ความสุขของแม่หนูเศรษฐี

Chinese

第100章 小富婆的快乐

Thai

ตอนที่ 100 ความสุขของแม่หนูเศรษฐี

Chinese

小富婆想要遛，但你总不能天天带人家去望月湖摸脚对不对？那也太不正人君子了。

Thai

แม่หนูเศรษฐีอยากออกมาเดินเล่น แต่คุณจะพาเธอไปลูบเท้าที่ทะเลสาบวั่งเยว่ทุกวันก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ นั่นมันดูไม่ใช่สุภาพชนเอาเสียเลย

Chinese

但是不摸脚的话，临大又没有太好的地方能够用来消遣时间。

Thai

แต่ถ้าไม่ลูบเท้า ใน ม.หลินชวนก็ไม่มีสถานที่ที่เหมาะสำหรับใช้ฆ่าเวลาเท่าไหร่นัก

Chinese

校外的KTV又吵又乱，肯定不适合她这种社恐去。

Thai

ร้าน เคทีวี นอกมหาวิทยาลัยก็ทั้งเสียงดังและวุ่นวาย ย่อมไม่เหมาะกับคนกลัวการเข้าสังคมอย่างเธอแน่นอน

Chinese

大学生活动中心虽然每天都会放电影，适合消磨时间，但大多数都是爱情片，小富婆的学习能力强的惊人，江勤怕带她去看一次，开了窍以后就无法收拾了，到时候她要想嘤，谁能抗住？

Thai

ศูนย์กิจกรรมนักศึกษาแม้ว่าจะมีการฉายภาพยนตร์ทุกวันและเหมาะแก่การฆ่าเวลา ทว่าส่วนใหญ่ล้วนเป็นหนังรัก ความสามารถในการเรียนรู้ของแม่หนูเศรษฐีนั้นน่าทึ่งมาก เจียงฉินกลัวว่าถ้าพาเธอไปดูสักครั้ง พอเธอเริ่มเข้าใจความรักขึ้นมาแล้วจะรับมือไม่ไหว ถึงตอนนั้นหากเธออยากจะอ้อนครางงุ้งงิ้งขึ้นมา ใครจะไปทนไหวล่ะ

Chinese

别说江勤，奥特曼也扛不住啊！

Thai

อย่าว่าแต่เจียงฉินเลย ต่อให้อุลตร้าแมนก็ทนไม่ไหวหรอก!

Chinese

所以在权衡利弊得失之下，他选择求助。

Thai

ดังนั้นหลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว เขาจึงเลือกที่จะขอความช่วยเหลือ

Chinese

江勤重生之前也是单身狗，重生回来之后又发誓恋爱狗都不谈，哄女孩的招数就那么几个，现在看来根本不够用。

Thai

ก่อนจะเกิดใหม่เจียงฉินก็เป็นคนโสดสนิท พอเกิดใหม่กลับมาแล้วก็สาบานว่าจะไม่แตะต้องความรักอีก ลูกไม้ในการเอาใจผู้หญิงจึงมีอยู่แค่ไม่กี่ท่า ตอนนี้ดูแล้วไม่พอใช้เลยสักนิด

Chinese

所以，他求助了一下金融三班的女生，问问有什么好玩的。

Thai

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไปขอความช่วยเหลือจากพวกผู้หญิงห้องสามสาขาการเงิน ลองถามดูว่ามีอะไรน่าสนุกให้ทำบ้าง

Chinese

“蒋恬，晚上有没有什么活动吗？”

Thai

“เจียงเถียน ตอนค่ำมีกิจกรรมอะไรบ้างไหม”

Chinese

蒋恬几乎秒回：“有啊，我们最近每天都在操场打牌聊天，你要不要来一下？”

Thai

เจียงเถียนตอบกลับแทบจะในทันที “มีสิ ช่วงนี้พวกเรามาเล่นไพ่คุยกันที่สนามกีฬาทุกวันเลย นายจะมาไหมล่ะ”

