ความเชื่องมงายยุคศักดินาเต็มปาก

Chinese

第213章 满嘴的封建迷信

Thai

บทที่ 213 เรื่องงมงายเต็มปาก

Chinese

装逼是一件很爽的事情，江勤承认自己是个土狗，就喜欢这样龙傲于天的感觉，但他今天绝对不是故意要装逼的，他只是不想亏了那十六杯奶茶。

Thai

การขี้เก๊กอวดเบ่งเป็นเรื่องที่สะใจมาก เจียงฉินยอมรับว่าตัวเองเป็นพวกบ้านนอก ชอบความรู้สึกเหมือนมังกรผงาดค้ำฟ้าแบบนี้จริงๆ แต่ว่าวันนี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะมาเก๊กอวดเบ่งเลยสักนิด เขาแค่ไม่อยากขาดทุนชานมสิบหกแก้วนั้นต่างหาก

Chinese

男神？爱谁谁吧，钱才是硬道理。

Thai

เทพบุตรเหรอ ช่างหัวมันเถอะ เงินสิถึงจะเป็นของจริง

Chinese

毕竟推广在即，烧钱的日子也如约而至，自己口袋里可就剩点小零花了。

Thai

เพราะการโปรโมตกำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า ช่วงเวลาแห่งการเผาผลาญเงินก็มาถึงตามนัด ในกระเป๋าของเขาตอนนี้เหลือแค่เศษเงินค่าขนมเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

Chinese

不从别人口袋里省点怎么办？

Thai

ถ้าไม่ประหยัดเงินจากกระเป๋าคนอื่นแล้วจะทำยังไงล่ะ

Chinese

这，就是勤俭。

Thai

นี่แหละ คือความประหยัดมัธยัสถ์

Chinese

五分钟后，女孩们手里的奶茶传出呼噜噜的声音，显然是喝空了，这也侧面证明了高大伟的香芋配方有多牛。

Thai

ห้านาทีต่อมา แก้วชานมในมือของพวกผู้หญิงก็ส่งเสียงดังซวบซาบ เห็นได้ชัดว่าดูดจนเกลี้ยงแก้วแล้ว นี่ก็เป็นหลักฐานทางอ้อมที่พิสูจน์ได้ว่าสูตรเผือกหอมของเกาต้าเหว่ยนั้นเจ๋งแค่ไหน

Chinese

要知道，女孩喝奶茶基本是喝一半扔一半，就好像一半一半的喝不会发胖一样，像这种能让她们一口喝到底的奶茶可不多见。

Thai

ต้องรู้ก่อนว่า ปกติพวกผู้หญิงดื่มชานมมักจะดื่มครึ่งหนึ่งทิ้งครึ่งหนึ่ง ทำเหมือนกับว่าการดื่มทีละครึ่งจะไม่ทำให้อ้วนอย่างนั้น ชานมที่ทำให้พวกเธอดื่มรวดเดียวจนหมดเกลี้ยงแบบนี้หาได้ยากยิ่ง

Chinese

想当初在临川科技大学选店的时候，要不是高大伟离了婚没心情继续做下去，就凭着这一手招牌香芋，估计也能和自带流量光环的喜甜掰掰腕子了。

Thai

นึกถึงตอนนั้นที่เลือกทำเลร้านในมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวน ถ้าไม่ใช่เพราะเกาต้าเหว่ยหย่าร้างจนไม่มีอารมณ์จะทำต่อ อาศัยแค่สูตรเผือกหอมอันเป็นเอกลักษณ์นี้ ก็คงพอจะงัดข้อกับสี่เถียนที่มีออร่าเรียกทราฟฟิกในตัวเองได้แล้ว

Chinese

“真好喝。”

Thai

“อร่อยจริงๆ”

Chinese

“确实很不错，怪不得能开四家分店。”

Thai

“ดีมากจริงๆ มิน่าล่ะถึงเปิดได้ตั้งสี่สาขา”

Chinese

“口感真是细腻啊，丝袜奶茶也不过如此了吧？”

