แม่หนูเศรษฐีวิญญาณหลุดลอยไปหมดแล้ว

Chinese

第124章 小富婆魂儿都没了

Thai

บทที่ 124 แม่หนูเศรษฐีวิญญาณหลุดลอยไปแล้ว

Chinese

翌日晌午，江勤从科技大回来，宿舍都没来得及去就直奔教学楼了。

Thai

เที่ยงวันถัดมา เจียงฉินกลับมาจากม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เขายังไม่ทันได้แวะไปที่หอพักก็ตรงดิ่งไปยังอาคารเรียนทันที

Chinese

那边的校花大赛已经逐渐走上了正轨，不太需要他亲自盯着，只需要一群宅男嗷嗷摇旗呐喊就好了，就像离弦的箭矢和脱膛的子弹，朝着预定目标往前飞一会儿即可。

Thai

การประกวดดาวมหาวิทยาลัยทางฝั่งนั้นค่อยๆ เข้าที่เข้าทางแล้ว ไม่จำเป็นที่เขาจะต้องไปคอยจับตาดูด้วยตัวเอง ขอแค่มีกลุ่มหนุ่มโอตาคุคอยส่งเสียงเชียร์กู่ก้องโบกธงให้ก็พอ เปรียบเสมือนลูกศรที่หลุดจากแล่งและกระสุนที่พ้นปากกระบอกปืน ขอเพียงพุ่งตรงไปข้างหน้าสู่เป้าหมายที่กำหนดไว้สักพักก็ใช้ได้แล้ว

Chinese

但学习这件事就比较让人头大了，必须你亲自来。

Thai

ทว่าเรื่องการเรียนกลับเป็นสิ่งที่ชวนให้ปวดหัวยิ่งกว่า เพราะต้องมาด้วยตัวเอง

Chinese

因为你不可能把脑子丢到桌子上，让它自己学。

Thai

เพราะคุณไม่สามารถถอดสมองวางไว้บนโต๊ะแล้วปล่อยให้มันเรียนรู้เองได้

Chinese

人类的大脑，终究还是不太成熟。

Thai

สมองของมนุษย์นั้น ท้ายที่สุดแล้วก็ยังไม่ค่อยพัฒนาเท่าไรนัก

Chinese

不过还好，大一并没有太多的专业课，反而是公共学科比较多，江勤敢擦着红线逃课也是基于这个原因。

Thai

แต่ก็ยังนับว่าโชคดี ปีหนึ่งไม่ได้มีวิชาเอกมากนัก ส่วนใหญ่เป็นวิชาพื้นฐานส่วนกลางเสียมากกว่า เจียงฉินถึงได้กล้าโดดเรียนแบบเฉียดเส้นตายก็เพราะเหตุผลนี้นี่เอง

Chinese

下午的第一节课，微观经济学，三班四班一起合堂。

Thai

คาบแรกของช่วงบ่ายคือวิชาเศรษฐศาสตร์จุลภาค เป็นคาบเรียนรวมระหว่างห้องสามกับห้องสี่

Chinese

没开始上课的教室比较喧闹。

Thai

ห้องเรียนก่อนเริ่มคาบค่อนข้างอึกทึกครึกโครม

Chinese

大家两三成伙，三五成群，聊着谁和谁又表白了，哪个明星开演唱会了，要不就是你看那个美女的腿真白，胡扯那他妈是打底裤。

Thai

ทุกคนจับกลุ่มกันสองสามคนบ้าง สี่ห้าคนบ้าง พูดคุยกันว่าใครไปสารภาพรักกับใครอีกแล้ว ดาราคนไหนจัดคอนเสิร์ต หรือไม่ก็ “ดูสิ ขาของสาวสวยคนนั้นขาวจัง” “เพ้อเจ้อ นั่นมันกางเกงเลกกิ้งต่างหากโว้ย”

Chinese

正常的大学生活大抵就是这样的，只聊些身边事，只关注身边人，哪像江勤的日子，过的东跑西颠，比校长还忙。

Thai

ชีวิตมหาวิทยาลัยทั่วไปก็คงประมาณนี้ คุยแต่เรื่องรอบตัว สนใจแต่คนใกล้ชิด ไหนเลยจะเหมือนชีวิตของเจียงฉินที่วิ่งวุ่นไปทั่ว ยุ่งยิ่งกว่าอธิการบดีเสียอีก

