จูบเสร็จก็วิ่งหนี ตื่นเต้นเร้าใจ

Chinese

第541章 亲完就跑，刺激

Thai

บทที่ 541 จูบเสร็จแล้วก็เผ่น โคตรเร้าใจ

Chinese

筷子被夺走了，百亿总裁的口水没尝到，王海妮哀叹一声去拿了一双新筷子。

Thai

ตะเกียบถูกแย่งกลับไปแล้ว น้ำลายของประธานหมื่นล้านก็เลยไม่ได้ชิม หวังไห่หนีถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนจะเดินไปหยิบตะเกียบคู่ใหม่

Chinese

妻前侵犯多刺激啊，可惜没成功。

Thai

หยามเกียรติต่อหน้าภรรยาเร้าใจจะตาย น่าเสียดายที่ไม่สำเร็จ

Chinese

不过冯楠舒刚才那紧张兮兮的表情倒是很好磕，小醋精一个。

Thai

แต่สีหน้าตื่นตระหนกของเฝิงหนานซูเมื่อครู่นี้ชวนให้จิ้นฟินกระจายจริงๆ แม่ขวดน้ำส้มสายชูตัวน้อย

Chinese

江勤也差不多饱了，拍拍肚子，丢下勺子发出一阵满足的轻叹，然后忽然想起一件事来，表情略显严肃。

Thai

เจียงฉินเองก็อิ่มพอดี เขาตบท้องเบาๆ วางช้อนลงพลางถอนหายใจอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ สีหน้าจึงดูจริงจังขึ้นเล็กน้อย

Chinese

“对了，玉足照的事情，你们有没有人解释一下的？”

Thai

“จริงสิ เรื่องรูปเท้าหยก มีใครจะอธิบายให้ฟังหน่อยไหม”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

听到这句话，冯楠舒手里的汤勺当啷一声掉到了盘子里，然后立马摆出一脸不关我事的表情。

Thai

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ช้อนในมือของเฝิงหนานซูก็ดังกริ๊งร่วงลงไปในจาน จากนั้นเธอก็ทำสีหน้าเหมือนเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันในทันที

Chinese

而高文慧和王海妮则抬起头，露出一副茫然的表情：“什么玉足？”

Thai

ส่วนเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้างุนงง “เท้าหยกอะไรเหรอ”

Chinese

“就是我出差的这段时间，有个小魅魔天天给我发脚丫子的照片，角度还极其刁钻。”

Thai

“ก็ช่วงที่ฉันไปทำงานต่างเมือง มีซัคคิวบัสตัวน้อยส่งรูปเท้ามาให้ฉันทุกวัน แถมมุมกล้องยังพิสดารสุดๆ อีกต่างหาก”

Chinese

高文慧和王海妮对视了一眼：“我们没教过这个啊。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีสบตากัน “พวกเราไม่ได้สอนเรื่องนี้นี่”

Chinese

江勤拿出手机看了一眼：“不是你们教的么？”

Thai

เจียงฉินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดู “ไม่ใช่พวกเธอสอนหรอกเหรอ”

Chinese

“什么样的玉足照片？”

Thai

“รูปเท้าหยกแบบไหนกัน”

Chinese

“它就是一种很美丽，很诱人，很……”

Thai

“มันเป็นแบบที่สวยมาก ยั่วยวนมาก แล้วก็…”

Chinese

王海妮眼疾手快地把江勤的手机抢过来，看完一眼大呼震撼：“冯楠舒，你和伱老公都玩这么变态的吗？”

Thai

หวังไห่หนีมือไวคว้าโทรศัพท์ของเจียงฉินไป พอชำเลืองมองแวบเดียวก็ร้องอุทานด้วยความตกตะลึง “เฝิงหนานซู เธอกับสามีเล่นวิตถารกันขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

