ข้าวไม่กินน้ำไม่ดื่มแล้ว

Chinese

第384章 茶不思饭不想了

Thai

ตอนที่ 384 ข้าวปลาไม่นึกอยากแตะ

Chinese

眼见着五一假期近在咫尺，消费市场逐渐升温，各大团购网站市场为了抢占先机，这段时间又杀疯了。

Thai

เมื่อเห็นว่าวันหยุดวันแรงงาน 1 พฤษภาคมใกล้เข้ามาทุกที ตลาดการบริโภคก็ค่อยๆ ร้อนแรงขึ้น บรรดาเว็บไซต์รวมกลุ่มซื้อใหญ่ๆ ต่างฟาดฟันกันอย่างบ้าคลั่งอีกระลอกเพื่อแย่งชิงความได้เปรียบในช่วงเวลานี้

Chinese

而一向顺风顺水的随心团遭遇了重创。

Thai

ขณะที่สุยซินถวนซึ่งราบรื่นมาโดยตลอดกลับต้องเผชิญกับความเสียหายอย่างหนัก

Chinese

他们三月份开始布局沪上，站稳了脚跟后想去京都发展，结果被拉手网堵截，只能掉头南下前往深圳。

Thai

พวกเขาวางหมากในเซี่ยงไฮ้ตั้งแต่เดือนมีนาคม พอตั้งหลักได้อย่างมั่นคงก็คิดจะขยายไปจิงตู ทว่ากลับถูกเว็บไซต์ลาโส่วสกัดกั้นเอาไว้ จึงทำได้เพียงวกกลับลงใต้ไปยังเซินเจิ้น

Chinese

结果SZ市场刚刚做起来，他们的深圳团队却悄无声息地被拉手网全部挖走了。

Thai

ผลปรากฏว่าตลาด เซินเจิ้น เพิ่งจะเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ทีมงานเซินเจิ้นของพวกเขากลับถูกเว็บไซต์ลาโส่วซื้อตัวไปจนหมดอย่างเงียบเชียบ

Chinese

更加要命的是，一家名叫糯米的团购网站横空出世，也把第一目标定在了沪上，并且已经在随心团的眼皮底下开展了业务。

Thai

ที่หนักหนาสาหัสยิ่งกว่าคือเว็บไซต์รวมกลุ่มซื้อชื่อนั่วหมี่ได้ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทั้งยังปักหมุดเป้าหมายแรกไว้ที่เซี่ยงไฮ้เช่นกัน และได้เริ่มดำเนินธุรกิจต่อหน้าต่อตาสุยซินถวนแล้ว

Chinese

狼烟四起不至于，但团购的争端每时每刻都在上演。

Thai

แม้จะยังไม่ถึงขั้นควันไฟสงครามลอยคลุ้งทุกสารทิศ ทว่าการต่อสู้แย่งชิงของธุรกิจรวมกลุ่มซื้อก็เกิดขึ้นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

Chinese

为了避免局势的恶化，几家网站趁机迅速调整了战略，重新布阵，然后又是一场迎头对冲，打的难舍难分。

Thai

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้สถานการณ์เลวร้ายลง เว็บไซต์หลายแห่งจึงฉวยโอกาสนี้ปรับกลยุทธ์อย่างรวดเร็ว จัดกระบวนทัพใหม่ จากนั้นก็เกิดการปะทะกันแบบประสานงาอีกระลอก สู้กันอย่างดุเดือดสูสีจนแยกไม่ออก

Chinese

而拼团则游离于战场之外，像个狗里狗气的幽灵，晃晃悠悠地来到了三线城市，迅速地收割了一批市场，流动资金仍旧处于一个可控的范围。

Thai

ส่วนพินถวนกลับอยู่นอกสมรภูมิ ราวกับภูตผีเจ้าเล่ห์แสนกวนที่ลอยชายไปยังเมืองระดับสามอย่างสบายใจ กอบโกยตลาดมาได้กลุ่มหนึ่งอย่างรวดเร็ว โดยเงินทุนหมุนเวียนยังคงอยู่ในขอบเขตที่ควบคุมได้

Chinese

另一边，谭青已经和大学城周边的商户签好了约，搭建起了一个远离主战场的封锁圈。

Thai

อีกด้านหนึ่ง ถานชิงได้เซ็นสัญญากับร้านค้ารอบเมืองมหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้ว ก่อร่างสร้างวงล้อมที่อยู่ห่างไกลจากสมรภูมิหลักขึ้นมา