Chinese

江勤思考了一下：“人多吗？”

Thai

เจียงฉินครุ่นคิดครู่หนึ่ง “คนเยอะไหม”

Chinese

“还好吧，现在是秋天了，天气有点转冷，人不是很多。”

Thai

“ก็พอนะ ตอนนี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศเริ่มเย็นลงบ้าง คนไม่ค่อยเยอะหรอก”

Chinese

“好玩吗？”

Thai

“สนุกไหม”

Chinese

“还可以，大家打牌聊天，说各种八卦，聊理想，聊未来，气氛很活跃。”

Thai

“ก็ดีนะ ทุกคนเล่นไพ่คุยกัน เม้าท์เรื่องซุบซิบต่างๆ คุยเรื่องความฝัน เรื่องอนาคต บรรยากาศคึกคักมาก”

Chinese

“行，那我待会儿过去。”

Thai

“ได้ งั้นเดี๋ยวฉันตามไป”

Chinese

看完最后一条消息，蒋恬放下手机，立马下床，然后打开了自己的抽屉，拿出粉饼、小刷子、眼线笔、睫毛夹，对着镜子一顿捯饬。

Thai

หลังจากอ่านข้อความสุดท้ายจบ เจียงเถียนก็วางโทรศัพท์ลง รีบลงจากเตียงทันที จากนั้นเปิดลิ้นชักของตัวเอง หยิบแป้งพัฟ แปรงแต่งหน้า อายไลเนอร์ และที่ดัดขนตาออกมานั่งประทินโฉมอยู่หน้ากระจกยกใหญ่

Chinese

躺在她隔壁的宋晴晴表示不太理解：“怎么大晚上的化妆啊，和男的出去约会？”

Thai

ซ่งฉิงฉิงที่นอนอยู่เตียงข้างๆ เอ่ยขึ้นอย่างไม่ค่อยเข้าใจ “ทำไมถึงแต่งหน้าดึกๆ ดื่นๆ ล่ะ จะออกไปเดตกับผู้ชายเหรอ”

Chinese

“没，没有。”蒋恬手里的小刷子不停，所以搪塞了她一句。

Thai

“เปล่า ไม่มีสักหน่อย” แปรงในมือของเจียงเถียนยังคงปัดไม่หยุด จึงตอบปัดไปอย่างส่งๆ

Chinese

宋晴晴瘪瘪嘴：“找男朋友有什么好害羞的，带我们见见呗，帮你把把关？”

Thai

ซ่งฉิงฉิงเบะปาก “มีแฟนแล้วจะเขินอะไรกัน พามาให้พวกเราเจอหน่อยสิ จะช่วยสแกนให้”

Chinese

“不是找男朋友，今天晚上不是要去操场打牌吗？我寻思能不能有个帅哥看上我。”

Thai

“ไม่ได้หาแฟนสักหน่อย คืนนี้ไม่ใช่ว่าจะไปเล่นไพ่ที่สนามกีฬาเหรอ ฉันก็แค่คิดว่าเผื่อจะมีหนุ่มหล่อมาถูกใจฉันบ้างน่ะสิ”

Chinese

“切，就知道伱不老实，没想到开学才这么短的时间就春心萌动了，不过这样也好，没人跟我抢江勤了。”

Thai

“ชิ รู้อยู่แล้วเชียวว่าเธอไม่พูดความจริง นึกไม่ถึงเลยว่าเปิดเทอมมาได้แป๊บเดียวก็เริ่มมีใจอยากมีความรักซะแล้ว แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่มีใครมาแย่งเจียงฉินไปจากฉัน”

Chinese

蒋恬听完了之后不动声色地开口：“女孩子就应该美美的，倒不是为了谁，主要是把自己打扮的漂亮，心情也会好一些。”

