แผนพัฒนาพนักงาน

Chinese

第65章 员工培养计划

Thai

บทที่ 65 แผนพัฒนาพนักงาน

Chinese

江勤的歌声在回荡。

Thai

เสียงร้องเพลงของเจียงฉินยังคงดังก้อง

Chinese

而苏奈只有一种想把头插进自己的餐盘里的感觉。

Thai

ส่วนซูไน่รู้สึกเพียงแค่อยากจะมุดหัวลงไปในถาดอาหารของตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด

Chinese

我的天啊，食堂里有几千人好嘛，你在这里一边拍手一边对我唱歌，除了地上干净，这和当街拉屎什么区别？人家江南皮革厂的老板在跑路之前还知道把钱包留下抵工资呢，你倒好啊，你唱歌抵经费！

Thai

คุณพระช่วย ในโรงอาหารมีคนตั้งกี่พันคน นายมาตบมือร้องเพลงให้ฉันฟังตรงนี้ นอกจากพื้นสะอาดแล้ว มันต่างอะไรกับการขี้กลางถนนกัน คนอื่นอย่างเถ้าแก่โรงงานเครื่องหนังเจียงหนานก่อนจะหนียังรู้จักทิ้งกระเป๋าสตางค์ไว้จ่ายแทนค่าจ้าง แต่นายกลับดีนัก ร้องเพลงแทนงบประมาณเนี่ยนะ!

Chinese

“老板，能不能不唱了，我感觉有点丢人了……”

Thai

“บอส หยุดร้องได้ไหม ฉันรู้สึกว่ามันน่าอับอายขายหน้าไปหน่อยแล้ว…”

Chinese

江勤收住了歌声：“那伱感受到我赐予你的力量了吗？”

Thai

เจียงฉินหยุดร้องเพลง “แล้วเธอสัมผัสได้ถึงพลังที่ฉันมอบให้แล้วหรือยัง”

Chinese

“我只感受到了死亡，社会性死亡。”苏奈头都不敢抬。

Thai

“ฉันสัมผัสได้แต่ความตาย ความตายทางสังคมต่างหาก” ซูไน่ไม่แม้แต่จะกล้าเงยหน้า

Chinese

“还是年轻啊，竟然这么爱面子，殊不知面子才是一分钱都不值的东西。”

Thai

“ยังเด็กอยู่จริงๆ เลยนะ ถึงได้ห่วงหน้าตาขนาดนี้ หารู้ไม่ว่าหน้าตามันเป็นของที่ไม่มีค่าแม้แต่สตางค์เดียว”

Chinese

苏奈的眼神里闪过一丝幽怨：“老板，你每次给董文豪那边批款都特别大方，要一百五就给二百，为什么对我就死抠呢？”

Thai

สายตาของซูไน่ฉายแววตัดพ้อ “บอส ทุกครั้งที่อนุมัติเงินให้ฝั่งต่งเหวินหาวน่ะใจป้ำสุดๆ ขอหนึ่งร้อยห้าสิบก็ให้สองร้อย แล้วทำไมถึงงกกับฉันนักล่ะ”

Chinese

江勤从口袋里把钱包掏出来，抽出所有的钱，总共有五百二十七块八毛，然后拍在了桌子上：“还是那句话，项目初创，资金不多，你拿我的生活费先用吧。”

Thai

เจียงฉินล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระเป๋า ดึงเงินทั้งหมดออกมา มีรวมกันทั้งสิ้นห้าร้อยยี่สิบเจ็ดหยวนแปดเหมา จากนั้นก็ตบลงบนโต๊ะ “ยังคงเป็นคำเดิม โครงการเพิ่งเริ่มต้น เงินทุนยังมีไม่มาก เธอเอาเงินค่าใช้จ่ายส่วนตัวของฉันไปใช้ก่อนเถอะ”

Chinese

“啊？生活费，这不合适吧。”