高文慧也凑过来瞄了一眼：“绝对不是王海妮教的，她自己都不会，她最高端也就是费劲巴拉地挤个沟，还半遮半掩。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยก็ขยับเข้ามาดูด้วย “หวังไห่หนีไม่ได้สอนแน่นอน ตัวเองยังทำไม่เป็นเลย ระดับสูงสุดของยัยนี่ก็แค่พยายามเค้นร่องอกแทบตาย แถมยังปิดๆ บังๆ อีกต่างหาก”

Chinese

“胡说，我那个不是挤的，是本来就有！”

Thai

“เหลวไหล ของฉันไม่ได้เค้นสักหน่อย มันมีอยู่แล้วต่างหาก!”

Chinese

“冯楠舒的才叫本来就有，你就是挤的！”

Thai

“ของเฝิงหนานซูถึงจะเรียกว่ามีอยู่แล้ว ของเธอน่ะเค้นชัดๆ!”

Chinese

江勤心说你们在胡说些什么？我在很认真严肃地询问一个我感兴趣的部位，你们是怎么忽然扯到另一个我感兴趣的部位上面了。

Thai

เจียงฉินคิดในใจว่าพวกเธอพูดเพ้อเจ้ออะไรกัน ฉันกำลังถามเรื่องสรีระส่วนที่ฉันสนใจอย่างจริงจังอยู่นะ แล้วพวกเธอไถลไปเรื่องสรีระอีกส่วนที่ฉันสนใจได้ยังไงกัน

Chinese

年少本来就轻狂，你们再聊下去，我的脑子里都能开海天盛筵了草。

Thai

วัยรุ่นก็เลือดร้อนอยู่แล้ว ถ้าพวกเธอยังคุยกันต่อไป ในหัวฉันคงจัดงานปาร์ตี้สุดเหวี่ยงได้เลยเนี่ยให้ตายสิ

Chinese

他伸手把手机抢了回来，转头看向冯楠舒，结果小富婆自己还好奇呢，默默凑过去看了一眼，就被江老板捏住了水润光滑的小脸，瞬间乖巧。

Thai

เขายื่นมือไปแย่งโทรศัพท์กลับมา แล้วหันไปมองเฝิงหนานซู ปรากฏว่าแม่หนูเศรษฐีเองก็ยังสงสัยใคร่รู้ ยื่นหน้าเข้ามาแอบมองดูเงียบๆ จึงถูกเถ้าแก่เจียงบีบแก้มนวลเนียนชุ่มชื้นเข้าให้ จนกลายเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายในพริบตา

Chinese

“看什么看，说的就是你拍的那些脚丫子，说，又认识什么骚朋友了？跟谁学的？”

Thai

“มองอะไร ที่พูดถึงก็คือรูปเท้าที่เธอถ่ายนั่นแหละ บอกมา ไปรู้จักเพื่อนแรดๆ คนไหนอีก เรียนมาจากใคร”

Chinese

听到又这个字，王海妮瞬间拍桌子了：“什么叫又认识了骚朋友，你这个又让我觉得很不礼貌！”

Thai

พอได้ยินคำว่า ‘อีก’ หวังไห่หนีก็ตบโต๊ะทันที “อะไรคือไปรู้จักเพื่อนแรดๆ อีก คำว่าอีกของนายทำให้ฉันรู้สึกว่าเสียมารยาทมากนะ!”

