เฝิงหนานซูวัยเก้าขวบ

Chinese

第292章 九岁的冯楠舒

Thai

บทที่ 292 เฝิงหนานซูวัยเก้าขวบ

Chinese

坐着八辆三叉星辉的礼宾车，走在专门策划的旅游观光路线上，同时还有导游不断讲解着生动有趣的历史故事，这事儿着实挺装逼的。

Thai

การได้นั่งรถลีมูซีนตราดาวสามแฉกแปดคัน เดินทางไปตามเส้นทางท่องเที่ยวที่วางแผนไว้เป็นพิเศษ พร้อมกับมีมัคคุเทศก์คอยบรรยายเรื่องราวประวัติศาสตร์ที่ทั้งมีชีวิตชีวาและน่าสนใจไปด้วย เรื่องนี้มันช่างดูขี้อวดชะมัด

Chinese

路飞宇是生怕来往的路人看不见自己这么吊，每次上下车都要绕车一周。

Thai

ลู่เฟยอวี่กลัวว่าคนเดินถนนที่ผ่านไปมาจะไม่เห็นว่าตัวเองเจ๋งแค่ไหน ทุกครั้งที่ขึ้นลงรถจึงต้องเดินวนรอบรถหนึ่งรอบเสมอ

Chinese

“真他妈没出息。”

Thai

“โคตรไม่ได้เรื่องเลยให้ตายสิ”

Chinese

江勤骂骂咧咧地挥挥手，让董文豪赶紧给路飞宇拽走，进了一家专做本帮菜的菜馆。

Thai

เจียงฉินบ่นพึมพำพลางโบกมือ สั่งให้ต่งเหวินหาวรีบไปลากตัวลู่เฟยอวี่ออกมา แล้วเดินเข้าไปในร้านอาหารที่เชี่ยวชาญอาหารพื้นเมืองเซี่ยงไฮ้โดยเฉพาะ

Chinese

等吃饱喝足之后，该玩玩，该乐乐，主打的就是一个纸醉金迷。

Thai

หลังจากกินอิ่มดื่มหนำแล้ว อะไรที่ควรเที่ยวก็เที่ยว อะไรที่ควรสนุกก็สนุก เน้นความหรูหราฟุ่มเฟือยสุขสำราญเป็นหลัก

Chinese

什么东方明珠的旋转餐厅，一千多年历史的水乡古镇，海派传统建筑群，最后，江勤带他们来到了沪上的标志性建筑之一，环球金融中心。

Thai

ไม่ว่าจะเป็นภัตตาคารหมุนของหอไข่มุกบูรพา เมืองโบราณริมน้ำที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าหนึ่งพันปี กลุ่มสถาปัตยกรรมดั้งเดิมสไตล์เซี่ยงไฮ้ และสุดท้าย เจียงฉินก็พาพวกเขามายังหนึ่งในแลนด์มาร์กสำคัญของเซี่ยงไฮ้อย่างศูนย์การเงินโลก

Chinese

这是一栋占地一万多平米的摩天大厦，地上101层，除去底层的购物区和最上方的观光区之外，剩下的区域全都是各种各样的公司。

Thai

นี่คือตึกระฟ้าที่กินพื้นที่กว่าหนึ่งหมื่นตารางเมตร มี 101 ชั้น หากตัดโซนชอปปิงชั้นล่างและจุดชมวิวด้านบนสุดออกไป พื้นที่ที่เหลือทั้งหมดล้วนเป็นบริษัทหลากหลายประเภท

Chinese

金融证券、研究开发、风投控股、商业咨询、网络技术、开发应用，跨国银行，其涉及行业无数，门类五花八门。

Thai

หลักทรัพย์การเงิน การวิจัยและพัฒนา การลงทุนแบบร่วมทุน ที่ปรึกษาทางธุรกิจ เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต แอปพลิเคชัน ธนาคารข้ามชาติ ครอบคลุมอุตสาหกรรมนับไม่ถ้วนและหลากหลายสาขา

Chinese

把沪上之行的最后一站定在这里，最重要的原因是想开拓一下208诸位员工的眼界，感受一下正宗的商业氛围。

Thai

เหตุผลสำคัญที่สุดในการกำหนดให้ที่นี่เป็นสถานีสุดท้ายของการเดินทางเยือนเซี่ยงไฮ้ ก็คือต้องการเปิดหูเปิดตาให้เหล่าพนักงานห้อง 208 ได้สัมผัสกับบรรยากาศทางธุรกิจของแท้

