คนที่ต้องพบ ย่อมได้พบกัน

Chinese

第33章 该相遇总会相遇

Thai

บทที่ 33 คนที่ต้องพบกัน สุดท้ายก็ต้องพบกัน

Chinese

“对了，你不是说要带舍友一起来？”

Thai

“จริงสิ ไม่ใช่ว่าเธอบอกว่าจะพารูมเมตมาด้วยหรอกเหรอ”

Chinese

“她们去买东西了，可能要待会儿才能过来。”

Thai

“พวกเธอไปซื้อของอยู่น่ะ คงต้องรออีกสักพักถึงจะมาได้”

Chinese

周超听完忍不住往前探身：“洪颜同学，你舍友长得漂亮吗？”

Thai

โจวเชาได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยื่นตัวไปข้างหน้า “เพื่อนหงเหยียน รูมเมตของเธอหน้าตาสวยไหม”

Chinese

洪颜偷偷瞄了江勤一眼，脸颊微红：“漂亮啊，可比我漂亮多了。”

Thai

หงเหยียนแอบเหลือบมองเจียงฉินแวบหนึ่ง พวงแก้มแดงระเรื่อเล็กน้อย “สวยสิ สวยกว่าฉันตั้งเยอะเลย”

Chinese

“真的假的？”

Thai

“จริงเหรอเนี่ย”

Chinese

“真的，一会儿来了你们就知道了。”

Thai

“จริงสิ เดี๋ยวพอพวกเธอมาถึงพวกนายก็รู้เองแหละ”

Chinese

正说着话的功夫，后厨已经做好了菜，被服务员依次端到了桌上，随菜而来的还有一提啤酒，总共八瓶。

Thai

ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ในครัวก็ทำกับข้าวเสร็จแล้ว พนักงานทยอยยกมาเสิร์ฟบนโต๊ะ และที่มาพร้อมกับอาหารก็ยังมีเบียร์หนึ่งแพ็ก ทั้งหมดแปดขวด

Chinese

也许是因为生意太忙了，江勤满屋都没找到瓶起子，只能把瓶嘴抵在桌沿上，以用猛力掌击的方式起开了瓶盖。

Thai

อาจเป็นเพราะลูกค้าแน่นร้าน เจียงฉินมองหาที่เปิดขวดทั่วทั้งห้องก็ไม่เจอ จึงทำได้แค่วางปากขวดทาบกับขอบโต๊ะแล้วใช้ฝ่ามือฟาดลงไปอย่างแรงเพื่อเปิดฝาขวดออก

Chinese

砰——

Thai

ปัง—

Chinese

任自强睁大了眼睛：“江哥，伱这一手有点厉害啊。”

Thai

เหรินจื้อเฉียงเบิกตากว้าง “พี่เจียง ฝีมือไม้ลายมือนี้ของพี่ไม่เบาเลยนะ”

Chinese

江勤摆摆手：“无他，惟手熟尔。”

Thai

เจียงฉินโบกมือ “ไม่มีอะไรมาก แค่มือชำนาญเท่านั้นแหละ”

Chinese

洪颜的眼眸微微一亮，睫毛轻颤两下：“出自宋代大文学家欧阳修的卖油翁，江勤同学，你还能活用古文啊？”

Thai

ดวงตาของหงเหยียนเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย ขนตากะพริบไหวเบาๆ สองที “มาจากเรื่องคนขายน้ำมันของโอวหยางซิว มหากวีแห่งราชวงศ์ซ่งนี่นา เพื่อนเจียงฉิน นายปรับใช้บทกวีโบราณเป็นด้วยเหรอ”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤愣了一下，心说这不是后世的一句烂梗吗？我在小破站追番的时候，只要一跳op就能看到这句话啊，除此之外还有无他，惟自动挡尔。

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง ในใจคิดว่านี่ไม่ใช่แค่มุกเกร่อในยุคหลังหรอกเหรอ ตอนที่ฉันดูอนิเมะในเว็บเสี่ยวพั่วจ้าน แค่กดข้ามเพลงเปิดทีไรก็เห็นประโยคนี้ลอยมาตลอดนี่นา นอกจากนี้ยังมี 'ไม่มีอะไรอื่น แค่เกียร์ออโต้เท่านั้น' อีกด้วย

