เกิดใหม่ทั้งที ใครเขาจะมีความรักกัน!
Ch. 454

เงินรางวัลของเถ้าแก่เนี้ย

老板娘的奖金

Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.

Chinese

第454章 老板娘的奖金

Thai

บทที่ 454 เงินโบนัสของเถ้าแก่เนี้ย

Chinese

“曹哥,曹哥消消气,不要冲动。”

Thai

“พี่เฉา พี่เฉาใจเย็นๆ ก่อน อย่าเพิ่งใจร้อนนะ”

Chinese

眼见着曹广宇按开了尖锐的笔尖,任自强赶紧拦住了曹广宇。

Thai

เมื่อเห็นเฉากว่างอวี่กดปลายปากกาแหลมคมออกมา เหรินจื้อเฉียงก็รีบห้ามเฉากว่างอวี่ไว้ทันที

Chinese

曹少爷深吸一口气,推开了任自强的手:“放心,我打不过他,他有腹肌。”

Thai

คุณชายเฉาสูดหายใจเข้าลึก ผลักมือของเหรินจื้อเฉียงออก “วางใจเถอะ ฉันสู้เขาไม่ได้หรอก เขามีกล้ามท้อง”

Chinese

任自强愣了一下,就看到老曹用笔在自己的手背上一阵描画,最后描画完了一抬手,赫然是一个大大的“怂”。

Thai

เหรินจื้อเฉียงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็เห็นเหล่าเฉาใช้ปากกาขีดเขียนลงบนหลังมือของตัวเองอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายพอยกมือขึ้นเมื่อเขียนเสร็จ ก็ปรากฏเป็นตัวอักษร “ป๊อด” ตัวเบ้อเริ่ม

Chinese

任自强:“?”

Thai

เหรินจื้อเฉียง “?”

Chinese

曹少爷也懵了:“不对,我打算写个忍字来着,怎么写错了?”

Thai

คุณชายเฉาก็งงเหมือนกัน “ไม่ถูกสิ ฉันกะจะเขียนคำว่าอดทนแท้ๆ ทำไมเขียนผิดไปได้ล่ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“曹哥,我发觉你有一种脑干缺失的美。”

Thai

“พี่เฉา ฉันรู้สึกว่านายมีความงดงามแบบขาดก้านสมองอยู่นะ”

Chinese

“?????”

Thai

“?????”

Chinese

江勤听着两个活宝在后面叨叨叨,忍不住从口袋里抓出一包巴旦木往后一递,打算让他们忙活一下嘴巴,别老是逼逼叨叨打扰自己学习。

Thai

เจียงฉินฟังคู่หูตัวฮาพล่ามไม่หยุดอยู่ข้างหลัง จึงอดไม่ได้ที่จะล้วงถุงอัลมอนด์จากกระเป๋าเสื้อส่งไปด้านหลัง กะจะให้ปากของพวกเขามีอะไรทำ จะได้ไม่เอาแต่พล่ามไร้สาระรบกวนการอ่านหนังสือของตัวเอง

Chinese

这巴旦木是给小富婆准备的零嘴儿,但因为年底大家都在申请教室自习,每个地方都爆满,他们也没轮到一起。

Thai

อัลมอนด์นี้เป็นขนมกินเล่นที่เตรียมไว้ให้แม่หนูเศรษฐี ทว่าเนื่องจากช่วงสิ้นปีทุกคนต่างยื่นขอห้องเรียนเพื่ออ่านหนังสือสอบ ทุกที่จึงเต็มเอี๊ยด พวกเขาจึงไม่ได้ห้องเดียวกัน

Chinese

其实江勤完全可以主动换个班什么的,但他觉得那样不好,万一有人说江勤这么大老板还粘着自己的好朋友呢?于是这巴旦木就便宜后面两个狗了。

Thai

อันที่จริงเจียงฉินสามารถย้ายห้องไปอยู่กับห้องอื่นได้สบายมาก แต่เขารู้สึกว่าทำแบบนั้นมันไม่ดี เกิดมีคนพูดว่าเจียงฉินที่เป็นถึงบอสใหญ่ขนาดนี้ยังติดเพื่อนสนิทตัวเองแจจะทำอย่างไร ดังนั้นอัลมอนด์นี้จึงตกเป็นลาภปากของหมาสองตัวข้างหลังแทน

Chinese

“谢谢江哥!”

