอย่างดี สิ่งนี้ทำให้เธอได้รับมิตรภาพมากมาย แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกกลัดกลุ้มใจมากเช่นกัน

Chinese

为什么？

Thai

เพราะอะไรน่ะหรือ

Chinese

因为情商高于同龄人，身边人的所作所为在她眼里就会显得很幼稚，尤其是她颜值很高，身材又好，导致高中里有很多男生都特别喜欢在她面前大呼小叫，吸引她的注意力。

Thai

เพราะความฉลาดทางอารมณ์ที่สูงกว่าคนรุ่นเดียวกัน การกระทำของคนรอบข้างจึงดูไร้เดียงสาในสายตาของเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่เธอมีหน้าตาสะสวยและรูปร่างดี ส่งผลให้ตอนอยู่ชั้นมัธยมปลายมีเด็กหนุ่มมากมายชอบส่งเสียงเอะอะต่อหน้าเธอเป็นพิเศษเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเธอ

Chinese

甚至有一次，在她经过篮球场的时候，有人还故意在她面前扣篮，之后又装作不小心地把球丢向了自己。

Thai

กระทั่งมีอยู่ครั้งหนึ่ง ตอนที่เธอเดินผ่านสนามบาสเกตบอล มีคนจงใจดังก์บาสเกตบอลต่อหน้าเธอ หลังจากนั้นยังแกล้งทำเป็นไม่ระวังแล้วปาลูกบอลมาทางเธออีก

Chinese

她会觉得那些人很傻，却又不能直说，于是就只能少说话，多微笑。

Thai

เธอรู้สึกว่าคนพวกนั้นช่างโง่เง่า ทว่าก็ไม่อาจพูดตรงๆ ได้ จึงทำได้เพียงพูดให้น้อยลงและยิ้มให้มากขึ้น

Chinese

这样的她很寂寞。

Thai

เธอที่เป็นแบบนี้จึงโดดเดี่ยวมาก

Chinese

可这一次，她却遇到了一个说与做都让她感觉很舒服的人，这真的很难得。

Thai

ทว่าในครั้งนี้ เธอกลับได้พบกับคนที่ทั้งคำพูดและการกระทำให้ความรู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง ช่างหาได้ยากจริงๆ

Chinese

试想一下，如果刚刚奶茶店里的人换成别人呢？

Thai

ลองคิดดูสิว่า หากคนที่อยู่ในร้านชานมเมื่อครู่นี้เปลี่ยนเป็นคนอื่นล่ะ

Chinese

他肯定想要展现自己的优越感，一开口就会说自己是临大的，然后想着被其他人赞扬。

Thai

คนคนนั้นจะต้องอยากแสดงความเหนือกว่าของตนเองออกมาอย่างแน่นอน พออ้าปากก็คงบอกว่าตัวเองอยู่ ม.หลินชวน แล้วก็เฝ้ารอให้คนอื่นมาชื่นชม

Chinese

洪颜并不是讨厌这种人，只是更喜欢和稳重一点的人交朋友，人都是有自己的喜好的，而江勤隐瞒自己身份的做法恰好正中了洪颜的喜好。

Thai

หงเหยียนไม่ได้รังเกียจคนแบบนี้ เพียงแต่ชอบคบหากับคนที่สุขุมรอบคอบมากกว่า คนเราย่อมมีความชอบของตัวเอง และการกระทำของเจียงฉินที่ปิดบังฐานะของตนก็ตรงกับความชอบของหงเหยียนอย่างพอดิบพอดี

Chinese

不过她现在要赶着回宿舍收拾床铺，没有过多的时间可以用来闲聊，于是就主动加了江勤的QQ。

Thai

ทว่าตอนนี้เธอต้องรีบกลับหอพักไปจัดที่นอน ไม่มีเวลาว่างมากพอจะมาพูดคุยสัพเพเหระ จึงเป็นฝ่ายขอแอดคิวคิวของเจียงฉินก่อน

Chinese

“这是我第一次主动加男孩的QQ，以前从来没有过。”

Thai

“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันขอแอดคิวคิวผู้ชายก่อนเลยนะ เมื่อก่อนไม่เคยมีมาก่อนเลย”

Chinese

“巧了，我也是第一次被女生主动加QQ。”

Thai

“บังเอิญจัง นี่ก็เป็นครั้งแรกที่มีผู้หญิงมาขอแอดคิวคิวฉันก่อนเหมือนกัน”

Chinese

洪颜笑的恬静而轻松：“那我就先走了，宿舍还有一堆事儿呢，有时间一起出来聊天？”

Thai

หงเหยียนยิ้มอย่างอ่อนหวานและผ่อนคลาย “งั้นฉันไปก่อนนะ ที่หอยังมีเรื่องต้องทำอีกเป็นกอง มีเวลาว่างค่อยออกมาคุยกันไหม”

Chinese

江勤微微点头：“好，有空见。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้าเล็กน้อย “ได้ ไว้ว่างๆ เจอกัน”

Chinese

“拜拜。”

Thai

“บ๊ายบาย”

