เธอคืออุดมคติแห่งโลกมนุษย์ (แก้ไข)

Chinese

第46章 她是人间理想（改）

Thai

บทที่ 46 เธอคือความสมบูรณ์แบบในโลกมนุษย์ (แก้ไข)

Chinese

最后的最后，法学院的四朵金花一声不吭地离开了。

Thai

ในท้ายที่สุด สี่สาวดาวเด่นแห่งคณะนิติศาสตร์ก็เดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

Chinese

在离开之前，她们谁也没有再说什么，更没有再继续争吵，只是看着江勤的表情变得十分复杂。

Thai

ก่อนจะจากไป ไม่มีใครพูดอะไรอีก ยิ่งไม่ได้ทะเลาะกันต่อ เพียงแต่สีหน้ายามมองเจียงฉินแปรเปลี่ยนเป็นซับซ้อนอย่างยิ่ง

Chinese

尤其是司慧颖，几次欲言又止都忍住了，只是目光变得深邃而怅然。

Thai

โดยเฉพาะซือฮุ่ยอิ่งที่อ้าปากอยากจะพูดอยู่หลายครั้งแต่ก็ยั้งไว้ ทำได้เพียงทอดสายตาลุ่มลึกและเคว้งคว้าง

Chinese

她过来把江勤指责了一通，本以为江勤会对自己脚踏两只船的行为感到羞愧，要么是极力狡辩，暴露自己不堪的本性。

Thai

เธอตั้งใจมากล่าวโทษเจียงฉินชุดใหญ่ เดิมทีนึกว่าเจียงฉินจะรู้สึกละอายใจต่อพฤติกรรมจับปลาสองมือของตัวเอง หรือไม่ก็แก้ตัวอย่างเอาเป็นเอาตายจนเผยธาตุแท้อันน่ารังเกียจออกมา

Chinese

可她完全没想到江勤会那么淡定。

Thai

ทว่าเธอคาดไม่ถึงเลยว่าเจียงฉินจะสงบนิ่งได้ถึงเพียงนี้

Chinese

这不是一个渣男欺负了同宿舍的两个姐妹的故事吗？

Thai

นี่ไม่ใช่เรื่องราวของผู้ชายสารเลวที่รังแกเพื่อนร่วมหอสองคนหรอกหรือ

Chinese

可他为什么口口声声说恋爱狗都不谈？

Thai

แล้วทำไมเขาถึงพร่ำบอกว่าความรักอะไรพรรค์นั้นแม้แต่หมายังไม่คุยกันล่ะ

Chinese

“慧颖，其实……江勤不是丝琪的男朋友。”

Thai

“ฮุ่ยอิ่ง ความจริงแล้ว…เจียงฉินไม่ใช่แฟนของซือฉีหรอกนะ”

Chinese

“啊？”

Thai

“หา?”

Chinese

“他喜欢丝琪三年，高考鼓起勇气表白了，可最后被丝琪给拒绝了，所以他们俩什么关系都没有。”

Thai

“เขาชอบซือฉีมาสามปี รวบรวมความกล้าไปสารภาพรักตอนสอบเกาเข่า แต่สุดท้ายก็ถูกซือฉีปฏิเสธ เพราะงั้นพวกเขาสองคนเลยไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันเลย”

Chinese

听着王慧茹的话，司慧颖忍不住愣了一下，目光有些错愕，心底则是一片茫然：“可丝琪不是这么跟我说的啊。”

Thai

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังฮุ่ยหรู ซือฮุ่ยอิ่งก็อดชะงักไปไม่ได้ สายตามีแววตกตะลึง ในใจเต็มไปด้วยความสับสนมึนงง “แต่ซือฉีไม่ได้บอกฉันแบบนี้นี่นา”

Chinese

王慧茹微微愣了一下：“她是怎么跟你说的？”

Thai

หวังฮุ่ยหรูชะงักไปเล็กน้อย “เธอบอกเธอว่ายังไงเหรอ”

Chinese

“她说江勤从高一就开始喜欢她，她对江勤也有好感，可能再过段时间就水到渠成了，现在只不过是在考验他，但洪颜偏要来横刀夺爱，插足他们的感情，导致江勤不喜欢她了。”