Thai

“ขอบคุณครับพี่เจียง!”

Chinese

“老江,还算你有点良心!”

Thai

“เหล่าเจียง ยังถือว่านายพอมีมโนธรรมอยู่บ้าง!”

Chinese

不过就当他要把巴旦木放在的两人的课桌上的时候,后门忽然传来了一阵呼呼啦啦的声音,江勤一抬眼,发现四班的人提着包就走进来了。

Thai

ทว่าในตอนที่เขากำลังจะวางถุงอัลมอนด์ลงบนโต๊ะเรียนของทั้งสองคน ที่ประตูด้านหลังพลันมีเสียงอึกทึกครึกโครมดังขึ้น เจียงฉินเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าคนของห้องสี่กำลังถือกระเป๋าเดินเข้ามา

Chinese

冯楠舒走在后面,穿着一件带着毛绒绒帽子的羽绒服,头发扎成马尾,走在女生中间,表情冷冷的,眼神酷酷的。

Thai

เฝิงหนานซูเดินอยู่ด้านหลัง เธอสวมเสื้อขนเป็ดที่มีฮู้ดขนฟู รวบผมเป็นหางม้า เดินอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักศึกษาหญิง สีหน้าเย็นชา สายตาดูเท่และนิ่งขรึม

Chinese

穿过走廊,小富婆来到江勤旁边,然后小声叫了一句哥哥,就坐了下来。

Thai

เดินผ่านทางเดิน แม่หนูเศรษฐีมาถึงข้างกายเจียงฉิน จากนั้นก็ส่งเสียงเรียกพี่เบาๆ แล้วนั่งลง

Chinese

高文慧和王海妮她们也跟过来了,绕到了阶梯教室的另一边,和江勤坐成一排。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับพวกหวังไห่หนีก็เดินตามมาด้วย อ้อมไปยังอีกฝั่งของห้องเรียนแบบขั้นบันไดและนั่งแถวเดียวกับเจียงฉิน

Chinese

曹广宇和任自强摊手等零食呢,忽然就发现江勤又把那袋巴旦木拿了回去,表情十分愕然。

Thai

เฉากว่างอวี่กับเหรินจื้อเฉียงกำลังแบมือรอขนมอยู่ จู่ๆ ก็พบว่าเจียงฉินดึงถุงอัลมอนด์ถุงนั้นกลับไปเสียแล้ว สีหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความเหวอ

Chinese

“?????”

Thai

“?????”

Chinese

“妈的,他虚晃我们一枪?!”

Thai

“ให้ตายสิ มันหลอกล่อให้เราดีใจเก้อเหรอวะเนี่ย?!”

Chinese

“曹哥,我忍不了了,你用笔尖攮他吧,我给伱望风。”

Thai

“พี่เฉา ฉันทนไม่ไหวแล้ว นายเอาปลายปากกาจิ้มมันเลย ฉันดูต้นทางให้เอง”

Chinese

曹广宇把自己的圆珠笔按的咔咔作响,颇有一种深仇似海不得不报的感觉,最后薅住任自强的手,不顾他的反对,在他的手背上写了个比自己那个还大还黑的“怂”。

Thai

เฉากว่างอวี่กดปากกาลูกลื่นของตัวเองจนดังแกร๊กๆ ราวกับมีความแค้นลึกดั่งทะเลที่ต้องชำระ สุดท้ายก็คว้ามือของเหรินจื้อเฉียงไว้โดยไม่สนใจเสียงคัดค้าน แล้วเขียนคำว่า “ป๊อด” ที่ทั้งใหญ่และเข้มกว่าของตัวเองลงบนหลังมือของอีกฝ่าย

Chinese

任自强:“……”

Thai

เหรินจื้อเฉียง “…”

Chinese

此时的江勤把巴旦木拆开,剥一个喂到小富婆嘴里:“你们怎么上课上一半,跑我们这里来了?”

