ฉันจำหน้าคนไม่ได้

Chinese

第188章 我脸盲

Thai

บทที่ 188 ฉันจำหน้าคนไม่เก่ง

Chinese

随后的三天时间里，江勤一直都在跟着小富婆复习，逐渐找回了一些好学生的感觉，重点范围里的东西也记了个七七八八。

Thai

ตลอดสามวันต่อมา เจียงฉินอ่านหนังสือทบทวนตามแม่หนูเศรษฐีมาโดยตลอด ค่อยๆ เรียกความรู้สึกของการเป็นเด็กเรียนดีกลับมาได้บ้าง และจดจำเนื้อหาในขอบเขตที่เน้นสำคัญไปได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว

Chinese

为了不让舍友有愧疚之心，他每天还得装作出去玩了一天的样子。

Thai

เพื่อไม่ให้เพื่อนร่วมห้องรู้สึกผิด ทุกวันเขาจึงยังต้องแกล้งทำเป็นเหมือนออกไปเที่ยวเล่นมาทั้งวัน

Chinese

累虽然累了点，但最起码知识与友情双丰收了。

Thai

แม้จะเหนื่อยไปสักหน่อย แต่อย่างน้อยที่สุดก็ได้เก็บเกี่ยวทั้งความรู้และมิตรภาพควบคู่กันไป

Chinese

妈的，这就叫情商！

Thai

ให้ตายสิ นี่แหละที่เรียกว่าความฉลาดทางอารมณ์!

Chinese

周五清晨，阳光洒入阳台，首先把靠窗最近的周超给晒醒了。

Thai

เช้าตรู่วันศุกร์ แสงแดดสาดส่องเข้ามาที่ระเบียง ปลุกโจวเชาซึ่งอยู่ใกล้หน้าต่างที่สุดให้ตื่นขึ้นมาก่อนใคร

Chinese

他从被窝里钻出来，半挺着身子揉揉眼睛，待到清醒之后，忽然发现江勤已经穿戴整齐，怀里还夹着纸张书本以及一根圆珠笔。

Thai

เขามุดตัวออกมาจากผ้าห่ม ยันตัวขึ้นครึ่งหนึ่งพลางขยี้ตา พอเริ่มได้สติก็พลันพบว่าเจียงฉินแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ในอ้อมแขนยังหนีบสมุดหนังสือรวมถึงปากกาลูกลื่นไว้หนึ่งด้าม

Chinese

“江哥，你又准备出去玩一下午啊？”

Thai

“พี่เจียง นายจะออกไปเที่ยวเล่นทั้งบ่ายอีกแล้วเหรอ”

Chinese

“嗯，出去打麻将。”

Thai

“อืม ออกไปเล่นไพ่นกกระจอกน่ะ”

Chinese

“你昨天不就去打麻将了？”

Thai

“เมื่อวานนายก็เพิ่งไปเล่นไพ่นกกระจอกมาไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“昨天把裤衩输给了一个学姐，今天必须赢回来，要不然我都不敢想象，学姐会拿我的裤衩做出什么可怕的事情。”

Thai

“เมื่อวานเล่นแพ้จนเสียกางเกงในให้รุ่นพี่สาวคนหนึ่งไป วันนี้ต้องไปชนะเอากลับคืนมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นฉันล่ะไม่กล้าคิดเลยว่ารุ่นพี่คนนั้นจะเอากางเกงในฉันไปทำเรื่องน่ากลัวอะไรบ้าง”

Chinese

江勤张口就来，主打的就是一个满嘴跑火车。

Thai

เจียงฉินอ้าปากพล่ามเรื่อยเปื่อย เน้นการพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระไปเรื่อยเป็นหลัก

Chinese

周超刚准备躺下，却又有点不放心：“那你为什么拿了课本呢？”

Thai

โจวเชาเพิ่งจะเตรียมตัวล้มตัวลงนอน แต่ก็ยังรู้สึกไม่ค่อยวางใจ “แล้วทำไมนายถึงถือหนังสือเรียนไปด้วยล่ะ”

Chinese

“水吧的麻将桌坏了个腿，拿去垫桌子的。”

Thai

“โต๊ะไพ่นกกระจอกที่ร้านเครื่องดื่มขาหักไปข้างหนึ่ง เอาไปรองขาโต๊ะน่ะ”

Chinese

“可是伱那天拿的不是这个科目吧，这也有讲究？”

Thai

“แต่วันนั้นนายไม่ได้ถือวิชานี้นี่ เรื่องนี้มีเคล็ดลับด้วยเหรอ”

Chinese

“我每个科目都要试试，就目前来说，高数垫桌腿的时候手气最好，今天还得用它，绝壁要把学姐的裤衩子赢回来。”

Thai

“ฉันต้องลองให้ครบทุกวิชา สำหรับตอนนี้แคลคูลัสขั้นสูงเอาไปรองขาโต๊ะแล้วมือขึ้นที่สุด วันนี้ก็เลยต้องใช้วิชานี้อีก ต้องชนะเอากางเกงในของรุ่นพี่สาวกลับมาให้ได้อย่างแน่นอน”

Chinese

“你这么一说我就放心了，只要不是偷摸学习就好，拼团点餐走起！”

Thai

“นายพูดแบบนี้ฉันก็สบายใจ ขอแค่ไม่ได้แอบไปอ่านหนังสือก็พอ สั่งอาหารผ่านพินถวนลุยโลด!”

Chinese

周超瞬间没了愧疚感，脑袋一挨枕头，小眼一闭，然后就是一场日暖风恬的回笼觉。

Thai

โจวเชาหมดความรู้สึกผิดไปในทันที หัวแตะหมอน หลับตาลง แล้วก็นอนหลับต่ออย่างอบอุ่นสบายใจ

Chinese

江勤换上鞋，轻手轻脚地关上了寝室房门，中间没有吵醒任何一个热爱摸鱼的灵魂。

Thai

เจียงฉินเปลี่ยนรองเท้าแล้วปิดประตูห้องพักอย่างแผ่วเบา โดยไม่ทำให้จิตวิญญาณที่รักการอู้งานตื่นขึ้นมาแม้แต่คนเดียว

Chinese

他绝对不是背着舍友偷学的那种人，但，宿舍里的这三个货纯纯是扶不起来的阿斗啊。

Thai

เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะแอบเรียนลับหลังเพื่อนร่วมห้องอย่างแน่นอน แต่เจ้าพวกสามตัวในห้องพักนี้มันเป็นพวกอาเต๊าที่เข็นไม่ขึ้นอย่างแท้จริง

Chinese

上次叫了两次，他们仨非但不去，晚上回来还得追问你学了多少，非得要听你说什么也没学到才能睡个好觉，心理扭曲的不行。

Thai

คราวก่อนชวนไปตั้งสองครั้ง ทั้งสามคนนอกจากจะไม่ไปแล้ว ตอนกลางคืนพอกลับมายังต้องคอยซักไซ้ว่าอ่านไปได้เท่าไหร่ ต้องให้ได้ยินคำตอบว่าไม่ได้อ่านอะไรเลยถึงจะนอนหลับฝันดีได้ สภาพจิตใจบิดเบี้ยวเหลือเกิน

Chinese

他也是很无奈，只能悄悄学习，期末惊艳所有人了。

Thai

เขาก็หมดหนทางเช่นกัน ทำได้เพียงแอบอ่านหนังสือเงียบๆ เพื่อสร้างความตื่นตะลึงให้ทุกคนตอนสอบปลายภาค

Chinese

从男生宿舍来到208，冯楠舒已经坐在他那张巨大的老板椅子上等着他了，正伏在案前，伸出葱白玉润的手指拨弄着电脑上的便利贴，纤长卷翘的睫毛在阳光下仿若金色。

Thai

จากหอพักชายมาถึงห้อง 208 เฝิงหนานซูนั่งรอเขาอยู่บนเก้าอี้เถ้าแก่ตัวใหญ่ของเขาแล้ว เธอกำลังก้มตัวอยู่หน้าโต๊ะ ยื่นนิ้วมือเรียวขาวดั่งต้นหอมสะกิดกระดาษโพสต์อิทบนคอมพิวเตอร์เล่น ขนตายาวงอนเป็นประกายราวกับสีทองยามต้องแสงแดด

