นี่เรียกว่าญาติของเพื่อนสนิทหรือ?

Chinese

第605章 这叫好朋友的亲戚？

Thai

ตอนที่ 605 นี่เรียกว่าญาติของเพื่อนสนิทงั้นเหรอ

Chinese

从临川飞往沪上的飞机按时起飞，在经过了爬升后达到了飞行高度，开始变得平稳。

Thai

เครื่องบินจากหลินชวนมุ่งหน้าสู่เซี่ยงไฮ้ออกเดินทางตรงเวลา หลังจากไต่ระดับขึ้นไปจนถึงระดับความสูงในการบินแล้วก็เริ่มบินอย่างราบรื่น

Chinese

在头等舱宽敞的座位里，身材姣好、穿着丝袜的空姐正走来走去，脸上带着动人的微笑，只要你叫一句，她们就会蹲在你面前，耐心听你诉求。

Thai

ในที่นั่งอันกว้างขวางของชั้นหนึ่ง แอร์โฮสเตสรูปร่างดีสวมถุงน่องกำลังเดินไปมา ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอันน่าหลงใหล เพียงแค่คุณเอ่ยปากเรียก พวกเธอก็จะย่อตัวลงตรงหน้าคุณเพื่อรับฟังความต้องการอย่างใจเย็น

Chinese

但，江勤一点也不感兴趣，浑身都是君子风范。

Thai

แต่เจียงฉินกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยมาดสุภาพบุรุษ

Chinese

就连空乘小姐姐送餐过来都没有斜视，完全展现了什么叫做正人君子。

Thai

แม้กระทั่งตอนที่พี่สาวแอร์โฮสเตสนำอาหารมาเสิร์ฟ เขาก็ไม่ได้เหลียวมอง แสดงให้เห็นอย่างสมบูรณ์แบบว่าสุภาพบุรุษที่แท้จริงเป็นอย่างไร

Chinese

而等到空姐从身边走过，江勤理直气壮地转过头，看向了坐在隔壁的小富婆。

Thai

และพอลับหลังแอร์โฮสเตสที่เดินผ่านไป เจียงฉินก็หันหน้าขวับไปมองแม่หนูเศรษฐีที่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างไม่รู้สึกผิด

Chinese

小富婆此时正趴在舷窗前，盯着飞机突破云层，眼神里闪烁着明媚的光，注意力似乎并没有放在他的身上。

Thai

เวลานี้แม่หนูเศรษฐีกำลังเกาะหน้าต่างเครื่องบิน จ้องมองเครื่องบินทะลุผ่านม่านเมฆ แววตาเป็นประกายสดใส ดูเหมือนความสนใจจะไม่ได้อยู่ที่ตัวเขาเลย

Chinese

江勤的嘴角抽搐了一下，心说早知道我就看两眼了，穿丝袜的空姐还是很有韵味的。

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุกเล็กน้อย ในใจคิดว่ารู้งี้เมื่อกี้แอบมองสักสองทีก็ดี แอร์โฮสเตสใส่ถุงน่องยังมีเสน่ห์ชวนมองอยู่แท้ๆ

Chinese

“吃饭了小富婆。”

Thai

“กินข้าวได้แล้วแม่หนูเศรษฐี”

Chinese

“嗷。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

冯楠舒收回目光，打开了餐盒，开始乖乖吃饭。

Thai

เฝิงหนานซูดึงสายตากลับมา เปิดกล่องอาหารแล้วเริ่มกินข้าวอย่างว่าง่าย

Chinese

从临川到沪上，两个半小时还是蛮无聊的，江勤一边吃饭一边看完了互联网大会的流程，然后将随餐的欧包随手喂给小富婆。

Thai

จากหลินชวนไปเซี่ยงไฮ้ สองชั่วโมงครึ่งนับว่าค่อนข้างน่าเบื่อ เจียงฉินกินข้าวไปพลางอ่านกำหนดการของการประชุมอินเทอร์เน็ตจนจบไปพลาง จากนั้นก็หยิบขนมปังยุโรปที่มาพร้อมกับอาหารป้อนให้แม่หนูเศรษฐี

Chinese

小富婆看见他的手伸过来，张嘴就咬了一口，留下了一个好看的形状。

Thai

เมื่อแม่หนูเศรษฐีเห็นมือเขายื่นมาก็อ้าปากกัดไปหนึ่งคำ ทิ้งรอยกัดรูปทรงสวยงามเอาไว้

Chinese

上次来沪上发展团购事业，冯楠舒和高文慧、王海妮来找他，后续一起回临川，小富婆就夸过这个好吃。

Thai

คราวก่อนที่มาเซี่ยงไฮ้เพื่อขยายธุรกิจกรุ๊ปบาย เฝิงหนานซูกับเกาเหวินฮุ่ยและหวังไห่หนีมาหาเขา ขากลับหลินชวนด้วยกัน แม่หนูเศรษฐีเคยชมว่าสิ่งนี้อร่อย

Chinese

“下了飞机先去婶婶家吃午饭。”

Thai

“ลงจากเครื่องแล้วไปกินข้าวเที่ยงที่บ้านคุณอาสะใภ้ก่อนนะ”

Chinese

“江勤，这个好像就是午饭。”

Thai

“เจียงฉิน อันนี้เหมือนจะเป็นข้าวเที่ยงนะ”

Chinese

江勤看了一眼快炫完了的飞机餐：“有道理，但是婶婶家的饭也要吃，毕竟咱们是来走亲戚的。”

Thai

เจียงฉินมองอาหารบนเครื่องที่ใกล้จะฟาดเกลี้ยง “มีเหตุผล แต่ข้าวบ้านคุณอาสะใภ้ก็ต้องกิน ยังไงพวกเราก็มาเยี่ยมญาตินี่นา”

Chinese

话音落下，江老板微微一愣，忽然有种带媳妇儿回娘家的既视感。

Thai

สิ้นเสียง เถ้าแก่เจียงก็ชะงักไปเล็กน้อย จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกคุ้นตาเหมือนพาศรีภรรยากลับไปเยี่ยมบ้านแม่ยาย

Chinese

幸好小富婆没察觉，撕开自己的欧包，伸手喂给江勤一口。

Thai

โชคดีที่แม่หนูเศรษฐีไม่ทันสังเกต เธอฉีกขนมปังยุโรปของตัวเองแล้วยื่นมือป้อนเจียงฉินหนึ่งคำ

Chinese

好朋友就是这样的，总喜欢喂来喂去。

Thai

เพื่อนสนิทก็เป็นแบบนี้แหละ ชอบป้อนกันไปป้อนกันมาเสมอ

Chinese

等过吃完饭之后，后排的几个乘客都已经睡着了，客舱之中一片寂静。

Thai

หลังจากกินข้าวเสร็จ ผู้โดยสารแถวหลังสองสามคนก็หลับกันหมดแล้ว ภายในห้องโดยสารเงียบสงบ

Chinese

“还有两个小时，伱要不要过来看个电影？”

Thai

“ยังเหลืออีกสองชั่วโมง เธอจะมาดูหนังตรงนี้ไหม”

Chinese

江勤把毯子拽到胸口，转头看着小富婆，仿佛随口一问。

Thai

เจียงฉินดึงผ้าห่มขึ้นมาถึงหน้าอก หันไปมองแม่หนูเศรษฐีราวกับถามขึ้นมาลอยๆ

Chinese

头等舱的座椅虽然宽敞，但是想坐开两个人还是比较费劲的，不过抱在怀里就没有什么问题了。

Thai

แม้ที่นั่งชั้นหนึ่งจะกว้างขวาง แต่นั่งเบียดกันสองคนก็ค่อนข้างลำบากอยู่ดี ทว่าถ้าอุ้มมากอดไว้ในอ้อมอกก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย

Chinese

冯楠舒听完就凑了过来，主打的就是扛不住哥哥的任何诱惑。

Thai

เฝิงหนานซูฟังจบก็ขยับเข้ามาหาทันที เรียกได้ว่าทนรับสิ่งล่อตาล่อใจใดๆ ของเกอเกอะไม่ไหวเลยจริงๆ

Chinese

然后江勤侧了一下身子，把她抱在怀里，在屏幕上一阵滑动，找个《功夫熊猫》的电影戳了进去。

Thai

จากนั้นเจียงฉินก็เอียงตัวเล็กน้อย ดึงเธอเข้ามากอดในอ้อมอก เลื่อนหน้าจอไปมาพักหนึ่งแล้วกดเลือกภาพยนตร์เรื่อง 《กังฟูแพนด้า》

Chinese

冯楠舒就是对这种动画小人很感兴趣，趴在他怀里目不转睛地看着，有时候会忍不住发出轻柔的笑声。

Thai

เฝิงหนานซูสนใจตัวการ์ตูนแอนิเมชันแบบนี้อยู่แล้ว เธอซบอยู่ในอ้อมอกของเขา จ้องมองอย่างตาไม่กะพริบ บางครั้งก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

Chinese

“明天我要去开会，现场人很多，你是要在婶婶家等我，还是跟我一起去？”

Thai

“พรุ่งนี้ฉันต้องไปประชุม ในงานคนเยอะมาก เธอจะรอฉันที่บ้านคุณอาสะใภ้หรือจะไปกับฉันด้วย”

Chinese

“想跟你一起去。”

Thai

“อยากไปกับนาย”

Chinese

“但婶婶好像很想你。”

Thai

“แต่ดูเหมือนคุณอาสะใภ้จะคิดถึงเธอมากนะ”

Chinese

冯楠舒扬起小脸：“那把婶婶也带去。”

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้าเล็กๆ ขึ้น “งั้นก็พาคุณอาสะใภ้ไปด้วย”

Chinese

江勤眯起眼睛：“你倒是挺有主意的，那……叔叔舍不得婶婶怎么办？”

Thai

เจียงฉินหรี่ตาลง “ความคิดเข้าท่าดีนี่ แล้ว…ถ้าคุณอาทำใจห่างคุณอาสะใภ้ไม่ได้จะทำยังไงล่ะ”

Chinese

“那把叔叔也带去。”

Thai

“งั้นก็พาคุณอาไปด้วย”

Chinese

“要是还有人想叔叔呢？也带过去？”

Thai

“ถ้ายังมีคนอื่นคิดถึงคุณอาอีกล่ะ ก็พาไปด้วยเหรอ”

Chinese

小富婆认真地点点头，然后就被打了两下屁股，顿时露出一阵张牙舞爪的萌态，像个凶的不行的小老虎。

Thai

แม่หนูเศรษฐีพยักหน้าอย่างจริงจัง จากนั้นก็โดนตีก้นไปสองที ในทันใดก็ทำท่ากางกรงเล็บแยกเขี้ยวอย่างน่ารักน่าเอ็นดู ราวกับลูกเสือตัวน้อยที่ดุสุดขีด

Chinese

江勤看着她：“你不是喜欢被打屁股，为什么每次都反抗？”

Thai

เจียงฉินมองเธอ “เธอก็ไม่ได้ชอบโดนตีก้นไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงต้องขัดขืนทุกครั้งด้วยล่ะ”

Chinese

“我不动你就只打两下，我要是反抗，你就会多打两下。”

Thai

“ถ้าฉันอยู่นิ่งๆ นายก็ตีแค่สองที ถ้าฉันขัดขืน นายก็จะตีเพิ่มอีกสองที”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

两个小时后，飞机开始下降，而小富婆也坐回到了自己的位置，等到落地。

Thai

สองชั่วโมงต่อมา เครื่องบินเริ่มลดระดับลง และแม่หนูเศรษฐีก็กลับไปนั่งที่ของตัวเองเพื่อรอลงจอด

Chinese

婶婶的司机很早就在机场等着了，见到他们两个出来，立马迎了上去，然后开着车前往香缇别墅。

Thai

คนขับรถของคุณอาสะใภ้มารออยู่ที่สนามบินนานแล้ว เมื่อเห็นทั้งสองคนเดินออกมาก็รีบเข้ามาต้อนรับทันที จากนั้นก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังวิลล่าเซียงถี

Chinese

佘山庄园和香缇别墅完全是两个方向，路线是不一样的，江勤虽然对沪上的路记不太住，但是方向不会记错，于是就忍不住有点疑惑。

Thai

คฤหาสน์เสอซานกับวิลล่าเซียงถีอยู่คนละทิศทางกันอย่างสิ้นเชิง เส้นทางไม่เหมือนกัน แม้เจียงฉินจะจำถนนหนทางในเซี่ยงไฮ้ไม่ค่อยได้ แต่ทิศทางไม่เคยจำผิด จึงอดสงสัยไม่ได้เล็กน้อย

Chinese

婶婶他们，什么时候搬到这边来的？

Thai

พวกคุณอาสะใภ้ย้ายมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

Chinese

而等到路途过半之后，江勤才发现自己没判断错，他们的目的地确实是香缇别墅。

Thai

และเมื่อเดินทางไปได้ครึ่งทาง เจียงฉินถึงพบว่าตนเองไม่ได้กะผิด จุดหมายปลายทางของพวกเขาคือวิลล่าเซียงถีจริงๆ

Chinese

司机带着他们路过了两个人的好朋友房，稳稳当当地停在了斜对门的停车区。

Thai

คนขับรถพาพวกเขาผ่านบ้านเพื่อนสนิทของทั้งสองคน แล้วจอดลงอย่างนิ่งสนิทตรงบริเวณที่จอดรถเยื้องฝั่งตรงข้าม

Chinese

江勤下了车，带着小富婆就往里走，嘴里还喊着叔叔婶婶我来了，脸上带着和善的微笑。

Thai

เจียงฉินลงจากรถ พาแม่หนูเศรษฐีเดินเข้าไปข้างใน ปากก็ร้องตะโกนบอกคุณอาคุณอาสะใภ้ว่าผมมาแล้ว ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอันเป็นมิตร

Chinese

但刚走进客厅，他就见到了沙发上坐着三个人，叔叔在右侧泡茶，另外两个坐在左侧。

Thai

แต่พอเดินเข้ามาในห้องรับแขก เขาก็เห็นคนสามคนนั่งอยู่บนโซฟา คุณอากำลังชงชาอยู่ทางฝั่งขวา อีกสองคนนั่งอยู่ทางฝั่งซ้าย

Chinese

左侧两人之中的一个，也带着核善的微笑，上扬并抽搐的嘴角顿时让江勤止住了脚步。

Thai

หนึ่งในสองคนทางฝั่งซ้ายก็ประดับด้วยรอยยิ้มอัน ‘เป็นมิตรระดับนิวเคลียร์’ มุมปากที่ยกขึ้นและกระตุกทำให้เจียงฉินชะงักฝีเท้าลงทันที

Chinese

“不好意思，走错了。”

Thai

“ขอโทษทีครับ เข้าผิดบ้าน”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒傻傻地看着自己哥哥掉头往外走，眼神里闪过一丝茫然。

Thai

เฝิงหนานซูมองเกอเกอะของตัวเองหันหลังเดินกลับออกไปอย่างงงๆ แววตาฉายความสับสนออกมาวูบหนึ่ง

Chinese

何益军立马从沙发上站了起来，哐哐两步就追了出去：“江总别着急走啊，我都在这里厚着脸皮等了两个小时了，就是为了见见老秦的好亲戚啊！”

Thai

เหออี้จวินลุกพรวดขึ้นจากโซฟาทันที สาวเท้าตึงตังสองก้าวไล่ตามออกไป “ประธานเจียงอย่าเพิ่งรีบไปสิครับ ผมหน้าด้านรออยู่ที่นี่ตั้งสองชั่วโมง ก็เพื่อจะได้พบญาติคนดีของเหล่าฉินเชียวนะ!”

Chinese

“老何，这可是法治社会，不要冲动，听我狡辩。”

Thai

“เหล่าเหอ นี่มันสังคมนิติธรรมนะ อย่าใจร้อน ฟังผมแถก่อน”

Chinese

何益军脑子懵懵的，心说这个世界怎么遍地都是狗。

Thai

สมองของเหออี้จวินมึนงงไปหมด ในใจคิดว่าโลกใบนี้ทำไมถึงมีแต่พวกเจ้าเล่ห์เต็มไปหมด

Chinese

秦志桓整天一家人一家人的，劝我借你顶层办公，还给你的员工内部价购房，搞得我还以为是我太自私，与你们这种高尚人的一比，我就像个吝啬的小人。

Thai

ฉินจื้อหวนพูดคำก็คนกันเองสองคำก็ครอบครัวเดียวกันทั้งวัน เกลี้ยกล่อมให้ฉันยอมให้ชั้นดาดฟ้าเป็นที่ทำงานของนาย แถมยังให้พนักงานของนายซื้อบ้านในราคาคนในอีก ทำเอาฉันนึกว่าตัวเองเห็นแก่ตัวเกินไป พอเทียบกับคนสูงส่งอย่างพวกนายแล้ว ฉันก็เหมือนคนใจแคบขี้งกไปเลย

Chinese

结果你们真他妈是一家人，就我是外来的？！

Thai

ที่ไหนได้พวกนายแม่งเป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆ มีแค่ฉันที่เป็นคนนอกเนี่ยนะ?!

Chinese

何益军追到门外：“江总，你这可是商业诈骗！”

Thai

เหออี้จวินไล่ตามมาถึงนอกประตู “ประธานเจียง นี่คุณฉ้อโกงทางธุรกิจชัดๆ!”

Chinese

江勤转身看着他，唬住脸开口：“我诈骗什么了，我句句属实啊，老何，做人可不能丧良心！”

Thai

เจียงฉินหันกลับมามองเขา ทำหน้าจริงจังแล้วเอ่ยปาก “ผมไปโกงอะไรคุณ ทุกคำที่ผมพูดเป็นความจริงทั้งนั้น เหล่าเหอ เป็นคนอย่าไร้จิตสำนึกสิ!”

Chinese

“可是我昨天给你打电话，你口口声声说你和秦志桓不是亲戚！”

Thai

“แต่เมื่อวานตอนฉันโทรหานาย นายบอกปากเปียกปากแฉะว่านายกับฉินจื้อหวนไม่ใช่ญาติกัน!”

Chinese

“当然不是了，他和冯楠舒是亲戚，跟我真的半毛钱关系都没有，你也知道的，我和冯楠舒只是好朋友。”

Thai

“ก็ไม่ใช่จริงๆ น่ะสิ เขาเป็นญาติกับเฝิงหนานซู ไม่ได้เกี่ยวกับผมแม้แต่สตางค์เดียว คุณก็รู้นี่ว่าผมกับเฝิงหนานซูเป็นแค่เพื่อนสนิทกัน”

Chinese

何益军从没见过如此厚颜无耻之人：“你们那个朋友也能叫朋友？”

Thai

เหออี้จวินไม่เคยพบเคยเห็นใครหน้าหนาไร้ยางอายขนาดนี้มาก่อน “เพื่อนแบบพวกนายยังกล้าเรียกว่าเพื่อนอีกเหรอ”

Chinese

江勤也理直气壮起来了：“咱们又不是第一天认识了，我和冯楠舒是一辈子的好朋友这件事你不知道？我们全学校都知道，你去随便拉一个人过来问问，他都会说江勤和冯楠舒是至纯至真的友谊！”

Thai

เจียงฉินก็ชักจะมั่นอกมั่นใจขึ้นมา “พวกเราไม่ได้เพิ่งรู้จักกันวันแรกสักหน่อย เรื่องที่ผมกับเฝิงหนานซูเป็นเพื่อนสนิทกันตลอดชีวิตคุณไม่รู้หรือไง ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยของพวกเรารู้กันหมด คุณลองไปดึงใครมาถามสักคนก็ได้ ทุกคนก็ต้องบอกว่าเจียงฉินกับเฝิงหนานซูมีมิตรภาพที่บริสุทธิ์และจริงใจที่สุด!”

Chinese

何益军：“……”

Thai

เหออี้จวิน “…”

Chinese

江勤拍拍他的肩膀：“那天你打电话来问我，我也是如实地告诉了你，秦志桓只不过是我好朋友的婶婶的侄子，你也说了，听起来就很远，感觉很放心。”

Thai

เจียงฉินตบไหล่เขา “วันนั้นที่คุณโทรมาถามผม ผมก็บอกคุณตามความจริง ฉินจื้อหวนก็แค่หลานชายของคุณอาสะใภ้ของเพื่อนสนิทผม คุณเองก็ยังบอกเลยว่าฟังดูไกลมาก รู้สึกวางใจสุดๆ”

Chinese

“我他妈可不知道你说的好朋友是冯楠舒！”

Thai

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงวะว่าเพื่อนสนิทที่นายพูดถึงคือเฝิงหนานซู!”

Chinese

江勤立马严肃了起来：“这个好朋友变成冯楠舒为什么就不行了，你这是歧视我的好朋友，我可不会答应的。”

Thai

เจียงฉินจริงจังขึ้นมาทันที “ทำไมพอเพื่อนสนิทคนนี้กลายเป็นเฝิงหนานซูแล้วถึงไม่ได้ล่ะ คุณกำลังเลือกปฏิบัติต่อเพื่อนสนิทของผมนะ ผมไม่ยอมหรอก”

Chinese

何益军难以置信：“你怎么可以这么理直气壮？”

Thai

เหออี้จวินไม่อยากจะเชื่อ “นายทำไมถึงพูดจาหน้าตาเฉยได้ขนาดนี้”

Chinese

“我有理我怕啥！”

Thai

“ผมมีเหตุผลแล้วผมต้องกลัวอะไร!”

Chinese

“可是你这个理很狗啊，你和冯楠舒怎么能算朋友？你们根本就是在谈恋爱。”

Thai

“แต่นายอ้างเหตุผลข้างๆ คูๆ ชัดๆ นายกับเฝิงหนานซูจะนับเป็นเพื่อนได้ยังไง พวกนายกำลังคบหากันอยู่ชัดๆ”

Chinese

“老何你可不要胡说？我和她的友谊堪比俞伯牙和钟子期！我甚至希望几百年之后，当有学生写有关于友情的作文的时候，能举的例子不止有他们，还有江勤和冯楠舒！”

Thai

“เหล่าเหอคุณอย่ามาพูดจาเลอะเทอะนะ มิตรภาพระหว่างผมกับเธอเทียบเท่าอวี๋ป๋อหยากับจงจื่อชีเชียวนะ! ผมถึงกับหวังว่าในอีกหลายร้อยปีข้างหน้า เวลามีนักเรียนเขียนเรียงความเกี่ยวกับมิตรภาพ ตัวอย่างที่ยกมาจะไม่ใช่แค่พวกเขาสองคน แต่ยังมีเจียงฉินกับเฝิงหนานซูด้วย!”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

冯楠舒此时刚刚把包放到沙发上，就看到叔叔沏好了茶给她喝。

Thai

เวลานี้เฝิงหนานซูเพิ่งจะวางกระเป๋าลงบนโซฟา ก็เห็นคุณอาชงชาเสร็จแล้วยกมาให้เธอดื่ม

Chinese

不过小富婆没喝，而是想着给门外的江勤送去，还顺便帮何益军端了一杯。

Thai

ทว่าแม่หนูเศรษฐียังไม่ได้ดื่ม แต่คิดจะเอาออกไปให้เจียงฉินที่อยู่นอกประตู แถมยังช่วยยกมาให้เหออี้จวินอีกหนึ่งถ้วยด้วย

Chinese

可当她刚走到两人身后，手里的茶杯稍稍递出去了一点的时候，她就听到何益军严肃开口。

Thai

แต่เมื่อเธอเพิ่งเดินมาถึงด้านหลังของคนทั้งสอง ขณะที่ถ้วยชาในมือกำลังยื่นออกไปเล็กน้อย เธอก็ได้ยินเหออี้จวินเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

Chinese

“有本事你们两个以后别结婚。”

Thai

“ถ้าแน่จริงต่อไปพวกนายสองคนก็อย่าแต่งงานกันสิ”

Chinese

冯楠舒唬住小脸，瞬间撤回了递给何益军的一杯茶，心里给他发了一堆坏人卡。

Thai

เฝิงหนานซูทำหน้าบึ้งตึง ชักถ้วยชาที่จะยื่นให้เหออี้จวินกลับมาในพริบตา ในใจแจกการ์ดคนไม่ดีให้เขาเป็นตั้ง

Chinese

江勤难以置信地看向何益军：“老何，你的三观有问题，好朋友怎么可能结婚？你问这个问题都是侮辱我们纯洁的友谊。”

Thai

เจียงฉินมองเหออี้จวินอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เหล่าเหอ ทัศนคติของคุณมีปัญหาแล้ว เพื่อนสนิทจะไปแต่งงานกันได้ยังไง คุณถามคำถามนี้ถือเป็นการดูถูกมิตรภาพอันบริสุทธิ์ของพวกเรานะ”

Chinese

“那你发誓。”

Thai

“งั้นนายก็สาบานสิ”

Chinese

“不行。”

Thai

“ไม่ได้”

Chinese

“为什么？”

Thai

“ทำไมล่ะ”

Chinese

江勤抿了下嘴：“因为我真的很迷信。”

Thai

เจียงฉินเม้มปาก “เพราะผมเป็นคนเชื่อเรื่องโชคลางมากจริงๆ”

Chinese

何益军：“……”

Thai

เหออี้จวิน “…”

Chinese

冯楠舒在他们俩身后呆了一下，眼神渐渐眯起，闪过一丝愉悦的光芒。

Thai

เฝิงหนานซูชะงักอยู่ด้านหลังพวกเขาสองคนครู่หนึ่ง ดวงตาค่อยๆ หรี่ลง ฉายประกายความพึงพอใจออกมาวูบหนึ่ง

Chinese

江勤又开口：“老何，我知道，拼团和秦氏地产手里的股份，加起来超过了百分之五十，你怕徒做嫁衣，但你认识我这么久了，应该知道我是什么样的人对不对？”

Thai

เจียงฉินเอ่ยปากอีกครั้ง “เหล่าเหอ ผมรู้ หุ้นในมือของพินถวนกับอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินรวมกันเกินร้อยละห้าสิบ คุณกลัวว่าจะเหนื่อยฟรีเพื่อคนอื่น แต่คุณรู้จักผมมานานขนาดนี้ ก็น่าจะรู้ว่าผมเป็นคนแบบไหนใช่ไหมล่ะ”

Chinese

何益军的嘴角抽搐了一下：“知道，出门不捡钱就算丢。”

Thai

มุมปากของเหออี้จวินกระตุกเล็กน้อย “รู้สิ ออกจากบ้านถ้าไม่ได้เก็บเงินก็ถือว่าทำเงินหายแล้ว”

Chinese

“这是别人对我的误解，其实我不喜欢钱，所以你不用担心，虽然我和冯楠舒的友情可能会极度升华导致一发不可收拾，但我绝对不会打万众的主意。”

Thai

“นั่นเป็นเรื่องที่คนอื่นเข้าใจผมผิดต่างหาก ความจริงแล้วผมไม่ได้ชอบเงิน เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องกังวลไป ถึงแม้มิตรภาพระหว่างผมกับเฝิงหนานซูอาจจะยกระดับขึ้นไปขั้นสุดจนฉุดไม่อยู่ แต่ผมจะไม่คิดฮุบว่านจ้งอย่างแน่นอน”

Chinese

“真的？”

Thai

“จริงเหรอ”

Chinese

江勤点了点头，忽然又想起一件事：“我记得和秦氏地产合作一直都是你牵头的吧？我当时还警告过你，怎么可能有个公司有地还有资金，却非得分一块蛋糕给你？”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า จู่ๆ ก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “ผมจำได้ว่าการร่วมมือกับอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินคุณเป็นคนริเริ่มมาตลอดใช่ไหม ตอนนั้นผมยังเตือนคุณอยู่เลยว่า เป็นไปได้ยังไงที่บริษัทแห่งหนึ่งมีทั้งที่ดินและเงินทุน แต่กลับต้องยอมแบ่งเค้กชิ้นหนึ่งให้คุณ”

Chinese

何益军愣了一下：“好像是有这么回事。”

Thai

เหออี้จวินชะงักไป “เหมือนจะมีเรื่องแบบนี้อยู่จริงๆ”

Chinese

“对嘛，我还跟你说过，那是块地，不是快递，让你小心一点，以防有坑，结果你看，果然有坑！”

Thai

“นั่นไงล่ะ ผมยังเคยบอกคุณเลยว่านั่นคือที่ดิน ไม่ใช่ส่งด่วน ให้คุณระวังหน่อย เดี๋ยวจะโดนหลุมพราง ผลสุดท้ายคุณดูสิ มีหลุมพรางจริงๆ ด้วย!”

Chinese

江勤一脸严肃地说着，语气有种“不听老人言，吃亏在眼前”的感觉，但嘴角总是忍不住的一扬一扬的，看的何益军一阵凌乱。

Thai

เจียงฉินพูดด้วยสีหน้าจริงจัง น้ำเสียงให้ความรู้สึกแบบ ‘ไม่เชื่อคำผู้ใหญ่ ลำบากในภายหน้า’ แต่มุมปากกลับอดไม่ได้ที่จะยกขึ้นเป็นระลอก ทำเอาเหออี้จวินสับสนวุ่นวายไปหมด

Chinese

妈的，还果然有坑，你当时咋不告诉我这坑就是你本身！

Thai

ให้ตายเถอะ มีหลุมพรางจริงๆ ด้วย ตอนนั้นทำไมนายไม่บอกวะว่าไอ้หลุมพรางที่ว่าก็คือตัวนายนั่นแหละ!

Chinese

不过……话又说回来，万众现在的市值已经翻了成千上万倍，别说他现在手中近乎百分之五十的股份，就算只有百分之一，也已经不是往日可比的了。

Thai

แต่ว่า…จะว่าไปแล้ว มูลค่าตลาดของว่านจ้งในตอนนี้ก็พุ่งสูงขึ้นหลายพันหลายหมื่นเท่า อย่าว่าแต่หุ้นเกือบร้อยละห้าสิบในมือของเขาตอนนี้เลย ต่อให้มีแค่ร้อยละหนึ่ง ก็เทียบกับวันวานไม่ได้แล้ว

Chinese

而万众吃到嘴里的资源也都是江勤这边给的，自己倒也不亏。

Thai

แถมทรัพยากรที่ว่านจ้งได้รับเข้ามาก็ล้วนมาจากฝั่งของเจียงฉิน ตัวเขาเองก็ไม่ได้เสียเปรียบอะไร

Chinese

江勤知道，何益军已经说服了自己，于是转身打算回去，结果就看到冯楠舒正一脸可爱地站在他们身后。

Thai

เจียงฉินรู้ว่าเหออี้จวินเกลี้ยกล่อมตัวเองได้แล้ว จึงหันหลังเตรียมจะเดินกลับไป ผลปรากฏว่าเห็นเฝิงหนานซูกำลังยืนทำหน้าตาน่ารักอยู่ด้านหลังพวกเขา

Chinese

“怎么不进去，我亲爱的好朋友？”

Thai

“ทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะ เพื่อนสนิทที่รักของฉัน”

Chinese

“给你端茶，还有老何的，他是个好人。”

Thai

“ยกชามาให้นาย แล้วก็ของเหล่าเหอด้วย เขาเป็นคนดีนะ”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)