Chinese

而此时此刻，人群之中却有一位与大家格格不入的少女。

Thai

ทว่าในเวลานี้ ท่ามกลางผู้คนกลับมีหญิงสาวคนหนึ่งที่ดูแปลกแยกจากทุกคน

Chinese

她穿着一件白色连帽卫衣，坐在靠窗的位置，眼神清亮，恬静乖巧，对外界并没有太多的关心，而是翻开课本，似有若无的看着。

Thai

เธอสวมเสื้อมีฮู้ดสีขาว นั่งอยู่ริมหน้าต่าง แววตากระจ่างใส เงียบสงบและว่านอนสอนง่าย ไม่ได้ใส่ใจสิ่งรอบตัวมากนัก เพียงแค่เปิดหนังสือเรียนแล้วก้มมองอย่างเหม่อลอย

Chinese

阳光从窗外洒入，一角留在她的桌上，一角落在地下。

Thai

แสงแดดสาดส่องเข้ามาจากนอกหน้าต่าง มุมหนึ่งทาบทับอยู่บนโต๊ะของเธอ อีกมุมหนึ่งทอดลงบนพื้น

Chinese

周围有不少男生嘴里说着只属于他们的话题，但眼神却时不时地落在她身上，瞄一眼又迅速离开，内心无限满足。

Thai

รอบข้างมีเด็กหนุ่มไม่น้อยที่ปากคุยเรื่องของตัวเอง แต่สายตากลับเหลือบมองเธอเป็นระยะ ชำเลืองมองแวบหนึ่งแล้วรีบละสายตาออกไป พลางรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูก

Chinese

江勤从教室后门进来，不动声色地坐在了她的身后，从他的位置稍微往右偏头，大概能看到她光滑如玉的脸蛋，纤细卷翘的睫毛。

Thai

เจียงฉินเดินเข้ามาทางประตูด้านหลังห้องเรียน เขานั่งลงข้างหลังเธออย่างเงียบเชียบ หากเอียงศีรษะไปทางขวาเล็กน้อยจากตำแหน่งที่เขานั่ง ก็จะพอมองเห็นใบหน้างามผุดผ่องดั่งหยกและขนตาที่เรียวยาวงอนงามของเธอ

Chinese

这落在别人眼里的清冷模样落在他眼里却是一种憨憨傻傻的乖巧。

Thai

ท่าทางเย็นชาที่ปรากฏในสายตาคนอื่นนั้น เมื่อมาอยู่ในสายตาของเขากลับกลายเป็นความว่านอนสอนง่ายที่ดูเซ่อซ่าไร้เดียงสา

Chinese

“看，江勤回来了。”

Thai

“ดูสิ เจียงฉินกลับมาแล้ว”

Chinese

“果然分手了，都不坐在一起了，传言是真的！”

Thai

“เลิกกันแล้วจริงๆ ด้วย ไม่นั่งด้วยกันเลย ข่าวลือเป็นเรื่องจริง!”

Chinese

“冯楠舒这么漂亮，这狗币怎么敢！”

Thai

“เฝิงหนานซูสวยขนาดนี้ ไอ้หมานี่กล้าได้ยังไง!”

Chinese

“男人就是这样的，别管多么好看的女孩，总有一天会觉得腻！”

Thai

“ผู้ชายก็แบบนี้แหละ ไม่ว่าผู้หญิงจะสวยแค่ไหน สักวันก็ต้องเบื่ออยู่ดี!”

Chinese

江勤眉心一皱，心说爷不在江湖，怎么江湖里到处都是爷的瞎几把传说。

Thai

เจียงฉินขมวดคิ้ว พลางคิดในใจว่าตัวข้าไม่ได้อยู่ในยุทธภพแล้วแท้ๆ ทำไมในยุทธภพถึงยังมีแต่ตำนานมั่วซั่วของข้าเต็มไปหมดล่ะเนี่ย

Chinese

这感觉就像一个网文作者整天居家办公不外出，终于有一天决定出去散散心，结果被好几个邻居围着，问他是不是传说中的软饭男。

Thai

ความรู้สึกนี้เหมือนกับนักเขียนนิยายออนไลน์ที่นั่งทำงานอยู่บ้านทั้งวันไม่ยอมก้าวเท้าออกไปไหน พอถึงวันที่ตัดสินใจออกไปเดินเล่นเปิดหูเปิดตาสักวัน กลับถูกเพื่อนบ้านหลายคนมารุมล้อมแล้วถามว่าเขาคือหนุ่มเกาะผู้หญิงกินในตำนานคนนั้นใช่ไหม

Chinese

真是晦气，自己明明是在赚钱养家的！

Thai

ซวยชะมัด ทั้งที่ตัวเองกำลังหาเงินเลี้ยงปากท้องแท้ๆ!

