เกิดใหม่ทั้งที ใครเขาจะมีความรักกัน!
Ch. 375

คุณนายรองต้องการพบลูกเขย

二太太要见姑爷

Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.

Chinese

第375章 二太太要见姑爷

Thai

บทที่ 375 คุณนายรองต้องการพบว่าที่หลานเขย

Chinese

大年初一的早上,鞭炮声噼里啪啦地唤醒了整座城市,很多人都左手一只鸡,右手一只鸭,手里还抱着胖娃娃,然后就返程回去乡下。

Thai

เช้าวันชิวอิก เสียงประทัดดังเปรี้ยงปร้างปลุกคนทั้งเมืองให้ตื่นขึ้น หลายคนมือซ้ายถือไก่ตัวหนึ่ง มือขวาถือเป็ดตัวหนึ่ง ในอ้อมแขนยังอุ้มเด็กอ้วนจ้ำม่ำ แล้วพากันเดินทางกลับชนบท

Chinese

不过鸿荣家园是整体搬迁过来的,家里的亲戚都在这边,倒也不需要那么麻烦了。

Thai

ทว่าหงหรงเจียหยวนเป็นการย้ายถิ่นฐานมาทั้งชุมชน ญาติๆ ในครอบครัวล้วนอยู่ที่นี่ จึงไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนั้น

Chinese

小富婆早上六点就起床了,揉着惺忪的睡眼刚出卧室,然后就被江爸江妈塞了一个厚厚的红包,一看就装了满满的喜气。

Thai

แม่หนูเศรษฐีตื่นนอนตั้งแต่หกโมงเช้า พอขยี้ตาที่ยังสะลึมสะลือเดินออกจากห้องนอน ก็ถูกพ่อเจียงแม่เจียงยัดซองอั่งเปาหนาเตอะใส่มือ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าอัดแน่นไปด้วยความเป็นสิริมงคล

Chinese

江勤悄无声息地出现在两口子的背后:“妈,我的红包呢?”

Thai

เจียงฉินโผล่มาข้างหลังสองสามีภรรยาอย่างเงียบเชียบ “แม่ อั่งเปาของผมล่ะครับ”

Chinese

“这是你的,不要乱花。”

Thai

“นี่ของแก อย่าเอาไปใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายนะ”

Chinese

江勤接过红包捏了一下,还没小富婆的十分之一厚。

Thai

เจียงฉินรับซองอั่งเปามาบีบดู ยังหนาไม่ถึงหนึ่งในสิบของแม่หนูเศรษฐีด้วยซ้ำ

Chinese

奇了怪了,计划明明很顺利啊,爸妈被小富婆拿捏了,而小富婆最听自己的话,怎么自己的家庭地位还是最低的。

Thai

แปลกพิลึก แผนการก็ราบรื่นดีแท้ๆ พ่อแม่ถูกแม่หนูเศรษฐีกุมไว้ ส่วนแม่หนูเศรษฐีก็เชื่อฟังตนที่สุด ไฉนสถานะในครอบครัวของตนถึงยังต่ำต้อยที่สุดอยู่ดี

Chinese

“没劲,都给你了。”

Thai

“เซ็งเป็ด ให้เธอหมดเลย”

Chinese

江勤把自己的红包也递给了小富婆。

Thai

เจียงฉินยื่นซองอั่งเปาของตนให้แม่หนูเศรษฐีด้วย

Chinese

小富婆看他一眼:“你攒私房钱吧,我装不知道。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีมองเขาแวบหนึ่ง “นายเก็บเป็นเงินส่วนตัวไปเถอะ ฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้”

Chinese

“?”

Thai

“?”

Chinese

没等江勤的脑子转过弯来,龚叔的电话然就到了,说他已经来了,正在楼下等着。

Thai

ยังไม่ทันที่สมองของเจียงฉินจะประมวลผลทัน สายของกงซูก็ดังขึ้นมา บอกว่าเขามาถึงแล้ว กำลังรออยู่ข้างล่าง

Chinese

小富婆的家人今天来了,半个小时之后就会到达济州,所以龚叔要把她接回家,先做准备。

Thai

วันนี้คนในครอบครัวของแม่หนูเศรษฐีมา อีกครึ่งชั่วโมงก็จะถึงจี้โจว กงซูจึงต้องมารับเธอกลับบ้านไปเตรียมตัวก่อน

Chinese

虽然袁友琴、江正宏和江勤都把冯楠舒当成是自己的家人,但既然她的真家人来了,总不能把他们请到这里,这于理不合。

Thai

แม้ว่าหยวนโหย่วฉิน เจียงเจิ้งหง และเจียงฉินจะมองเฝิงหนานซูเป็นคนในครอบครัวของตัวเอง แต่ในเมื่อครอบครัวตัวจริงของเธอมา จะเชิญพวกเขามาที่นี่ก็ใช่เรื่อง มันไม่สมควรเอาเสียเลย