Chinese

冯楠舒看了江勤一眼：“这些都是我自己学的。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเจียงฉินแวบหนึ่ง “ทั้งหมดนี้ฉันเรียนรู้ด้วยตัวเอง”

Chinese

“自学成才？不可能，这角度可不是随随便便就能摆出来的。”

Thai

“เรียนรู้ด้วยตัวเองจนบรรลุเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้ มุมกล้องแบบนี้ไม่ใช่ว่าจะโพสกันได้ง่ายๆ”

Chinese

江勤指了指那张穿着高透黑丝往前踩的照片，粉润可爱，虚化背景里还能看到小富婆高冷的表情，这是他最顶不住的一张。

Thai

เจียงฉินชี้ไปที่รูปที่สวมถุงน่องดำซีทรูเหยียบมาข้างหน้า เท้าขาวอมชมพูน่ารัก ในฉากหลังที่เบลอยังเห็นสีหน้าเย็นชาของแม่หนูเศรษฐี นี่คือรูปที่เขาต้านทานไม่ไหวที่สุด

Chinese

要不是理智还在，他直接就设成屏保了。

Thai

ถ้าไม่ใช่เพราะยังมีสติอยู่ เขาคงตั้งเป็นภาพพักหน้าจอไปแล้ว

Chinese

冯楠舒把大衣领子揪起来，遮住半张小脸，眼眸莹润地看着他。

Thai

เฝิงหนานซูดึงปกเสื้อโค้ตขึ้นมาปิดใบหน้าครึ่งล่าง ดวงตาฉ่ำน้ำจ้องมองเขา

Chinese

“你上次看我搜索记录了，我就找苏奈说我也想看你的，她就给我了权限，我就发现你天天看这样的，我就学了一下。”

Thai

“คราวก่อนนายดูประวัติการค้นหาของฉัน ฉันก็เลยไปบอกซูไน่ว่าอยากดูของนายบ้าง เธอก็เลยให้สิทธิ์เข้าถึงมา ฉันก็พบว่านายดูแบบนี้ทุกวัน ฉันก็เลยลองเรียนดู”

Chinese

“好好好，我就说苏奈老实了这么久，也该给我憋个大的了，还真是给我憋了个大的。”

Thai

“ดี ดีมาก ฉันว่าแล้วเชียวว่าซูไน่ทำตัวสงบเสงี่ยมมาตั้งนาน คงเตรียมก่อเรื่องใหญ่ไว้ให้ฉันแน่ๆ แล้วก็ก่อเรื่องใหญ่ไว้จริงๆ”

Chinese

江勤说着话，脑海里闪现出苏奈五位数的工资。

Thai

ขณะที่เจียงฉินพูด เงินเดือนห้าหลักของซูไน่ก็ผุดขึ้นมาในหัว

Chinese

然后叮铃一声，少了一位数。

Thai

จากนั้นก็มีเสียงกริ๊ง ลดลงไปหนึ่งหลัก

Chinese

但半晌之后又叮铃叮铃地涨了回来，疯狂飙升，速速快的差一点就突破了六位数。

Thai

แต่ครู่ต่อมาก็มีเสียงกริ๊งๆ พุ่งทะยานกลับขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง เร็วเสียจนเกือบจะทะลุหกหลัก

Chinese

“哥哥，不要扣苏奈工资。”

Thai

“พี่ อย่าหักเงินเดือนซูไน่เลยนะ”

Chinese

“她的工资刚才差点都超过我的了……”

Thai

“เมื่อกี้เงินเดือนของยัยนั่นเกือบจะแซงหน้าฉันไปแล้ว…”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

此时的高文慧和王海妮还在争论是不是挤出来的，就好像男生比谁尿远一样，主打的就是一个尊严问题。

Thai

ในเวลานี้เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนียังคงเถียงกันเรื่องเค้นหรือไม่เค้น ราวกับพวกผู้ชายที่แข่งกันว่าใครฉี่ได้ไกลกว่ากัน ประเด็นสำคัญคือเรื่องของศักดิ์ศรีล้วนๆ

Chinese

小高同学也是个实在人，非说是挤得，气的海王妮扯住领口就要找江勤评评理。

Thai

เสี่ยวเกาก็เป็นคนซื่อตรง ยืนกรานว่าเค้นเอา ทำเอาไห่หวังหนีโมโหจนดึงคอเสื้อเตรียมจะให้เจียงฉินช่วยตัดสินความถูกต้อง

