แม่หนูเศรษฐีผู้มีไหวพริบ

Chinese

第484章 机智的小富婆

Thai

บทที่ 484 แม่หนูเศรษฐีผู้เฉลียวฉลาด

Chinese

从男生宿舍出来，江勤揣着兜去了前广场，然后一路溜溜达达地到了喜甜奶茶店的门口。

Thai

หลังจากเดินออกมาจากหอพักชาย เจียงฉินก็ล้วงกระเป๋ากางเกงเดินไปยังลานหน้าอาคาร จากนั้นก็เดินทอดน่องเอื่อยเฉื่อยจนมาถึงหน้าร้านชานมสี่เถียน

Chinese

他刚才给高文慧发了个QQ消息，问她小富婆在哪儿，得知她正在喜甜陪小高同学看店，于是决定给她一个惊喜。

Thai

เมื่อครู่นี้เขาส่งข้อความคิวคิวไปหาเกาเหวินฮุ่ยเพื่อถามว่าแม่หนูเศรษฐีอยู่ที่ไหน พอรู้ว่าเธอกำลังอยู่ที่ร้านสี่เถียนเพื่อช่วยเพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกาเฝ้าร้าน เขาจึงตัดสินใจจะสร้างความประหลาดใจให้เธอสักหน่อย

Chinese

他出去这半个月，高文慧经常会给他发消息，说小富婆想他了，问他什么时候回来，还说想的要哭，想啵嘴儿。

Thai

ตลอดครึ่งเดือนที่เขาไม่อยู่ เกาเหวินฮุ่ยมักจะส่งข้อความมาหาเขาบ่อยๆ บอกว่าแม่หนูเศรษฐีคิดถึงเขา ถามว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่ แถมยังบอกว่าคิดถึงจนแทบจะร้องไห้ อยากจะจูบปากด้วย

Chinese

不过虽然小高同学经常会夸大其词，江勤还是有点相信的。

Thai

ทว่าแม้เพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกามักจะพูดจาเกินจริงอยู่เสมอ แต่เจียงฉินก็ยังค่อนข้างเชื่ออยู่บ้าง

Chinese

因为半个月了嘛，他和小富婆也只能打打电话，又见不到面，连他这种傲骨铮铮的猛男都忍不住想自己的好朋友，又何况冯楠舒这种面冷心嘤的小可爱。

Thai

ก็เพราะตั้งครึ่งเดือนแล้วนี่นา เขากับแม่หนูเศรษฐีทำได้แค่โทรคุยกัน ไม่ได้เจอหน้ากันเลย แม้กระทั่งชายชาตรีผู้ทรนงองอาจอย่างเขาก็ยังอดคิดถึงเพื่อนที่ดีของตัวเองไม่ได้ แล้วนับประสาอะไรกับเด็กน้อยผู้น่ารักที่ภายนอกเย็นชาแต่ภายในอ่อนไหวอย่างเฝิงหนานซู

Chinese

江老板撩开门帘走了进去，就看到高文慧围着围裙站在吧台前做奶茶。

Thai

เถ้าแก่เจียงเลิกม่านประตูแล้วก้าวเข้าไป ก็เห็นเกาเหวินฮุ่ยผูกผ้ากันเปื้อนยืนชงชานมอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์

Chinese

喜甜最近增加了送茶到班的服务，所以这个时段的奶茶店虽然人不多，但是订单量多的要命，小高同学都练出麒麟臂了，而且两个都是，比步惊云的还叼。

Thai

ช่วงนี้สี่เถียนเพิ่มบริการส่งชานมถึงห้องเรียน ดังนั้นแม้ว่าช่วงเวลานี้ในร้านชานมจะมีคนไม่มาก แต่ออเดอร์กลับเยอะเป็นบ้า เพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกาฝึกจนได้แขนกิเลนมาแล้ว แถมยังเป็นทั้งสองข้าง ร้ายกาจยิ่งกว่าของปู้จิ้งอวิ๋นเสียอีก

Chinese

“小高同学，我那个傻乎乎的好朋友呢？”

Thai

“เพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกา เพื่อนที่ดีแสนซื่อบื้อของฉันล่ะ”

