ฉันอยู่คนเดียวได้

Chinese

第49章 我可以一个人的

Thai

บทที่ 49 ฉันอยู่คนเดียวได้

Chinese

吃过晚饭之后，一行七人披着月色与夜色返回了临大。

Thai

หลังจากกินอาหารค่ำเสร็จ คนทั้งเจ็ดก็เดินทางกลับมายัง ม.หลินชวน ท่ามกลางแสงจันทร์และความมืดมิดยามค่ำคืน

Chinese

小富婆一路都走的慢吞吞的，虽然什么话都不说，但明显不想太早回宿舍，小小心机简直昭然若揭，于是江勤决定带她在学校里四下逛逛，就故意暗示剩下的五人先回去。

Thai

ตลอดทางแม่หนูเศรษฐีเดินเอื่อยเฉื่อยอย่างเชื่องช้า แม้จะไม่พูดอะไรสักคำ แต่เห็นได้ชัดว่าไม่อยากกลับหอพักเร็วเกินไป แผนการเล็กๆ ช่างชัดเจนเสียเหลือเกิน ด้วยเหตุนี้เจียงฉินจึงตัดสินใจพาเธอเดินเล่นรอบมหาวิทยาลัย โดยแกล้งส่งสัญญาณบอกใบ้ให้ห้าคนที่เหลือกลับไปก่อน

Chinese

范淑玲明显有些顾虑，不太希望冯楠舒和江勤待在一起。

Thai

ฟ่านซูหลิงมีความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่อยากให้เฝิงหนานซูอยู่กับเจียงฉินเท่าไรนัก

Chinese

渣男啊，这种人躲都来不及，怎么能往上凑，作为宿舍大姐大，她觉得自己有义务提醒舍友擦亮眼睛。

Thai

ผู้ชายสารเลวน่ะสิ คนพรรค์นี้หลบแทบไม่ทัน จะเข้าไปพัวพันได้อย่างไร ในฐานะพี่ใหญ่ของหอพัก เธอรู้สึกว่าตัวเองมีหน้าที่ต้องเตือนให้รูมเมตเบิกตาดูกว้างๆ

Chinese

但高文慧却是个很好的助攻，二话不说就拉住了范淑玲。

Thai

ทว่าเกาเหวินฮุ่ยกลับเป็นกองหนุนชั้นยอด เธอรั้งตัวฟ่านซูหลิงไว้ทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

Chinese

“春花秋月，良辰美景，强行当电灯泡的人可是会单身一辈子的！”

Thai

“ดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ พระจันทร์ฤดูใบไม้ร่วง บรรยากาศแสนโรแมนติกแบบนี้ คนที่ฝืนทำตัวเป็นก้างขวางคอจะต้องโสดไปตลอดชีวิตนะ!”

Chinese

听到高文慧恶毒的诅咒，范淑玲没敢挣扎，眼睁睁看着冯楠舒乖乖跟着江勤走远。

Thai

เมื่อได้ยินคำสาปแช่งอันชั่วร้ายของเกาเหวินฮุ่ย ฟ่านซูหลิงก็ไม่กล้าขัดขืน ได้แต่มองดูเฝิงหนานซูเดินตามเจียงฉินห่างออกไปอย่างว่าง่ายตาปริบๆ

Chinese

回到宿舍之后，范淑玲还是一脸担忧：“那个江勤是个渣男，我亲眼看着他和四个女孩纠缠不清，那四个人还是一个宿舍的，我活这么大没见过这么离谱的事情！”

Thai

พอกลับมาถึงหอพัก ฟ่านซูหลิงยังคงมีสีหน้ากังวล “เจียงฉินคนนั้นเป็นผู้ชายสารเลวนะ ฉันเห็นกับตาว่าเขาพัวพันกับผู้หญิงสี่คนคาราคาซัง แถมสี่คนนั้นยังอยู่หอพักเดียวกันอีก ฉันมีชีวิตมาจนป่านนี้ยังไม่เคยเจอเรื่องเหลวไหลขนาดนี้มาก่อนเลย!”

