แสงจันทร์ขาวอันเจิดจ้า
晃眼的白月光แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
第20章 晃眼的白月光
ไทย
บทที่ 20 แสงจันทร์ขาวเจิดจรัสตา
จีน
江勤听完后愣了一下,随即瘪了瘪嘴。
ไทย
หลังจากเจียงฉินได้ยินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เบะปาก
จีน
你一天到晚除了练琴就是跳舞,最愉快的生活也不过是看看奇幻冒险小说,我这几天带你逛街,带你泡温泉,还舍了脸陪伱坐摇摇车,两相对比之下,你要是不觉得寂寞才怪。
ไทย
วันๆ เธอนอกจากซ้อมเปียโนก็มีแต่เต้นรำ ชีวิตที่มีความสุขที่สุดก็แค่ได้อ่านนิยายแฟนตาซีผจญภัย ช่วงสองสามวันนี้ฉันพาเธอไปเดินเที่ยว พาไปแช่น้ำพุร้อน แถมยังยอมทิ้งหน้าตาตัวเองไปนั่งรถโยกหยอดเหรียญเป็นเพื่อนเธออีก พอเอาสองอย่างนี้มาเทียบกัน ถ้าเธอไม่รู้สึกเหงาสิถึงจะแปลก
จีน
“走吧,收拾收拾东西。”
ไทย
“ไปกันเถอะ เก็บของได้แล้ว”
จีน
“去哪儿啊?”
ไทย
“ไปไหนเหรอ”
จีน
“带你去酒吧看奥运会。”
ไทย
“พาเธอไปบาร์ดูโอลิมปิก”
จีน
冯楠舒的眼眸瞬间亮了起来,立马拿上自己的小挎包,把书整理好后放回书架,哒哒哒地跟着下了楼。
ไทย
แววตาของเฝิงหนานซูเป็นประกายขึ้นมาทันที เธอรีบหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กของตัวเอง จัดหนังสือให้เรียบร้อยแล้วเก็บคืนเข้าชั้น ก่อนจะก้าวเท้าฉับๆ ตามลงไปชั้นล่าง
จีน
此时还是大中午,酒吧压根就没有开门,但是作为这间酒吧的负责人,想开门也就是江勤一句话的事,而且没有顾客也有好处,冯楠舒这个社恐不至于太过紧张。
ไทย
เวลานี้ยังเป็นช่วงเที่ยงวัน บาร์ยังไม่เปิดทำการเลยสักนิด แต่ในฐานะผู้ดูแลบาร์แห่งนี้ การจะเปิดประตูก็เป็นเพียงแค่คำพูดประโยคเดียวของเจียงฉิน อีกทั้งการไม่มีลูกค้าก็มีข้อดีตรงที่คนกลัวการเข้าสังคมอย่างเฝิงหนานซูจะได้ไม่ต้องเกร็งจนเกินไป
จีน
江勤把冯楠舒带进了酒吧,给她指了个座位让她乖乖坐好,然后就抱着营业中的木板走了出去,推开门之后放在了门口。
ไทย
เจียงฉินพาเฝิงหนานซูเข้ามาในบาร์ ชี้ที่นั่งให้เธอนั่งลงอย่างว่าง่าย จากนั้นเขาก็ยกป้ายไม้เปิดทำการเดินออกไป ผลักประตูแล้ววางไว้ตรงทางเข้า
จีน
就在此时,马路对面忽然窜过来了四个身影。
ไทย
ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ฝั่งตรงข้ามถนนก็มีเงาร่างสี่คนวิ่งพรวดพราดข้ามมา
จีน
头一个是又黑又胖的小胖子,后面那跟着个油头粉面的高质量男性,最后是两个背着斜挎包的女生。
ไทย
คนหน้าสุดคือเด็กหนุ่มตัวอ้วนผิวคล้ำ คนที่ตามหลังมาคือชายหนุ่มสุดเนี้ยบหน้าตาเกลี้ยงเกลาแต่งตัวจัดเต็ม ส่วนสองคนสุดท้ายคือเด็กสาวสะพายกระเป๋าข้างสองคน
จีน
“义父!”