Chinese

“去对面买烤地瓜了，咦，不对，你怎么回来了？”

Thai

“ไปซื้อมันเผาที่ฝั่งตรงข้ามแน่ะ อ้าว ไม่สิ ทำไมนายถึงกลับมาแล้วล่ะ”

Chinese

见到江勤进门，高文慧露出一个惊诧的表情，似乎完全不知道他返校的事情。

Thai

เมื่อเห็นเจียงฉินเดินเข้ามา เกาเหวินฮุ่ยก็แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องที่เขากลับมาที่มหาวิทยาลัยเลยสักนิด

Chinese

江勤有点懵逼：“你失忆了？不是你给我发的消息说伱们在这儿吗？”

Thai

เจียงฉินงงงวยไปชั่วขณะ “เธอความจำเสื่อมเหรอ ไม่ใช่ว่าเธอส่งข้อความมาบอกฉันเองหรอกเหรอว่าพวกเธออยู่ที่นี่”

Chinese

“没有啊，自从送茶到班开始，我每天光做奶茶都累的要死了，手机都不想碰，哪有时间给你回消息。”

Thai

“ไม่มีนี่นา ตั้งแต่เริ่มส่งชานมถึงห้องเรียน ฉันแค่ชงชานมทุกวันก็เหนื่อยแทบตายแล้ว โทรศัพท์ยังไม่อยากจะแตะเลย จะมีเวลาที่ไหนไปตอบข้อความนาย”

Chinese

“妈的，那我见鬼了？”

Thai

“พับผ่าสิ นี่ฉันเจอผีหลอกเข้าแล้วเหรอเนี่ย”

Chinese

江勤傻了一会儿：“你手机呢？”

Thai

เจียงฉินอึ้งไปครู่หนึ่ง “แล้วโทรศัพท์ของเธอล่ะ”

Chinese

高文慧在吧台上左右看了一眼：“我手机好像被楠舒拿走了。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกวาดตามองซ้ายขวาบนเคาน์เตอร์บาร์ “โทรศัพท์ของฉันเหมือนจะถูกหนานซูหยิบไปนะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤掏出手机看了一眼自己和高文慧的聊天记录，“小高同学”说冯楠舒昨晚梦到他了，还说冯楠舒想他想的有点犯傻，又说冯楠舒天天在宿舍喊哥哥，还说冯楠舒天天洗脚等他。

Thai

เจียงฉินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูประวัติการแชตระหว่างตนเองกับเกาเหวินฮุ่ย ‘เพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกา’ บอกว่าเฝิงหนานซูฝันถึงเขาเมื่อคืนนี้ ทั้งยังบอกว่าเฝิงหนานซูคิดถึงเขาจนเบลอไปหมดแล้ว อีกทั้งยังบอกว่าเฝิงหนานซูร้องเรียกหาพี่ชายในหอพักทุกวัน แถมยังบอกอีกว่าเฝิงหนานซูล้างเท้ารอเขาทุกวัน

Chinese

高文慧做完了一杯奶茶，忍不住探出头：“怎么了？”

Thai

หลังจากเกาเหวินฮุ่ยชงชานมเสร็จหนึ่งแก้ว ก็อดไม่ได้ที่จะชะโงกหน้าออกมาถาม “มีอะไรเหรอ”

Chinese

“你这半个月一直没给我发过消息？”

Thai

“ตลอดครึ่งเดือนนี้เธอไม่เคยส่งข้อความหาฉันเลยเหรอ”

Chinese

“好像没有。”

Thai

“เหมือนจะไม่เคยนะ”

Chinese

“我发现了华点。”

Thai

“ฉันค้นพบจุดสำคัญเข้าแล้ว”

Chinese

江勤刚说完话，就看到手机上面有“小高同学”新发的一条信息，问他到了没有。

Thai

เจียงฉินเพิ่งจะพูดจบ ก็เห็นว่าบนหน้าจอโทรศัพท์มีข้อความใหม่ส่งมาจาก ‘เพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกา’ ถามว่าเขาถึงหรือยัง