Chinese

“雪梅，来给我拍个照。”

Thai

“เสวี่ยเหมย มาถ่ายรูปให้ฉันหน่อย”

Chinese

“好的老板。”

Thai

“ได้ค่ะเถ้าแก่”

Chinese

卢雪梅跑过来给江勤拍了一张：“这样可以吗?”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยวิ่งเข้ามาถ่ายรูปให้เจียงฉินหนึ่งรูป “แบบนี้ได้ไหมคะ”

Chinese

江勤点点头：“回去之后做进宣传册里，写上总裁江勤受邀，带员工参观沪上环球金融中心。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “พอกลับไปแล้วให้ใส่ลงในโบรชัวร์ประชาสัมพันธ์ เขียนว่าประธานเจียงฉินได้รับเชิญ พานำพนักงานเยี่ยมชมศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้”

Chinese

“有人邀请我们了吗？”

Thai

“มีคนเชิญพวกเราด้วยเหรอคะ”

Chinese

“没有啊，装个逼怎么了，又不犯法。”

Thai

“ไม่มีนี่ เก๊กหน่อยจะเป็นไรไป ไม่ผิดกฎหมายสักหน่อย”

Chinese

江勤伸手把相机接过来，挥挥手让大家在门口集中，然后亲自给他们拍了一张合影，之后就带着众人坐上礼宾车，返回了酒店。

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปรับกล้องมา โบกมือให้ทุกคนมารวมตัวกันที่หน้าประตู จากนั้นก็ถ่ายรูปหมู่ให้พวกเขาด้วยตัวเอง ก่อนจะพาทุกคนขึ้นรถลีมูซีนกลับโรงแรม

Chinese

做市场调研，最后的环节也是最重要的环节，那就是归纳整理。

Thai

การทำวิจัยตลาด ขั้นตอนสุดท้ายและเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดก็คือการสรุปและรวบรวมข้อมูล

Chinese

你看出了什么东西，得出了什么结论，这些都要及时地汇总起来，否则很快就会被遗忘。

Thai

คุณมองเห็นอะไร ได้ข้อสรุปอะไร เรื่องเหล่านี้ล้วนต้องรวบรวมอย่างทันท่วงที มิฉะนั้นไม่นานก็จะถูกลืมเลือนไป

Chinese

等到文件整理好了之后，江勤让魏兰兰把它们全部打包，发到了岳竹的QQ邮箱，让拼团·万众分部对此进行研究和分析。

Thai

เมื่องานเอกสารจัดระเบียบเรียบร้อยแล้ว เจียงฉินก็ให้เว่ยหลานหลานรวบรวมไฟล์ทั้งหมดส่งไปยังอีเมลคิวคิวของเยวี่ยจู๋ เพื่อให้พินถวนสาขาว่านจ้งนำไปศึกษาและวิเคราะห์

Chinese

既然是针对大学生做的推广，那么大学生才个更能发现华点，所以江勤选择让208的核心员工来做市场调研。

Thai

ในเมื่อเป็นการโปรโมตที่เจาะกลุ่มนักศึกษา นักศึกษาด้วยกันย่อมมองเห็นจุดสำคัญได้ชัดเจนกว่า เจียงฉินจึงเลือกให้พนักงานหลักของห้อง 208 มาทำวิจัยตลาด

Chinese

但真正着手地推的还是万众分部，所以他才会让万众分部来做整体的策划和筹划。

Thai

แต่ผู้ที่ลงมือทำการตลาดเชิงรุกในพื้นที่จริงยังคงเป็นสาขาว่านจ้ง เขาจึงให้สาขาว่านจ้งเป็นผู้วางแผนและจัดเตรียมการทั้งหมด

Chinese

针对不同类型的员工，委以不同的重任，这是做老板的处世哲学。

Thai

การมอบหมายหน้าที่สำคัญที่แตกต่างกันไปตามประเภทของพนักงาน นี่คือปรัชญาการบริหารของผู้ที่เป็นเจ้านาย

Chinese

“咦，咱们家的老板娘呢？”

Thai

“เอ๊ะ เถ้าแก่เนี้ยบ้านเราล่ะ”

