หินรอภรรยา

Chinese

第448章 望妻石

Thai

ตอนที่ 448 หินรอภรรยา

Chinese

夜色渐渐降落，月朗星疏，窗外又刮起了寒风，而别墅内则是一片热闹。

Thai

ยามราตรีค่อยๆ โรยตัวลงมา แสงจันทร์กระจ่างดวงดาวบางตา ลมหนาวพัดกรูอยู่นอกหน้าต่างอีกครา ทว่าภายในวิลล่ากลับคึกคักอย่างยิ่ง

Chinese

包好的饺子都已经下锅了，咕嘟咕嘟的，在热浪中起伏，随水波而翻滚。

Thai

เกี๊ยวที่ห่อเสร็จแล้วล้วนถูกหย่อนลงหม้อไปหมดแล้ว เสียงน้ำเดือดปุดๆ ตัวเกี๊ยวลอยขึ้นลงท่ามกลางไอร้อน ม้วนตัวพลิกไปตามระลอกคลื่นน้ำ

Chinese

董文豪作为208的名厨，也是露了一手，炒了好多的菜。

Thai

ต่งเหวินหาวในฐานะพ่อครัวเอกแห่ง 208 ก็ได้แสดงฝีมือทำกับข้าวออกมาหลายอย่างเช่นกัน

Chinese

不过有一道菜叫做拔丝地瓜，他不是很擅长，只能在网上一边找视频一边照着做。

Thai

ทว่ามีอาหารจานหนึ่งที่เรียกว่ามันเทศเชื่อมน้ำตาลดึงเส้น เขาไม่ค่อยถนัดนัก จึงได้แต่เปิดคลิปดูบนอินเทอร์เน็ตไปพลางทำตามไปพลาง

Chinese

他其实不太喜欢做不擅长的菜的，尤其是这种清理锅具十分麻烦的菜，但是老板点名要吃这个，而且是必须吃，他也只能勇猛尝试了。

Thai

จริงๆ แล้วเขาไม่ค่อยชอบทำอาหารที่ไม่ถนัด โดยเฉพาะอาหารประเภทที่ทำความสะอาดหม้อและกระทะยุ่งยากแบบนี้ แต่เถ้าแก่เจาะจงว่าอยากกินจานนี้ แถมยังย้ำว่าต้องได้กิน เขาก็ได้แต่จำใจพยายามอย่างสุดความสามารถ

Chinese

“这么大一个男人，竟然喜欢吃甜食，啧啧啧……”

Thai

“ผู้ชายตัวโตขนาดนี้ ดันชอบกินของหวานซะได้ จึ๊ๆๆ…”

Chinese

董文豪一边嘟囔着，一边开始熬糖，而剩下一批懒货则聚客厅的地毯上一边等一边打牌。

Thai

ต่งเหวินหาวพึมพำไปพลางเริ่มเคี่ยวน้ำตาลไปพลาง ขณะที่พวกตัวขี้เกียจที่เหลือพากันไปนั่งรวมกลุ่มอยู่บนพรมในห้องนั่งเล่น เล่นไพ่รอพลางๆ

Chinese

没多久的功夫，分站的邓媛也来了，她和商务部的孙志关系比较好，所以一人代表两人，给老板送了一套精致的茶具。

Thai

ไม่นานนัก เติ้งหยวนจากสาขาย่อยก็มาถึง เธอมีความสัมพันธ์อันดีกับซุนจื้อจากฝ่ายธุรกิจ จึงเป็นตัวแทนของทั้งสองคนมอบชุดน้ำชาอันประณีตชุดหนึ่งให้เถ้าแก่

Chinese

接着是徐凯旋，以及和他一起到沪上打工的老婆，这俩人，之前在沪上顶多混个温饱，但现在已经迈入小康了，前段时间还从那个违规出租的阳台隔断房搬了出来，换了个小小的一室一厅。

Thai

ถัดมาคือสวีไข่เสวียนและภรรยาที่มาทำงานที่เซี่ยงไฮ้ด้วยกัน สองคนนี้เมื่อก่อนทำงานในเซี่ยงไฮ้อย่างมากก็แค่พอกินพอใช้ แต่ตอนนี้ก้าวเข้าสู่ระดับพอมีพอกินแล้ว ช่วงก่อนหน้านี้ยังย้ายออกจากห้องกั้นระเบียงที่ปล่อยเช่าผิดกฎหมาย แล้วเปลี่ยนมาอยู่ห้องชุดขนาดเล็กแบบหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น