Thai

หลังจากฟังจบ เจียงเถียนก็เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าราบเรียบ “ผู้หญิงก็ควรจะดูสวยๆ ไว้ ไม่ได้ทำเพื่อใครหรอก หลักๆ คือการแต่งตัวให้ตัวเองดูสวย อารมณ์ก็จะดีขึ้นด้วย”

Chinese

简纯从隔壁探过头来：“打牌还要化妆？操场黑漆漆的，只有两盏小灯，鼻子眼睛都看不清楚吧？”

Thai

เจี่ยนฉุนชะโงกหน้ามาจากเตียงข้างๆ “เล่นไพ่ยังต้องแต่งหน้าด้วยเหรอ สนามกีฬามืดตึ๊ดตื๋อ มีไฟดวงเล็กๆ แค่สองดวง แทบจะมองไม่เห็นจมูกเห็นตาเลยมั้ง”

Chinese

“我去，最近这几天庄晨不是一直跟着咱们打牌吗？恬恬，你不会是看上庄晨了吧？”宋晴晴忽然想到个狗血的可能。

Thai

“ให้ตายสิ ไม่ใช่ว่าสองสามวันมานี้จวงเฉินมาเล่นไพ่กับพวกเราตลอดหรอกเหรอ เถียนเถียน เธอคงไม่ได้ไปถูกใจจวงเฉินเข้าหรอกนะ” ซ่งฉิงฉิงพลันนึกถึงความเป็นไปได้สุดน้ำเน่าขึ้นมา

Chinese

蒋恬立马否认：“那怎么可能，庄晨是简纯的，我可不敢动。”

Thai

เจียงเถียนรีบปฏิเสธทันที “จะเป็นไปได้ยังไง จวงเฉินเป็นของเจี่ยนฉุน ฉันไม่กล้าแตะหรอก”

Chinese

“别，他可不是我的，你要觉得喜欢拿走就好，我没有意见。”

Thai

“อย่าเลย เขาไม่ใช่ของฉันสักหน่อย ถ้าเธอชอบก็เอาไปได้เลย ฉันไม่มีปัญหา”

Chinese

简纯说完话后也开始换衣服，她倒不像蒋恬那样非得捯饬的多么漂亮，毕竟庄晨可没资格让她特地打扮，她只不过是无法接受穿着睡衣出门。

Thai

พูดจบเจี่ยนฉุนก็เริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นกัน เธอไม่ได้เหมือนเจียงเถียนที่ต้องประทินโฉมให้สวยเลิศเลออะไร เพราะจวงเฉินไม่มีคุณสมบัติพอที่จะทำให้เธอต้องแต่งตัวเป็นพิเศษอยู่แล้ว เธอแค่รับไม่ได้ที่จะต้องใส่ชุดนอนออกไปข้างนอกเท่านั้นเอง

Chinese

等收拾完了之后，三个女孩离开了宿舍，蒋恬走在最前面，妆容精致，路上确实吸引了不少的目光。

Thai

เมื่อเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย เด็กสาวทั้งสามคนก็ออกจากหอพัก เจียงเถียนเดินอยู่หน้าสุดด้วยใบหน้าที่แต่งแต้มมาอย่างประณีต ดึงดูดสายตาของผู้คนระหว่างทางได้ไม่น้อยจริงๆ

Chinese

而宋晴晴则是纯素颜出门，底子普通了一些，但也比潘秀好看一些。

Thai

ส่วนซ่งฉิงฉิงนั้นออกไปแบบหน้าสดล้วนๆ โครงหน้าค่อนข้างธรรมดาไปบ้าง แต่ก็ยังดูดีกว่าพานซิ่วอยู่หน่อย

Chinese

简纯算得上是天生丽质，和化了精致妆容的蒋恬有得一拼，但穿的比较松垮，看上去有种邻家妹妹的感觉。

Thai

เจี่ยนฉุนนับได้ว่างามตามธรรมชาติ สามารถประชันกับเจียงเถียนที่แต่งหน้ามาอย่างประณีตได้เลย แต่เธอสวมเสื้อผ้าค่อนข้างหลวมโคร่ง จึงดูมีกลิ่นอายเหมือนน้องสาวข้างบ้าน