Chinese

总结会议开完之后，苏奈忽然发出了一声疑问。

Thai

หลังจากการประชุมสรุปงานเสร็จสิ้น ซูไน่ก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน

Chinese

江勤把手里的笔记本关机：“她刚刚被家里人接走了，晚饭就不用等她了，咱们先吃就行，吃完晚饭就不要瞎溜达了，都回去收拾行李，明天我们去下一个城市。”

Thai

เจียงฉินปิดเครื่องโน้ตบุ๊กในมือ “เมื่อกี้คนทางบ้านมารับตัวเธอไปแล้ว มื้อเย็นไม่ต้องรอเธอ พวกเรากินกันก่อนได้เลย พอกินข้าวเย็นเสร็จแล้วก็อย่าเดินเตร็ดเตร่เรื่อยเปื่อย ให้ทุกคนกลับไปเก็บกระเป๋า พรุ่งนี้เราจะไปเมืองต่อไป”

Chinese

“老板，老板娘在深城和粤城有亲戚吗？如果有，我可以贡献我的行李，让它丢一圈，说实话，我喜欢狗仗人势，嘿嘿。”

Thai

“เถ้าแก่ เถ้าแก่เนี้ยมีญาติที่เซินเฉิงกับเยวี่ยเฉิงไหมครับ ถ้ามี ผมยอมสละสัมภาระของตัวเอง ให้มันหายไปสักรอบเลย พูดตามตรงนะ ผมชอบเกาะบารมีคนอื่นทำตัวกร่างจริงๆ อิๆ”

Chinese

路飞宇很明显对今天的纸醉金迷有点意犹未尽，已经打起另外两座城市的主意了。

Thai

เห็นได้ชัดว่าลู่เฟยอวี่ยังคงติดใจความหรูหราสุขสำราญของวันนี้ไม่หาย และเริ่มวางแผนคิดการใหญ่กับอีกสองเมืองแล้ว

Chinese

江勤抬头看了他一眼：“我好像听到了什么声音？哦，好像是你的行李，它在唱听我说谢谢你，因为有伱，温暖了四季。”

Thai

เจียงฉินเงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง “เหมือนฉันจะได้ยินเสียงอะไรนะ อ๋อ เหมือนจะเป็นสัมภาระของนายน่ะ มันกำลังร้องเพลงฟังฉันกล่าวขอบคุณเธอ เพราะมีเธอ ฤดูกาลทั้งสี่จึงอบอุ่น”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

吃过晚饭之后，江勤返回房间，开始收拾东西，衣服鞋子、洗漱用品，还有小富婆洗完了之后晾在卫生间的白色小老虎和蕾丝内衣，全都被他收拾了起来，免得明天启程匆忙忘了带。

Thai

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ เจียงฉินก็กลับมาที่ห้องและเริ่มเก็บของ เสื้อผ้า รองเท้า ของใช้ส่วนตัวสำหรับล้างหน้าแปรงฟัน รวมทั้งกางเกงในลายเสือน้อยสีขาวและชุดชั้นในลูกไม้ที่แม่หนูเศรษฐีซักแล้วตากไว้ในห้องน้ำ ทั้งหมดล้วนถูกเขาเก็บรวบรวมเข้าที่ เพื่อไม่ให้วันพรุ่งนี้ออกเดินทางอย่างเร่งรีบจนลืมหยิบไปด้วย

Chinese

“这是多大的？”

Thai

“นี่มันไซส์เท่าไรกันเนี่ย”

Chinese

江勤五指弯曲了一个弧度，用手掌稍微比量了一下，嘴里忍不住发出嘶地声音，内心久久无法平静。

Thai

นิ้วทั้งห้าของเจียงฉินงอเป็นส่วนโค้ง เขาใช้ฝ่ามือลองกะขนาดดูคร่าวๆ ในปากอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงซี๊ด หัวใจเต้นแรงจนไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานาน

Chinese

因为今天的出行完全是礼宾车接送，连路都没走几步，江勤一点疲惫感都没有，收拾好行李之后没事做了，却还不困，于是只能来回换台。

Thai

เนื่องจากการเดินทางของวันนี้มีรถลีมูซีนคอยรับส่งตลอด แทบไม่ได้เดินเลยสักกี่ก้าว เจียงฉินจึงไม่รู้สึกเหนื่อยแม้แต่น้อย หลังจากเก็บสัมภาระเสร็จก็ไม่มีอะไรทำ แต่ยังไม่รู้สึกง่วง จึงทำได้เพียงกดเปลี่ยนช่องทีวีไปมา