Chinese

于是江勤就带着冯楠舒下了楼,把她送上了车。

Thai

เจียงฉินจึงพาเฝิงหนานซูลงไปข้างล่างแล้วส่งเธอขึ้นรถ

Chinese

冯楠舒坐上那辆带着小金人儿的劳儿,隔着窗户跟江勤挥挥手:“我晚上就回来嗷。”

Thai

เฝิงหนานซูนั่งบนรถโรลส์รอยซ์ที่มีตราสัญลักษณ์คนทอง โบกมือให้เจียงฉินผ่านกระจก “ตอนเย็นฉันก็กลับมาแล้วน้า”

Chinese

“知道了,晚上等伱回来吃饭。”

Thai

“รู้แล้ว ตอนเย็นจะรอเธอกลับมากินข้าว”

Chinese

“好。”

Thai

“อื้ม”

Chinese

冯楠舒露出一个愉悦的表情,像是受到了宠爱的大小姐,端庄地坐回到车里,随之离开了鸿荣家园。

Thai

เฝิงหนานซูเผยสีหน้าเบิกบานใจราวกับคุณหนูใหญ่ที่ได้รับความรักใคร่ เธอขยับนั่งตัวตรงอย่างสง่างามอยู่ในรถ จากนั้นก็แล่นออกจากหงหรงเจียหยวน

Chinese

别墅的佣人已经在清扫积雪了,并把红色的毯子从门内铺到门外,毕竟是过年,这点仪式感还是要有的。

Thai

คนรับใช้ในวิลล่ากำลังกวาดหิมะที่ทับถมอยู่ ทั้งยังปูพรมแดงตั้งแต่ข้างในประตูออกไปจนถึงข้างนอก อย่างไรเสียก็เป็นช่วงปีใหม่ พิธีรีตองเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ยังคงต้องมี

Chinese

半个小时之后,一辆黑色的商务车缓缓开进了位于观澜大道的花园别墅,车门应声打开,秦静秋迈步走下来,眼眸明亮地看向冯楠舒。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถตู้ธุรกิจสีดำคันหนึ่งค่อยๆ แล่นเข้ามาในวิลล่าสวนดอกไม้ที่ตั้งอยู่บนถนนกวนหลาน ประตูรถเปิดออก ฉินจิ้งชิวก้าวลงมา ดวงตาเป็นประกายมองไปยังเฝิงหนานซู

Chinese

“楠舒,新年好。”

Thai

“หนานซู สวัสดีปีใหม่จ้ะ”

Chinese

“婶婶,新年好。”

Thai

“คุณอา สวัสดีปีใหม่ค่ะ”

Chinese

秦静秋一脸宠溺地看着冯楠舒,心情变得格外愉悦:“婶婶知道你不想离开济州,所以这次过来找你过年了。”

Thai

ฉินจิ้งชิวมองเฝิงหนานซูด้วยสีหน้าเอ็นดู อารมณ์แจ่มใสเป็นพิเศษ “อารู้ว่าเธอไม่อยากไปจากจี้โจว คราวนี้ก็เลยมาหาเธอเพื่อฉลองปีใหม่ด้วยกัน”

Chinese

冯楠舒抿了下嘴角,伸手扬起自己的胳膊,露出那翡翠镯子:“看,江勤的传家宝。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มมุมปาก ยกแขนขึ้นมาอวด เผยให้เห็นกำไลหยกวงนั้น “ดูสิ ของตกทอดประจำตระกูลของเจียงฉิน”

Chinese

“传家宝?”

Thai

“ของตกทอดประจำตระกูลเหรอ”

Chinese

“江勤妈妈给我的。”

Thai

“แม่ของเจียงฉินให้ฉันมาค่ะ”

Chinese

看到侄女儿一脸愉悦的表情,秦静秋微微有些惊讶。

Thai

เมื่อเห็นสีหน้าเบิกบานใจของหลานสาว ฉินจิ้งชิวก็ประหลาดใจเล็กน้อย

Chinese

她惊讶的不是传家宝,而是她发现楠舒好像开朗了许多,最重要的是她对自己的态度,明显没有了之前的疏远与防备。

Thai

สิ่งที่เธอประหลาดใจไม่ใช่ของตกทอดประจำตระกูล แต่เธอพบว่าหนานซูดูสดใสร่าเริงขึ้นมาก และที่สำคัญที่สุดคือท่าทีที่มีต่อเธอ ไม่มีความห่างเหินและระแวดระวังเหมือนเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