Chinese

只要知乎那边的前期预热打的好，拼团就可以迅速在沪上的几座大学城生根发芽。

Thai

ขอเพียงการโหมโรงล่วงหน้าฝั่งจือฮูทำได้ดี พินถวนก็สามารถหยั่งรากแตกหน่อในเมืองมหาวิทยาลัยหลายแห่งของเซี่ยงไฮ้ได้อย่างรวดเร็ว

Chinese

在这个过程当中，江勤一直坐阵208，纵览全局的同时不断调整方案，为拼团的地推行动压阵，连个洗内裤的时间都没有。

Thai

ในระหว่างกระบวนการนี้ เจียงฉินนั่งบัญชาการอยู่ในห้อง 208 ตลอดเวลา มองภาพรวมพร้อมกับปรับแผนการอย่างต่อเนื่อง คอยคุมเชิงให้กับการบุกโปรโมตภาคสนามของพินถวน แม้แต่เวลาจะซักกางเกงในก็ยังไม่มี

Chinese

因为团购这件事一旦开始就很难停下来了，你不动，别人也会推着你动，这也是那些团购网就算耗空家底也要往前冲的原因。

Thai

เพราะเรื่องรวมกลุ่มซื้อนี้เมื่อเริ่มขึ้นแล้วก็ยากที่จะหยุดลงได้ หากคุณไม่ขยับ คนอื่นก็จะผลักให้คุณขยับ นี่จึงเป็นเหตุผลที่เว็บไซต์รวมกลุ่มซื้อเหล่านั้นยอมบุกตะลุยไปข้างหน้าแม้จะต้องผลาญเงินทุนจนหมดหน้าตักก็ตาม

Chinese

“老板，吃点水果吧，还有些蛋糕什么的。”

Thai

“บอสคะ ทานผลไม้หน่อยสิคะ ยังมีพวกเค้กด้วย”

Chinese

江勤打了个哈欠：“先放那儿吧，没太有胃口。”

Thai

เจียงฉินหาวหวอด “วางไว้ตรงนั้นก่อนเถอะ ไม่ค่อยเจริญอาหารเท่าไหร่”

Chinese

文锦瑞还是给他端过来两盒水果：“老板，你别怪我多事啊，但我觉得伱一定要吃几个。”

Thai

เหวินจิ่นรุ่ยยังคงยกกล่องผลไม้สองกล่องมาให้เขา “บอสคะ อย่าหาว่าฉันจุ้นจ้านเลยนะ แต่ฉันคิดว่าบอสต้องทานสักสองสามลูกจริงๆ ค่ะ”

Chinese

“为什么？”

Thai

“ทำไมล่ะ”

Chinese

“因为这是老板娘买的，她早上骑着小电动来了一次，见你没在就走了，说是要去上课，高文慧也跟着来了，还一直跟老板娘说不吃早饭是不行的。”

Thai

“เพราะนี่เป็นของที่เถ้าแก่เนี้ยซื้อมาน่ะสิคะ เมื่อเช้าเธอขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้ามาหนหนึ่ง พอเห็นว่าบอสไม่อยู่ก็เลยกลับไป บอกว่าจะไปเข้าเรียน เกาเหวินฮุ่ยก็ตามมาด้วย แถมยังคอยบอกเถ้าแก่เนี้ยตลอดทางว่าไม่กินข้าวเช้าไม่ได้เด็ดขาด”

Chinese

江勤微微愣了一下，低头看了一眼面前的塑料小盒，里面装着红彤彤的草莓和饱满诱人的车厘子。

Thai

เจียงฉินชะงักไปเล็กน้อย ก้มหน้ามองกล่องพลาสติกใบเล็กตรงหน้า ด้านในบรรจุสตรอว์เบอร์รีสีแดงสดกับเชอร์รีผลอวบอิ่มน่ารับประทาน

Chinese

最近这一个月太忙了，除了月初开动员大会的时候见过小富婆一次，后续好像就没再见过。

Thai

ช่วงหนึ่งเดือนมานี้ยุ่งเกินไป นอกจากได้เจอแม่หนูเศรษฐีครั้งหนึ่งตอนประชุมระดมพลต้นเดือน หลังจากนั้นก็ดูเหมือนจะไม่ได้เจอกันอีกเลย

