ใครคือพั่วเทียนฟู่กุ้ย?

Chinese

第302章 谁是泼天富贵？

Thai

ตอนที่ 302 ใครคือพั่วเทียนฟู่กุ้ย

Chinese

拍摄持续进行，后续的过程简直顺利的不行，这一次，再也没有人争什么主次之分了，也没人暗戳戳地较劲斗气了。

Thai

การถ่ายแบบดำเนินต่อไป ขั้นตอนหลังจากนั้นราบรื่นจนแทบไม่มีอะไรติดขัด ครั้งนี้ไม่มีใครมาแย่งตำแหน่งเด่นหรือรองอีกแล้ว และไม่มีใครคอยแอบประชันขันแข่งกันเงียบๆ อีกต่อไป

Chinese

当然了，对于忽然冒出来的顶级颜值，也是有不少校花心存好奇，想要去交个朋友，尤其是知道了她也是临川大学的学生，而临大的第一校花却是楚丝琪，她们就觉得这事儿更有意思了。

Thai

แน่นอนว่าเมื่อมีคนที่มีหน้าตาระดับท็อปโผล่มาแบบกะทันหัน จึงมีดาวมหาวิทยาลัยไม่น้อยที่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นและอยากเข้าไปทำความรู้จักผูกมิตร โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าเธอก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยหลินชวนเหมือนกัน แต่ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของ ม.หลินชวน กลับเป็นฉู่ซือฉี พวกเธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้น่าสนใจขึ้นไปอีก

Chinese

小富婆不太擅长交际，只会说一句，我只是一个平平无奇的冯楠舒罢了，高冷的就像是一抹清冷月光。

Thai

แม่หนูเศรษฐีไม่ค่อยถนัดเรื่องการเข้าสังคม ทำได้เพียงพูดออกมาประโยคเดียวว่า “ฉันก็แค่เฝิงหนานซูธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น” ดูเย็นชาและสูงส่งราวกับแสงจันทร์อันเยือกเย็น

Chinese

同时，来陪同校花们拍照的男朋友们不禁长长的舒了口气。

Thai

ในขณะเดียวกัน บรรดาแฟนหนุ่มที่มาเป็นเพื่อนดาวมหาวิทยาลัยเพื่อถ่ายแบบก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกยาวๆ

Chinese

他们昨天还在担心，这个逼气逼人的临大首届学习之星、临川青年企业家不会看上我女朋友吧？

Thai

เมื่อวานพวกเขายังแอบกังวลอยู่เลยว่า ผู้ประกอบการรุ่นใหม่แห่งหลินชวนและดาวเด่นแห่งการเรียนรุ่นแรกของ ม.หลินชวน ผู้อวดเบ่งจนน่าหมั่นไส้คนนี้จะมาถูกใจแฟนสาวของตัวเองหรือเปล่า

Chinese

但这次他们不用担心了，这个逼人应该不会看上我女朋友的。

Thai

แต่ครั้งนี้พวกเขาไม่ต้องกังวลแล้ว คนน่าหมั่นไส้พรรค์นี้คงไม่มีทางมามองแฟนของตนแน่นอน

Chinese

只是这个逼人真该死啊，把我们的女朋友都选成了校花，还花钱让她们在平台晒照，更新日常动态，招来了一大情敌舔狗，结果他自己拥有一个这么大的宝贝，却保护的滴水不漏，心黑死了。

Thai

เพียงแต่ไอ้หมอนี่มันน่าแค้นใจชะมัด คัดเลือกแฟนสาวของพวกเขาจนกลายเป็นดาวมหาวิทยาลัย แถมยังจ่ายเงินจ้างให้พวกเธอลงรูปและอัปเดตชีวิตประจำวันบนแพลตฟอร์มจนดึงดูดศัตรูหัวใจกับพวกหมาเลียมาเพียบ ทว่าตัวเองกลับมีสมบัติล้ำค่าขนาดนั้นไว้ในครอบครองและปกป้องดูแลอย่างมิดชิด ช่างใจดำอำมหิตสิ้นดี