为什么会这么感觉?因为冯楠舒刚才那个动作代表了自己的分享欲,通常来说,一个人是只会对自己喜欢的人才会有分享欲的。

Thai

ทำไมถึงรู้สึกเช่นนั้น เพราะการกระทำเมื่อครู่ของเฝิงหนานซูแสดงถึงความอยากแบ่งปันเรื่องราว โดยทั่วไปแล้ว คนเราจะมีความอยากแบ่งปันเรื่องราวก็เฉพาะกับคนที่ตัวเองชอบเท่านั้น

Chinese

当年侄女儿被人强行接走,再见面时,她对自己的信任感已经荡然无存,她也是努力了好久都没能重新换取到她的信任。

Thai

ในตอนนั้นหลานสาวถูกคนมารับตัวไปอย่างไม่เต็มใจ พอได้พบกันอีกครั้ง ความไว้วางใจที่เธอมีต่อตนก็มลายหายไปจนสิ้น เธอเองก็พยายามอยู่นานมากแต่ก็ไม่อาจเรียกความไว้วางใจกลับคืนมาได้

Chinese

可这一次,冯楠舒对她明显亲昵了许多。

Thai

แต่ครั้งนี้ เฝิงหนานซูกลับสนิทสนมกับเธอมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

“楠舒,你又喜欢婶婶了?”

Thai

“หนานซู เธอกลับมาชอบอาแล้วเหรอ”

Chinese

冯楠舒抿了下粉润的红唇:“江勤说婶婶是个好人,不管曾经怎么样,都要我好好记得婶婶是个好人。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ “เจียงฉินบอกว่าคุณอาเป็นคนดี ไม่ว่าที่ผ่านมาจะเป็นอย่างไร ก็ต้องจำให้ดีว่าคุณอาเป็นคนดีค่ะ”

Chinese

秦静秋愣了一下,随即欣慰一笑:“楠舒,婶婶这次来,想和江勤正式见上一面,可以吗?”

Thai

ฉินจิ้งชิวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความปลาบปลื้มใจ “หนานซู ที่อามาคราวนี้ อยากจะพบเจียงฉินอย่างเป็นทางการสักครั้ง จะได้ไหมจ๊ะ”

Chinese

“婶婶,你也带传家宝了?”

Thai

“คุณอา คุณอาก็เอาของตกทอดประจำตระกูลมาด้วยเหรอคะ”

Chinese

“你别说,我还真有一个。”

Thai

“อย่าว่าไป อาเอามาด้วยชิ้นหนึ่งจริงๆ นะ”

Chinese

半个小时之后,江勤家就已经是一片人山人海,就连门槛子都要被人踩烂似的。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่บ้านของเจียงฉินก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน ราวกับว่าแม้แต่ธรณีประตูก็แทบจะถูกเหยียบจนพัง

Chinese

尤其是那些临川的亲戚,什么三公六婆七叔八婶,全都提着礼物上了门,脸上带着亲切而热情的微笑,姿态也完全没有了往年那种富亲戚的高贵感。

Thai

โดยเฉพาะญาติๆ จากหลินชวน ไม่ว่าจะลุงป้าน้าอาสารพัด ต่างก็หิ้วของขวัญมาเยี่ยมเยือนกันถึงหน้าประตู ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มสนิทสนมและกระตือรือร้น ท่าทีไร้ซึ่งความเย่อหยิ่งถือตัวแบบญาติผู้ร่ำรวยเหมือนปีก่อนๆ โดยสิ้นเชิง

Chinese

没办法,人家开奥迪,连腰带都三万块,怎么比?

Thai

ช่วยไม่ได้นี่ อีกฝ่ายขับออดี้ แม้แต่เข็มขัดยังเส้นละสามหมื่นหยวน จะเอาอะไรไปเทียบ

Chinese

现在双方位置反转,人家是富亲戚了。

Thai

ตอนนี้สถานะของทั้งสองฝ่ายพลิกกลับ อีกฝ่ายกลายเป็นญาติผู้ร่ำรวยไปแล้ว

Chinese

尤其是江勤还帮林玲找了个工作,听说工作内容简单,薪资远超临川平均水平,平时接触的还都是政府人员和各大老板,这在整个亲戚圈子里就更了不得了。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้นเจียงฉินยังช่วยหางานให้หลินหลิง ได้ยินว่าเนื้องานเรียบง่าย เงินเดือนสูงกว่าค่าเฉลี่ยของหลินชวนมาก ปกติแล้วคนที่ได้ติดต่อด้วยล้วนเป็นเจ้าหน้าที่รัฐและบรรดาบอสใหญ่ทั้งหลาย เรื่องนี้ยิ่งทำให้เขากลายเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดาในแวดวงญาติมิตรขึ้นไปอีก

Chinese

光是说小时候抱过江勤的就冒出来六个,还有记得江勤爱吃香菜杆但是不爱吃香菜叶的,令人叹为观止。

Thai

แค่คนที่บอกว่าเคยอุ้มเจียงฉินตอนเด็กๆ ก็โผล่มาถึงหกคน ยังมีคนที่จำได้ว่าเจียงฉินชอบกินก้านผักชีแต่ไม่ชอบกินใบผักชีอีก ช่างชวนให้อัศจรรย์ใจจริงๆ