Chinese

冯楠舒不让江勤评，伸手给他捂住了眼睛。

Thai

เฝิงหนานซูไม่ยอมให้เจียงฉินตัดสิน เธอยื่นมือไปปิดตาเขาไว้

Chinese

江勤都醉了，心说小富婆这个宿舍，有点东西，感情疯狂磕学家才是最正常的那个。

Thai

เจียงฉินถึงกับเอือมระอา คิดในใจว่าหอพักของแม่หนูเศรษฐีมีของดีจริงๆ สรุปแล้วกลายเป็นว่าสาวกสายจิ้นตัวยงกลับเป็นคนที่ปกติที่สุด

Chinese

与此同时，饭点已经到了，好多的人都从外面陆陆续续地进来，围在窗口前开始点菜，吃饭。

Thai

ขณะเดียวกัน ถึงเวลาอาหารแล้ว ผู้คนจำนวนมากต่างทยอยเดินเข้ามาจากข้างนอก พากันไปยืนล้อมหน้าร้านเพื่อสั่งอาหารและนั่งกินข้าว

Chinese

很快就有人看到了冯楠舒，自然就发现了江勤。

Thai

ไม่นานก็มีคนเห็นเฝิงหนานซู และย่อมสังเกตเห็นเจียงฉินด้วยเช่นกัน

Chinese

于是，议论声骤然响起，不过大部分都是窃窃私语的状态，眼神不断地往这边瞟过来，嘴里还叨叨着“代言”“广告”什么的。

Thai

ด้วยเหตุนี้ เสียงวิพากษ์วิจารณ์จึงดังเซ็งแซ่ขึ้นมาในทันที ทว่าส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในลักษณะกระซิบกระซาบ สายตาเหลือบมองมาทางนี้ไม่หยุด พลางพึมพำคำว่า “พรีเซนเตอร์” กับ “โฆษณา” อะไรทำนองนั้น

Chinese

有的还看江勤看的走神了，一下子碰到了消毒碗柜上，接着就掩面离去。

Thai

บางคนมองเจียงฉินจนเหม่อลอย เดินชนเข้ากับตู้ฆ่าเชื้อถ้วยชามอย่างจัง จากนั้นก็เอามือปิดหน้าเดินหนีไป

Chinese

生意场上，大家比较在意的是手段和布局，但对于这些普通的大学生来说，还是那支广告更有讨论热度，这也是广告传播的意义所在。

Thai

ในแวดวงธุรกิจ สิ่งที่ผู้คนให้ความสนใจคือกลยุทธ์และการวางหมาก แต่สำหรับเหล่านักศึกษาทั่วไปแล้ว โฆษณาตัวนั้นกลับเป็นประเด็นร้อนแรงที่มีคนพูดถึงมากกว่า ซึ่งนี่ก็คือคุณค่าของการเผยแพร่โฆษณา

Chinese

而且江勤的那个广告，着实是有点上头，要不然冯楠舒也不可能差点住在食堂里。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น โฆษณาตัวนั้นของเจียงฉินก็ชวนให้ติดงอมแงมจริงๆ ไม่อย่างนั้นเฝิงหนานซูคงไม่ถึงขั้นแทบจะปักหลักอาศัยอยู่ในโรงอาหารหรอก

Chinese

很多年后，江勤逆转舆论、痛打同行的事情可能没太多人会记得，但这支广告却很可能会流传下去，甚至成为一个时代的烙印。

Thai

หลายปีหลังจากนี้ เรื่องที่เจียงฉินพลิกกระแสสังคมและสั่งสอนคู่แข่งอย่างสาสมอาจไม่มีใครจดจำได้มากนัก ทว่าโฆษณาตัวนี้กลับมีแนวโน้มที่จะได้รับการส่งต่อเรื่อยไป หรือกระทั่งกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งยุคสมัย

Chinese

“江总，你可出大名了，他们都在讨论你的那个广告。”