Chinese

几个人刚到操场门口就见到了早早等在那里的庄晨，他一手提着奶茶，一手提着零食，全都是六人份的。

Thai

เมื่อพวกเธอมาถึงหน้าทางเข้าสนามกีฬา ก็เห็นจวงเฉินที่มารออยู่ก่อนแล้ว มือข้างหนึ่งของเขาถือชานม อีกข้างถือขนม ทั้งหมดล้วนเตรียมไว้สำหรับหกคน

Chinese

看他这个样子就知道了，家里没点儿家底子真就当不成暖男。

Thai

ดูจากท่าทางของเขาแล้วก็รู้ได้ทันทีว่า ถ้าทางบ้านไม่มีฐานะอยู่บ้างคงเป็นผู้ชายอบอุ่นแสนดีแบบนี้ไม่ได้จริงๆ

Chinese

等到了操场之后，几个人把拿来的垫子铺上，然后一边闲聊一边打牌。

Thai

เมื่อเข้าไปในสนามกีฬาแล้ว พวกเขาก็ปูเสื่อที่นำมา จากนั้นก็นั่งคุยเล่นพลางเล่นไพ่ไปด้วย

Chinese

蒋恬明显有些心不在焉，出牌都出错了好几次，忍不住让宋晴晴有所抱怨。

Thai

เจียงเถียนดูเหม่อลอยอย่างเห็นได้ชัด ลงไพ่ผิดไปตั้งหลายครั้ง จนซ่งฉิงฉิงอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา

Chinese

“恬恬，你是不是有什么心事？”

Thai

“เถียนเถียน เธอมีเรื่องอะไรในใจหรือเปล่า”

Chinese

“没啊，状态不太好而已。”蒋恬抽出两张大小王丢了出去。

Thai

“เปล่า แค่ช่วงนี้สมาธิไม่ค่อยดีน่ะ” เจียงเถียนหยิบไพ่โจ๊กเกอร์ทั้งสองใบโยนออกไป

Chinese

就在此时，江勤从远处迈步而来，到跟前的时候跟几个人摆了摆手，然后坐到了毯子上。

Thai

ในตอนนั้นเอง เจียงฉินก็ก้าวเดินมาจากระยะไกล พอมาถึงตรงหน้าก็โบกมือทักทายทุกคน แล้วนั่งลงบนเสื่อ

Chinese

宋晴晴完全没想到他会来，立马往后缩了一下，临大的夜晚很黑，从江勤的角度是看不清楚宋晴晴的，但素颜的宋晴晴就是慌得一批。

Thai

ซ่งฉิงฉิงไม่ได้คาดคิดเลยว่าเขาจะมา จึงรีบหดตัวถอยไปข้างหลังทันที ยามค่ำคืนของ ม.หลินชวนมืดมาก จากมุมมองของเจียงฉินย่อมมองเห็นซ่งฉิงฉิงได้ไม่ชัดเจน ทว่าซ่งฉิงฉิงที่หน้าสดอยู่นั้นกลับลนลานจนแทบบ้า

Chinese

“你怎么来了？”简纯还记得聚餐那晚被嘲讽的事，对江勤没什么好脸色。

Thai

“นายมาทำไม” เจี่ยนฉุนยังคงจำเรื่องที่ถูกเหน็บแนมในคืนกินเลี้ยงได้ จึงไม่มีสีหน้าต้อนรับเจียงฉินสักเท่าไหร่

Chinese

江勤伸了个懒腰：“晚上太无聊了，找不到地方玩，出来溜达溜达，有水吗？”

Thai

เจียงฉินบิดขี้เกียจ “ตอนค่ำมันน่าเบื่อเกินไป หาที่เที่ยวเล่นไม่ได้ เลยออกมาเดินเล่น มีน้ำไหม”

Chinese

“喝奶茶吧。”蒋恬指了指庄晨前面的袋子。

Thai

“ดื่มชานมสิ” เจียงเถียนชี้ไปที่ถุงตรงหน้าจวงเฉิน

Chinese

江勤伸手去拿，结果被简纯拦住了：“你绅士一点好不好？这是庄晨买给我们的！”

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปหยิบ ทว่ากลับถูกเจี่ยนฉุนขวางไว้ “นายช่วยทำตัวให้มันสุภาพบุรุษหน่อยได้ไหม นี่จวงเฉินซื้อให้พวกเรานะ!”

Chinese

庄晨见状也忍不住出声：“江勤，跟女同学出来玩，不买点零食奶茶就已经很不绅士了，还抢女孩的奶茶，你也好意思啊。”

Thai

จวงเฉินเห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “เจียงฉิน ออกมาเที่ยวกับเพื่อนนักศึกษาหญิง ไม่ซื้อขนมกับชานมมาก็ไม่สุภาพบุรุษพออยู่แล้ว นี่ยังจะแย่งชานมของพวกผู้หญิงอีก นายไม่อายบ้างหรือไง”

Chinese

好，说的好，是那味了，很上头！

Thai

ดี พูดได้ดี ได้ฟีลนั้นเป๊ะ ชวนให้อารมณ์ขึ้นจริงๆ!

Chinese

江勤立马缩回手，生怕狗毛过敏，然后目光看向不远处的奶茶亭，目光沿着微弱的光芒一直寻找。

Thai

เจียงฉินรีบชักมือกลับทันทีเพราะกลัวจะแพ้ขนหมา จากนั้นก็มองไปยังซุ้มชานมที่อยู่ไม่ไกล สายตามองตามแสงไฟสลัวเพื่อค้นหาไปเรื่อยๆ

Chinese

就在此时，一个俏生生的身影从夜色中走来，身材曼妙，长发飘飘，五官在朦胧中显得精致而唯美，然后捋着裙摆就坐到了江勤的旁边。

Thai

ในตอนนั้นเอง เงาร่างอันสะคราญตาพลันเดินออกมาจากความมืดมิดในยามราตรี รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ผมยาวสยาย เครื่องหน้าแลดูประณีตงดงามท่ามกลางความสลัวราง จากนั้นเธอก็ดึงชายกระโปรงแล้วนั่งลงข้างๆ เจียงฉิน

Chinese

其实蒋恬她们都知道江勤和冯楠舒的关系不简单，但是根据从四班那里得来的情报来看，他们两个好像并没有在一起，而是一直以“最好的朋友”互称的。

Thai

อันที่จริงพวกเจียงเถียนต่างก็รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเจียงฉินกับเฝิงหนานซูไม่ธรรมดา ทว่าเมื่อดูจากข้อมูลที่ได้มาจากห้องสี่ ดูเหมือนว่าพวกเขาทั้งสองคนจะไม่ได้คบกัน แต่เรียกกันและกันว่า “เพื่อนที่ดีที่สุด” มาโดยตลอด

Chinese

但看着他们两个坐在一起，真的是有一种绝配的感觉。

Thai

แต่พอเห็นพวกเขาสองคนนั่งอยู่ด้วยกันแล้ว กลับให้ความรู้สึกว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันอย่างยิ่งจริงๆ

Chinese

这并不是说江勤长得也帅炸了，能配得上冯楠舒的颜值，而是说江勤身上有一种不寻常的气质，在冯楠舒的面前也不会让人觉得太过普通。

Thai

นี่ไม่ได้หมายความว่าเจียงฉินหน้าตาหล่อเหลาจนระเบิดจนสามารถเทียบเคียงความงดงามของเฝิงหนานซูได้ ทว่าบนตัวของเจียงฉินมีกลิ่นอายที่ไม่ธรรมดาอย่างหนึ่ง ซึ่งเมื่ออยู่ต่อหน้าเฝิงหนานซูแล้วก็ไม่ได้ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขาดูธรรมดาเกินไปเลย

Chinese

“喝。”

Thai

“ดื่มสิ”

Chinese

冯楠舒拆开吸管插进杯子里，递到江勤的面前，纤细而卷翘的睫毛被灯光染成了银色。

Thai

เฝิงหนานซูแกะหลอดแล้วเสียบลงในแก้ว ยื่นมาตรงหน้าเจียงฉิน ขนตาเรียวยาวงอนงามถูกแสงไฟย้อมจนกลายเป็นสีเงิน

Chinese

江勤也是渴的不行了，他今天下午一直舌战群商，又嗷嗷干了半盒米饭，一口水没喝，于是就含住吸管嘬了一口。

Thai

เจียงฉินเองก็กระหายน้ำแทบแย่ บ่ายวันนี้เขาเพิ่งจะเปิดศึกวิวาทะกับเหล่าพ่อค้า แถมยังซัดข้าวกล่องไปครึ่งกล่องโดยไม่ได้ดื่มน้ำสักอึก จึงอมหลอดแล้วดูดไปหนึ่งอึก

Chinese

“好喝吗？”

Thai

“อร่อยไหม”

Chinese

“还行，味道有点淡，但是用来解渴不错。”江勤如实回答。

Thai

“ก็พอได้ รสชาติจืดไปหน่อย แต่เอาไว้แก้กระหายได้ดี” เจียงฉินตอบตามความจริง

Chinese

冯楠舒琼鼻微皱，然后把吸管含到了自己的嘴里，目光清清冷冷地看向周围的几个人。

Thai

เฝิงหนานซูย่นจมูกโด่งรั้นเล็กน้อย จากนั้นก็อมหลอดเข้าปากตัวเอง สายตาเย็นชาเยือกเย็นมองไปยังคนรอบข้าง

Chinese

蒋恬收起微笑，表情怅然若失。

Thai

เจียงเถียนหุบรอยยิ้มลง สีหน้าดูเคว้งคว้างสูญเสีย

Chinese

宋晴晴又往后躲了一下，在心里大骂蒋恬，因为她看出来了，蒋恬知道江勤要来，但是故意没告诉自己。

Thai

ซ่งฉิงฉิงยิ่งหดตัวหลบไปข้างหลัง พลางก่นด่าเจียงเถียนในใจ เพราะเธอดูออกแล้วว่าเจียงเถียนรู้ว่าเจียงฉินจะมา แต่จงใจไม่บอกเธอ

Chinese

而简纯则看着冯楠舒，有一种自惭形秽的感觉，神情有些恹恹。

Thai

ส่วนเจี่ยนฉุนเมื่อมองดูเฝิงหนานซูแล้ว ก็เกิดความรู้สึกต่ำต้อยด้อยค่าขึ้นมา สีหน้าจึงดูหม่นหมองลงไปบ้าง

Chinese

最后是庄晨，他看了一眼简纯，又看了一眼自己买的奶茶，心里很不是滋味，觉得参差感过于强烈。

Thai

คนสุดท้ายคือจวงเฉิน เขามองเจี่ยนฉุนแวบหนึ่ง แล้วมองชานมที่ตัวเองซื้อมาอีกแวบหนึ่ง ในใจรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง รู้สึกได้ถึงความแตกต่างชั้นเชิงที่รุนแรงเกินไป

Chinese

江勤也有自己的想法，他在仔细分辨，冯楠舒到底知不知道间接接吻这回事？但看她傻乎乎的表情，似乎并不是故意撩拨自己的。

Thai

เจียงฉินเองก็มีความคิดของตัวเอง เขากำลังพิจารณาอย่างละเอียดว่าเฝิงหนานซูรู้เรื่องการจูบทางอ้อมนี้หรือไม่ แต่เมื่อดูจากสีหน้าบื้อๆ ของเธอแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ตั้งใจยั่วยวนเขาเลย