Chinese

江勤把键盘推了一下，心说今天就先这样吧，金字塔也不是一天盖成的，也该换换脑子了，总是把时间用在工作上面，岂不是辜负了这明媚的春光。

Thai

เจียงฉินดันคีย์บอร์ดออกไปพลางคิดในใจว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน พีระมิดไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว สมควรเปลี่ยนบรรยากาศในสมองบ้างแล้ว หากมัวแต่เอาเวลาไปทุ่มให้กับการทำงานตลอด จะไม่เป็นการเสียเที่ยวบรรยากาศฤดูใบไม้ผลิอันสดใสนี้หรอกหรือ

Chinese

好朋友脑，启动！

Thai

สมองโหมดเพื่อนสนิท เริ่มทำงาน!

Chinese

咔咔咔，好朋友脑启动成功！

Thai

แกร๊กๆๆ สมองโหมดเพื่อนสนิทเปิดใช้งานสำเร็จ!

Chinese

江勤自己在脑子里配了个音，眼前仿佛出现了一个黑丝小富婆的开机画面。

Thai

เจียงฉินพากย์เสียงประกอบในหัวตัวเอง ตรงหน้าราวกับปรากฏภาพเปิดเครื่องเป็นแม่หนูเศรษฐีในชุดถุงน่องดำ

Chinese

中午十一点，气温上来了不少，虽然四月底也还属于春季，但中午的临川已经不需要再穿外套了。

Thai

เวลาสิบเอ็ดโมงตรง อุณหภูมิสูงขึ้นไม่น้อย แม้ช่วงปลายเดือนเมษายนจะยังนับเป็นฤดูใบไม้ผลิ แต่ช่วงเที่ยงของหลินชวนก็ไม่จำเป็นต้องสวมเสื้อคลุมอีกต่อไปแล้ว

Chinese

江勤从创业基地离开，沿着学院路往教学楼的方向走，等走到的时候正好也到了下课的时间。

Thai

เจียงฉินออกจากศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ เดินไปตามถนนวิทยาลัยมุ่งหน้าสู่อาคารเรียน พอเดินไปถึงก็เป็นเวลาเลิกเรียนพอดี

Chinese

此时，大批的学生从教学楼出来，有背着包的、抱着课本的，还有捏着饭卡，全都朝着食堂的方向涌去。

Thai

เวลานี้ นักศึกษาจำนวนมากต่างทยอยเดินออกมาจากอาคารเรียน บ้างสะพายกระเป๋า บ้างกอดหนังสือเรียน บ้างถือบัตรรับประทานอาหาร ทุกคนต่างมุ่งหน้าไปยังโรงอาหาร

Chinese

没多久的功夫，冯楠舒的身影就出现在了大厅外，她穿了一件白色的卫衣，扎着高高的马尾，表情清清冷冷的，身边还跟着高文慧和王海妮。

Thai

ไม่นานนัก ร่างของเฝิงหนานซูก็ปรากฏขึ้นนอกโถงอาคาร เธอสวมเสื้อมีฮู้ดสีขาว รวบผมหางม้าสูง สีหน้าเย็นชาเงียบขรึม ด้านข้างยังมีเกาเหวินฮุ่ยและหวังไห่หนีเดินตามมาด้วย

Chinese

从远距离看，江勤发现一米七的小富婆是真的高挑，再加上几乎不太有表情的状态，白富美的气质显露无疑。

Thai

เมื่อมองจากระยะไกล เจียงฉินพบว่าแม่หนูเศรษฐีที่สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตรนั้นดูสูงเพรียวอย่างแท้จริง ประกอบกับท่าทางที่แทบไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออร่าของสาวสวยรวยเสน่ห์จึงเผยออกมาอย่างหมดจด

Chinese

路过教学楼的男生们经过她身边都忍不住停下脚步，傻傻地盯着她的身影露出个惊艳的表情，但却完全没有敢上去搭讪的。

Thai

บรรดานักศึกษาชายที่เดินผ่านอาคารเรียนเมื่อเฉียดเข้าใกล้เธอต่างอดไม่ได้ที่จะชะงักฝีเท้า พลางจ้องมองร่างของเธอตาค้างด้วยสีหน้าตะลึงงัน แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้าไปทักทายเลยสักคน

