นอนไม่หลับกันหมด

Chinese

第113章 全都睡不着

Thai

ตอนที่ 113 นอนไม่หลับกันหมด

Chinese

“晚安，江勤。”

Thai

“ราตรีสวัสดิ์ เจียงฉิน”

Chinese

万籁俱寂的夜晚，手机屏幕映亮了小富婆柔美的脸。

Thai

ในค่ำคืนที่สรรพสิ่งเงียบสงัด หน้าจอโทรศัพท์มือถือส่องแสงสว่างกระทบใบหน้าอันงดงามอ่อนหวานของแม่หนูเศรษฐี

Chinese

她此时是趴着的状态，左手横搭在枕头上，下巴枕着手臂，右手举着手机，然后静静地看着江勤的头像，那是一只丑丑的四眼狗，就是那种毛发黑黑的，但是头上有两撮眉毛似的小黄毛的土狗。

Thai

ตอนนี้เธอกำลังนอนคว่ำ แขนซ้ายพาดขวางอยู่บนหมอน คางเกยอยู่บนแขน มือขวาถือโทรศัพท์มือถือไว้ พลางจ้องมองรูปโปรไฟล์ของเจียงฉินเงียบๆ มันคือรูปหมาสี่ตาสุดอัปลักษณ์ ตัวเตี้ยขนสีดำ แต่มีขนสีเหลืองกระจุกเล็กๆ คล้ายคิ้วสองข้างอยู่บนหัวแบบหมาพื้นบ้าน

Chinese

它的眼神凶凶的，表情就像是在说，走，遛！

Thai

แววตาของมันดูดุร้าย สีหน้าราวกับกำลังบอกว่า ไป เดินเล่นกัน!

Chinese

冯楠舒把放下手机，将脸埋进枕头里，接着翻个身，盯着空白的墙壁开始发呆，仿佛木有灵魂。

Thai

เฝิงหนานซูวางโทรศัพท์มือถือลง ซุกหน้าเข้าไปในหมอน จากนั้นก็พลิกตัว จ้องมองผนังห้องอันว่างเปล่าพลางเหม่อลอยไป ราวกับไร้วิญญาณ

Chinese

不过没等她呆太久，旁边的手机屏幕就忽然一亮，打开来看，是凶巴巴的四眼狗发来了消息。

Thai

ทว่าเหม่ออยู่ได้ไม่นาน หน้าจอโทรศัพท์มือถือด้านข้างก็สว่างวาบขึ้นมา พอกดเปิดดูก็พบว่าเป็นข้อความที่ส่งมาจากหมาสี่ตาสุดดุร้าย

Chinese

“明天接你去团建，早七点，不许迟到。”

Thai

“พรุ่งนี้จะไปรับเธอไปทำกิจกรรมกระชับมิตรของทีม เจ็ดโมงเช้า ห้ามสายเด็ดขาด”

Chinese

“我没有老板娘证。”冯楠舒捡起手机啪啪打字。

Thai

“ฉันไม่มีใบรับรองเถ้าแก่เนี้ย” เฝิงหนานซูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์รัวๆ

Chinese

“这倒是个问题，因为这次毕竟是团建活动，带着工牌和胸牌才有氛围感，所以明天不带工牌和胸牌的一律不许上车。”

Thai

“นี่ก็เป็นปัญหาจริงๆ นั่นแหละ เพราะยังไงครั้งนี้ก็เป็นกิจกรรมกระชับมิตรของทีม ต้องพกบัตรพนักงานกับป้ายชื่อถึงจะได้บรรยากาศ เพราะงั้นพรุ่งนี้ใครไม่พกบัตรพนักงานกับป้ายชื่อห้ามขึ้นรถทุกคน”

Chinese

冯楠舒看完之后沉默了一下，将葱白玉润的手指摸到键盘上，刚要回复，江勤的下一条消息就跳了出来。

Thai

หลังจากเฝิงหนานซูอ่านจบก็เงียบไปครู่หนึ่ง เลื่อนนิ้วเรียวขาวผ่องดุจหยกแตะลงบนแป้นพิมพ์ กำลังจะตอบกลับ ข้อความถัดไปของเจียงฉินก็เด้งขึ้นมา

Chinese

“但你可以选择不坐大巴，坐我副驾。”

Thai

“แต่เธอเลือกที่จะไม่นั่งรถบัสได้ มานั่งเบาะข้างคนขับของฉันแทน”

Chinese

“江勤，你真是个大好人。”

Thai

“เจียงฉิน นายเป็นคนดีมากจริงๆ”

Chinese

江勤看完冯楠舒的消息，躺在床上睡不着，一个劲儿地盯着天花板发愣，半晌后他坐了起来，用后背依靠着墙继续愣，结果目光一撇，他发现对面的曹广宇和自己如出一辙，而且是很早就开始维持这种状态了。

Thai

เจียงฉินอ่านข้อความของเฝิงหนานซูจบ ก็นอนอยู่บนเตียงตาค้าง เอาแต่นอนจ้องเพดานอย่างเหม่อลอย ผ่านไปครู่ใหญ่เขาก็ลุกขึ้นนั่ง เอาหลังพิงกำแพงพลางเหม่อต่อ ทว่าพอปรายตามองไป เขาก็พบว่าเฉากว่างอวี่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามมีสภาพเหมือนกับตัวเองไม่มีผิด แถมยังรักษาสภาพแบบนี้มานานแล้วด้วย

Chinese

江勤的头皮不禁一阵发麻：“伱怎么还不睡？连动静都没有，给我吓我一跳。”

Thai

หนังศีรษะของเจียงฉินพลันชาวาบ “ทำไมนายยังไม่นอนอีก ไม่มีเสียงอะไรเลยสักนิด ทำฉันตกใจหมด”

Chinese

曹广宇看了他一眼，闷闷地开口：“你不是也没睡？”

Thai

เฉากว่างอวี่เหลือบมองเขา แล้วเอ่ยอย่างอู้อี้ “นายก็ยังไม่นอนเหมือนกันไม่ใช่หรือไง”

Chinese

“明天要去团建了，我只是有点兴奋而已。”江勤把被子拉上来，往身上围了一下，“曹兄，你又是为什么？说来听听。”

Thai

“พรุ่งนี้จะต้องไปทำกิจกรรมกระชับมิตรของทีมแล้ว ฉันแค่ตื่นเต้นนิดหน่อยเท่านั้นเอง” เจียงฉินดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว “สหายเฉา แล้วนายล่ะเพราะอะไร เล่าให้ฟังหน่อยสิ”

Chinese

“我在思考人生，想的有点深，有点睡不太着。”

Thai

“ฉันกำลังคิดเรื่องชีวิต คิดลึกซึ้งไปหน่อย เลยนอนไม่ค่อยหลับ”

Chinese

“又盯上哪家的姑娘了？”

Thai

“ไปเล็งสาวบ้านไหนไว้อีกแล้วล่ะ”

Chinese

曹广宇忽然动了一下，换了个舒服的姿势：“跟你说说也行，不过这件事只能咱俩知道，你不许告诉别人，如果你同意的话就发个誓。”

Thai

เฉากว่างอวี่ขยับตัวกะทันหัน เปลี่ยนเป็นท่านั่งที่สบายขึ้น “เล่าให้นายฟังก็ได้ แต่เรื่องนี้รู้ได้แค่พวกเราสองคนนะ นายห้ามไปบอกคนอื่น ถ้าตกลงก็สาบานมาก่อน”

Chinese

“罗里吧嗦的，不说我睡了，看样你也想不出有什么深度的东西。”江勤张嘴就是激将法。

Thai

“พูดจาเวิ่นเว้อ ไม่เล่าฉันก็จะนอนแล้ว ดูท่านายคงคิดอะไรลึกซึ้งไม่ออกหรอก” เจียงฉินอ้าปากก็ใช้แผนยั่วยุทันที

Chinese

“哎哎哎，别啊，说了说了，我马上就说了。”

Thai

“เฮ้ยๆๆ อย่าเพิ่งสิ เล่าแล้วๆ ฉันจะเล่าเดี๋ยวนี้แหละ”

Chinese

江勤就知道这货忍不住：“说吧，我勉强忍住困意听一下。”

Thai

เจียงฉินรู้อยู่แล้วว่าหมอนี่ทนไม่ไหว “ว่ามาสิ ฉันจะฝืนทนความง่วงฟังดูสักหน่อย”

Chinese

“老江，你说喜欢是一种什么感觉？有具体的表现吗？还有就是，怎么知道一个姑娘喜不喜欢我？”

Thai

“เหล่าเจียง นายว่าการชอบใครสักคนมันเป็นความรู้สึกแบบไหนกันแน่ มีการแสดงออกที่ชัดเจนไหม แล้วก็ จะรู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงชอบฉันหรือเปล่า”

Chinese

江勤被这一句话瞬间给干沉默了：“你在这儿坐了半夜就是在思考这个问题？有情况？”

Thai

เจียงฉินถึงกับเงียบกริบไปทันทีเมื่อได้ยินประโยคนี้ “นายลุกขึ้นมานั่งครึ่งค่อนคืนก็เพราะคิดเรื่องนี้เนี่ยนะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ”

Chinese

“我没谈过恋爱，有点不太清楚。”曹广宇开始吐露心声。

Thai

“ฉันไม่เคยมีความรักมาก่อน ก็เลยไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่” เฉากว่างอวี่เริ่มเปิดเผยความในใจ

Chinese

“那你开学的时候还牛哄哄地说自己有五个女朋友？”

Thai

“แล้วตอนเปิดเทอมนายยังคุยโวโอ้อวดว่าตัวเองมีแฟนมาแล้วห้าคนอยู่เลยไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“那时候咱还不熟啊，我必须得装一下子，万一就我一个人没谈过恋爱呢？那多丢人。”

Thai

“ตอนนั้นพวกเรายังไม่สนิทกันนี่นา ฉันก็ต้องเก๊กฟอร์มไว้หน่อย เผื่อว่ามีแค่ฉันคนเดียวที่ไม่เคยมีแฟนขึ้นมา มันจะน่าขายหน้าขนาดไหน”

Chinese

江勤呵呵一声：“没谈过恋爱不丢人，硬说谈过才丢人。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะหึๆ “ไม่เคยมีความรักมันไม่น่าขายหน้าหรอก ดันทุรังบอกว่าเคยมีสิถึงจะน่าขายหน้า”

Chinese

“好吧，我说实话，我现在可能是喜欢上了一个女孩。”曹广宇忽然开口，眼神有些发烫。

Thai

“เอาเถอะ ฉันพูดความจริงก็ได้ ตอนนี้ฉันอาจจะชอบผู้หญิงคนหนึ่งเข้าแล้ว” เฉากว่างอวี่เอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหัน แววตาเริ่มเป็นประกายร้อนแรง

Chinese

江勤没有太多的惊讶：“正常，你就是见一个爱一个黄一个。”

Thai

เจียงฉินไม่ได้ประหลาดใจอะไรมากนัก “เรื่องปกติ นายมันพวกเจอใครก็ชอบไปหมด แล้วก็แห้วไปหมดทุกรายอยู่แล้ว”

Chinese

“我这次是来真的了，你没发现我最近一直早出晚归吗？其实我一直在和她见面，但是不知道为什么，我变得很谨慎了。”

Thai

“ครั้งนี้ฉันเอาจริงนะ นายไม่สังเกตเหรอว่าช่วงนี้ฉันออกแต่เช้ากลับดึกตลอด ที่จริงฉันไปเจอเธอมาโดยตลอด แต่ไม่รู้ทำไม ฉันกลับระมัดระวังตัวขึ้นมาก”

Chinese

听到这话，江勤稍微来了点兴致：“哪个系的？怎么认识的？”

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงฉินก็เริ่มสนใจขึ้นมาเล็กน้อย “อยู่คณะไหน รู้จักกันได้ยังไง”

Chinese

“我们现在聊得是人生，你不要扯开话题，我问你啊老江，到底怎么确定自己喜不喜欢一个人？”曹广宇把问题抛给了江勤。

Thai

“ตอนนี้พวกเรากำลังคุยเรื่องชีวิตกันอยู่นะ นายอย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่องสิ ฉันถามนายนะเหล่าเจียง จะรู้ได้อย่างแน่ชัดได้ยังไงว่าตัวเองชอบใครสักคนหรือเปล่า” เฉากว่างอวี่โยนคำถามกลับไปให้เจียงฉิน

Chinese

“呵呵，你这纯粹就是在问一个秃子怎么保养头发。”

Thai

“หึๆ สิ่งที่นายถามนี่มันเหมือนกับการไปถามคนหัวล้านว่าบำรุงเส้นผมยังไงชัดๆ”

Chinese

正在此时，曹广宇的隔壁床传来吱呀一声，周超坐了起来：“喜欢就是想见她，想哄她开心，想黏在一起，是一种魂不守舍的惦念，是一种奋不顾身的冲动，是一种发自肺腑的喜悦。”

Thai

ในตอนนั้นเอง เตียงข้างๆ เฉากว่างอวี่ก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด โจวเชาลุกขึ้นนั่ง “ความชอบก็คือการอยากเจอเธอ อยากเอาใจให้เธอมีความสุข อยากตัวติดกัน เป็นความคะนึงหาจนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เป็นแรงกระตุ้นที่ไม่คิดชีวิต เป็นความยินดีปรีดาที่มาจากก้นบึ้งของหัวใจ”

Chinese

“你怎么还没睡？”江勤难以置信。

Thai

“ทำไมนายยังไม่นอนอีก” เจียงฉินไม่อยากจะเชื่อ

Chinese

周超也坐了起来：“拜托，这个年纪在这个时候怎么睡得着？”

Thai

โจวเชาก็ลุกขึ้นนั่งเหมือนกัน “ขอร้องเถอะ วัยนี้เวลาแบบนี้จะไปนอนหลับได้ยังไง”

Chinese

曹广宇摆摆手表示无所谓：“没事，只要任自强那个狗币睡了就行，这事儿天知地知我知你们知，绝对不能第四个人知道。”

Thai

เฉากว่างอวี่โบกมือบอกว่าไม่เป็นไร “ช่างเถอะ ขอแค่ไอ้เวรเหรินจื้อเฉียงหลับไปแล้วก็พอ เรื่องนี้ฟ้ารู้ดินรู้ ฉันรู้พวกนายรู้ ห้ามคนที่สี่รู้เด็ดขาด”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

“可以。”

Thai

“ตกลง”

Chinese

“没问题。”

Thai

“ไม่มีปัญหา”

Chinese

话音落下，众人难以置信地看向西南角，发现任自强也坐了起来，脸上带着微笑，刚才那句没问题就是这货喊的。

Thai

สิ้นเสียง ทุกคนต่างมองไปยังมุมทิศตะวันตกเฉียงใต้อย่างไม่อยากเชื่อสายตา แล้วพบว่าเหรินจื้อเฉียงก็ลุกขึ้นมานั่ง บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม ประโยคไม่มีปัญหาเมื่อกี้นี้ก็คือไอ้หมอนี่เป็นคนตะโกนออกมานั่นเอง

Chinese

曹广宇脸见他起来之后脸都绿了：“草，你怎么也没睡？连你都知道了，那全校都得知道了。”

Thai

พอเฉากว่างอวี่เห็นเขาลุกขึ้นมาใบหน้าก็ถอดสีทันที “เชี่ย ทำไมนายก็ยังไม่นอนอีก ขนาดนายยังรู้แล้ว ทั้งมหาวิทยาลัยคงได้รู้กันหมดแน่”

Chinese

江勤听完之后摆摆手：“你怕他个毛线，他舔潘秀舔了一个月，结果舔成兄妹了，这不得笑他一辈子？你还怕他笑话你？”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็โบกมือ “นายจะไปกลัวอะไรมัน หมอนั่นตามเลียแข้งเลียขาพานซิ่วมาตั้งเดือน สุดท้ายกลายเป็นพี่น้องกันเฉย เรื่องนี้ต้องล้อมันไปทั้งชาติไม่ใช่เหรอ นายยังจะกลัวมันหัวเราะเยาะนายอีกเหรอ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

任自强转头躺回到床上，心说我还不如睡死算了。

Thai

เหรินจื้อเฉียงหันหลังล้มตัวลงนอนบนเตียงตามเดิม พลางคิดในใจว่าฉันนอนหลับตายไปเลยยังดีกว่า

Chinese

曹广宇觉得江勤说的有道理，于是也就没了顾虑：“我觉得她人挺好的，除了脾气暴躁一些没别的毛病，你们说我应不应该追她？”

Thai

เฉากว่างอวี่รู้สึกว่าที่เจียงฉินพูดก็มีเหตุผล จึงหมดความกังวล “ฉันว่าเธอนิสัยดีมากเลยนะ นอกจากอารมณ์ร้อนไปหน่อยก็ไม่มีข้อเสียอย่างอื่นแล้ว พวกนายว่าฉันควรจีบเธอไหม”

Chinese

“有勇气喜欢就去喜欢，别等没勇气了再后悔，另外，一定要认准人，好的女孩会让你成长，坏的女孩只会让你沉沦。”江勤给出一个中肯的建议。

Thai

“มีความกล้าที่จะชอบก็ไปชอบเถอะ อย่ารอจนหมดความกล้าแล้วค่อยมานึกเสียใจทีหลัง อีกอย่าง ต้องดูคนให้ดีด้วย ผู้หญิงที่ดีจะทำให้นายเติบโตขึ้น ส่วนผู้หญิงที่ไม่ดีมีแต่จะทำให้นายถลำลึก” เจียงฉินให้คำแนะนำอย่างตรงไปตรงมา

Chinese

周超忍不住往前一挪：“老曹，是咱班的吗？”

Thai

โจวเชาอดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาใกล้ “เหล่าเฉา อยู่ห้องเดียวกับพวกเราเหรอ”

Chinese

“不是，说了你们也不认识，睡觉！”曹广宇呼啦躺平。

Thai

“ไม่ใช่ บอกไปพวกนายก็ไม่รู้จักอยู่ดี นอนได้แล้ว!” เฉากว่างอวี่ล้มตัวลงนอนแผ่ทันที

Chinese

江勤看向周超：“你刚才说喜欢是什么感觉来着？”

Thai

เจียงฉินหันไปมองโจวเชา “เมื่อกี้ที่นายบอกว่าความชอบคือความรู้สึกแบบไหนนะ”

Chinese

“喜欢就是想见她，想哄她开心，想黏在一起，是一种魂不守舍的惦念，是一种奋不顾身的冲动，是一种发自肺腑的喜悦。”

Thai

“ความชอบก็คือการอยากเจอเธอ อยากเอาใจให้เธอมีความสุข อยากตัวติดกัน เป็นความคะนึงหาจนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เป็นแรงกระตุ้นที่ไม่คิดชีวิต เป็นความยินดีปรีดาที่มาจากก้นบึ้งของหัวใจ”

Chinese

江勤沉默了半晌：“这个答案你是从哪里听来的？这么邪乎。”

Thai

เจียงฉินเงียบไปครู่ใหญ่ “คำตอบนี้นายไปได้ยินมาจากไหน ดูเว่อร์วังขนาดนี้”

Chinese

“我刚才正在被窝里看小说，正好看到这句话，加上你们正在讨论，我就随口念出来了。”

Thai

“เมื่อกี้ฉันกำลังนอนอ่านนิยายอยู่ในผ้าห่ม พอดีเจอประโยคนี้เข้า ประกอบกับพวกนายกำลังคุยกันอยู่ ฉันก็เลยท่องออกมาน่ะสิ”

Chinese

“网文？我还以为是真的呢，差点对号入座，网文没真东西，就知道唬人，你以后少看。”

Thai

“นิยายออนไลน์เหรอ ฉันก็นึกว่าเรื่องจริงซะอีก เกือบจะเอาตัวเองไปเปรียบเทียบตามแล้ว นิยายออนไลน์ไม่มีอะไรจริงสักอย่าง รู้จักแต่หลอกคน วันหลังนายก็อ่านให้น้อยๆ หน่อย”

Chinese

江勤拽着被子躺下，刚要闭眼睡觉，旁边的手机忽然亮了一下，打开来看，是郭子航的qq消息。

Thai

เจียงฉินดึงผ้าห่มขึ้นมาแล้วล้มตัวลงนอน พอกำลังจะหลับตานอน โทรศัพท์มือถือข้างตัวก็สว่างวาบขึ้นมา เปิดดูก็พบว่าเป็นข้อความคิวคิวจากกัวจื่อหาง

Chinese

“江哥，我听说我们学校有一个奶茶店要转让，你要不要来看看？”

Thai

“พี่เจียง ผมได้ยินมาว่าที่มหาวิทยาลัยของพวกเรามีร้านชานมจะเซ้งร้าน พี่จะมาดูหน่อยไหม”

Chinese

“真是说什么来什么，在什么位置，不会是在男生宿舍的小广场吧？”江勤的实体键盘已经用的贼溜了。

Thai

“ช่างประจวบเหมาะจริงๆ อยู่ตรงไหนล่ะ คงไม่ใช่ตรงลานกว้างหอพักชายหรอกนะ” แป้นพิมพ์ปุ่มกดของเจียงฉินถูกพิมพ์จนคล่องปร๋อแล้ว

Chinese

郭子航也是秒回：“就在女生宿舍楼底下。”

Thai

กัวจื่อหางตอบกลับมาในทันทีเช่นกัน “อยู่ใต้ตึกหอพักหญิงเลยครับ”

Chinese

“那我明天早上过去看看，你七点半在学校门口等我，别来太早，我可能还要接个人。”

Thai

“งั้นพรุ่งนี้เช้าฉันจะแวะไปดู นายรอฉันที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยตอนเจ็ดโมงครึ่ง ไม่ต้องมาเช้าเกินไปนะ ฉันอาจจะต้องไปรับคนคนหนึ่งก่อน”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)