Chinese

洪颜冲他摆摆手，然后转身进入了东校区的校门。

Thai

หงเหยียนโบกมือให้เขา จากนั้นจึงหมุนตัวเดินเข้าประตูวิทยาเขตตะวันออกไป

Chinese

而江勤则跨过了天桥，一直走到了本校部，然后费尽力气挤了进去，结果挤进去他才发现，好家伙，原来里面更挤。

Thai

ส่วนเจียงฉินก็ข้ามสะพานลอย เดินตรงไปยังวิทยาเขตหลัก จากนั้นจึงออกแรงเบียดเสียดเข้าไป ผลปรากฏว่าพอเบียดเข้าไปได้เขาถึงพบว่า ให้ตายสิ ด้านในกลับยิ่งเบียดเสียดกว่าเดิมเสียอีก

Chinese

还有个小伙子似乎是挤丢了女朋友，在人群里疯狂喊着“齐佳怡”“齐佳怡”！

Thai

แถมยังมีชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะพลัดหลงกับแฟนสาวท่ามกลางผู้คน กำลังตะโกนลั่นฝูงชนอย่างบ้าคลั่งว่า “ฉีเจียอี๋!” “ฉีเจียอี๋!”

Chinese

江勤听得烦躁，于是好心挤过去告诉他：老哥，齐佳怡等于八，都他妈大学生了怎么加减法还学不会？

Thai

เจียงฉินได้ยินแล้วรู้สึกรำคาญใจ จึงหวังดีเบียดเข้าไปบอกเขาว่า พี่ชาย ฉีเจียอี๋ (เจ็ดบวกหนึ่ง) เท่ากับแปด แม่งเป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้ว ทำไมบวกลบเลขยังไม่เป็นอีกวะ

Chinese

随后，江勤按照通知书里附赠的地图一路往前，终于在同样拥挤的宿舍区找到了自己的宿舍楼。

Thai

จากนั้น เจียงฉินก็เดินหน้าไปตามแผนที่ที่แนบมาในหนังสือแจ้งการตอบรับเข้าเรียน ในที่สุดก็หาตึกหอพักของตนเองพบในโซนหอพักที่เบียดเสียดไม่แพ้กัน

Chinese

一进门，宿舍里已经有三个人在聊天了，江勤被挤得有点暴躁，于是坐在椅子上边歇息边听他们聊，对三人逐渐有了一定的了解。

Thai

ทันทีที่ก้าวเข้าประตู ในห้องพักก็มีคนสามคนกำลังนั่งคุยกันอยู่แล้ว เจียงฉินรู้สึกหงุดหงิดจากการเบียดเสียดมาเล็กน้อย จึงนั่งพักบนเก้าอี้พลางฟังพวกเขาคุยกัน และค่อยๆ เข้าใจเกี่ยวกับทั้งสามคนมากขึ้นในระดับหนึ่ง

Chinese

周超，南方龙城人，皮肤很黑，个头比较小。

Thai

โจวเชา คนเมืองหลงเฉิงทางใต้ ผิวคล้ำ รูปร่างค่อนข้างเล็ก

Chinese

任自强，东山人，瘦瘦高高的，脸上有点青春痘，但说话很客气。

Thai

เหรินจื้อเฉียง คนตงซาน รูปร่างผอมสูง ใบหน้ามีสิวอยู่บ้าง แต่พูดจาสุภาพมาก

Chinese

曹广宇，来自杭城，穿了一身牌子货，架子端的很高，自我介绍的时候还特地说了一句亲爹是做生意的。

Thai

เฉากว่างอวี่ มาจากหางเฉิง สวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมทั้งตัว วางมาดหยิ่งยโสอย่างยิ่ง ตอนแนะนำตัวยังจงใจพูดเสริมขึ้นมาประโยคหนึ่งว่าพ่อแท้ๆ ทำธุรกิจ

Chinese

“哥们儿，你呢？”

Thai

“เพื่อน แล้วนายล่ะ”

Chinese

“江勤，济州人，平时喜欢做生意。”

Thai

“เจียงฉิน คนจี้โจว ปกติชอบทำธุรกิจ”

Chinese

“我草，你占我便宜？！”

Thai

“เชี่ย นายเอาเปรียบฉันเหรอ?!”

Chinese

曹广宇嘴都差点气歪了，你这不是强行当我爸爸吗？而旁边的任自强和周超则全都捧腹大笑，心说活该，装逼遭雷劈懂不懂！

Thai

เฉากว่างอวี่โกรธจนปากแทบเบี้ยว นี่นายไม่ได้กำลังยัดเยียดตัวเองมาเป็นพ่อฉันหรอกหรือ ส่วนเหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาที่อยู่ข้างๆ ต่างก็หัวเราะกุมท้อง พลางคิดในใจว่าสมน้ำหน้า เก๊กเท่ระวังโดนฟ้าผ่านะเว้ย เข้าใจไหม!

Chinese

江勤心说我他妈也没说错啊，老子就是喜欢做生意，不服你咬我？

Thai

เจียงฉินคิดในใจว่า แม่งเอ๊ย ฉันก็ไม่ได้พูดผิดนี่หว่า ก็ฉันชอบทำธุรกิจจริงๆ ไม่พอใจก็มากัดฉันสิ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)