Thai

“เอ๊ะ เงินค่าใช้จ่าย มันจะไม่เหมาะมั้ง”

Chinese

江勤装模作样的叹了口气：“我知道老板动动嘴，员工跑断腿的道理，先凑合一下，困难时期不会持续太长时间的，共同富裕指日可待。”

Thai

เจียงฉินแสร้งถอนหายใจ “ฉันเข้าใจหลักการที่ว่าเจ้านายแค่ขยับปาก ลูกน้องต้องวิ่งจนขาขวิด ทนไปก่อนนะ ช่วงเวลายากลำบากจะอยู่ไม่นานหรอก ร่ำรวยไปด้วยกันอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม”

Chinese

苏奈顿时觉得手里的五百多重如泰山：“我知道了老板，我争取把每一分钱都花在刀刃上。”

Thai

ทันใดนั้นซูไน่ก็รู้สึกว่าเงินห้าร้อยกว่าหยวนในมือนั้นหนักอึ้งดั่งขุนเขาไท่ซาน “ฉันเข้าใจแล้วบอส ฉันจะพยายามใช้เงินทุกสตางค์ให้คุ้มค่าที่สุด”

Chinese

“嗯，好好吃饭吧，我先回去睡个觉，等团队招募好了给我打个电话。”

Thai

“อืม กินข้าวให้อร่อยเถอะ ฉันจะกลับไปนอนสักงีบก่อน พอรับสมัครทีมงานเสร็จแล้วก็โทรหาฉันนะ”

Chinese

江勤拍拍屁股转身离开了食堂，连自己还没吃午饭的事都忘了。

Thai

เจียงฉินปัดก้นลุกขึ้นหมุนตัวเดินออกจากโรงอาหาร ลืมไปเสียสนิทกระทั่งเรื่องที่ตัวเองยังไม่ได้กินมื้อเที่ยง

Chinese

而苏奈则看着他的背影，多少都有些感动，老板其实也不容易吧，明明都大四了，却还穿着大一时期的军训服。

Thai

ส่วนซูไน่มองแผ่นหลังของเขา รู้สึกซาบซึ้งใจอยู่ไม่น้อย บอสเองก็คงไม่ง่ายเลยสินะ ทั้งที่อยู่ปีสี่แล้วแท้ๆ แต่กลับยังสวมชุดฝึกทหารของตอนปีหนึ่งอยู่เลย

Chinese

“苏奈！”

Thai

“ซูไน่!”

Chinese

正想着，江勤又从门外边跑了回来：“天太热了，给我五毛买个冰棍吃吃。”

Thai

กำลังคิดอยู่ เจียงฉินก็วิ่งกลับมาจากข้างนอกประตู “อากาศร้อนเกินไปแล้ว เอาเงินให้ฉันสักห้าเหมาซื้อไอติมแท่งกินหน่อยสิ”

Chinese

“啊这……”苏奈含泪拿出五块递到他的手里，“太可怜了，还是吃个贵的吧。”

Thai

“เอ่อ…” ซูไน่น้ำตาคลอเบ้าหยิบเงินห้าหยวนยื่นใส่มือเขา “น่าสงสารเกินไปแล้ว กินอันที่แพงหน่อยเถอะ”

Chinese

“谢谢你，大好人。”

Thai

“ขอบใจนะ คนใจดี”

Chinese

江勤攥着五块钱出了食堂，到超市买了个小布丁，然后一边吃着，一边望着对面的假山皱紧了眉头。

Thai

เจียงฉินกำเงินห้าหยวนเดินออกจากโรงอาหาร ไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อไอศกรีมเสี่ยวปู้ติงมาแท่งหนึ่ง จากนั้นก็กินไปพลางขมวดคิ้วแน่นมองภูเขาจำลองฝั่งตรงข้ามไปพลาง