Chinese

林德怀当然是在众多亲戚之列的,这次是专门带着林玲来感谢了江正宏一家。

Thai

หลินเต๋อหวยย่อมอยู่ในกลุ่มญาติเหล่านั้นด้วย คราวนี้เขาพาหลินหลิงมาขอบคุณครอบครัวของเจียงเจิ้งหงเป็นพิเศษ

Chinese

“这群临川的亲戚啊,真是现实的不得了。”

Thai

“พวกญาติจากหลินชวนกลุ่มนี้นี่ ช่างปรับเปลี่ยนท่าทีตามผลประโยชน์จนน่าเหลือเชื่อจริงๆ”

Chinese

“去年那个林三平,在咱们客厅吹了三个小时,说什么他儿子在一线城市工作,年薪十万,今年倒是一个屁也没放。”

Thai

“ปีที่แล้วหลินซานผิงคนนั้น นั่งคุยโวในห้องรับแขกของพวกเราตั้งสามชั่วโมง บอกว่าลูกชายของเขาทำงานในเมืองระดับหนึ่ง ได้เงินเดือนปีละหนึ่งแสนหยวน มาปีนี้กลับไม่กล้าผายลมออกมาแม้แต่แอะเดียว”

Chinese

“还有那个林坏水,当初阴阳怪气地说什么考大学没用,现在也不说了吧。”

Thai

“ยังมีหลินฮว่ายสุ่ยคนนั้นอีก ตอนนั้นพูดจาเหน็บแนมว่าสอบติดมหาวิทยาลัยไปก็ไม่มีประโยชน์ ตอนนี้ไม่เห็นพูดสักคำแล้วล่ะสิ”

Chinese

“你那个六嫂才好笑呢,以前动迁的时候,后面那一块本来是咱们留的排水沟,她非说是她家的,今年还想让江勤帮她儿子找工作,找个母作,我连个好脸都没露过!”

Thai

“พี่สะใภ้หกของเธอนี่ยิ่งน่าขันเข้าไปใหญ่ ตอนรื้อถอนย้ายที่อยู่เมื่อก่อน พื้นที่ข้างหลังตรงนั้นเดิมทีเป็นร่องระบายน้ำที่พวกเราเว้นไว้ หล่อนกลับยืนกรานว่าเป็นของบ้านหล่อน ปีนี้ยังจะให้เจียงฉินช่วยหางานให้ลูกชายอีก หางานกะผีอะไรล่ะ ฉันไม่แม้แต่จะปั้นหน้าดีใส่เลยสักนิด!”

Chinese

“活了大半辈子,我这次可算是扬眉吐气了。”

Thai

“มีชีวิตมาครึ่งค่อนชีวิต คราวนี้ฉันได้ยืดอกเชิดหน้าชูตากับเขาเสียที”

Chinese

袁友琴送走一波亲戚,刚扬眉吐气了没多久,下一批就又赶过来了。

Thai

หยวนโหย่วฉินเพิ่งส่งญาติกลุ่มหนึ่งกลับไป ยืดอกภูมิใจได้ไม่ทันไร อีกกลุ่มก็แห่กันมาถึงแล้ว

Chinese

江勤不堪其扰,直接以拜年的名义躲了出去,然后叫了郭子航和杨树安,随便找了个路口蹲着闲聊。

Thai

เจียงฉินทนความวุ่นวายไม่ไหว จึงอาศัยข้ออ้างเรื่องไปอวยพรปีใหม่ออกมาข้างนอก จากนั้นก็นัดกัวจื่อหางกับหยางซู่อันมานั่งยองๆ คุยเล่นกันตรงสี่แยกแห่งหนึ่ง

Chinese

这个路口有个斜坡,下过雪之后的坡面比较滑,虽然市政部门专门放了个小心地滑的警示牌,但来来往往人一走到这里还是忍不住会耍一段街舞。

Thai

สี่แยกนี้มีทางลาดอยู่แห่งหนึ่ง หลังจากหิมะตกพื้นผิวทางลาดค่อนข้างลื่น แม้ว่าหน่วยงานเทศบาลจะตั้งป้ายเตือนระวังลื่นไว้เป็นพิเศษ แต่ผู้คนที่เดินผ่านไปมาพอเดินมาถึงตรงนี้ก็ยังอดไม่ได้ที่จะออกสเต็ปสตรีทแดนซ์กันยกใหญ่

Chinese

三个人看的可开心了,感觉比春晚还有意思。

Thai

ทั้งสามคนดูอย่างสนุกสนาน รู้สึกว่าน่าสนใจกว่างานกาล่าเทศกาลตรุษจีนเสียอีก

Chinese

不过有时候笑的太大声了,也会有人用核善的目光瞪他们一眼,龇牙咧嘴的想要说些祝福的话。

Thai

ทว่าบางครั้งที่หัวเราะเสียงดังเกินไป ก็มีคนใช้สายตา ‘เป็นมิตรดุจระเบิดนิวเคลียร์’ ถลึงตาใส่พวกเขา พลางแยกเขี้ยวทำหน้าบึ้งตึงเหมือนอยากจะกล่าวคำอวยพรบางอย่าง

Chinese

“咱们在这里笑的这么贱,待会儿不会挨打吧?”