Chinese

虽然是租的，但徐凯旋对于之前想都不敢想的“买房”二字，却稍微动了心思。

Thai

แม้จะเป็นห้องเช่า แต่สวีไข่เสวียนก็เริ่มแอบคิดถึงคำว่า “ซื้อบ้าน” ที่เมื่อก่อนไม่กล้าแม้แต่จะคิดขึ้นมาบ้างแล้ว

Chinese

然后就是在各大商圈来回跑的卢雪梅，她是设计部经理，208的老成员，但却非常热爱摄影，很多知名照片都是出自她手。

Thai

จากนั้นก็เป็นลู่เสวี่ยเหมยที่วิ่งวุ่นไปตามย่านการค้าต่างๆ เธอเป็นผู้จัดการแผนกออกแบบ สมาชิกเก่าแก่ของ 208 แต่กลับหลงใหลในการถ่ายภาพเป็นอย่างยิ่ง รูปถ่ายชื่อดังมากมายล้วนมาจากฝีมือของเธอ

Chinese

比如“208全体成员参观环球金融中心”、“拼团老板江勤创业学业两不误，成绩业绩一起抓”、“魏兰兰与临川市领导亲切会面”、“狗熊爬树”等。

Thai

ตัวอย่างเช่น “สมาชิก 208 ทุกคนเยี่ยมชมศูนย์การเงินโลก” “เจียงฉินเถ้าแก่พินถวนสร้างธุรกิจและการเรียนไม่ขาดตกบกพร่อง คว้าทั้งผลการเรียนและผลงานพร้อมกัน” “เว่ยหลานหลานพบปะพูดคุยอย่างสนิทสนมกับผู้นำเมืองหลินชวน” “หมีปีนต้นไม้” เป็นต้น

Chinese

她也送了一份礼物，是一本亲手设计的相册，名字叫做告白。

Thai

เธอก็มอบของขวัญชิ้นหนึ่งเช่นกัน เป็นสมุดภาพที่ออกแบบด้วยตนเอง มีชื่อว่า《สารภาพรัก》

Chinese

里面有江勤的照片，冯楠舒的照片，还有两个人的合影，涉及到的场景很多，每一张都可以打9分。

Thai

ด้านในมีทั้งรูปถ่ายของเจียงฉิน รูปถ่ายของเฝิงหนานซู และรูปถ่ายคู่ของทั้งสองคน ซึ่งครอบคลุมหลากหลายสถานที่ ทุกรูปล้วนให้คะแนนได้ถึง 9 คะแนน

Chinese

老板娘独占十分，老板倒扣一分。

Thai

เถ้าแก่เนี้ยได้ไปเต็มสิบคะแนน ส่วนเถ้าแก่ถูกหักออกหนึ่งคะแนน

Chinese

其中的封面是用冯楠舒在雪地里的照片做的，画面中的她清澈而灵动，仙气十足，站在纯白的雪地上，耀了一世界的白。

Thai

หน้าปกนั้นทำจากรูปถ่ายของเฝิงหนานซูท่ามกลางหิมะ เธอในภาพดูบริสุทธิ์ผุดผ่องและมีชีวิตชีวา เปี่ยมล้นด้วยกลิ่นอายดั่งเทพธิดา ยืนอยู่บนผืนหิมะสีขาวบริสุทธิ์ ส่องประกายความขาวกระจ่างไปทั่วทั้งโลก

Chinese

从内到外，这本相册的每一页都透露着设计精巧，因为每个部分都有恰到好处的留白，自然而不空旷，看上去就好像是在呼应着相册的名字。

Thai

ตั้งแต่ด้านในจนถึงด้านนอก ทุกหน้าของสมุดภาพเล่มนี้ล้วนเผยให้เห็นถึงความประณีตในการออกแบบ เพราะทุกส่วนมีการเว้นที่ว่างไว้อย่างพอดิบพอดี ดูเป็นธรรมชาติแต่ไม่เวิ้งว้าง ราวกับกำลังตอบรับกับชื่อของสมุดภาพ

Chinese

见到这一幕，208的众人都傻了。

Thai

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ทุกคนใน 208 ต่างพากันอึ้งไป

Chinese

“雪梅，你就这么渴望进步吗？”

Thai

“เสวี่ยเหมย เธอปรารถนาความก้าวหน้าขนาดนี้เชียวเหรอ”

Chinese

“我建议你马上扔掉，然后把源文件打包发给我，让我来。”

Thai

“ฉันแนะนำให้เธอทิ้งไปเดี๋ยวนี้เลย แล้วบีบอัดไฟล์ต้นฉบับส่งมาให้ฉัน ให้ฉันทำแทน”

Chinese

“这本相册……能换一栋这样的别墅也说不定啊。”

Thai

“สมุดภาพเล่มนี้…อาจจะแลกวิลล่าแบบนี้ได้สักหลังเลยก็ได้นะเนี่ย”

Chinese

“这是生生拿捏住了老板娘的喜好啊雪梅，我记得你当初还怼过老板呢？那个正直的伱去哪儿了？”

Thai

“นี่มันกุมหัวใจความชอบของเถ้าแก่เนี้ยอยู่หมัดเลยนะเสวี่ยเหมย ฉันจำได้ว่าตอนนั้นเธอยังเคยเถียงเถ้าแก่อยู่เลยไม่ใช่เหรอ คนที่เที่ยงตรงคนนั้นหายไปไหนแล้วล่ะ”

Chinese

卢雪梅一撩头发：“老板娘才是我挚爱的模特，老板只是顺带的，这叫……夫凭妻贵！”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยสะบัดผม “เถ้าแก่เนี้ยต่างหากล่ะคือนางแบบสุดที่รักของฉัน เถ้าแก่น่ะแค่ติดร่างแหมาด้วย นี่เขาเรียกว่า…สามีสูงส่งได้เพราะบารมีภรรยา!”

Chinese

魏兰兰拍拍她的肩膀：“看来雪梅也掌握了升职密码。”

Thai

เว่ยหลานหลานตบไหล่เธอ “ดูท่าเสวี่ยเหมยจะกุมรหัสลับแห่งการเลื่อนตำแหน่งได้แล้วสินะ”

Chinese

升不升职对卢雪梅来说无所谓，因为208的所有人都知道，她是真的爱死了老板娘的颜，就像当初去考察市场的那个暑假，她的相机可都是老板娘的镜头。

Thai

จะได้เลื่อนตำแหน่งหรือไม่สำหรับลู่เสวี่ยเหมยแล้วไม่สำคัญเลย เพราะทุกคนใน 208 ต่างรู้ดีว่าเธอหลงรักใบหน้าของเถ้าแก่เนี้ยเข้าขั้นคลั่งไคล้ เหมือนกับช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่ไปสำรวจตลาดในคราวนั้น กล้องของเธอมีแต่ภาพของเถ้าแก่เนี้ยเต็มไปหมด

Chinese

“对了，老板娘呢？”

Thai

“จริงสิ เถ้าแก่เนี้ยล่ะ”

Chinese

文锦瑞抬头：“老板娘去婶婶家了，我今天中午见了一面，好贵妇啊，跟老板娘的气质一模一样。”

Thai

เหวินจิ่นรุ่ยเงยหน้าขึ้น “เถ้าแก่เนี้ยไปบ้านอาสะใภ้ค่ะ เมื่อตอนเที่ยงฉันเจอแวบหนึ่ง ดูเป็นคุณนายผู้สูงศักดิ์มากเลย กลิ่นอายเหมือนกับเถ้าแก่เนี้ยเป๊ะเลย”

Chinese

卢雪梅有点失望，还想让老板娘看第一眼呢，没办法，只能先便宜老板了，不过在屋里转悠一圈之后，她发现老板竟然也不在。

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยผิดหวังเล็กน้อย อุตส่าห์อยากให้เถ้าแก่เนี้ยดูเป็นคนแรกซะหน่อย แต่ช่วยไม่ได้ คงต้องยกผลประโยชน์ให้เถ้าแก่ดูก่อนแล้ว ทว่าหลังจากเดินวนรอบบ้านหนึ่งรอบ เธอกลับพบว่าเถ้าแก่ก็ไม่อยู่เช่นกัน

Chinese

“诶，老板哪儿去了？”

Thai

“เอ๊ะ เถ้าแก่ไปไหนแล้วล่ะ”

Chinese

“额，你看门口那个望妻石像不像老板？”

Thai

“เอ่อ เธอดูหินรอภรรยาตรงประตูทางเข้านั่นสิว่าเหมือนเถ้าแก่ไหม”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

卢雪梅回头一看，发现门口的阴影里果然蹲了个人，一直盯着大门口的方向，嘴里还叼了根牙签。

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยหันกลับไปมอง ก็พบว่าในเงามืดตรงประตูมีคนนั่งยองๆ อยู่คนหนึ่งจริงๆ กำลังจ้องมองไปทางประตูใหญ่เขม็ง ในปากยังคาบไม้จิ้มฟันเอาไว้อันหนึ่ง

Chinese

他的眼神里有三分凉薄，三分淡然，和四分的漫不经心，如同扇形统计图一样的眼睛下隐藏着一丝盼望。

Thai

แววตาของเขามีความเย็นชาอยู่สามส่วน ความเฉยเมยสามส่วน และความไม่ใส่ใจอีกสี่ส่วน ภายใต้สายตาที่แบ่งสัดส่วนดั่งแผนภูมิวงกลมนั้นกลับซ่อนความเฝ้ารอเอาไว้จางๆ

Chinese

咱就是说，多久没见了聊聊天也正常的，可是这都一下午了，怎么天都黑了还不回来。

Thai

จะว่าไปแล้ว ไม่ได้เจอกันนานคุยกันตามประสาบ้างก็เป็นเรื่องปกติ แต่นี่มันปาเข้าไปทั้งบ่ายแล้ว ฟ้าก็มืดแล้วทำไมยังไม่กลับมาอีก

Chinese

这个好朋友，真是让人操心。

Thai

เพื่อนสนิทคนนี้ ชวนให้คนเป็นห่วงจริงเชียว

Chinese

江勤念念叨叨的，然后把文锦瑞叫过来，让她帮忙给换了杯茶。

Thai

เจียงฉินพึมพำบ่นอุบอิบ จากนั้นก็เรียกเหวินจิ่นรุ่ยมา ให้เธอช่วยเปลี่ยนน้ำชาแก้วใหม่ให้

Chinese

他根本都没觉得自己等了多久，可这杯热茶竟然凉透了，只能说沪上的冬天是真的冷。

Thai

เขาไม่ได้รู้สึกเลยสักนิดว่าตัวเองรอนานแค่ไหน แต่ชาร้อนถ้วยนี้กลับเย็นชืดไปหมดแล้ว ได้แต่บอกว่าฤดูหนาวของเซี่ยงไฮ้มันหนาวจับใจจริงๆ

Chinese

正当文锦瑞进去帮他换茶水的功夫，别墅的门口忽然被两束灯光照亮，随即，一辆黑色的轿车朝着门前驶来，稳稳停住。

Thai

ขณะที่เหวินจิ่นรุ่ยเดินเข้าไปเปลี่ยนน้ำชาให้เขา หน้าประตูวิลล่าพลันสว่างวาบด้วยลำแสงไฟหน้ารถสองดวง จากนั้นรถเก๋งสีดำคันหนึ่งก็แล่นตรงมายังหน้าประตู ก่อนจะจอดนิ่งสนิท

Chinese

冯楠舒先一步下车，然后就是跟她一起去了婶婶家的高文慧和王海妮，三个人一前两后，朝着别墅而来。

Thai

เฝิงหนานซูก้าวลงจากรถก่อนเป็นคนแรก ตามด้วยเกาเหวินฮุ่ยและหวังไห่หนีที่ไปบ้านอาสะใภ้ด้วยกัน ทั้งสามคนเดินเรียงหนึ่งคนหน้าสองคนหลังมุ่งหน้ามายังวิลล่า

Chinese

江勤这时候正冷的跺脚呢，与灯光璀璨的室内形成了鲜明的对比，尤其是裹着衣服的形象，可怜，无助，还狗。

Thai

ตอนนี้เจียงฉินกำลังหนาวจนต้องกระทืบเท้า ตัดกับภายในบ้านที่มีแสงไฟสว่างไสวอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะสารรูปที่ห่อตัวอยู่ในเสื้อผ้า ช่างดูน่าสงสาร ไร้ที่พึ่งพา แถมยังดูหมาอีกต่างหาก

Chinese

“哥哥，你在干什么？”

Thai

“พี่คะ กำลังทำอะไรอยู่เหรอ”

Chinese

“我在……等小高同学和海王妮啊！”

Thai

“ฉันกำลัง…รอเพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกากับไห่หวังหนีน่ะสิ!”

Chinese

江勤咳嗽一声，一本正经地开口：“小高同学，海王妮，你们怎么这么晚才回来？没看到天都已经黑了吗？”

Thai

เจียงฉินกระแอมไอหนึ่งที แล้วเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง “เพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกา ไห่หวังหนี ทำไมพวกเธอถึงเพิ่งกลับมาป่านนี้ ไม่เห็นเหรอว่าฟ้ามืดหมดแล้ว”

Chinese

高文慧沉默了一下，转头看向冯楠舒：“楠舒，你以后吃核桃都不用买钳子，让江勤给你用嘴吧唧开。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเงียบไปชั่วขณะ หันไปมองเฝิงหนานซู “หนานซู วันหลังเธอกินวอลนัตไม่ต้องซื้อคีมหนีบแล้วนะ ให้เจียงฉินใช้ปากขบให้เธอเลย”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

王海妮伸手掏出自己的手机：“诺基亚可以砸核桃的，但我觉得就算是这样，也撬不开江总的嘴。”

Thai

หวังไห่หนียื่นมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมา “โนเกียเอาไว้ทุบวอลนัตได้นะ แต่ฉันคิดว่าต่อให้เป็นแบบนั้น ก็คงงัดปากของประธานเจียงไม่ออกอยู่ดี”

Chinese

江勤啐她们一口：“好心当成驴肝肺是吧？这都深更半夜了才回来，我为谁啊，我是怕你这一百五十斤被人拐走！”

Thai

เจียงฉินถ่มน้ำลายใส่พวกเธอ “หวังดีกลายเป็นประสงค์ร้ายใช่ไหมเนี่ย ดึกดื่นค่ำมืดขนาดนี้แล้วถึงเพิ่งกลับมา ฉันทำเพื่อใครกัน ฉันกลัวว่าน้ำหนักหนึ่งร้อยห้าสิบจินอย่างเธอจะโดนใครลักพาตัวไปต่างหาก!”

Chinese

“听见没有啊楠舒，这就是指桑骂槐，他在抱怨你回来的晚。”

Thai

“ได้ยินไหมหนานซู นี่แหละด่าว่าทางอ้อม เขากำลังบ่นว่าเธอกลับมาช้าต่างหาก”

Chinese

“行了，什么乱七八糟的，快别这么多废话了，赶紧进去吧，饺子都快煮散了。”

Thai

“พอแล้ว ไร้สาระอะไรกัน อย่ามัวแต่พูดมาก รีบเข้าไปข้างในได้แล้ว เกี๊ยวต้มจนแทบจะเละหมดแล้ว”

Chinese

江勤说话间攥紧了小富婆的手：“还挺热乎的，小高同学你以后不要回来这么晚听到没有？”

Thai

เจียงฉินพูดพลางกุมมือแม่หนูเศรษฐีไว้แน่น “ยังอุ่นอยู่เลยนี่ เพื่อนนักศึกษาเสี่ยวเกา วันหลังอย่ากลับดึกขนาดนี้อีก ได้ยินไหม”

Chinese

冯楠舒点点头：“知道了，以后她天不黑就回来。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้า “รู้แล้ว วันหลังฟ้ายังไม่มืดเธอก็จะกลับมา”

Chinese

高文慧：“……”

Thai

เกาเหวินฮุ่ย “…”

Chinese

王海妮：“一个被窝里睡不出两种人，真的。”

Thai

หวังไห่หนี “คนนอนผ้าห่มผืนเดียวกันนิสัยไม่ต่างกันเลยจริงๆ”

Chinese

随着老板娘的到来，饺子开始出锅了，董文豪也喊着路飞宇他们，帮忙把菜端了上来。

Thai

เมื่อเถ้าแก่เนี้ยมาถึง เกี๊ยวก็เริ่มตักขึ้นจากหม้อ ต่งเหวินหาวก็ตะโกนเรียกลู่เฟยอวี่และคนอื่นๆ ให้ช่วยกันยกกับข้าวมาเสิร์ฟ

Chinese

此时的卢雪梅掏出了自己精心准备的相册，送到了冯楠舒的面前。

Thai

ตอนนี้เองลู่เสวี่ยเหมยได้หยิบสมุดภาพที่เตรียมไว้อย่างประณีตออกมา นำไปส่งมอบตรงหน้าเฝิงหนานซู

Chinese

见到这本相册之后，冯楠舒的表情忽然变得极为生动，眼眸里像是有水在荡漾，而水波当中全都是闪耀的星星，然后一堆好人卡差点要把卢雪梅给淹没了。

Thai

หลังจากเห็นสมุดภาพเล่มนี้ สีหน้าของเฝิงหนานซูก็พลันมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างยิ่ง ในดวงตาราวกับมีสายน้ำกระเพื่อมไหว และท่ามกลางระลอกคลื่นนั้นก็เต็มไปด้วยดวงดาวที่ส่องประกายระยิบระยับ จากนั้นการ์ดคนดีเป็นกระตั้กก็แทบจะท่วมทับลู่เสวี่ยเหมยจนมิด

Chinese

而更疯狂的是高文慧，这他妈哪是相册啊，这简直就是糖罐子啊！

Thai

ส่วนคนที่คลั่งไคล้ยิ่งกว่าก็คือเกาเหวินฮุ่ย นี่มันใช่สมุดภาพที่ไหนกันล่ะ นี่มันโถน้ำตาลชัดๆ!

Chinese

江勤也懵了，指着一张他牵着小富婆在枫林尽染的步行道走的照片问：“这是什么时候拍的？我怎么一点印象也没有？”

Thai

เจียงฉินเองก็งงงวย ชี้ไปที่รูปหนึ่งซึ่งเขาจูงมือแม่หนูเศรษฐีเดินอยู่บนทางเดินท่ามกลางป่าเมเปิลที่เปลี่ยนเป็นสีแดงชาดแล้วถามว่า “นี่ถ่ายไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่มีความทรงจำเลยสักนิด”

Chinese

“去年秋天，我在学校采风，偶遇。”

Thai

“ฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้วค่ะ ฉันไปเก็บเกี่ยวแรงบันดาลใจในมหาวิทยาลัย บังเอิญเจอพอดี”

Chinese

“那这张她骑电动车带着我的呢？”

Thai

“แล้วรูปนี้ที่เธอขี่รถจักรยานไฟฟ้าซ้อนฉันล่ะ”

Chinese

卢雪梅凑过来看了一眼：“今年春天，我在女生宿舍楼下采风，偶遇。”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยชะโงกหน้าเข้ามาดูแวบหนึ่ง “ฤดูใบไม้ผลิปีนี้ค่ะ ฉันไปเก็บเกี่ยวแรงบันดาลใจใต้หอพักหญิง บังเอิญเจอพอดี”

Chinese

江勤：“？？？？？”

Thai

เจียงฉิน “?????”

Chinese

“那这张在甜品店吃冰激凌的呢？”

Thai

“แล้วรูปที่กินไอศกรีมในร้านขนมหวานนี่ล่ะ”

Chinese

“今年夏天，我在甜品店采风，偶遇。”

Thai

“ฤดูร้อนปีนี้ค่ะ ฉันไปเก็บเกี่ยวแรงบันดาลใจในร้านขนมหวาน บังเอิญเจอพอดี”

Chinese

“你在甜品店采风？你听听你在说什么，还偶遇，这他妈是跟踪吧，你怎么还有这种癖好？”

Thai

“เธอไปเก็บเกี่ยวแรงบันดาลใจในร้านขนมหวานเนี่ยนะ ฟังดูสิว่าพูดอะไรออกมา ยังจะบังเอิญเจออีก นี่มันสะกดรอยตามชัดๆ ทำไมเธอถึงมีรสนิยมพิลึกแบบนี้ด้วย”

Chinese

卢雪梅看向冯楠舒：“老板娘，我真的是偶遇。”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยหันไปมองเฝิงหนานซู “เถ้าแก่เนี้ยคะ ฉันบังเอิญเจอจริงๆ นะคะ”

Chinese

冯楠舒点点头：“就是偶遇，我相信你。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้า “บังเอิญเจอนั่นแหละ ฉันเชื่อเธอ”

Chinese

“真的是偶遇啊老板，虽然学校里人很多，但是老板娘真的是那种放人堆里也能一眼就看到的人，我就随手拍两张喽。”

Thai

“บังเอิญเจอจริงๆ นะคะเถ้าแก่ ถึงแม้ในมหาวิทยาลัยจะมีคนเยอะมาก แต่เถ้าแก่เนี้ยเป็นคนประเภทที่ต่อให้อยู่ในฝูงชนก็มองเห็นได้ในแวบแรกจริงๆ ฉันก็เลยแค่ถ่ายเก็บไว้สองสามรูปเองค่ะ”

Chinese

江勤把相册合上，塞到小富婆怀里：“吃完饭再看，大家都等着呢。”

Thai

เจียงฉินปิดสมุดภาพ ยัดใส่อ้อมอกแม่หนูเศรษฐี “กินข้าวเสร็จค่อยดู ทุกคนกำลังรอกันอยู่”

Chinese

“好。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

寒风、冬夜，灯火，朋友，这点饺子配菜的聚餐吃着实热闹，大家推杯换盏，大赞董文豪的手艺。

Thai

ลมหนาว ค่ำคืนฤดูหนาว แสงไฟ ผองเพื่อน มื้ออาหารที่มีเกี๊ยวกับกับข้าวไม่กี่อย่างนี้กินกันอย่างครึกครื้นยิ่ง ทุกคนชนแก้วสังสรรค์ พลางเอ่ยปากชมฝีมือของต่งเหวินหาวไม่ขาดสาย

Chinese

只是，少了严教授的参与，他们都少了些许逼良为娼的快感。

Thai

เพียงแต่ ขาดศาสตราจารย์เหยียนมาร่วมวงด้วย พวกเขาจึงขาดความสะใจในการบีบบังคับคนดีให้เสียผู้เสียคนไปบ้าง

Chinese

连路飞宇都是这么觉得的，他之前每次逢年过节都要和老板打配合敬酒，不禁觉得还是逗老头有意思。

Thai

แม้แต่ลู่เฟยอวี่ก็ยังคิดเช่นนี้ แต่ก่อนทุกช่วงเทศกาลปีใหม่เขาต้องคอยประสานงานกับเถ้าแก่เพื่อชนแก้วคารวะ อดรู้สึกไม่ได้ว่าการได้แกล้งคนแก่มันสนุกกว่าจริงๆ

Chinese

吃过了晚饭之后，大家打算回酒店，毕竟这里家具都是新的，房子也是新的，多多少少都会有点甲醛，而且大家明天就要离开了，行李都在酒店，就没必要在这里过夜了。

Thai

พอกินมื้อค่ำเสร็จแล้ว ทุกคนก็กะว่าจะกลับโรงแรม เพราะอย่างไรเสียเฟอร์นิเจอร์ที่นี่ก็ใหม่ทั้งหมด บ้านก็ใหม่ ย่อมมีสารฟอร์มาลดีไฮด์หลงเหลืออยู่บ้างไม่มากก็น้อย อีกทั้งทุกคนต้องเดินทางกลับในวันพรุ่งนี้แล้ว สัมภาระทั้งหมดก็อยู่ที่โรงแรม จึงไม่มีความจำเป็นต้องค้างคืนที่นี่

Chinese

“收拾一下垃圾吧，待会儿走的时候带着。”

Thai

“เก็บกวาดขยะกันหน่อยเถอะ เดี๋ยวตอนจะไปจะได้หิ้วติดมือไปด้วย”

Chinese

魏兰兰指挥着众人，把整个客厅都打扫了一遍。

Thai

เว่ยหลานหลานสั่งการทุกคน ทำความสะอาดห้องนั่งเล่นทั้งหมดไปรอบหนึ่ง

Chinese

虽然她现在已经不是江勤的秘书了，但要是论起贴心，208还是没人比的上她。

Thai

แม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่ได้เป็นเลขานุการของเจียงฉินแล้ว แต่หากพูดถึงเรื่องความใส่ใจ ใน 208 ก็ยังไม่มีใครเทียบเธอได้

Chinese

“咦，老板呢？”

Thai

“เอ๊ะ เถ้าแก่ล่ะ”

Chinese

“不知道，好像吃了一半就跑了，老板娘也不在了。”

Thai

“ไม่รู้สิ เหมือนกินไปได้ครึ่งหนึ่งก็ชิ่งหนีไปแล้ว เถ้าแก่เนี้ยก็ไม่อยู่เหมือนกัน”

Chinese

“那就稍等儿吧，反正天还早呢。”

Thai

“งั้นก็รอก่อนสักประเดี๋ยวเถอะ อย่างไรเสียเวลาก็ยังเร็วอยู่”

Chinese

听到魏兰兰说等会儿，高文慧瞬间跑到沙发上，偷偷把那本《告白》从冯楠舒的包里拿出来，打算狠狠吃一波甜的。

Thai

พอได้ยินเว่ยหลานหลานบอกให้รอ เกาเหวินฮุ่ยก็รีบวิ่งไปที่โซฟาทันที แอบหยิบสมุดภาพ《สารภาพรัก》เล่มนั้นออกมาจากกระเป๋าของเฝิงหนานซู กะว่าจะเสพความหวานให้ฉ่ำปอดสักหน่อย

Chinese

但她不知道的是，如果她此时上了二楼，会听到一间卧室里不断传出冯楠舒的嗯唔声，比这个还甜。

Thai

แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ หากเวลานี้เธอขึ้นไปบนชั้นสอง จะได้ยินเสียงครางอู้อี้ในลำคอของเฝิงหนานซูดังแว่วออกมาจากห้องนอนห้องหนึ่งอย่างต่อเนื่อง ซึ่งหวานยิ่งกว่านี้เสียอีก

Chinese

“色呆，你又伸舌头？”

Thai

“เจ้าทึ่มลามก นายสอดลิ้นเข้ามาอีกแล้วเหรอ”

Chinese

“没，没伸，是你嘬过去的。”

Thai

“เปล่า ไม่ได้สอด เธอเป็นคนดูดเข้าไปเองต่างหาก”

Chinese

江勤搂着她纤细的小蛮腰，眼神流露出一丝困惑，心说怎么可能是我？然后低下头，要用实际行动证明不是自己。

Thai

เจียงฉินโอบเอวคอดกิ่วอันบอบบางของเธอ แววตาเผยความสับสนออกมาเล็กน้อย ในใจคิดว่าจะเป็นฉันไปได้ยังไงกัน จากนั้นก็ก้มหน้าลงไป หมายจะใช้การกระทำเพื่อพิสูจน์ว่าไม่ใช่ตัวเอง

Chinese

又被啵了嘴儿的小富婆软成了一团，两只手紧紧地环住江勤的脖子，还忍不住踮脚往上凑。

Thai

แม่หนูเศรษฐีที่ถูกประกบปากจุ๊บอีกคราอ่อนระทวยไปทั้งร่าง สองมือโอบกอดรอบคอของเจียงฉินไว้แน่น ทั้งยังอดไม่ได้ที่จะเขย่งปลายเท้ายื่นเข้าไปหา

Chinese

江勤人都麻了，好朋友的小嘴儿实在太润了，吃过一次后根本的停不下来。

Thai

เจียงฉินรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว ปากเล็กๆ ของเพื่อนสนิทมันช่างเนียนนุ่มชุ่มฉ่ำเหลือเกิน พอได้ลิ้มลองสักครั้งแล้วก็หยุดไม่อยู่เลยจริงๆ

Chinese

直到嘴巴开始火辣辣的，抱在一起的两个人才逐渐分开，相互间都有些气喘吁吁。

Thai

จนกระทั่งริมฝีปากเริ่มแสบร้อน ทั้งสองคนที่กอดกันกลมจึงค่อยๆ ผละออกจากกัน ต่างฝ่ายต่างก็หายใจหอบเหนื่อยอยู่บ้าง

Chinese

“都说了不让董文豪做拔丝地瓜了，他偏做，连我这个老板的话都不听，谁知道带了糖之后那么难清理。”

Thai

“บอกแล้วว่าไม่ให้ต่งเหวินหาวทำมันเทศเชื่อมน้ำตาลดึงเส้น เขาก็ดันทุรังจะทำ แม้แต่คำพูดของเถ้าแก่อย่างฉันก็ยังไม่ฟัง ใครจะไปรู้ว่าพอติดน้ำตาลแล้วมันจะทำความสะอาดยากขนาดนี้”

Chinese

“文豪真是个好人……”

Thai

“เหวินหาวเป็นคนดีจริงๆ เลย…”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)