Thai

“ประธานเจียง นายดังใหญ่แล้วนะ ทุกคนกำลังคุยเรื่องโฆษณาของนายกันทั้งนั้น”

Chinese

“我早就已经习惯了。”

Thai

“ฉันชินตั้งนานแล้ว”

Chinese

江勤风轻云淡地摆摆手：“我还没回京都的时候，有天早上下去晨跑，有个小姑娘一直追着我，问我是不是彦祖，我说不是，我是江勤，她说因为太像认错了。”

Thai

เจียงฉินโบกมืออย่างไม่ยี่หระ “ตอนที่ฉันยังไม่กลับจากจิงตู มีเช้าวันหนึ่งฉันลงไปวิ่งออกกำลังกาย มีเด็กสาวคนหนึ่งวิ่งตามฉันไม่หยุด ถามว่าฉันคือเอี้ยนจู่ใช่ไหม ฉันบอกว่าไม่ใช่ ฉันคือเจียงฉิน เธอเลยบอกว่าเพราะเหมือนเกินไปก็เลยทักผิด”

Chinese

高文慧直接呸了一口，心说刚才那句话纯粹浪费了自己六秒的时间。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยพ่นลมหายใจถุยออกมาทันที คิดในใจว่าประโยคเมื่อกี้นี้ทำให้ตัวเองเสียเวลาไปหกวินาทีเปล่าๆ

Chinese

王海妮也瘪着个嘴，觉得江勤之所以能这么快摆平舆论和他的铁嘴铁脸应该脱不了关系，谁能打败这两件东西啊。

Thai

หวังไห่หนีก็เบะปาก รู้สึกว่าเหตุผลที่เจียงฉินจัดการกระแสสังคมได้เร็วขนาดนี้คงหนีไม่พ้นฝีปากเหล็กกล้ากับหน้าหนาๆ ของเขาแน่ ใครจะไปเอาชนะสองสิ่งนี้ได้กัน

Chinese

冯楠舒和她们想的都不一样，她就想知道那个小姑娘是谁。

Thai

เฝิงหนานซูคิดไม่เหมือนพวกเธอ เธอแค่อยากรู้ว่าเด็กสาวคนนั้นคือใคร

Chinese

随着时间推移，来吃饭的人越来越多，盯着他们看的也不少，江勤他们直接收了餐盘，离开了食堂，漫无目的就溜达到了操场。

Thai

เมื่อเวลาผ่านไป คนที่มากินข้าวก็ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ คนที่จ้องมองพวกเขาก็ไม่น้อย เจียงฉินกับพวกเธอจึงเก็บถาดอาหารแล้วเดินออกจากโรงอาหาร เดินเอื่อยๆ อย่างไร้จุดหมายไปยังสนามกีฬา

Chinese

然后，四个人就走散了。

Thai

จากนั้น ทั้งสี่คนก็พลัดหลงกัน

Chinese

冯楠舒粘着江勤的时候根本不看路，带她去哪儿就去哪儿，而当她回神的时候，就发现自己已经被好朋友带到了距离枫树林交界的墙根……

Thai

เวลาที่เฝิงหนานซูเกาะติดเจียงฉิน เธอไม่มองทางเลยสักนิด พาไปไหนก็ไปที่นั่น และเมื่อเธอได้สติ ก็พบว่าตัวเองถูกเพื่อนสนิทพามาถึงโคนกำแพงตรงรอยต่อกับป่าเมเปิลแล้ว…