Chinese

“昨天还有姐妹儿在讨论谁和江勤更般配呢，今天全不吱声了。”

Thai

“เมื่อวานยังมีเพื่อนสาวบางคนคุยกันอยู่เลยว่าใครเหมาะกับเจียงฉินมากกว่ากัน แต่วันนี้เงียบกริบกันหมดเลย”

Chinese

“嗯，尤其是那个姓楚的，前几天多傲现在就多蔫儿。”

Thai

“อืม โดยเฉพาะคนที่แซ่ฉู่คนนั้น เมื่อสองสามวันก่อนหยิ่งผยองแค่ไหน ตอนนี้ก็หงอยเหงาเหี่ยวเฉาแค่นั้น”

Chinese

“可是我有点不理解诶，208的老板娘长的那么好看，还要我们当模特做什么？把她印在传单上，什么地方推广不了啊。”

Thai

“แต่ฉันไม่ค่อยเข้าใจเลยนะ เถ้าแก่เนี้ยของห้อง 208 หน้าตาสะสวยขนาดนั้น ยังจะจ้างพวกเรามาเป็นนางแบบทำไมอีก ถ้าพิมพ์รูปเธอลงบนใบปลิว จะโปรโมตที่ไหนก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ”

Chinese

“很简单，他不舍得啊。”

Thai

“ง่ายนิดเดียว เขาหวงน่ะสิ”

Chinese

众校花：“……”

Thai

บรรดาดาวมหาวิทยาลัย “…”

Chinese

众男友：“他真该死啊，自己的舍不得用，却狠狠用了我们的。”

Thai

บรรดาแฟนหนุ่ม “มันน่าแค้นใจจริงๆ ของตัวเองละหวงไม่ยอมใช้ แต่กลับเอาของพวกเราไปใช้อย่างหนักหน่วง”

Chinese

转眼之间，时间来到了月底，拍摄工作顺利结束，该到发酬劳的时候了。

Thai

พริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงสิ้นเดือน งานถ่ายแบบเสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่น ถึงเวลาที่จะต้องจ่ายค่าตอบแทนแล้ว

Chinese

江勤因为赶去市区开会，所以就把钱交给了魏兰兰，但是有老板娘在，她肯定不敢当这个家，所以给校花们发工资的人就成了冯楠舒。

Thai

เนื่องจากเจียงฉินต้องรีบเข้าไปประชุมในตัวเมือง เขาจึงมอบเงินให้เว่ยหลานหลาน ทว่าเมื่อมีเถ้าแก่เนี้ยอยู่ตรงนี้ เธอจึงไม่กล้าออกหน้าจัดการเรื่องนี้อย่างแน่นอน คนที่ทำหน้าที่จ่ายเงินค่าจ้างให้บรรดาดาวมหาวิทยาลัยจึงกลายเป็นเฝิงหนานซูไปโดยปริยาย

Chinese

按照先前约定好的，每天的拍摄酬劳加上形象授权，每个人都拿到了四千五百块。

Thai

ตามที่ได้ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ เมื่อรวมค่าตอบแทนการถ่ายแบบในแต่ละวันกับค่าลิขสิทธิ์ภาพลักษณ์ ทุกคนก็ได้รับเงินไปคนละสี่พันห้าร้อยหยวน

Chinese

这个年头，就算是条件好一点的学生，每个月的生活费也不过七八百，四千五这个数额对她们来说已经很多了，放在信封里一捏，正儿八经是厚厚的一沓。

Thai

ในยุคสมัยนี้ ต่อให้เป็นนักศึกษาที่มีฐานะดีหน่อย ค่าครองชีพต่อเดือนก็แค่เจ็ดถึงแปดร้อยหยวนเท่านั้น จำนวนเงินสี่พันห้าร้อยหยวนจึงถือว่าเยอะมากสำหรับพวกเธอ เมื่อใส่ไว้ในซองจดหมายแล้วลองบีบดู ก็รู้สึกได้ว่าเป็นปึกหนาอย่างแท้จริง