ไทย
“พ่อบุญธรรม!”
จีน
“?????”
ไทย
“?????”
จีน
江勤抬起眼看了过去,发现是郭子航、秦子昂、于莎莎和王慧茹四人:“你们怎么来了?”
ไทย
เจียงฉินเงยหน้ามองไป ก็พบว่าเป็นกัวจื่อหาง ฉินจื่ออั๋ง อวี๋ซาซา และหวังฮุ่ยหรูทั้งสี่คน “พวกนายมากันได้ยังไง”
จีน
郭子航跑的满头大汗,但眼神有一种说不出的得意:“我说这家酒吧现在是你在运营的,好说歹说他们都不信,我就带他们来看看了!”
ไทย
กัวจื่อหางวิ่งจนเหงื่อท่วมหัว แต่สายตากลับมีความภาคภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก “ฉันบอกว่าบาร์นี้ตอนนี้พี่เป็นคนดูแล พูดแทบตายพวกเขาก็ไม่เชื่อ ฉันก็เลยพาพวกเขามาดูให้เห็นกับตานี่ไง!”
จีน
王慧茹立马开口:“我没说我不信,我纯粹就是来凑热闹的,是于莎莎不信。”
ไทย
หวังฮุ่ยหรูรีบพูดขึ้นทันที “ฉันไม่ได้บอกว่าไม่เชื่อนะ ฉันแค่มาดูเรื่องสนุกเฉยๆ อวี๋ซาซาต่างหากที่ไม่เชื่อ”
จีน
“我也没说我不信,我是替我们家丝琪来看的!”
ไทย
“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าไม่เชื่อเหมือนกัน ฉันมาดูแทนซือฉีบ้านเราต่างหาก!”
จีน
于莎莎一瘪嘴,目光忍不住在江勤的身上四下打量:“你真的花三十万租了这间酒吧?”
ไทย
อวี๋ซาซาเบะปาก สายตาอดไม่ได้ที่จะกวาดมองสำรวจเจียงฉินตั้งแต่หัวจรดเท้า “นายใช้เงินสามแสนเช่าบาร์แห่งนี้จริงๆ เหรอ”
จีน
“别听郭子航胡扯。”
ไทย
“อย่าไปฟังกัวจื่อหางเพ้อเจ้อ”
จีน
“我就说嘛,你哪里来的三十万。”
ไทย
“ฉันว่าแล้วเชียว นายจะไปมีเงินสามแสนมาจากไหน”
จีน
郭子航瞬间涨红了脸:“江哥,三十万明明是你亲口跟我说的!”
ไทย
กัวจื่อหางหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที “พี่เจียง สามแสนพี่เป็นคนบอกฉันเองกับปากชัดๆ!”
จีน
江勤啐了他一口:“我说的是三十二万,你他妈有点飘啊,两万就不是钱了?你也敢给我四舍五入?”
ไทย
เจียงฉินถ่มน้ำลายใส่เขาทีหนึ่ง “ฉันบอกว่าสามแสนสองหมื่นโว้ย แกชักจะเหลิงเกินไปแล้วนะ สองหมื่นไม่ใช่เงินหรือไง แกถึงกล้าปัดเศษทิ้งให้ฉันแบบนี้”
จีน
“哦哦,对,是三十二万!”
ไทย
“อ้อๆ ใช่ เป็นสามแสนสองหมื่น!”