Chinese

然后她被壁咚在墙上，甜润的小嘴被吻了个正着。

Thai

จากนั้นเธอก็ถูกดันติดกำแพง ริมฝีปากหวานฉ่ำถูกจูบเข้าอย่างจัง

Chinese

小富婆其实是有心理准备的，因为在她意识到好朋友故意带她走黑的地方时，她就知道要挨亲，但真的被吻住唇舌后还是傻住了。

Thai

ที่จริงแม่หนูเศรษฐีเตรียมใจไว้แล้ว เพราะตอนที่รู้ตัวว่าเพื่อนสนิทจงใจพาเธอเดินมาในที่มืดๆ เธอก็รู้ว่าจะต้องถูกจูบ แต่พอริมฝีปากและลิ้นถูกประกบจูบเข้าจริงๆ เธอก็ยังคงอึ้งไปอยู่ดี

Chinese

然后她就乖巧地靠着墙面，两只手背在身后，感觉自己又要被亲死了。

Thai

จากนั้นเธอก็พิงกำแพงอย่างว่าง่าย สองมือไพล่ไว้ข้างหลัง รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะถูกจูบจนตายอีกแล้ว

Chinese

一个长吻之后，冯楠舒整个人都迷迷糊糊的，只记得自己无意中拨弄了一个东西，然后挺翘的小屁股就被狠狠打了两下。

Thai

หลังจากจูบอันยาวนาน เฝิงหนานซูก็สะลึมสะลือไปทั้งตัว จำได้เพียงว่าตัวเองเผลอไปสะกิดโดนอะไรบางอย่างเข้า จากนั้นก้นงอนงามก็ถูกตีอย่างแรงไปสองที

Chinese

还拨，还挨打，再拨再挨打。

Thai

สะกิดอีกก็โดนตีอีก สะกิดซ้ำก็โดนตีซ้ำ

Chinese

最后冯楠舒睁开眼睛，可怜兮兮地缩在他怀里，已经晕的不知道东西南北了。

Thai

ในที่สุดเฝิงหนานซูก็ลืมตาขึ้นมา ซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของเขาอย่างน่าสงสาร เวียนหัวจนไม่รู้ทิศเหนือทิศใต้แล้ว

Chinese

“他们……人呢？”

Thai

“พวกนั้น…หายไปไหนแล้ว”

Chinese

“那边有一对儿，不知道是不是。”

Thai

“ตรงนั้นมีคู่นึง ไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า”

Chinese

“肯定不是，他们没接吻。”

Thai

“ไม่ใช่แน่นอน พวกเขาไม่ได้จูบกัน”

Chinese

“那左边的那对儿呢？”

Thai

“แล้วคู่ทางซ้ายล่ะ”

Chinese

“应该也不是，江总的吻技很霸道的，哪像这个，哆哆嗦嗦的跟第一次一样。”

Thai

“น่าจะไม่ใช่เหมือนกัน ฝีมือการจูบของประธานเจียงดุดันจะตายไป ไม่เหมือนคู่นี้ที่ตัวสั่นงกๆ เงิ่นๆ เหมือนเพิ่งทำครั้งแรก”

Chinese

高文慧和王海妮围着操场找了一圈，见到接吻的就要停下看一会儿，结果哪个都不是。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีเดินหาจนรอบสนามกีฬา พอเห็นคู่ที่กำลังจูบกันก็ต้องหยุดดูสักพัก แต่ผลปรากฏว่าไม่ใช่เลยสักคู่

Chinese

深秋的操场冷的吓人，除了谈恋爱的小情侣之外根本就没有几个人影，这都能走丢了，她们俩是一点也不信。

Thai

สนามกีฬาในปลายฤดูใบไม้ร่วงหนาวจนน่ากลัว นอกจากคู่รักที่มาพลอดรักกันแล้วก็แทบไม่มีเงาคนอื่นเลย ขนาดนี้แล้วยังพลัดหลงกันได้ ทั้งสองคนไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

Chinese

故意的，肯定是故意的。

Thai

จงใจ ชัดเจนว่าจงใจ

Chinese

不就是去接吻了嘛，都是大学生了，谁不知道啊，可是接吻怎么还要背着人啊，拿他们当外人是吧！

Thai

ก็แค่ไปจูบกันไม่ใช่เหรอ เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยกันหมดแล้ว ใครจะไม่รู้บ้าง แต่ทำไมจูบกันต้องแอบไปลับหลังด้วย เห็นพวกเธอเป็นคนนอกใช่ไหม!