Thai

“รสสัมผัสนุ่มละมุนจริงๆ ชานมถุงน่องก็คงดีแค่นี้แหละมั้ง”

Chinese

议论声中，侯祥凯盯着江勤看了许久，慢慢的慢慢的，他开始想明白刚才是怎么回事了。

Thai

ท่ามกลางเสียงพูดคุย โหวเสียงไข่จ้องมองเจียงฉินอยู่นาน ช้าๆ ทีละนิด ในที่สุดเขาก็เริ่มเข้าใจกระจ่างแล้วว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น

Chinese

没错，他一定是故意的，说什么富二代啊，生活费啊，表现的穷横穷横的，其实就是想让自己进去买奶茶！

Thai

ใช่แล้ว หมอนี่ต้องจงใจแน่ๆ ทั้งเรื่องทายาทเศรษฐี ทั้งค่าขนม ทั้งแกล้งทำตัวจนกรอบแต่หยิ่งยโส ความจริงก็แค่อยากให้ตนเข้าไปซื้อชานม!

Chinese

因为奶茶店就是他开的！

Thai

เพราะร้านชานมนั่นเขาเป็นคนเปิดยังไงล่ะ!

Chinese

也就是说，从自己那一句“凭什么你是男神”说出来之后，他就已经拿着个小铲铲在哼哧哼哧地挖坑了。

Thai

นั่นหมายความว่า ตั้งแต่ตนเอ่ยปากถามไปว่า “นายมีสิทธิ์อะไรมาเป็นเทพบุตร” เขาก็เริ่มถือพลั่วเล็กๆ ก้มหน้าก้มตาขุดหลุมดักไว้แล้ว

Chinese

什么承认你厉害啊，你才是富二代啊，全都是尼玛诱敌深入的诡计。

Thai

ไอ้ที่ยอมรับว่าตนเก่งกาจ ไอ้ที่บอกว่าตนคือทายาทเศรษฐี ทั้งหมดล้วนเป็นแผนลวงศัตรูให้ติดกับทั้งเพ

Chinese

伱如果不和他刚正面，那他赢了。

Thai

ถ้าคุณไม่ยอมเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ เขาก็ชนะ

Chinese

你如果和他刚正面，那他赚了。

Thai

ถ้าคุณเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ เขาก็ได้กำไร

Chinese

所以不管自己有多牛逼，哪怕买三十二杯奶茶彻底碾压他，最后占便宜的都是他，你根本一点招儿都没有！

Thai

ดังนั้นไม่ว่าตัวเองจะเจ๋งแค่ไหน ต่อให้ซื้อชานมสามสิบสองแก้วมาข่มให้จมดิน สุดท้ายคนที่ได้ประโยชน์ก็คือเขาอยู่ดี คุณไม่มีทางสู้ได้เลยสักกระบวนท่า!

Chinese

但想明白是想明白的问题，侯祥凯仍旧咽不下心里这口气，我他妈花钱买了奶茶，到最后被你装逼了，那我的钱不是白花了吗？

Thai

แต่เข้าใจก็ส่วนเข้าใจ โหวเสียงไข่ยังคงกลืนความอัดอั้นตันใจนี้ไม่ลง บัดซบเอ๊ย ฉันเสียเงินซื้อชานม แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นให้นายได้เก๊กโชว์เท่ แล้วเงินฉันไม่เสียเปล่าไปหรือไง

Chinese

“开个奶茶店才多少钱，几万吧？我要想开我也能开得起！”

Thai

“เปิดร้านชานมสักร้านมันจะสักเท่าไรกัน ไม่กี่หมื่นล่ะมั้ง ถ้าฉันอยากเปิด ฉันก็เปิดได้เหมือนกัน!”