Thai

ในเวลานี้เจียงฉินแกะห่ออัลมอนด์ แกะเม็ดหนึ่งป้อนเข้าปากแม่หนูเศรษฐี “ทำไมพวกเธอเรียนอยู่ครึ่งๆ กลางๆ ถึงวิ่งมาที่นี่กันล่ะ”

Chinese

“暖气喷水了。”冯楠舒柔柔地开口。

Thai

“ฮีตเตอร์พ่นน้ำ” เฝิงหนานซูเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

Chinese

“?”

Thai

“?”

Chinese

“谁逗它了?”

Thai

“ใครไปแหย่มันเข้าล่ะ”

Chinese

冯楠舒:“?”

Thai

เฝิงหนานซู “?”

Chinese

江勤伸手抓了一把巴旦木,递给后面两个货,然后又看向高文慧:“解释解释,什么叫暖气喷水了?”

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปหยิบอัลมอนด์กำหนึ่งส่งให้ไอ้สองตัวข้างหลัง จากนั้นก็หันไปมองเกาเหวินฮุ่ย “อธิบายมาซิ อะไรคือฮีตเตอร์พ่นน้ำ”

Chinese

高文慧叹了口气:“班长说小教室比阶梯教室暖和,所以一直在申请小教室做自习室,结果好巧不巧暖气爆了,只能临时换教室了呗,真是倒霉。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยถอนหายใจ “หัวหน้าห้องบอกว่าห้องเรียนเล็กอุ่นกว่าห้องเรียนแบบขั้นบันได ก็เลยทำเรื่องขอห้องเรียนเล็กเป็นห้องอ่านหนังสือสอบมาตลอด ผลปรากฏว่าฮีตเตอร์ดันระเบิดพอดิบพอดี ก็เลยต้องย้ายห้องเรียนกะทันหันน่ะสิ ซวยชะมัด”

Chinese

“这么巧换到我们这里了?”

Thai

“บังเอิญย้ายมาห้องพวกเราเนี่ยนะ”

Chinese

“谁让咱们两个班是亲家关系呢,不到这儿来到哪儿啊。”

Thai

“ก็ใครใช้ให้ห้องพวกเราสองห้องเป็นดองกันล่ะ ไม่มาที่นี่แล้วจะให้ไปที่ไหนได้อีก”

Chinese

“?”

Thai

“?”

Chinese

事实上,704的暖气出问题之后,薛英红就着急忙慌地跑过来了,在确定没人烫着之后才松了口气。

Thai

ความจริงแล้ว หลังจากฮีตเตอร์ของห้อง 704 มีปัญหา เซวียอิงหงก็รีบร้อนวิ่งหน้าตื่นมา เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครถูกลวกถึงได้โล่งอก

Chinese

然后大家就商量着换教室,可是周围的教室都满了,薛英红也怕自己班的呼呼啦啦进来进去,打扰别班的同学,引起反感,于是就让大家回宿舍自习。

Thai

จากนั้นทุกคนก็ปรึกษากันเรื่องย้ายห้องเรียน ทว่าห้องเรียนรอบข้างต่างก็เต็มหมดแล้ว เซวียอิงหงเองก็กลัวว่าคนในห้องตัวเองจะยกโขยงเข้าๆ ออกๆ รบกวนเพื่อนนักศึกษาห้องอื่นจนทำให้เกิดความไม่พอใจ จึงบอกให้ทุกคนกลับไปอ่านหนังสือที่หอพัก

Chinese

但人家小高有主意啊,一指冯楠舒:“可以去三班,她老公回来了。”

Thai

แต่เสี่ยวเกากลับมีไอเดีย เธอชี้ไปที่เฝิงหนานซู “ไปห้องสามได้นะ สามีของเธอกลับมาแล้ว”

Chinese

冯楠舒:“?”

Thai

เฝิงหนานซู “?”