Chinese

这一刻，楚丝琪的心情很复杂。

Thai

ในชั่วขณะนี้ ความรู้สึกของฉู่ซือฉีซับซ้อนอย่างยิ่ง

Chinese

尤其是接过信封，和冯楠舒对视的时候，那种落差与悔意简直让她有种透不过气的感觉，总觉得心脏被人挖走了一大块。

Thai

โดยเฉพาะตอนที่รับซองจดหมายมาและสบตากับเฝิงหนานซู ความรู้สึกแตกต่างราวฟ้ากับเหวและความเสียใจภายหลังทำให้เธอรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ราวกับหัวใจถูกใครบางคนควักออกไปก้อนใหญ่

Chinese

她的心中闪过无数种如果。

Thai

ในใจของเธอผุดความคิดคำว่าถ้าหากขึ้นมานับครั้งไม่ถ้วน

Chinese

如果当初我真诚一些，如果我没有高高在上，如果这一刻站在这里的是我，如果……如果……

Thai

ถ้าหากตอนนั้นฉันจริงใจกว่านี้ ถ้าหากฉันไม่ทำตัวสูงส่งจนเกินไป ถ้าหากคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ในตอนนี้คือฉัน ถ้าหาก…ถ้าหาก…

Chinese

可惜这个世界上什么都有，但就是没有如果。

Thai

แต่น่าเสียดายที่โลกใบนี้มีทุกสิ่งทุกอย่าง ทว่าไม่มีคำว่าถ้าหาก

Chinese

“谢……谢谢。”

Thai

“ขะ…ขอบคุณนะ”

Chinese

小富婆用清澈的眼眸看着她：“我也谢谢你。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีมองเธอด้วยดวงตาอันใสกระจ่าง “ฉันก็ขอบใจเธอเหมือนกัน”

Chinese

楚丝琪愣了一下：“为什么？”

Thai

ฉู่ซือฉีชะงักไปครู่หนึ่ง “ทำไมล่ะ”

Chinese

“不知道，我傻乎乎的。”

Thai

“ไม่รู้สิ ฉันมันซื่อบื้อเอง”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

在208结束了拍摄之后，盛视那边的第一批订单也已经出货，经过了商务部的努力与营销部不间断的奔波，这批货物逐渐流入到了沪上的各个大学城。

Thai

หลังจากการถ่ายแบบที่ห้อง 208 เสร็จสิ้นลง สินค้าล็อตแรกจากทางเซิ่งซื่อก็ถูกจัดส่งออกมาแล้วเช่นกัน ผ่านความพยายามของฝ่ายพัฒนาธุรกิจและการวิ่งเต้นอย่างไม่หยุดหย่อนของฝ่ายการตลาด สินค้าล็อตนี้จึงค่อยๆ ทยอยกระจายเข้าสู่เมืองมหาวิทยาลัยต่างๆ ในเซี่ยงไฮ้

Chinese

其中有水杯、团扇、拖鞋、衣架，都随机地混入了各种新生大礼包里，随包还附带了一张知乎的宣传彩页，只等着开学之后通过各种渠道进入到新生的手里。

Thai

ในจำนวนนั้นมีทั้งแก้วน้ำ พัดทรงกลม รองเท้าแตะ ไม้แขวนเสื้อ ซึ่งถูกสุ่มคละใส่ลงในชุดของขวัญต้อนรับน้องใหม่แบบต่างๆ อีกทั้งในชุดยังมีแผ่นพับประชาสัมพันธ์สี่สีของจือฮูแนบไปด้วย รอเพียงเปิดเทอมแล้วกระจายส่งถึงมือนักศึกษาใหม่ผ่านช่องทางต่างๆ

Chinese

这种地推手段属于是取巧了，时间点卡得刚刚好，江勤不得不感叹，自己是有点运气在身上的。

Thai

กลยุทธ์การตลาดภาคสนามแบบนี้ถือว่าอาศัยไหวพริบจับจังหวะเวลาได้อย่างพอดิบพอดี เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะอุทานว่าตนเองก็มีดวงอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน

Chinese

“苏奈回来了吗?”