จีน
听到这句话,一直没说话的秦子昂忽然脸色一变。
ไทย
พอได้ยินประโยคนี้ ฉินจื่ออั๋งที่ไม่พูดไม่จามาตลอดก็หน้าเปลี่ยนสีทันที
จีน
真他妈的悬啊,幸亏刚才说话的是于莎莎不是自己,要不这巴掌还不得甩到自己的脸上。
ไทย
โคตรเฉียดฉิวเลย โชคดีที่เมื่อกี้คนที่พูดคืออวี๋ซาซาไม่ใช่ตัวเอง ไม่อย่างนั้นฝ่ามือนี้คงได้ฟาดใส่หน้าตัวเองเต็มๆ แน่
จีน
而于莎莎确实有种被打了一巴掌的感觉,支支吾吾半晌也接不上下一句了。
ไทย
ส่วนอวี๋ซาซาก็รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่เข้าจริงๆ เธออึกๆ อักๆ อยู่พักใหญ่จนต่อบทสนทนาไม่ออก
จีน
但江勤没当事。
ไทย
แต่เจียงฉินไม่ได้ใส่ใจ
จีน
成年人了,跟一群小孩子置什么气。
ไทย
เป็นผู้ใหญ่แล้ว จะไปถือสากับเด็กพวกนี้ทำไม
จีน
他把黑板摆好,打开门让四个人进去,然后让他们找个地方随便坐,自己则去打开了横放在酒吧最中间的四台电视机。
ไทย
เขาจัดป้ายกระดานดำให้เรียบร้อย เปิดประตูให้คนทั้งสี่คนเข้าไป จากนั้นก็บอกให้พวกเขาหาที่นั่งตามสบาย ส่วนตัวเองเดินไปเปิดโทรทัศน์สี่เครื่องที่ตั้งเรียงรายอยู่ตรงใจกลางบาร์
จีน
说实话,酒吧的环境确实适合开这种小型趴,首先它有氛围感,其次它有无限酒水供应。
ไทย
พูดตามตรง บรรยากาศของบาร์เหมาะกับการจัดปาร์ตี้เล็กๆ แบบนี้จริงๆ ประการแรกคือมันมีบรรยากาศ ประการที่สองคือมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บริการไม่อั้น
จีน
在这里看个跳水比赛,乒乓球比赛,听着耳边的欢呼,绝对比你自己在家看更上头。
ไทย
มานั่งดูการแข่งขันกระโดดน้ำ การแข่งขันปิงปองที่นี่ ฟังเสียงโห่ร้องเชียร์ข้างหู รับรองว่าได้อารมณ์กว่านั่งดูคนเดียวอยู่ที่บ้านแน่นอน
จีน
于莎莎和王慧茹是第一次来酒吧,进来的时候还有点小心翼翼的,生怕里面会窜出来什么花花绿绿的妖魔鬼怪,但见到里面并没有人之后瞬间就放松下来了。
ไทย
อวี๋ซาซากับหวังฮุ่ยหรูเพิ่งเคยมาบาร์เป็นครั้งแรก ตอนเดินเข้ามายังมีความระมัดระวังอยู่บ้าง กลัวว่าข้างในจะมีพวกภูตผีปีศาจแต่งตัวฉูดฉาดโผล่พรวดออกมา แต่พอเห็นว่าข้างในไม่มีคนก็ผ่อนคลายลงทันที
จีน
而秦子昂则看着江勤的背影冷笑一声,心说就让你嘚瑟两天,等回家之后我也求我爹盘个酒吧回来,就盗用你的模式赚钱,你气不气?
ไทย
ส่วนฉินจื่ออั๋งมองแผ่นหลังของเจียงฉินแล้วส่งเสียงเยาะในลำคอ แอบคิดในใจว่าปล่อยให้นายระริกระรี้ไปก่อนสักสองวันเถอะ พอกลับถึงบ้านเมื่อไหร่ฉันก็จะไปอ้อนขอให้พ่อเซ้งบาร์สักร้านมาเหมือนกัน แล้วจะลอกเลียนแบบวิธีหาเงินของนายซะเลย ดูซิว่าจะโมโหไหม
จีน
不过就在此时,秦子昂忽然听到于莎莎喊了一声卧槽。
ไทย
ทว่าในตอนนั้นเอง จู่ๆ ฉินจื่ออั๋งก็ได้ยินอวี๋ซาซาสบถอุทานออกมาว่าเชี่ย
จีน
他忍不住跟了过去,想看看是什么值得这么惊讶,然后就愣住了。
ไทย
เขาอดไม่ได้ที่จะเดินตามไปดู อยากรู้ว่ามีอะไรให้ต้องตกใจขนาดนั้น แล้วเขาก็ต้องยืนอึ้ง
จีน
只见在酒吧的西南角,冯楠舒正一脸恬静地坐着,双手放在膝盖上,眼神里透露出一种清冷感。
ไทย
ปรากฏว่าที่มุมทิศตะวันตกเฉียงใต้ของบาร์ เฝิงหนานซูกำลังนั่งอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าสงบเยือกเย็น มือทั้งสองข้างวางอยู่บนหัวเข่า แววตาแฝงไว้ด้วยความเย็นชาบริสุทธิ์
จีน
城南高中的白月光,生人勿近的沉默女神。
ไทย
แสงจันทร์ขาวแห่งโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนาน เทพีผู้เงียบขรึมที่ไม่ยอมให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้
จีน
她怎么会在酒吧里面?