Chinese

“聊天啊，不是说很欢乐吗？”

Thai

“คุยกันสิ ไม่ใช่ว่าบอกว่าสนุกสนานกันมากหรอกเหรอ”

Chinese

江勤回过神，心说蒋恬有点吹牛哦，什么打牌聊天欢乐无比，明明是低头沉默一脸难受啊。

Thai

เจียงฉินได้สติกลับมา ในใจคิดว่าเจียงเถียนขี้โม้ชะมัด ที่ว่าเล่นไพ่คุยกันสนุกสนานสุดๆ อะไรนั่น เห็นๆ อยู่ว่าก้มหน้าเงียบกริบแถมทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกกันทั้งนั้น

Chinese

“不打了，有点冷，先回宿舍了。”

Thai

“ไม่เล่นแล้ว อากาศหนาวนิดหน่อย ขอตัวกลับหอก่อนนะ”

Chinese

简纯丢下扑克牌，阴沉着脸打算离开操场，见状，庄晨和宋晴晴立马跟了上去，这样一来，蒋恬就彻底成了电灯泡，还是化了妆的那种，她不禁觉得浑身不自在，于是也起身道别，离开了操场。

Thai

เจี่ยนฉุนทิ้งไพ่ลงแล้วทำหน้าบึ้งตึงเตรียมจะเดินออกจากสนามกีฬา เมื่อเห็นดังนั้น จวงเฉินกับซ่งฉิงฉิงก็รีบตามไปทันที กลายเป็นว่าเจียงเถียนต้องกลายมาเป็นก้างขวางคออย่างสมบูรณ์ แถมยังเป็นก้างขวางคอแบบที่แต่งหน้ามาเต็มอีกต่างหาก เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว จึงลุกขึ้นกล่าวลาแล้วเดินออกจากสนามกีฬาไปเช่นกัน

Chinese

这都什么跟什么？

Thai

นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

Chinese

你们说的快乐到底在哪里？

Thai

ความสุขที่พวกเธอว่ามันอยู่ที่ไหนกันแน่

Chinese

江勤一脸纳闷，转头看向冯楠舒，却见到她又一次把奶茶杯递了过来，眼睛里水色荡漾，显得柔软而温热。

Thai

เจียงฉินทำหน้างุนงง หันไปมองเฝิงหนานซู ทว่ากลับเห็นเธอยื่นแก้วชานมมาให้อีกครั้ง ประกายน้ำในดวงตาไหวระริก แลดูอ่อนโยนและอบอุ่น

Chinese

随后的时间里，没有八卦，没有聊天，没有扑克。

Thai

ในช่วงเวลาหลังจากนั้น ไม่มีเรื่องซุบซิบ ไม่มีการพูดคุย ไม่มีไพ่

Chinese

两个人就这样干巴巴地坐了一个小时，直到回到宿舍，冯楠舒的眼睛里都闪烁着愉悦的光芒。

Thai

ทั้งสองคนนั่งกร่อยๆ แบบนี้อยู่หนึ่งชั่วโมง จนกระทั่งกลับถึงหอพัก ดวงตาของเฝิงหนานซูก็ยังคงเปล่งประกายแห่งความสุข

Chinese

江勤忽然有种感觉，小富婆好像不挑地方，怎么样都很快乐啊。

Thai

เจียงฉินพลันรู้สึกขึ้นมาว่า แม่หนูเศรษฐีดูเหมือนจะไม่เลือกสถานที่ ไม่ว่าอย่างไรก็มีความสุขได้ทั้งนั้น

Chinese

可是，到底……是什么让她快乐的？

Thai

แต่ว่า อะไรกันแน่…ที่ทำให้เธอมีความสุข

Chinese

难懂，真的是很难懂。

Thai

เข้าใจยาก เข้าใจยากจริงๆ

Chinese

没死，哈哈！还敢写！！

Thai

ยังไม่ตาย ฮ่าๆ! ยังกล้าเขียนต่อ!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)