Thai

“ซูไน่กลับมาหรือยัง”

Chinese

“今天下午五点多就回来。“

Thai

“วันนี้ช่วงห้าโมงเย็นกว่าๆ ก็กลับมาแล้วค่ะ”

Chinese

“让她最近一段时间盯一下新用户注册情况，看看第一批物料的效果怎么样。”

Thai

“บอกให้เธอคอยจับตาดูยอดลงทะเบียนของผู้ใช้ใหม่ในช่วงนี้หน่อย ดูว่าสื่อโปรโมตล็อตแรกได้ผลเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

“好的老板。”

Thai

“รับทราบค่ะเถ้าแก่”

Chinese

与此同时，岳竹那边也打来了电话，说沪上的本土地推团队已经建立了起来，总计一百二十八个人，负责配合新生入学的时机，在学校门口分发传单和团扇。

Thai

ในเวลาเดียวกันนั้น ทางด้านเยวี่ยจู๋ก็โทรศัพท์เข้ามาแจ้งว่า ทีมการตลาดภาคสนามท้องถิ่นในเซี่ยงไฮ้จัดตั้งขึ้นเรียบร้อยแล้ว รวมทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบแปดคน ทำหน้าที่ประสานงานตามช่วงเวลารายงานตัวของนักศึกษาใหม่เพื่อแจกใบปลิวและพัดทรงกลมที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย

Chinese

传单这东西没什么技术含量，转化率也很低，接到传单的人基本都是随手就丢了，小部分人会留着，闲来无事折个纸飞机。

Thai

สิ่งที่เรียกว่าใบปลิวนั้นไม่มีลูกเล่นทางเทคนิคอะไร อัตราการเปลี่ยนเป็นผู้ใช้งานจริงก็ต่ำมาก คนที่ได้รับใบปลิวส่วนใหญ่ก็มักจะโยนทิ้งไป มีเพียงส่วนน้อยที่เก็บเอาไว้ พอว่างไม่มีอะไรทำก็เอามาพับเป็นเครื่องบินกระดาษ

Chinese

但这玩意儿毕竟是最低成本的地推方式，就算转化率极低也能绝对不会亏了。

Thai

แต่นี่เป็นวิธีทำการตลาดภาคสนามที่มีต้นทุนต่ำที่สุด ต่อให้อัตราการเปลี่ยนเป็นผู้ใช้งานจะต่ำเตี้ยเรี่ยดินแค่ไหนก็ไม่มีทางขาดทุนอย่างแน่นอน

Chinese

更何况，传单的主体可是DuangDuangDuang的张梓萱。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น จุดเด่นหลักบนใบปลิวยังเป็นจางจื่อเซวียนผู้แสนเด้งดึ๋งดั๋ง

Chinese

尤其是在开学季这个节点，其流量本来就足够庞大，传单这种手段就算再简陋也必然会出效果。

Thai

โดยเฉพาะในช่วงจังหวะเทศกาลเปิดเทอมนี้ ปริมาณการสัญจรของผู้คนก็มหาศาลอยู่แล้ว วิธีการอย่างใบปลิวต่อให้ดูเรียบง่ายธรรมดาเพียงใดก็ย่อมต้องเกิดผลลัพธ์แน่นอน

Chinese

团扇就更牛逼了，夏日炎炎的天气，新生们带着行李入校，一路上累得汗水滴答直流，谁也拒绝不了一把团扇，这个套路是经过他亲身验证过的。

Thai

ส่วนพัดทรงกลมยิ่งเจ๋งเข้าไปใหญ่ ในสภาพอากาศร้อนระอุของฤดูร้อน นักศึกษาใหม่ขนสัมภาระเข้ามหาวิทยาลัย เหน็ดเหนื่อยจนเหงื่อหยดติ๋งๆ ตลอดทาง ย่อมไม่มีใครปฏิเสธพัดทรงกลมสักเล่มได้อย่างแน่นอน กลอุบายนี้ผ่านการทดสอบด้วยตัวเองมาแล้ว