Chinese

薛英红一想那倒是可以,三班和四班是亲家嘛,而且江勤既然回来了,那三班的人应该不会觉得被打扰,不,应该是被打扰了也不敢哔哔。

Thai

เซวียอิงหงคิดดูแล้วเห็นว่าเข้าท่า ห้องสามกับห้องสี่เกี่ยวดองกันนี่นา อีกอย่างในเมื่อเจียงฉินกลับมาแล้ว คนห้องสามก็คงไม่รู้สึกว่าถูกรบกวนหรอก ไม่สิ ต่อให้ถูกรบกวนก็คงไม่กล้าบ่นอิดออดมากกว่า

Chinese

于是,四班就直接涌入了三班的自习教室。

Thai

ด้วยเหตุนี้ ห้องสี่จึงแห่กันเข้ามาในห้องอ่านหนังสือของห้องสามโดยตรง

Chinese

妈的,磕学家真他妈吓人,江勤听完之后暗道牛逼,然后剥开一颗巴旦木喂到小富婆嘴里。

Thai

ให้ตายสิ พวกชิปเปอร์นี่มันน่ากลัวชะมัด หลังจากเจียงฉินฟังจบก็แอบอุทานในใจว่าสุดยอดจริงๆ จากนั้นก็แกะอัลมอนด์เม็ดหนึ่งป้อนเข้าปากแม่หนูเศรษฐี

Chinese

“小高,你上个月的工资条应该发了吧,看见零蛋还不知道谨言慎行,这么记吃不记打?”

Thai

“เสี่ยวเกา สลิปเงินเดือนเดือนที่แล้วของเธอน่าจะออกแล้วใช่ไหม เห็นเลขศูนย์ตัวเบ้อเริ่มแล้วยังไม่รู้จักระวังคำพูดคำจาอีก เจ็บแล้วไม่จำหรือไง”

Chinese

江勤记得她工资条有个扣款备注,写的是因为不断谣传老板与老板娘绯闻,破坏老板与老板娘友情,本月工资扣光。

Thai

เจียงฉินจำได้ว่าในสลิปเงินเดือนของเธอมีหมายเหตุการหักเงินระบุไว้ว่า เนื่องจากปล่อยข่าวลือเรื่องชู้สาวระหว่างบอสกับเถ้าแก่เนี้ยไม่หยุดหย่อน ทำลายมิตรภาพระหว่างบอสกับเถ้าแก่เนี้ย จึงหักเงินเดือนในเดือนนี้ทั้งหมด

Chinese

高文慧切了一声:“这年头奖金多的花不完,谁还在乎那点窝囊费啊。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยส่งเสียงชิ “ยุคนี้เงินโบนัสมีเยอะจนใช้ไม่หมด ใครจะไปสนเศษเงินเดือนแค่นั้นกันล่ะ”

Chinese

“?”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒慌得一批,但表情仍旧冷酷,然后说了句哥哥还吃。

Thai

เฝิงหนานซูลนลานไปหมด ทว่าสีหน้ายังคงนิ่งขรึม จากนั้นก็พูดขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า พี่ จะกินอีก

Chinese

与此同时,四班的男生正在后面盯着他们,忍不住开始窃窃私语。

Thai

ในขณะเดียวกัน บรรดานักศึกษาชายของห้องสี่กำลังจ้องมองพวกเขาจากด้านหลัง และอดไม่ได้ที่จะเริ่มกระซิบกระซาบกัน

Chinese

江勤又是好久都没来上课了,连三班的人都没见过他几次,更不要说四班的人了。

Thai

เจียงฉินไม่ได้มาเข้าเรียนนานมากอีกแล้ว แม้แต่นักศึกษาห้องสามเองยังแทบไม่ได้เจอเขาเลย ไม่ต้องพูดถึงคนห้องสี่เลยด้วยซ้ำ

Chinese

所以,金融学院每隔一段时间都会传出一段流言,说江勤赚钱赚大发了,退学了。

Thai

ดังนั้น ที่คณะการเงินจึงมีข่าวลือแพร่สะพัดออกมาเป็นพักๆ ว่าเจียงฉินหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำจนลาออกไปแล้ว