Chinese

而冯楠舒似乎是在大家的议论中捕捉到了一个自己想听到的名字，于是抬起头仔细听了一会儿，忽然又发现那个名字没了，于是又乖巧地低下头看书。

Thai

ส่วนเฝิงหนานซูคล้ายจะจับเสียงชื่อที่ตัวเองอยากได้ยินได้จากเสียงพูดคุยของทุกคน เธอจึงเงยหน้าขึ้นตั้งใจฟังอยู่ครู่หนึ่ง พอพบว่าชื่อนั้นหายไปแล้วจึงก้มหน้าอ่านหนังสือต่ออย่างว่าง่าย

Chinese

“冯楠舒，我赌伱刚刚在想江勤，一顿晚饭怎么样？！”

Thai

“เฝิงหนานซู ฉันพนันเลยว่าเมื่อกี้เธอกำลังคิดถึงเจียงฉินอยู่ มื้อเย็นหนึ่งมื้อเป็นไง?!”

Chinese

高文慧啪一下把小富婆的书合上，目光灼灼地盯着那张绝美的脸，她最近很喜欢玩这个游戏，因为男主角不在，总得找点别的东西磕，要不然怎么营养均衡。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยปิดหนังสือของแม่หนูเศรษฐีเสียงดังเพียะ สายตาจับจ้องใบหน้างดงามหยาดเยิ้มนั้นอย่างเป็นประกาย ช่วงนี้เธอชอบเล่นเกมนี้มาก เพราะในเมื่อพระเอกไม่อยู่ ก็ต้องหาอะไรอย่างอื่นมาจิ้นเสียหน่อย ไม่อย่างนั้นสารอาหารคงไม่ครบถ้วนพอดี

Chinese

“我没有，我在看书。”

Thai

“ฉันเปล่า ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่”

Chinese

冯楠舒乖乖巧巧，板板正正地坐着，樱红的小嘴儿一张一合，拒绝承认自己的思念。

Thai

เฝิงหนานซูนั่งตัวตรงเป๊ะอย่างเรียบร้อย ริมฝีปากเล็กสีแดงระเรื่อขยับเปิดปิด ปฏิเสธที่จะยอมรับความคิดถึงของตัวเอง

Chinese

“那你告诉我，你刚才看的那一页有什么内容，一段话就够，说出来我就相信你。”

Thai

“งั้นเธอบอกฉันมาสิว่าหน้าที่เธอเพิ่งดูไปเมื่อกี้มีเนื้อหาอะไรบ้าง แค่ท่อนเดียวก็พอ พูดออกมาได้ฉันจะเชื่อเธอ”

Chinese

高文慧眯起眼睛，犀利的眼神仿佛可以看透一切。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหรี่ตาลง สายตาเฉียบคมราวกับมองทะลุปรุโปร่งได้ทุกสิ่ง

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

冯楠舒傻了一会儿，发现自己想不出来，于是不满地把书拽回来，自顾自地翻着。

Thai

เฝิงหนานซูนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อพบว่าตัวเองนึกไม่ออก จึงดึงหนังสือกลับมาด้วยความไม่พอใจแล้วพลิกเปิดอ่านต่อไปเอง

Chinese

从事江勤活动的人所采取的江勤行为，都是力图以自己最小的江勤代价去获取最大的江勤利益。

Thai

บุคคลผู้ดำเนินกิจกรรมเจียงฉินล้วนกระทำพฤติกรรมเจียงฉินโดยมุ่งหมายที่จะใช้ต้นทุนเจียงฉินน้อยที่สุดเพื่อแลกกับผลประโยชน์เจียงฉินสูงสุด

Chinese

冯楠舒有些傻乎乎的，眼神里闪过一丝茫然。

Thai

เฝิงหนานซูดูมึนงงเล็กน้อย แววตาฉายประกายสับสนวูบหนึ่ง

Chinese

怎么这本书里写的都是江勤的名字？

Thai

ทำไมหนังสือเล่มนี้ถึงมีแต่ชื่อของเจียงฉินเต็มไปหมดเลยนะ

Chinese

“文慧，我一会儿请你吃晚饭吧。”