Chinese

江勤本想喊她一声的，但话到嘴边又收回去了，就这么跟在后面，一直尾随到了食堂，状态有点痴汉。

Thai

เดิมทีเจียงฉินคิดจะส่งเสียงเรียกเธอ ทว่าคำพูดมาถึงริมฝีปากแล้วก็กลืนกลับลงไป ได้แต่เดินตามหลังไปเงียบๆ จนกระทั่งถึงโรงอาหาร ท่าทางดูคล้ายพวกโรคจิตสะกดรอยอยู่บ้าง

Chinese

“楠舒，今天吃什么？”

Thai

“หนานซู วันนี้กินอะไรดี”

Chinese

“我也不知道。”冯楠舒轻轻摇头。

Thai

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” เฝิงหนานซูส่ายหน้าเบาๆ

Chinese

王海妮听完之后抿了抿嘴：“有点茶不思饭不想的意思了。”

Thai

หวังไห่หนีได้ยินดังนั้นก็เม้มปาก “เริ่มจะไม่นึกอยากกินข้าวกินน้ำแล้วสินะ”

Chinese

冯楠舒转头看向王海妮：“我有点想江勤了。”

Thai

เฝิงหนานซูหันไปมองหวังไห่หนี “ฉันคิดถึงเจียงฉินนิดหน่อย”

Chinese

“看出来了，都写在你脸上呢，根本藏不住，你们有多久没见了？”

Thai

“ดูออกแล้วล่ะ เขียนหราอยู่บนหน้าเธอจนซ่อนไม่อยู่เลย พวกเธอไม่ได้เจอกันนานแค่ไหนแล้วเนี่ย”

Chinese

“已经17天了。”

Thai

“17 วันแล้ว”

Chinese

王海妮惊讶地睁大了眼睛：“你把日子算的这么清楚啊？”

Thai

หวังไห่หนีเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ “เธอนับวันได้เป๊ะขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

高文慧叹了口气：“准确的说，应该是17天零12个小时。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยถอนหายใจ “ถ้าจะพูดให้ถูกต้อง น่าจะเป็น 17 วันกับอีก 12 ชั่วโมง”

Chinese

“我草，你怎么也记这么清楚，你也喜欢江勤啊？这可使不得，朋友夫不可欺的。”王海妮一脸高尚。

Thai

“เชี่ย เธอจำแม่นขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย เธอชอบเจียงฉินด้วยเหรอ ไม่ได้นะเว้ย สามีเพื่อนห้ามแย่งชิง” หวังไห่หนีทำสีหน้าเปี่ยมคุณธรรม

Chinese

“屁嘞，我记得清楚是因为我低血糖了整整17天零12个小时，整个脑壳都是晕晕的。”

Thai

“ผายลมเถอะ ฉันจำได้แม่นก็เพราะน้ำตาลในเลือดต่ำมาตลอด 17 วันกับอีก 12 ชั่วโมงเต็มๆ ต่างหาก สมองมึนตึ้บไปหมดแล้วเนี่ย”

Chinese

王海妮看着冯楠舒：“要不，我俩陪你一起去找他？”

Thai

หวังไห่หนีมองเฝิงหนานซู “เอาไหม ให้พวกเราสองคนไปเป็นเพื่อนเธอไปหาเขา”

Chinese

冯楠舒一脸高冷地摇摇头：“江勤都要忙死了，我得乖乖的。”

Thai

เฝิงหนานซูส่ายหน้าด้วยสีหน้าเย็นชา “เจียงฉินงานยุ่งจะตายอยู่แล้ว ฉันต้องเป็นเด็กดี”

Chinese

“那还是先找点餐吧，老公见不着，饭总得吃啊，文慧，你要不要搞点甜食？”

Thai

“งั้นก็หาของกินก่อนเถอะ ถึงจะไม่ได้เจอสามี แต่ข้าวยังไงก็ต้องกินนะ เหวินฮุ่ย เธออยากหาของหวานกินหน่อยไหม”

Chinese

高文慧立刻否决了她的提议：“算了吧，我的低血糖可不是靠甜食就能补回来的，还是来点肉吧，没糖就算了，没肉我可活不下去。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยปฏิเสธข้อเสนอของเธอทันที “ช่างเถอะ ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำของฉันไม่ใช่ว่าจะฟื้นฟูได้ด้วยของหวานหรอกนะ ขอเป็นเนื้อสัตว์ดีกว่า ไม่มีน้ำตาลไม่เป็นไร แต่ถ้าไม่มีเนื้อฉันคงอยู่ไม่รอดแน่”