Chinese

高文慧一边泡脚一边出声安慰：“楠舒是内向了点，呆萌了点，但她不是傻啊。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยแช่เท้าพลางเอ่ยปลอบใจ “หนานซูอาจจะเก็บตัวไปหน่อย ซื่อบื้อน่ารักไปนิด แต่เธอไม่ได้โง่นะ”

Chinese

“可她容易被骗。”

Thai

“แต่เธอหลอกง่าย”

Chinese

“那我就不知道，可她肯定知道和谁在一起能让自己高兴。”高文慧觉得高兴很重要。

Thai

“เรื่องนั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เธอต้องรู้แน่นอนว่าอยู่กับใครแล้วจะทำให้ตัวเองมีความสุข” เกาเหวินฮุ่ยรู้สึกว่าความสุขเป็นเรื่องสำคัญมาก

Chinese

范淑玲决定不说话了，拿起书开始读，但读了半天又忍不住出声：“文慧，你不对劲儿啊，他可骗你吃姜了，一看就不是好人！”

Thai

ฟ่านซูหลิงตัดสินใจไม่พูดต่อ เธอหยิบหนังสือขึ้นมาเริ่มอ่าน แต่อ่านไปได้พักใหญ่ก็อดส่งเสียงออกมาไม่ได้ “เหวินฮุ่ย เธอแปลกๆ ไปนะ เขาหลอกให้เธอกินขิงนะ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี!”

Chinese

“淑玲。”

Thai

“ซูหลิง”

Chinese

“嗯？”

Thai

“หืม?”

Chinese

“楠舒已经等他很久了。”

Thai

“หนานซูรอเขามานานมากแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“算了，我不管了。”

Thai

“ช่างเถอะ ฉันไม่ยุ่งแล้ว”

Chinese

雨后的夜空月凉如水，把两个行走在校园路上的身影越拉越长。

Thai

ท้องฟ้ายามค่ำคืนหลังสายฝน แสงจันทร์เย็นเยียบดุจสายน้ำ ทอดเงาสองร่างที่กำลังเดินอยู่บนถนนในมหาวิทยาลัยให้ทอดยาวออกไปเรื่อยๆ

Chinese

只是前面那个身影也不知道抽了什么风，走着走着就忽然顿足，导致后面那个娇小些的身影猝不及防地撞过去。

Thai

เพียงแต่ร่างด้านหน้าไม่รู้เป็นบ้าอะไร เดินๆ อยู่ก็พลันหยุดชะงักฝีเท้า ส่งผลให้ร่างที่บอบบางกว่าด้านหลังพุ่งชนเข้าไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

Chinese

不过这便宜占得并没有那么理直气壮，至少江勤是这么觉得的。

Thai

ทว่าการเอาเปรียบครั้งนี้กลับไม่ได้รู้สึกชอบธรรมถึงเพียงนั้น อย่างน้อยเจียงฉินก็คิดเช่นนั้น

Chinese

冯楠舒呆呆一只，还傻乎乎的，对这个世界的认知并不全面，她所知道的事情多数都是从《魔眼少女》那种奇幻小说里了解到的。

Thai

เฝิงหนานซูเป็นคนที่ทั้งเหม่อลอยและซื่อบื้อ ความเข้าใจที่เธอมีต่อโลกใบนี้ไม่ได้ครอบคลุม เรื่องส่วนใหญ่ที่เธอรู้ล้วนรับรู้มาจากนิยายแฟนตาซีอย่าง 《สาวน้อยเนตรปีศาจ》

Chinese

偏幼龄的奇幻小说虽然很好看，但里面肯定没有恋爱情节。

Thai

นิยายแฟนตาซีสำหรับเด็กแม้จะสนุกมาก แต่ข้างในย่อมไม่มีพล็อตเรื่องความรักแน่นอน

Chinese

为什么？

Thai

ทำไมน่ะหรือ

Chinese

给小孩子看的小说里如果都是嗷嗷谈恋爱的情节，那他妈像话吗？

Thai

ถ้านิยายที่ให้เด็กอ่านเต็มไปด้วยฉากพลอดรักกันจะเป็นบ้าเป็นหลัง มันจะไปเข้าท่าห่าเหวอะไรกัน

Chinese

所以，冯楠舒肯定不知道自己被占便宜了。

Thai

ดังนั้นเฝิงหนานซูย่อมไม่รู้ว่าตัวเองกำลังถูกเอาเปรียบ

Chinese

一想到这里，江勤就觉得心里有点发虚，人家给你钱创业，伱还反过来占人家便宜，真是畜生啊。

Thai

พอนึกถึงตรงนี้ เจียงฉินก็รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง คนเขาให้เงินนายมาเริ่มต้นธุรกิจ แต่นายกลับมาเอาเปรียบเขา ช่างสารเลวจริงๆ

Chinese

最后一次了。

Thai

ครั้งสุดท้ายแล้ว

Chinese

今晚的最后一次了。

Thai

ครั้งสุดท้ายของคืนนี้แล้ว

Chinese

江勤站住脚步，等冯楠舒撞过来，然后一本正经地开口：“我听说你舍友叫你去看电影了，你怎么不去？”

Thai

เจียงฉินหยุดยืน รอให้เฝิงหนานซูชนเข้ามา จากนั้นก็เอ่ยปากอย่างจริงจัง “ฉันได้ยินว่ารูมเมตชวนเธอไปดูหนัง ทำไมเธอถึงไม่ไปล่ะ”

Chinese

冯楠舒拽了拽胸口的衣服，眼神里闪过一丝倔强：“我不喜欢看电影啊。”

Thai

เฝิงหนานซูดึงเสื้อตรงหน้าอก สายตาฉายแววดื้อรั้นวูบหนึ่ง “ฉันไม่ชอบดูหนังนี่นา”

Chinese

“你应该看过木偶匹诺曹吧，说谎话的人长长鼻子，就像你现在这样。”

Thai

“เธอน่าจะเคยดูพิน็อกคิโอหุ่นไม้สินะ คนที่พูดโกหกจมูกจะยาวขึ้น เหมือนอย่างเธอตอนนี้ไง”

Chinese

冯楠舒听完后直接僵在原地，然后悄悄抬手摸了下鼻子。

Thai

เฝิงหนานซูฟังจบก็ตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ทันที จากนั้นก็แอบยกมือขึ้นมาแตะจมูก

Chinese

哼，又吓我，骗人根本不会长长鼻子。

Thai

ฮึ หลอกฉันอีกแล้ว โกหกแล้วจมูกไม่ได้ยาวขึ้นสักหน่อย

Chinese

“晚上有没有出来逛过？”

Thai

“ตอนกลางคืนเคยออกมาเดินเล่นบ้างไหม”

Chinese

冯楠舒哒哒哒地跟上去几步：“没有，临川的晚上有点黑。”

Thai

เฝิงหนานซูก้าวเท้าตึกตักตามไปสองสามก้าว “ไม่เคยเลย กลางคืนของหลินชวนค่อนข้างมืด”

Chinese

江勤忍不住停下脚步，回头看着她：“现在不也黑么，怕吗？要不我还是送你回去吧。”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับไปมองเธอ “ตอนนี้ก็มืดไม่ใช่เหรอ กลัวไหม หรือว่าฉันไปส่งเธอกลับดีกว่า”

Chinese

“不要，和朋友一起就不怕了。”

Thai

“ไม่เอา อยู่กับเพื่อนแล้วไม่กลัว”

Chinese

“舍友也是朋友，为什么和舍友看电影就怂的要命？”

Thai

“รูมเมตก็เป็นเพื่อนเหมือนกัน ทำไมพอจะไปดูหนังกับรูมเมตถึงได้ปอดแหกขนาดนั้นล่ะ”

Chinese

冯楠舒不吭声，粉润的嘴唇抿在一起，自顾自跟着江勤往前走。

Thai

เฝิงหนานซูไม่ส่งเสียง ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูเม้มเข้าหากัน ก้มหน้าก้มตาเดินตามเจียงฉินไปข้างหน้า

Chinese

我也不是和任何朋友在一起都会有安全感的呀……

Thai

ฉันก็ไม่ได้รู้สึกปลอดภัยเวลาอยู่กับเพื่อนทุกคนสักหน่อยนี่นา…

Chinese

其实晚上的临大也没什么好玩的，去枫树林吧，走三步遇到一个亲嘴儿的，走三步遇到一个亲嘴儿的，忒晦气，而前广场又全都是人，冯楠舒显然不会喜欢这种氛围。

Thai

อันที่จริงตอนกลางคืนใน ม.หลินชวน ก็ไม่มีอะไรน่าเที่ยวเล่นเท่าไร จะไปป่าต้นเมเปิลหรือ เดินสามก้าวก็เจอคนจูบกันคู่หนึ่ง เดินสามก้าวก็เจอคนจูบกันคู่หนึ่ง อัปมงคลสิ้นดี ส่วนลานหน้าอาคารก็เต็มไปด้วยผู้คน ซึ่งเฝิงหนานซูไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้อย่างเห็นได้ชัด

Chinese

操场上倒是有举着台灯打扑克的，但周围也是乱糟糟的，而且也有人接吻。

Thai

บนสนามกีฬามีคนเปิดโคมไฟตั้งโต๊ะเล่นไพ่อยู่ก็จริง แต่รอบข้างก็วุ่นวายไปหมด อีกทั้งยังมีคนจูบกันอีกด้วย

Chinese

江勤看的人都麻了，心说我借钱给你们去开个房间好不好，然后捂着冯楠舒好奇的双眼赶紧走远。

Thai

เจียงฉินมองจนชาชินไปหมด ในใจคิดว่าให้ฉันออกเงินให้พวกนายไปเปิดห้องดีไหม จากนั้นก็เอามือบดบังดวงตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเฝิงหนานซูแล้วรีบเดินหนีไปให้ไกล

Chinese

最后，两个人兜兜转转地来到了望月湖畔。

Thai

ในที่สุดทั้งสองคนก็เดินวนไปเวียนมาจนมาถึงริมทะเลสาบวั่งเยว่

Chinese

这是学校里最大的一方人工湖，被故意做成了天然湖的形状，周围有怪石嶙峋，还有一个巨大的石头船坊。

Thai

นี่คือทะเลสาบเทียมที่ใหญ่ที่สุดในมหาวิทยาลัย ถูกสร้างขึ้นอย่างจงใจให้มีรูปร่างเหมือนทะเลสาบธรรมชาติ บริเวณโดยรอบมีโขดหินรูปร่างแปลกตาขรุขระ และยังมีเรือนแพหินขนาดใหญ่ตั้งอยู่อีกด้วย

Chinese

正冲东面的入水口刻意地做了一个跌水瀑布，落水时哗哗作响，跟真的野外并没有太大的区别。

Thai

ทางน้ำเข้าที่หันตรงไปทางทิศตะวันออกถูกจงใจสร้างเป็นน้ำตกขั้นบันได ยามสายน้ำตกลงมาส่งเสียงซ่าๆ แทบไม่ต่างจากธรรมชาติในป่าจริงๆ เลย

Chinese

江勤觉得这地方比较安静，于是就拉着冯楠舒坐了下来。

Thai

เจียงฉินรู้สึกว่าที่นี่ค่อนข้างเงียบสงบ จึงจูงมือเฝิงหนานซูมานั่งลง

Chinese

蛙鸣，水声，月光，晚风。

Thai

เสียงกบร้อง เสียงสายน้ำ แสงจันทร์ ลมราตรี

Chinese

冯楠舒忽然脱掉自己的小皮鞋和蕾丝边的白色薄袜，露出一双细嫩的小脚丫子，可爱的脚趾头圆润粉嫩，然后轻轻伸到了江勤的怀里。

Thai

ทันใดนั้นเฝิงหนานซูก็ถอดรองเท้าหนังคู่เล็กและถุงเท้าบางสีขาวขอบลูกไม้ออก เผยให้เห็นเท้าน้อยๆ อันเนียนนุ่มคู่หนึ่ง นิ้วเท้าน่ารักกลมกลึงอมชมพู จากนั้นก็ยื่นเข้าไปในอ้อมอกของเจียงฉินอย่างแผ่วเบา

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“军训的时候答应的，给你玩脚。”冯楠舒静静地看着他。

Thai

“ตอนฝึกทหารสัญญาไว้แล้ว จะให้เล่นเท้า” เฝิงหนานซูมองเขาอย่างเงียบๆ

Chinese

江勤有点恼羞成怒：“你开什么玩笑，我是正人君子啊，你拿这个来考验我一个正人君子？我告诉你，我碰都不会碰。”

Thai

เจียงฉินรู้สึกอับอายจนกลายเป็นโมโหอยู่บ้าง “เธอล้อเล่นอะไร ฉันเป็นสุภาพบุรุษนะ เธอเอาเรื่องนี้มาทดสอบสุภาพบุรุษอย่างฉันเนี่ยนะ ฉันบอกเธอไว้เลยนะ ฉันจะไม่แตะต้องเลยแม้แต่นิดเดียว”

Chinese

冯楠舒忽然轻皱眉头：“嘶……轻点，疼了。”

Thai

เฝิงหนานซูพลันขมวดคิ้วเล็กน้อย “ซี๊ด… เบาหน่อย เจ็บแล้ว”

Chinese

“我草，我的手怎么有自己的想法？”

Thai

“เชี่ย มือฉันทำไมมีความคิดเป็นของตัวเองได้วะ”

Chinese

“有点痒痒。”冯楠舒的眼眸里开始有水色荡漾。

Thai

“จั๊กจี้หน่อยๆ” นัยน์ตาของเฝิงหนานซูเริ่มมีระลอกคลื่นน้ำเอ่อคลอ

Chinese

“没关系，问题不大，把那只也拿过来。”

Thai

“ไม่เป็นไร เรื่องเล็ก เอาอีกข้างส่งมาด้วย”

Chinese

江勤捏着手里的温软细滑，目光沿着湖面掠去：“其实我最近这几天还挺闲的，可是因为每天都要军训，所以也没时间干别的，而且等军训结束以后我可能会变得更忙。”

Thai

เจียงฉินบีบนวดความนุ่มนิ่มอบอุ่นและเรียบเนียนในมือ สายตาทอดมองไปตามผืนน้ำของทะเลสาบ “อันที่จริงช่วงสองสามวันนี้ฉันค่อนข้างว่างนะ แต่เพราะต้องฝึกทหารทุกวันก็เลยไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่น แถมพอฝึกทหารจบแล้วฉันอาจจะยิ่งยุ่งกว่าเดิมด้วย”

Chinese

说完这句话，江勤微微一愣，感觉这一幕有点似曾相识一样。

Thai

พอพูดประโยคนี้จบ เจียงฉินก็ชะงักไปเล็กน้อย รู้สึกว่าภาพนี้คล้ายกับเคยเกิดขึ้นมาก่อน

Chinese

哦对，之前的暑假，他拿到了拆迁款，一边要学车，一边想要了解各大行业的行情，好像也是说过类似的话。

Thai

อ้อ จริงสิ ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก่อนหน้านี้ ตอนที่เขาได้เงินค่าเวนคืนที่ดินมา ด้านหนึ่งต้องเรียนขับรถ อีกด้านหนึ่งก็อยากจะศึกษาลู่ทางของอุตสาหกรรมต่างๆ ดูเหมือนเขาก็เคยพูดอะไรทำนองนี้เหมือนกัน

Chinese

当时小富婆好像说自己不会寂寞，还说自己一直都是一个人，然后没过两天就哼哼唧唧的有情绪了，连喜欢书都看不下去。

Thai

ตอนนั้นดูเหมือนแม่หนูเศรษฐีจะบอกว่าตัวเองไม่เหงา แถมยังบอกว่าตัวเองอยู่คนเดียวมาตลอด แต่แล้วผ่านไปไม่ถึงสองวันก็งอนตุ๊บป่องมีอารมณ์ขึ้นมา แม้แต่หนังสือที่ชอบก็ยังอ่านไม่เข้าหัว

Chinese

江勤转头看向冯楠舒，发现小富婆正抿着嘴，装作若无其事地样子向远处张望着。

Thai

เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซู พบว่าแม่หนูเศรษฐีกำลังเม้มปาก แสร้งทำทีเป็นไม่รู้ไม่ชี้มองออกไปไกลๆ

Chinese

“冯楠舒？”

Thai

“เฝิงหนานซู?”

Chinese

“我可以自己一个人的。”冯楠舒还是看着别处。

Thai

“ฉันอยู่คนเดียวได้” เฝิงหนานซูยังคงมองไปทางอื่น

Chinese

江勤忍不住凑近了看着她：“这么坚强的嘛？”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปใกล้ๆ เพื่อมองดูเธอ “เข้มแข็งขนาดนี้เชียวหรือ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“那你把脸转过来，我看看。”

Thai

“งั้นเธอหันหน้ามาสิ ให้ฉันดูหน่อย”

Chinese

“不要。”

Thai

“ไม่เอา”

Chinese

“好了，别哭鼻子了，以后忙的时候带着你吧，但不许捣乱。”

Thai

“เอาละ อย่าร้องไห้ขี้มูกโป่งเลย ต่อไปเวลาที่ยุ่งจะพาเธอไปด้วยแล้วกัน แต่ห้ามก่อกวนนะ”

Chinese

“没有哭鼻子。”

Thai

“ไม่ได้ร้องไห้สักหน่อย”

Chinese

冯楠舒柔柔地说了一句，然后静静地望着湖面，感觉脚丫子被暖的热乎乎的，只想在这里一直坐下去。

Thai

เฝิงหนานซูเอ่ยเสียงนุ่มออกมาประโยคหนึ่ง จากนั้นก็มองผืนน้ำของทะเลสาบอย่างเงียบสงบ รู้สึกว่าเท้าคู่น้อยถูกทำให้ร้อนผะผ่าวอบอุ่น เธอเพียงแค่อยากจะนั่งอยู่ตรงนี้ต่อไปเรื่อยๆ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)