Chinese

同一时间，临川的某一些本土品牌的产品也开始跨区域上架，先一步做好铺垫，来迎接知乎推广的转化量。

Thai

ในเวลาเดียวกัน ผลิตภัณฑ์ของแบรนด์ท้องถิ่นบางแบรนด์ในหลินชวนก็เริ่มวางจำหน่ายข้ามพื้นที่ ปูทางไว้ล่วงหน้าหนึ่งก้าวเพื่อรองรับอัตราการเปลี่ยนเป็นผู้ใช้งานจากการโปรโมตของจือฮู

Chinese

比如矿泉水品牌、零食品牌、汽水品牌、日用品品牌、啤酒品牌、洗化品牌……

Thai

อย่างเช่น แบรนด์น้ำแร่ แบรนด์ขนมขบเคี้ยว แบรนด์น้ำอัดลม แบรนด์ของใช้ในชีวิตประจำวัน แบรนด์เบียร์ แบรนด์ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด…

Chinese

这些本土品牌都不需要线下店面，只需要打通进入大学城的供货渠道即可，而且成本也比较低，算是战略合作的一部分先头兵。

Thai

แบรนด์ท้องถิ่นเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องมีหน้าร้านจริง เพียงแค่เจาะช่องทางการจัดจำหน่ายเข้าสู่เมืองมหาวิทยาลัยให้ได้ก็พอ อีกทั้งต้นทุนยังค่อนข้างต่ำ ถือเป็นทัพหน้าส่วนหนึ่งของความร่วมมือเชิงกลยุทธ์

Chinese

根据江勤的安排，他们这次的跨区域供货要将价格压到最低，甚至可以配合知乎的注册进行免费赠送。

Thai

ตามแผนการของเจียงฉิน การจัดส่งสินค้าข้ามพื้นที่ในครั้งนี้จะต้องกดราคาลงให้ต่ำที่สุด หรือแม้กระทั่งแจกฟรีเพื่อส่งเสริมการลงทะเบียนใช้งานของจือฮู

Chinese

做推广就是这样的，你必须要把盈利和宣传分开。

Thai

การทำการตลาดก็เป็นเช่นนี้เอง คุณต้องแยกผลกำไรกับการประชาสัมพันธ์ออกจากกัน

Chinese

你想赚钱，就不要打扩大销售区域的主意，而伱一旦想扩大销售区域，就要做好亏点小钱的准备。

Thai

หากคุณคิดจะทำเงิน ก็อย่าได้คิดหวังเรื่องการขยายพื้นที่ขาย แต่ทันทีที่คุณคิดจะขยายพื้นที่ขาย ก็ต้องเตรียมใจที่จะยอมขาดทุนเล็กๆ น้อยๆ เอาไว้

Chinese

按照江老板的话来说，这一次不为赚钱，纯粹是为了交个朋友。

Thai

ตามคำพูดของเถ้าแก่เจียงแล้ว ครั้งนี้ไม่ได้ทำเพื่อหาเงิน แต่ทำเพื่อผูกมิตรล้วนๆ

Chinese

忙活完这些事情，距离临大的开学日就只剩下一天了，江勤难得有点空闲，溜溜小富婆，浇浇发财树，练练腹肌，可却总感觉少了点什么，直到那天傍晚的黄昏，严教授来到了208。