Chinese

在她手臂的旁边，一只粉白色的好朋友杯挨着一只蓝白色的好朋友杯，看上去天生一对。

Thai

ข้างแขนของเธอ แก้วน้ำเพื่อนที่ดีสีชมพูขาววางชิดติดกับแก้วน้ำเพื่อนที่ดีสีฟ้าขาว ดูราวกับคู่สร้างคู่สมแต่กำเนิด

Chinese

江勤用肩膀抵住门框，站在门口静静看了半晌。

Thai

เจียงฉินใช้ไหล่พิงกรอบประตู ยืนมองอยู่หน้าประตูอย่างเงียบๆ ครู่ใหญ่

Chinese

又要学习了，简直太快乐了。

Thai

จะได้อ่านหนังสืออีกแล้ว ช่างมีความสุขเหลือเกิน

Chinese

看来高中老师说的对，不是学习太难，而是你没用对方法，一旦你用对方法，学习绝对是一件让人上瘾的事情。

Thai

ดูท่าอาจารย์มัธยมปลายจะพูดถูก ไม่ใช่ว่าการเรียนมันยากเกินไป แต่เป็นเพราะใช้วิธีไม่ถูกต้องต่างหาก เมื่อไหร่ที่ใช้วิธีที่ถูกต้อง การเรียนรู้ย่อมเป็นเรื่องที่ทำให้เสพติดได้อย่างแน่นอน

Chinese

“小富婆，今天学什么？”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี วันนี้เรียนอะไรดี”

Chinese

“今天要帮你复习一遍昨天学的。”

Thai

“วันนี้จะช่วยนายทบทวนสิ่งที่เรียนไปเมื่อวานอีกรอบ”

Chinese

江勤随手拉了个椅子坐过来，不小心踢到了小富婆那截被丝袜包裹的小腿。

Thai

เจียงฉินลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งข้างๆ แล้วบังเอิญเตะโดนท่อนขาส่วนล่างที่สวมถุงน่องของแม่หนูเศรษฐีเข้า

Chinese

冯楠舒睫毛微颤：“江勤，你在济州图书馆也是这么踢我的。”

Thai

ขนตาของเฝิงหนานซูสั่นไหวเล็กน้อย “เจียงฉิน ตอนอยู่ที่ห้องสมุดจี้โจวนายก็เตะฉันแบบนี้”

Chinese

“没办法，我的腿太长了，疼不疼？”

Thai

“ช่วยไม่ได้ ขาฉันยาวเกินไป เจ็บไหม”

Chinese

“不疼，你也这样踢过别人吗？”

Thai

“ไม่เจ็บ นายเคยเตะคนอื่นแบบนี้ด้วยไหม”

Chinese

“没，你是唯一一个。”

Thai

“ไม่เคย เธอคือคนเดียวเลย”

Chinese

下午时分，科技大的来存庆和丁巧娜来了一趟。

Thai

ช่วงบ่าย ไหลฉุนชิ่งและติงเฉี่ยวน่าจากม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแวะมาหา

Chinese

他们这次过来的目的主要是为了述职，毕竟是年终了，有些工作需要汇报一下，也顺便听听老板对于来年后的安排。

Thai

จุดประสงค์ที่พวกเขามาครั้งนี้หลักๆ คือเพื่อรายงานผลการปฏิบัติงาน เพราะใกล้สิ้นปีแล้ว มีงานบางส่วนที่ต้องรายงาน และถือโอกาสฟังแผนการหลังปีใหม่ของเถ้าแก่ด้วย

Chinese

江勤正和冯楠舒在食堂吃午饭，于是就安排董文豪先带他们到208转一圈。

Thai

เจียงฉินกำลังกินข้าวเที่ยงกับเฝิงหนานซูที่โรงอาหาร จึงบอกให้ต่งเหวินหาวพาพวกเขาเดินดูรอบๆ ห้อง 208 ก่อน

Chinese

“董哥，你们这里怎么还有小零食啊？竟然连水果也有，待遇太好了吧。”

Thai

“พี่ต่ง ทำไมที่นี่ถึงมีขนมขบเคี้ยวด้วยล่ะ แถมยังมีผลไม้อีก สวัสดิการดีเกินไปแล้วมั้ง”

Chinese

“那可不是公司待遇，全都是老板娘私下买来犒劳我们的。”

Thai

“นั่นไม่ใช่สวัสดิการของบริษัทหรอก ทั้งหมดเป็นเถ้าแก่เนี้ยควักเงินซื้อมาเลี้ยงพวกเราเป็นการส่วนตัวต่างหาก”

Chinese

“老板娘要是我们科技大的学生就好了。”来存庆满眼写着羡慕。

Thai

“ถ้าเถ้าแก่เนี้ยเป็นนักศึกษาของม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเราก็คงดี” สายตาของไหลฉุนชิ่งเต็มไปด้วยความอิจฉา

Chinese

半路加入团队的丁巧娜有些惊讶，忍不住追问：“我们还有老板娘吗？”

Thai

ติงเฉี่ยวน่าที่เข้าร่วมทีมกลางคันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะถามต่อ “พวกเรามีเถ้าแก่เนี้ยด้วยเหรอ”

Chinese

董文豪点点头：“当然有了，你们楼下的那家喜甜就是咱们老板娘开的，要不502为什么天天都有免费的下午茶？”

Thai

ต่งเหวินหาวพยักหน้า “มีสิ ร้านสี่เถียนที่อยู่ใต้ตึกพวกนายนั่นก็เป็นเถ้าแก่เนี้ยของเราที่เปิด ไม่อย่างนั้นทำไมห้อง 502 ถึงมีชายามบ่ายฟรีทุกวันล่ะ”

Chinese

“原来是这样啊，我说我上次带着工牌去喜甜，为什么那个经理非不要我钱呢，竟然是这样的关系。”

Thai

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะครั้งก่อนฉันห้อยบัตรพนักงานไปร้านสี่เถียน ผู้จัดการคนนั้นถึงไม่ยอมรับเงินฉันเลย ที่แท้ก็มีความสัมพันธ์แบบนี้”

Chinese

丁巧娜的一个疑问被解开，但马上就有了下一个疑问：“咱们老板娘好看吗？”

Thai

ข้อสงสัยข้อหนึ่งของติงเฉี่ยวน่าคลี่คลายลง แต่ก็มีข้อสงสัยถัดมาเกิดขึ้นทันที “เถ้าแก่เนี้ยของเราสวยไหม”

Chinese

“颜值天花板。”董文豪歪嘴。

Thai

“สวยระดับเพดานบินเลย” ต่งเหวินหาวเบ้ปาก

Chinese

丁巧娜愣了一下：“难道我们的老板娘是楚丝琪吗？”

Thai

ติงเฉี่ยวน่าชะงักไป “หรือว่าเถ้าแก่เนี้ยของเราจะเป็นฉู่ซือฉี”

Chinese

董文豪一脸问号：“什么楚丝琪？”

Thai

ต่งเหวินหาวทำหน้างุนงง “ฉู่ซือฉีอะไรกัน”

Chinese

“你们临川大学的第一校花不是楚丝琪吗？颜值天花板，不是她还有谁？”

Thai

“ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัยหลินชวนพวกนายไม่ใช่ฉู่ซือฉีเหรอ สวยระดับเพดานบิน ถ้าไม่ใช่เธอแล้วจะเป็นใครได้อีก”

Chinese

“哦，那是因为老板娘的颜值太能打了，下场之后别人都玩不起，老板就提前把她藏起来了，不让她参赛，免得那些校花们没了斗志。”

Thai

“อ้อ นั่นเป็นเพราะความสวยของเถ้าแก่เนี้ยกินขาดเกินไป พอลงสนามแล้วคนอื่นจะสู้ไม่ไหว เถ้าแก่ก็เลยซ่อนเธอเอาไว้ล่วงหน้า ไม่ยอมให้เธอลงแข่ง เพื่อไม่ให้เหล่าดาวมหาวิทยาลัยหมดกำลังใจน่ะ”

Chinese

丁巧娜本身也是科技大的第四校花，之前也从活动照片上看过楚丝琪的样子，确实很漂亮，但如果说楚丝琪的脸在老板娘面前都不能打，那老板娘要好看成什么样子。

Thai

ตัวติงเฉี่ยวน่าเองก็เป็นดาวมหาวิทยาลัยอันดับสี่ของม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ก่อนหน้านี้ก็เคยเห็นรูปถ่ายของฉู่ซือฉีจากกิจกรรมมาแล้ว ซึ่งสวยมากจริงๆ แต่ถ้าบอกว่าหน้าตาของฉู่ซือฉียังสู้เถ้าแก่เนี้ยไม่ได้ แล้วเถ้าแก่เนี้ยจะต้องสวยขนาดไหนกันเชียว

Chinese

不过很快，丁巧娜就懂了。

Thai

ทว่าไม่นาน ติงเฉี่ยวน่าก็เข้าใจ

Chinese

或许就是因为她是老板娘吧，董哥算是天子近臣，马屁肯定要拍的。

Thai

บางทีอาจเป็นเพราะเธอเป็นเถ้าแก่เนี้ย พี่ต่งถือเป็นคนสนิทข้างกายเบื้องบน ย่อมต้องเลียแข้งเลียขาประจบสอพลออยู่แล้ว

Chinese

有句话怎么说来着？千穿万穿，马屁不穿。

Thai

มีคำพูดว่าอย่างไรนะ สรรพสิ่งเสื่อมสลายได้ แต่คำเยินยอประจบไม่เคยล้มเหลว

Chinese

这，就是所谓的职场吧。

Thai

นี่สินะ ที่เขาเรียกว่าโลกของการทำงาน

Chinese

正说话的功夫，江勤来到了门前：“你们说什么呢？”

Thai

ขณะกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เจียงฉินก็เดินมาถึงหน้าประตู “พวกนายคุยอะไรกันอยู่”

Chinese

“老板，你回来了，老板娘呢？”

Thai

“เถ้าแก่ กลับมาแล้วเหรอ แล้วเถ้าแก่เนี้ยล่ะ”

Chinese

江勤伸了个懒腰，坐到老板椅上：“她闺蜜在喜甜兼职，所以她去那边玩了，老来，巧娜，找地方坐。”

Thai

เจียงฉินบิดขี้เกียจ นั่งลงบนเก้าอี้เถ้าแก่ “เพื่อนสนิทเธอทำงานพาร์ตไทม์อยู่ที่สี่เถียน เธอก็เลยไปเที่ยวเล่นที่นั่น เหล่าไหล เฉี่ยวน่า หาที่นั่งสิ”

Chinese

来存庆和丁巧娜拉来了椅子坐到旁边：“老板，拼团的业务已经稳定下来了，每天都有四万到六万的销售额。”

Thai

ไหลฉุนชิ่งกับติงเฉี่ยวน่าลากเก้าอี้มานั่งข้างๆ “เถ้าแก่ ธุรกิจของพินถวนเริ่มคงที่แล้ว มียอดขายวันละสี่หมื่นถึงหกหมื่น”

Chinese

“我听说这件事了，没想到科技大学的消费潜力这么大，连临大都超越了，着实有点出人意料。”

Thai

“ฉันได้ยินเรื่องนี้แล้ว คิดไม่ถึงเลยว่ากำลังการบริโภคของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจะมหาศาลขนาดนี้ ถึงขั้นแซงหน้าม.หลินชวนไปได้ เหนือความคาดหมายอยู่บ้างจริงๆ”

Chinese

“主要是前期的营销方案很精准，我们几乎没费太大的力气。”

Thai

“หลักๆ เป็นเพราะแผนการตลาดช่วงแรกแม่นยำมาก พวกเราแทบไม่ต้องเปลืองแรงอะไรเลย”

Chinese

江勤点点头：“明年开春，我们必须要迅速吃掉理工大学和师范大学的市场，为了加快节奏，暂定计划是两边一起搞，所以你们这个团队要独立负责一整个大学，我提前告诉你们，是希望你们做好足够的心理准备。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “ต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า พวกเราต้องรีบกลืนกินตลาดของมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคและมหาวิทยาลัยครูให้ได้ เพื่อเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น แผนการชั่วคราวคือลงมือทำทั้งสองฝั่งพร้อมกัน ดังนั้นทีมของพวกนายจะต้องรับผิดชอบมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งแบบเบ็ดเสร็จ ที่ฉันบอกพวกนายล่วงหน้า ก็หวังว่าพวกนายจะเตรียมใจให้พร้อม”

Chinese

来存庆和丁巧娜的神色瞬间认真了起来：“一整个的意思是从校花比赛到后期的拼团推广吗？”

Thai

สีหน้าของไหลฉุนชิ่งและติงเฉี่ยวน่าจริงจังขึ้นมาทันที “คำว่าทั้งหมด หมายถึงตั้งแต่การประกวดดาวมหาวิทยาลัยไปจนถึงการโปรโมตพินถวนในขั้นหลังเลยเหรอ”

Chinese

“对，全套流程。”

Thai

“ใช่ ครบทุกขั้นตอน”

Chinese

“我们……”

Thai

“พวกเรา…”

Chinese

“别告诉我你们没信心。”

Thai

“อย่าบอกนะว่าพวกนายไม่มีความมั่นใจ”

Chinese

“我们有信心。”

Thai

“พวกเรามีความมั่นใจ”

Chinese

江勤满意地点了点头：“我会让文豪把先前的营销方案发你们，你们参照临川大学和科技大学的推广，利用寒假的时间来思考一下怎么做。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้าด้วยความพอใจ “ฉันจะให้เหวินหาวส่งแผนการตลาดก่อนหน้านี้ให้พวกนาย พวกนายอิงจากการโปรโมตของมหาวิทยาลัยหลินชวนกับมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แล้วใช้เวลาช่วงปิดเทอมฤดูหนาวคิดดูว่าจะทำอย่างไร”

Chinese

来存庆深吸一口气：“那我们具体是负责哪个大学？”

Thai

ไหลฉุนชิ่งสูดหายใจเข้าลึก “แล้วพวกเราต้องรับผิดชอบมหาวิทยาลัยไหนเป็นหลักเหรอ”

Chinese

“理工大学吧，那个学校离你们比较近，来回更方便一些。”

Thai

“มหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคแล้วกัน ที่นั่นอยู่ใกล้พวกนายมากกว่า เดินทางไปกลับสะดวกกว่าหน่อย”

Chinese

“可是我们现在还没有正儿八经的市场组，能不能把兰兰姐或者谭青姐的团队调过来一个？”

Thai

“แต่ตอนนี้พวกเรายังไม่มีทีมการตลาดจริงจังเลย สามารถย้ายทีมของพี่หลานหลานหรือพี่ถานชิงมาสักทีมได้ไหม”

Chinese

当初对科技大学进行推广的时候，带队市场组的是魏兰兰，组里很大一批都是临川大学的老人，而从临大的团队撤回去之后，市场组的人就纷纷进入了别的组，这个组也就有点名存实亡的意思了。

Thai

ตอนที่โปรโมตมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในตอนแรก คนที่นำทีมการตลาดคือเว่ยหลานหลาน คนในทีมส่วนใหญ่เป็นคนเก่าคนแก่ของมหาวิทยาลัยหลินชวน แต่หลังจากถอนทีมของม.หลินชวนกลับไป คนในทีมการตลาดก็แยกย้ายกันไปอยู่ทีมอื่น ทีมนี้จึงมีสภาพแทบจะเหลือแต่ชื่อ

Chinese

再加上后期的拼团推广需要不到市场组，所以一直到现在，科技大的团队还有着一个不小的业务缺口。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้นการโปรโมตพินถวนในระยะหลังไม่จำเป็นต้องใช้ทีมการตลาด ดังนั้นจนถึงตอนนี้ ทีมของม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจึงยังมีช่องว่างทางงานที่ค่อนข้างใหญ่

Chinese

来存庆和丁巧娜是首次挑大梁，第一个担忧的点就是人手问题。

Thai

ไหลฉุนชิ่งกับติงเฉี่ยวน่ารับหน้าที่สำคัญเป็นครั้งแรก สิ่งแรกที่กังวลก็คือปัญหาเรื่องกำลังคน

Chinese

因为如果是要整体负责一个大学的话，市场组就相当于是开路先锋，没有它就相当于老虎没有牙。

Thai

เพราะหากต้องรับผิดชอบมหาวิทยาลัยทั้งแห่งแล้ว ทีมการตลาดก็เทียบเท่ากับกองหน้าบุกเบิก ถ้าไม่มีมันก็เท่ากับเสือที่ไม่มีเขี้ยวเล็บ

Chinese

“我可以让兰兰调几个人给你们，但她们两个不行，年后我们会有更大的动作，要做一个拼团到店的服务，她们两个现在已经在提前做准备了。”

Thai

“ฉันให้หลานหลานโยกคนให้พวกนายได้สักสองสามคน แต่สองคนนั้นไม่ได้ หลังปีใหม่พวกเราจะมีก้าวที่ใหญ่กว่าเดิม จะทำบริการพินถวนหน้าร้าน ตอนนี้พวกเธอสองคนเริ่มเตรียมตัวล่วงหน้าแล้ว”

Chinese

“那我们回去重新招人吧。”

Thai

“งั้นพวกเรากลับไปรับสมัครคนใหม่ดีกว่า”

Chinese

“可以，但人数不要太多。”

Thai

“ได้ แต่อย่ารับเยอะเกินไปล่ะ”

Chinese

江勤的话说完之后，来存庆就陷入了思考当中，而丁巧娜则一脸好奇地盯着江勤看了许久。

Thai

หลังจากเจียงฉินพูดจบ ไหลฉุนชิ่งก็ตกอยู่ในห้วงความคิด ส่วนติงเฉี่ยวน่ากลับจ้องมองเจียงฉินด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นอยู่นาน

Chinese

“巧娜，你还有什么问题吗？”

Thai

“เฉี่ยวน่า เธอยังมีปัญหาอะไรอีกไหม”

Chinese

“老板，我们老板娘是不是长得很漂亮啊？”

Thai

“เถ้าแก่ เถ้าแก่เนี้ยของเราหน้าตาสวยมากเลยใช่ไหม”

Chinese

江勤听完之后一愣：“哦，你是后期加入的，还没见过她是吧？”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็ชะงักไป “อ้อ เธอเข้าร่วมทีหลัง ยังไม่เคยเจอเธอสินะ”

Chinese

丁巧娜点点头：“不过我刚才问董哥了，董哥说老板娘是颜值天花板。”

Thai

ติงเฉี่ยวน่าพยักหน้า “แต่เมื่อกี้ฉันถามพี่ต่งแล้ว พี่ต่งบอกว่าเถ้าแก่เนี้ยสวยระดับเพดานบินเลย”

Chinese

“我不知道，我这个人脸盲，根本分不清楚谁漂亮谁不漂亮。”

Thai

“ฉันไม่รู้หรอก ฉันเป็นคนจำหน้าคนไม่เก่ง แยกไม่ออกเลยว่าใครสวยใครไม่สวย”

Chinese

“哦。”

Thai

“อ้อ”

Chinese

丁巧娜淡淡地应了一声，觉得董文豪在拍马屁的可能性更大了一点。

Thai

ติงเฉี่ยวน่าขานรับเรียบๆ รู้สึกว่าความเป็นไปได้ที่ต่งเหวินหาวจะประจบสอพลอนั้นมีมากขึ้นอีกหน่อย

Chinese

转眼之间，时间来到了傍晚，该是吃饭的时候了。

Thai

พริบตาเดียว เวลาก็มาถึงช่วงพลบค่ำ ถึงเวลากินข้าวแล้ว

Chinese

来存庆和丁巧娜专门从科技大学跑来述职，作为老板，总不能连个饭也不管。

Thai

ไหลฉุนชิ่งกับติงเฉี่ยวน่าตั้งใจเดินทางจากมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมารายงานผลงาน ในฐานะเถ้าแก่ จะไม่เลี้ยงข้าวสักมื้อก็คงไม่ได้

Chinese

于是，江勤让董文豪先去南山饭庄订桌，又打电话给苏奈，叫她把魏兰兰、谭青和卢雪梅一起叫过来。

Thai

ดังนั้นเจียงฉินจึงให้ต่งเหวินหาวไปจองโต๊ะที่ร้านอาหารหนานซานก่อน และโทรศัพท์หาซูไน่ บอกให้เธอชวนเว่ยหลานหลาน ถานชิง และลู่เสวี่ยเหมยมาด้วยกัน

Chinese

离开了208，来到了前广场。

Thai

ออกจากห้อง 208 ก็มาถึงลานหน้าอาคาร

Chinese

冬夜之下，前广场灯光尽开，来往的学生络绎不绝，看上去有种韩剧式的氛围感。

Thai

ภายใต้ค่ำคืนฤดูหนาว ลานหน้าอาคารเปิดไฟสว่างไสว นักศึกษาเดินผ่านไปมาไม่ขาดสาย ดูแล้วให้บรรยากาศราวกับซีรีส์เกาหลี

Chinese

江勤让他们在路口等等，自己则跑去喜甜，问小富婆要不要一起过来吃饭，顺便对笨手笨脚的高文慧嘲讽了两句，以报她上次假扮冯楠舒的仇。

Thai

เจียงฉินให้พวกเขารออยู่ที่ทางแยก ส่วนตัวเองวิ่งไปที่ร้านสี่เถียน ถามแม่หนูเศรษฐีว่าจะไปกินข้าวด้วยกันไหม ถือโอกาสแดกดันเกาเหวินฮุ่ยผู้เงอะงะงุ่มง่ามไปสองสามคำ เพื่อชำระแค้นที่ครั้งก่อนเธอแกล้งปลอมตัวเป็นเฝิงหนานซู

Chinese

“巧娜，你知道吗，我听董哥说，半年前，这个广场里连三个客人都没有，商户一到八点就关门歇业了，因为没生意还浪费电。”

Thai

“เฉี่ยวน่า เธอรู้ไหม ฉันได้ยินพี่ต่งบอกว่าเมื่อครึ่งปีก่อน ในลานกว้างนี้ไม่มีลูกค้าแม้แต่สามคนด้วยซ้ำ พ่อค้าแม่ค้าพอถึงสองทุ่มก็ปิดร้านพักผ่อนแล้ว เพราะไม่มีลูกค้าแถมยังเปลืองไฟ”

Chinese

来存庆摸出一根烟，边抽边说。

Thai

ไหลฉุนชิ่งหยิบบุหรี่ออกมามวนหนึ่ง สูบพลางพูดพลาง

Chinese

“我知道，虽然我来的晚，但是老板的事迹我听过很多，而且自从认识老板之后，我感觉这辈子再也不会遇到让我惊讶的人了。”

Thai

“ฉันรู้ ถึงฉันจะมาทีหลัง แต่วีรกรรมของเถ้าแก่ฉันได้ยินมาเยอะมาก อีกอย่างตั้งแต่รู้จักเถ้าแก่ ฉันรู้สึกว่าชาตินี้คงไม่เจอใครที่ทำให้ฉันประหลาดใจได้อีกแล้ว”

Chinese

丁巧娜说着话，忽然就看到老板正带着一个清冷如月光般女孩走了过来，完美的五官搭配一脸高冷的样子，简直人间绝色。

Thai

ขณะที่ติงเฉี่ยวน่ากำลังพูดอยู่ จู่ๆ ก็เห็นเถ้าแก่กำลังพาเด็กสาวที่เย็นเยียบดุจแสงจันทร์คนหนึ่งเดินตรงมา เครื่องหน้าอันไร้ที่ติประกอบกับท่าทางเย็นชาสูงส่ง ช่างงดงามหาใดเปรียบในใต้หล้า

Chinese

完了，话说早了……

Thai

แย่ละ พูดเร็วเกินไปแล้ว…

Chinese

她又遇见一个让自己惊讶的人了。

Thai

เธอได้เจอคนที่ทำให้ตัวเองประหลาดใจเข้าอีกคนแล้ว

Chinese

丁巧娜的目光微愣，眼睛渐渐眯起，赫然发现老板和这位高冷的美女是牵着手的状态。

Thai

สายตาของติงเฉี่ยวน่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาค่อยๆ หรี่ลง แล้วก็พลันพบว่าเถ้าแก่กับสาวสวยสุดเย็นชาคนนี้กำลังจับมือกันอยู่

Chinese

这是老板娘？

Thai

นี่คือเถ้าแก่เนี้ยเหรอ

Chinese

我去，老板这是有多不要脸，找了个这样的老板娘还敢说自己是脸盲？

Thai

ให้ตายสิ เถ้าแก่จะหน้าหนาเกินไปแล้ว มีเถ้าแก่เนี้ยแบบนี้ยังกล้าบอกว่าตัวเองจำหน้าคนไม่เก่งอีกเหรอ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)