Chinese

现在……这句话还没有被传烂是吗？

Thai

ตอนนี้…ประโยคนี้ยังไม่ได้ฮิตจนเกร่อสินะ

Chinese

江勤下意识地看了一眼洪颜，眉心微微皱紧了一下。

Thai

เจียงฉินเหลือบมองหงเหยียนตามสัญชาตญาณ คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

Chinese

这妹子好像对自己有什么不得了的滤镜啊……

Thai

ดูเหมือนว่าสาวคนนี้จะสวมฟิลเตอร์มองตัวเองไว้ซะเลิศเลอเลยแฮะ…

Chinese

“我舍友好像来了，我去接一下。”

Thai

“เหมือนรูมเมตของฉันจะมาแล้ว ฉันออกไปรับหน่อยนะ”

Chinese

闲聊半晌，洪颜离开了座位，周超和任自强瞬间就憋不住了，挺直的脊背直接弯了下来，然后俩人一边一个，直接拽住江勤的胳膊不撒手了。

Thai

หลังจากคุยเล่นกันอยู่พักหนึ่ง หงเหยียนก็ลุกออกจากที่นั่ง โจวเชากับเหรินจื้อเฉียงก็กลั้นไม่อยู่อีกต่อไปทันที หลังที่ยืดตรงงอลงมาในพริบตา จากนั้นทั้งสองคนก็ประกบซ้ายขวา คว้าแขนของเจียงฉินเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

Chinese

“江哥，开课吧，我们跪着听！”

Thai

“พี่เจียง เปิดคอร์สสอนเถอะ พวกเราจะคุกเข่าฟังเลย!”

Chinese

江勤奋力地把手扯出来：“你们想多了，恋爱狗都不谈。”

Thai

เจียงฉินออกแรงดึงแขนตัวเองกลับมา “พวกนายคิดมากไปแล้ว ความรักน่ะให้หมามันยังไม่เอาเลย”

Chinese

曹广宇忍不住心中一动：“你对这种校花级的女生都不感兴趣吗？”

Thai

เฉากว่างอวี่อดใจเต้นไม่ได้ “นายไม่สนใจผู้หญิงระดับดาวมหาวิทยาลัยแบบนี้เลยเหรอ”

Chinese

“不是不感兴趣，是觉得谈恋爱浪费时间。”

Thai

“ไม่ใช่ไม่สนใจ แต่รู้สึกว่ามีความรักมันเสียเวลา”

Chinese

周超忍不住瘪了瘪嘴：“江哥，我可不是胡乱编排的，洪颜绝对是对你有意思。”

Thai

โจวเชาอดเบะปากไม่ได้ “พี่เจียง ฉันไม่ได้กุเรื่องขึ้นมามั่วๆ นะ หงเหยียนมีใจให้นายชัวร์ๆ”

Chinese

江勤有些意外：“这你都能看出来？”

Thai

เจียงฉินประหลาดใจเล็กน้อย “แค่นี้นายก็ดูออกด้วยเหรอ”

Chinese

“那当然了，洪颜看你的眼神都要融化了，而且你一跟她说话她就笑，这还不明显？”

Thai

“ก็แหงล่ะ สายตาที่หงเหยียนมองนายนี่แทบจะละลายอยู่แล้ว แถมพอนายคุยด้วยทีไรเธอก็ยิ้มตลอด แค่นี้ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ”

Chinese

“看来以后不能一起吃饭了……”

Thai

“ดูท่าทีหลังคงมากินข้าวด้วยกันไม่ได้แล้วล่ะ…”

Chinese

周超：“？？？？？”

Thai

โจวเชา “?????”

Chinese

任自强顺口把话茬接了过来：“老江，洪颜刚才说她舍友比她还漂亮，你可得让她给我们介绍一下。”

Thai

เหรินจื้อเฉียงรีบต่อบทสนทนาทันที “เหล่าเจียง เมื่อกี้หงเหยียนบอกว่ารูมเมตของเธอสวยกว่าเธออีก นายต้องให้เธอช่วยแนะนำพวกเธอให้พวกเรารู้จักหน่อยนะ”

Chinese

江勤轻轻摇头：“洪颜的情商很高，说话的时候很在乎别人的情绪，所以她说她舍友漂亮并不一定是真话，你们待会儿注意点，别说什么不合适的。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้าเบาๆ “อีคิวของหงเหยียนสูงมาก เวลาพูดจาจะแคร์ความรู้สึกของคนอื่นเสมอ เพราะฉะนั้นที่เธอบอกว่ารูมเมตสวยก็อาจไม่ใช่เรื่องจริงก็ได้ เดี๋ยวพวกนายระวังตัวหน่อย อย่าพูดอะไรที่ไม่เหมาะสมออกไปล่ะ”

Chinese

“真的假的？”

Thai

“จริงเหรอเนี่ย”

Chinese

“我又没见过，只是猜测，但大概率是这样的。”

Thai

“ฉันก็ยังไม่เคยเจอ แค่เดาเอาเฉยๆ แต่ก็น่าจะเป็นแบบนั้นแหละ”

Chinese

话音刚落，洪颜再一次出现在南山饭庄里，身后还跟着两个女孩。

Thai

สิ้นเสียงพูด หงเหยียนก็ปรากฏตัวขึ้นในร้านอาหารหนานซานอีกครั้ง โดยมีเด็กสาวสองคนเดินตามหลังมา

Chinese

左边的女孩穿着碎花洋裙，露出一截玉润的小腿，皮肤白皙胜雪，她的眉眼间泛着动人的灵气，身材高挑而出众。

Thai

เด็กสาวทางด้านซ้ายสวมชุดเดรสลายดอกไม้ เผยให้เห็นช่วงน่องเนียนผุดผ่องดั่งหยก ผิวขาวผ่องดุจหิมะ ระหว่างคิ้วและดวงตาแฝงไว้ด้วยความมีชีวิตชีวาอันน่าหลงใหล รูปร่างสูงโปร่งโดดเด่น

Chinese

右边那个在颜值上稍差一些，但也算的上是美女了，而且有种端庄的淑女气。

Thai

ส่วนคนทางขวานั้นหน้าตาอาจจะด้อยกว่าเล็กน้อย แต่ก็ถือได้ว่าเป็นสาวสวยคนหนึ่ง อีกทั้งยังมีกลิ่นอายความเรียบร้อยสง่างามแบบกุลสตรี

Chinese

曹广宇、任自强和周超全都睁大了眼睛，心说老江真的是胡扯，这还不叫漂亮？右边那个女孩可能稍差一些，但也和宋晴晴是一个等级的了，而左边那个就算和洪颜相比也丝毫不差。

Thai

เฉากว่างอวี่ เหรินจื้อเฉียง และโจวเชาต่างเบิกตากว้าง ในใจคิดว่าเหล่าเจียงนี่พูดจาเหลวไหลสิ้นดี แบบนี้ยังไม่เรียกว่าสวยอีกเหรอ เด็กสาวทางขวาอาจจะด้อยกว่าหน่อย แต่ก็อยู่ในระดับเดียวกับซ่งฉิงฉิงแล้ว ส่วนคนทางซ้าย ต่อให้เทียบกับหงเหยียนก็ไม่ได้ด้อยกว่ากันเลยแม้แต่น้อย

Chinese

江勤此时也愣了，因为他发现这世界上也许真的有和小说一样的巧合。

Thai

เจียงฉินในเวลานี้ก็อึ้งไปเช่นกัน เพราะเขาพบว่าบนโลกใบนี้อาจจะมีเรื่องบังเอิญเหมือนในนิยายอยู่จริงๆ

Chinese

“给大家介绍一下，这是我舍友，楚丝琪，王慧茹。”

Thai

“ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักนะ นี่รูมเมตของฉัน ฉู่ซือฉี หวังฮุ่ยหรู”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

楚丝琪怔怔地看着江勤，有种恍然隔世的感觉。

Thai

ฉู่ซือฉีมองเจียงฉินตาค้าง รู้สึกราวกับวันเวลาผ่านไปเนิ่นนานเหลือเกิน

Chinese

而王慧茹也满脸惊讶，有些搞不懂江勤为什么会出现在洪颜的饭局当中。

Thai

ส่วนหวังฮุ่ยหรูก็ตกใจจนหน้าเหวอ ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมเจียงฉินถึงมาโผล่ในมื้ออาหารของหงเหยียนได้

Chinese

要知道，她先前替楚丝琪约了江勤很多次，但江勤一直推托说太忙，结果这悄然的偶遇却让他们之间的见面再也避之不及了。

Thai

ต้องรู้ก่อนว่า เมื่อก่อนเธอเคยช่วยฉู่ซือฉีนัดเจียงฉินตั้งหลายครั้ง แต่เจียงฉินก็บ่ายเบี่ยงอ้างว่ายุ่งมาโดยตลอด ทว่าการพบกันโดยบังเอิญอย่างเงียบเชียบนี้กลับทำให้การพบหน้าของพวกเขาหลีกเลี่ยงไม่ได้อีกต่อไป

Chinese

很快，两人恢复了平静，一声不吭地坐到了洪颜的旁边。

Thai

ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็กลับมาสงบนิ่งและนั่งลงข้างหงเหยียนโดยไม่พูดไม่จา

Chinese

楚丝琪不说话是因为有些心乱如麻，不知道该说什么，而王慧茹是因为考虑到洪颜的感受，不想让局面变得尴尬。

Thai

ฉู่ซือฉีไม่พูดเป็นเพราะใจคอสับสนว้าวุ่นจนไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร ส่วนหวังฮุ่ยหรูนั้นคำนึงถึงความรู้สึกของหงเหยียน จึงไม่อยากทำให้สถานการณ์น่ากระอักกระอ่วน

Chinese

“怎么样，我舍友漂亮吧？”洪颜抿嘴笑着。

Thai

“เป็นไง รูมเมตของฉันสวยใช่ไหมล่ะ” หงเหยียนเม้มปากยิ้ม

Chinese

任自强和周超立马点头：“漂亮，你们该不会是传说中的校花宿舍吧？”

Thai

เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชารีบพยักหน้าทันที “สวย พวกเธอคงไม่ใช่หอพักดาวมหาวิทยาลัยในตำนานหรอกนะ”

Chinese

“我可不敢说自己是校花，我们家丝琪倒是差不多。”

Thai

“ฉันไม่กล้าบอกว่าตัวเองเป็นดาวมหาวิทยาลัยหรอก ซือฉีบ้านเราต่างหากที่น่าจะใช่”

Chinese

“那……楚同学有男朋友吗？”

Thai

“งั้น…เพื่อนฉู่มีแฟนหรือยังเหรอ”

Chinese

听到这句话，楚丝琪银牙紧咬，目光忍不住看向了江勤。

Thai

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ฉู่ซือฉีก็ขบฟันแน่น สายตาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเจียงฉิน

Chinese

江勤无悲无喜地轻轻点以示礼貌，接着就开始低头吃菜，对于场间的话题不再参与，也不再吭声，仿佛一切都他无关。

Thai

เจียงฉินพยักหน้าเบาๆ อย่างไร้อารมณ์เพื่อเป็นมารยาท จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตากินกับข้าว ไม่ร่วมวงสนทนาและไม่ส่งเสียงอีกเลย ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างไม่เกี่ยวข้องกับตัวเขา

Chinese

那种疏远与冷漠顿时让楚丝琪呼吸一滞，无尽的委屈从心底翻涌上来。

Thai

ความห่างเหินและเย็นชาเช่นนั้นทำให้ฉู่ซือฉีหายใจสะดุดในทันที ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอันไร้ที่สิ้นสุดพลุ่งพล่านขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

Chinese

整整一个暑假的时间，他们之间的交流不超过十句话，好不容易在陌生的城市再见，却被当做陌生人一样对待，任谁也不会觉得好受。

Thai

ตลอดช่วงปิดเทอมฤดูร้อน พวกเขาคุยกันไม่ถึงสิบประโยคด้วยซ้ำ อุตส่าห์ได้พบกันอีกครั้งในเมืองที่ไม่คุ้นเคย แต่กลับถูกปฏิบัติใส่เหมือนคนแปลกหน้า ไม่ว่าใครก็คงรู้สึกไม่ดีทั้งนั้น

Chinese

你曾经喜欢我，曾经那么喜欢我。

Thai

นายเคยชอบฉัน เคยชอบฉันมากขนาดนั้น

Chinese

可事到如今，为什么我连你一个笑脸都得不到了？

Thai

แต่มาถึงตอนนี้ ทำไมแม้แต่รอยยิ้มเดียวจากนาย ฉันถึงไม่ได้รับมันอีกแล้วล่ะ

Chinese

王慧茹默默地看着两个人一眼，觉得自己应该先确定一件事，于是微微凑近洪颜的耳边：“颜颜，你喜欢的是哪一个？”

Thai

หวังฮุ่ยหรูมองทั้งสองคนเงียบๆ แวบหนึ่ง รู้สึกว่าตัวเองควรต้องยืนยันเรื่องหนึ่งให้แน่ใจก่อน จึงโน้มตัวเข้าไปใกล้ข้างหูของหงเหยียนเล็กน้อย “เหยียนเหยียน เธอชอบคนไหนเหรอ”

Chinese

洪颜的脸颊倏然一红：“我只是单纯来见朋友的，你不要误会。”

Thai

ใบหน้าของหงเหยียนแดงวาบขึ้นมาทันที “ฉันแค่มาเจอเพื่อนตามปกติเฉยๆ เธออย่าเข้าใจผิดสิ”

Chinese

“你出门之前打扮了一个小时，还来回换了五套衣服，这能叫误会？”

Thai

“ก่อนออกจากห้องเธอแต่งตัวไปตั้งหนึ่งชั่วโมง แถมยังเปลี่ยนชุดไปมาตั้งห้าชุด แบบนี้ยังเรียกว่าเข้าใจผิดอีกเหรอ”

Chinese

洪颜犹豫半晌，最后压低了声音开口：“好吧，就是那个人，叫江勤。”

Thai

หงเหยียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กดเสียงต่ำกระซิบ “ก็ได้ คนนั้นแหละ ชื่อเจียงฉิน”

Chinese

王慧茹沉默了许久后开口：“你喜欢他什么？”

Thai

หวังฮุ่ยหรูเงียบไปนานก่อนจะเอ่ยถาม “เธอชอบเขาตรงไหนเหรอ”

Chinese

“他和我见过的所有男生都不一样。”

Thai

“เขาไม่เหมือนกับผู้ชายทุกคนที่ฉันเคยเจอมาเลย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

原来所有人都知道江勤的好，却唯独丝琪不知道，王慧茹有一种不妙的感觉，却完全不知道该怎么办。

Thai

ที่แท้ทุกคนต่างก็รู้ถึงข้อดีของเจียงฉิน มีเพียงซือฉีคนเดียวเท่านั้นที่ไม่รู้ หวังฮุ่ยหรูรู้สึกถึงลางไม่ดีบางอย่าง แต่ก็ไม่รู้เลยว่าจะต้องทำอย่างไร

Chinese

任自强和周超一点也没看出两人的异常，还狂献殷勤，还让人家喜欢吃什么菜就点。

Thai

เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของทั้งสองคนเลยแม้แต่น้อย ยังคงคอยเอาอกเอาใจยกใหญ่ แถมยังบอกให้อีกฝ่ายอยากกินอะไรก็สั่งได้ตามสบาย

Chinese

曹广宇脑袋都大了，你们大方不要紧，可是付钱的是我啊！

Thai

เฉากว่างอวี่ถึงกับกุมขมับ พวกนายทำตัวใจกว้างไม่เป็นไรหรอก แต่คนที่จ่ายเงินคือฉันนะโว้ย!

Chinese

不过他是富二代，要面子，肯定不好直说，而且洪颜的两个舍友也确实漂亮，尤其是那个楚丝琪，和洪颜的颜值简直不相上下。

Thai

ทว่าเขาเป็นทายาทเศรษฐี รักหน้าตา ย่อมไม่สะดวกใจที่จะพูดตรงๆ แน่นอน อีกทั้งรูมเมตทั้งสองคนของหงเหยียนก็สวยจริง โดยเฉพาะฉู่ซือฉีคนนั้น ระดับความสวยแทบจะไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าหงเหยียนเลย

Chinese

他看出来了，洪颜对江勤有意思，那自己大概率是没希望了，毕竟女追男就隔层纱，可要是能和同等级的美女产生感情，那也算是一段佳话了。

Thai

เขาดูออกแล้วว่าหงเหยียนมีใจให้เจียงฉิน ถ้าอย่างนั้นตัวเขาเองก็คงหมดหวังไปแปดเก้าส่วนแล้ว เพราะยังไงผู้หญิงตามจีบผู้ชายก็ง่ายดายแค่กั้นด้วยม่านบางๆ ชั้นเดียว แต่ถ้าได้พัฒนาความสัมพันธ์กับสาวสวยระดับเดียวกัน ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน

Chinese

“楚同学，你喝酒吗？”

Thai

“เพื่อนฉู่ เธอดื่มเหล้าไหม”

Chinese

“不用了，谢谢。”

Thai

“ไม่ล่ะ ขอบคุณ”

Chinese

“那你喜欢吃什么菜，我帮你点一些？”

Thai

“แล้วเธอชอบกินอะไรล่ะ ฉันช่วยสั่งให้ไหม”

Chinese

楚丝琪还是摇头，这次甚至连话都不说了。

Thai

ฉู่ซือฉียังคงส่ายหน้า ครั้งนี้ถึงขั้นไม่พูดอะไรออกมาเลยด้วยซ้ำ

Chinese

曹广宇的殷勤献不出去，瞬间就觉得无比郁闷，这人生的参差这么明显且扎心吗？

Thai

เฉากว่างอวี่เอาอกเอาใจไม่สำเร็จ ชั่วพริบตาก็รู้สึกหดหู่ใจอย่างยิ่ง ความเหลื่อมล้ำของชีวิตคนเรามันเห็นชัดเจนและแทงใจดำขนาดนี้เลยเหรอ

Chinese

“先吃饭吧，待会儿再聊。”

Thai

“กินข้าวก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยคุยกัน”

Chinese

江勤忽然开口，把筷子递给了洪颜。

Thai

เจียงฉินเอ่ยขึ้นมากะทันหันพลางยื่นตะเกียบให้หงเหยียน

Chinese

这本是就是一个表示友好的动作，并没有太多的含义，但见到这一幕，楚丝琪瞬间绷不住了，心口像被针扎了一样疼，连带着眼神都变的幽怨。

Thai

นี่เดิมทีเป็นการแสดงความเป็นมิตรธรรมดา ไม่ได้มีความหมายอะไรลึกซึ้งเลย ทว่าเมื่อได้เห็นภาพนี้ ฉู่ซือฉีก็ทนไม่ไหวในทันที กลางอกเจ็บแปลบราวกับถูกเข็มทิ่มแทง สายตาที่มองมาก็แปรเปลี่ยนเป็นตัดพ้อเคียดแค้น

Chinese

江勤明明是喜欢自己的，那些温柔也好，体贴也罢，都只有自己才能享受。

Thai

เจียงฉินชอบเธอชัดๆ ไม่ว่าจะความอ่อนโยนหรือความเอาใจใส่เหล่านั้น ก็มีเพียงเธอเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้รับ

Chinese

她不想忍了。

Thai

เธอไม่อยากทนอีกต่อไปแล้ว

Chinese

“江勤，你说了要和我好聚好散，为什么又忽然出现在我面前？”

Thai

“เจียงฉิน นายบอกว่าจะจากกันด้วยดีไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงโผล่มาอยู่ตรงหน้าฉันอีกล่ะ”

Chinese

楚丝琪看着江勤，一开口就让全场都安静了下来。

Thai

ฉู่ซือฉีจ้องมองเจียงฉิน ทันทีที่เธอเอ่ยปาก ทั่วทั้งโต๊ะก็พลันเงียบกริบลง

Chinese

江勤夹菜的手微微一顿，最后无奈抬头：“巧合嘛，我和洪颜约好要一起吃饭的，但我不知道你们是舍友，这事太偶然了。”

Thai

มือที่กำลังคีบอาหารของเจียงฉินชะงักไปเล็กน้อย สุดท้ายก็เงยหน้าขึ้นอย่างจนใจ “เรื่องบังเอิญน่ะ ฉันนัดกินข้าวกับหงเหยียนไว้ แต่ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอเป็นรูมเมตกัน เรื่องนี้มันบังเอิญเกินไป”

Chinese

楚丝琪的脾气瞬间就上来了：“我说你有你就有，你还敢不承认？”

Thai

อารมณ์ของฉู่ซือฉีปะทุขึ้นมาทันที “ฉันบอกว่านายจงใจนายก็จงใจสิ นายยังกล้าไม่ยอมรับอีกเหรอ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“我还有点事，你们慢慢吃。”

Thai

“ฉันยังมีธุระอยู่อีกหน่อย พวกนายค่อยๆ กินกันไปนะ”

Chinese

江勤是真的很厌恶这种小仙女脾气，你说我有我就有？你不去不孕不育医院当医生都他妈屈才了。

Thai

เจียงฉินรังเกียจนิมิตนางฟ้าแบบนี้เข้าไส้จริงๆ บอกว่าฉันมีฉันก็มีงั้นเหรอ ถ้าเธอไม่ไปเป็นหมอในโรงพยาบาลรักษาผู้มีบุตรยากก็นับว่าเสียดายของฉิบหาย

Chinese

他将筷子放在盘子上，对洪颜露出个略带歉意的微笑，又跟其他人说了句不好意思，然后从座椅上起身。

Thai

เขาวางตะเกียบลงบนจาน ยิ้มเจื่อนอย่างขอโทษขอโพยให้หงเหยียน และกล่าวคำขอโทษกับคนอื่นๆ จากนั้นก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้

Chinese

“你们认识？”洪颜一时间没反应过来，眼神有些茫然。

Thai

“พวกเธอรู้จักกันเหรอ” หงเหยียนตั้งตัวไม่ทันไปชั่วขณะ แววตาดูมึนงงเล็กน้อย

Chinese

江勤稍稍停步，然后淡然点头：“嗯，高中同学。”

Thai

เจียงฉินหยุดฝีเท้าเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าอย่างเรียบเฉย “อืม เพื่อนมัธยมปลายน่ะ”

Chinese

“不只是高中同学，你还说会喜欢我一辈子！”楚丝琪对他的轻描淡写感到无比的伤心。

Thai

“ไม่ใช่แค่เพื่อนมัธยมปลายสักหน่อย แต่นายเคยบอกว่าจะชอบฉันไปตลอดชีวิตต่างหาก!” ฉู่ซือฉีรู้สึกเสียใจอย่างยิ่งกับท่าทีไม่ใส่ใจของเขา

Chinese

与此同时，曹广宇、任自强和周超全都傻了，脑子转了半天都反应不过来。

Thai

ในขณะเดียวกัน เฉากว่างอวี่ เหรินจื้อเฉียง และโจวเชาต่างก็พากันอึ้งงันไปหมด สมองประมวลผลอยู่นานก็ยังตามไม่ทัน

Chinese

刚才发生了什么？

Thai

เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น

Chinese

这个楚丝琪好像也是江勤的？

Thai

ดูเหมือนว่าฉู่ซือฉีคนนี้ก็เป็นของเจียงฉินด้วยเหรอ

Chinese

我他妈又悄无声息地被江勤装到了？

Thai

นี่กูโดนเจียงฉินขิงใส่แบบเงียบๆ อีกแล้วเหรอวะเนี่ย

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)