Thai

“พวกเรามานั่งหัวเราะกวนประสาทอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวจะไม่โดนซ้อมใช่ไหมเนี่ย”

Chinese

“凭什么挨打,笑又不犯法,去了法院我都不怕。”江勤一脸的理直气壮。

Thai

“จะโดนซ้อมเรื่องอะไรล่ะ หัวเราะมันไม่ได้ผิดกฎหมายสักหน่อย ต่อให้ไปถึงศาลฉันก็ไม่กลัว” เจียงฉินพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ

Chinese

正在此时,一辆黑色的商务车忽然撵着积雪就飞驰而来,稳稳当当地停在了路边之后,三个大汉从车上下来,目光在三人的脸上扫过,最后锁定了中间那个。

Thai

ในเวลานั้นเอง รถตู้ธุรกิจสีดำคันหนึ่งพลันแล่นเหยียบหิมะฝ่าเข้ามาด้วยความเร็วสูง พอจอดริมทางอย่างมั่นคง ชายฉกรรจ์สามคนก็ก้าวลงมาจากรถ สายตากวาดมองใบหน้าของทั้งสามคน ก่อนจะล็อกเป้าไปที่คนตรงกลาง

Chinese

“你就是江勤?跟我们走一趟吧。”

Thai

“นายคือเจียงฉินใช่ไหม ไปกับพวกเราสักรอบเถอะ”

Chinese

“嗯?诶……诶,君子动口不动手啊,我可是练过的!”

Thai

“หือ เอ๊ะ…เฮ้ย สุภาพชนใช้ปากไม่ใช้กำลังนะโว้ย ฉันฝึกวิชามานะ!”

Chinese

江勤被人架着胳膊一顿叫唤:“我草,轻点啊,笑不犯法的吧?”

Thai

เจียงฉินถูกหิ้วปีกร้องโวยวายลั่น “เชี่ย เบาๆ หน่อยสิ หัวเราะมันไม่ผิดกฎหมายไม่ใช่เรอะ”

Chinese

见到这一幕,郭子航和杨树安瞬间收敛了微笑,有些惶恐地开口:“我,我们刚才没笑,都是我叔一个人笑的。”

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ กัวจื่อหางกับหยางซู่อันก็หุบยิ้มทันที เอ่ยขึ้นด้วยความตื่นตระหนก “พะ พวกเราไม่ได้หัวเราะเมื่อกี้นะ ทั้งหมดนั่นอาของฉันหัวเราะคนเดียว”

Chinese

大汉们对视了一眼:“算了,一起带走。”

Thai

พวกชายฉกรรจ์สบตากัน “ช่างเถอะ พาตัวไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ”

Chinese

“诶?别啊,叔叔我错了,我再也不这样了,你饶了我吧,我还得回家吃饭呢!”

Thai

“เอ๊ะ อย่านะครับคุณลุง ผมผิดไปแล้ว ผมจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว ปล่อยผมไปเถอะครับ ผมยังต้องกลับบ้านไปกินข้าวนะ!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

半晌之后,随着一路颠簸,江勤、郭子航和杨树安被带到了观澜大道的花园别墅。

Thai

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ รถแล่นกระแทกกระทั้นไปตลอดทาง เจียงฉิน กัวจื่อหาง และหยางซู่อันก็ถูกพาตัวมายังวิลล่าสวนดอกไม้บนถนนกวนหลาน

Chinese

等三人下车的时候,立马对视了一眼,眼神里闪过一丝茫然。

Thai

เมื่อทั้งสามคนลงจากรถก็สบตากันทันที แววตาแฝงความงุนงงสับสน

Chinese

龚叔赶紧从里面迎了出来:“江少爷,二太太来了,想要见见你。”

Thai

กงซูรีบเดินออกมารับจากข้างใน “นายน้อยเจียง คุณนายรองมาแล้วครับ อยากจะพบคุณสักหน่อย”

Chinese

江勤顿时恍然大悟:“怪不得呢,可是要见我也不用这样啊,说一句王子请上车就好了,怎么还带绑架的,这也太吓人了,我还以为我犯了什么王法。”

Thai

เจียงฉินพลันเข้าใจกระจ่างแจ้งทันที “มิน่าล่ะ แต่จะพบผมก็ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลยนี่ครับ แค่พูดว่าเจ้าชายเชิญขึ้นรถก็พอแล้ว ไฉนถึงเล่นอุ้มตัวกันมาแบบนี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว ผมนึกว่าตัวเองไปทำผิดกฎหมายบ้านเมืองข้อไหนเข้าเสียอีก”

Chinese

“二太太这个人比较幽默,就喜欢开些小玩笑。”

Thai

“คุณนายรองเป็นคนค่อนข้างมีอารมณ์ขัน ชอบเล่นมุกตลกเล็กๆ น้อยๆ น่ะครับ”

Chinese

“人呢?”

