เถ้าแก่เนี้ยเป็นยอดฝีมือ

Chinese

第145章 老板娘是高手

Thai

ตอนที่ 145 เถ้าแก่เนี้ยเป็นยอดฝีมือ

Chinese

“玩钱的行吗？”

Thai

“เล่นกินเงินได้ไหม”

Chinese

“不玩钱，老子穷的一批，而且与赌毒不共戴天！”

Thai

“ไม่เล่นกินเงิน ฉันจนจะตายชัก อีกอย่างฉันกับเรื่องการพนันและยาเสพติดอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้!”

Chinese

董文豪咳嗽一声：“我们平时也不玩钱，这不看着老板来了嘛，所以才特地要玩钱。”

Thai

ต่งเหวินหาวกระแอมไอหนึ่งที “ปกติพวกเราก็ไม่ได้เล่นกินเงินหรอกครับ นี่เห็นว่าบอสมาทั้งทีก็เลยอยากเล่นกินเงินเป็นพิเศษไงครับ”

Chinese

江勤听完后一脸问号：“哦，合着我在你眼里是冤大头？”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็ทำหน้างุนงง “อ้อ สรุปว่าในสายตานาย ฉันคือหมูอ้วนให้เชือดสินะ”

Chinese

“不不不，是因为老板你身份尊贵，所以我们才想要玩点有含金量的。”

Thai

“ไม่ใช่ๆๆ เพราะบอสมีสถานะสูงส่งต่างหาก พวกเราก็เลยอยากเล่นอะไรที่มีน้ำหนักขึ้นมาหน่อย”

Chinese

江勤嘴角一歪：“呵呵，文豪，你想学老子坑人是吧？算是上道了，但却不足以让人心动。”

Thai

เจียงฉินยกมุมปากขึ้น “เหอะ เหวินหาว นายอยากเรียนรู้วิธีหลอกคนจากฉันใช่ไหมล่ะ ถือว่าเริ่มจับทางได้แล้ว แต่ยังไม่พอจะทำให้ฉันสนใจหรอกนะ”

Chinese

路飞宇忍不住开口：“老板，我们平时玩贴条也挺欢乐，但是您想想，您脸上贴一堆纸条就太有损威严了吧，威严这个东西，花钱可买不到。”

Thai

ลู่เฟยอวี่อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “บอสครับ ปกติพวกเราเล่นแปะกระดาษก็สนุกดีอยู่หรอก แต่บอสลองคิดดูสิครับ ถ้าบนหน้าบอสมีกระดาษแปะอยู่เต็มไปหมด มันจะดูเสียบารมีเกินไปหน่อย บารมีเนี่ยใช้เงินซื้อไม่ได้นะครับ”

Chinese

“威严这个词着实是有点吊。”

Thai

“คำว่าบารมีนี่มันเท่ไม่เบาจริงๆ”

Chinese

江勤听完捅了一下董文豪：“听听，老路都比伱学的快，我马上就要心动了。”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็สะกิดต่งเหวินหาว “ฟังไว้นะ เหล่าลู่เรียนรู้ได้เร็วกว่านายอีก ฉันชักจะคล้อยตามแล้วเนี่ย”

Chinese

董文豪咳嗽一声：“太好了，老板答应玩钱了，一把五块！”

Thai

ต่งเหวินหาวกระแอมไอหนึ่งที “เยี่ยมเลย บอสยอมเล่นกินเงินแล้ว ตาละห้าหยวน!”

Chinese

“妈的，我什么时候答应了？一把五块也太贵了，我吃雪糕都吃五毛的！”

Thai

“บ้าเอ๊ย ฉันไปตกลงตั้งแต่เมื่อไหร่ ตาละห้าหยวนแพงเกินไปแล้ว ฉันกินไอติมยังกินแท่งละห้าเหมาเอง!”

Chinese

“老板？你被老板娘管的这么死啊？”

Thai

“บอสครับ โดนเถ้าแก่เนี้ยคุมเข้มขนาดนี้เลยเหรอครับ”

Chinese

“胡扯，五块就五块！”

Thai

“เหลวไหล ห้าหยวนก็ห้าหยวน!”

Chinese

江勤骂骂咧咧的，伸手开始摸牌。

Thai

เจียงฉินสบถอุบอิบ พลางยื่นมือไปเริ่มจั่วไพ่

Chinese

208玩的扑克游戏是董文豪教的，属于他的家乡玩法，一共五个人参与。

Thai

เกมไพ่ที่ห้อง 208 เล่นกันนั้นต่งเหวินหาวเป็นคนสอน เป็นวิธีเล่นตามบ้านเกิดของเขา มีผู้เล่นทั้งหมดห้าคน

Chinese

皇帝在明，太监在暗，联手对付三家平民，手中的牌全部出完视为胜利，乐趣在于太监身份的隐藏而引起的相互猜忌，连皇帝都不知道自己的保驾太监是谁。

Thai

จักรพรรดิอยู่ในที่แจ้ง ขันทีอยู่ในที่มืด ร่วมมือกันจัดการกับสามัญชนอีกสามฝั่ง หากใครทิ้งไพ่ในมือจนหมดก่อนจะถือเป็นผู้ชนะ ความสนุกอยู่ที่การซ่อนสถานะของขันทีซึ่งทำให้เกิดความระแวงสงสัยซึ่งกันและกัน แม้แต่จักรพรรดิเองก็ไม่รู้ว่าขันทีที่คอยคุ้มกันตัวเองคือใคร

Chinese

一局游戏需要用到四副牌，总共两百多张。

Thai

เกมหนึ่งตาต้องใช้ไพ่ถึงสี่สำรับ รวมแล้วมากกว่าสองร้อยใบ

Chinese

江勤听董文豪讲完规则，觉得自己懂了，非常自信，哐哐一顿出牌，倒数第一。

Thai

พอเจียงฉินฟังต่งเหวินหาวอธิบายกติกาจบก็รู้สึกว่าตัวเองเข้าใจแล้ว เขามั่นใจเป็นอย่างยิ่ง รัวทิ้งไพ่ออกไปไม่ยั้ง สุดท้ายได้ที่โหล่

Chinese

“老板，你输了，给钱！”董文豪伸手。

Thai

“บอส คุณแพ้แล้ว จ่ายเงินมาเลยครับ!” ต่งเหวินหาวยื่นมือออกมา

Chinese

江勤皱着眉看他一眼：“先记账，慌什么玩意，说不定待会儿能赢回来。”

Thai

เจียงฉินขมวดคิ้วมองเขาแวบหนึ่ง “จดบัญชีไว้ก่อนสิ จะรีบร้อนอะไร ไม่แน่ว่าเดี๋ยวฉันก็ชนะทวงคืนมาได้แล้ว”

Chinese

路飞宇抬起头：“老板，你别忘了就行，还有我的五块。”

Thai

ลู่เฟยอวี่เงยหน้าขึ้น “บอสครับ อย่าลืมของผมก็แล้วกัน ยังมีส่วนของผมอีกห้าหยวนนะ”

Chinese

“我他妈就打了一局，怎么欠了你们两个人的钱？”

Thai

“ฉันเพิ่งเล่นไปตาเดียว ทำไมถึงติดเงินพวกนายตั้งสองคนได้วะ”

Chinese

“董哥是皇帝，我是太监，你倒数第一，必须赔双份，这是规矩。”

Thai

“พี่ต่งเป็นจักรพรรดิ ส่วนผมเป็นขันที บอสได้ที่โหล่ก็ต้องจ่ายสองเท่า นี่คือกติกาครับ”

Chinese

“这是什么傻逼规则，比我还黑。”

Thai

“นี่มันกติกาเฮงซวยอะไรกัน หน้าเลือดยิ่งกว่าฉันอีก”

Chinese

董文豪和路飞宇对视一眼，脸上充满了宰狗大户的兴奋感，这种棋牌游戏，第一次接触的人很难占据优势，基本处于一个半懂半不懂的状态，所以输钱是注定的。

Thai

ต่งเหวินหาวกับลู่เฟยอวี่สบตากัน สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นของการได้เชือดเศรษฐี เกมไพ่ประเภทนี้คนที่เพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกยากที่จะได้เปรียบ โดยพื้นฐานแล้วจะอยู่ในสภาพเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ดังนั้นการเสียเงินจึงเป็นสิ่งที่ถูกลิขิตไว้แล้ว

Chinese

没有个八九局，脑子再聪明的人也别想摸清楚里面的门道。

Thai

ถ้าไม่ได้เล่นสักแปดหรือเก้าตา ต่อให้เป็นคนที่ฉลาดแค่ไหนก็อย่าหวังว่าจะจับเคล็ดลับข้างในได้

Chinese

所以，他们觉得老板今天答应玩牌纯粹就是为了给员工送福利。

Thai

ดังนั้นพวกเขาก็เลยคิดว่าการที่บอสยอมเล่นไพ่วันนี้ เป็นเพียงการแจกสวัสดิการให้แก่พนักงานเท่านั้น

Chinese

“老板，你输了钱不会急眼吧？”

Thai

“บอสครับ บอสเสียเงินแล้วคงไม่หัวร้อนใช่ไหมครับ”

Chinese

江勤冷笑：“那也太没品了，牌桌无大小，这个我懂，洗牌吧，我已经摸到窍门了。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะเยาะ “ถ้าเป็นงั้นก็ไร้ระดับเกินไปแล้ว บนโต๊ะไพ่ไม่มีผู้หลักผู้ใหญ่ เรื่องนี้ฉันเข้าใจ ล้างไพ่เถอะ ฉันจับทางได้แล้ว”

Chinese

马玉宝咳嗽一声：“输的洗牌，这也是规矩。”

Thai

หม่าอวี้เป่ากระแอมไอขึ้นมา “คนแพ้ต้องล้างไพ่ นี่ก็เป็นกติกาเหมือนกันครับ”

Chinese

“草！”

Thai

“เวรเอ๊ย!”

Chinese

江勤骂骂咧咧地把散乱的扑克牌全都呼啦到自己面前，然后重开一局，毫无意外地又输了，而且又是倒数第一。

Thai

เจียงฉินสบถอุบอิบพลางกวาดไพ่ที่กระจัดกระจายทั้งหมดมาตรงหน้าตัวเอง จากนั้นก็เริ่มเล่นตาใหม่อีกครั้ง และก็แพ้อย่างไม่มีอะไรพลิกโผ ซ้ำยังได้ที่โหล่อีกรอบ

Chinese

对面的四个人都要笑岔气了，尤其是杨帅，嘴都要裂到耳朵后面去了。

Thai

สี่คนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามหัวเราะจนแทบขาดใจ โดยเฉพาะหยางซ่วยที่ฉีกยิ้มกว้างจนแทบถึงใบหู

Chinese

正笑着，208的房门忽然被推开，江勤闻声看了过去，发现一张俏生生的小脸从门外探了出来，眼神冷冷的，表情看起来凶萌凶萌，饱满的樱唇在灯光下显得柔柔润润，仿佛嘬一口就能出水的样子。

Thai

ขณะที่กำลังหัวเราะกันอยู่นั้น ประตูห้อง 208 ก็พลันถูกผลักเปิดออก เจียงฉินได้ยินเสียงจึงมองไปตามเสียง และพบใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มดวงหนึ่งชะโงกเข้ามาจากนอกประตู แววตาดูเย็นชา สีหน้าดูดุร้ายปนน่ารักน่าเอ็นดู ริมฝีปากอิ่มสีผลเชอร์รีดูเนียนนุ่มชุ่มชื้นใต้แสงไฟ ราวกับว่าหากจุ๊บสักทีก็จะมีน้ำหวานไหลซึมออกมา

Chinese

与此同时，208的全体员工也都朝外看去，眼前瞬间一亮，齐声喊了一句老板娘，声音要多甜有多甜。

Thai

ในเวลาเดียวกัน พนักงานทุกคนในห้อง 208 ต่างก็มองออกไปข้างนอก ดวงตาพลันเปล่งประกายขึ้นมาในทันใด พวกเขาประสานเสียงเรียกเถ้าแก่เนี้ยพร้อมกัน น้ำเสียงหวานหยดย้อยจนถึงที่สุด

Chinese

冯楠舒有些愉悦地点头，然后推门进来，挨着江勤坐到了旁边，一脸乖巧。

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้าอย่างมีความสุขเล็กน้อย จากนั้นก็ผลักประตูเดินเข้ามานั่งลงเบียดข้างๆ เจียงฉิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความว่าง่าย

Chinese

似乎是刚刚洗过澡，小富婆一贴过来，轻柔的花香味就钻进了江勤的鼻子，闻上去有些清雅，让人心里一阵痒痒。

Thai

ดูเหมือนว่าเธอเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ พอยัยแม่หนูเศรษฐีขยับเข้ามาแนบชิด กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้ก็ลอยเข้าจมูกของเจียงฉิน กลิ่นนั้นหอมสะอาดสดชื่นชวนให้รู้สึกคันยุบยิบในใจ

Chinese

“想不想玩？”江勤把牌递过去。

Thai

“อยากเล่นไหม” เจียงฉินยื่นไพ่ส่งไปให้

Chinese

冯楠舒凑过去看了一眼：“我不会，看你玩就好。”

Thai

เฝิงหนานซูชะโงกหน้าเข้าไปมองแวบหนึ่ง “ฉันเล่นไม่เป็น ดูนายเล่นก็พอ”

Chinese

“摸牌摸牌。”江勤把牌洗好，放在了席子上。

Thai

“จั่วไพ่ๆ” เจียงฉินล้างไพ่เรียบร้อยแล้ววางลงบนเสื่อ

Chinese

“老板，你都两把没给了，咱可说好了的，输了不能赖账。”

Thai

“บอสครับ บอสค้างไว้สองตาแล้วนะ พวกเราตกลงกันไว้แล้วว่าแพ้แล้วห้ามเบี้ยวหนี้”

Chinese

江勤眉毛一立：“我跑得了和尚还跑得了庙？要真赖账，你们把办公室的笔记本都抱走，我一句话不说。”

Thai

เจียงฉินเลิกคิ้วขึ้น “ฉันจะหนีไปไหนรอด ต่อให้พระหนีได้แต่วัดยังอยู่ ถ้าฉันเบี้ยวหนี้จริง พวกนายก็ยกโน้ตบุ๊กในออฟฟิศไปให้หมดเลย ฉันจะไม่พูดสักคำ”

Chinese

董文豪愣了一下：“那些笔记本好像都是我们的。”

Thai

ต่งเหวินหาวชะงักไปครู่หนึ่ง “โน้ตบุ๊กพวกนั้นเหมือนจะเป็นของพวกเราเองนะครับ”

Chinese

“一家人说什么两家话，赶紧吧，我要一雪前耻。”

Thai

“คนกันเองจะมาพูดเกรงใจอะไรกัน รีบๆ เถอะ ฉันจะล้างอายแล้ว”

Chinese

于是，几个人又是哐哐一顿出牌，这一把的相互拉扯比较严重，除了做平民的路飞宇先走了之外，其他人还处于焦灼状态。

Thai

ดังนั้น แต่ละคนจึงเริ่มรัวทิ้งไพ่กันอีกรอบ ตานี้มีการชิงไหวชิงพริบดึงเชิงกันค่อนข้างดุเดือด นอกจากลู่เฟยอวี่ที่เป็นสามัญชนและทิ้งไพ่หมดไปก่อนแล้ว คนอื่นๆ ยังคงอยู่ในสถานการณ์ตึงเครียด

Chinese

眼看着轮到江勤了，他却有些犹豫不决，因为照他看来，他的牌型不是多好，跑第二难度很大，最稳妥的是跑第三，或者跑第四。

Thai

พอเห็นว่าถึงตาของเจียงฉิน เขากลับลังเลใจอยู่บ้าง เพราะเท่าที่เขาดู รูปแบบไพ่ของตัวเองไม่ค่อยดีเท่าไหร่ การจะชิงที่สองนั้นยากมาก ทางที่ปลอดภัยที่สุดคือชิงที่สามหรือไม่ก็ที่สี่

Chinese

“下一次出这个。”

Thai

“ครั้งหน้าทิ้งใบนี้”

Chinese

冯楠舒伸出白皙的小手，指了指江勤的牌，呼吸全都喷在了江勤脸上，带着一股温热的少女清香。

Thai

เฝิงหนานซูยื่นมือขาวผ่องออกมาชี้นิ้วไปที่ไพ่ของเจียงฉิน ลมหายใจของเธอรดลงบนใบหน้าของเจียงฉินเต็มๆ อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมละมุนอุ่นๆ ของเด็กสาว

Chinese

“这是最大的了，万一被拦住，我就憋死了。”

Thai

“นี่คือชุดใหญ่สุดแล้วนะ ถ้าเกิดถูกดักไว้ ฉันก็ตายสนิทน่ะสิ”

Chinese

江勤第一次这么近距离看冯楠舒，感觉脸一偏就能碰到她的可爱的鼻尖，甚至连她皮肤的温热都能感受得到，也不知道是不是错觉。

Thai

นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงฉินได้มองเฝิงหนานซูในระยะใกล้ขนาดนี้ เขารู้สึกว่าแค่เอียงหน้าไปนิดเดียวก็แตะโดนปลายจมูกน่ารักของเธอได้แล้ว กระทั่งความอบอุ่นจากผิวพรรณของเธอก็ยังสัมผัสได้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะภาพลวงตาหรือเปล่า

Chinese

“他们没有比这个大的了。”

Thai

“พวกเขาไม่มีใหญ่กว่านี้แล้ว”

Chinese

“我不信。”

Thai

“ฉันไม่เชื่อ”

Chinese

“哥哥，下次出这个，信妹妹的。”冯楠舒转头看着他，近到小嘴都要贴上来了。

Thai

“พี่ ครั้งหน้าทิ้งใบนี้ เชื่อน้องสิ” เฝิงหนานซูหันหน้ามามองเขา ใกล้จนริมฝีปากเล็กๆ แทบจะแนบชิดติดอยู่แล้ว

Chinese

江勤呼吸一滞，不小心甩出了最大的五个J，只见对面的几个人顿时变了脸色，然后摇头说不要。

Thai

เจียงฉินลมหายใจสะดุด เผลอทิ้งไพ่ แจ็ค ห้าใบที่ใหญ่ที่สุดออกไปโดยไม่ทันระวัง ฝั่งตรงข้ามหลายคนพลันหน้าเปลี่ยนสีทันที จากนั้นก็ส่ายหน้าบอกว่าผ่าน

Chinese

下一把的情况也差不多，小富婆说出这个，江勤就出这个，小富婆说出那个，江勤就出那个，又快又准又狠，压得董文豪个死太监不敢冒头。

Thai

ตาถัดไปสถานการณ์ก็คล้ายๆ กัน แม่หนูเศรษฐีบอกให้ลงใบนี้เจียงฉินก็ลงใบนี้ แม่หนูเศรษฐีบอกให้ลงใบนั้นเจียงฉินก็ลงใบนั้น ทั้งรวดเร็ว แม่นยำ และเฉียบขาด กดดันจนเจ้าขันทีตัวแสบอย่างต่งเหวินหาวไม่กล้าโผล่หัวออกมา

Chinese

马玉宝闷声不吭地，其实最坏，打算留着牌憋住老板，结果一不留神就让江勤把牌丢光了。

Thai

หม่าอวี้เป่าไม่ปริปากพูดอะไร ทว่าความจริงแล้วเจ้าเล่ห์ที่สุด เขาตั้งใจจะกั๊กไพ่ไว้เพื่อดักบอส ผลปรากฏว่าแค่เผลอไปแวบเดียวเจียงฉินก็ทิ้งไพ่จนหมดเกลี้ยง

Chinese

几局下来，董文豪和路飞宇各自输了十多块钱，脸色大变。

Thai

ผ่านไปไม่กี่ตา ต่งเหวินหาวกับลู่เฟยอวี่ต่างก็เสียเงินไปคนละสิบกว่าหยวน สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

Chinese

“怎么样，继续来？”江勤嘴都歪了。

Thai

“เป็นไง เล่นต่อไหม” เจียงฉินยิ้มกริ่มจนปากเบี้ยว

Chinese

董文豪瘪着嘴一阵摇头：“不玩了，老板娘是高手，再玩下去钱包都输没了。”

Thai

ต่งเหวินหาวเบะปากส่ายหน้ารัวๆ “ไม่เล่นแล้วครับ เถ้าแก่เนี้ยเป็นยอดฝีมือ ขืนเล่นต่อไปกระเป๋าเงินคงเกลี้ยงแน่”

Chinese

冯楠舒严肃开口：“我不会玩。”

Thai

เฝิงหนานซูเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง “ฉันเล่นไม่เป็น”

Chinese

“不是一家人不进一家门，嘴里一句实话没有。”董文豪小声逼逼一句。

Thai

“ไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันไม่เดินเข้าประตูเดียวกันจริงๆ ในปากไม่มีความจริงสักคำ” ต่งเหวินหาวพึมพำบ่นเบาๆ หนึ่งประโยค

Chinese

冯楠舒睫毛微颤：“真的不会玩，但我会算，我高考671，作文只得了12。”

Thai

เฝิงหนานซูขนตาสั่นไหวเบาๆ “เล่นไม่เป็นจริงๆ แต่ฉันคำนวณเป็น ฉันสอบเกาเข่าได้ 671 คะแนน เรียงความได้แค่ 12 คะแนน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

半晌后，董文豪含泪掏出钱包，摸出几张零钱塞给江勤，说什么都不玩了。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา ต่งเหวินหาวควักกระเป๋าสตางค์ออกมาทั้งน้ำตา ล้วงเศษเงินสองสามใบยัดใส่มือเจียงฉิน ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมเล่นต่ออีกแล้ว

Chinese

好家伙，再玩下去，局面就会变成老板发的工资被老板娘赢回去，无限循环，企业不断良性发展，蒸蒸日上。

Thai

พับผ่าสิ ขืนเล่นต่อไป สถานการณ์คงกลายเป็นเงินเดือนที่บอสจ่ายถูกเถ้าแก่เนี้ยชนะทวงคืนไป วนเวียนไม่รู้จบ กิจการพัฒนาไปในทางที่ดีอย่างต่อเนื่อง เจริญรุ่งเรืองวันรุ่งคืนรุ่ง

Chinese

靠，你们两口子是在洗钱吧？

Thai

ให้ตายสิ สองสามีภรรยาคู่นี้กำลังฟอกเงินอยู่หรือไงกัน

Chinese

看着董文豪坚持撤离，路飞宇和马玉宝也掏了钱，拍拍屁股收拾东西，打算回宿舍睡觉。

Thai

เมื่อเห็นว่าต่งเหวินหาวยืนกรานจะถอนตัว ลู่เฟยอวี่กับหม่าอวี้เป่าก็ควักเงินออกมา ปัดก้นเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับหอพักไปนอน

Chinese

江勤抬起头，发现窗外已经黑了，入冬后的夜色显得很浓重，透过窗户的风都有些冷飕飕的，空气里泛着一股潮湿的气味，好像要下雨一样。

Thai

เจียงฉินเงยหน้าขึ้นและพบว่านอกหน้าต่างมืดสนิทแล้ว ท้องฟ้ายามราตรีหลังเข้าสู่ฤดูหนาวดูมืดครึ้ม ลมที่พัดผ่านหน้าต่างเข้ามาค่อนข้างหนาวเหน็บ ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นชื้น เหมือนกับว่าฝนกำลังจะตก

Chinese

再转头，冯楠舒还乖乖地坐着，用漂亮的眼眸地盯着他看，目不转睛。

Thai

พอหันกลับไป เฝิงหนานซูยังคงนั่งอยู่อย่างว่าง่าย ใช้ดวงตางดงามคู่นั้นจ้องมองเขาตาไม่กะพริบ

Chinese

“感觉要下雨，我先送你回宿舍吧。”

Thai

“รู้สึกเหมือนฝนจะตก ฉันไปส่งเธอที่หอพักก่อนดีกว่า”

Chinese

“好。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

江勤站起身，拿起椅子上的外套往外走，却发现小富婆还站在原地静静地看着他，似乎在等待着什么。

Thai

เจียงฉินลุกขึ้นยืน หยิบเสื้อคลุมบนเก้าอี้แล้วเดินออกไปข้างนอก ทว่ากลับพบว่าแม่หนูเศรษฐียังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมและมองดูเขาอยู่เงียบๆ ราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง

Chinese

“走啊。”

Thai

“ไปสิ”

Chinese

冯楠舒低头看了一下自己的脚：“江勤，我动不了了。”

Thai

เฝิงหนานซูก้มลงมองเท้าตัวเอง “เจียงฉิน ฉันขยับไม่ได้แล้ว”

Chinese

江勤眉心一皱：“脚麻了吗？刚才不是还好好的？”

Thai

เจียงฉินขมวดคิ้ว “ขาชาเหรอ เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลยไม่ใช่หรือไง”

Chinese

“脚被封印了，要从手心感受到你传递过来的力量才能好。”

Thai

“เท้าถูกสะกดพลังไว้ ต้องให้ฝ่ามือสัมผัสได้ถึงพลังที่นายส่งผ่านมาถึงจะหายดี”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤懂了，想要牵手是吧？可恶的小恶魔，刚才打牌的时候一直往我怀里钻就算了，现在又各种花招。

Thai

เจียงฉินเข้าใจแล้ว อยากจับมือใช่ไหมล่ะ เจ้าปีศาจน้อยตัวแสบ เมื่อกี้ตอนเล่นไพ่เอาแต่มุดเข้ามาในอ้อมอกฉันก็ช่างเถอะ ตอนนี้ยังมีลูกไม้อีกสารพัด

Chinese

“那你在这里待着吧，我先走了，不过我给你提个醒，等我一走，苏奈的电脑就会发出很可怕的声音。”

Thai

“งั้นเธอก็อยู่ที่นี่ไปเถอะ ฉันไปก่อนละ แต่ฉันขอเตือนเธอไว้ก่อนนะ พอฉันไปปุ๊บ คอมพิวเตอร์ของซูไน่ก็จะส่งเสียงที่น่ากลัวมากๆ ออกมา”

Chinese

苏奈的眼中杀机毕露，心说狗老板你有胆子自己在这里试试，我要不是怕老板娘见到血，明年今天就是你的忌日！

Thai

แววตาของซูไน่เผยจิตสังหารออกมาอย่างชัดเจน คิดในใจว่าไอ้บอสเฮงซวย ถ้านายแน่จริงก็ลองอยู่ที่นี่คนเดียวดูสิ ถ้าฉันไม่ติดว่ากลัวเถ้าแก่เนี้ยจะเห็นเลือดละก็ วันนี้ของปีหน้าได้กลายเป็นวันครบรอบวันตายของนายแน่!

Chinese

眼看着江勤离开，冯楠舒的眼眸稍微低垂了一下，但还是推开门跟了出去，小皮鞋在空旷的走廊里发出一阵哒哒声。

Thai

เมื่อเห็นว่าเจียงฉินเดินจากไป เฝิงหนานซูจึงหลุบตาลงต่ำเล็กน้อย แต่ก็ยังคงผลักประตูเดินตามออกไป รองเท้าหนังใบเล็กส่งเสียงดังก๊อกแก๊กในทางเดินที่โล่งกว้าง

Chinese

“风这么大，是猪八戒来了么？”

Thai

“ลมแรงขนาดนี้ ตือโป๊ยก่ายมาหรือไงกัน”

Chinese

江勤来到创业基地外面，发现学校里正在刮大风，听上去像是闹了妖精，呜呜声不断环绕在四面八方，吹的那些还没来得及落下的叶子凌乱不堪。

Thai

เจียงฉินเดินออกมานอกศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ พบว่าในมหาวิทยาลัยกำลังมีลมพัดแรง เสียงฟังดูราวกับมีปีศาจอาละวาด เสียงหวีดหวิวดังลอยวนเวียนรอบทิศไม่ขาดสาย พัดพาเอาใบไม้ที่ยังไม่ทันร่วงหล่นปลิวกระจัดกระจายไปทั่ว

Chinese

小富婆有些慌，眼神一直黏在江勤身上，走一步跟一步。

Thai

แม่หนูเศรษฐีตื่นตระหนกอยู่บ้าง สายตาจับจ้องติดอยู่กับตัวเจียงฉินตลอดเวลา ก้าวตามเขาทุกย่างก้าว

Chinese

江勤稍稍放缓了脚步，等她跟上来，然后拉起她的胳膊，把她微凉的手牵在手里攥紧。

Thai

เจียงฉินชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย รอให้เธอตามมาทัน จากนั้นก็ดึงแขนของเธอขึ้นมา กุมมือน้อยๆ ที่เย็นเฉียบของเธอไว้ในมือแน่น

Chinese

“封印解除了吗？”

Thai

“คลายสะกดหรือยัง”

Chinese

“解除了。”

Thai

“คลายแล้ว”

Chinese

冯楠舒一本正经地胡说八道，心头唯一的一丝害怕荡然无存。

Thai

เฝิงหนานซูพูดจาไร้สาระด้วยท่าทางจริงจังเป็นเรื่องเป็นราว ความหวาดกลัวเพียงเสี้ยวเดียวในใจพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น

Chinese

江勤牵着她往前女生宿舍的方向走，结果刚走了一半，迎面就撞见了手牵手的曹广宇和丁雪，四个人对视一眼，气氛变得十分微妙。

Thai

เจียงฉินจูงมือเธอเดินตรงไปยังทิศทางของหอพักหญิง ทว่าเพิ่งเดินไปได้ครึ่งทาง ก็ชนเข้ากับเฉากว่างอวี่และติงเสวี่ยที่กำลังเดินจูงมือกันมาตรงๆ ทั้งสี่คนสบตากัน บรรยากาศพลันกลายเป็นกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง

Chinese

“呦。”

Thai

“แหม”

Chinese

“呦个屁，滚！”

Thai

“แหมกับผีน่ะสิ ไสหัวไป!”

Chinese

曹广宇刚发出一个单音节词汇，立马就被江勤一句滚给打断了。

Thai

เฉากว่างอวี่เพิ่งจะเปล่งเสียงออกมาได้คำเดียว ก็ถูกคำว่าไสหัวไปของเจียงฉินขัดจังหวะทันที

Chinese

他知道老曹这个狗币想说什么，无非是啧啧啧，怎么又牵上手了，谁说恋爱狗都不谈的，然后带着一脸贱笑，仿佛是发现了天大的秘密。

Thai

เขารู้ว่าไอ้เวรเหล่าเฉาอยากจะพูดอะไร ก็แค่ จึ๊ๆๆ ไหงจับมือกันอีกแล้วล่ะ ไหนใครบอกว่าความรักหมามันยังไม่คุยด้วยไง จากนั้นก็ยิ้มหน้าระรื่นราวกับค้นพบความลับสะเทือนฟ้าดิน

Chinese

江勤觉得自己心中坦荡，自然没什么见不得人的，但老曹的贱样让他受不太了。

Thai

เจียงฉินคิดว่าจิตใจของตัวเองเปิดเผยบริสุทธิ์ ย่อมไม่มีอะไรต้องหลบๆ ซ่อนๆ อยู่แล้ว แต่ท่าทางกวนประสาทของเหล่าเฉาทำให้เขาทนไม่ค่อยไหว

Chinese

滚就滚！

Thai

ไปก็ไปสิวะ!

Chinese

曹广宇骂骂咧咧的，拉着丁雪就走。

Thai

เฉากว่างอวี่สบถอุบอิบแล้วจูงมือติงเสวี่ยเดินจากไป

Chinese

“江勤。”

Thai

“เจียงฉิน”

Chinese

“嗯？”

Thai

“หืม”

Chinese

“如果恋人最后的结局是老死不相往来，为什么还会有那么多人想要成为恋人呢？”

Thai

“ถ้าหากจุดจบสุดท้ายของคนรักกันคือการตัดขาดไม่ข้องเกี่ยวกันไปจนวันตาย ทำไมถึงยังมีคนอีกมากมายที่อยากจะเป็นคนรักกันเหรอ”

Chinese

冯楠舒看着曹广宇和丁雪离开的方向，用柔柔的语气开口问道，表情里充满了疑惑与不解。

Thai

เฝิงหนานซูมองไปยังทิศทางที่เฉากว่างอวี่และติงเสวี่ยเดินจากไป เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจ

Chinese

“大概……是为了贪欢一晌吧。”

Thai

“คงจะ…เพื่อไขว่คว้าความสุขชั่วประเดี๋ยวล่ะมั้ง”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)