Thai

“เหวินฮุ่ย เดี๋ยวฉันเลี้ยงมื้อเย็นเธอเอง”

Chinese

“不要，你不承认你想他，我就是从这里跳下去，也不会吃你的晚饭。”

Thai

“ไม่เอา ถ้าเธอไม่ยอมรับว่าคิดถึงเขา ต่อให้ฉันต้องกระโดดลงไปจากตรงนี้ ฉันก็ไม่กินมื้อเย็นของเธอหรอก”

Chinese

江勤听着她们的对话，忍不住伸出手，轻轻地拍了一下小富婆的肩膀。

Thai

เจียงฉินได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนจึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปตบไหล่ของแม่หนูเศรษฐีเบาๆ

Chinese

冯楠舒带着一种茫然地眼神转过头，看到江勤的时候有些发愣，只有漂亮的眼眸轻眨着，然后嘴角渐渐扬起，眼神变得更加清亮，就像是雨后忽然的晴天。

Thai

เฝิงหนานซูหันกลับมาด้วยสายตามึนงง ตอนที่เห็นเจียงฉินเธอก็ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยกระพริบปริบๆ จากนั้นมุมปากก็ค่อยๆ ยกขึ้น แววตากระจ่างใสยิ่งขึ้นกว่าเดิม ราวกับท้องฟ้าที่พลันแจ่มใสหลังสายฝนโปรยปราย

Chinese

“江勤，遛。”

Thai

“เจียงฉิน พาเดินเล่น”

Chinese

“上完课再遛。”

Thai

“เรียนเสร็จค่อยไปเดินเล่น”

Chinese

冯楠舒小嘴一抿，眼神里闪过一丝倔强：“我好几天没跟你出去遛了。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มปากเล็กน้อย แววตาฉายความดื้อรั้นวูบหนึ่ง “ฉันไม่ได้ออกไปเดินเล่นกับนายตั้งหลายวันแล้ว”

Chinese

江勤拍拍自己身边的空位，眼神里闪过一丝自己都没察觉的温柔。

Thai

เจียงฉินตบที่ว่างข้างกายตนเอง แววตาแฝงความอ่อนโยนที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันสังเกต

Chinese

高文慧此时趴在桌上，眼神空洞地看着黑板，想再找个办法窥探冯楠舒平静外表下充满了惊涛骇浪般思念的内心，但再转过头人就没了。

Thai

เวลานี้เกาเหวินฮุ่ยนั่งฟุบอยู่บนโต๊ะ เหม่อมองกระดานดำด้วยสายตาว่างเปล่า พลางคิดหาวิธีแอบส่องหัวใจที่เต็มไปด้วยความคิดถึงอันเชี่ยวกรากดั่งคลื่นลมแรงใต้ท่าทีอันสงบนิ่งของเฝิงหนานซูอีกครั้ง ทว่าพอหันกลับไป คนก็ไม่อยู่เสียแล้ว

Chinese

诶？

Thai

เอ๊ะ?

Chinese

她四处张望，忽然发现江勤这个狗贼竟然来了。

Thai

เธอมองซ้ายมองขวา จู่ๆ ก็พบว่าไอ้ตัวแสบเจียงฉินมาถึงแล้วจริงๆ

Chinese

冯楠舒不愧是他家的傻姑娘，竟然一拐就跑，跟着他坐到了后排。

Thai

สมกับที่เฝิงหนานซูเป็นเด็กสาวซื่อบื้อของบ้านเขา พอเลี้ยวปุ๊บก็หนีตามไปนั่งแถวหลังกับเขาทันที

Chinese

“江勤，你还知道回来啊，你知不知道冯楠舒这几天连魂儿都没了。”高文慧爱好打抱不平。

Thai

“เจียงฉิน นายยังรู้จักรอยกลับมาอีกเหรอ รู้ไหมว่าหลายวันมานี้เฝิงหนานซูวิญญาณไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว” เกาเหวินฮุ่ยผู้รักความยุติธรรมเอ่ยขึ้น

Chinese

江勤转头看向冯楠舒：“小富婆，你的魂儿去哪儿了？”

Thai

เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซู “แม่หนูเศรษฐี วิญญาณเธอหนีไปไหนมา?”

Chinese

“出去溜达了。”冯楠舒一本正经地胡说八道。

Thai

“ออกไปเดินเตร็ดเตร่” เฝิงหนานซูพูดจาไร้สาระด้วยสีหน้าจริงจัง

Chinese

“跟谁？”

Thai

“กับใคร?”