Chinese

三个人边说边往前走，路过琳琅满目的窗口，但一直都迟迟不决。

Thai

ทั้งสามคนเดินคุยกันไปพลางก้าวไปข้างหน้า เดินผ่านหน้าร้านสารพัดรูปแบบแต่ก็ยังตัดสินใจไม่ได้เสียที

Chinese

王海妮倒是没冯楠舒那么重的心思，走到一个卖瓦罐汤的窗口闻到诱人的香气，瞬间食指大动，然后转头问她们俩要不要吃这个。

Thai

หวังไห่หนีไม่ได้มีความคิดซับซ้อนเหมือนเฝิงหนานซู เมื่อเดินมาถึงหน้าร้านขายซุปโถดินเผาและได้กลิ่นหอมชวนน้ำลายสอ ความอยากอาหารก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที จึงหันไปถามทั้งสองคนว่าอยากกินอันนี้ไหม

Chinese

不过她刚说完话，就发现冯楠舒正傻傻地望向西北方向，似乎是在看什么，樱红的小嘴儿微微开启，纤细的睫毛随之轻颤。

Thai

ทว่าพอเธอพูดจบก็พบว่าเฝิงหนานซูกำลังเหม่อมองไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ คล้ายกำลังดูอะไรบางอย่าง ริมฝีปากเล็กสีแดงระเรื่อเผยอออกเล็กน้อย ขนตาเรียวงอนสั่นไหวแผ่วเบาตามไปด้วย

Chinese

高文慧和王海妮都没她高，顺着她看的方向只能看到一堆人，于是就想问问她在看什么，结果还没开口，冯楠舒的眼神就骤然一亮，并迅速地向外跑去。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีไม่ได้สูงเท่าเธอ พอมองตามทิศทางที่เธอดูอยู่ก็เห็นเพียงกลุ่มคนมากมาย จึงคิดจะถามว่าเธอกำลังมองอะไรอยู่ ทว่ายังไม่ทันได้อ้าปาก แววตาของเฝิงหนานซูก็พลันสว่างวาบ แล้วรีบวิ่งออกไปทันที

Chinese

“这是怎么了？”

Thai

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย”

Chinese

高文慧手搭凉棚，踮着脚尖往人群外猛看：“根据她当前的速度来分析，我觉得她应该是见着她老公了。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยยกมือป้องหน้าผาก เขย่งปลายเท้ามองทะลุฝูงชนอย่างตั้งอกตั้งใจ “วิเคราะห์จากความเร็วของเธอในตอนนี้ ฉันคิดว่าเธอน่าจะได้เจอสามีของเธอแล้วล่ะ”

Chinese

王海妮啧了一声：“冯楠舒可真是个老公奴。”

Thai

หวังไห่หนีส่งเสียงจิ๊ปาก “เฝิงหนานซูนี่เป็นทาสสามีจริงๆ เลย”

Chinese

“你可别当着她的面叫她老公奴。”

Thai

“เธออย่าไปเรียกเธอว่าทาสสามีต่อหน้าเธอนะ”

Chinese

“她会生气吗？不会吧，楠舒脾气很好的。”

Thai

“เธอจะโกรธเหรอ ไม่มั้ง หนานซูอารมณ์ดีจะตาย”

Chinese

高文慧故作深沉地摇摇头：“她会很开心，然后要我们天天这么叫她。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยส่ายหน้าแสร้งทำเป็นเคร่งขรึม “เธอจะดีใจมากต่างหาก แล้วก็จะขอให้พวกเราเรียกเธอแบบนี้ทุกวัน”

Chinese

王海妮深吸一口气：“这可真是老公奴界的天花板了。”

Thai

หวังไห่หนีสูดหายใจเข้าลึก “นี่มันตัวท็อปแห่งวงการทาสสามีชัดๆ”

Chinese

小高同学和冯楠舒关系最好，所以了解很深，从速度就能判断出冯楠舒应该是见到江勤了。

Thai

เสี่ยวเกาสนิทกับเฝิงหนานซูที่สุดจึงเข้าใจเธอเป็นอย่างดี แค่ดูจากความเร็วก็ตัดสินได้ว่าเฝิงหนานซูน่าจะได้เจอเจียงฉินแล้ว

Chinese

而冯楠舒自己也不确定有没有看清楚，就是刚才回头一撇间觉得有点像，于是哒哒哒地就跑过去了，等越过人群之后她才发现，江勤果然就站在后面。

Thai

ส่วนเฝิงหนานซูเองก็ไม่แน่ใจว่ามองเห็นชัดเจนหรือไม่ เพียงแต่ตอนหันกลับไปเหลือบมองเมื่อครู่รู้สึกว่าคล้ายมาก จึงซอยเท้าวิ่งตรงไป เมื่อแทรกผ่านฝูงชนไปได้ถึงได้พบว่าเจียงฉินยืนอยู่ด้านหลังจริงๆ

Chinese

小富婆跑了过去，一下就扑到了江勤的怀里，一米七的个子险些把江老板给扑倒了。

Thai

แม่หนูเศรษฐีวิ่งเข้าไปแล้วโผเข้าสู่อ้อมกอดของเจียงฉินทันที รูปร่างที่สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตรเกือบจะกระแทกจนเถ้าแก่เจียงล้มลงไป

Chinese

“我的大狗熊忽然出现……”

Thai

“เจ้าหมีตัวใหญ่ของฉันปรากฏตัวกะทันหัน…”

Chinese

江勤把她抱在怀里，搂住她纤细的小蛮腰，有些惊讶：“你怎么看到我的？”

Thai

เจียงฉินกอดเธอไว้ในอ้อมอก โอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “เธอเห็นฉันได้ยังไง”

Chinese

冯楠舒指了指刚才站着的位置：“刚才找东西吃，一转眼就看了见了，觉得有点像。”

Thai

เฝิงหนานซูชี้ไปยังตำแหน่งที่ยืนอยู่เมื่อครู่ “เมื่อกี้กำลังหาของกิน พอหันไปแวบเดียวก็เห็น รู้สึกว่าคล้ายๆ”

Chinese

“最近实在太忙了，我连衣服都没空洗，锦瑞说你给我买了水果？”

Thai

“ช่วงนี้ยุ่งมากจริงๆ แม้แต่เสื้อผ้าฉันยังไม่มีเวลาซักเลย จิ่นรุ่ยบอกว่าเธอซื้อผลไม้มาให้ฉันเหรอ”

Chinese

小富婆点点头：“买了一点。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีพยักหน้า “ซื้อมานิดหน่อย”

Chinese

江勤捏捏她的脸，心底有种说不出来的情愫。

Thai

เจียงฉินบีบแก้มเธอ ในใจเกิดความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย

Chinese

你在外面搞风搞雨，累得喘不过气，可一回头就能见到那一份等待着你的美好，这感觉真的有点上头，就像有小爪子在挠心一样。

Thai

ยามที่คุณกรำศึกหนักอยู่ภายนอกจนเหนื่อยแทบขาดใจ ทว่าเพียงแค่หันกลับมาก็มองเห็นความงดงามที่รอคอยคุณอยู่ ความรู้สึกนี้ช่างชวนให้หวั่นไหวเคลิบเคลิ้ม ราวกับมีกรงเล็บเล็กๆ กำลังสะกิดเกาหัวใจอย่างไรอย่างนั้น

Chinese

他把目光朝着四周围的窗口扫去，开口道：“想吃点什么，我请客，随便挑。”

Thai

เขากวาดสายตามองไปยังหน้าร้านรอบๆ แล้วเอ่ยขึ้น “อยากกินอะไร ฉันเลี้ยงเอง เลือกตามสบายเลย”

Chinese

小富婆也跟着转头看了一眼窗口：“什么都想吃，今天胃口特别好。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีหันไปมองหน้าร้านตามเช่นกัน “อยากกินทุกอย่างเลย วันนี้เจริญอาหารเป็นพิเศษ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

半晌之后，江勤端着两个托盘从人群中挤了出来，上面摆着各种各样的小菜，然后两个人站在食堂中间寻找了一阵，锁定高文慧和王海妮的位置走了过去。

Thai

ครู่ต่อมา เจียงฉินก็ยกถาดสองใบเบียดออกมาจากฝูงชน บนถาดเต็มไปด้วยกับข้าวนานาชนิด จากนั้นทั้งสองคนก็ยืนมองหาอยู่กลางโรงอาหารสักพัก ก่อนจะล็อกตำแหน่งของเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีแล้วเดินตรงเข้าไป

Chinese

见到两人走来，高文慧忍不住有些激动：“糖来了糖来了……”