Thai

“คนล่ะครับ”

Chinese

“在客厅里呢,二太太这个人脾气很好的,人也比较和善,对大小姐也是真心的好,所以您不用紧张。”

Thai

“อยู่ในห้องรับแขกครับ คุณนายรองเป็นคนอารมณ์ดีมาก อัธยาศัยดีเป็นมิตร และยังดีต่อคุณหนูใหญ่จากใจจริง ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวลไปนะครับ”

Chinese

江勤心说我早就见过了,根本无所畏惧,然后迈步走了进去,就看到沙发上坐着冯楠舒,而冯楠舒对面则坐着秦静秋。

Thai

เจียงฉินคิดในใจว่าฉันเคยเจอตั้งนานแล้ว ไม่มีความกลัวเลยสักนิด จากนั้นเขาก็ก้าวเดินเข้าไปข้างใน ก็เห็นเฝิงหนานซูนั่งอยู่บนโซฟา ส่วนฝั่งตรงข้ามของเฝิงหนานซูมีฉินจิ้งชิวนั่งอยู่

Chinese

和上次在沪上见面的时候一样,秦总的姿态还是那么优雅,只是笑容更加亲切。

Thai

เหมือนตอนที่พบกันที่เซี่ยงไฮ้คราวก่อน ท่วงท่าของประธานฉินยังคงสง่างามเช่นเคย เพียงแต่รอยยิ้มดูสนิทสนมเป็นกันเองยิ่งขึ้น

Chinese

“江总,好久不见啊。”

Thai

“ประธานเจียง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

Chinese

“秦总,您怎么在这儿?”江勤露出一个惊讶十足的表情。

Thai

“ประธานฉิน คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ” เจียงฉินแสร้งทำสีหน้าประหลาดใจเต็มประดา

Chinese

秦静秋微微扬起嘴角:“其实,我是楠舒的婶婶。”

Thai

ฉินจิ้งชิวผุดรอยยิ้มมุมปาก “ความจริงแล้ว ฉันเป็นอาของหนานซูจ้ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤深吸一口气,震惊许久才开口:“我说您身上怎么有种熟悉的感觉,原来您是冯楠舒的婶婶啊,我……我完全没想到,藏的太深了吧婶婶。”

Thai

เจียงฉินสูดหายใจเข้าลึก ตกตะลึงอยู่นานถึงค่อยเอ่ยปาก “ผมก็ว่าอยู่ว่าทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคยกับคุณ ที่แท้คุณก็เป็นอาของเฝิงหนานซูนี่เอง ผม…ผมคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ซ่อนความลับได้ลึกเกินไปแล้วครับคุณอา”

Chinese

秦静秋看到江勤的反应还挺满意的,她要的就是这种让江勤感到震惊的效果。

Thai

ฉินจิ้งชิวเห็นปฏิกิริยาของเจียงฉินแล้วก็ค่อนข้างพอใจ สิ่งที่เธอต้องการคือผลลัพธ์ที่ทำให้เจียงฉินรู้สึกตกตะลึงแบบนี้

Chinese

“我有时候觉得缘分真是上天注定的,记得你当时说我身上的气质很熟悉,还说我给你一种长辈的感觉,现在知道为什么了吧?”

Thai

“บางครั้งฉันก็รู้สึกว่าพรหมลิขิตเป็นเรื่องที่สวรรค์กำหนดไว้จริงๆ จำได้ว่าตอนนั้นเธอบอกว่าบุคลิกของฉันดูคุ้นเคยมาก ทั้งยังบอกว่าฉันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นผู้ใหญ่ ตอนนี้รู้เหตุผลแล้วใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“不知道该怎么回答了,我实在有些被吓住了,怪不得呢,要说您是楠舒的妈妈我也信,气质太像母女了。”

Thai

“ผมไม่รู้จะตอบยังไงเลยครับ ตกใจจริงๆ มิน่าล่ะ ถ้าบอกว่าคุณเป็นแม่ของหนานซูผมก็เชื่อนะ บุคลิกเหมือนคู่แม่ลูกมากเลยครับ”

Chinese

秦静秋掩嘴笑了两声,有点心花怒放,伸手从包里掏出一只盒子:“江勤,新年快乐。”