Chinese

而此时的高文慧正站在柜台后面，哗啦哗啦地摇晃着奶茶杯，把其中的配料摇匀，然后装袋。

Thai

ในเวลานี้เกาเหวินฮุ่ยกำลังยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ เขย่าแก้วชานมเสียงดังซ่าๆ เพื่อเขย่าส่วนผสมให้เข้ากัน จากนั้นก็นำใส่ถุง

Chinese

好家伙，好家伙，好家伙……

Thai

ร้ายกาจจริงๆ ร้ายกาจจริงๆ ร้ายกาจจริงๆ…

Chinese

江勤打了“还没有到”四个字过去，然后嘱咐高文慧，不要说他来过，接着就转身去了后面的拐角藏了起来。

Thai

เจียงฉินพิมพ์คำว่า “ยังไม่ถึง” ส่งกลับไป จากนั้นก็กำชับเกาเหวินฮุ่ยว่าห้ามบอกว่าเขาเคยมา แล้วจึงหันหลังเดินไปซ่อนตัวอยู่ตรงมุมด้านหลัง

Chinese

没多久的功夫，冯楠舒就从外面回来了，表情冷冷的，眼神酷酷的，伸手把手机放回柜台：“文慧，手机还给你，别跟江勤说我玩你手机了。”

Thai

ผ่านไปไม่นาน เฝิงหนานซูก็กลับมาจากข้างนอก สีหน้าเย็นชา แววตาดูคูล เธอยื่นมือวางโทรศัพท์คืนบนเคาน์เตอร์ “เหวินฮุ่ย คืนโทรศัพท์ให้นะ อย่าไปบอกเจียงฉินล่ะว่าฉันเล่นโทรศัพท์เธอ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

高文慧懵地一批，心说你们两口子又研发出什么新糖了？

Thai

เกาเหวินฮุ่ยงงเป็นไก่ตาแตก ในใจคิดว่าผัวเมียคู่นี้คิดค้นน้ำตาลรสชาติใหม่อะไรขึ้นมาอีกเนี่ย

Chinese

冯楠舒没有发现她的疑惑，自顾自地打开了手里的透明塑料袋，拿出一只小小的烤地瓜。

Thai

เฝิงหนานซูไม่ทันสังเกตเห็นความสงสัยของเธอ เธอเปิดถุงพลาสติกใสในมือตามลำพัง แล้วหยิบมันเผาขนาดเล็กออกมาหนึ่งหัว

Chinese

她今天穿了一件淡青色卫衣，下身是一条黑色牛仔裤配一双运动鞋，露出白色的袜边，上面还带着一颗胡萝卜图案，从侧面看，她的马尾高高扎起，纯净的小脸精致而绝美。

Thai

วันนี้เธอสวมเสื้อสเวตเตอร์มีฮู้ดสีเขียวอ่อน ท่อนล่างเป็นกางเกงยีนส์สีดำคู่กับรองเท้าผ้าใบ เผยให้เห็นขอบถุงเท้าสีขาวที่มีลวดลายแครอทอยู่ด้วย พอมองจากด้านข้าง ผมหางม้าของเธอถูกมัดรวบไว้สูง ใบหน้าเล็กอันบริสุทธิ์ผุดผ่องประณีตงดงามอย่างไร้ที่ติ

Chinese

然后她把烤地瓜的皮揭掉，拿出一柄勺子，两只脚脚晃来晃去，“一不小心”就吃到了嘴角。

Thai

จากนั้นเธอก็ลอกเปลือกมันเผาออก หยิบช้อนออกมาคันหนึ่ง สองเท้าน้อยๆ แกว่งไปมา แล้ว ‘ไม่ระวัง’ กินจนเลอะไปถึงมุมปาก

Chinese

这个色呆……

Thai

ยัยตัวเด๋อจอมยั่วคนนี้…

Chinese

江勤不动声色地溜出后门，又从前门进来：“小富婆，好久不见，想我没有？”

Thai

เจียงฉินแอบย่องออกจากประตูด้านหลังอย่างเงียบเชียบ แล้วเดินเข้ามาทางประตูด้านหน้า “แม่หนูเศรษฐี ไม่ได้เจอกันตั้งนาน คิดถึงฉันบ้างไหม”