Chinese

范淑玲此时刚从食堂吃完饭，老远就看见了她们俩，忍不住迈步走了过来。

Thai

เวลานี้ฟ่านซูหลิงเพิ่งกินข้าวเสร็จจากโรงอาหาร เห็นพวกเธอสองคนแต่ไกล จึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้ามาหา

Chinese

“你们怎么在这儿啊？回宿舍吗？”

Thai

“พวกเธอมาทำอะไรตรงนี้ กำลังจะกลับหอพักเหรอ”

Chinese

“回啊，不过我们在找江勤和冯楠舒呢，他们俩个偷偷接吻去了。”

Thai

“กลับสิ แต่พวกเรากำลังตามหาเจียงฉินกับเฝิงหนานซูอยู่ สองคนนั้นแอบไปจูบกันน่ะ”

Chinese

范淑玲的眼睛顿时一亮：“我靠，他们终于在一起了吗？可喜可贺啊！”

Thai

ดวงตาของฟ่านซูหลิงเป็นประกายขึ้นมาทันที “เชี่ย ในที่สุดพวกเขาก็คบกันแล้วเหรอ น่ายินดีจริงๆ!”

Chinese

高文慧和王海妮愣了一下：“额……还没有。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีอึ้งไปครู่หนึ่ง “เอ่อ…ยังหรอก”

Chinese

“嗯？没在一起怎么接吻啊？”

Thai

“หือ ไม่ได้คบกันแล้วจูบกันได้ยังไง”

Chinese

范淑玲整个大三都一直忙着考研，后续又参加面试，准备论文，平时在自习室一呆就是一整天，不锁门都不回宿舍，所以信息更新的不太及时。

Thai

ตลอดชั้นปีสามฟ่านซูหลิงยุ่งอยู่กับการเตรียมสอบปริญญาโท จากนั้นก็ไปสัมภาษณ์ เตรียมทำวิทยานิพนธ์ ปกติขลุกอยู่ในห้องอ่านหนังสือทั้งวัน ถ้าห้องไม่ปิดก็ไม่ยอมกลับหอพัก ข้อมูลข่าวสารจึงอัปเดตไม่ค่อยทัน

Chinese

高文慧压低了声音：“他们重新定义了友情，现在好朋友已经可以接吻了。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยลดเสียงต่ำลง “พวกเขานิยามมิตรภาพใหม่แล้ว ตอนนี้เพื่อนสนิทสามารถจูบกันได้แล้ว”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

不过没等她继续问，她就看到冯楠舒被江勤领了回来，两个人沿着枫树林边的路灯，高挑的身影怎么看都配一脸。

Thai

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ถามต่อ เธอก็เห็นเฝิงหนานซูถูกเจียงฉินจูงกลับมา ทั้งสองคนเดินเลียบแสงไฟริมถนนข้างป่าเมเปิล รูปร่างสูงโปร่งมองยังไงก็เหมาะสมกันสุดๆ

Chinese

冯楠舒此时已经回过神了，她老远就看到了“走丢”的高文慧和王海妮，然后也看到了范淑玲，立马抬起手挥了挥胳膊。

Thai

ตอนนี้เฝิงหนานซูได้สติกลับมาแล้ว เธอเห็นเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีที่ ‘พลัดหลง’ แต่ไกล และเห็นฟ่านซูหลิงด้วย จึงรีบยกมือโบกแขนไปมาทันที

Chinese

高文慧和王海妮一看到他们，立马上前一步，但还没开口，机智的江勤就用话怼脸上了。

Thai

พอเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีเห็นพวกเขา ก็ก้าวไปข้างหน้าทันที แต่ยังไม่ทันได้อ้าปาก เจียงฉินผู้ชาญฉลาดก็พูดสวนเข้าแสกหน้าเสียก่อน