Thai

ฉินจิ้งชิวยกมือปิดปากหัวเราะเบาๆ สองเสียง รู้สึกเบิกบานใจยิ่งนัก เธอยื่นมือหยิบกล่องใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า “เจียงฉิน สุขสันต์วันปีใหม่จ้ะ”

Chinese

江勤伸手接过来,打开看了一眼,里面是一块金色腕表,表盘上刻着Patek Philippe,也就是平平无奇的百达翡丽。

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปรับมา เปิดดูแวบหนึ่ง ข้างในเป็นนาฬิกาข้อมือสีทองเรือนหนึ่ง บนหน้าปัดสลักคำว่า ปาเต็ก ฟิลิปป์ หรือก็คือปาเต็ก ฟิลิปป์สุดแสนจะธรรมดา

Chinese

完了,完了完了完了,老曹开学之后不得被滋死?

Thai

ซวยแล้ว ซวยแล้วจริงๆ พอเปิดเทอมเหล่าเฉาไม่โดนอวดข่มจนดับอนาถเลยเรอะ

Chinese

“这也太贵重了,我不能收。”

Thai

“ของชิ้นนี้มีค่าเกินไป ผมรับไว้ไม่ได้หรอกครับ”

Chinese

“你就当是传家宝好了,楠舒要了你家的一只镯子,我送你一块手表,而且出门做生意,总得有几个大件配得上身份。”

Thai

“เธอคิดเสียว่าเป็นของตกทอดประจำตระกูลแล้วกัน หนานซูเอากำไลของบ้านเธอมาวงหนึ่ง อาให้เธอเป็นนาฬิกาเรือนหนึ่ง อีกอย่างออกไปทำธุรกิจข้างนอก ก็ต้องมีของชิ้นใหญ่สักสองสามชิ้นที่คู่ควรกับฐานะ”

Chinese

江勤犹豫了一下后收下,转头看向冯楠舒:“小富婆,你去楼上玩一下,我有事情问婶婶。”

Thai

เจียงฉินลังเลเล็กน้อยก่อนจะรับไว้ แล้วหันไปมองเฝิงหนานซู “แม่หนูเศรษฐี เธอขึ้นไปเล่นข้างบนก่อนนะ ฉันมีเรื่องจะถามคุณอาหน่อย”

Chinese

冯楠舒乖巧地点点头:“回家的时候叫我哦。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ตอนจะกลับบ้านเรียกฉันด้วยนะ”

Chinese

“知道了。”

Thai

“รู้แล้ว”

Chinese

江勤目送她上楼,然后看向秦静秋:“婶婶,我知道小富婆从小没有妈妈了,但她爸爸为什么从来没出现过,龚叔说自己是个司机不能妄议家里事,所以我好奇了很久。”

Thai

เจียงฉินมองส่งเธอขึ้นไปชั้นบน จากนั้นก็หันไปมองฉินจิ้งชิว “คุณอาครับ ผมรู้ว่าแม่หนูเศรษฐีไม่มีแม่ตั้งแต่เด็ก แต่ทำไมพ่อของเธอถึงไม่เคยปรากฏตัวเลยล่ะครับ กงซูบอกว่าตัวเองเป็นคนขับรถ ไม่อาจวิพากษ์วิจารณ์เรื่องในบ้านได้ ผมก็เลยสงสัยมานานแล้ว”

Chinese

秦静秋抿了下嘴:“冯家的生意大部分都在国外,这几年次贷危机严重,冯家在海外的生意亏损很大,大哥一直在那里稳定局面,没有时间回国,而且他还有了个儿子,就更不方便回来了。”

Thai

ฉินจิ้งชิวเม้มปาก “ธุรกิจส่วนใหญ่ของตระกูลเฝิงอยู่ในต่างประเทศ ช่วงไม่กี่ปีมานี้วิกฤตซับไพรม์รุนแรง ธุรกิจในต่างประเทศของตระกูลเฝิงขาดทุนหนัก พี่ใหญ่อยู่ที่นั่นคอยประคับประคองสถานการณ์มาตลอด ไม่มีเวลากลับประเทศ อีกอย่างเขายังมีลูกชายอีกคนหนึ่งด้วย ก็ยิ่งไม่สะดวกที่จะกลับมา”

Chinese

“那她继母呢?”

Thai

“แล้วแม่เลี้ยงของเธอล่ะครับ”

Chinese

“我跟那个女人相处不多,只知道她是公公介绍给大哥的,大哥和嫂子的感情一直都非常好,所以他对那个女人没什么感觉,但又推托不了。”

Thai

“อากับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้คลุกคลีกันมากนัก รู้แค่ว่าพ่อสามีเป็นคนแนะนำให้พี่ใหญ่ พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้รักกันมากมาโดยตลอด เขาจึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้หญิงคนนั้น แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้”

Chinese

江勤眯起眼睛:“然后那个女人就把楠舒从您身边抢走了?”

Thai

เจียงฉินหรี่ตาลง “แล้วผู้หญิงคนนั้นก็แย่งหนานซูไปจากคุณอาเหรอครับ”

Chinese

秦静秋点点头:“后来我去国外呆了几年,经常会听大哥说,楠舒在各种各样的比赛中得奖,不管什么都做的很好,所以我们都觉得那女人或许是个不错的母亲。”

Thai

ฉินจิ้งชิวพยักหน้า “ต่อมาอาไปอยู่ต่างประเทศหลายปี มักจะได้ยินพี่ใหญ่พูดเสมอว่าหนานซูชนะการแข่งขันหลากหลายรายการ ไม่ว่าทำอะไรก็ทำได้ดีมาก ดังนั้นพวกเราจึงคิดว่าผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นแม่ที่ดีคนหนึ่ง”

Chinese

江勤沉默了一下:“然后呢?”

Thai

เจียงฉินเงียบไปครู่หนึ่ง “แล้วยังไงต่อครับ”

Chinese

秦静秋咬了下嘴唇:“等到我再回来,楠舒已经是个大姑娘了,但是她没有表情,也不会社交,像是裹了一层厚厚的壳……”

Thai

ฉินจิ้งชิวขบกัดริมฝีปาก “พออากลับมาอีกที หนานซูก็โตเป็นสาวแล้ว แต่เธอกลับไร้ความรู้สึก และเข้าสังคมไม่เป็น ราวกับถูกห่อหุ้มไว้ด้วยเปลือกหนาๆ ชั้นหนึ่ง…”

Chinese

“是她继母的原因吗?”

Thai

“เป็นเพราะแม่เลี้ยงของเธอเหรอครับ”

Chinese

“我当时就是这么觉得的,但那个女人说楠舒是比赛参加的太多,精神有些抑郁,所以让大哥把她送到济州静养。”

Thai

“ตอนนั้นอาก็คิดแบบนั้น แต่ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าหนานซูเข้าร่วมการแข่งขันมากเกินไป จิตใจจึงมีอาการซึมเศร้า ก็เลยให้พี่ใหญ่ส่งเธอมาพักฟื้นเงียบๆ ที่จี้โจว”

Chinese

江勤捋顺了一下整条线:“用楠舒的成就把自己包装成一个好母亲,让楠舒的爸爸对她产生好感,然后再找理由把她送回济州,趁这段时间生了个儿子,好计谋啊。”

Thai

เจียงฉินเรียบเรียงลำดับเรื่องราวทั้งหมด “ใช้ความสำเร็จของหนานซูมาสร้างภาพให้ตัวเองเป็นแม่ที่ดี เพื่อให้พ่อของหนานซูรู้สึกดีกับหล่อน จากนั้นก็หาข้ออ้างส่งเธอกลับมาที่จี้โจว แล้วอาศัยช่วงเวลานี้คลอดลูกชายออกมา แผนการแยบยลดีแท้”

Chinese

秦静秋抿了下嘴角:“我当时也很想知道那个女人到底是怎么对待楠舒的,可是楠舒已经不信任我了。”

Thai

ฉินจิ้งชิวเม้มมุมปาก “ตอนนั้นอาก็อยากรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงคนนั้นปฏิบัติต่อหนานซูอย่างไรกันแน่ แต่หนานซูไม่ไว้ใจอาอีกต่อไปแล้ว”

Chinese

“确实挺让人好奇的,听说她连春联都不让贴啊,真牛逼。”

Thai

“น่าสงสัยจริงๆ นั่นแหละครับ ได้ยินว่าหล่อนไม่ให้แม้แต่จะติดกลอนคู่ตุ้ยเหลียนด้วยซ้ำ ร้ายกาจจริงๆ”

Chinese

“不管怎么说,江勤,婶婶要谢谢你,楠舒现在好像有能力去敞开自己的心扉了。”

Thai

“ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เจียงฉิน อาต้องขอบคุณเธอนะ ตอนนี้หนานซูดูเหมือนจะสามารถเปิดใจของตัวเองได้แล้ว”

Chinese

江勤想说这是友情的力量,但是张了张嘴又咽回去了,最后只是露出一个微笑。

Thai

เจียงฉินอยากจะบอกว่านี่คือพลังแห่งมิตรภาพ แต่พออ้าปากก็กลืนคำพูดกลับลงไป สุดท้ายทำเพียงแค่คลี่รอยยิ้มออกมา

Chinese

今天是大年初一,不吉利的话就不说了。

Thai

วันนี้เป็นวันชิวอิก เรื่องไม่เป็นมงคลก็ไม่พูดดีกว่า

Chinese

(月票走起!)

Thai

(ตั๋วเดือนจงมา!)

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)