Chinese

小富婆一脸高冷：“只有一点点想。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีทำหน้านิ่งสงบเยือกเย็น “คิดถึงแค่นิดเดียวเท่านั้นแหละ”

Chinese

“那你知道我今天回来吗？”

Thai

“งั้นเธอรู้ไหมว่าฉันจะกลับมาวันนี้”

Chinese

“不知道一点。”

Thai

“ไม่รู้เลยสักนิด”

Chinese

“真的？”

Thai

“จริงเหรอ”

Chinese

“真的。”

Thai

“จริงสิ”

Chinese

江勤伸手捏住她的脸蛋：“冯楠舒，你挺有本事啊，半个月没见，学会跟好朋友玩分饰两角了是吧？”

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปบีบแก้มเนียนของเธอ “เฝิงหนานซู เธอเก่งไม่เบานี่ ไม่เจอกันครึ่งเดือน เรียนรู้ที่จะเล่นสวมสองบทบาทกับเพื่อนที่ดีแล้วใช่ไหม”

Chinese

小富婆屏住了呼吸：“哥哥在说什么，妹妹又听不懂。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีกลั้นหายใจ “พี่ชายกำลังพูดเรื่องอะไร น้องสาวฟังไม่เห็นเข้าใจเลย”

Chinese

“实话告诉你吧，我早就来了，但是高文慧说她根本没给我发消息，你是不是拿她的手机跟我玩角色扮演了？”

Thai

“บอกความจริงให้ก็ได้นะ ฉันมาถึงตั้งนานแล้ว แต่เกาเหวินฮุ่ยบอกว่าเธอไม่ได้ส่งข้อความหาฉันเลยสักนิด เธอแอบเอาโทรศัพท์ของเธอมาเล่นสวมบทบาทกับฉันใช่ไหม”

Chinese

“好吧，我是跟王海妮学的。”

Thai

“ก็ได้ ฉันเรียนรู้มาจากหวังไห่หนีน่ะ”

Chinese

冯楠舒知道瞒不住了，转身给了舍友一口大黑锅，机灵的不行。

Thai

เฝิงหนานซูรู้ว่าปิดบังไม่มิดแล้ว จึงหันไปโยนความผิดให้รูมเมทรับเคราะห์แทนอย่างฉลาดเป็นกรด

Chinese

江勤把她白嫩细滑的小脸揉了半天：“海王妮是个渣女，三年谈了四个，你老是跟她学什么？”

Thai

เจียงฉินขยำใบหน้าขาวเนียนนุ่มนิ่มของเธออยู่นาน “ไห่หวังหนีเป็นผู้หญิงเจ้าชู้ สามปีคบไปสี่คน เธอจะไปเรียนรู้จากเธอทำไมกันบ่อยๆ”

Chinese

小富婆乖巧地点点头：“哥哥我错了，我以后再也不跟她学了。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีพยักหน้าอย่างว่าง่าย “พี่ชายฉันผิดไปแล้ว ต่อไปฉันจะไม่เรียนรู้จากเธออีกแล้ว”

Chinese

“你想我为什么不直接跟我说？好朋友又不是不能相互想念么，咱们嘴儿都……对吧。”

Thai

“เธอคิดถึงฉันทำไมไม่บอกฉันตรงๆ ล่ะ เพื่อนที่ดีใช่ว่าจะคิดถึงกันไม่ได้เสียหน่อย พวกเราถึงขั้นจูบปากกันแล้ว… จริงไหม”

Chinese

“好吧哥哥，我好想你，但是我怕打扰你工作。”冯楠舒的眼眸澄净而柔亮，里面好像全都是他的身影。

Thai

“ก็ได้พี่ชาย ฉันคิดถึงนายมากเลย แต่ฉันกลัวว่าจะไปรบกวนการทำงานของนาย” แววตาของเฝิงหนานซูใสกระจ่างและอ่อนโยนเป็นประกาย ภายในนั้นดูเหมือนจะมีเพียงเงาร่างของเขาอยู่เต็มไปหมด

Chinese

江勤沉默了半晌：“那你用高文慧的手机给我发消息，就不打扰我工作了？”

Thai

เจียงฉินนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ “แล้วเธอใช้โทรศัพท์ของเกาเหวินฮุ่ยส่งข้อความหาฉัน มันไม่เป็นการรบกวนการทำงานของฉันหรือไง”

Chinese

“我要是说我想你了，你肯定立马给我打电话哄我，但是我用高文慧的给你发，你都是假装看不见，一个字也不回她。”

Thai

“ถ้าฉันบอกว่าฉันคิดถึงนาย นายจะต้องรีบโทรมาโอ๋ฉันทันทีแน่ๆ แต่พอฉันใช้โทรศัพท์ของเกาเหวินฮุ่ยส่งให้นาย นายกลับแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น ไม่ยอมตอบเธอเลยสักคำ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

高文慧感觉自己受到了亿点伤害，但很快就反应过来了：“等等等，我听明白了，冯楠舒，你拿我QQ号给江勤发消息了？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยรู้สึกเหมือนตัวเองโดนดาเมจทำร้ายจิตใจไปร้อยล้านจุด แต่ก็มีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็ว “เดี๋ยวนะ ฉันเข้าใจแล้ว เฝิงหนานซู เธอเอาไอดีคิวคิวของฉันส่งข้อความหาเจียงฉินเหรอ”

Chinese

“王海妮教的，她是个坏人。”

Thai

“หวังไห่หนีสอนน่ะ เธอเป็นคนไม่ดี”

Chinese

“啊？哦哦……对，她是坏人，净教你一些连她自己都不会的，你以后千万别跟她学。”

Thai

“หา อ๋อ… ใช่ เธอเป็นคนไม่ดี เอาแต่สอนเรื่องที่แม้แต่ตัวเองยังทำไม่เป็นให้เธอ ต่อไปเธออย่าไปเรียนรู้จากเธอเด็ดขาดเชียวนะ”

Chinese

高文慧说完话，用手拍了拍自己的口袋，不知道为什么，觉得自己的腰包好像又鼓起来了，里面是泼天的富贵，坠的她都有点累。

Thai

หลังจากเกาเหวินฮุ่ยพูดจบ ก็เอามือตบกระเป๋าเสื้อของตัวเอง ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกว่ากระเป๋าเงินของตัวเองดูเหมือนจะตุงขึ้นมาอีกแล้ว ข้างในอัดแน่นไปด้วยลาภลอยมหาศาลจนถ่วงให้เธอรู้สึกเมื่อยไปหมด

Chinese

江勤看着她们两个人一唱一和，呵呵一声，但什么也没说。

Thai

เจียงฉินมองพวกเธอสองคนรับส่งมุกกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ก็หัวเราะหึๆ ออกมาคำหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร

Chinese

不过他也在犯嘀咕，心说小富婆现在竟然连用小号考验自己的好朋友都学会了，幸亏我他妈昨天没去洗脚啊，要不这小醋精还不得喝光整个临大食堂的醋。

Thai

ทว่าในใจเขาก็อดพึมพำไม่ได้ คิดว่าตอนนี้แม่หนูเศรษฐีถึงขั้นเรียนรู้วิธีใช้บัญชีสำรองมาทดสอบเพื่อนที่ดีของตัวเองแล้ว โชคดีที่เมื่อวานบัดซบเอ๊ยฉันไม่ได้ไปนวดเท้า ไม่อย่างนั้นยัยไหส้มสายชูใบเล็กคนนี้คงได้ซดน้ำส้มสายชูหมดโรงอาหาร ม.หลินชวน เป็นแน่

Chinese

冯楠舒此时正盯着他，发现江勤眼神不善，立马回过头，露出一副“我什么都不懂”的样子。

Thai

ตอนนี้เฝิงหนานซูกำลังจ้องมองเขาอยู่ เมื่อสังเกตเห็นว่าสายตาของเจียงฉินดูไม่เป็นมิตร ก็รีบหันหน้าหนีทันที พร้อมกับทำท่าทางแบบ ‘ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด’