Thai

หลังจากจัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จสิ้น ก็เหลือเวลาอีกเพียงวันเดียวก่อนจะถึงวันเปิดเทอมของ ม.หลินชวน เจียงฉินมีเวลาว่างขึ้นมาบ้างอย่างหาได้ยาก พาแม่หนูเศรษฐีไปเดินเล่น รดน้ำต้นศุภโชค ออกกำลังสร้างกล้ามท้อง ทว่ากลับรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่างอยู่ตลอด จนกระทั่งยามพลบค่ำของวันนั้น ศาสตราจารย์เหยียนก็มาหาที่ห้อง 208

Chinese

他不是一个人来的，手里还牵着根儿绳，绳子的末端是一只胖乎乎的狗子。

Thai

เขาไม่ได้มาคนเดียว ในมือยังจูงสายจูงเส้นหนึ่งเอาไว้ ที่ปลายสายจูงมีสุนัขอ้วนกลมตัวหนึ่ง

Chinese

“咦，严教授，这是谁的狗子？看起来好眼熟啊。”

Thai

“เอ๊ะ ศาสตราจารย์เหยียน นี่หมาของใครครับ ดูคุ้นตาจัง”

Chinese

“这是泼天富贵。”

Thai

“นี่คือพั่วเทียนฟู่กุ้ย”

Chinese

“我草，好名字啊，富贵儿你好，我是江勤，你也可以叫我阿祖。”

Thai

“เชี่ย ชื่อเพราะจัง สวัสดีเจ้าฟู่กุ้ย ฉันคือเจียงฉิน นายจะเรียกฉันว่าอาจู่ก็ได้นะ”

Chinese

江勤蹲下来摸了两下，表情忽然一愣：“等会儿，我记得我好像也有一只叫做泼天富贵的狗儿。”

Thai

เจียงฉินย่อตัวลงไปลูบสองที สีหน้าพลันชะงักไป “เดี๋ยวก่อนนะ ฉันจำได้ว่าเหมือนตัวเองจะมีหมาชื่อพั่วเทียนฟู่กุ้ยอยู่ตัวหนึ่งเหมือนกันนี่หว่า”

Chinese

严教授听完之后直接呵呵了一声：“别装蒜了，还他妈好像呢？这明明就是你的那只狗！”

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนได้ยินแล้วก็หัวเราะหึออกมาทันที “ไม่ต้องมาแกล้งทำเป็นไก๋เลย ยังจะมาทำเป็น ‘เหมือนจะ’ อีกเรอะ นี่มันก็หมาของเธอชัดๆ!”

Chinese

“我草，这是我的狗？怎么胖成这个样子了？”江勤吓了一跳。

Thai

“เชี่ย นี่หมาของผมเหรอเนี่ย ทำไมอ้วนเป็นหมูขนาดนี้ล่ะ” เจียงฉินตกใจจนสะดุ้ง

Chinese

严教授脸都黑了：“那天我闲着没事干出去遛狗，回来的时候发现208已经锁门了，我能怎么办？我只能把它牵回家了，好家伙，这小东西比猪都能吃，我一个大学教授差点被他吃破产！”

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนหน้าดำทะมึน “วันนั้นฉันว่างๆ ไม่มีอะไรทำเลยพามันออกไปเดินเล่น พอกลับมาก็เห็นว่าห้อง 208 ล็อกประตูไปแล้ว ฉันจะทำยังไงได้ ก็ต้องจูงมันกลับบ้านน่ะสิ ให้ตายเถอะ เจ้าตัวเล็กนี่กินเก่งกว่าหมูเสียอีก ฉันที่เป็นถึงศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยเกือบจะโดนมันกินจนหมดเนื้อหมดตัวอยู่แล้ว!”