Chinese

要么就是江勤和冯楠舒分手了,本来露面就少,这下干脆就完全不露面了,但现在又见到江勤,发现他还是对着他们班的天仙喂喂喂,心中又是一阵酸。

Thai

หรือไม่ก็เป็นข่าวลือว่าเจียงฉินกับเฝิงหนานซูเลิกกันแล้ว เดิมทีก็แทบไม่ปรากฏตัวอยู่แล้ว คราวนี้เลยไม่โผล่หน้ามาเลย ทว่าตอนนี้พอได้เห็นเจียงฉินอีกครั้ง และพบว่าเขายังคงคอยป้อนนู่นป้อนนี่ให้นางฟ้าประจำห้องของพวกเขาอยู่ ในใจก็พลันรู้สึกอิจฉาตาร้อนขึ้นมาอีกระลอก

Chinese

说实话,没人会觉得他们两个人这么长情,毕竟这两个都不是一般人啊。

Thai

พูดตามตรง ไม่มีใครคิดว่าทั้งสองคนจะรักมั่นคงยาวนานขนาดนี้ เพราะอย่างไรเสียพวกเขาทั้งคู่ก็ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

Chinese

尤其是江勤,天天上食堂新闻,屁大点事儿也能引起全校注意,今天说他又赚钱了,明天又是某某高光时刻,风头大的一批。

Thai

โดยเฉพาะเจียงฉินที่ขึ้นข่าวในโรงอาหารทุกวัน เรื่องขี้ประติ๋วแค่ไหนก็ดึงดูดความสนใจของคนทั้งมหาวิทยาลัยได้ วันนี้บอกว่าเขาหาเงินได้อีกแล้ว พรุ่งนี้ก็เป็นช่วงเวลาอันเจิดจรัสเรื่องนั้นเรื่องนี้ ช่างโดดเด่นเป็นจุดสนใจอย่างยิ่ง

Chinese

一年级的那些新生,也许不知道校长叫啥,但一定知道学校有一位伟大的学长,叫江勤。

Thai

พวกเด็กปีหนึ่งเหล่านั้น อาจจะไม่รู้ว่าอธิการบดีชื่ออะไร แต่ต้องรู้แน่นอนว่าในมหาวิทยาลัยมีรุ่นพี่ผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งชื่อเจียงฉิน

Chinese

不是说男人有钱就变坏吗?咋感觉这对儿越来越纯情了。

Thai

ไหนบอกว่าผู้ชายพอรวยแล้วจะเปลี่ยนไปในทางที่ไม่ดีไม่ใช่เหรอ ทำไมรู้สึกว่าคู่นี้กลับยิ่งรักบริสุทธิ์ผุดผ่องขึ้นเรื่อยๆ กันล่ะ

Chinese

“看江勤的围巾。”

Thai

“ดูผ้าพันคอของเจียงฉินสิ”

Chinese

“好像是冯楠舒之前上课偷偷织的那条,果然是送给他的……”

Thai

“ดูเหมือนจะเป็นผืนที่เฝิงหนานซูแอบถักตอนเรียนคราวก่อน ที่แท้ก็ให้เขานี่เอง…”

Chinese

“三年了,给江勤织围巾是她唯一在课上搞小动作吧。”

Thai

“สามปีแล้ว การถักผ้าพันคอให้เจียงฉินคงเป็นพฤติกรรมแอบทำอย่างเดียวของเธอในคาบเรียนเลยมั้ง”

Chinese

“酸死我了,为什么没人这么粘我啊,哪怕不漂亮也行啊!”

Thai

“อิจฉาจะตายอยู่แล้ว ทำไมไม่มีใครมาติดฉันแจแบบนี้บ้างนะ ต่อให้ไม่สวยก็ยังดีเถอะ!”

Chinese

“你没江勤有权有势。”

Thai

“นายไม่มีอิทธิพลและอำนาจเงินทองเหมือนเจียงฉินนี่”

Chinese

“话可不能这么说,江勤大一的时候也没像现在这样吧,那时候大家都只是普普通通的大学生啊。”

Thai

“พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะ ตอนปีหนึ่งเจียงฉินก็ไม่ได้เป็นเหมือนตอนนี้นี่นา ตอนนั้นทุกคนก็เป็นแค่นักศึกษาธรรมดาทั่วไปเหมือนกันหมด”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

议论到大一,众人也忍不住回想刚开学的那段时间,当时,冯楠舒的颜值真的是惊艳了无数人。

Thai

พอพูดถึงตอนปีหนึ่ง ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงช่วงเวลาเปิดเทอมใหม่ๆ ในตอนนั้น ความงดงามของเฝิงหนานซูสร้างความตื่นตะลึงให้ผู้คนนับไม่ถ้วนจริงๆ

Chinese

尤其是新生入学那天,她穿着一袭长裙出现,真的是拔高了无数男生的审美,让所有人都明白了什么叫做一眼万年。

Thai

โดยเฉพาะในวันรายงานตัวของนักศึกษาใหม่ เธอปรากฏตัวในชุดกระโปรงยาวตัวหนึ่ง ยกระดับรสนิยมของนักศึกษาชายนับไม่ถ้วนอย่างแท้จริง และทำให้ทุกคนเข้าใจว่าเพียงสบตาครั้งเดียวก็ตราตรึงชั่วกาลนานมันเป็นอย่างไร

Chinese

临大怎么说也是985高校,学霸很多,好孩子数不胜数,对于恋爱通常都是嗤之以鼻的。

Thai

อย่างไรเสียม.หลินชวนก็เป็นมหาวิทยาลัยระดับ 985 มีหัวกะทิมากมาย เด็กดีมีนับไม่ถ้วน โดยปกติแล้วมักจะดูแคลนเรื่องความรัก

Chinese

别跟我提恋爱,我他妈热爱学习,我妈说大学毕业找了好工作,好女孩少不了!

Thai

อย่ามาพูดเรื่องความรักกับฉัน ฉันรักการเรียนโว้ย แม่ฉันบอกว่าพอเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วหางานดีๆ ได้ ผู้หญิงดีๆ ก็มีให้เลือกเพียบ!

Chinese

但就算是这种存在,当初对冯楠舒也是克制不住的心动。

Thai

แต่ถึงจะเป็นคนประเภทนี้ ในตอนนั้นก็ยังไม่อาจหักห้ามใจไม่ให้หวั่นไหวกับเฝิงหนานซูได้

Chinese

可谁知道人家军训第一天就去隔壁找江勤了,然后一直粘他粘到大三。

Thai

แต่ใครจะไปรู้ว่าตั้งแต่วันแรกของการฝึกทหาร เธอก็เดินไปหาเจียงฉินที่ห้องข้างๆ แล้ว และคอยตามติดเขาแจมาจนถึงปีสาม

Chinese

虽然江勤后续一直都说他们是好朋友,让大家觉得他是想不负责任,但问题就在于,三年以来,江勤只有冯楠舒一个好朋友。

Thai

แม้ว่าหลังจากนั้นเจียงฉินจะคอยยืนยันมาตลอดว่าพวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน จนทำให้ทุกคนคิดว่าเขาไม่อยากรับผิดชอบ ทว่าปัญหาก็คือ ตลอดสามปีที่ผ่านมา เจียงฉินมีเฝิงหนานซูเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว

Chinese

称谓这个东西的含金量有时候是由数量来决定的,一个班四十个人,有三十个三好学生,那这个三好学生就不值钱了。

Thai

คุณค่าของคำเรียกขานบางครั้งก็ถูกกำหนดโดยจำนวน ในห้องหนึ่งมีสี่สิบคน หากมีนักเรียนสามดีถึงสามสิบคน เช่นนั้นคำว่านักเรียนสามดีนี้ก็ไม่มีค่าอะไรแล้ว

Chinese

所以,唯一,远比身份还要珍贵。

Thai

ดังนั้น คำว่าเพียงหนึ่งเดียวจึงล้ำค่ายิ่งกว่าสถานะเสียอีก

Chinese

而且,江勤虽然一直坚称他们是好朋友,但每次出现都会牵着冯楠舒的手,而且每次都会把她送到宿舍门口再回去。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น แม้เจียงฉินจะยืนกรานอยู่เสมอว่าพวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน ทว่าทุกครั้งที่ปรากฏตัวเขาก็จะจูงมือเฝิงหนานซู อีกทั้งทุกครั้งก็จะไปส่งเธอถึงหน้าประตูหอพักก่อนจะกลับ