Thai

“เธอบอกว่าเจียงฉินชอบเธอมาตั้งแต่ม.สี่ ตัวเธอเองก็รู้สึกดีกับเจียงฉินเหมือนกัน ผ่านไปอีกสักพักก็น่าจะลงเอยกันได้ ตอนนี้แค่กำลังทดสอบเขาอยู่ แต่หงเหยียนกลับจงใจมาแย่งความรัก แทรกแซงความสัมพันธ์ของพวกเขา จนทำให้เจียงฉินไม่ชอบเธอแล้ว”

Chinese

“可能是角度不同吧，丝琪这个人确实有点自我了，但我觉得，这世界上没有一个人有资格说江勤是错的。”王慧茹小声地说着。

Thai

“คงเป็นเพราะมุมมองต่างกันล่ะมั้ง ซือฉีคนนี้ค่อนข้างเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจริงๆ นั่นแหละ แต่ฉันคิดว่า บนโลกใบนี้ไม่มีใครมีสิทธิ์พูดหรอกว่าเจียงฉินเป็นฝ่ายผิด” หวังฮุ่ยหรูเอ่ยเสียงเบา

Chinese

司慧颖有些愕然：“那我刚才骂错了吗？要不要回去道个歉啊！”

Thai

ซือฮุ่ยอิ่งรู้สึกอึ้งไปบ้าง “งั้นเมื่อกี้ฉันด่าผิดคนเหรอเนี่ย ต้องกลับไปขอโทษไหมอ่ะ!”

Chinese

王慧茹也不知道该怎么说：“我觉得江勤不在乎，你没看他都懒得跟你解释吗？”

Thai

หวังฮุ่ยหรูเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน “ฉันว่าเจียงฉินไม่สนใจหรอก เธอไม่เห็นเหรอว่าเขาขี้เกียจแม้แต่อธิบายให้เธอฟังด้วยซ้ำ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

司慧颖沉默了半晌：“那以后不就尴尬了？万一江勤和洪颜在一起了，咱们几个要怎么相处啊？”

Thai

ซือฮุ่ยอิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นต่อไปไม่กระอักกระอ่วนแย่เหรอ หากเจียงฉินกับหงเหยียนคบกันขึ้นมาจริงๆ พวกเราจะมองหน้ากันติดได้ยังไง”

Chinese

王慧茹忍不住轻笑一声：“他和洪颜是不可能的，因为他身边站着的那个女孩是我们城南高中最完美的女神。”

Thai

หวังฮุ่ยหรูอดหัวเราะเบาๆ ไม่ได้ “เขากับหงเหยียนไม่มีทางเป็นไปได้หรอก เพราะเด็กสาวที่ยืนอยู่เคียงข้างเขาคือเทพธิดาที่สมบูรณ์แบบที่สุดของโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนานพวกเรา”

Chinese

“还有一个？连楚丝琪还不算伱们高中最漂亮的吗？”

Thai

“ยังมีอีกคนเหรอ ขนาดฉู่ซือฉียังไม่นับว่าสวยที่สุดในโรงเรียนมัธยมปลายของพวกเธออีกเหรอ”

Chinese

“不算，那个人才是真的人间理想。”

Thai

“ไม่นับ คนคนนั้นต่างหากคือความสมบูรณ์แบบที่แท้จริงในโลกมนุษย์”

Chinese

与此同时，在食为天的门口，江勤自顾自地把剩下的半瓶啤酒喝完，然后结完账走出了饭店。

Thai

ในเวลาเดียวกัน ตรงหน้าร้านสือเหวยเทียน เจียงฉินดื่มเบียร์ที่เหลืออีกครึ่งขวดคนเดียวจนหมด จากนั้นจึงจ่ายเงินแล้วเดินออกจากร้านอาหาร

Chinese

南街的人流量还是蛮大的，再加上对面开了几家奶茶店，所以一到饭点就人声鼎沸了，等网站开始推广，可以安排人来发传单试试。

Thai

ปริมาณคนบนถนนสายใต้ค่อนข้างหนาแน่นทีเดียว ประกอบกับฝั่งตรงข้ามมีร้านชานมไข่มุกเปิดอยู่หลายร้าน พอถึงเวลาอาหารจึงจอแจไปด้วยผู้คน รอให้เว็บไซต์เริ่มการโปรโมตเมื่อไหร่ ค่อยส่งคนมาลองแจกใบปลิวดู

Chinese

江勤从口袋里摸出手机，给冯楠舒打了个电话过去。

Thai

เจียงฉินล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าแล้วกดโทรหาเฝิงหนานซู

Chinese

电话很快就接通了，听筒里除了一声轻柔的“喂”之外，还能很清晰地听到其他女孩的嬉闹声。

Thai

ปลายสายรับสายอย่างรวดเร็ว นอกจากเสียง “ฮัลโหล” อันแผ่วเบาแล้ว ยังได้ยินเสียงหยอกล้อของพวกเด็กสาวคนอื่นๆ ดังลอดออกมาจากหูฟังอย่างชัดเจน

Chinese

“小富婆，在干什么？”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี ทำอะไรอยู่”

Chinese

冯楠舒的声音柔柔地传出来：“在听舍友们聊天。”

Thai

เสียงของเฝิงหนานซูดังแว่วมาอย่างอ่อนหวาน “กำลังฟังเพื่อนร่วมหอคุยกัน”

Chinese

正在此时，一个陌生女孩的声音忽然出现在听筒里：“男朋友，说好了请客吃饭的，什么时候请啊？不然我们可就欺负冯楠舒了。”

Thai

ในตอนนั้นเอง จู่ๆ เสียงของเด็กสาวแปลกหน้าคนหนึ่งก็ดังขึ้นในหูฟัง “คุณแฟน ตกลงกันแล้วว่าจะเลี้ยงข้าวนี่นา จะเลี้ยงเมื่อไหร่ล่ะ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะรังแกเฝิงหนานซูแล้วนะ”

Chinese

江勤站在街边的路沿石上伸了个懒腰：“择日不如撞日，就今晚吧，都给我穿漂亮一点哈，哥在这条街上还是很有面子的。”

Thai

เจียงฉินยืนบิดขี้เกียจอยู่บนขอบฟุตบาทริมถนน “เลือกวันไหนก็ไม่สู้วันนี้ คืนนี้เลยเป็นไง แต่งตัวสวยๆ กันหน่อยล่ะ พี่ชายคนนี้มีหน้ามีตาบนถนนสายนี้อยู่พอตัวเลยนะ”

Chinese

“怎么穿才叫漂亮啊？我们再漂亮也不如你家冯楠舒漂亮啊。”

Thai

“แต่งแบบไหนถึงจะเรียกว่าสวยล่ะ ต่อให้พวกเราสวยแค่ไหนก็สู้เฝิงหนานซูบ้านนายไม่ได้หรอก”

Chinese

听到你家冯楠舒这五个字，江勤的心里忽然有了一种莫名其妙的感觉，这妹纸要真是我家的，那我还创业个毛啊，我直接吃她的喝她的。

Thai

เมื่อได้ยินคำว่าเฝิงหนานซูบ้านนาย ในใจของเจียงฉินพลันเกิดความรู้สึกประหลาดขึ้นมา ถ้าสาวน้อยคนนี้เป็นคนบ้านฉันจริงๆ แล้วฉันจะมาเหนื่อยเริ่มสร้างธุรกิจทำซากอะไร สู้เกาะเธอกินใช้เงินเธอสบายๆ ไม่ดีกว่าเหรอ

Chinese

“江勤，今晚是几点啊？”冯楠舒的声音在听筒里响起。

Thai

“เจียงฉิน คืนนี้กี่โมงเหรอ” เสียงของเฝิงหนานซูดังขึ้นในหูฟัง

Chinese

“五点吧，我去楼下找你们，不许穿的太漂亮。”

Thai

“ห้าโมงเย็นแล้วกัน เดี๋ยวฉันไปหาพวกเธอที่ใต้หอ ห้ามแต่งตัวสวยเกินไปล่ะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

黄昏，天空渐渐变得暗淡，太阳慢慢地往西方下沉，留下一片绚烂的余晖，此时的云彩被染成了黄金色、橙色和红色，仿佛整个苍穹都被大火烧透了一样。

Thai

ยามโพล้เพล้ ท้องฟ้าค่อยๆ มืดสลัวลง ดวงอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก ทิ้งประกายแสงสายัณห์อันงดงามตระการตาเอาไว้ เมฆหมอกในยามนี้ถูกย้อมเป็นสีทอง สีส้ม และสีแดง ราวกับท้องนภาทั้งผืนถูกเปลวเพลิงเผาผลาญจนโชติช่วง

Chinese

江勤这段时间没回宿舍，而是一直待在学园超市对过的体美楼三楼。

Thai

ช่วงเวลานี้เจียงฉินไม่ได้กลับหอพัก แต่เอาแต่อยู่บนชั้นสามของตึกพลศึกษาและศิลปะที่อยู่ตรงข้ามซูเปอร์มาร์เก็ตในมหาวิทยาลัย

Chinese

这里是舞蹈系的练功房，为了方便学生进出经常不关门，他就坐在练功房的窗户边上，一只胳膊搭着膝盖，另一只靠着把杆，目瞪口呆地见识了无数奇妙姿势。

Thai

ที่นี่คือห้องซ้อมของภาควิชาการเต้น เพื่อความสะดวกในการเข้าออกของนักศึกษาจึงมักจะไม่ปิดประตู เขานั่งอยู่ริมหน้าต่างห้องซ้อม แขนข้างหนึ่งวางพาดบนหัวเข่า อีกข้างพิงราวจับ มองดูท่วงท่าพิสดารนับไม่ถ้วนตาค้าง

Chinese

恋爱狗都不谈，但正常男人看看美女一点也不过分。

Thai

ความรักอะไรพรรค์นั้นแม้แต่หมายังไม่คุย แต่ผู้ชายปกติมองดูสาวสวยบ้างก็ไม่ได้เกินเลยอะไรสักนิด

Chinese

江勤慢慢收回目光，朝着窗外望去，偶然间看到冯楠舒从对面的女生宿舍楼哒哒哒地跑出来。

Thai

เจียงฉินค่อยๆ ละสายตากลับมาแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง บังเอิญเห็นเฝิงหนานซูวิ่งตึกตักออกมาจากหอพักหญิงฝั่งตรงข้าม

Chinese

她穿了一件纯棉的白色短袖，外搭了一件黑色的低领吊带裙，一头柔顺的长发随脚步而扬起，浑身都洋溢着清澈灵动的少女感。

Thai

เธอสวมเสื้อยืดแขนสั้นผ้าฝ้ายสีขาว สวมทับด้วยกระโปรงสายเดี่ยวคอลึกสีดำ เส้นผมยาวสลวยพลิ้วไหวตามจังหวะก้าวเดิน ทั่วทั้งร่างเปี่ยมล้นไปด้วยกลิ่นอายความสดใสบริสุทธิ์ของหญิงสาว

Chinese

“这才几点？”

Thai

“นี่เพิ่งกี่โมงเอง”

Chinese

江勤掏出手机看了一眼，发现距离五点还有二十分钟，这丫头怎么这么早就下来等着了？

Thai

เจียงฉินควักโทรศัพท์มือถือออกมาดู พบว่ายังเหลือเวลาอีกยี่สิบนาทีกว่าจะถึงห้าโมงเย็น ยัยเด็กคนนี้ทำไมถึงได้ลงมารอเร็วขนาดนี้กันนะ

Chinese

不过令人意外的是冯楠舒并没有停步，而是哒哒哒地去了宿舍楼对面的超市入口，江勤的目光随之跟了过去，结果就看到了超市门口的海报。

Thai

ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดใจคือเฝิงหนานซูไม่ได้หยุดเดิน แต่กลับวิ่งตึกตักไปยังทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตฝั่งตรงข้ามหอพัก สายตาของเจียงฉินมองตามไป ผลก็คือเห็นโปสเตอร์ตรงทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต

Chinese

【七彩棉花糖——新品上架】

Thai

【สายไหมเจ็ดสี—สินค้าใหม่วางจำหน่าย】

Chinese

果然，下一秒冯楠舒就跑了出来，雪嫩的手臂上扬着，手里举着一朵粉色棉花糖。

Thai

เป็นไปตามคาด วินาทีถัดมาเฝิงหนานซูก็วิ่งออกมา แขนขาวเนียนยกขึ้น ในมือถือสายไหมสีชมพูไว้หนึ่งอัน

Chinese

江勤的身子往前探了一下，手臂搭在阳台上，垫住下巴，静静地看着冯楠舒把棉花糖舔光。

Thai

เจียงฉินโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย วางแขนพาดบนระเบียงแล้วเท้าคางไว้ มองดูเฝิงหนานซูเลียสายไหมจนหมดเกลี้ยงอย่างเงียบๆ

Chinese

吃完之后，小富婆站在门口的皂荚树下足足沉默了五秒钟，然后她忽然用力点了下头，转头又钻进了学园超市。

Thai

หลังจากกินเสร็จ แม่หนูเศรษฐียืนเงียบอยู่ใต้ต้นตั๊กแตนตรงทางเข้าอยู่นานถึงห้าวินาทีเต็ม จากนั้นเธอก็พยักหน้าอย่างแรงแล้วหันหลังมุดกลับเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตของมหาวิทยาลัยอีกครั้ง

Chinese

江勤思考了一下，接着就起身下楼，刚好看到冯楠舒举着一朵蓝色的棉花糖从超市里走出来。

Thai

เจียงฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินลงบันไดไป พอดีกับที่เห็นเฝิงหนานซูถือสายไหมสีฟ้าเดินออกมาจากซูเปอร์มาร์เก็ต

Chinese

“赶在我没来之前，先算好时间偷吃棉花糖是吧？”

Thai

“กะเวลาก่อนที่ฉันจะมาเพื่อแอบกินสายไหมใช่ไหมล่ะ”

Chinese

冯楠舒沉默了一下，忽然伸出粉嫩的香舌舔了一下：“不小心被你发现了，我他妈破罐子破摔！”

Thai

เฝิงหนานซูเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็แลบลิ้นสีชมพูระเรื่อออกมาเลียหนึ่งที “เผลอโดนนายจับได้ซะแล้ว ฉันแม่งช่างหัวมันแล้ว!”

Chinese

江勤听完一愣，眼神瞬间变得严厉：“冯楠舒，谁教你说脏话的？是不是你舍友？哪个，我打死她！”

Thai

เจียงฉินได้ยินก็ชะงักไป แววตากลายเป็นดุดันขึ้นมาทันที “เฝิงหนานซู ใครสอนให้เธอพูดคำหยาบ เพื่อนร่วมหอเธอใช่ไหม คนไหน ฉันจะไปตีให้ตายเลย!”

Chinese

“我，我是跟你学的啊。”冯楠舒可怜兮兮地说。

Thai

“ฉะ…ฉันเรียนมาจากนายนั่นแหละ” เฝิงหนานซูเอ่ยอย่างน่าสงสาร

Chinese

“我？你就不能跟好人学点东西吗？”

Thai

“ฉันเหรอ เธอเรียนรู้อะไรดีๆ จากคนดีๆ บ้างไม่ได้รึไง”

Chinese

江勤装出一脸凶相毕露的样子走过去：“给我尝一口。”

Thai

เจียงฉินแสร้งทำหน้าตาดุร้ายแล้วเดินเข้าไปหา “ให้ฉันชิมคำหนึ่ง”

Chinese

“噢。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

冯楠舒递给他吃了一口，自己又吃了一口：“其实我也不太喜欢吃的，一个都吃不完，以后再也不吃了，都给你吧。”

Thai

เฝิงหนานซูยื่นให้เขากินหนึ่งคำ ตัวเองก็กินไปอีกคำ “ความจริงฉันก็ไม่ได้ชอบกินเท่าไหร่หรอก อันเดียวยังกินไม่หมดเลย ต่อไปจะไม่กินอีกแล้ว ยกให้นายหมดเลยนะ”

Chinese

“胡扯，这明明是第二个了！”江勤毫不客气地拆穿了她。

Thai

“เหลวไหล นี่มันอันที่สองชัดๆ!” เจียงฉินแฉเธออย่างไร้ความปรานี

Chinese

冯楠舒粉唇微张，眼神微微僵住：“你，你怎么知道的？”

Thai

ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อของเฝิงหนานซูเผยอขึ้นเล็กน้อย แววตาชะงักค้างไป “นะ…นายรู้ได้ยังไง”

Chinese

江勤直接无视她的问题：“吃完不许吃了，去，叫你舍友下来，咱们去吃饭。”

Thai

เจียงฉินเมินคำถามของเธอไปโดยสิ้นเชิง “กินอันนี้เสร็จห้ามกินอีกนะ ไป เรียกเพื่อนร่วมหอของเธอลงมา พวกเราจะได้ไปกินข้าวกัน”

Chinese

“好的好的。”

Thai

“ได้เลย ได้เลย”

Chinese

求追读啊！！！今天的追读关系下周的命运！大哥大姐行行好！冯楠舒给您卖萌了！！

Thai

ขอร้องช่วยตามอ่านกันด้วยนะครับ!!! ยอดการอ่านตามของวันนี้ส่งผลต่อชะตากรรมของสัปดาห์หน้าเลยนะ! พี่ชายพี่สาวทั้งหลายช่วยเมตตาด้วย! เฝิงหนานซูมาทำตัวน่ารักออดอ้อนทุกคนแล้วนะ!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)