Chinese

“紫薇，我有几句心里话，一定要跟你说！我第一句要告诉你的是，我要定你了。”

Thai

“จื่อเวย ฉันมีคำพูดจากใจที่ต้องบอกเธอให้ได้! คำแรกที่ฉันอยากจะบอกเธอก็คือ ฉันต้องการเธอคนนี้แล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“大师兄不好了，师父被妖怪抓走了！”

Thai

“ศิษย์พี่ใหญ่แย่แล้ว ท่านอาจารย์ถูกปีศาจจับตัวไปแล้ว!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“有缘千里来相会，无缘对面手难牵，十年修得同船渡，百年修得共枕眠，若是千呀年呀有造化……”

Thai

“มีวาสนาแม้อยู่พันลี้ยังได้พบพาน ไร้วาสนาแม้อยู่ตรงหน้าก็ไม่อาจจับมือ บำเพ็ญสิบปีได้ร่วมเรือข้ามฟาก บำเพ็ญร้อยปีได้ร่วมหมอนเคียงนิทรา หากพันปีมีวาสนา…”

Chinese

《还珠格格》、《西游记》和《新白娘子传奇》，江勤斜靠在沙发上，百无聊赖地换着台，发现这个世界好像就这几部电视剧一样，一到暑假必须得播一遍。

Thai

‘องค์หญิงกำมะลอ’ ‘ไซอิ๋ว’ และ ‘ตำนานนางพญางูขาว’ เจียงฉินเอนกายพิงโซฟา กดเปลี่ยนช่องอย่างเบื่อหน่าย รู้สึกราวกับว่าโลกใบนี้มีละครอยู่แค่ไม่กี่เรื่อง พอถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อนทีไรก็ต้องนำมาฉายซ้ำทุกที

Chinese

他忍不住抬头看了一眼墙上的挂钟表，发现已经是晚上十点了，窗外的夜色很浓郁，是满城霓虹也压盖不住的那种浓郁。

Thai

เขาอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองนาฬิกาแขวนบนผนัง พบว่าถึงเวลาสี่ทุ่มแล้ว ความมืดมิดนอกหน้าต่างนั้นเข้มข้น ล้ำลึกจนกระทั่งแสงนีออนทั่วทั้งเมืองก็มิอาจบดบังได้

Chinese

都这个点儿了还不回来？不会是今晚上不回来了吧？

Thai

ดึกป่านนี้แล้วยังไม่กลับมาอีกเหรอ คงไม่ใช่ว่าคืนนี้จะไม่กลับมาหรอกนะ

Chinese

江勤忍不住自问自答了一句，结果把自己给吓了一跳。

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะถามเองตอบเองไปประโยคหนึ่ง ผลปรากฏว่าทำเอาตัวเองตกใจสะดุ้ง

Chinese

小富婆不是出去玩了，而是回家，家这个词对于人类来说是安全与温暖的代名词，人家回家了，自己有什么不放心的？

Thai

แม่หนูเศรษฐีไม่ได้ออกไปเที่ยวเล่น แต่เธอกลับบ้าน สำหรับมนุษย์แล้วคำว่าบ้านเป็นตัวแทนของความปลอดภัยและความอบอุ่น เธอกลับบ้านไปแล้ว ตัวเองมีอะไรให้ต้องกังวลกัน

Chinese

妈的，这友情也太深厚了吧，连人家回家都不放心。

Thai

บัดซบ มิตรภาพนี้มันจะแน่นแฟ้นเกินไปแล้วมั้ง กระทั่งเขากลับบ้านยังวางใจไม่ได้เลย

Chinese

与此同时，在一个私人庄园内的会员制餐厅里，秦静秋正看着眼前的小侄女，眼神里带着满满的宠溺，然后伸手夹起一枚虾仁喂了过去。

Thai

ในเวลาเดียวกัน ภายในร้านอาหารระบบสมาชิก ณ คฤหาสน์ส่วนตัวแห่งหนึ่ง ฉินจิ้งชิวกำลังทอดสายตามองหลานสาวตรงหน้า แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความเอ็นดูตามใจ จากนั้นจึงยื่นมือคีบเนื้อกุ้งชิ้นหนึ่งป้อนให้