Chinese

他在学校里的光环很盛,对他有心思的女生也不少,他这样做,明显就是拒绝了和其他女生的一切的可能性。

Thai

รัศมีความโดดเด่นของเขาในมหาวิทยาลัยเปล่งประกายอย่างยิ่ง ผู้หญิงที่แอบมีใจให้เขาก็มีไม่น้อย การที่เขาทำเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นการปฏิเสธความเป็นไปได้ทั้งหมดกับผู้หญิงคนอื่น

Chinese

硬核纯爱,妥妥的硬核纯爱。

Thai

สายรักบริสุทธิ์ระดับฮาร์ดคอร์ รักบริสุทธิ์แบบฮาร์ดคอร์อย่างแท้จริง

Chinese

此时的江勤正趴在桌子上,盯着好朋友睫毛看了许久,嘴角溢出一丝口水。

Thai

ในเวลานี้ เจียงฉินกำลังนอนฟุบอยู่บนโต๊ะ จ้องมองขนตาของเพื่อนสนิทอยู่นาน สองมุมปากมีน้ำลายซึมออกมาเล็กน้อย

Chinese

妈的,本来就学不进去,好朋友还来了,这完全就是尼玛学习减速带啊。

Thai

ให้ตายสิ เดิมทีก็อ่านหนังสือไม่เข้าหัวอยู่แล้ว เพื่อนสนิทยังจะมาอีก นี่มันคือลูกระนาดชะลอความเร็วในการเรียนชัดๆ เลยพับผ่าสิ

Chinese

而冯楠舒则一脸乖巧,一只手放在他手里,一只手缩在袖子里,然后偶尔伸出来两根手指,轻轻翻页。

Thai

ส่วนเฝิงหนานซูกลับมีสีหน้าว่านอนสอนง่าย มือข้างหนึ่งวางอยู่ในมือของเขา อีกข้างหดอยู่ในแขนเสื้อ จากนั้นนานๆ ทีถึงจะยื่นสองนิ้วออกมาเปิดหน้ากระดาษเบาๆ

Chinese

她的笔记做的很规整,字体娟秀好看,但经常会出现江勤的名字,而且一写就是一排。

Thai

เลกเชอร์ของเธอจดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ลายมือประณีตงดงาม ทว่ามักจะปรากฏชื่อของเจียงฉินอยู่บ่อยครั้ง และพอเขียนทีก็ยาวเป็นแถว

Chinese

这是她在做笔记的时候忽然又想起江勤了,也属于是学习减速带的一种,这一排排的名字,就相当于是减速带的刹车印……

Thai

นี่เป็นเพราะตอนที่เธอกำลังจดเลกเชอร์จู่ๆ ก็คิดถึงเจียงฉินขึ้นมาอีก ซึ่งก็นับเป็นลูกระนาดชะลอความเร็วในการเรียนรูปแบบหนึ่งเช่นกัน ชื่อที่เรียงเป็นแถวๆ เหล่านี้ ก็เปรียบเสมือนรอยเบรกบนลูกระนาดชะลอความเร็ว…

Chinese

“嗯?那是什么?”

Thai

“หืม? นั่นอะไรน่ะ”

Chinese

“?”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒看了一眼江勤,眼神有些茫然,等再回过神,她就发现自己刚刚翻开的一页上有一个图案,透露着一种不朋之心。

Thai

เฝิงหนานซูมองเจียงฉินแวบหนึ่ง แววตาดูงุนงงเล็กน้อย พอได้สติกลับมา เธอก็พบว่าบนหน้าที่ตัวเองเพิ่งเปิดออกนั้นมีลวดลายรูปหนึ่ง ซึ่งบ่งบอกถึงความรู้สึกที่เกินเลยกว่าคำว่าเพื่อน

Chinese

这图案的前面是江勤的名字,然后跟着一个红色的心形,心形后面就是冯楠舒的名字。

Thai

ด้านหน้าของรูปนี้คือชื่อของเจียงฉิน ตามด้วยรูปหัวใจสีแดงดวงหนึ่ง ด้านหลังรูปหัวใจก็คือชื่อของเฝิงหนานซู