Thai

เมื่อเห็นทั้งสองคนเดินมา เกาเหวินฮุ่ยก็อดตื่นเต้นไม่ได้ “ความหวานมาแล้ว ความหวานมาแล้ว…”

Chinese

江勤伸手夹了个鸡腿给她：“买太多了，吃不了，送你一个。”

Thai

เจียงฉินยื่นมือคีบน่องไก่ชิ้นหนึ่งให้เธอ “ซื้อมาเยอะเกินไป กินไม่หมด ยกให้เธอชิ้นหนึ่ง”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

高文慧眯起眼睛，试探半晌没敢动：“这鸡腿钱……不会要从我工资里扣吧？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหรี่ตาลง ลังเลอยู่นานไม่กล้าแตะต้อง “ค่าน่องไก่นี่…คงไม่ได้จะหักจากเงินเดือนฉันหรอกนะ”

Chinese

江勤脸都黑了，心说这都什么奇葩思想，我再狗能狗到这种地步吗？然后又夹了个鸡腿给王海妮，主打的就是一个一视同仁。

Thai

เจียงฉินหน้าดำทะมึน คิดในใจว่านี่มันตรรกะพิลึกพิลั่นอะไรกัน ต่อให้ฉันจะเขี้ยวลากดินแค่ไหนจะหน้าเลือดได้ถึงขั้นนั้นเชียวหรือ จากนั้นก็คีบน่องไก่อีกชิ้นให้หวังไห่หนี เน้นย้ำความเท่าเทียมอย่างทั่วถึง

Chinese

高文慧和王海妮这才看到他们点了多少菜，人都要傻了：“江勤，你是不是三天没吃饭了？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีเพิ่งจะได้เห็นว่าพวกเขาสั่งกับข้าวมามากเพียงใด ถึงกับอึ้งตาค้าง “เจียงฉิน นายไม่ได้กินข้าวมาสามวันแล้วเหรอ”

Chinese

“我每顿都吃啊，这些不是我要吃的，是小富婆想吃的。”

Thai

“ฉันกินทุกมื้อนะ พวกนี้ไม่ใช่ฉันอยากกินหรอก แม่หนูเศรษฐีต่างหากที่อยากกิน”

Chinese

“可楠舒刚才不是还说自己没胃口吗？”

Thai

“แต่เมื่อกี้หนานซูยังบอกว่าตัวเองไม่นึกอยากกินไม่ใช่เหรอ”

Chinese

冯楠舒眯起眼睛：“我现在有了，觉得什么都想吃。”

Thai

เฝิงหนานซูหยีตาลง “ตอนนี้อยากแล้ว รู้สึกอยากกินไปหมดทุกอย่างเลย”

Chinese

王海妮在心中默念一句：“老公奴老公奴老公奴……”

Thai

หวังไห่หนีท่องในใจ “ทาสสามี ทาสสามี ทาสสามี…”

Chinese

江勤伸手夹了个豆角喂过去：“早上不是没吃早饭？那就别吃太多了，免得消化不了，我晚上带你出去吃点好的。”

Thai

เจียงฉินยื่นมือคีบถั่วฝักยาวป้อนให้เธอ “เมื่อเช้าไม่ได้กินข้าวเช้าไม่ใช่เหรอ ถ้าอย่างนั้นก็อย่ากินเยอะเกินไปล่ะ เดี๋ยวจะไม่ย่อย ตอนเย็นฉันจะพาเธอออกไปกินของอร่อยๆ”

Chinese

“今天不工作了？”

Thai

“วันนี้ไม่ทำงานแล้วเหรอ”

Chinese

“今天休息一天吧，下午带你洗个澡，然后溜达一圈，吃个晚饭，行不行？”

Thai

“วันนี้พักผ่อนสักวันเถอะ ตอนบ่ายพาเธอไปอาบน้ำ จากนั้นก็เดินเล่นสักรอบ กินข้าวเย็น ตกลงไหม”

Chinese

江勤又夹了个小炒肉过去，就见冯楠舒轻轻点头，张嘴把肉吃掉，眼神变得闪烁。

Thai

เจียงฉินคีบหมูผัดส่งไปให้อีกชิ้น ก็เห็นเฝิงหนานซูพยักหน้าเบาๆ อ้าปากกินเนื้อเข้าไป แววตาเป็นประกายระยิบระยับ

Chinese

（求月票！！）

Thai

(ขอตั๋วเดือนด้วยครับ!!)

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)