Chinese

富贵儿呜呜两声，抬起眼眸，望着江勤，一副可怜兮兮的样子。

Thai

เจ้าฟู่กุ้ยครางหงิงๆ สองที เงยหน้าขึ้นมองเจียงฉินด้วยท่าทางน่าสงสารน่าเวทนา

Chinese

“还活着就好，还活着就好。”江勤满眼怜惜地撸了两把狗子。

Thai

“ยังรอดชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว ยังรอดชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว” เจียงฉินลูบหัวหมาสองสามทีด้วยสายตาเอ็นดูสงสาร

Chinese

严教授从口袋里掏出一沓发票：“这些是狗粮钱，你得给我报销，我跟你说，它可比你还狗，不是名牌的狗粮一口都不吃，可坑死我了。”

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนล้วงใบเสร็จปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า “นี่คือเงินค่าอาหารหมา เธอต้องเบิกคืนให้ฉันนะ ฉันจะบอกให้ มันน่ะสุนัขยิ่งกว่าเธอเสียอีก ถ้าไม่ใช่อาหารหมายี่ห้อดังมันไม่ยอมแตะแม้แต่คำเดียว ทำเอาฉันเดือดร้อนแทบแย่”

Chinese

江勤结果发票看了一眼：“教授，你养了那么久了没感情吗？要不这狗就算咱俩的，狗粮钱AA。”

Thai

เจียงฉินรับใบเสร็จมาเหลือบมองดู “ศาสตราจารย์ครับ อาจารย์เลี้ยงมันมาตั้งนานขนาดนี้ไม่มีความผูกพันบ้างเลยเหรอ เอาอย่างนี้ไหมล่ะ ถือว่าหมาตัวนี้เป็นของเราสองคน แล้วค่าอาหารหมาเรามาหารครึ่งกัน”

Chinese

“感情个锤子，我家的沙发到现在都还是破破烂烂的，大衣橱上还有个洞，你还得赔我沙发钱和衣橱的钱！”

Thai

“ผูกพันกับผีน่ะสิ โซฟาบ้านฉันจนถึงตอนนี้ยังขาดวิ่นเละเทะอยู่เลย ตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ก็มีรูเบ้อเริ่ม เธอต้องชดใช้ค่าโซฟากับค่าตู้เสื้อผ้าให้ฉันด้วย!”

Chinese

“拆家是因为精力太旺盛无从发泄，多溜溜就好了，富贵儿总体而言还是一条好狗来着。”

Thai

“ที่มันรื้อบ้านก็เพราะว่าพลังงานล้นเหลือไม่มีที่ระบาย พาไปเดินเล่นบ่อยๆ ก็หายแล้วครับ โดยภาพรวมแล้วเจ้าฟู่กุ้ยยังถือว่าเป็นหมาที่ดีอยู่นะครับ”

Chinese

严教授听完之后嘴都抽抽了：“我六十岁了，牵它出去不是我遛它，是它溜我。”

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนได้ฟังแล้วมุมปากก็กระตุกยิกๆ “ฉันอายุหกสิบแล้ว จูงมันออกไปไม่ใช่ฉันพามันไปเดินเล่น แต่มันลากฉันวิ่งต่างหาก”

Chinese

江勤嘻嘻笑着掏出一沓钱，又从柜子里拿出两盒毛尖：“辛苦了严教授，茶是特地托朋友在原产地买来的，您尝尝好不好喝，好喝咱下回再买。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะคิกคักพลางควักเงินปึกหนึ่งออกมา แล้วหยิบชาเหมาเจียนสองกล่องออกมาจากตู้ “ลำบากแย่เลยนะครับศาสตราจารย์เหยียน ชานี้ผมไหว้วานเพื่อนให้ซื้อมาจากแหล่งผลิตโดยเฉพาะเลยนะ อาจารย์ลองชิมดูว่าอร่อยไหม ถ้าอร่อยคราวหน้าผมจะซื้อมาให้อีก”

Chinese

“这还差不多。”

Thai

“ค่อยยังชั่วหน่อย”

Chinese

严教授收了钱，拿着茶叶，转头就走，没有丝毫留恋，看样富贵儿这两个月着着实是把小老头给折磨的不轻。

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนรับเงินและถือใบชาแล้วหันหลังเดินจากไปทันทีโดยไม่มีความอาลัยอาวรณ์เลยแม้แต่น้อย ดูท่าทางแล้วตลอดสองเดือนที่ผ่านมา เจ้าฟู่กุ้ยคงทรมานชายชราคนนี้ไว้ไม่น้อยเลยจริงๆ