Chinese

而在这个图案下面还有一个,前面是大狗熊,后面有个心,心形的后面则跟着小富婆三个字。

Thai

และข้างใต้รูปนี้ยังมีอีกรูปหนึ่ง ด้านหน้าคือเจ้าหมีตัวใหญ่ ถัดมามีรูปหัวใจ และด้านหลังรูปหัวใจก็มีคำสามตัวอักษรว่าแม่หนูเศรษฐีตามมา

Chinese

小富婆慌了一下,两只手唰一下就伸了出来,捂住了笔记本上的那两个图案。

Thai

แม่หนูเศรษฐีลนลานขึ้นมาทันที สองมือยื่นออกไปปิดรูปทั้งสองรูปบนสมุดโน้ตอย่างรวดเร็ว

Chinese

“什么都没有。”

Thai

“ไม่มีอะไรเลย”

Chinese

“我都看见了,你别想骗我,再给我看看。”江勤露出一个严肃的表情。

Thai

“ฉันเห็นหมดแล้ว เธออย่าคิดจะมาหลอกฉันนะ เอามาให้ดูอีกทีซิ” เจียงฉินแสร้งทำสีหน้าจริงจัง

Chinese

冯楠舒一脸高冷地把手挪开:“这是高文慧画的。”

Thai

เฝิงหนานซูขยับมือออกด้วยสีหน้านิ่งสง่า “เกาเหวินฮุ่ยเป็นคนวาด”

Chinese

高文慧:“?”

Thai

เกาเหวินฮุ่ย “?”

Chinese

“可是我认得你的字。”江勤伸手捏住她的小脸。

Thai

“แต่ฉันจำลายมือเธอได้นะ” เจียงฉินยื่นมือไปบีบแก้มน้อยๆ ของเธอ

Chinese

小富婆发出嘶嘶的声音,指了指那个心:“字是我写的,但是心是高文慧画的。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีส่งเสียงซีดซาด ชี้นิ้วไปที่รูปหัวใจนั่น “ตัวหนังสือฉันเขียน แต่รูปหัวใจเกาเหวินฮุ่ยเป็นคนวาด”

Chinese

江勤转头看向高文慧:“是么?”

Thai

เจียงฉินหันไปมองเกาเหวินฮุ่ย “จริงเหรอ”

Chinese

小高同学直起腰:“是啊,就是我画的,你看,字是黑色的,但心是红色的,明显就是两支笔啊。”

Thai

นักศึกษาเสี่ยวเกายืดตัวตรง “ใช่แล้ว ฉันเป็นคนวาดเอง นายดูสิ ตัวหนังสือเป็นสีดำ แต่รูปหัวใจเป็นสีแดง เห็นชัดๆ ว่าเป็นปากกาสองด้าม”

Chinese

“有道理……”

Thai

“มีเหตุผล…”

Chinese

冯楠舒抬头看了一眼江勤,又看了一眼高文慧,然后就假装认真学习,老实了一整节课。

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้าขึ้นมองเจียงฉินแวบหนึ่ง แล้วมองเกาเหวินฮุ่ยอีกแวบหนึ่ง จากนั้นก็แสร้งทำเป็นตั้งใจเรียน นั่งเรียบร้อยไปตลอดทั้งคาบ

Chinese

到了下课的时候,王海妮收起课本,打算去食堂吃饭,却发现高文慧还坐在原地,不知道在想些什么。

Thai

พอถึงเวลาเลิกเรียน หวังไห่หนีเก็บตำราเรียนเตรียมจะไปกินข้าวที่โรงอาหาร ทว่ากลับพบว่าเกาเหวินฮุ่ยยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

Chinese

“文慧,你怎么了?下课了,要吃饭去了。”

Thai

“เหวินฮุ่ย เธอเป็นอะไรไปน่ะ เลิกเรียนแล้วนะ ไปกินข้าวกันเถอะ”

Chinese

“没事,我就是在想,我年底的老板娘奖金要怎么花才能花的完。”

Thai

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่กำลังคิดว่า เงินโบนัสสิ้นปีจากเถ้าแก่เนี้ยของฉันจะใช้ยังไงถึงจะใช้หมดต่างหาก”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)