Chinese

“婶婶，我已经长大了，不用别人喂了。”冯楠舒一脸乖巧地说着。

Thai

“อาสะใภ้ ฉันโตแล้ว ไม่ต้องให้คนอื่นป้อนแล้วค่ะ” เฝิงหนานซูพูดด้วยสีหน้าว่าง่าย

Chinese

秦静秋听到后不禁眯起眼睛：“是菜不对还是人不对？”

Thai

เมื่อฉินจิ้งชิวได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง “อาหารไม่ถูกใจหรือคนป้อนไม่ถูกใจกันจ๊ะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒觉得婶婶话里有话，有点慌，但是表情仍旧高冷的一批：“我都不知道婶婶在说什么。”

Thai

เฝิงหนานซูรู้สึกว่าอาสะใภ้พูดจามีเลศนัย เธอจึงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ทว่าสีหน้ายังคงเย็นชาอย่างยิ่ง “ฉันไม่รู้เลยว่าอาสะใภ้กำลังพูดเรื่องอะไร”

Chinese

“我知道你有个男朋友，名字叫江勤对吧，你以为你能瞒得过我？”

Thai

“ฉันรู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว ชื่อเจียงฉินใช่ไหมล่ะ เธอคิดว่าจะปิดบังฉันได้เหรอ”

Chinese

“我们是好朋友。”

Thai

“พวกเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันค่ะ”

Chinese

秦静秋放下筷子：“婶婶叫你来玩你就是不来，江勤一拐你就来，女生果然外向。”

Thai

ฉินจิ้งชิววางตะเกียบลง “อาสะใภ้ชวนมาเที่ยวเธอกลับไม่ยอมมา พอเจียงฉินหลอกล่อคำเดียวเธอก็มาทันที ผู้หญิงนี่โตแล้วก็เทใจให้คนนอกจริงๆ เลย”

Chinese

冯楠舒傻了一下，脸上浮现出一副懵懵懂懂的样子。

Thai

เฝิงหนานซูอึ้งไปเล็กน้อย ใบหน้าปรากฏแววงุนงงไร้เดียงสา

Chinese

秦静秋继续开口：“我不是说了么，让你把江勤也带过来，我请他吃个饭，你怎么不愿意？”

Thai

ฉินจิ้งชิวกล่าวต่อ “ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าให้พาเจียงฉินมาด้วย ฉันจะเลี้ยงข้าวเขาซักมื้อ ทำไมเธอถึงไม่ยอมล่ะ”

Chinese

“他很害羞，胆子又小，我怕会吓着他。”

Thai

“เขาขี้อายมาก แถมยังขลาดกลัว ฉันกลัวว่าจะทำให้เขาตกใจ”

Chinese

秦静秋有种翡翠白菜被猪拱了的感觉：“我有点吃醋了，所以我明天就去找江勤，给他一千万的支票，让他离开你。”

Thai

ฉินจิ้งชิวรู้สึกเหมือนผักกาดหยกแสนสวยถูกหมูขวิดไปแทะ “ฉันเริ่มจะหึงแล้วสิ เพราะงั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปหาเจียงฉิน เขียนเช็คให้เขาสิบล้าน เพื่อให้เขาเลิกยุ่งกับเธอ”

Chinese

冯楠舒唬住小脸：“婶婶，你是个坏人。”

Thai

เฝิงหนานซูปั้นหน้าดุ “อาสะใภ้ คุณเป็นคนไม่ดี”

Chinese

“那你叫我一声妈妈，我就不那么坏了，还会送给江勤一个礼物，怎么样？”秦静秋的语气充满了诱惑。

Thai

“งั้นถ้าเธอเรียกฉันว่าแม่สักคำ ฉันก็จะไม่ใจร้ายขนาดนั้น แถมยังจะมอบของขวัญให้เจียงฉินชิ้นหนึ่งด้วย เป็นยังไงล่ะ” น้ำเสียงของฉินจิ้งชิวเต็มไปด้วยการล่อลวง

Chinese

“可你是我婶婶，不是我妈妈。”

Thai

“แต่อาสะใภ้คืออาสะใภ้ของฉัน ไม่ใช่แม่ของฉัน”