Chinese

要五毛却一伸手就给了五块啊……

Thai

ขอห้าเหมาแต่พอยื่นมือไปกลับให้มาถึงห้าหยวนเชียวนะ…

Chinese

他担心的事情果然还是发生了，这姑娘有点太好说话了。

Thai

เรื่องที่เขากังวลใจสุดท้ายก็เกิดขึ้นจนได้ แม่สาวคนนี้ใจอ่อนเกินไปแล้ว

Chinese

对员工的资金申请设卡并不是故意为难人，而是让有权利申请资金的人重视这份权利。

Thai

การตั้งเงื่อนไขสกัดกั้นการขออนุมัติงบของพนักงานไม่ได้จงใจสร้างความลำบากให้คนอื่น แต่ต้องการให้คนที่มีสิทธิ์ขออนุมัติงบตระหนักถึงคุณค่าของสิทธิ์นี้

Chinese

大方的老板是个好人，但随着事业的起步，要钱就给的作风一定会吸引来一大批的蛀虫，所以这个度一定要把握的合适。

Thai

เจ้านายใจป้ำถือเป็นคนดี แต่เมื่อกิจการเริ่มตั้งไข่ สไตล์การทำงานแบบขอเงินก็ให้ย่อมจะดึงดูดพวกปลวกกาฝากเข้ามาฝูงใหญ่ ดังนั้นขอบเขตตรงนี้จะต้องควบคุมให้พอเหมาะพอควร

Chinese

苏奈是个很好的员工，这是毋庸置疑的，但她和董文豪不一样，因为董文豪懂得抽成，懂得控制，懂得把一份钱拆成两份用，所以江勤给他拨款的时候很大方。

Thai

ซูไน่เป็นพนักงานที่ดีมาก เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย ทว่าเธอไม่เหมือนต่งเหวินหาว เพราะต่งเหวินหาวรู้จักการหักเปอร์เซ็นต์ รู้จักควบคุม รู้จักแบ่งเงินส่วนเดียวออกเป็นสองส่วนเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ ด้วยเหตุนี้เวลาเจียงฉินอนุมัติเงินให้เขาจึงใจกว้างมาก

Chinese

但苏奈不是。

Thai

แต่ซูไน่ไม่ใช่

Chinese

苏奈拥有很专业的技术，但对管理一窍不通。

Thai

ซูไน่มีทักษะทางเทคนิคที่เชี่ยวชาญมาก แต่กลับไม่ประสีประสาเรื่องการบริหารแม้แต่น้อย

Chinese

她召集来的那些人或许和她一样专业，但未必会和她一样认真勤恳，甚至有人会想捞一笔就走也不是没可能，她又不懂的分辨，等团队组成之后，有心怀不轨的人钻空子怎么办？

Thai

คนที่เธอรวบรวมมาอาจจะเชี่ยวชาญเหมือนกับเธอ ทว่าไม่แน่ว่าจะขยันขันแข็งและทุ่มเทเหมือนเธอ ถึงขั้นอาจมีคนที่คิดจะกอบโกยแล้วชิ่งหนีไปก็เป็นได้ เธอยังไม่รู้จักแยกแยะ พอรวมทีมเสร็จแล้ว หากมีคนคิดไม่ซื่อคอยฉวยโอกาสจะทำอย่างไร

Chinese

你给她卖卖萌，装装可怜，要五毛就能拿到五块。

Thai

แค่ทำตัวแบ๊วๆ ใส่นิดหน่อย แกล้งทำเป็นน่าสงสาร ขอห้าเหมาก็ได้มาถึงห้าหยวน

Chinese

这怎么能行？

Thai

แบบนี้จะไปใช้ได้ยังไง

Chinese

江勤又不懂技术，也不知道这钱到底该给不该给，最后还是要听苏奈的，所以他必须要让苏奈从潜意识里就学会控制和判断。

Thai

เจียงฉินเองก็ไม่รู้เรื่องเทคนิค ทั้งยังไม่รู้ว่าเงินก้อนนี้ควรให้หรือไม่ควรให้ สุดท้ายก็ต้องฟังซูไน่อยู่ดี ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องทำให้ซูไน่เรียนรู้ที่จะควบคุมและตัดสินใจจากจิตใต้สำนึก

Chinese

江勤前世见过太多技术岗转管理岗失败的人，最后失业的失业，转行的转行，都是因为他们处理不好这种问题。

Thai

เมื่อชาติก่อนเจียงฉินเคยเห็นคนที่เปลี่ยนจากสายเทคนิคไปเป็นสายบริหารล้มเหลวมานับไม่ถ้วน ท้ายที่สุดคนตกงานก็ตกงาน คนเปลี่ยนสายงานก็เปลี่ยนสายงาน ล้วนเป็นเพราะพวกเขาจัดการปัญหาประเภทนี้ได้ไม่ดีพอ

Chinese

苏奈是个女程序员，如果她无法学会当管理层，无法学会平衡手下人和老板之间的关系，那她的职业生涯会变得很短暂，唯一的结局就是结婚带孩子。

Thai

ซูไน่เป็นโปรแกรมเมอร์หญิง หากเธอไม่อาจเรียนรู้การเป็นผู้บริหาร ไม่อาจเรียนรู้การรักษาสมดุลความสัมพันธ์ระหว่างคนใต้บังคับบัญชากับเจ้านาย เช่นนั้นเส้นทางอาชีพของเธอก็จะสั้นมาก จุดจบเพียงหนึ่งเดียวก็คือแต่งงานมีลูก

Chinese

董文豪目前是文学社的人，明目张胆的挖墙脚不太好，可苏奈现在已经是他的员工了，那么有些事情就一定要提前铺路，给她一些压力去成长。

Thai

ปัจจุบันต่งเหวินหาวเป็นคนของชมรมวรรณกรรม การดึงตัวมาโต้งๆ ย่อมไม่ค่อยดีนัก ทว่าตอนนี้ซูไน่เป็นพนักงานของเขาแล้ว ดังนั้นเรื่องบางเรื่องจึงต้องปูทางล่วงหน้า มอบแรงกดดันให้เธอเติบโตเสียบ้าง

Chinese

“咱们老板很大方，你只要安心做，钱的事我帮你申请！”×

Thai

“บอสของพวกเราใจป้ำมาก นายแค่ตั้งใจทำไป เรื่องเงินเดี๋ยวฉันช่วยขอให้เอง!” ×

Chinese

“咱们老板死抠，你这经费申请合理吗？理由说一下，我可不想听他对我唱歌！”√

Thai

“บอสของพวกเรางกจะตาย การของบของนายนี่มันสมเหตุสมผลไหม ช่วยบอกเหตุผลมาหน่อย ฉันไม่อยากฟังเขาร้องเพลงใส่หรอกนะ!” √

Chinese

“咱们老板很大方，这个idea你放心做就是了。”×

Thai

“บอสของพวกเราใจป้ำมาก ไอเดียนี้เธอสบายใจทำไปได้เลย” ×

Chinese

“咱们老板死抠，你这个做出来能不能有效果？你给我写一份报告吧，我不想听他哭穷。”√

Thai

“บอสของพวกเรางกจะตาย สิ่งที่เธอทำออกมานี้จะได้ผลจริงเหรอ เขียนรายงานส่งมาให้ฉันสักฉบับเถอะ ฉันไม่อยากฟังเขาบ่นว่าไม่มีเงิน” √

Chinese

不过这件事急不得，让苏奈慢慢习惯就好了，这草台班子刚搭好，也没必要让苏奈那么快的独挡一面。

Thai

ทว่าเรื่องนี้ไม่อาจรีบร้อนได้ ให้ซูไน่ค่อยๆ ปรับตัวไปก็พอ คณะทำงานชั่วคราวนี้เพิ่งจะตั้งขึ้นมาได้ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องให้ซูไน่แบกรับหน้าที่เพียงลำพังเร็วขนาดนั้น

Chinese

江勤把小布丁吃干净，将雪糕棒扔进垃圾桶，回到宿舍打算睡个午觉，结果刚沾枕头，他就接到庞海的电话。

Thai

เจียงฉินกินเสี่ยวปู้ติงจนหมด ทิ้งไม้ไอศกรีมลงถังขยะ เดินกลับหอพักตั้งใจจะนอนกลางวันสักงีบ ผลปรากฏว่าหัวเพิ่งจะแตะหมอน เขาก็ได้รับสายจากผางไห่

Chinese

“老板，第二批的广告扇已经到了，目前已经交给兼职社了，要不要继续地推？”

Thai

“บอส พัดโฆษณาล็อตที่สองมาถึงแล้ว ตอนนี้ส่งมอบให้ชมรมจัดหางานพาร์ตไทม์เรียบร้อยแล้ว จะให้เดินหน้าโปรโมตภาคสนามต่อเลยไหม”

Chinese

江勤思考了一下：“先不要着急，把传单发光再发团扇吧。”

Thai

เจียงฉินครุ่นคิดครู่หนึ่ง “อย่าเพิ่งรีบร้อน แจกใบปลิวให้หมดก่อนค่อยแจกพัดกลมเถอะ”

Chinese

“好的，另外，文豪在我身边，他找你有点事儿。”

Thai

“ได้ อีกอย่าง เหวินหาวอยู่ข้างๆ ฉัน เขามีเรื่องจะคุยกับนายนิดหน่อย”

Chinese

随后，电话里就换了董文豪的声音：“老板，文学社这边出了点问题，你要不要过来一下？”

Thai

จากนั้น ในสายก็เปลี่ยนเป็นเสียงของต่งเหวินหาว “บอส ทางชมรมวรรณกรรมมีปัญหานิดหน่อย นายจะแวะมาดูหน่อยไหม”

Chinese

“东校区？不行不行，我再也不去东校区了。”江勤想起楚丝琪就忍不住起了一身鸡皮疙瘩。

Thai

“วิทยาเขตฝั่งตะวันออกเหรอ ไม่เอาๆ ฉันไม่ไปวิทยาเขตฝั่งตะวันออกอีกแล้ว” เจียงฉินนึกถึงฉู่ซือฉีก็อดขนลุกซู่ไปทั้งตัวไม่ได้

Chinese

“这次的事情有些严峻，姚艳玲要在a教的活动教室开会，我听到风声，她可能是要取消文学社和咱们网站的合作。”

Thai

“เรื่องคราวนี้ค่อนข้างร้ายแรง เหยาเยี่ยนหลิงจะเปิดประชุมที่ห้องกิจกรรมของอาคารเรียน A ฉันได้ยินข่าวแว่วๆ มาว่า เธออาจจะยกเลิกความร่วมมือระหว่างชมรมวรรณกรรมกับเว็บไซต์ของพวกเรา”

Chinese

江勤一脸问号：“这么突然？为什么？”

Thai

เจียงฉินมีเครื่องหมายคำถามเต็มหน้า “กะทันหันขนาดนี้เลยเหรอ ทำไมล่ะ”

Chinese

董文豪沉吟半晌也不知道该怎么说：“其实我也没太搞明白原因，老板，你亲自来看看吧。”

Thai

ต่งเหวินหาวนิ่งคิดไปครู่ใหญ่จนไม่รู้จะพูดยังไง “ความจริงฉันเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจสาเหตุเหมือนกัน บอส นายลองมาดูด้วยตัวเองเถอะ”

Chinese

“看？难道文学社要还办一个取消和我合作的庆典？”

Thai

“ดูเหรอ ชมรมวรรณกรรมถึงกับจะจัดงานฉลองยกเลิกความร่วมมือกับฉันเลยหรือไง”

Chinese

“不是，是学姐召集所有成员开会，我估计她会在会上正式宣布取消合作。”

Thai

“ไม่ใช่ รุ่นพี่เรียกสมาชิกทุกคนมาประชุม ฉันเดาว่าเธอคงจะประกาศยกเลิกความร่วมมืออย่างเป็นทางการในที่ประชุม”

Chinese

“知道了，你等我。”

Thai

“เข้าใจแล้ว นายรอฉัน”

Chinese

江勤挂了电话，到隔壁宿舍找左柏强借了辆自行车，然后就一路骑到了东校。

Thai

เจียงฉินวางสาย เดินไปหอพักห้องข้างๆ ยืมจักรยานจากจั่วไป่เฉียงคันหนึ่ง จากนั้นก็ปั่นรวดเดียวไปจนถึงวิทยาเขตฝั่งตะวันออก

Chinese

等到了前广场在之后，董文豪已经站在大太阳下面等着了，他冲江勤摆摆手，虽然面带微笑，但神情明显有些焦躁。

Thai

พอไปถึงลานกว้างด้านหน้า ต่งเหวินหาวก็ยืนตากแดดเปรี้ยงรออยู่แล้ว เขากวักมือให้เจียงฉิน แม้ใบหน้าจะมีรอยยิ้ม ทว่าสีหน้ากลับฉายแววกระวนกระวายใจอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

“什么情况？”

Thai

“สถานการณ์เป็นยังไง”

Chinese

董文豪叹了口气：“最近有几个过稿率特别高的人忽然就不写了，我催了好几次，但每次都被他们用各种理由敷衍，然后我开始觉得不对劲，就私下打听了一下，发现是艳玲学姐私下找他们谈了话。”

Thai

ต่งเหวินหาวถอนหายใจ “ช่วงนี้มีคนที่อัตราการผ่านของต้นฉบับสูงเป็นพิเศษสองสามคนจู่ๆ ก็ไม่ยอมเขียนแล้ว ฉันเร่งไปหลายรอบ แต่ทุกครั้งก็ถูกพวกเขาหาข้ออ้างสารพัดมาบ่ายเบี่ยง จากนั้นฉันเริ่มรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล จึงแอบไปสืบดูเงียบๆ แล้วพบว่ารุ่นพี่เยี่ยนหลิงไปคุยกับพวกเขาเป็นการส่วนตัว”

Chinese

江勤听完之后觉得有点不可思议：“不让他们兼职他们就不兼职？你们文学社的成员也太听话了吧？”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็รู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง “ไม่ให้พวกเขาทำงานพาร์ตไทม์ พวกเขาก็ไม่ทำเลยเนี่ยนะ สมาชิกชมรมวรรณกรรมของพวกนายนี่จะว่าง่ายเกินไปแล้วมั้ง”

Chinese

“文学社和辩论社最近要组织一次市级的辩论比赛，艳玲学姐是海选赛的评委之一。”

Thai

“ชมรมวรรณกรรมกับชมรมโต้วาทีช่วงนี้จะจัดงานแข่งโต้วาทีระดับเมืองขึ้นมา รุ่นพี่เยี่ยนหลิงเป็นหนึ่งในคณะกรรมการตัดสินรอบคัดเลือก”

Chinese

“哦，是为了学分和奖学金？”

Thai

“อ้อ เพื่อหน่วยกิตกับทุนการศึกษาเหรอ”

Chinese

“学姐没有直说，但大概是这个意思。”

Thai

“รุ่นพี่ไม่ได้พูดตรงๆ แต่ความหมายก็น่าจะประมาณนี้”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

大家到同人区发发图，我挑个合适的换上！！！

Thai

ทุกคนไปโพสต์รูปในโซนแฟนอาร์ตกันได้นะ เดี๋ยวผมจะเลือกรูปที่เหมาะสมมาเปลี่ยนใส่!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)