Chinese

侯祥凯一开口就壕气十足，言语间充满了不服。

Thai

โหวเสียงไข่เปิดปากพูดด้วยท่าทางโอ่อ่าราวกับเศรษฐี น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤转头看了他一眼，眉心微微一皱。

Thai

เจียงฉินหันไปมองเขาแวบหนึ่ง คิ้วขมวดเล็กน้อย

Chinese

不知道怎么回事，他现在一看到有人想朝他装逼，就很容易觉得对方是想请他吃饭。

Thai

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ตอนนี้พอเขาเห็นใครมาทำท่าเก๊กใส่ ก็มักจะรู้สึกทันทีว่าอีกฝ่ายอยากเลี้ยงข้าวเขา

Chinese

一点也不生气，反而很开心。

Thai

ไม่โกรธเลยสักนิด ตรงกันข้ามกลับรู้สึกยินดีมาก

Chinese

怪了……

Thai

แปลกพิลึก…

Chinese

这估计是曹广宇给他惯出来的毛病，是敌是友都要弄混了。

Thai

นี่คงเป็นนิสัยเสียที่เฉากว่างอวี่ตามใจจนเคยตัวแล้วแน่ๆ จนจะแยกแยะศัตรูกับมิตรไม่ออกอยู่แล้ว

Chinese

不过侯祥凯身上大概是有点气运的，因为就在江勤打算坑顿饭的时候，一个电话忽然就打了过来。

Thai

แต่โหวเสียงไข่คงพอจะมีดวงอยู่บ้าง เพราะในขณะที่เจียงฉินกำลังคิดจะหลอกกินข้าวสักมื้อ เสียงโทรศัพท์สายหนึ่งก็ดังขึ้นกะทันหัน

Chinese

魏兰兰说维也纳那边的合约已经拿回来了，公章也盖好了，现在就差他的一个签字。

Thai

เว่ยหลานหลานบอกว่าสัญญาฝั่งเวียนนาได้กลับมาแล้ว ประทับตราทางการเรียบร้อย ตอนนี้เหลือเพียงลายเซ็นของเขาเท่านั้น

Chinese

“于莎莎同学，感谢你今天的捧场，我学校那边还有点事儿，先回去了。”

Thai

“เพื่อนนักศึกษาอวี๋ซาซา ขอบใจที่มาอุดหนุนวันนี้นะ ทางมหาวิทยาลัยของฉันยังมีธุระนิดหน่อย ขอตัวกลับก่อนล่ะ”

Chinese

“啊？这么快就走啊？”

Thai

“อ้าว จะไปเร็วขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

江勤点点头，掏出车钥匙一按，对面的那辆奥迪忽然车灯闪烁。

Thai

เจียงฉินพยักหน้า ล้วงกุญแจรถออกมากดทีหนึ่ง รถออดี้คันที่อยู่ฝั่งตรงข้ามพลันกะพริบไฟส่องสว่างขึ้นมา

Chinese

同时一时间，现场的所有声音都戛然而止，所有的动作也都瞬间停住。

Thai

ในชั่วพริบตานั้น เสียงทั้งหมดในบริเวณนั้นพลันเงียบกริบ การเคลื่อนไหวทุกอย่างหยุดชะงักลงทันที

Chinese

就在这一片众目睽睽的寂静当中，江勤拉开车门坐了进去，在起步之前降下驾驶室的窗户，速度缓慢地开出了校内商业街，每动一下都仿佛碾在了侯祥凯的心上。

Thai

ท่ามกลางความเงียบงันใต้สายตานับสิบคู่ที่จับจ้อง เจียงฉินเปิดประตูรถแล้วก้าวขึ้นไปนั่ง ก่อนจะออกรถเขาลดกระจกฝั่งคนขับลง แล้วค่อยๆ ขับเคลื่อนออกจากถนนคนเดินในมหาวิทยาลัยอย่างช้าๆ ทุกการเคลื่อนที่ของรถราวกับกำลังบดขยี้ลงบนหัวใจของโหวเสียงไข่

Chinese

直到他缓慢地消失在人群的视野当中，众人才收回目光，然后面面相觑地对视了好一会儿。

Thai

จนกระทั่งเขาค่อยๆ ลับสายตาไปจากกลุ่มคน ทุกคนถึงได้ดึงสายตากลับมา แล้วมองหน้ากันไปมาอยู่พักใหญ่