Chinese

“操场就这么大，鬼都没有几个，这样你们也能走丢啊？”

Thai

“สนามกีฬาแค่นี้ ผีสักตัวยังแทบไม่มี พวกเธอยังอุตส่าห์หลงทางได้อีกเหรอ”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤摆出一个有些生气的样子，牵着冯楠舒走到三人面前：“我和冯楠舒找你们找了半个小时，嘴……腿都麻了，你们好意思吗？”

Thai

เจียงฉินแสร้งทำเป็นโกรธ จูงมือเฝิงหนานซูเดินมาตรงหน้าทั้งสามคน “ฉันกับเฝิงหนานซูตามหาพวกเธอตั้งครึ่งชั่วโมงจนปาก…ขาชาไปหมดแล้ว พวกเธอยังกล้าทำเฉยอีกเหรอ”

Chinese

高文慧呵呵一声：“你说的最好是腿不是嘴。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหัวเราะเหอะๆ “ที่นายพูดขอให้หมายถึงขาจริงๆ ไม่ใช่ปากนะ”

Chinese

“啧……”

Thai

“ชิ…”

Chinese

江勤抿了下嘴角：“不学习是真的不行，大学生说话我都有点听不懂了，不过幸好找到你们了，小富婆，我先回去啦。”

Thai

เจียงฉินเม้มมุมปาก “ไม่เรียนหนังสือนี่ไม่ได้จริงๆ คำพูดของนักศึกษามหาวิทยาลัยฉันเริ่มฟังไม่ค่อยเข้าใจแล้ว แต่ก็ยังดีที่หาพวกเธอเจอ แม่หนูเศรษฐี ฉันกลับก่อนนะ”

Chinese

高文慧和王海妮根本就不想放过她，伸手就去拦，但江勤跑的是真快，一溜烟就没影了。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีไม่มีทางยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ ยื่นมือจะไปขวาง แต่เจียงฉินวิ่งเร็วเป็นบ้า แวบเดียวก็หายวับไปกับตา

Chinese

亲完就跑，刺激！

Thai

จูบเสร็จแล้วก็เผ่น โคตรเร้าใจ!

Chinese

江勤跑出操场，忽然感觉口袋里的手机不断震动，打开看一眼，是来自曹少爷的微信。

Thai

เจียงฉินวิ่งออกจากสนามกีฬา จู่ๆ ก็รู้สึกว่าโทรศัพท์ในกระเป๋าสั่นไม่หยุด พอเปิดดูก็พบว่าเป็นวีแชตจากคุณชายเฉา

Chinese

“老江，你回来了吗？”

Thai

“เหล่าเจียง นายกลับมาแล้วเหรอ”

Chinese

“我听他们说你在食堂？真的假的？”

Thai

“ฉันได้ยินคนอื่นบอกว่านายอยู่ที่โรงอาหาร จริงหรือเปล่า”

Chinese

“说话啊，你到底回来没有，别搞那种忽然给我惊喜什么的！”

Thai

“พูดสิ ตกลงนายกลับมาหรือยัง อย่ามาทำเป็นทำเซอร์ไพรส์อะไรนะ!”

Chinese

江勤眯起眼睛，觉得中国字真是奇妙，总能表达出一些别的意思。

Thai

เจียงฉินหรี่ตาลง รู้สึกว่าตัวอักษรจีนมหัศจรรย์จริงๆ มักจะสื่อความหมายแฝงอย่างอื่นออกมาได้เสมอ

Chinese

比如曹少爷，满屏幕写的好像都是你不要过来啊！

Thai

อย่างเช่นคุณชายเฉา ทั้งหน้าจอเหมือนเขียนไว้ว่า นายอย่าเข้ามานะ!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)