Chinese

刚走没多久，冯楠舒就来到了208，眼眸水润而灵动，雪嫩的肌肤光洁无暇，穿着一身白色的淑女裙，看上去格外动人。

Thai

คล้อยหลังไปได้ไม่นาน เฝิงหนานซูก็มาถึงห้อง 208 ดวงตาฉ่ำน้ำเป็นประกายมีชีวิตชีวา ผิวขาวเนียนผุดผ่องไร้ที่ติ สวมกระโปรงคุณหนูสีขาว ดูงดงามจับใจเป็นพิเศษ

Chinese

见到被养成了猪的富贵儿，小富婆立马啊了一声，扑上去摸了好久的狗头，终于让富贵儿感受到了在这个家里的一丝丝温情。

Thai

เมื่อเห็นเจ้าฟู่กุ้ยที่ถูกเลี้ยงจนกลายเป็นหมู แม่หนูเศรษฐีก็ร้อง “อ๊ะ” ออกมาทันที เธอพุ่งเข้าไปลูบหัวหมาอยู่นานสองนาน ในที่สุดก็ทำให้เจ้าฟู่กุ้ยได้สัมผัสถึงไออุ่นอันน้อยนิดในบ้านหลังนี้เสียที

Chinese

不过富贵儿心里还是挺纳闷的，自己这俩主人好像都不是很靠谱的样子。

Thai

แต่ในใจของเจ้าฟู่กุ้ยยังคงรู้สึกสงสัยอยู่ไม่น้อย เจ้านายทั้งสองคนของมันดูเหมือนจะไม่ค่อยน่าพึ่งพาเท่าไรเลย

Chinese

男主人不靠谱也就算了，怎么女主人也很不靠谱呢？这很不应该啊。

Thai

เจ้านายผู้ชายไม่น่าพึ่งพาก็ช่างเถอะ ทำไมเจ้านายผู้หญิงถึงไม่น่าพึ่งพาไปด้วยล่ะ นี่มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้เลยนะ

Chinese

家里就我一个狗对不对？在这种唯一的条件之下，女主人怎么会把我给忘了？除非她还有养了另一个狗，而且她喜欢那只比较多一点。

Thai

ในบ้านมีหมาแค่ตัวเดียวคือฉันไม่ใช่เหรอ ในเงื่อนไขที่มีเพียงหนึ่งเดียวแบบนี้ เจ้านายผู้หญิงจะลืมฉันไปได้อย่างไร นอกจากว่าเธอจะแอบเลี้ยงหมาตัวอื่นไว้อีก และเธอชอบตัวนั้นมากกว่า

Chinese

“江勤，遛。”冯楠舒忽然转头看向江勤。

Thai

“เจียงฉิน ไปเดินเล่น” เฝิงหนานซูหันขวับไปมองเจียงฉินทันที

Chinese

“去哪里遛？”

Thai

“จะไปเดินเล่นที่ไหน”

Chinese

“去枫树林。”

Thai

“ไปป่าเมเปิล”

Chinese

江勤立马警惕了一下子：“你是不是又想坐我怀里？”

Thai

เจียงฉินเกิดระแวงขึ้นมาทันที “เธออยากจะมานั่งตักฉันอีกแล้วใช่ไหม”

Chinese

冯楠舒唬住小脸：“我没有，我说的是遛狗。”

Thai

เฝิงหนานซูทำหน้าบึ้งขึงขัง “ฉันเปล่านะ ฉันหมายถึงพาหมาไปเดินเล่นต่างหาก”

Chinese

“带狗还是不带狗的那种？”

Thai

“แบบที่พาหมาไปด้วย หรือแบบที่ไม่พาหมาไปด้วยล่ะ”

Chinese

“都可以，哥哥牵。”

Thai

“ได้ทั้งนั้น ให้พี่จูง”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบตอน)