ส่งนามบัตรออกมาแต่โดยดี

Chinese

第183章 乖乖把名片交出来

Thai

บทที่ 183 ส่งนามบัตรมาดีๆ ซะ

Chinese

翌日下午，江勤来到了市区的西装店，在营业员的建议下试了一件灰色西装、内搭黑色衬衫，外加黑西裤和黑皮鞋。

Thai

บ่ายวันถัดมา เจียงฉินมาที่ร้านสูทในตัวเมือง ภายใต้คำแนะนำของพนักงานขาย เขาจึงลองสวมสูทสีเทา ด้านในเป็นเสื้อเชิ้ตสีดำ พร้อมด้วยกางเกงสแล็กสีดำและรองเท้าหนังสีดำ

Chinese

他的身材本来就是很挺拔的那种，平时一身休闲装不显，但换上西装之后，那副吊儿啷当的样子瞬间英气了不少。

Thai

รูปร่างของเขาแต่เดิมก็เป็นแบบที่สูงโปร่งผึ่งผายอยู่แล้ว ปกติใส่ชุดลำลองจึงไม่ค่อยเห็นเด่นชัด ทว่าพอเปลี่ยนมาใส่สูท ท่าทางกะล่อนไม่เอาถ่านนั้นก็พลันดูองอาจผึ่งผายขึ้นมาไม่น้อยทันที

Chinese

“真帅啊，我简直就是个衣服架子。”

Thai

“หล่อจริงๆ ฉันนี่มันหุ่นไม้แขวนเสื้อชัดๆ”

Chinese

“这个颜色穿在我身上，又显气质，又显精神，还有点贵气，吴彦祖来了也不过如此了。”

Thai

“สีนี้พออยู่บนตัวฉัน ทั้งขับออร่า ทั้งดูมีชีวิตชีวา แถมยังมีความหรูหรามีระดับ ต่อให้อู๋เอี้ยนจู่มาเองก็คงได้แค่นี้แหละ”

Chinese

西装店的营业员跟在后面一阵沉默，心说我的营销话术都让你说了，那我还说什么？

Thai

พนักงานขายร้านสูทที่ยืนตามหลังอยู่เงียบไปครู่หนึ่ง พลางคิดในใจว่าบทพูดการตลาดของฉันถูกคุณพูดไปหมดแล้ว แล้วฉันจะพูดอะไรต่อได้อีกล่ะ

Chinese

这年头，成熟的客人都已经会帮忙给自己做推销了吗？

Thai

ยุคนี้สมัยนี้ ลูกค้าที่โตเป็นผู้ใหญ่เขาหัดช่วยโปรโมตขายของให้ตัวเองกันแล้วเหรอ

Chinese

“老板，为什么不买纯黑色啊，明明黑色西装更显沉稳啊。”苏奈在旁边忍不住说了一句。

Thai

“บอส ทำไมไม่ซื้อสีดำล้วนล่ะ ทั้งที่สูทสีดำดูสุขุมกว่าแท้ๆ” ซูไน่ที่อยู่ข้างๆ อดพูดขึ้นมาไม่ได้

Chinese

“纯黑色？这年头，酒店里的门童穿的都是纯黑色，我怕他们把我当同事。”

Thai

“สีดำล้วนเหรอ ยุคนี้สมัยนี้ บ๋อยเปิดประตูตามโรงแรมก็ใส่สีดำล้วนกันทั้งนั้น ฉันกลัวพวกเขาจะนึกว่าฉันเป็นเพื่อนร่วมงานน่ะสิ”

Chinese

江勤对着镜子照了半天，忽然转身过来摆了个姿势：“你是不是换新手机了，像素挺好的吧，来给我拍个西装照。”

Thai

เจียงฉินส่องกระจกอยู่นาน จู่ๆ ก็หันกลับมาโพสท่า “เธอเปลี่ยนมือถือใหม่ไม่ใช่เหรอ ความละเอียดกล้องน่าจะดีอยู่นะ มาถ่ายรูปชุดสูทให้ฉันหน่อยสิ”

Chinese

苏奈掏出手机给他拍了两张：“呐，拍好了。”

Thai

ซูไน่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายให้เขาสองรูป “อ่ะ ถ่ายเสร็จแล้ว”

Chinese

“嗯？我的头呢？”

Thai

“หือ หัวฉันล่ะ”

Chinese

“不是……拍西装照吗？”苏奈一脸茫然。

Thai

“ก็ไม่ใช่ว่า…ถ่ายรูปชุดสูทหรอกเหรอ” ซูไน่ทำหน้างุนงง

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤愣了半天，心说你们程序员都这个样子的吗：“我让伱拍的是我这张帅脸，你给我拍个衣服有什么用？”

Thai

เจียงฉินยืนอึ้งไปพักใหญ่ คิดในใจว่าพวกโปรแกรมเมอร์นี่เป็นแบบนี้กันหมดทุกคนเลยรึไง “ฉันให้เธอถ่ายใบหน้าอันหล่อเหลาของฉัน เธอถ่ายแต่เสื้อผ้ามาให้มันจะมีประโยชน์อะไร”

Chinese

苏奈咬着牙，心说老板逼事儿真多，又举起手机拍了两张：“好了，这下总可以了吧？”

Thai

ซูไน่กัดฟันกรอด คิดในใจว่าบอสเรื่องเยอะชะมัด ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายอีกสองรูป “เสร็จแล้ว คราวนี้ได้แล้วใช่ไหม”

Chinese

“嗯，这还像话，晚上用电脑发我邮箱。”

Thai

“อืม ค่อยดูเป็นผู้เป็นคนหน่อย คืนนี้ใช้คอมพิวเตอร์ส่งเข้าอีเมลฉันด้วยนะ”

Chinese

“老板你真臭美，比我们女生都有过之而无不及。”

Thai

“บอสนี่หลงตัวเองจริงๆ ยิ่งกว่าพวกผู้หญิงอย่างพวกเราเสียอีก”

Chinese

江勤呵呵一声，转身看向营业员：“就要这一身了，不用装，帮我把吊牌剪掉，我直接穿走。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะหึๆ หันไปมองพนักงานขาย “เอาชุดนี้แหละ ไม่ต้องใส่ถุง ช่วยตัดป้ายราคาออกให้ที ฉันจะใส่กลับเลย”

Chinese

营业员点点头：“好的先生，您是现金结账吗？”

Thai

พนักงานขายพยักหน้า “ได้ครับคุณผู้ชาย คุณจะชำระเป็นเงินสดใช่ไหมครับ”

Chinese

“对，苏奈去付款，记得开发票。”

Thai

“ใช่ ซูไน่ไปจ่ายเงิน จำไว้ว่าขอใบกำกับภาษีด้วย”

Chinese

“噢。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

苏奈跟着营业员去前台付了个款，回来的时候嘟嘟囔囔的：“明明兰兰姐才是你的兼职秘书。”

Thai

ซูไน่เดินตามพนักงานขายไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ พอกลับมาก็บ่นพึมพำ “ทั้งที่พี่หลานหลานเป็นเลขาพาร์ตไทม์ของบอสแท้ๆ”

Chinese

“她有更重要的事，已经提前去做准备了，咱们208的传统就是这样的，越有才华越要身兼数职。”江勤一开口就是老资本家的味道。

Thai

“เธอมีเรื่องที่สำคัญกว่า ต้องล่วงหน้าไปเตรียมตัวก่อนแล้ว ธรรมเนียมของห้อง 208 เราก็เป็นแบบนี้ ยิ่งมีความสามารถก็ยิ่งต้องควบหลายตำแหน่ง” เจียงฉินอ้าปากพูดทีไรก็ส่งกลิ่นอายของนายทุนหน้าเลือดออกมาเต็มเปี่ยม

Chinese

“语言真是一门艺术，明明知道你是在压榨，我却觉得那么好听。”

Thai

“ภาษานี่เป็นศิลปะจริงๆ ทั้งที่รู้ว่าบอสกำลังขูดรีด แต่ฉันกลับฟังดูแล้วรู้สึกเข้าหูซะงั้น”

Chinese

“你说的很好，下次不许再说了。”

Thai

“พูดได้ดีมาก ครั้งหน้าห้ามพูดอีกนะ”

Chinese

江勤拽了拽领带，重新照了一下镜子，不禁有些恍惚。

Thai

เจียงฉินดึงเนกไทเล็กน้อยแล้วส่องกระจกอีกรอบ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหม่อลอยไปบ้าง

Chinese

黑西装这个东西，他前世跑业务的时候穿了好多年，就仿佛焊死在了身上。

Thai

ไอ้ของอย่างสูทสีดำนี้ ชาติก่อนตอนที่เขาวิ่งหาลูกค้านั้นใส่มานานหลายปี ราวกับถูกเชื่อมติดไว้กับตัว

Chinese

所以他打心底里有种抵触感，觉得一穿上黑西装就透不过气。

Thai

ดังนั้นจากก้นบึ้งของหัวใจ เขาจึงมีความรู้สึกต่อต้าน รู้สึกว่าพอใส่สูทสีดำแล้วจะหายใจไม่ออก

Chinese

还是灰色的好，多帅气。

Thai

สีเทานี่แหละดีออก หล่อเท่ตั้งเยอะ

Chinese

“走吧。”

Thai

“ไปกันเถอะ”

Chinese

“去哪儿啊？”

Thai

“ไปไหนเหรอ”

Chinese

“你回学校，我去看别人装逼。”

Thai

“เธอกลับมหาวิทยาลัย ส่วนฉันจะไปดูคนอื่นเขาอวดเบ่งกัน”

Chinese

江勤开着车，把苏奈送回了学校，迎着傍晚的夜色前往了龙凯国际酒店。

Thai

เจียงฉินขับรถไปส่งซูไน่ที่มหาวิทยาลัย แล้วมุ่งหน้าสู่โรงแรมหลงข่ายอินเตอร์เนชันแนลท่ามกลางบรรยากาศยามพลบค่ำ

Chinese

这是临川一家比较有名的星级酒店，据说也是临川商会的会员开的，他们每年都会固定在这里聚一下，每年用的也都是固定的宴会厅——财源厅。

Thai

ที่นี่เป็นโรงแรมระดับดาวที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในหลินชวน ได้ยินว่าสมาชิกของสมาคมการค้าหลินชวนเป็นคนเปิดเช่นกัน ทุกปีพวกเขาจะรวมตัวกันที่นี่เป็นประจำ และทุกปีก็ใช้ห้องจัดเลี้ยงห้องเดิม นั่นคือห้องไฉหยวน

Chinese

听听这名字，财源厅，多么的朴实无华又直球的不行。

Thai

ลองฟังชื่อดูสิ ห้องไฉหยวน ช่างเรียบง่ายไม่ซับซ้อนแถมยังตรงไปตรงมาสุดๆ

Chinese

江勤开着车进去，来到地下停车场，发现自己的A6在一排车里着实是有些弟中弟了。

Thai

เจียงฉินขับรถเข้าไปยังลานจอดรถชั้นใต้ดิน และพบว่า A6 ของตัวเองในแถวรถเหล่านั้นกลายเป็นน้องเล็กกระจอกงอกง่อยไปเลยจริงๆ

Chinese

不过无所吊谓。

Thai

แต่ก็ช่างหัวมันสิ

Chinese

钱是你们的，钱是他们的，但这钱终有一天会是我的。

Thai

เงินเป็นของพวกคุณ เงินเป็นของพวกเขา แต่เงินนี้สักวันหนึ่งจะต้องกลายเป็นของฉัน

Chinese

“开工。”

Thai

“เริ่มงานได้”

Chinese

江勤锁好车，坐着电梯来到一楼大厅，顿时感受到一种富丽堂皇的既视感，那明晃晃的水晶吊灯亮的直晃眼，大厅的墙板还画着山河锦绣，

Thai

เจียงฉินล็อกรถแล้วขึ้นลิฟต์มายังโถงชั้นหนึ่ง พลันสัมผัสได้ถึงภาพจำแห่งความหรูหราโอ่อ่า โคมไฟระย้าคริสตัลที่ส่องแสงวิบวับสว่างจ้าจนแสบตา แผ่นผนังของห้องโถงยังวาดลวดลายทิวทัศน์ขุนเขาและสายน้ำอันงดงามตระการตา

Chinese

前台两侧，顶梁柱预埋了一大片灯带，暖黄色的灯光与土豪金的地板交相呼应，把其纹理照出一片波光粼粼的效果。

Thai

สองฝั่งของเคาน์เตอร์ต้อนรับ เสาหลักค้ำเพดานฝังแถบไฟเส้นไว้ผืนใหญ่ แสงไฟสีเหลืองอบอุ่นสอดรับกับพื้นกระเบื้องสีทองอร่าม ส่องกระทบลวดลายจนเกิดประกายระยิบระยับดั่งเกลียวคลื่น

Chinese

尤其是墙上那排分别代表不同时区的挂钟，国际的味道一瞬间就上来了。

Thai

โดยเฉพาะนาฬิกาแขวนผนังแถวหนึ่งที่แสดงเวลาของเขตเวลาต่างๆ กลิ่นอายความเป็นสากลระดับอินเตอร์ก็พลันพวยพุ่งขึ้นมาทันที

Chinese

江勤在大厅站了一会儿，看到了一条写着【临川商会年终交流会】的鲜艳横幅悬挂在顶上。

Thai

เจียงฉินยืนอยู่ในโถงครู่หนึ่ง ก็เห็นป้ายแบนเนอร์สีสดใสที่เขียนว่า【งานพบปะแลกเปลี่ยนส่งท้ายปีสมาคมการค้าหลินชวน】แขวนอยู่ด้านบน

Chinese

与此同时，何益军正站在横幅下方冲他挥了挥手。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เหออี้จวินกำลังยืนอยู่ใต้ป้ายแบนเนอร์และโบกมือให้เขา

Chinese

何老板今天也是西装革履，系着很符合年龄段的深色系领带，还梳了个油光可鉴的背头，实在是标致极了。

Thai

เถ้าแก่เหอวันนี้ก็แต่งสูทผูกไทเต็มยศเช่นกัน ผูกเนกไทโทนสีเข้มที่ดูเข้ากับวัย แถมยังเซตผมปาดเรียบเป็นประกายเงาวับ ดูภูมิฐานสะดุดตาเป็นที่สุด

Chinese

“就按昨天说的，少说多看，不要找人要名片。”

Thai

“เอาตามที่คุยกันเมื่อวานนะ พูดให้น้อยดูให้มาก อย่าไปเที่ยวขอนามบัตรจากใครล่ะ”

Chinese

江勤点点头：“我知道了何总，进去之后我一句话都不说，找个角落，两腿一盘就装不存在。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “ผมเข้าใจแล้วครับประธานเหอ เข้าไปแล้วผมจะไม่พูดสักคำ หาที่นั่งมุมห้อง นั่งขัดสมาธิทำตัวเหมือนไม่มีตัวตนไปเลย”

Chinese

他越是这么干脆，何益军就越是纳闷：“你来这里到底是做什么的？”

Thai

ยิ่งเขาตอบรับอย่างเด็ดขาดแบบนี้ เหออี้จวินก็ยิ่งสงสัย “นายมาที่นี่เพื่อทำอะไรกันแน่เนี่ย”

Chinese

“闻味儿的啊。”

Thai

“มาดมกลิ่นไงครับ”

Chinese

“我真是有点看不透你了。”

Thai

“ฉันล่ะมองนายไม่ออกจริงๆ”

Chinese

江勤不动声色地摆摆手：“您不用太高看我，就当我是一个平平无奇的大学生，这次出来就是为了见世面，回去好跟舍友吹牛逼。”

Thai

เจียงฉินโบกมืออย่างสงบนิ่ง “คุณไม่ต้องมองผมสูงขนาดนั้นหรอก คิดซะว่าผมเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาๆ คนหนึ่ง ออกมาครั้งนี้ก็แค่เพื่อเปิดหูเปิดตา กลับไปจะได้เอาไปคุยโม้กับรูมเมตได้”

Chinese

何益军是一点也不信：“咱们刚认识的时候，你两三句话就把岳经理坑了一个大跟头，我绝对不信你没有目的。”

Thai

เหออี้จวินไม่เชื่อเลยสักนิด “ตอนเราเพิ่งรู้จักกัน นายพูดไม่กี่คำก็หลอกผู้จัดการเยวี่ยจนหัวทิ่มหัวตำ ฉันไม่เชื่อเด็ดขาดว่านายจะไม่มีเป้าหมาย”

Chinese

“何总，你到底想说什么，不妨直说。”

Thai

“ประธานเหอ คุณอยากจะพูดอะไรกันแน่ พูดตรงๆ มาได้เลยครับ”

Chinese

“你帮我教好了女儿，我不希望你这次一无所获，所以你告诉我，你盯上了谁，我去帮你要一张名片过来。”

Thai

“นายช่วยสั่งสอนลูกสาวฉันจนดีขึ้น ฉันไม่อยากให้นายมาครั้งนี้แล้วกลับไปมือเปล่า เพราะงั้นนายบอกฉันมาเถอะว่านายเล็งใครไว้ ฉันจะไปช่วยขอนามบัตรมาให้”

Chinese

在没有微信二维码的年代，名片这种东西还是有一定实用价值的，尤其是公司一把手的名片，一般不会随意给别人。

Thai

ในยุคที่ยังไม่มีคิวอาร์โค้ดวีแชต ของอย่างนามบัตรยังถือว่ามีคุณค่าในการใช้งานอยู่ระดับหนึ่ง โดยเฉพาะนามบัตรของผู้นำเบอร์หนึ่งในบริษัท ปกติแล้วจะไม่แจกให้คนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้า

Chinese

除非，你是他的潜在客户或者潜在合作商。

Thai

เว้นเสียแต่ว่า คุณจะเป็นว่าที่ลูกค้าหรือว่าที่คู่ค้าทางธุรกิจของเขา

Chinese

听说有些牛逼的企业老总甚至会用金子做名片，其价值程度可见一斑。

Thai

ได้ยินว่าผู้บริหารระดับท็อปของบางบริษัทยังถึงขั้นใช้นามบัตรที่ทำจากทองคำ ระดับมูลค่าและความสำคัญของมันจึงเห็นได้ชัดเจน

Chinese

所以拿着老总的名片，你不一定能谈成合作，但一定可以说的上话，何益军说帮他要个名片也是这个意思。

Thai

ดังนั้นการถือนามบัตรของผู้บริหารไว้ในมือ คุณอาจจะไม่ได้เจรจาธุรกิจสำเร็จเสมอไป แต่สามารถเปิดบทสนทนาต่อติดได้อย่างแน่นอน ที่เหออี้จวินบอกว่าจะช่วยขอนามบัตรให้ก็หมายความเช่นนี้

Chinese

说白了，没有这张名片，你再会忽悠可能也找不到机会，而有了这张名片，你就相当于有了一个进去忽悠的资格。

Thai

พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ หากไม่มีนามบัตรใบนี้ ต่อให้คุณเก่งกาจในการหว่านล้อมกล่อมเกลาแค่ไหนก็อาจหาโอกาสไม่ได้ แต่ถ้ามีนามบัตรใบนี้ คุณก็เท่ากับมีตั๋วผ่านทางเข้าไปหว่านล้อมพวกเขา

Chinese

但江勤摆摆手，拒绝了何益军的好意。

Thai

แต่เจียงฉินกลับโบกมือปฏิเสธความหวังดีของเหออี้จวิน

Chinese

“何总，我真不要名片，谁的我都不要，我就是为了见世面才来的。”

Thai

“ประธานเหอ ผมไม่เอานามบัตรจริงๆ ครับ ของใครผมก็ไม่เอาทั้งนั้น ผมมาเพื่อเปิดหูเปิดตาเท่านั้นเอง”

Chinese

“这可真是稀奇了……”

Thai

“แปลกคนจริงๆ แฮะ…”

Chinese

何益军看了他一眼，没有再多说什么，带着江勤就朝着定好的财源厅走去。

Thai

เหออี้จวินมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรอีก แล้วพาเจียงฉินเดินตรงไปยังห้องไฉหยวนที่จองไว้

Chinese

不过刚到门口，他们就看到了一大群人正乌泱泱地围在一张桌子前面，其中有好几个何益军的熟人，比如做连锁便利店的秦总，做建材的明总……

Thai

ทว่าเพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตู พวกเขาก็เห็นผู้คนกลุ่มใหญ่กำลังยืนมุงโต๊ะตัวหนึ่งกันเนืองแน่น ในนั้นมีคนคุ้นเคยของเหออี้จวินอยู่หลายคน เช่น ประธานฉินที่ทำธุรกิจร้านสะดวกซื้อแฟรนไชส์ ประธานหมิงที่ทำธุรกิจวัสดุก่อสร้าง…

Chinese

等到人群稍微散开一点，何益军和江勤才找到空隙凑了过去，赫然见到两个一米八多的立牌正摆在宴会厅入口处的左侧。

Thai

รอจนกระทั่งฝูงชนแยกย้ายกระจายตัวออกไปเล็กน้อย เหออี้จวินและเจียงฉินถึงหาจังหวะแทรกตัวเข้าไปดูได้ และพบว่ามีป้ายสแตนดี้สูงกว่าหนึ่งจุดแปดเมตรสองอันตั้งอยู่ทางด้านซ้ายของทางเข้าห้องจัดเลี้ยง

Chinese

一个写着临川商会·晚宴嘉宾签名牌，上面已经有十来个签名了。

Thai

อันหนึ่งเขียนว่า สมาคมการค้าหลินชวน · ป้ายลงนามแขกผู้มีเกียรติร่วมงานเลี้ยง ด้านบนมีลายเซ็นอยู่สิบกว่าชื่อแล้ว

Chinese

另一个写着临川商界顶级精英·名片展示区，上面还有亚克力做的透明卡槽，已经被塞上了十几张名片，全都是这个总那个董的。

Thai

อีกอันเขียนว่า สุดยอดชนชั้นนำแห่งแวดวงธุรกิจหลินชวน · โซนจัดแสดงนามบัตร ด้านบนยังมีช่องเสียบการ์ดโปร่งใสทำจากอะคริลิก ซึ่งถูกเสียบนามบัตรไว้สิบกว่าใบแล้ว ล้วนเป็นประธานท่านนั้นกรรมการบริหารท่านนี้ทั้งสิ้น

Chinese

另外，立牌旁边还有个桌子，用红纸写着签到处，一个年轻的女孩正在给来往的老板递笔。

Thai

นอกจากนี้ ข้างป้ายสแตนดี้ยังมีโต๊ะตัวหนึ่ง มีกระดาษสีแดงเขียนไว้ว่า จุดลงทะเบียน หญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่งกำลังส่งปากกาให้บรรดาเจ้าของธุรกิจที่เดินผ่านไปมา

Chinese

“我记得以前没有好像没有这些东西的？”

Thai

“ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนเหมือนจะไม่มีของพวกนี้นี่นา”

Chinese

何益军在仔细打量了几眼后不禁一愣。

Thai

หลังจากเหออี้จวินกวาดสายตามองสำรวจอย่างละเอียดก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไป

Chinese

“这晚宴搞得，专业又大气，你们有钱人是真会玩。”

Thai

“งานเลี้ยงค่ำนี้จัดได้มืออาชีพแถมดูภูมิฐานอลังการจริงๆ พวกคนรวยนี่รู้จักเล่นกันจริงๆ เลยนะ”

Chinese

江勤也凑过去看了两眼，一脸的感慨。

Thai

เจียงฉินก็ยื่นหน้าเข้าไปมองดูบ้างพร้อมกับทอดถอนใจด้วยสีหน้าชื่นชม

Chinese

“你带名片了吗？”

Thai

“นายพกนามบัตรมาไหม”

Chinese

何益军转头看他一眼。

Thai

เหออี้จวินหันไปมองเขา

Chinese

“我一个大学生哪里来的名片，再说了，这是顶级精英才能放的，我可不丢起这个人，何总您来吧。”

Thai

“ผมเป็นแค่นักศึกษา จะไปมีนามบัตรมาจากไหน อีกอย่าง นี่มันสำหรับให้พวกสุดยอดชนชั้นนำวาง ผมไม่กล้าเอาหน้าไปขายหรอกครับ ประธานเหอ คุณเชิญเลยครับ”

Chinese

江勤从女孩的手里接过马克笔，递给何益军。

Thai

เจียงฉินรับปากกาเมจิกมาจากมือของหญิงสาวแล้วส่งให้เหออี้จวิน

Chinese

何益军接过来写上了名字，然后又从名片夹里抽出一张名片，不过在插进去之前，他忍不住多看了一眼桌子后面的女孩。

Thai

เหออี้จวินรับมาแล้วเซ็นชื่อลงไป จากนั้นก็ดึงนามบัตรออกมาหนึ่งใบจากกล่องใส่นามบัตร ทว่าก่อนจะเสียบเข้าไป เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองหญิงสาวหลังโต๊ะนั้นอีกรอบ

Chinese

“我怎么觉得你有点眼熟，抬起头来让我看一眼。”

Thai

“ทำไมฉันรู้สึกว่าเธอหน้าคุ้นๆ นะ เงยหน้าขึ้นมาให้ฉันดูหน่อยสิ”

Chinese

江勤瞬间笑出了声：“行了何总，你怎么还随便勾搭小姑娘呢，这可不是一个好父亲该做的，来来来，我帮你插，你赶紧进去和老朋友叙旧吧。”

Thai

เจียงฉินหลุดหัวเราะพรวดออกมาทันที “พอเถอะครับประธานเหอ ทำไมคุณถึงได้เที่ยวไปเต๊าะสาวน้อยเล่นล่ะครับ นี่ไม่ใช่สิ่งที่พ่อที่ดีควรทำเลยนะ มาๆๆ เดี๋ยวผมเสียบให้ คุณรีบเข้าไปรำลึกความหลังกับเพื่อนเก่าเถอะครับ”

Chinese

“我没勾搭，我是真觉得她有点眼熟。”何益军嘟囔了一声，把名片交给江勤，满脸疑惑地走进了宴会厅。

Thai

“ฉันไม่ได้เต๊าะ ฉันรู้สึกว่าเธอหน้าคุ้นจริงๆ” เหออี้จวินบ่นพึมพำ ส่งนามบัตรให้เจียงฉิน แล้วเดินเข้าห้องจัดเลี้ยงไปด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

Chinese

“男人果然专一，就喜欢年轻的。”

Thai

“ผู้ชายนี่รักเดียวใจเดียวจริงๆ ชอบแต่สาวเอ๊าะๆ”

Chinese

江勤吐槽一句，把何总的名片插到了展示槽里面：“你把酒店安排好的签到员搞哪儿去了？”

Thai

เจียงฉินบ่นแขวะประโยคหนึ่ง พลางเสียบนามบัตรของประธานเหอลงในช่องจัดแสดง “เธอเอาพนักงานลงทะเบียนที่โรงแรมจัดไว้ไปไว้ที่ไหนแล้วล่ะ”

Chinese

女孩抬起头，压低声音开口：“给了他一百块，让他去附近随便吃个饭，两个小时后回来。”

Thai

หญิงสาวเงยหน้าขึ้น ลดเสียงต่ำพูดว่า “ให้เงินเขาไปหนึ่งร้อยหยวน ให้เขาไปหาข้าวกินแถวนี้ตามสบาย แล้วค่อยกลับมาอีกสองชั่วโมงข้างหน้าค่ะ”

Chinese

“兰兰，你出师了。”

Thai

“หลานหลาน เธอสำเร็จวิชาแล้ว”

Chinese

“是老板教得好，但您是怎么知道他们一定会愿意放名片的？”

Thai

“เพราะบอสสอนมาดีค่ะ แต่คุณรู้ได้ยังไงคะว่าพวกเขาจะยอมวางนามบัตรกันแน่ๆ”

Chinese

江勤弹了一下面前的立牌：“何总说来的这些老板都喜欢在这个宴会上装逼，我一想也对，这些人平时无敌寂寞，又不能跟员工装逼，想装都找不到对手，可不就得趁着交流会过把瘾嘛。”

Thai

เจียงฉินดีดนิ้วใส่ป้ายสแตนดี้ตรงหน้าเบาๆ “ประธานเหอบอกว่าพวกเถ้าแก่ที่มาชอบอวดเบ่งกันในงานเลี้ยงนี้ ฉันคิดดูแล้วก็จริง คนพวกนี้ปกติไร้เทียมทานจนเปล่าเปลี่ยว แถมยังอวดเบ่งกับลูกน้องไม่ได้ อยากจะขี้โม้อวดเบ่งก็หาคู่ต่อสู้ไม่เจอ มันก็ต้องอาศัยจังหวะงานพบปะแลกเปลี่ยนนี่แหละมาจัดเต็มให้สาแก่ใจ”

Chinese

魏兰兰点点头：“老板你猜的真准，刚才还有个人非得把自己的名片放在第一排，谁劝都不行，后面的两个人还因为谁前谁后差点打起来。”

Thai

เว่ยหลานหลานพยักหน้า “บอสทายแม่นจริงๆ ค่ะ เมื่อกี้ยังมีคนหนึ่งดึงดันจะวางนามบัตรของตัวเองไว้แถวแรกให้ได้ ใครห้ามก็ไม่ฟัง คนข้างหลังอีกสองคนก็เกือบจะวางมวยกันเพราะแย่งกันว่าใครจะอยู่ก่อนอยู่หลังด้วยค่ะ”

Chinese

“他们啊，纯粹就是撞到我枪口上了，论装逼谁有我套路多，你看看咱这立牌，临川商界顶级精英，大字号，立体效果，多装逼，在这种棋逢对手的场合里，输人不输阵，大家都是为了装逼来的，没人会保持低调。”

Thai

“พวกเขาน่ะ วิ่งเข้ามาชนปากกระบอกปืนฉันตรงๆ เลย ถ้าว่าด้วยเรื่องการอวดเบ่งใครจะมีลูกเล่นเยอะเท่าฉัน เธอดูสแตนดี้ของพวกเราสิ ‘สุดยอดชนชั้นนำแห่งแวดวงธุรกิจหลินชวน’ ตัวอักษรขนาดบิ๊กเบิ้ม มีมิติแบบสามมิติ โคตรจะขี้โม้อวดเบ่ง ในงานที่คู่ต่อสู้สูสีกันแบบนี้ แพ้ใครแพ้ได้แต่ไม่ยอมเสียหน้า ทุกคนมาเพื่ออวดเบ่งกันทั้งนั้น ไม่มีใครยอมทำตัวโลว์โปรไฟล์หรอก”

Chinese

“老板，这是不是就叫术业有专攻？”

Thai

“บอสคะ แบบนี้เขาเรียกว่าความเชี่ยวชาญเฉพาะทางหรือเปล่าคะ”

Chinese

“差不多。”

Thai

“ทำนองนั้นแหละ”

Chinese

江勤伸手把车钥匙递给她：“把名片收集完就去车里等我，我进去逛一圈。”

Thai

เจียงฉินยื่นกุญแจรถให้เธอ “เก็บนามบัตรเสร็จแล้วก็ไปรอฉันในรถนะ ฉันจะเข้าไปเดินดูสักรอบ”

Chinese

魏兰兰有些迷惑：“咱们不就是为了名片来的吗？里面乱糟糟的，还进去做什么？”

Thai

เว่ยหลานหลานรู้สึกงงเล็กน้อย “พวกเราไม่ได้มาเพื่อเอานามบัตรหรอกเหรอคะ ข้างในวุ่นวายจะตาย ยังจะเข้าไปทำไมอีกคะ”

Chinese

“光名片有个卵用，我得对的上脸，还得摸清楚他们的脾气秉性，不是所有人都适合合作的，也不是有了名片就能谈成合作，知己知彼才能百战不殆。”

Thai

“มีแค่นามบัตรมันจะมีประโยชน์อะไร ฉันต้องเอาหน้ามาจับคู่ให้ตรงกับชื่อ แล้วยังต้องสืบนิสัยใจคอของพวกเขาให้รู้แจ้งด้วย ไม่ใช่ทุกคนที่เหมาะจะร่วมงานด้วย และไม่ใช่ว่ามีนามบัตรแล้วจะเจรจาธุรกิจสำเร็จ รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง”

Chinese

“那些东西上网一查不就知道了？”

Thai

“เรื่องพวกนั้นค้นหาบนอินเทอร์เน็ตเอาก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอคะ”

Chinese

“网上查的都假的一批，只有这种怼脸装逼的环节才能瞧得出有用的信息。”

Thai

“ที่หาดูบนเน็ตน่ะตอแหลทั้งเพ มีแต่ช่วงเวลาที่มาอวดเบ่งใส่หน้ากันแบบนี้นี่แหละถึงจะมองเห็นข้อมูลที่มีประโยชน์ได้”

Chinese

江勤说完话，迈步进入了宴会厅，一眼扫去没见着几根头发，大肚子倒是看见了许多。

Thai

เจียงฉินพูดจบก็ก้าวเท้าเดินเข้าห้องจัดเลี้ยง พอกวาดสายตามองไปแวบแรกก็แทบไม่เห็นเส้นผมสักกี่เส้น แต่พุงพลุ้ยๆ กลับเห็นอยู่เพียบ

Chinese

他找了个视线开阔的角落坐下来，目光从全场的面孔前扫过，不动声色地开始记脸，以及观察他们的谈吐和说话内容。

Thai

เขาหามุมที่ทัศนวิสัยเปิดกว้างแล้วนั่งลง กวาดสายตามองใบหน้าของผู้คนทั่วทั้งห้อง เริ่มจดจำใบหน้าอย่างนิ่งเงียบ รวมถึงสังเกตท่วงท่าการพูดจาและหัวข้อสนทนาของพวกเขา

Chinese

这群人里有他率先从网上筛选出来的目标合作方，所以要记全并不困难。

Thai

ในบรรดาคนกลุ่มนี้มีเป้าหมายที่เขาคัดกรองล่วงหน้ามาจากอินเทอร์เน็ตอยู่แล้ว ดังนั้นการจะจำให้ครบจึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)