Chinese

冯楠舒抬起眼眸：“跟一个爬树像狗熊的男生。”

Thai

เฝิงหนานซูช้อนสายตาขึ้น “กับผู้ชายที่ปีนต้นไม้เหมือนหมีควาย”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

“对嘛对嘛，这才是我想看到的啊，又酸又甜的，诶，后面的那个帅哥，我跟你换个位置，我正面硬磕。”

Thai

“ใช่เลยใช่เลย นี่สิคือสิ่งที่ฉันอยากเห็น หวานอมเปรี้ยวสุดๆ นี่ พ่อหนุ่มรูปหล่อข้างหลัง ฉันขอแลกที่นั่งกับนายหน่อยนะ ฉันจะขอนั่งฟินอยู่แถวหน้าแบบเต็มตา”

Chinese

高文慧兴奋地不行，拍着桌子站起来，跟坐在江勤后面的曹广宇换了个座位。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยตื่นเต้นจนทนไม่ไหว ตบโต๊ะลุกขึ้นยืนแล้วขอแลกที่นั่งกับเฉากว่างอวี่ที่นั่งอยู่ข้างหลังเจียงฉิน

Chinese

老曹在江勤来了之后才来的，所以江勤并不知道他坐在自己的后面。

Thai

เหล่าเฉาเพิ่งมาถึงหลังจากที่เจียงฉินมาแล้ว เจียงฉินจึงไม่รู้ว่าเขานั่งอยู่ข้างหลังตนเอง

Chinese

另外，曹广宇本来是不想换座的，但听到帅哥两个字又无法拒绝，只能闷声不吭地走了过来，伸手拽着衣服的领子，看上去十分的低调，一点也没有平平无奇曹少爷的嚣张。

Thai

นอกจากนี้ เดิมทีเฉากว่างอวี่ไม่อยากจะแลกที่นั่ง แต่พอได้ยินคำว่าพ่อหนุ่มรูปหล่อก็ไม่อาจปฏิเสธได้ ทำได้เพียงเดินเงียบๆ ข้ามมา มือพลางดึงปกเสื้อขึ้น ดูเจียมเนื้อเจียมตัวเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีเค้าความหยิ่งยโสของคุณชายเฉาผู้แสนธรรมดาเลยแม้แต่น้อย

Chinese

江勤对他闷不做声感到疑惑，对他的低调更加疑惑。

Thai

เจียงฉินแปลกใจที่เขาไม่ยอมพูดไม่ยอมจา และยิ่งแปลกใจกับท่าทีเก็บเนื้อเก็บตัวของเขามากขึ้นไปอีก

Chinese

被叫帅哥了还能憋着不说话？

Thai

โดนเรียกว่าพ่อหนุ่มรูปหล่อแล้วยังทนไม่พูดอะไรได้อีกเหรอ?

Chinese

这要是平时，这狗币绝对得大喊一声，你叫我什么？我没听见，再来一声，大声点！

Thai

ถ้าเป็นเวลาปกติ ไอ้หมอนี่ต้องตะโกนเสียงดังขึ้นมาแล้วแท้ๆ ว่า ‘เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ? ฉันไม่ได้ยิน ขออีกรอบสิ ดังกว่านี้หน่อย!’

Chinese

“老曹，你来了怎么不跟我说句话？”

Thai

“เหล่าเฉา นายมาถึงแล้วทำไมไม่คุยกับฉันสักคำ?”

Chinese

“老江，你好。”曹广宇应付了一句，“你好久没回宿舍了，大家都当你死了。”

Thai

“เหล่าเจียง หวัดดี” เฉากว่างอวี่ตอบส่งๆ ไปคำหนึ่ง “นายไม่กลับหอพักตั้งนาน ทุกคนคิดว่านายตายไปแล้ว”

Chinese

江勤啐他一口，注意力转移到他拽领子的手上：“你脖子怎么了？捂着做什么，被僵尸啃了？”

Thai

เจียงฉินถ่มน้ำลายใส่เขาทีหนึ่ง ก่อนจะเบนความสนใจไปยังมือที่ดึงปกเสื้ออยู่ “คอนายไปโดนอะไรมา? จะปิดเอาไว้ทำไม โดนผีดิบกัดมารึไง?”

Chinese

“没事，落枕了，我贴了个膏药。”

Thai

“ไม่มีอะไร แค่ตกหมอน ฉันเลยแปะกอเอี๊ยะไว้”

Chinese

江勤半个字也不信，贴个膏药还用拿领子挡着，当我八岁冯楠舒呢：“给我看看，我保证不对外人说。”

Thai

เจียงฉินไม่เชื่อแม้แต่ครึ่งคำ แปะกอเอี๊ยะแล้วยังต้องเอาปกเสื้อมาบังอีก คิดว่าฉันเป็นเฝิงหนานซูวัยแปดขวบรึไง “ขอดูหน่อย ฉันรับรองว่าจะไม่บอกคนนอก”

Chinese

“你保证？”曹广宇转过头，有些犹豫。

Thai

“นายรับรองนะ?” เฉากว่างอวี่หันหน้ามาอย่างลังเลใจ

Chinese

“保证。”

Thai

“รับรอง”

Chinese

曹广宇沉默了半晌，伸手把自己的领子放了下来，他的脖子上有几块大小相同的红色的斑块，很均匀地分布在左侧。

Thai

เฉากว่างอวี่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปดึงปกเสื้อลงมา บนคอของเขามีรอยปื้นสีแดงขนาดเท่าๆ กันกระจายตัวอยู่อย่างสม่ำเสมอบริเวณด้านซ้าย

Chinese

这些斑块很有特点，基本上都是两头窄中间宽的形状，要非说像什么的，有点像是嘴唇印。

Thai

รอยปื้นเหล่านี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยพื้นฐานแล้วเป็นรูปทรงหัวท้ายแคบตรงกลางกว้าง หากจะบอกว่าคล้ายอะไร ก็ดูคล้ายกับรอยริมฝีปากอยู่บ้าง

Chinese

江勤屏住了呼吸：“你有对象了？”

Thai

เจียงฉินกลั้นหายใจ “นายมีแฟนแล้วเหรอ?”

Chinese

“嗯……”曹广宇露出清纯男孩独有的羞涩。

Thai

“อืม…” เฉากว่างอวี่เผยความเอียงอายที่มีเฉพาะในเด็กหนุ่มไร้เดียงสาออกมา

Chinese

“我草，我才几天没回宿舍，你他妈坐火箭了，进展的这么快？”

Thai

“เชี่ย ฉันเพิ่งไม่กลับหอไปแค่ไม่กี่วัน นายนั่งจรวดมารึไงวะ คืบหน้าเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

Chinese

“一般吧，也是感情到了，有些事情是控制不住的，老江你别跟别人说，任自强和老周都还不知道。”曹广宇说的风轻云淡。

Thai

“ธรรมดาหน่า ความรู้สึกมันถึงจุดแล้ว เรื่องบางเรื่องมันก็ห้ามกันไม่ได้ เหล่าเจียง นายอย่าไปบอกคนอื่นนะ เหรินจื้อเฉียงกับเหล่าโจวยังไม่รู้เลย” เฉากว่างอวี่พูดอย่างเรียบเฉย

Chinese

江勤不理解，因为老曹是什么样的人他太清楚了。

Thai

เจียงฉินไม่เข้าใจ เพราะเขารู้ดีเกินไปว่าเหล่าเฉาเป็นคนอย่างไร

Chinese

这货要是有了对象，肯定得满世界的嚷嚷，来看看，老子有对象了，你们有吗？

Thai

ถ้าหมอนี่มีแฟน ย่อมต้องป่าวประกาศไปทั่วโลกอย่างแน่นอน ‘มาดูกันเร็ว ข้ามีแฟนแล้ว พวกแกมีกันไหม?’

Chinese

但他这次的低调显得很诡异，就像是有点不敢说的样子。

Thai

แต่ความเจียมเนื้อเจียมตัวในครั้งนี้ของเขากลับดูแปลกประหลาด ราวกับไม่กล้าพูดออกมาอย่างไรอย่างนั้น

Chinese

江勤想到一个可能，那就是老曹为了装逼自己拧出来的，但是怕被发现，有点心虚，所以支支吾吾没敢张扬。

Thai

เจียงฉินนึกถึงความเป็นไปได้ข้อหนึ่ง นั่นคือเหล่าเฉาอาจจะบิดเนื้อตัวเองเพื่อเอามาอวด แต่กลัวโดนจับได้จึงรู้สึกผิดอยู่ในใจ ถึงได้อึกอักไม่กล้าโอ้อวด

Chinese

“放心，我不跟他们说，但是你要忍住别说。”

Thai

“วางใจเถอะ ฉันไม่บอกพวกนั้นหรอก แต่นายต้องอดทนอย่าเพิ่งพูดเองล่ะ”

Chinese

此时，旁边的冯楠舒一直在犯傻，半晌后眼眸忽然闪过一丝恐惧：“江勤，这是怎么弄出来的？”

Thai

เวลานี้ เฝิงหนานซูที่อยู่ข้างๆ นั่งมึนงงอยู่นาน จู่ๆ ในดวงตาก็ฉายประกายหวาดกลัววูบหนึ่ง “เจียงฉิน รอยนี้เกิดขึ้นมาได้ยังไง?”

Chinese

江勤咳嗽了一声：“这是一种疾病，整天想着谈恋爱的人都会得这种病，有一些人矜持，发作的比较晚，有些迅猛无敌的第一天就这样。”

Thai

เจียงฉินกระแอมเบาๆ หนึ่งที “นี่เป็นโรคชนิดหนึ่ง คนที่วันๆ คิดแต่เรื่องมีความรักล้วนต้องเป็นโรคนี้กันทั้งนั้น บางคนสำรวมหน่อย โรคก็จะกำเริบช้า บางคนที่รวดเร็วปานสายฟ้าแค่วันแรกก็เป็นแบบนี้แล้ว”

Chinese

什么鬼？！

Thai

อะไรวะเนี่ย?!

Chinese

高文慧在后面听的一愣一愣的，心说江勤你个狗贼太离谱了，你不想教不要乱教啊，这分明是被嘬出来的草莓印！

Thai

เกาเหวินฮุ่ยที่อยู่ด้านหลังฟังจนอึ้งตะลึงงัน ในใจคิดว่าไอ้ตัวแสบเจียงฉิน นายจะหลุดโลกเกินไปแล้วนะ ถ้านายไม่อยากสอนก็อย่ามาสอนมั่วสิ นี่มันรอยสตรอว์เบอร์รีที่โดนดูดชัดๆ!

Chinese

但是仔细想想江勤刚才的描述，她又找不到可以反驳的点。

Thai

แต่พอลองคิดตามคำอธิบายของเจียงฉินดูให้ดี เธอกลับหาจุดที่จะโต้แย้งไม่ได้เลย

Chinese

确实，有些矜持的发作晚，有些迅猛的第一天就这样，没什么毛病。

Thai

จริงด้วย คนที่สำรวมหน่อยก็เกิดช้า คนที่ใจร้อนรวดเร็ววันแรกก็เป็นแบบนี้ ไม่มีตรงไหนผิดเลยสักนิด

Chinese

半晌之后，任自强和周超也来到了教室，这两个货每节课都踩着点来，生怕来的早一分钟吃了亏。

Thai

ครู่ต่อมา เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาก็มาถึงห้องเรียน ไอ้สองคนนี้มาตรงเวลาเป๊ะทุกคาบ กลัวเหลือเกินว่าถ้ามาเร็วกว่ากำหนดสักหนึ่งนาทีแล้วจะขาดทุน

Chinese

“老江？你回来了？”

Thai

“เหล่าเจียง? นายกลับมาแล้วเหรอ?”

Chinese

俩人见到江勤之后一脸热情，然后就坐到了曹广宇的旁边，问东问西的，不断打听着临川科技大的美女质量。

Thai

ทั้งสองคนเห็นเจียงฉินก็แสดงท่าทีกระตือรือร้น จากนั้นก็นั่งลงข้างๆ เฉากว่างอวี่ ถามนู่นถามนี่พลางสืบเรื่องระดับความสวยของสาวๆ ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวนไม่หยุด

Chinese

江勤不动声色地回应着，但却发现了一个问题。

Thai

เจียงฉินตอบกลับไปอย่างสุขุม ทว่ากลับพบปัญหาข้อหนึ่งเข้า

Chinese

老曹是单独来上课的，就说明他跟任自强和周超不是一起出宿舍的，那他应该是刚刚约会完，直接就来教室了。

Thai

เหล่าเฉามาเรียนคนเดียว แสดงว่าเขาไม่ได้ออกจากหอพักพร้อมกับเหรินจื้อเฉียงและโจวเชา ถ้างั้นเขาก็คงเพิ่งไปเดตเสร็จแล้วตรงมาที่ห้องเรียนเลยสินะ

Chinese

所以，他脖子上的草莓印不是自己拧出来的，是真真切切被啃出来的。

Thai

ดังนั้น รอยดูดบนคอของเขาจึงไม่ได้เกิดจากการบิดเนื้อตัวเอง แต่ถูกกัดมาจริงๆ

Chinese

妈的，宿舍里第一个脱单的竟然是曹广宇。

Thai

บ้าเอ๊ย คนแรกในหอพักที่สละโสดได้กลับเป็นเฉากว่างอวี่เสียอย่างนั้น

Chinese

但好奇怪啊，他怎么不装逼呢？

Thai

แต่น่าแปลกชะมัด ทำไมเขาถึงไม่ยอมอวดโอ้กันนะ?

Chinese

“老曹，你脖子怎么回事？”周超也发现了华点。

Thai

“เหล่าเฉา คอนายไปโดนอะไรมาน่ะ?” โจวเชาเองก็สังเกตเห็นจุดสำคัญเข้าแล้ว

Chinese

曹广宇咳嗽一声：“你们要保证，不要跟别人说。”

Thai

เฉากว่างอวี่กระแอมไอหนึ่งที “พวกนายต้องสัญญาว่าจะไม่บอกคนอื่นนะ”

Chinese

“没问题，绝对不跟别人说。”

Thai

“ไม่มีปัญหา ไม่บอกคนอื่นแน่นอน”

Chinese

曹广宇犹豫了一下，又放下了自己的领子。

Thai

เฉากว่างอวี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วดึงปกเสื้อของตนเองลงอีกครั้ง

Chinese

江勤笑了，妈的，这才是曹广宇啊，根本不可能藏着逼不装，他只是换了一个套路！

Thai

เจียงฉินหัวเราะออกมา ให้ตายสิ นี่สิถึงจะเป็นเฉากว่างอวี่ ไม่มีทางที่จะอดใจไม่ยอมเก๊กอวดได้หรอก เขาแค่เปลี่ยนแผนการเท่านั้นเอง!

Chinese

再看周超和任自强羡慕的眼神，曹广宇的眼眸里闪过一丝得意，又低低调调低遮住了脖子。

Thai

เมื่อมองดูสายตาอิจฉาของโจวเชากับเหรินจื้อเฉียง แววตาของเฉากว่างอวี่ก็ฉายประกายภาคภูมิใจวูบหนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำเป็นเก็บเนื้อเก็บตัวดึงปกเสื้อปิดคอไว้อีกครา

Chinese

这大概就是近朱者赤近墨者黑吧。

Thai

นี่คงเป็นสิ่งที่เรียกว่า ‘อยู่ใกล้ชาดก็แดง อยู่ใกล้หมึกก็ดำ’ กระมัง

Chinese

江勤知道，老曹确实在装逼这条路上得了他几分的真传。

Thai

เจียงฉินรู้ดีว่าเหล่าเฉาได้รับวิชาการวางมาดเก๊กอวดบนเส้นทางนี้ไปจากเขาไม่น้อยเลยทีเดียว

Chinese

“嫂子哪个系的？带出来让我们见见啊！”

Thai

“พี่สะใภ้อยู่ภาควิชาไหนน่ะ? พาออกมาให้พวกเราเจอหน้าหน่อยสิ!”

Chinese

曹广宇想了半晌：“过两天吧，过两天咱一起吃个饭，大家一起认识认识。”

Thai

เฉากว่างอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “อีกสักสองวันเถอะ อีกสองวันพวกเราค่อยไปกินข้าวด้วยกัน จะได้ทำความรู้จักกันทุกคน”

Chinese

“那还用你说，都在一起了，必须请客吃饭。”周超对请客没有任何的抵抗力。

Thai

“เรื่องนั้นไม่ต้องให้นายพูดหรอก คบกันแล้วก็ต้องเลี้ยงข้าวแน่นอนอยู่แล้ว” โจวเชาไม่มีความต้านทานต่อการมีคนเลี้ยงข้าวเลยแม้แต่น้อย

Chinese

与此同时，冯楠舒静静地看着曹广宇脖子上的草莓，又看了一下江勤的脖子，表情变得若有所思。

Thai

ในเวลาเดียวกันนั้น เฝิงหนานซูมองรอยสตรอว์เบอร์รีบนคอของเฉากว่างอวี่อย่างเงียบๆ แล้วหันกลับมามองคอของเจียงฉิน สีหน้าดูราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)