Chinese

侯祥凯是内心最炸裂的那个，头皮都有种被雷电击中的麻木感，只觉得一阵发紧。

Thai

โหวเสียงไข่เป็นคนที่ข้างในใจแทบระเบิดที่สุด หนังศีรษะชาดิกเหมือนโดนฟ้าผ่า รู้สึกตึงเกร็งไปหมด

Chinese

他要是没说最后那句“几万，我想开也开得起”还能好点，窒息感不会这么强烈，但说了那句话之后再看见那辆奥迪，他的屁股下面就好像有团火，坐都坐不住了。

Thai

ถ้าเขาไม่ได้พูดประโยคสุดท้ายที่ว่า “ไม่กี่หมื่น ถ้าฉันอยากเปิด ฉันก็เปิดได้” ก็คงยังพอทน ความรู้สึกอึดอัดแทบหายใจไม่ออกคงไม่รุนแรงขนาดนี้ แต่พอพูดประโยคนั้นออกไปแล้วได้เห็นรถออดี้คันนั้น ก้นของเขาก็เหมือนมีกองไฟลุกโชนจนนั่งแทบไม่ติด

Chinese

“那个……我先回去准备比赛了，莎莎，你要有时间一定要去看。”

Thai

“คือว่า…ฉันขอตัวกลับไปเตรียมตัวแข่งก่อนนะ ซาซา ถ้าเธอมีเวลาต้องไปดูให้ได้นะ”

Chinese

侯祥凯强颜欢笑着裹紧了衣服，脚步匆匆地拐进了男生宿舍区。

Thai

โหวเสียงไข่ฝืนยิ้มแห้งๆ พลางกระชับเสื้อผ้าแน่น แล้วรีบสาวเท้าเลี้ยวเข้าไปในเขตหอพักชาย

Chinese

现场的两个男生一走，坐在旁边的女大学生们立马就忍不住，各种问题对着于莎莎呼啸而来。

Thai

พอผู้ชายสองคนเดินจากไป บรรดานักศึกษาสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป คำถามสารพัดประเดประดังเข้าใส่อวี๋ซาซาราวกับพายุ

Chinese

“他开奥迪上学啊？”汤丽难以置信。

Thai

“เขาขับออดี้มาเรียนเหรอ” ทังลี่ไม่อยากจะเชื่อ

Chinese

于莎莎点头：“是啊。”

Thai

อวี๋ซาซาพยักหน้า “ใช่แล้ว”

Chinese

陈文芳也忍不住睁大了眼睛：“那辆车是他家里给他买的？”

Thai

เฉินเหวินฟางก็เบิกตากว้างอย่างอดไม่ได้ “รถคันนั้นที่บ้านซื้อให้เขาเหรอ”

Chinese

于莎莎摇头：“不，那辆车应该是他自己赚钱买的。”

Thai

อวี๋ซาซาส่ายหน้า “ไม่ใช่ รถคันนั้นน่าจะเป็นเงินที่เขาหามาซื้อเอง”

Chinese

顾甜甜直接深吸一口气：“开奶茶店这么赚钱的吗？”

Thai

กู้เถียนเถียนสูดหายใจเข้าลึกทันที “เปิดร้านชานมมันทำเงินได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

“他还做生意，搞网站，除了这台车和那四家奶茶店，他还有四套房。”

Thai

“เขายังทำธุรกิจ ทำเว็บไซต์ นอกจากรถคันนี้กับร้านชานมสี่สาขานั่นแล้ว เขายังมีบ้านอีกสี่หลังด้วย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

看着姐妹们一脸被滋懵了的表情，于莎莎表面上风轻云淡，但内心其实早就已经嗨的手舞足蹈了，整个人都有种飘飘欲仙的感觉。

Thai

เมื่อเห็นสีหน้าของเหล่าพี่น้องเพื่อนสาวที่ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง อวี๋ซาซาภายนอกดูสงบนิ่งเป็นปกติ ทว่าในใจกลับลิงโลดจนแทบจะเต้นระบำไปแล้ว ทั้งร่างรู้สึกตัวเบาหวิวราวกับจะลอยขึ้นสวรรค์

Chinese

不过剩下的校花比赛和拼团外送什么的她就不说了，打算留着下次快乐。

Thai

แต่เรื่องการประกวดดาวมหาวิทยาลัยกับพินถวนเดลิเวอรีที่เหลือเธอไม่พูดออกไป ตั้งใจจะเก็บไว้เสพความสุขในคราวหน้า

Chinese

反正说不说都一样，因为光是凭刚才见到过的那些，她们大概就已经知道什么叫真正的男神了吧。

Thai

อย่างไรเสียจะพูดหรือไม่พูดก็ไม่ต่างกัน เพราะแค่สิ่งที่ได้เห็นเมื่อครู่นี้ พวกเธอก็น่าจะรู้แล้วว่าอะไรคือเทพบุตรที่แท้จริง

Chinese

与此同时，江勤回到了创业基地208，发现所有人都在，而魏兰兰和谭青正在等着他，每个人的手里都有两份合同。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินกลับมาถึงศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ 208 ก็พบว่าทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า โดยมีเว่ยหลานหลานและถานชิงกำลังรอเขาอยู่ ในมือของแต่ละคนมีสัญญาอยู่คนละสองฉบับ

Chinese

“老板，您回来了？”

Thai

“เถ้าแก่ กลับมาแล้วเหรอ”

Chinese

“嗯，把合同给我吧。”

Thai

“อืม เอาสัญญามาให้ฉันสิ”

Chinese

江勤坐到椅子上，拔开笔后签上了自己的名字：“其他老板的跟进情况怎么样了？有进展吗？”

Thai

เจียงฉินนั่งลงบนเก้าอี้ เปิดฝาปากกาแล้วเซ็นชื่อของตนเองลงไป “การติดตามผลกับพวกเถ้าแก่คนอื่นๆ เป็นยังไงบ้าง มีความคืบหน้าไหม”

Chinese

谭青看了一眼魏兰兰：“兰兰姐那边还挺顺利的，但我这里有点麻烦，开娱乐城的那个王老板比较难搞。”

Thai

ถานชิงมองเว่ยหลานหลานแวบหนึ่ง “ฝั่งพี่หลานหลานค่อนข้างราบรื่นดี แต่ฝั่งฉันมีปัญหานิดหน่อย เถ้าแก่หวังที่เปิดสถานบันเทิงรับมือค่อนข้างยาก”

Chinese

“怎么难搞了？”

Thai

“รับมือยากยังไง”

Chinese

“他一开始就很直接地拒绝了我，说对我们的项目不感兴趣，后面我再打电话过去就打不通了，所以根本就没办法再跟进了。”

Thai

“ตอนแรกเขาปฏิเสธฉันตรงๆ เลย บอกว่าไม่สนใจโปรเจกต์ของเรา หลังจากนั้นพอฉันโทรไปอีกก็โทรไม่ติดแล้ว เลยไม่มีทางตามเรื่องต่อได้เลย”

Chinese

谭青一边说着话，一边把自己收集的资料和王老板的名片拿了过来。

Thai

ถานชิงพูดพลางหยิบข้อมูลที่ตัวเองรวบรวมไว้กับนามบัตรของเถ้าแก่หวังส่งมาให้

Chinese

这张名片上也写着一个关键词，信佛。

Thai

บนนามบัตรใบนี้ก็มีคีย์เวิร์ดเขียนไว้คำหนึ่ง นับถือพุทธ

Chinese

“信佛？那怎么办，总不能去寺庙蹲他吧？”魏兰兰也看见了这两个字，忍不住问了一声。

Thai

“นับถือพุทธเหรอ แล้วจะทำยังไงล่ะ คงไม่ใช่ว่าจะต้องไปดักรอเขาที่วัดหรอกนะ” เว่ยหลานหลานเห็นคำสองคำนี้เช่นกันจึงอดถามขึ้นมาไม่ได้

Chinese

江勤摸出自己的诺基亚，按照名片上的电话拨了出去，同时咳嗽了两声，清理了一下嗓子。

Thai

เจียงฉินหยิบโทรศัพท์โนเกียของตนออกมา กดโทรออกตามเบอร์บนนามบัตร พร้อมกับกระแอมไอสองทีเพื่อเคลียร์ลำคอ

Chinese

紧接着，电话那边就传来了一个很冰冷的声音，问他是谁。

Thai

หลังจากนั้น ปลายสายก็ส่งเสียงเย็นชาอย่างยิ่งถามกลับมาว่าเขาเป็นใคร

Chinese

“王老板，是我，老江，搞拼团网站的那个。”

Thai

“เถ้าแก่หวัง ผมเอง เหล่าเจียง คนที่ทำเว็บไซต์พินถวนน่ะครับ”

Chinese

“您问之前打电话的那个女孩是谁？她是我的秘书啊。”

Thai

“ท่านถามว่าเด็กผู้หญิงที่โทรไปก่อนหน้านี้เป็นใครเหรอครับ เธอเป็นเลขาฯ ของผมเอง”

Chinese

“不是，您先等等王老板，我知道您没有合作意向，我本来也不打算再烦您了，但是我确实有个事儿想跟您说，就耽误您几分钟时间行吗？”

Thai

“ไม่ใช่ครับ เถ้าแก่หวังรอก่อนนะครับ ผมรู้ว่าท่านไม่มีความประสงค์จะร่วมมือ เดิมทีผมก็ไม่ได้กะจะรบกวนท่านอีกแล้ว แต่ว่าผมมีเรื่องหนึ่งอยากจะพูดกับท่านจริงๆ ขอรบกวนเวลาท่านสักสองสามนาทีได้ไหมครับ”

Chinese

“是这样的，我昨晚睡觉的时候梦到了佛祖，他让我再找您一次……”

Thai

“เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ เมื่อคืนตอนผมนอนหลับผมฝันเห็นพระพุทธองค์ พระองค์บอกให้ผมมาหาท่านอีกสักครั้ง…”

Chinese

魏兰兰和谭青屏住了呼吸，眼睛逐渐睁大，看着老板在那里满嘴胡诌，连个大气都不敢喘。

Thai

เว่ยหลานหลานกับถานชิงกลั้นหายใจ ตาค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น มองเถ้าแก่ที่กำลังพูดจาเหลวไหลไร้สาระอยู่ตรงนั้นโดยไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

Chinese

208的其他人也都放下了手头的工作，听着那充满封建迷信的谈话，头皮一阵发麻。

Thai

คนอื่นๆ ในห้อง 208 ต่างก็วางงานในมือลง ได้ยินบทสนทนาที่เต็มไปด้วยเรื่องงมงายในไสยศาสตร์แล้วก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งศีรษะ

Chinese

半晌之后，电话挂断，江勤把手机揣回口袋：“行了，王老板说了，明天下午三点可以见个面，谭青和兰兰一起去，带着曹学姐他们上学期做好的项目ppt，这个老板不好对付，说话的时候要严谨一点。”

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา หลังจากวางสาย เจียงฉินก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า “เรียบร้อย เถ้าแก่หวังบอกว่าพรุ่งนี้บ่ายสามโมงเจอกันได้ ถานชิงกับหลานหลานไปด้วยกัน เอา สไลด์ โปรเจกต์ที่พวกรุ่นพี่เฉาทำไว้เมื่อเทอมที่แล้วไปด้วย เถ้าแก่คนนี้รับมือไม่ง่าย เวลาพูดจาต้องรัดกุมหน่อย”

Chinese

“佛祖托梦，这样也行啊？”

Thai

“พระพุทธองค์เข้าฝัน แบบนี้ก็ได้เหรอ”

Chinese

魏兰兰整个人都傻了：“老板，您刚才是胡诌的吧，王老板还真信了？”

Thai

เว่ยหลานหลานอึ้งไปเลย “เถ้าแก่ เมื่อกี้คุณพูดมั่วไปเรื่อยใช่ไหม เถ้าแก่หวังเชื่อจริงๆ เหรอ”

Chinese

江勤坐到椅子上思考了一下：“不，他应该没有信。”

Thai

เจียงฉินนั่งลงบนเก้าอี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง “ไม่หรอก เขาไม่น่าจะเชื่อ”

Chinese

“他不信为什么还会见我们啊。”魏兰兰非常的不理解。

Thai

“เขาไม่เชื่อแล้วทำไมถึงยังยอมเจอพวกเราล่ะ” เว่ยหลานหลานไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

Chinese

江勤看了她一眼：“兰兰，你迷信吗？”

Thai

เจียงฉินมองเธอแวบหนึ่ง “หลานหลาน เธอเชื่องมงายไหม”

Chinese

魏兰兰很干脆地摇了摇头：“我相信科学。”

Thai

เว่ยหลานหลานส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด “ฉันเชื่อในวิทยาศาสตร์”

Chinese

“那你肯定不知道，像这种信神佛的人，都会有种宁可信其有而不可信其无的心态。”

Thai

“งั้นเธอก็คงไม่รู้ คนประเภทที่เชื่อในทวยเทพสิ่งศักดิ์สิทธิ์มักจะมีทัศนคติแบบไม่เชื่ออย่าลบหลู่ หรือเชื่อไว้ก่อนไม่เสียหาย”

Chinese

江勤端起好朋友杯来喝了口水：“所以，哪怕王老板不信我说的佛祖托梦，他也会觉得见一面不会有什么损失，换个角度来想，万一真的是佛祖托梦呢？那他肯定会后悔的，所以他不是信我，是为了求一个心安。”

Thai

เจียงฉินยกแก้วน้ำเพื่อนที่ดีขึ้นมาจิบน้ำ “เพราะงั้น ต่อให้เถ้าแก่หวังจะไม่เชื่อเรื่องพระพุทธองค์เข้าฝันที่ฉันพูด เขาก็คงรู้สึกว่าการพบกันสักครั้งไม่ได้เสียหายอะไร ในทางกลับกัน ถ้าหากเป็นพระพุทธองค์เข้าฝันจริงๆ ขึ้นมาล่ะ เขาก็คงจะเสียใจภายหลังแน่ๆ ดังนั้นเขาไม่ได้เชื่อฉัน แต่ทำเพื่อความสบายใจของตัวเองต่างหาก”

Chinese

魏兰兰略微有些明白这种心态了：“就像您大半夜不睡觉，偷偷跑去挂姻缘树？”

Thai

เว่ยหลานหลานเริ่มเข้าใจความคิดแบบนี้ขึ้นมาบ้างแล้ว “เหมือนกับที่คุณไม่ยอมหลับไม่ยอมนอนตอนดึกๆ ดื่นๆ แล้วแอบไปผูกผ้าที่ต้นไม้วาสนารักน่ะเหรอ”

Chinese

“噗……”

Thai

“พรวด…”

Chinese

江勤还没来得及咽下去的水直接就喷了一裤子。

Thai

น้ำที่เจียงฉินยังไม่ทันได้กลืนพ่นพรวดออกมาเปียกเต็มกางเกง

Chinese

见状，魏兰兰和谭青赶紧转身过去拿纸，刷刷刷地抽了好几张递了过去。

Thai

เมื่อเห็นดังนั้น เว่ยหลานหลานกับถานชิงก็รีบหันไปหยิบทิชชู ดึงออกมาหลายแผ่นรวดแล้วยื่นส่งให้

Chinese

“老板，您没事吧？”

Thai

“เถ้าแก่ คุณเป็นอะไรไหม”

Chinese

“没事儿，不小心烫着嘴了，你们不用管我，先去熟悉一下项目PPT吧。”

Thai

“ไม่เป็นไร ไม่ทันระวังเลยลวกปากน่ะ พวกเธอไม่ต้องสนใจฉัน ไปทำความคุ้นเคยกับ สไลด์ โปรเจกต์ก่อนเถอะ”

Chinese

江勤随便擦了几下，把两个人撵回了工位，然后故作镇定地咳嗽了一声，仿佛一切都没有发生过。

Thai

เจียงฉินเช็ดลวกๆ สองสามทีแล้วไล่ทั้งสองคนกลับไปที่โต๊ะทำงาน จากนั้นก็แสร้งทำเป็นกระแอมไออย่างสงบนิ่ง ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน

Chinese

这就是做老板的基本素养，你可以不小心失态，但绝对不能承认。

Thai

นี่แหละคือคุณสมบัติพื้นฐานของการเป็นเถ้าแก่ คุณอาจจะเผลอเสียอาการได้ แต่จะยอมรับไม่ได้เด็ดขาด

Chinese

“雪梅，身子坐正一点，别瘫在椅子上办公。”

Thai

“เสวี่ยเหมย นั่งตัวตรงๆ หน่อย อย่าเลื้อยบนเก้าอี้ทำงานสิ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

卢雪梅一脸懵逼，心说我根本什么都没干啊，怎么就被点名了？

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยทำหน้าเหวอ คิดในใจว่าฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ทำไมถึงโดนเรียกชื่อได้ล่ะ

Chinese

坐的不正也算理由？

Thai

นั่งไม่ตรงก็นับเป็นเหตุผลด้วยเหรอ

Chinese

可是对面的路飞宇都快在椅子上躺平了，这不是赤裸裸的职场霸凌嘛。

Thai

แต่ลู่เฟยอวี่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแทบจะนอนราบไปกับเก้าอี้แล้วนะ นี่มันกลั่นแกล้งกันในที่ทำงานชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง

Chinese

与此同时，江勤把杯子拧上，打开了电脑，搜索了一下临川市大型宠物店的地址和信息。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินปิดฝาแก้วน้ำ เปิดคอมพิวเตอร์ แล้วค้นหาที่อยู่กับข้อมูลของร้านขายสัตว์เลี้ยงขนาดใหญ่ในเมืองหลินชวน

Chinese

他仔细想过了，找流浪狗来养不是很安全，还是买一只比较好。

Thai

เขาคิดดูอย่างละเอียดแล้ว การเก็บหมาจรจัดมาเลี้ยงไม่ค่อยปลอดภัย ซื้อสักตัวน่าจะดีกว่า

Chinese

只是他根本不知道自己到底该买个什么样的，因为他从来都没养过狗。

Thai

เพียงแต่เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองควรจะซื้อแบบไหนดี เพราะเขาไม่เคยเลี้ยงหมามาก่อนเลย

Chinese

前世在深城工作的时候，他三天两头出差，顾自己都很难，更别提为另一个生命负责了，所以他对品种什么的一点都不了解。

Thai

ตอนทำงานที่เซินเฉิงในชาติก่อน เขาต้องไปดูงานต่างถิ่นเป็นประจำ แค่ดูแลตัวเองก็ยากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการรับผิดชอบอีกหนึ่งชีวิตเลย ดังนั้นเขาจึงไม่รู้เรื่องสายพันธุ์อะไรพวกนี้เลยสักนิด

Chinese

江勤查了半天，决定还是去宠物店实地考察一下，瞅着哪个顺眼就买哪个，给它一场泼天的富贵。

Thai

เจียงฉินค้นหาอยู่นาน ตัดสินใจว่าจะไปดูที่ร้านขายสัตว์เลี้ยงของจริงเลยดีกว่า มองตัวไหนแล้วถูกชะตาก็ซื้อตัวนั้น มอบวาสนาความร่ำรวยมหาศาลให้มันไปเลย

Chinese

求月票啊，孩子要饿死了！！！

Thai

ขอตั๋วเดือนหน่อยนะคร้าบ เด็กน้อยจะหิวตายอยู่แล้ว!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)