Chinese

但老话说的好，死罪可免，活罪难逃。

Thai

ทว่าคำโบราณว่าไว้ได้ดี โทษตายละเว้นได้ แต่โทษเป็นยากจะหลีกพ้น

Chinese

江勤很快就把冯楠舒从奶茶店带走了，找了个临时的洼地，把她壁咚在了墙上，然后凑近，凑近，再凑近，吻住了她柔软微凉的小嘴。

Thai

ไม่นานเจียงฉินก็พาเฝิงหนานซูออกจากร้านชานม หาพื้นที่ลับตาคนแถวนั้นชั่วคราว ดันเธอติดกำแพง จากนั้นก็ขยับเข้าไปใกล้ ขยับเข้าไปใกล้ และขยับเข้าไปใกล้อีก จนกระทั่งประกบจูบริมฝีปากเล็กอันนุ่มนิ่มและเย็นเล็กน้อยของเธอ

Chinese

其实他心里清楚比谁都清楚，自己办完了沪上的事情就立马着急忙慌地回来就是因为想她了。

Thai

ความจริงในใจเขารู้กระจ่างยิ่งกว่าใคร การที่เขาเสร็จธุระที่เซี่ยงไฮ้แล้วรีบร้อนกลับมาทันทีก็เป็นเพราะว่าคิดถึงเธอนั่นเอง

Chinese

不然这个学校里还有什么值得惦记的，学习吗？

Thai

ไม่อย่างนั้นในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ยังมีอะไรให้ต้องเป็นห่วงกัน การเรียนงั้นเหรอ

Chinese

江勤揽住她纤细的腰肢，把她香香软软的身体搂的紧紧的，像是要揉进自己体内里一样，比以往任何时候都要用力。

Thai

เจียงฉินโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้ กอดรัดเรือนร่างอันหอมกรุ่นและนุ่มนิ่มของเธอแน่น ราวกับจะหลอมรวมเธอเข้าไปในร่างกายของตนเอง ออกแรงมากกว่าครั้งไหนๆ ที่ผ่านมา

Chinese

而小富婆乖巧地靠在墙上，稍稍仰着头，两只手臂搂住他的脖子，任由他放肆糟蹋，有时候亲着亲着还会偷偷睁开眼睛，悄悄看他一会儿。

Thai

ส่วนแม่หนูเศรษฐีก็พิงกำแพงอย่างว่าง่าย เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สองแขนโอบรอบคอของเขา ปล่อยให้เขารังแกตามอำเภอใจ บางครั้งจูบไปจูบมาก็ยังแอบลืมตาขึ้นมา มองดูเขาอย่างเงียบๆ สักพัก

Chinese

不过江勤也有接吻途中观察好朋友的习惯，于是一次两次三次，两个人的眼神终于重合了。

Thai

ทว่าเจียงฉินเองก็มีนิสัยชอบสังเกตเพื่อนที่ดีในระหว่างจูบเช่นกัน ดังนั้นหลังจากผ่านไปหนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง สายตาของทั้งคู่ก็ประสานกันในที่สุด

Chinese

冯楠舒睫毛微颤，赶紧闭上了眼睛，但没一会儿又偷偷睁开了，却发现江勤还在看着他。

Thai

ขนตาของเฝิงหนานซูสั่นไหวเบาๆ เธอรีบหลับตาลงทันที ทว่าผ่านไปครู่เดียวก็แอบลืมตาขึ้นมาอีก แต่กลับพบว่าเจียงฉินยังคงมองเธออยู่

Chinese

于是小富婆也一边吻一边看着他，脸颊肉眼可见地浮出一层可爱的粉色，又踮起脚尖，往上凑了很多。

Thai

แม่หนูเศรษฐีจึงจูบไปพลางมองเขาไปพลาง พวงแก้มขึ้นสีชมพูน่ารักระเรื่อจนมองเห็นได้ชัด เธอยังเขย่งปลายเท้า ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีกมาก

Chinese

半晌之后，江勤放掉她的小舌头，就见她气喘吁吁地待在自己怀里，什么话也不说，一直往下看。

Thai

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน เจียงฉินปล่อยลิ้นเล็กของเธอออก ก็เห็นเธอหอบหายใจอยู่ในอ้อมอกของเขา ไม่พูดอะไรสักคำ เอาแต่มองต่ำลงไปข้างล่างตลอดเวลา

Chinese

“江勤，备用手机……”

Thai

“เจียงฉิน โทรศัพท์สำรอง…”

Chinese

“是友情的力量。”

Thai

“มันคือพลังแห่งมิตรภาพ”

Chinese

“唔……”

Thai

“อื้อ…”

Chinese

没等小富婆把话说完，江勤又把她亲傻了。

Thai

ยังไม่ทันที่แม่หนูเศรษฐีจะพูดจบ เจียงฉินก็จูบเธอจนเคลิ้มไปอีกรอบ

Chinese

他不知道这个世界上有没有别的人会把自己的好朋友吻成这个样子。

Thai

เขาไม่รู้ว่าบนโลกใบนี้จะมีคนอื่นที่จูบเพื่อนที่ดีของตัวเองจนเป็นแบบนี้หรือไม่

Chinese

按道理来说是不能把朋友亲到犯傻吧？

Thai

ตามหลักเหตุผลแล้วคงไม่น่าจะจูบเพื่อนจนเบลอขนาดนี้ได้ใช่ไหม

Chinese

难道，这就是传说中的亲朋好友？

Thai

หรือว่า นี่คือ ‘การจูบมิตรสหาย’ ในตำนานกันนะ

Chinese

半个小时之后，两个人都有点嘴巴发麻的感觉，然后就找了楼梯坐下。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนต่างรู้สึกว่าปากชาเล็กน้อย จากนั้นก็หาบันไดนั่งลง

Chinese

江勤坐在最高的那一阶，把冯楠舒搂在怀里，看着对面的树被风吹动，沙沙作响，春意不止，无限明媚。

Thai

เจียงฉินนั่งอยู่บนขั้นบันไดสูงสุด โอบเฝิงหนานซูไว้ในอ้อมอก มองดูต้นไม้ฝั่งตรงข้ามที่ถูกสายลมพัดไหว ส่งเสียงดังซ่าๆ บรรยากาศแห่งฤดูใบไม้ผลิแผ่ซ่าน สดใสไร้ขอบเขต

Chinese

两个人都没说话，抱了很久，累了就换个姿势，沉浸在安静的偏僻楼道中，仿佛世界里再也没有什么别的东西。

Thai

ทั้งสองคนไม่ได้พูดจา กอดกันอยู่นาน พอเมื่อยก็เปลี่ยนท่าทาง ดื่มด่ำอยู่ในช่องบันไดอันเงียบสงบและเปล่าเปลี่ยว ราวกับว่าในโลกใบนี้ไม่มีสิ่งอื่นใดหลงเหลืออยู่อีกแล้ว

Chinese

“我不在学校你干什么了？”

Thai

“ตอนที่ฉันไม่อยู่ที่มหาวิทยาลัย เธอทำอะไรบ้าง”

Chinese

“上课，睡觉，想好朋友。”

Thai

“เข้าเรียน นอนหลับ คิดถึงเพื่อนที่ดี”

Chinese

江勤这个座位是有点居高临下的，很顺势地就伸出手去，解开了冯楠舒的鞋带，脱了她的袜子。

Thai

ตำแหน่งที่เจียงฉินนั่งอยู่ค่อนข้างสูงกว่า เขายื่นมือออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ แกะเชือกผูกรองเท้าของเฝิงหนานซูออก แล้วถอดถุงเท้าของเธอ

Chinese

冯楠舒一点也不反抗，顺势拿出自己的手机，给江勤看了一下：“我的好朋友杯，前天不小心摔地上磕了一个坑。”

Thai

เฝิงหนานซูไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาให้เจียงฉินดูตามน้ำ “แก้วน้ำเพื่อนที่ดีของฉัน เมื่อวานซืนเผลอทำตกพื้นจนมีรอยบุบไปรอยหนึ่ง”

Chinese

“待会儿去超市再买一个。”

Thai

“เดี๋ยวค่อยไปซื้อใหม่อีกใบที่ซูเปอร์มาร์เก็ต”

Chinese

“好。”

Thai

“ตกลง”

Chinese

冯楠舒乖巧答应，然后缩在他怀里，眼神满是愉悦。

Thai

เฝิงหนานซูตอบรับอย่างว่าง่าย จากนั้นก็ซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข

Chinese

江勤揉着她的脚丫子，忽然开口：“如果你回到了高考那天，你的作文是不是就会写了？”

Thai

เจียงฉินนวดเท้าเล็กๆ ของเธอ จู่ๆ ก็เอ่ยปากขึ้น “ถ้าเธอย้อนเวลากลับไปในวันสอบเกาเข่า เรียงความของเธอคงจะเขียนเป็นแล้วใช่ไหม”

Chinese

“会了，我有一个好朋友，喜欢玩脚，啵嘴儿也很厉害。”

Thai

“เขียนเป็นแล้ว ฉันมีเพื่อนที่ดีอยู่คนหนึ่ง ชอบเล่นเท้า จูบปากก็เก่งมากด้วย”

Chinese

江勤张张嘴：“那你一分也别想要。”

Thai

เจียงฉินอ้าปากค้าง “งั้นเธออย่าหวังว่าจะได้คะแนนเลยแม้แต่แต้มเดียว”

Chinese

冯楠舒：“？”

Thai

เฝิงหนานซู “?”

Chinese

半晌之后，天色渐黑，江勤带着冯楠舒去了一趟超市，本来是打算只买一个粉白色杯子的，但想了半晌还是把蓝白色的一起买了。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา ท้องฟ้าเริ่มมืดลง เจียงฉินพาเฝิงหนานซูไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ต เดิมทีตั้งใจจะซื้อแค่แก้วสีขาวชมพูใบเดียว แต่คิดไปคิดมาก็ซื้อแก้วสีขาวฟ้ามาด้วยกันเลย

Chinese

新的旧的，都是原配的好朋友杯才比较好吧。

Thai

ไม่ว่าจะของใหม่หรือของเก่า ต้องเป็นแก้วน้ำเพื่อนที่ดีที่เป็นคู่ดั้งเดิมถึงจะดีกว่าสิ

Chinese

然后他又在货架上挑挑拣拣，买了两大袋零食：“回去之后送给王海妮，就说你送的。”

Thai

จากนั้นเขาก็เลือกของบนชั้นวางสินค้า ซื้อขนมขบเคี้ยวมาสองถุงใหญ่ “พอกลับไปแล้วก็เอาไปให้หวังไห่หนี บอกว่าเธอเป็นคนให้”

Chinese

“为什么？”

Thai

“ทำไมล่ะ”

Chinese

“听话就行。”

Thai

“เชื่อฟังก็พอแล้ว”

Chinese

“知道了。”

Thai

“รับทราบแล้ว”

Chinese

冯楠舒一听到江勤让他听话就迷糊，把自己卖了都行。

Thai

พอเฝิงหนานซูได้ยินเจียงฉินบอกให้เธอเชื่อฟังก็เคลิ้มตามทันที ต่อให้เอาตัวเองไปขายก็ยอม

Chinese

然后江勤目送她上楼，见她在五楼的窗口摆手，忍不住笑了一声，心说也不能让人家海王妮无故背锅啊，买点零食就当补偿了。

Thai

จากนั้นเจียงฉินก็มองส่งเธอเดินขึ้นตึก เมื่อเห็นเธอโบกมืออยู่ที่หน้าต่างชั้นห้า ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ในใจคิดว่าจะปล่อยให้ไห่หวังหนีต้องรับเคราะห์โดยไม่มีเหตุผลไม่ได้ ซื้อขนมนิดหน่อยถือเป็นการชดเชยก็แล้วกัน

Chinese

小高同学可能也背过不少锅，但是她是喜甜的员工，给老板娘背锅是应该的。

Thai

เพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกาเองก็อาจจะเคยรับเคราะห์มาไม่น้อยเหมือนกัน ทว่าเธอเป็นพนักงานของสี่เถียน การรับเคราะห์แทนเถ้าแก่เนี้ยย่อมเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

Chinese

（求月票）

Thai

（ขอตั๋วเดือน）

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)