Chinese

“你小时候天天叫我妈妈的，是不是忘了？”

Thai

“ตอนเด็กๆ เธอเรียกฉันว่าแม่ทุกวัน ลืมไปแล้วเหรอ”

Chinese

冯楠舒抿住了红润的小嘴儿，纤细卷翘的睫毛轻轻颤动：“没有忘记，婶婶是个好人，但是不要我了。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มริมฝีปากเล็กอันแดงระเรื่อ ขนตาเรียวงอนสั่นไหวเบาๆ “ไม่ได้ลืมค่ะ อาสะใภ้เป็นคนดี แต่ไม่ต้องการฉันแล้ว”

Chinese

听到这句话，秦静秋脸上的微笑一僵，忽然就陷入到了沉默当中。

Thai

เมื่อได้ยินประโยคนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินจิ้งชิวก็พลันชะงักแข็งค้าง และจมดิ่งสู่ความเงียบงันในทันใด

Chinese

冯楠舒确实是她亲手养大的，从一岁到九岁，足足八年，两个人早就情同母女了，可就在冯楠舒九岁生日的那天，冯楠舒的父亲忽然出现，带着一个很漂亮的女人来到他们家，想把女儿领走。

Thai

เฝิงหนานซูเป็นเด็กที่เธอเลี้ยงดูมาด้วยมือตัวเองจริงๆ ตั้งแต่อายุหนึ่งขวบจนถึงเก้าขวบ นานถึงแปดปีเต็ม ทั้งสองคนผูกพันราวกับแม่ลูกแท้ๆ มานานแล้ว ทว่าในวันเกิดครบรอบเก้าขวบของเฝิงหนานซู พ่อของเฝิงหนานซูกลับปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน โดยพาผู้หญิงสวยสะพรั่งคนหนึ่งมาที่บ้านของพวกเขา และต้องการจะรับตัวลูกสาวไป

Chinese

那天的冯楠舒害怕极了，偷偷藏在了衣橱里不想离开，是她亲手把她找出来，交了出去。

Thai

ในวันนั้นเฝิงหนานซูหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง แอบซ่อนตัวอยู่ในตู้เสื้อผ้าเพราะไม่อยากจากไป ทว่ากลับเป็นเธอเองที่ตามหาตัวเด็กน้อยออกมาและส่งมอบออกไปกับมือ

Chinese

等再见面就已经是三年之后了，她发现自己的小楠舒变得很沉默，哪怕见到自己，也不言不语，冷的像是块冰，而且她似乎完全没了社交能力。

Thai

กว่าจะได้พบกันอีกครั้งก็เป็นเวลาสามปีหลังจากนั้น เธอพบว่าหนานซูน้อยของตนกลายเป็นเด็กเงียบขรึม แม้จะได้พบเธอ ก็ไม่พูดไม่จา เย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็ง อีกทั้งยังดูเหมือนว่าจะสูญเสียความสามารถในการเข้าสังคมไปโดยสิ้นเชิง

Chinese

“婶婶，已经很晚了，我要回去睡觉了。”

Thai

“อาสะใภ้ ดึกมากแล้ว ฉันต้องกลับไปนอนแล้วค่ะ”

Chinese

冯楠舒忽然开口，语气柔柔的，打断了秦静秋的思绪。

Thai

เฝิงหนานซูเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหันด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขัดจังหวะห้วงความคิดของฉินจิ้งชิว

Chinese

“好，婶婶送你回去。”

Thai

“ได้จ้ะ อาสะใภ้จะไปส่งเธอนะ”

Chinese

秦静秋露出一个微笑。

Thai

ฉินจิ้งชิวยิ้มออกมา

Chinese

“那我先去上个厕所。”

Thai

“งั้นฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”

Chinese

冯楠舒说完话后站起身，朝着厕所走去。

Thai

หลังจากเฝิงหนานซูพูดจบก็ลุกขึ้นยืน เดินตรงไปยังห้องน้ำ

Chinese

就在此时，被放置在椅子上的小挎包掉了下来，东西散落了一地。

Thai

ในเวลานี้เอง กระเป๋าสะพายใบเล็กที่วางอยู่บนเก้าอี้พลันร่วงหล่นลงมา ข้าวของกระจายเกลื่อนพื้น

Chinese

秦静秋赶紧起身，捡起冯楠舒的挎包，把地上的东西一个个捡了回去，却在拿起她那只粉色小钱包的时候微微一愣。

Thai

ฉินจิ้งชิวรีบลุกขึ้น หยิบกระเป๋าสะพายของเฝิงหนานซูขึ้นมา เก็บข้าวของบนพื้นใส่กลับเข้าไปทีละชิ้น ทว่าตอนที่หยิบกระเป๋าสตางค์ใบเล็กสีชมพูของเธอขึ้นมาก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย

Chinese

钱包这种东西，左侧都会有一个专门放置照片的小窗口，而冯楠舒的钱包也有这么一个小窗口，也有一张尺寸差不多的照片。

Thai

ของอย่างกระเป๋าสตางค์ ทางด้านซ้ายมักจะมีช่องเล็กๆ สำหรับใส่รูปถ่ายโดยเฉพาะ และกระเป๋าสตางค์ของเฝิงหนานซูก็มีช่องเล็กๆ ช่องนี้เช่นกัน อีกทั้งยังมีรูปถ่ายขนาดพอดีใส่ไว้อยู่หนึ่งใบ

Chinese

照片上站着的是她和江勤，前面还坐着一对不认识的夫妻挽着手，长相和江勤很相似。

Thai

บุคคลที่ยืนอยู่ในรูปถ่ายคือเฝิงหนานซูกับเจียงฉิน ด้านหน้ามีคู่สามีภรรยาที่ไม่คุ้นหน้ากำลังควงแขนกันอยู่ ใบหน้าของพวกเขาละม้ายคล้ายคลึงกับเจียงฉินมาก

Chinese

秦静秋把这张照片轻轻抽出来凝视了很久，也不知道出于什么原因，她轻轻把照片翻转过来，看了一眼背面。

Thai

ฉินจิ้งชิวดึงรูปถ่ายใบนี้ออกมาอย่างแผ่วเบาแล้วจ้องมองอยู่นาน ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลกลใด เธอจึงค่อยๆ พลิกรูปถ่ายกลับมามองดูด้านหลัง

Chinese

上面有娟秀的四个小字，写着一家四口。

Thai

ด้านหลังมีลายมือตัวหนังสือเล็กๆ อันอ่อนช้อยสี่ตัว เขียนไว้ว่า ครอบครัวสี่คน

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“老板，您怎么还没睡啊？”

Thai

“เถ้าแก่ ทำไมคุณยังไม่นอนอีกล่ะครับ”

Chinese

凯宾国际酒店，路飞宇刚刚坐电梯到了大厅就看到了穿着拖鞋和睡衣江勤，发现他正在大厅里走来走去，还时不时地往外面的夜色里瞅一眼。

Thai

ณ โรงแรมข่ายปินอินเตอร์เนชันแนล ลู่เฟยอวี่เพิ่งโดยสารลิฟต์ลงมาถึงล็อบบี้ ก็เห็นเจียงฉินสวมรองเท้าแตะกับชุดนอน กำลังเดินไปเดินมาอยู่ในล็อบบี้ อีกทั้งยังคอยชะเง้อมองออกไปในราตรีกาลภายนอกเป็นระยะ

Chinese

“没什么，我闲的无聊，出来逛逛。”

Thai

“ไม่มีอะไร ฉันว่างจนเบื่อ เลยออกมาเดินเล่น”

Chinese

“啧啧啧，刚刚还说不让我们瞎溜达的，结果自己跑出来瞎溜达。”

Thai

“จุ๊ๆๆ เมื่อกี้ยังบอกไม่ให้พวกเราเดินเตร็ดเตร่อยู่แท้ๆ ผลสุดท้ายตัวเองกลับวิ่งออกมาเดินเตร็ดเตร่เสียเอง”

Chinese

江勤呵呵一声，然后就听到了一阵汽车引擎声，于是又忍不住往外看了一眼。

Thai

เจียงฉินหัวเราะหึๆ แล้วก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถยนต์ดังแว่วมา จึงอดไม่ได้ที่จะมองออกไปข้างนอกอีกรอบ

Chinese

去接我的新娘子了！！今天一张！！！

Thai

ไปรับเจ้าสาวของผมแล้ว!! วันนี้ตอนเดียวนะครับ!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบตอน)