เพื่อนบ้านจากเมืองใหญ่

Chinese

第465章 来自大城市的邻居

Thai

ตอนที่ 465 เพื่อนบ้านจากเมืองใหญ่

Chinese

新年转眼而至，小区里的家家户户都开始熬浆糊贴对联，鞭炮声在小区里不断响起，一阵白烟过后，二氧化硫的味道开始逐渐充斥在空中。

Thai

พริบตาเดียวปีใหม่ก็เวียนมาถึง ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านต่างเริ่มกวนแป้งเปียกเพื่อติดคำกลอนคู่ เสียงประทัดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องในหมู่บ้าน หลังจากควันสีขาวลอยผ่านไป กลิ่นของซัลเฟอร์ไดออกไซด์ก็เริ่มฟุ้งกระจายไปทั่วในอากาศ

Chinese

这个小区里的很多人都不懂化学，连二氧化硫的分子式怎么写都不知道，但对他们来说，也许这就是纯正的年味。

Thai

ผู้คนมากมายในหมู่บ้านแห่งนี้ไม่เข้าใจวิชาเคมี แม้แต่สูตรโมเลกุลของซัลเฟอร์ไดออกไซด์เขียนอย่างไรก็ยังไม่รู้ ทว่าสำหรับพวกเขาแล้ว บางทีนี่อาจจะเป็นกลิ่นอายบรรยากาศปีใหม่อย่างแท้จริง

Chinese

此时，线上年货节已经告一段落，光是沪上一个分站的交易额就超过了五千万，这是拉手和糯米从没达到过的高度。

Thai

ยามนี้ เทศกาลซื้อของฝากปีใหม่ออนไลน์ได้สิ้นสุดลงชั่วคราว ยอดธุรกรรมของสาขาย่อยเซี่ยงไฮ้เพียงแห่งเดียวก็เกินกว่าห้าสิบล้าน นี่คือระดับความสูงที่ลาโส่วและนั่วหมี่ไม่เคยไปถึงมาก่อน

Chinese

因此，各分站员工和总部员工都领了丰厚的奖金，欢欢喜喜地回家过年了。

Thai

ดังนั้น พนักงานของสาขาย่อยแต่ละแห่งรวมถึงพนักงานสำนักงานใหญ่ต่างได้รับเงินโบนัสก้อนโต และกลับบ้านไปฉลองปีใหม่อย่างมีความสุข

Chinese

江勤特地通过内部管理系统，向所有人传达了自己的新春问候，并发表了一封名为继往开来的愿景信，希望大家明年可以更快更高更强。

Thai

เจียงฉินส่งคำอวยพรปีใหม่ถึงทุกคนผ่านระบบจัดการภายในเป็นพิเศษ และเผยแพร่จดหมายวิสัยทัศน์ในหัวข้อ ‘สืบทอดอดีตและก้าวสู่อนาคต’ โดยหวังว่าปีหน้าทุกคนจะรวดเร็วขึ้น สูงขึ้น และแข็งแกร่งขึ้น

Chinese

“江勤，你忙完了没有，快出来帮你爸贴春联！”

Thai

“เจียงฉิน แกยุ่งเสร็จหรือยัง รีบออกมาช่วยพ่อของแกติดคำกลอนคู่ปีใหม่เร็วเข้า!”

Chinese

“知道了！”

Thai

“รู้แล้วครับ!”

Chinese

“记得换那个旧袄，楠舒给你买的新袄初一才能穿！”

Thai

“อย่าลืมเปลี่ยนเป็นเสื้อนวมตัวเก่านั้นด้วยล่ะ เสื้อนวมตัวใหม่ที่หนานซูซื้อให้แกต้องรอถึงวันชิวอิก่อนถึงจะใส่ได้!”

Chinese

“可是我手握十几亿啊，我才刚刚带着近两千号的员工展望未来啊，不知道有钱的大老板都喜新厌旧的吗？”

Thai

“แต่ผมกำเงินไว้ในมือกว่าพันล้านเลยนะ ผมเพิ่งจะพาพนักงานเกือบสองพันคนมองไปยังอนาคตแท้ๆ ไม่รู้เหรอว่าบอสใหญ่รวยๆ น่ะมักจะเห่อของใหม่เบื่อของเก่ากันทั้งนั้น?”

Chinese

江勤嘟囔一声，但还是从箱子里翻出了一身高中时候穿过的旧袄穿上，然后拉房门走了出去。

Thai

เจียงฉินพึมพำบ่นอุบอิบ ทว่าก็ยังคงค้นหาเสื้อนวมตัวเก่าที่เคยใส่สมัยมัธยมปลายออกมาจากกล่องแล้วสวมใส่ จากนั้นจึงเปิดประตูห้องเดินออกไป

Chinese

此时的袁友琴正坐在客厅，一边看电视一边擀饺子皮，而冯楠舒则负责包，一双小手灵活的不行。

Thai

ในเวลานี้หยวนโหย่วฉินกำลังนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ดูทีวีไปพลางคลึงแป้งเกี๊ยวไปพลาง ส่วนเฝิงหนานซูรับหน้าที่ห่อ มือน้อยๆ ทั้งสองข้างคล่องแคล่วเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

自打家里多了个小富婆，袁女士再也没抱怨过包饺子麻烦，甚至有时候都意犹未尽，要有还包。

Thai

ตั้งแต่ที่บ้านมีแม่หนูเศรษฐีเพิ่มเข้ามา คุณนายหยวนก็ไม่เคยบ่นอีกเลยว่าการห่อเกี๊ยวมันยุ่งยาก ถึงขั้นบางครั้งยังรู้สึกว่ายังห่อไม่จุใจ ถ้ามีอีกก็ยังห่อต่อได้

Chinese

而冯楠舒也超喜欢和她一起包饺子，根本停不下来。

Thai

ส่วนเฝิงหนานซูก็ชอบห่อเกี๊ยวกับเธอเป็นอย่างมาก ชอบจนหยุดไม่ได้เลยทีเดียว

Chinese

她们俩配合的十分默契，甚至还有空聊一些电视剧里的情节，说不是亲母女都没有人信。

Thai

ทั้งสองคนเข้าขากันได้อย่างยอดเยี่ยม กระทั่งยังมีเวลาว่างคุยเรื่องฉากในละครทีวี ถ้าบอกว่าไม่ใช่แม่ลูกแท้ๆ ก็คงไม่มีใครเชื่อ

Chinese

江勤站在保姆室门口，看着这娘俩儿，嘴角忍不住微微扬起，也不知道在乐些什么东西。

Thai

เจียงฉินยืนอยู่หน้าห้องพี่เลี้ยง มองดูแม่ลูกคู่นี้ มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกขึ้นเล็กน้อย ไม่รู้เหมือนกันว่ากำลังขำอะไรอยู่

Chinese

就在此时，江正宏递过来一盆浆糊：“端着，咱们先去贴出门见喜和满园春光。”

Thai

ทันใดนั้น เจียงเจิ้งหงก็ยื่นกะละมังแป้งเปียกมาให้ “ถือไว้ พวกเราไปติด ‘ออกจากบ้านพบโชคดี’ กับ ‘ฤดูใบไม้ผลิเปี่ยมล้นสวน’ ก่อน”

Chinese

“咱哪有院子？”

Thai

“บ้านเรามีสวนที่ไหนกัน?”

Chinese

“没有也得贴，去单元门前贴，这都是配套的，缺一不可。”

Thai

“ไม่มีก็ต้องติด ไปติดหน้าประตูทางเข้าตึก นี่เป็นชุดเดียวกัน ขาดไปไม่ได้สักแผ่น”

Chinese

江勤端住浆糊盆，发现小富婆正看着他，于是露出一个凶猛的表情。

Thai

เจียงฉินถือกะละมังแป้งเปียกไว้ พบว่าแม่หนูเศรษฐีกำลังมองเขาอยู่ จึงแกล้งทำหน้าตาดุร้ายใส่

Chinese

冯楠舒唬住小脸看向袁友琴：“阿姨，江勤吓唬我。”

Thai

เฝิงหนานซูทำหน้าตื่นตระหนกแล้วหันไปมองหยวนโหย่วฉิน “คุณป้าคะ เจียงฉินขู่หนู”

Chinese

“江勤，伱还没吃饱呢就撑着了？”袁友琴假模假式地挥舞了一下擀面杖。

Thai

“เจียงฉิน แกยังไม่ทันกินอิ่มก็หาเรื่องให้ตัวเองแล้วเหรอ?” หยวนโหย่วฉินแกล้งทำทีเป็นแกว่งไม้คลึงแป้งไปมา

Chinese

江勤心说坏了，这小魅魔知道我妈向着她了，告状是越来越溜了，臭姐姐，欺负我家庭弟位呗？

Thai

เจียงฉินนึกในใจว่าแย่แล้ว แม่ซัคคิวบัสตัวน้อยนี่รู้ว่าแม่ฉันเข้าข้างเธอ การฟ้องร้องเลยยิ่งลื่นไหลขึ้นเรื่อยๆ พี่สาวตัวแสบ รังแกฐานะต่ำต้อยที่สุดในบ้านของฉันงั้นสิ?

Chinese

他抿了下嘴角，端着浆糊盆出了门，然后到楼下等着姗姗来迟的亲爹，跟住在楼上的三叔一边聊着国际局势一边走了下来，然后开始贴春联。

Thai

เขาเม้มมุมปาก ถือกะละมังแป้งเปียกเดินออกจากประตู จากนั้นก็ลงไปข้างล่างรอพ่อแท้ๆ ที่มาช้าเป็นเต่าคลาน เจียงเจิ้งหงเดินคุยเรื่องสถานการณ์ระหว่างประเทศกับคุณอาสามที่พักอยู่ชั้นบนลงมาด้วยกัน แล้วจึงเริ่มติดคำกลอนคู่

Chinese

“欧美债务危机冲击全球了。”

Thai

“วิกฤตหนี้ในยุโรปและอเมริกากระทบไปทั่วโลกเลยนะ”

Chinese

“可不是么，听说美元汇率也持续走低，经济一时半会儿复苏不过来了。”

Thai

“ก็ใช่น่ะสิ ได้ยินว่าอัตราแลกเปลี่ยนดอลลาร์สหรัฐก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง เศรษฐกิจคงไม่ฟื้นตัวกลับมาในเร็วๆ นี้หรอก”

Chinese

“不过伊拉克的反恐行动倒是结束了……”

Thai

“แต่ปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายในอิรักจบลงแล้วนี่นะ…”

Chinese

“但是巴以冲突还在持续啊。”

Thai

“แต่ความขัดแย้งระหว่างปาเลสไตน์กับอิสราเอลยังคงดำเนินต่อไปอยู่นี่สิ”

Chinese

江勤听着他们俩叨叨叨，忍不住叹了口气：“爸，你把满园春光贴倒了。”

Thai

เจียงฉินฟังทั้งสองคนพล่ามไม่หยุดก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “พ่อ พ่อติด ‘ฤดูใบไม้ผลิเปี่ยมล้นสวน’ กลับหัวแล้ว”

Chinese

江正宏愣了一下：“你这臭小子，怎么不早说？”

Thai

เจียงเจิ้งหงชะงักไป “ไอ้เด็กบ้า ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้?”

Chinese

“我怕我打断你们之后会引起国际动荡，导致美元再次贬值，从而引发巴以冲突，让伊拉克的战乱加剧。”

Thai

“ผมกลัวว่าถ้าผมพูดขัดจังหวะพวกพ่อแล้วจะก่อให้เกิดความปั่นป่วนในระดับสากล ส่งผลให้เงินดอลลาร์สหรัฐอ่อนค่าลงอีก จนกลายเป็นชนวนเหตุความขัดแย้งระหว่างปาเลสไตน์กับอิสราเอล และทำให้ภัยสงครามในอิรักทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นน่ะสิครับ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

正说话的功夫，单元门前忽然走过来两个女人，年龄大点的大概四十多岁，是个熟妇，穿着一件皮草，脸抹的雪白，脖子上还带着一串珍珠项链，看上去很有贵妇气质。

Thai

ขณะกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีผู้หญิงสองคนเดินมาที่หน้าประตูตึก คนที่อายุมากกว่าอายุราวสี่สิบกว่าปี เป็นหญิงวัยผู้ใหญ่ สวมเสื้อโค้ตขนสัตว์ ใบหน้าทาแป้งขาวผ่อง บนลำคอยังสวมสร้อยไข่มุกเส้นหนึ่ง ดูมีราศีคุณนายผู้ดีเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

另一个很年轻，也就二十岁左右，右耳朵上打了三颗耳钉，穿着斜边裙配黑丝袜，打扮的很时尚，脖子上还挂着个耳机，简直是个小潮人。

Thai

อีกคนยังเด็กมาก อายุแค่ประมาณยี่สิบปี หูข้างขวาเจาะต่างหูสามรู สวมกระโปรงชายเฉียงคู่กับถุงน่องดำ แต่งตัวนำสมัยมาก ที่คอยังคล้องหูฟังไว้ เรียกว่าเป็นสาวน้อยสุดชิคเลยทีเดียว

Chinese

江正宏瞅着那个成熟一些的女人瞧了瞧，忽然一愣：“呦，巧云吧，今年回来过年啊？”

Thai

เจียงเจิ้งหงจ้องมองผู้หญิงที่ดูเป็นผู้ใหญ่คนนั้นอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็ชะงักไป “อ้าว เฉี่ยวอวิ๋นใช่ไหม ปีนี้กลับมาฉลองปีใหม่เหรอ?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

贵妇淡然地点点头，露出一个很高冷的气质，有点爱搭不理的意思，然后迈步上了楼梯。

Thai

หญิงผู้ดีพยักหน้าอย่างเฉยชา เผยให้เห็นท่าทางที่เย็นชาและสูงส่ง เจือความไม่อยากสุงสิงกับใครอยู่บ้าง จากนั้นก็ก้าวเท้าขึ้นบันไดไป

Chinese

三叔看她们消失在楼道，忍不住露出个疑惑的表情：“宏哥，哪个巧云啊？我怎么不知道？”

Thai

คุณอาสามมองพวกเธอหายลับเข้าไปในโถงบันได ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้างุนงง “พี่หง เฉี่ยวอวิ๋นคนไหนเหรอ ทำไมฉันไม่รู้เลยล่ะ?”

Chinese

“五爷家的丁巧云，二十多岁的时候嫁到粤城去了，你那时候还小，估计记不得了，我听说她混成了阔太太，已经很久没回来过了。”

Thai

“ติงเฉี่ยวอวิ๋นบ้านคุณท่านห้าน่ะ ตอนอายุยี่สิบกว่าปีแต่งงานไปอยู่ที่เยวี่ยเฉิง ตอนนั้นนายยังเด็ก คงจำไม่ได้แล้วล่ะมั้ง ฉันได้ยินมาว่าเธอได้ดีจนกลายเป็นคุณนายเศรษฐี ไม่ได้กลับมานานมากแล้ว”

Chinese

“离婚啦，我听小鹏说的，她这是被撵回来的。”

Thai

“หย่าแล้ว ฉันฟังเสี่ยวเผิงเล่ามา นี่เธอถูกไล่กลับมาต่างหาก”

Chinese

穿着军大衣的三大爷从旁边走了过来，加入了对话，而话题也很自然地从国际局势转变成了家长里短。

Thai

ซานต้าเหยียที่สวมเสื้อโค้ตทหารเดินมาจากด้านข้างและเข้าร่วมการสนทนา จากนั้นหัวข้อก็เปลี่ยนจากสถานการณ์ระหว่างประเทศไปเป็นเรื่องซุบซิบในครอบครัวอย่างเป็นธรรมชาติ

Chinese

江勤在下边裹着棉袄站了十分钟，发现他们才刚起了个头，整个人都一脸懵逼，心说男人八卦起来还真没女人什么事啊，我在这儿站着还不如回家看小富婆包饺子。

Thai

เจียงฉินยืนห่อตัวในเสื้อนวมอยู่ข้างล่างสิบนาที พบว่าพวกเขาเพิ่งจะเริ่มเปิดประเด็นกันเอง ทั้งร่างพลันมึนงงไปหมด ในใจคิดว่าเวลากลุ่มผู้ชายซุบซิบนินทานี่ผู้หญิงเทียบไม่ติดเลยจริงๆ ฉันมายืนอยู่ตรงนี้สู้กลับบ้านไปดูแม่หนูเศรษฐีห่อเกี๊ยวยังดีเสียกว่า

Chinese

“爸，我先回去了，你们少聊会儿，别造成了国际动荡，咱们家还有拖地的工作等着您呢！”

Thai

“พ่อ ผมกลับขึ้นไปก่อนนะ พวกพ่อก็คุยกันน้อยๆ หน่อยล่ะ อย่าทำให้เกิดความปั่นป่วนในระดับสากลเข้า ที่บ้านเรายังมีงานถูพื้นรอพ่ออยู่นะ!”

Chinese

三叔顿时露出一个惊讶的表情：“宏哥在家还拖地呢？看不出来啊。”

Thai

คุณอาสามแสดงสีหน้าประหลาดใจทันที “พี่หงอยู่บ้านยังต้องถูพื้นด้วยเหรอ ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย”

Chinese

江正宏老脸一黑：“你别听他胡说，我在家从来不拖地。”

Thai

เจียงเจิ้งหงใบหน้าดำคล้ำ “นายอย่าไปฟังมันพูดเพ้อเจ้อ ฉันอยู่บ้านไม่เคยถูพื้นหรอก”

Chinese

“我也是，家里的活都是女人做的，老爷们儿在外赚钱一年，过年还不能清闲一下了？”

Thai

“ฉันก็เหมือนกัน งานบ้านเป็นเรื่องของผู้หญิงทั้งนั้น ลูกผู้ชายทำงานหาเงินข้างนอกมาทั้งปี ปีใหม่จะพักผ่อนสบายๆ หน่อยไม่ได้เชียวเหรอ?”

Chinese

江勤听着仨老爷们儿吹牛逼乐的不行，然后一路小跑着上了楼。

Thai

เจียงฉินฟังชายชราสามคนคุยโวโอ้อวดแล้วขำจนทนไม่ไหว จากนั้นก็วิ่งเหยาะๆ ขึ้นตึกไป

Chinese

他们家住在五楼，途径三楼的时候，他看到那个刚刚走进单元的“贵妇”正从屋里走出来，还拿出来一堆纸壳子和一些老旧的小电器。

Thai

บ้านของพวกเขาอยู่ชั้นห้า ระหว่างผ่านชั้นสาม เขาเห็น ‘หญิงผู้ดี’ คนที่เพิ่งเดินเข้าตึกมาเมื่อครู่กำลังเดินออกมาจากห้อง อีกทั้งยังขนกล่องกระดาษลังกองหนึ่งกับเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็กเก่าๆ ออกมาด้วย

Chinese

江勤本来想绕过去的，结果就听到那位“贵妇”忽然就开口了。

Thai

เดิมทีเจียงฉินคิดจะเดินเลี่ยงไป ผลปรากฏว่าได้ยิน ‘หญิงผู้ดี’ คนนั้นเอ่ยปากขึ้นมาเสียก่อน

Chinese

“小孩，这些纸壳子你要吗？可以拿去卖钱的。”

Thai

“ไอ้หนู ลังกระดาษพวกนี้เธอจะเอาไหม เอาไปขายเป็นเงินได้นะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤回头看了一眼，然后脑海里开始分析出了大概的人设。

Thai

เจียงฉินหันกลับไปมองแวบหนึ่ง จากนั้นในหัวก็เริ่มวิเคราะห์อุปนิสัยโดยคร่าวๆ ของอีกฝ่าย

Chinese

没啥情商的女人，离婚后被撵回了老家，开始收拾旧房子打算勉强过个年，但家里都是垃圾，她人又懒，不想下楼，觉得老家都是一群穷鬼，喜欢捡纸壳子当宝贝，肯定能帮她处理掉。

Thai

ผู้หญิงที่อีคิวไม่ค่อยมี หลังหย่าร้างก็ถูกไล่กลับมาบ้านเกิด เริ่มเก็บกวาดบ้านหลังเก่าตั้งใจจะฉลองปีใหม่ไปแกนๆ แต่ในบ้านมีแต่ขยะ ตัวเธอก็ขี้เกียจ ไม่อยากลงไปข้างล่าง คิดว่าคนบ้านเกิดมีแต่พวกยาจกจนกรอบ ชอบเก็บลังกระดาษเป็นสมบัติล้ำค่า จะต้องช่วยเธอจัดการขนไปทิ้งได้อย่างแน่นอน

Chinese

哇草，这个人还怪好嘞，简直是活菩萨。

Thai

เชี่ยเอ๊ย คนคนนี้ยังอุตส่าห์ใจดีอีกแฮะ พระโพธิสัตว์เดินดินชัดๆ

Chinese

“阿巴阿巴阿巴……”

Thai

“อาบา อาบา อาบา…”

Chinese

江勤拿手比量了一下，指了指耳朵，然后又摆了摆手，然后双手揣兜，迈步回了家。

Thai

เจียงฉินยกมือขึ้นทำท่าใบ้ ชี้ไปที่หูของตัวเองแล้วโบกมือไปมา จากนั้นก็ล้วงมือทั้งสองข้างใส่กระเป๋าเสื้อ ก้าวเท้าเดินกลับบ้าน

Chinese

哑巴？丁巧云有些无语，心说大过年真是晦气，然后就把垃圾往楼道堆了堆，转身又回到屋里开始收拾东西。

Thai

เป็นใบ้เหรอ ติงเฉี่ยวอวิ๋นพูดไม่ออกไปบ้าง ในใจคิดว่าช่วงปีใหม่แท้ๆ ช่างซวยจริงๆ จากนั้นก็กองขยะไว้ที่โถงทางเดิน หันหลังกลับเข้าห้องไปเก็บของต่อ

Chinese

此时，袁友琴已经开始煮饺子了，算是早上的第一顿饭。

Thai

ในเวลานี้หยวนโหย่วฉินเริ่มต้มเกี๊ยวแล้ว นับเป็นอาหารมื้อแรกของช่วงเช้า

Chinese

而冯楠舒还继续包饺子，然后看着东方卫视的开年大局《夏家三千金》，露出一副聪慧好学的样子。

Thai

ส่วนเฝิงหนานซูยังคงห่อเกี๊ยวต่อไป พลางดูละครเรื่องยิ่งใหญ่รับปีใหม่ทางช่องตงฟางทีวีเรื่อง 《สามสาวตระกูลเซี่ย》 พร้อมกับแสดงท่าทางเฉลียวฉลาดใฝ่เรียนรู้ออกมา

Chinese

“这是什么电视剧？你怎么看的这么入迷？”江勤伸手沾了点面，抹在了她的俏脸上。

Thai

“นี่มันละครอะไรกัน ทำไมเธอถึงดูอย่างจดจ่อขนาดนี้” เจียงฉินยื่นมือไปแตะแป้งเล็กน้อยแล้วป้ายลงบนใบหน้างดงามของเธอ

Chinese

冯楠舒用手背擦了两下，然后抬头看着他：“夏家三千金，讲了三对好朋友的故事。”

Thai

เฝิงหนานซูใช้หลังมือเช็ดสองที จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองเขา “สามสาวตระกูลเซี่ย เล่าเรื่องราวของเพื่อนที่ดีต่อกันสามคู่”

Chinese

“卧槽，这对好朋友怎么还接吻啊？”

Thai

“เชี่ย เพื่อนที่ดีต่อกันคู่นี้ทำไมถึงยังจูบกันล่ะเนี่ย?”

Chinese

“好朋友都是这样的。”

Thai

“เพื่อนที่ดีต่อกันก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤傻了半晌，没找出任何语言可以反驳，因为他的路被走完了，面前只有一条死胡同。

Thai

เจียงฉินอึ้งไปครู่ใหญ่ หาคำพูดใดๆ มาโต้แย้งไม่ได้เลย เพราะเส้นทางข้ออ้างของเขาถูกเธอใช้เดินจนหมดแล้ว ตรงหน้ามีเพียงทางตันสายเดียวเท่านั้น

Chinese

就在此时，他口袋里的手机忽然就响了，是快递发短信通知他十二点放假，有滞留包裹需要取。

Thai

ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของเขาก็ดังขึ้น เป็นข้อความจากบริษัทขนส่งแจ้งว่าตอนเที่ยงตรงจะหยุดพักผ่อน มีพัสดุค้างส่งที่ต้องไปรับ

Chinese

江勤站起身，拿着遥控器给小富婆换了个西游记，然后揣着车钥匙就下了楼。

Thai

เจียงฉินลุกขึ้นยืน หยิบรีโมตคอนโทรลเปลี่ยนช่องให้แม่หนูเศรษฐีเป็นไซอิ๋ว จากนั้นก็พกกุญแจรถเดินลงบันไดไป

Chinese

被邮寄过来的包裹来自全国各地，沪上、深城、京都，以及业务区所涉及到的二三线城市，里面都是些当地特产，是分站发来聊表心意的。

Thai

พัสดุที่ส่งมานั้นมาจากทั่วทุกสารทิศ ทั้งเซี่ยงไฮ้ เซินเฉิง จิงตู รวมถึงเมืองระดับสองและระดับสามที่ขอบเขตธุรกิจครอบคลุมถึง ด้านในล้วนเป็นของฝากขึ้นชื่อประจำท้องถิ่น เป็นของที่สาขาย่อยส่งมาเพื่อแสดงน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ

Chinese

江勤载着这些东西回了小区，刚把车停下，就看到三楼那个叫巧云的贵妇走了下来，抱着一堆纸壳子来丢垃圾。

Thai

เจียงฉินขนสิ่งของเหล่านี้กลับมาที่หมู่บ้าน พอเพิ่งจอดรถเสร็จ ก็เห็นหญิงผู้ดีที่ชื่อเฉี่ยวอวิ๋นตรงชั้นสามเดินลงมา กำลังกอดกองลังกระดาษเอามาทิ้งขยะ

Chinese

当看到小区里开进来一辆奥迪A6，贵妇的眼神忍不住有些讶异，然后盯着看了许久，似乎是想知道这是谁的车。

Thai

เมื่อเห็นรถออดี้ A6 คันหนึ่งขับเข้ามาในหมู่บ้าน สายตาของหญิงผู้ดีก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ จากนั้นก็จ้องมองอยู่นาน ดูเหมือนจะอยากรู้ว่าเป็นรถของใคร

Chinese

江勤也没什么犹豫，推门就下了车，目不斜视地从她面前经过，揣着手上了楼，没有搭理她。

Thai

เจียงฉินไม่ได้ลังเลอะไร ผลักประตูแล้วลงจากรถ เดินผ่านหน้าเธอไปโดยมองตรงไปข้างหน้า ล้วงมือเข้ากระเป๋าเดินขึ้นตึกไปโดยไม่ได้สนใจเธอ

Chinese

东西先放车里，大冬天也坏不了，等吃完了午饭，他打算叫郭子航和杨树安来玩搬箱子的游戏。

Thai

วางของไว้ในรถก่อน หน้าหนาวจัดแบบนี้ไม่เน่าเสียหรอก รอให้กินข้าวเที่ยงเสร็จ เขาตั้งใจจะเรียกกัวจื่อหางกับหยางซู่อันมาเล่นเกมยกกล่อง

Chinese

此时的贵妇站在垃圾桶前面，眼睁睁地看着江勤上了楼，脑子有点蒙蒙的。

Thai

ในเวลานี้ หญิงผู้ดียืนอยู่หน้าถังขยะ มองดูเจียงฉินเดินขึ้นตึกไปด้วยตาของตัวเอง ในหัวรู้สึกมึนงงไปหมด

Chinese

【小孩，这些纸壳子你要吗？可以拿去卖钱。】

Thai

【ไอ้หนู ลังกระดาษพวกนี้เธอจะเอาไหม เอาไปขายเป็นเงินได้นะ】

Chinese

她想起刚才的那句话，整个人都陷入了沉默当中，然后咳嗽了一声，面子上有点挂不住的感觉。

Thai

เธอหวนนึกถึงคำพูดประโยคนั้นเมื่อครู่ ทั้งคนพลันตกอยู่ในความเงียบงัน จากนั้นก็กระแอมไอออกมา รู้สึกเสียหน้าอยู่ไม่น้อย

Chinese

原来是开奥迪的，这种人怎么可能会想要她那些破箱子。

Thai

ที่แท้ก็เป็นคนขับออดี้ คนแบบนี้จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะอยากได้กล่องพังๆ พวกนั้นของเธอ

Chinese

时至中午，鸿荣家园的家家户户都开始煮饺子了，还有炖羊肉的，炖猪肉的，整个小区都是一片香气四溢。

Thai

ครั้นถึงเวลาเที่ยงวัน ทุกครัวเรือนในหงหรงเจียหยวนต่างเริ่มต้มเกี๊ยวกันแล้ว ทั้งยังมีต้มเนื้อแพะ ตุ๋นเนื้อหมู ทั่วทั้งหมู่บ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมฟุ้ง

Chinese

此时，在7单元1栋的三楼到五楼之间响忽然起了一阵吵闹声。

Thai

ในเวลานี้ ระหว่างชั้นสามถึงชั้นห้าของตึก 1 หน่วย 7 จู่ๆ ก็มีเสียงทะเลาะวิวาทดังขึ้น

Chinese

“妈，我不去，要去你自己去！”

Thai

“แม่ หนูไม่ไป อยากไปแม่ก็ไปคนเดียวสิ!”

Chinese

“曹冉，你别给我耍脾气，刚才那个小孩你看见了吗？他开着奥迪回来的，能在济州买的起奥迪很不容易了！”

Thai

“เฉาหรัน แกอย่ามาแผลงฤทธิ์ใส่ฉันนะ เด็กคนเมื่อกี้แกเห็นหรือยังล่ะ เขาขับออดี้กลับมานะ คนที่ซื้อออดี้ไหวในจี้โจวน่ะไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!”

Chinese

穿着时尚的少女露出一丝厌烦：“买不买的起奥迪跟我有什么关系啊？”

Thai

หญิงสาวที่แต่งตัวทันสมัยเผยสีหน้ารำคาญใจออกมา “ซื้อออดี้ไหวหรือไม่ไหวแล้วมันเกี่ยวอะไรกับหนูด้วยล่ะ”

Chinese

丁巧云伸手摘下她脖子里的耳机：“你爸那个王八蛋把婚内财产都转移了，我又没工作，怎么养你？”

Thai

ติงเฉี่ยวอวิ๋นยื่นมือไปถอดหูฟังที่คอของเธอออก “ไอ้สารเลวพ่อแกมันยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินสมรสไปหมดแล้ว ฉันเองก็ไม่มีงานทำ จะเอาอะไรมาเลี้ยงดูแก?”

Chinese

“没工作找啊。”

Thai

“ไม่มีงานทำก็หาเข้าสิ”

Chinese

“你以为工作这么好找呢？我什么都不会能去干什么，我才不想下工厂，咱们找个有人脉的熟人，说不定就能碰到机会。”

Thai

“แกคิดว่าง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันทำอะไรไม่เป็นสักอย่างจะไปทำอะไรได้ ฉันไม่อยากไปทำงานในโรงงานหรอกนะ พวกเราไปหาคนรู้จักที่มีเส้นสาย ไม่แน่อาจจะได้เจอโอกาสบ้างก็ได้”

Chinese

曹冉忍不住别过头去：“这什么鬼地方啊，人都土死了，你看那个男生穿的羽绒服，款式是三年前的吧？”

Thai

เฉาหรันอดไม่ได้ที่จะหันหน้าหนี “ที่นี่มันสถานที่บ้าบออะไรกัน คนก็บ้านนอกจะตาย แกดูเสื้อขนเป็ดที่ผู้ชายคนนั้นใส่สิ แบบเมื่อสามปีที่แล้วเลยมั้ง?”

Chinese

丁巧云深吸一口气：“我知道，我们家冉儿是一线城市的大小姐，看不上村里人，但为了以后的生活，你别耍脾气行吗，我们就过去坐坐，认识认识。”

Thai

ติงเฉี่ยวอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึก “ฉันรู้ หรันเอ๋อร์บ้านเราเป็นคุณหนูใหญ่จากเมืองชั้นนำ ไม่เห็นคนบ้านนอกอยู่ในสายตา แต่เพื่อชีวิตความเป็นอยู่หลังจากนี้ แกอย่ามาเอาแต่ใจได้ไหม พวกเราแค่แวะไปนั่งเล่น ทำความรู้จักกันสักหน่อย”

Chinese

“那你给我五百块钱，我下午要出去玩。”

Thai

“งั้นแม่ให้เงินหนูห้าร้อยหยวนสิ ตอนบ่ายหนูจะออกไปเที่ยวข้างนอก”

Chinese

丁巧云也是无可奈何，只好答应了他，然后就拉着她来到了江勤家的门口。

Thai

ติงเฉี่ยวอวิ๋นก็จนปัญญา ได้แต่ตกลงตามนั้น จากนั้นก็ลากเธอมาถึงหน้าประตูบ้านของเจียงฉิน

Chinese

来开门的是江勤，毕竟家庭弟位在那里摆着呢，不过他着实没想到门口站着的是三楼的那个女人。

Thai

คนที่มาเปิดประตูคือเจียงฉิน ในเมื่อตำแหน่งน้องเล็กสุดของบ้านมันฟ้องอยู่ตรงนั้น ทว่าเขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูจะเป็นผู้หญิงชั้นสามคนนั้น

Chinese

“怎么了？您有事儿啊？”

Thai

“มีอะไรหรือเปล่าครับ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า”

Chinese

“你……你会说话？”丁巧云吓了一跳。

Thai

“เธอ…เธอพูดได้ด้วยเหรอ?” ติงเฉี่ยวอวิ๋นตกใจสะดุ้ง

Chinese

江勤愣了愣，随即一笑：“无语的时候我都喜欢装哑巴。”

Thai

เจียงฉินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมา “เวลาที่ผมพูดไม่ออก ผมชอบแกล้งทำเป็นใบ้น่ะครับ”

Chinese

丁巧云有些尴尬地笑了笑，心说人家家里有奥迪，自己非得把那些烂纸壳子给他，还一副施舍的样子，可不无语么。

Thai

ติงเฉี่ยวอวิ๋นยิ้มเจื่อนๆ อย่างกระอักกระอ่วน ในใจคิดว่าที่บ้านเขามีรถออดี้ ตัวเองกลับดันจะเอากล่องกระดาษพังๆ พวกนั้นไปให้เขา แถมยังทำท่าทางเหมือนหยิบยื่นความเมตตาให้ จะไม่ให้พูดไม่ออกได้อย่างไร

Chinese

不过这也侧面印证了这家人确实是有点底蕴的，别看面前这个小伙子不大，但说起话来一点孩子气都没有。

Thai

ทว่านี่ก็ช่วยยืนยันจากมุมมองด้านข้างได้ว่าครอบครัวนี้มีฐานะภูมิหลังอยู่พอตัวจริงๆ อย่ามองว่าเจ้าหนุ่มตรงหน้าอายุยังน้อย ทว่าเวลาพูดจาไม่มีนิสัยเด็กๆ เลยแม้แต่น้อย

Chinese

“江勤，谁来了啊？”

Thai

“เจียงฉิน ใครมาน่ะ?”

Chinese

“我也不知道啊。”

Thai

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ”

Chinese

江正宏闻言走了过来：“哦，巧云啊，这怎么能不知道呢，你得叫姑呢。”

Thai

เจียงเจิ้งหงได้ยินดังนั้นก็เดินเข้ามา “อ้าว เฉี่ยวอวิ๋นเองเหรอ จะไม่รู้ได้ยังไง แกต้องเรียกอาเขานะ”

Chinese

丁巧云微微一笑：“宏哥，我离家太久了，刚才在楼下的时候没认出你来。”

Thai

ติงเฉี่ยวอวิ๋นยิ้มเล็กน้อย “พี่หง ฉันจากบ้านไปนานเกินไป ตอนอยู่ข้างล่างเมื่อกี้เลยจำพี่ไม่ได้น่ะค่ะ”

Chinese

“正常，咱们最后一次见面都是好几年前了，来来来，家里坐吧，这是你闺女？”

Thai

“เรื่องธรรมดา ครั้งสุดท้ายที่พวกเราเจอกันก็หลายปีก่อนแล้ว มาๆๆ นั่งในบ้านสิ นี่ลูกสาวเธอเหรอ?”

Chinese

“对，我闺女，叫曹冉。”

Thai

“ใช่ค่ะ ลูกสาวฉัน ชื่อเฉาหรัน”

Chinese

丁巧云回头看了一眼自己的闺女，知道她是从小富养起来的，公主脾气太厉害，看不上小地方的人，只能盼着她安安稳稳的。

Thai

ติงเฉี่ยวอวิ๋นหันกลับไปมองลูกสาวของตัวเอง รู้ดีว่าเธอได้รับการเลี้ยงดูอย่างมั่งคั่งประคบประหงมมาตั้งแต่เด็ก นิสัยเจ้าหญิงรุนแรงเกินไป ไม่เห็นคนในเมืองเล็กๆ อยู่ในสายตา ได้แต่หวังให้เธออยู่อย่างสงบเสงี่ยมเรียบร้อย

Chinese

但曹冉真就没让她失望，连个人都没喊就跟着进屋了，四下打量着他们的小房子，生动诠释了什么叫偏见与傲慢。

Thai

ทว่าเฉาหรันก็ไม่ทำให้เธอผิดหวังจริงๆ แม้แต่คนสักคนก็ไม่ทักทายแล้วเดินตามเข้าบ้านไป กวาดสายตามองบ้านหลังเล็กๆ ของพวกเขาไปรอบๆ แสดงให้เห็นถึงความมีอคติและความเย่อหยิ่งจองหองอย่างชัดเจน

Chinese

“这孩子，从小没回来过，在大城市过惯了，当时我们家在粤城那边做生意发了财，给她宠的一点礼貌也不懂，一身公主病。”

Thai

“เด็กคนนี้นะคะ ตั้งแต่เด็กไม่เคยกลับมาเลย ชินกับการอยู่ในเมืองใหญ่ ตอนนั้นบ้านเราทำธุรกิจร่ำรวยอยู่ที่ฝั่งเยวี่ยเฉิง ตามใจเธอจนไม่รู้มารยาทอะไรเลย เป็นโรคเจ้าหญิงไปทั้งตัว”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

正说话的功夫，冯楠舒端着茶杯走了出来，看了她们一眼，绝美的脸上闪现出满分的高冷。

Thai

ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น เฝิงหนานซูก็ถือถ้วยชาเดินออกมา เธอปรายตามองพวกเธอแวบหนึ่ง ใบหน้างดงามหยาดเยิ้มปรากฏความเย็นชาสูงส่งแบบเต็มสิบ

Chinese

见到她，丁巧云忽然一愣，然后回头看了一眼，有些困惑。

Thai

เมื่อได้เห็นเธอ ติงเฉี่ยวอวิ๋นก็ชะงักไปในทันที จากนั้นก็หันกลับไปมองแวบหนึ่งด้วยความสับสนมึนงง

Chinese

怎么回事？我家曹冉是大城市的女孩啊，从小生活优渥，怎么在这个女孩面前，我闺女更像是村里来的？

Thai

เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เฉาหรันบ้านฉันเป็นเด็กสาวจากเมืองใหญ่นะ ตั้งแต่เด็กชีวิตความเป็นอยู่ก็สุขสบาย ทำไมพออยู่ต่อหน้าเด็กสาวคนนี้ ลูกสาวของฉันกลับดูเหมือนคนที่มาจากบ้านนอกมากกว่าเสียอย่างนั้น?

Chinese

曹冉此时也愣住了，看着面前和自己年纪差不多的女孩，感受到一种很强的压迫感，尤其是身上的气质，让她有点抬不起头，哪还有刚才的自信。

Thai

ในเวลานี้เฉาหรันเองก็ยืนอึ้ง มองดูเด็กสาวตรงหน้าที่อายุไล่เลี่ยกับตัวเอง สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาล โดยเฉพาะกลิ่นอายออร่าบนตัวที่ทำให้เธอแทบจะก้มหน้าไม่กล้าสบตา จะยังหลงเหลือความมั่นใจเหมือนเมื่อครู่ได้อย่างไร

Chinese

“小富婆，你有公主病吗？”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี เธอเป็นโรคเจ้าหญิงหรือเปล่า?”

Chinese

“我有好朋友脑。”

Thai

“ฉันมีสมองคลั่งเพื่อนสนิท”

Chinese

“长的漂亮的都没有，颜值一般的倒是得上公主病了，奇怪啊……”

Thai

“คนสวยๆ ไม่ยักกะเป็น แต่หน้าตางั้นๆ ดันเป็นโรคเจ้าหญิงซะงั้น แปลกจังแฮะ…”

Chinese

江勤假装自言自语，给丁巧云听的一阵尴尬，也让曹冉的脸色瞬间变得难堪了。

Thai

เจียงฉินแสร้งทำเป็นพึมพำกับตัวเอง ทำเอาติงเฉี่ยวอวิ๋นฟังแล้วรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ และทำให้สีหน้าของเฉาหรันดูย่ำแย่ขึ้นมาทันที

Chinese

与此同时，袁友琴从厨房里走了出来，先是看了一眼丁巧云，然后又看了一眼江正宏，表情有些茫然。

Thai

ในเวลาเดียวกัน หยวนโหย่วฉินก็เดินออกมาจากห้องครัว เธอเหลือบมองติงเฉี่ยวอวิ๋นก่อน แล้วค่อยมองเจียงเจิ้งหงด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย

Chinese

“谁啊？”

Thai

“ใครเหรอ?”

Chinese

“巧云，五爷家老大，今天刚回来。”

Thai

“เฉี่ยวอวิ๋น ลูกคนโตของบ้านปู่ห้า เพิ่งกลับมาวันนี้น่ะ”

Chinese

袁友琴哦了一声，假装认识了一样，然后招呼着丁巧云和她闺女到客厅聊了会儿家常。

Thai

หยวนโหย่วฉินร้องอ๋อออกมาคำหนึ่ง ทำทีเหมือนว่ารู้จัก จากนั้นก็เชื้อเชิญติงเฉี่ยวอวิ๋นกับลูกสาวของเธอไปนั่งคุยสัพเพเหระที่ห้องนั่งเล่นสักพัก

Chinese

基本套路是忆从前，拉感情，谈变化，最后开始打听背景。

Thai

รูปแบบตามสูตรสำเร็จก็คือรำลึกความหลัง สานสัมพันธ์ พูดคุยถึงความเปลี่ยนแปลง และสุดท้ายก็เริ่มสืบถามภูมิหลัง

Chinese

当丁巧云听说江正宏只是个卫生局的小科员，而袁友琴在招待所工作，甚至都算不上正式编制，她的脸立马就变了，说话的语气也淡了，表情也没有刚才那么熟络了。

Thai

พอติงเฉี่ยวอวิ๋นได้ยินว่าเจียงเจิ้งหงเป็นเพียงเสมียนตัวเล็กๆ ในสำนักสาธารณสุข ส่วนหยวนโหย่วฉินทำงานที่เกสต์เฮาส์รับรอง แถมยังไม่ใช่พนักงานบรรจุประจำด้วยซ้ำ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที น้ำเสียงที่พูดจาก็เย็นชาลง และสีหน้าก็ไม่ได้ดูสนิทสนมเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป

Chinese

她想在济州找一个离家近，钱多，还不用太干活的工作，但这家人明显帮不上什么忙。

Thai

เธออยากหางานในจี้โจวที่อยู่ใกล้บ้าน ได้เงินเยอะ และไม่ต้องทำงานหนักมาก แต่ครอบครัวนี้เห็นได้ชัดว่าคงช่วยอะไรไม่ได้

Chinese

再转念一想，奥迪其实也没多贵，二手的就更便宜了。

Thai

พอลองคิดดูอีกที รถออดี้จริงๆ แล้วก็ไม่ได้แพงอะไรมากมาย มือสองยิ่งถูกเข้าไปใหญ่

Chinese

袁友琴也看出来了，这压根儿也不是什么正经人，于是一直在默默喝茶，也不再多说什么。

Thai

หยวนโหย่วฉินเองก็ดูออกว่านี่ไม่ใช่คนจริงใจอะไร จึงเอาแต่นั่งจิบชาเงียบๆ ไม่พูดอะไรมากอีก

Chinese

此时的江勤正在厨房站着，偷偷捏了个饺子喂给冯楠舒，又给自己捏了个，然后换上外套打算带小富婆出门。

Thai

ตอนนั้นเจียงฉินกำลังยืนอยู่ในห้องครัว แอบหยิบเกี๊ยวป้อนให้เฝิงหนานซูชิ้นหนึ่ง แล้วก็หยิบให้ตัวเองชิ้นหนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อโค้ตเตรียมจะพาแม่หนูเศรษฐีออกไปข้างนอก

Chinese

“妈，我们去小富婆那里贴对联了哈。”

Thai

“แม่ พวกเราไปแปะคำกลอนคู่ที่บ้านแม่หนูเศรษฐีก่อนนะ”

Chinese

“去吧，快去快回，别耽误了吃饭！”

Thai

“ไปเถอะ รีบไปรีบกลับล่ะ อย่าให้เสียเวลากินข้าว!”

Chinese

“知道了。”

Thai

“รู้แล้ว”

Chinese

丁巧云此时也站起身，稍微拽了一下自己的皮草：“冉冉，我们也走吧，家里还没有菜呢，得出去买点，别等超市关门了。”

Thai

ติงเฉี่ยวอวิ๋นลุกขึ้นยืนในตอนนั้นเช่นกัน เธอจัดเสื้อขนสัตว์ของตัวเองเล็กน้อย “หรันหรัน พวกเราก็ไปกันเถอะ ที่บ้านยังไม่มีกับข้าวเลย ต้องออกไปซื้อสักหน่อย เดี๋ยวซูเปอร์มาร์เก็ตจะปิดเสียก่อน”

Chinese

曹冉傲慢地嗯了一声，起身跟着丁巧云出了江勤家的门。

Thai

เฉาหรันตอบรับเสียงอืมอย่างเย่อหยิ่ง ลุกขึ้นเดินตามติงเฉี่ยวอวิ๋นออกจากบ้านของเจียงฉินไป

Chinese

女孩都是喜欢攀比的，尤其是颜值的攀比，堪称没有硝烟的战争，所以曹冉在见到冯楠舒时候总是有种自信不起来的感觉，以至于一秒钟也不想多呆。

Thai

พวกผู้หญิงล้วนชอบเปรียบเทียบแข่งขันกัน โดยเฉพาะการเปรียบเทียบเรื่องหน้าตาที่เรียกได้ว่าเป็นสงครามไร้ควันปืน ดังนั้นตอนที่เฉาหรันเห็นเฝิงหนานซูจึงมักจะรู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมา จนไม่อยากจะอยู่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว

Chinese

不过这也不至于让她自惭形秽，她觉得那个女孩毕竟是小城市的人，长的再漂亮有什么用，见过的世面肯定没自己这种大城市的女孩多啊。

Thai

ทว่าเรื่องนี้ก็ไม่ถึงกับทำให้เธอต้องรู้สึกต่ำต้อยด้อยค่า เธอคิดว่าอย่างไรเสียเด็กสาวคนนั้นก็เป็นแค่คนจากเมืองเล็ก หน้าตาสวยแค่ไหนแล้วจะมีประโยชน์อะไร โลกทัศน์และประสบการณ์ที่เคยพบเจอคงไม่มีทางเทียบกับเด็กสาวจากเมืองใหญ่อย่างเธอได้หรอก

Chinese

母女俩重拾高贵，昂着头就下了楼，打算去超市买点饺子馅和饺子皮，先凑合把年过了。

Thai

สองแม่ลูกกอบกู้ความสูงส่งกลับคืนมา เชิดหน้าเดินลงบันไดไป ตั้งใจว่าจะไปซื้อไส้เกี๊ยวกับแผ่นแป้งเกี๊ยวที่ซูเปอร์มาร์เก็ต เพื่อเอามาทำกินฉลองปีใหม่ไปพลางๆ ก่อน

Chinese

结果一出门，他们就碰到了先一步下楼的江勤和冯楠舒。

Thai

ผลปรากฏว่าพอเดินพ้นประตูตึกออกมา พวกเธอก็เจอกับเจียงฉินและเฝิงหนานซูที่ลงมาก่อนก้าวหนึ่ง

Chinese

两个人正牵手站在路口，聊着朋友什么的，一个表情严肃，一个有点傻气。

Thai

ทั้งสองคนกำลังจับมือกันยืนอยู่ที่ทางแยก คุยเรื่องเพื่อนอะไรทำนองนั้น คนหนึ่งสีหน้าจริงจัง ส่วนอีกคนดูเด๋อด๋าเล็กน้อย

Chinese

丁巧云和曹冉本来没太在意，转身就要走，但视线还没挪开就忽然就被一抹亮眼的金色给吸引了。

Thai

เดิมทีติงเฉี่ยวอวิ๋นกับเฉาหรันไม่ได้สนใจอะไรนัก หมุนตัวเตรียมจะเดินจากไป ทว่าสายตายังไม่ทันละไปไหนก็ถูกสีทองอร่ามสะดุดตาดึงดูดเข้าเสียก่อน

Chinese

此时，路面上开来了一辆劳斯莱斯，在他们面前缓缓停住，娘俩儿愣了一下，就看到车上的下来一个带着白手套的司机，伸手打开了后侧的车门。

Thai

ในเวลานี้ มีรถโรลส์-รอยซ์คันหนึ่งแล่นเข้ามาบนถนน ก่อนจะค่อยๆ จอดลงตรงหน้าพวกเขา สองแม่ลูกชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็เห็นคนขับรถสวมถุงมือสีขาวก้าวลงมาจากรถ ยื่นมือไปเปิดประตูผู้โดยสารด้านหลัง

Chinese

“大小姐，江少爷，请上车。”

Thai

“คุณหนูใหญ่ นายน้อยเจียง เชิญขึ้นรถครับ”

Chinese

“龚叔，我都说了，我自己开车去就行，又没多远。”

Thai

“กงซู ผมบอกแล้วไงว่าผมขับไปเองก็ได้ ไม่ได้ไกลสักหน่อย”

Chinese

“不行啊少爷，我是大小姐的专职司机，结果今年连十公里都没跑到，我每天从几百平的别墅醒来，看赘婿小说都觉得不踏实。”

Thai

“ไม่ได้หรอกครับนายน้อย ผมเป็นคนขับรถประจำตัวของคุณหนูใหญ่ แต่ปีนี้กลับวิ่งไปไม่ถึงสิบกิโลเมตรด้วยซ้ำ ทุกวันนี้ผมตื่นขึ้นมาในวิลล่าขนาดหลายร้อยตารางเมตร นั่งอ่านนิยายลูกเขยแต่งเข้าบ้านยังรู้สึกไม่สบายใจเลยครับ”

Chinese

“龚叔你太实诚了，我每天上街不捡钱才会觉得不踏实。”

Thai

“กงซูนี่ซื่อตรงเกินไปแล้ว ผมสิต้องออกไปเดินถนนแล้วไม่ได้เก็บเงินถึงจะรู้สึกไม่สบายใจ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

丁巧云和曹冉离得不远，所以能够很清晰地听到他们的对话。

Thai

ติงเฉี่ยวอวิ๋นกับเฉาหรันอยู่ไม่ไกล จึงได้ยินบทสนทนาของพวกเขาอย่างชัดเจน

Chinese

大小姐，江少爷，专职司机，几百平的别墅……每个字的出现都让她们的身体僵硬一分，最后脑袋嗡嗡作响。

Thai

คุณหนูใหญ่ นายน้อยเจียง คนขับรถประจำตัว วิลล่าขนาดหลายร้อยตารางเมตร… แต่ละคำที่ได้ยินทำให้ร่างกายของพวกเธอแข็งทื่อขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดสมองก็ส่งเสียงอื้ออึงไปหมด

Chinese

很快，江勤和冯楠舒就上了车，沿着街道缓缓开动。

Thai

ไม่นานนัก เจียงฉินกับเฝิงหนานซูก็ก้าวขึ้นรถ รถค่อยๆ แล่นออกไปตามท้องถนน

Chinese

而在此时，他们的车牌号也显露了出来，上面写着沪，然后又有6又有8。

Thai

และในเวลานี้ ป้ายทะเบียนรถของพวกเขาก็ปรากฏให้เห็น บนป้ายมีตัวอักษรฮู่ของเซี่ยงไฮ้ แถมยังมีทั้งเลข 6 และเลข 8

Chinese

【小城市的女孩长的漂亮有什么用，见过的世面肯定没自己多。】

Thai

【เด็กสาวจากเมืองเล็กหน้าตาสวยแล้วจะมีประโยชน์อะไร ประสบการณ์ที่เคยพบเจอไม่มีทางสู้ตัวเองได้แน่】

Chinese

时尚的大城市少女想起刚才用来安慰自己的话，忽然有种气急败坏的感觉，然后戴上耳机转身离开，也不管亲妈在后面叫喊，随便找了个方向就离开了。

Thai

เด็กสาวสุดทันสมัยจากเมืองใหญ่นึกถึงคำพูดที่ใช้ปลอบใจตัวเองเมื่อครู่ จู่ๆ ก็รู้สึกอับอายจนโมโหขึ้นมา จากนั้นก็สวมหูฟังแล้วหมุนตัวเดินหนีไป โดยไม่สนใจเสียงตะโกนเรียกของแม่แท้ๆ ที่อยู่ด้านหลัง เธอเลือกเดินดุ่มๆ ไปทางไหนสักทางทันที

Chinese

（五千字求月票，我先去睡会儿）

Thai

(ห้าพันคำขอตั๋วเดือน ผมขอไปนอนพักสักหน่อย)

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)