ไทย
เธอมาอยู่ในบาร์ได้ยังไง
จีน
像这样的富家千金,酒会、晚宴才是她应该在的场合啊,这违和感也太强烈了。
ไทย
ลูกคุณหนูตระกูลร่ำรวยอย่างเธอ งานเลี้ยงค็อกเทลหรืองานกาล่าดินเนอร์ต่างหากถึงจะเป็นสถานที่ที่เธอควรอยู่ ความรู้สึกขัดหูขัดตานี้มันรุนแรงเกินไปแล้ว
จีน
秦子昂还以为自己是看错了,猛揉了一下双眼,揉到睫毛都断了三根,但冯楠舒还是活生生地坐在他们面前。
ไทย
ฉินจื่ออั๋งนึกว่าตัวเองมองผิดไป เขาขยี้ตาทั้งสองข้างอย่างแรง ขยี้จนขนตาร่วงไปถึงสามเส้น ทว่าเฝิงหนานซูก็ยังคงนั่งอยู่ตรงหน้าพวกเขาแบบมีชีวิตจิตใจจริงๆ
จีน
“你们喝什么?啤酒吧?调酒师没来,我也不会做别的。”
ไทย
“พวกนายจะดื่มอะไร เบียร์ไหม บาร์เทนเดอร์ยังไม่มา ฉันเองก็ทำอย่างอื่นไม่เป็นด้วย”
จีน
江勤的声音传来,瞬间把失神的于莎莎和秦子昂拉回到了现实。
ไทย
เสียงของเจียงฉินดังแว่วมา ดึงสติของอวี๋ซาซาและฉินจื่ออั๋งที่กำลังเหม่อลอยกลับสู่ความเป็นจริงในทันที
จีน
俩人脑子懵懵,也没听清楚对方问的是什么,下意识的嗯了两声。
ไทย
ทั้งสองคนสมองยังคงมึนงง ไม่ได้ยินชัดเจนด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายถามอะไร ได้แต่ขานรับ “อืม” ตามสัญชาตญาณไปสองคำ
จีน
“我也喝啤酒就可以了。”
ไทย
“ฉันดื่มเบียร์ก็ได้เหมือนกัน”
จีน
冯楠舒忽然举起手,表现出了豪门千金的大度与迁就,名媛就是这样的,虚心接受一切,不提额外的要求,尽量对外表现出足够的善意。
ไทย
จู่ๆ เฝิงหนานซูก็ยกมือขึ้น แสดงออกถึงความใจกว้างและการประนีประนอมของลูกคุณหนูตระกูลใหญ่ คุณหนูชั้นสูงก็เป็นแบบนี้ ยอมรับทุกอย่างอย่างนอบน้อม ไม่เรียกร้องอะไรเป็นพิเศษ และพยายามแสดงความเป็นมิตรต่อคนภายนอกอย่างเต็มที่
จีน
江勤回头看她一眼:“不行,你不能喝,你只能喝娃哈哈。”
ไทย
เจียงฉินหันกลับไปมองเธอแวบหนึ่ง “ไม่ได้ เธอห้ามดื่ม เธอต้องดื่มวาฮาฮาเท่านั้น”
จีน
“……”
ไทย
“…”
จีน
此时的郭子航从吧台外面绕了进来,看了一眼冯楠舒,声音都有些颤抖:“江哥,这……这什么情况?为什么冯楠舒也在这里?”
ไทย
เวลานี้กัวจื่อหางเดินอ้อมมาจากนอกเคาน์เตอร์บาร์ เขามองเฝิงหนานซูแวบหนึ่ง น้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อย “พี่เจียง นี่…นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมเฝิงหนานซูถึงมาอยู่ที่นี่ด้วย”
จีน
江勤面无表情:“我俩是好朋友。”
ไทย
เจียงฉินไร้ความรู้สึก “พวกเราสองคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน”
จีน
“可是冯楠舒从来没有朋友,连话都不跟别人说!”
ไทย
“แต่เฝิงหนานซูไม่เคยมีเพื่อนเลยนะ แม้แต่พูดคุยกับคนอื่นยังไม่คุยเลย!”
จีน
“好吧,你猜对了,她确实是馋我身子!”
ไทย
“ก็ได้ นายทายถูกแล้ว ยัยนี่อยากได้ร่างกายฉันจริงๆ นั่นแหละ!”
จีน
“?????”
ไทย
“?????”
จีน
江勤不再理会郭子航,回头了眼默默跟过来的王慧茹:“你可以喝啤酒吗?”
ไทย
เจียงฉินไม่สนใจกัวจื่อหางอีก เขาหันไปมองหวังฮุ่ยหรูที่แอบเดินตามมาเงียบๆ “เธอดื่มเบียร์ได้ไหม”
จีน
王慧茹点点头,也忍不住看了一眼冯楠舒:“我上次看到你和她在逛街,你还捏她的脸,你们真的不是在谈恋爱吗?”
ไทย
หวังฮุ่ยหรูพยักหน้า อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเฝิงหนานซูแวบหนึ่ง “คราวก่อนฉันเห็นนายกับเธอไปเดินเที่ยวด้วยกัน นายยังหยิกแก้มเธออยู่เลย พวกนายไม่ได้กำลังคบกันอยู่จริงๆ เหรอ”
จีน
“恋爱?那玩意儿狗都不谈。”
ไทย
“ความรักเหรอ ของพรรค์นั้นแม้แต่หมายังไม่เอาเลย”
จีน
“?????”
ไทย
“?????”
จีน
江勤把啤酒递给了郭子航,使了个眼色:“去,把酒给送给秦子昂去。”
ไทย
เจียงฉินยื่นเบียร์ให้กัวจื่อหางแล้วส่งสายตาเป็นนัย “ไป เอาเบียร์ไปให้ฉินจื่ออั๋ง”
จีน
郭子航接过来看了一眼,有些不情愿:“还有外国字,这不是进口啤酒吧?他也配?”
ไทย
กัวจื่อหางรับมาดูแวบหนึ่ง รู้สึกไม่ค่อยเต็มใจ “มีตัวหนังสือต่างประเทศด้วย นี่ไม่ใช่เบียร์นำเข้าหรอกนะ อย่างเขานี่คู่ควรด้วยเหรอ”
จีน
“酒吧里哪他妈有真货?兑了水的,给他喝正好,这傻狗喝不出好坏的。”
ไทย
“ในบาร์แม่งมีของแท้ที่ไหนกัน ผสมน้ำทั้งนั้น เอาให้มันดื่มน่ะเหมาะแล้ว เจ้าหมาโง่นั่นแยกไม่ออกหรอกว่าดีหรือไม่ดี”
จีน
“义父英明!”
ไทย
“พ่อบุญธรรมช่างปราดเปรื่องยิ่งนัก!”
จีน
郭子航兴冲冲地提着啤酒就过去了,摆到秦子昂的面前,还亲自给他开了瓶,秦子昂看他忽然这么亲切,也搞不清是什么路数,喝了口啤酒没敢说话。
ไทย
กัวจื่อหางถือเบียร์เดินตรงรี่ไปด้วยความกระตือรือร้น วางลงตรงหน้าฉินจื่ออั๋ง แถมยังเปิดขวดให้ด้วยตัวเอง ฉินจื่ออั๋งเห็นเขาทำตัวสนิทสนมขึ้นมาอย่างกะทันหันก็ดูไม่ออกว่ามาไม้ไหน ได้แต่จิบเบียร์เข้าไปอึกหนึ่งโดยไม่กล้าพูดอะไร
จีน
与此同时,王慧茹看着在吧台忙碌的江勤,不知道该不该和他聊聊楚丝琪,因为江勤之前说了,别拿这个人来烦他,但是她又忍不住想说两句。
ไทย
ในเวลาเดียวกัน หวังฮุ่ยหรูมองเจียงฉินที่กำลังง่วนอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์ ไม่รู้ว่าควรจะคุยเรื่องฉู่ซือฉีกับเขาดีหรือไม่ เพราะก่อนหน้านี้เจียงฉินเคยบอกไว้แล้วว่าอย่าเอาคนคนนี้มาทำให้เขารำคาญใจ แต่เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะอยากพูดสักสองสามคำ
จีน
“江勤。”
ไทย
“เจียงฉิน”
จีน
“嗯?”
ไทย
“หืม”
จีน
“丝琪没来是因为她感冒了。”
ไทย
“ที่ซือฉีไม่ได้มาเพราะเธอเป็นหวัดน่ะ”
จีน
“无所吊谓。”
ไทย
“ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับฉันสักนิด”
จีน
江勤把开好的啤酒递给她,然后转身出了吧台,递给冯楠舒一瓶娃哈哈。
ไทย
เจียงฉินยื่นเบียร์ที่เปิดแล้วให้เธอ จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกจากเคาน์เตอร์บาร์แล้วส่งขวดวาฮาฮาให้เฝิงหนานซูขวดหนึ่ง
จีน
就这样,一行四人默默无声地看了一个多小时的羽毛球男子单打和混合双打。
ไทย
ด้วยเหตุนี้ คนทั้งสี่จึงนั่งดูการแข่งขันแบดมินตันชายเดี่ยวและคู่ผสมไปอย่างเงียบเชียบกว่าหนึ่งชั่วโมง
จีน
不过除了江勤、冯楠舒和郭子航之外,其他人都是一副心事重重的样子,因为白月光就是白月光,冯楠舒的存在实在是太晃眼了。
ไทย
ทว่านอกจากเจียงฉิน เฝิงหนานซู และกัวจื่อหางแล้ว คนอื่นๆ ต่างก็มีสีหน้าท่าทางเหมือนมีเรื่องกลัดกลุ้มในใจ เพราะแสงจันทร์ขาวก็ยังคงเป็นแสงจันทร์ขาว การมีอยู่ของเฝิงหนานซูช่างเจิดจรัสสะดุดตาเกินไปจริงๆ
จีน
秦子昂不服气,心说江勤这样一个平平无奇的人,他凭什么和高贵如冯楠舒这样的女孩走的这么近。
ไทย
ฉินจื่ออั๋งไม่ยอมรับในใจ คิดว่าคนธรรมดาหาอะไรโดดเด่นไม่ได้อย่างเจียงฉิน มีสิทธิ์อะไรถึงได้มาสนิทสนมกับเด็กสาวผู้สูงส่งอย่างเฝิงหนานซูขนาดนี้
จีน
而于莎莎则环视了一圈酒吧,想了想三十万这个数字,觉得楚丝琪也许很快就要后悔了。
ไทย
ส่วนอวี๋ซาซากวาดสายตามองไปรอบๆ บาร์ พลางนึกถึงตัวเลขสามแสนนั้นขึ้นมา แล้วรู้สึกว่าฉู่ซือฉีอาจจะต้องเสียใจในไม่ช้านี้แน่
จีน
这样的男孩,连她都觉得耀眼,错过了谁不后悔?
ไทย
เด็กหนุ่มแบบนี้ แม้แต่เธอยังรู้สึกว่าเปล่งประกาย หากพลาดไปแล้วใครบ้างจะไม่เสียดาย
จีน
可她后悔也没用了,哪个女孩在冯楠舒面前不自惭形秽啊。
ไทย
แต่เธอเสียใจไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว ผู้หญิงคนไหนอยู่ต่อหน้าเฝิงหนานซูแล้วจะไม่รู้สึกละอายใจในความด้อยของตัวเองบ้างล่ะ
จีน
(本章完)
ไทย
(จบบทนี้)
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน