เรื่องราวของหมอนข้างห้าใบ

Chinese

第552章 五个抱枕的故事

Thai

บทที่ 552 เรื่องเล่าของหมอนข้างห้าใบ

Chinese

王海妮的闺蜜男友抱枕很快就到货了，鼓鼓囊囊一大包包回宿舍，拆开了偷偷藏在床上，还贴心地盖上了被子。

Thai

หมอนข้างแฟนเพื่อนสนิทของหวังไห่หนีส่งมาถึงอย่างรวดเร็ว เธอหอบห่อพัสดุพองโตใบใหญ่กลับมาที่หอพัก แกะออกแล้วแอบซ่อนไว้บนเตียง แถมยังคลุมผ้าห่มให้อย่างใส่ใจอีกด้วย

Chinese

她不是那种抢闺蜜男朋友的坏女人，但这种事，真的越想越刺激。

Thai

เธอไม่ใช่ผู้หญิงใจร้ายประเภทที่แย่งแฟนเพื่อนสนิท แต่เรื่องพรรค์นี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้นเร้าใจจริงๆ

Chinese

刺激的点并不是抱枕上印着江勤，而是她和冯楠舒床对床！

Thai

จุดที่ตื่นเต้นเร้าใจไม่ใช่การที่หมอนข้างพิมพ์ลายรูปเจียงฉิน แต่เป็นเพราะเตียงของเธอกับเฝิงหนานซูอยู่ตรงข้ามกันพอดี!

Chinese

刺激之路谁为峰，一见海妮道成空！

Thai

บนเส้นทางแห่งความเร้าใจใครเล่าจะเทียบเทียม ยามพานพบไห่หนีวิถีทั้งมวลพลันว่างเปล่า!

Chinese

不过没等她夹住，那只抱枕就被冯楠舒给发现了。

Thai

ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้เอามาก่าย หมอนข้างใบนั้นก็ถูกเฝิงหนานซูจับได้เสียก่อน

Chinese

主要是她人在下面坐着，床上却鼓起一个柱形，很难不被人怀疑。

Thai

สาเหตุหลักคือตัวเธอนั่งอยู่ข้างล่าง แต่บนเตียงกลับนูนปูดเป็นรูปทรงกระบอก จึงยากที่จะไม่ทำให้คนอื่นสงสัย

Chinese

而当被子被掀开，海王妮长这么大，第一次知道什么叫杀气。

Thai

และเมื่อผ้าห่มถูกเปิดออก ไห่หวังหนีที่โตมาป่านนี้ ก็เพิ่งรู้เป็นครั้งแรกว่าสิ่งที่เรียกว่ารังสีสังหารคืออะไร

Chinese

而高文慧、范淑玲她们则睁大了眼睛，七个字的评语，海妮真的好骚啊。

Thai

ส่วนพวกเกาเหวินฮุ่ยและฟ่านซูหลิงต่างเบิกตากว้าง พร้อมกับคำวิจารณ์สั้นๆ ว่า ไห่หนีร่านได้ใจจริงๆ

Chinese

“不许睡我哥哥！”

Thai

“ห้ามกอดเกอเกอะของฉันนอนนะ!”

Chinese

“我哥哥脏了……”

Thai

“เกอเกอะของฉันแปดเปื้อนแล้ว…”

Chinese

冯楠舒唬着个脸，一整个晚上都没跟海王妮说话，直到王海妮答应把抱枕送给她，并发誓不再偷偷定制来睡，她才稍微好了一点。

Thai

เฝิงหนานซูปั้นหน้าบึ้งตึง ไม่ยอมคุยกับไห่หวังหนีตลอดทั้งคืน จนกระทั่งหวังไห่หนียอมยกหมอนข้างใบนั้นให้เธอ พร้อมทั้งสาบานว่าจะไม่แอบสั่งทำมากอดนอนอีก อารมณ์ของเธอถึงค่อยดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย

Chinese

然后小富婆又在网上订做了一个，用的是她觉得最帅的照片，接着就天天看着物流信息等着。

Thai

จากนั้นแม่หนูเศรษฐีก็สั่งทำทางอินเทอร์เน็ตเพิ่มอีกใบหนึ่ง โดยใช้รูปที่เธอคิดว่าหล่อที่สุด แล้วเฝ้าดูข้อมูลการจัดส่งพัสดุทุกวันเพื่อรอคอย

Chinese

做定制抱枕的商家也很诧异，这个家伙，长这个逼样竟然这么受欢迎。

Thai

ทางร้านที่รับทำหมอนข้างสั่งทำเองก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง ว่าไอ้หมอนี่ หน้าตาเห่ยแบบนี้กลับได้รับความนิยมขนาดนี้เชียว

Chinese

江勤从拼团总部回来已经是下午时分了，本来打算带冯楠舒去吃饭，顺便洗个澡的，结果就看到她骑着小粉，载了一堆快递去了宿舍。

Thai

ตอนที่เจียงฉินกลับมาจากสำนักงานใหญ่พินถวนก็เป็นเวลาช่วงบ่ายแล้ว เดิมทีตั้งใจจะพาเฝิงหนานซูไปกินข้าวพร้อมกับอาบน้ำด้วย ทว่ากลับเห็นเธอขี่เจ้าสีชมพู บรรทุกพัสดุเต็มคันมุ่งหน้าไปยังหอพัก

Chinese

其中还有个特别大的，横在踏板之间，被她踩在脚底下，过减速带的时候差点被颠掉。

Thai

ในบรรดาพัสดุเหล่านั้นมีชิ้นหนึ่งที่ใหญ่เป็นพิเศษ วางพาดอยู่ตรงที่วางเท้าและถูกเธอเหยียบไว้ใต้ฝ่าเท้า ตอนขี่ผ่านลูกระนาดเกือบจะกระดอนตกลงมา

Chinese

“冯楠舒！”

Thai

“เฝิงหนานซู!”

Chinese

江勤站在学院超市后门的附近，叫住了风风火火的小富婆。

Thai

เจียงฉินยืนอยู่ใกล้กับประตูด้านหลังซูเปอร์มาร์เก็ตวิทยาลัย ร้องเรียกแม่หนูเศรษฐีที่กำลังรีบร้อนเอาไว้

Chinese

小富婆立马停下了车子，眼眸清澈地看着他：“哥哥。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีหยุดรถทันที ดวงตาคู่งามกระจ่างใสมองเขา “เกอเกอะ”

Chinese

“你怎么买了这么多东西？”

Thai

“ทำไมเธอซื้อของมาเยอะขนาดนี้เนี่ย”

Chinese

“就买了亿点。”

Thai

“ก็ซื้อมาแค่นิดร้อยล้านหน่อยเอง”

Chinese

江勤伸手从车筐捞出一个正方向的盒子：“我可以拆开看见么？”

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปหยิบกล่องทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสออกมาจากตะกร้ารถ “ฉันแกะดูได้ไหม”

Chinese

冯楠舒点点头：“可以。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้า “ได้”

Chinese

“等我找个工具……”

Thai

“เดี๋ยวฉันหาเครื่องมือก่อน…”

Chinese

江勤伸手从口袋里摸出钥匙，划开了胶带，结果刚巧，里面是一对儿钥匙扣。

Thai

เจียงฉินล้วงกุญแจออกมาจากกระเป๋าแล้วกรีดเทปกาวออก ปรากฏว่าข้างในเป็นพวงกุญแจคู่กันพอดี

Chinese

一只带着粉色的心形锁吊坠，另一只则挂着一个心形钥匙吊坠，上面还都刻了一个手写体的LOVE。

Thai

อันหนึ่งมีจี้แม่กุญแจรูปหัวใจสีชมพู ส่วนอีกอันห้อยจี้ลูกกุญแจรูปหัวใจ บนนั้นยังสลักคำว่า ความรัก ด้วยลายมือหวัดทั้งสองอัน

Chinese

“这是什么东西？”

Thai

“นี่คืออะไรน่ะ”

Chinese

冯楠舒眯起眼睛：“好朋友钥匙扣。”

Thai

เฝิงหนานซูหรี่ตาลง “พวงกุญแจเพื่อนสนิท”

Chinese

江勤盯着手里的钥匙扣看了许久：“你这个好朋友钥匙扣的不朋之心，好像有点严重啊。”

Thai

เจียงฉินจ้องมองพวงกุญแจในมืออยู่นาน “พวงกุญแจเพื่อนสนิทของเธอนี่ ดูเหมือนจะมีเจตนาไม่ค่อยบริสุทธิ์กับเพื่อนสนิทเท่าไรเลยนะ”

Chinese

冯楠舒一脸高冷地抢过钥匙扣，把带心形钥匙的那只递过去，唬着个脸又让他换上。

Thai

เฝิงหนานซูแย่งพวงกุญแจกลับไปด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วส่งอันที่มีลูกกุญแจรูปหัวใจให้ ก่อนจะปั้นหน้าขึงขังบอกให้เขาเปลี่ยนใส่มัน

Chinese

2011年不是2021年，有什么指纹锁、密码锁之类的，所以每个人几乎都有一把钥匙。

Thai

ปี 2011 ไม่ใช่ปี 2021 ที่มีพวกล็อกลายนิ้วมือหรือล็อกรหัสผ่าน ดังนั้นทุกคนจึงแทบจะมีกุญแจติดตัวกันทั้งนั้น

Chinese

江勤身上就揣着宿舍钥匙、207和208的钥匙，以及车钥匙。

Thai

ตัวเจียงฉินพกกุญแจห้องพัก กุญแจห้อง 207 กับ 208 ตลอดจนกุญแจรถ

Chinese

冯楠舒也有宿舍里的钥匙、小粉的钥匙，还有江勤家的钥匙。

Thai

เฝิงหนานซูเองก็มีกุญแจห้องพัก กุญแจเจ้าสีชมพู แล้วก็กุญแจบ้านของเจียงฉิน

Chinese

是的，冯楠舒有江勤家的钥匙，而江勤没有。

Thai

ใช่แล้ว เฝิงหนานซูมีกุญแจบ้านของเจียงฉิน แต่เจียงฉินกลับไม่มี

Chinese

事实上，自从小富婆在江勤家过春节，袁友琴就已经给她配了钥匙了，而江勤只配用藏在脚垫下面的那只备用钥匙。

Thai

อันที่จริง ตั้งแต่ตอนที่แม่หนูเศรษฐีไปฉลองเทศกาลตรุษจีนที่บ้านเจียงฉิน หยวนโหย่วฉินก็ปั๊มกุญแจให้เธอแล้ว ส่วนเจียงฉินมีสิทธิ์ใช้แค่กุญแจสำรองที่ซ่อนอยู่ใต้พรมเช็ดเท้าเท่านั้น

Chinese

所以，这钥匙扣还是很实用的东西。

Thai

ดังนั้น พวงกุญแจนี้จึงนับเป็นของที่ใช้งานได้จริงอย่างยิ่ง

Chinese

另外，这钥匙扣的挂件也挺应景的，因为高文慧曾经说过，冯楠舒把真正的自己困在了内心深处，紧紧锁了起来，连自己都没有钥匙。

Thai

อีกทั้งจี้ของพวงกุญแจนี้ยังเข้ากับสถานการณ์ไม่น้อย เพราะเกาเหวินฮุ่ยเคยกล่าวไว้ว่า เฝิงหนานซูขังตัวตนที่แท้จริงของตัวเองเอาไว้ในส่วนลึกของจิตใจ ล็อกเอาไว้อย่างแน่นหนาจนกระทั่งแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่มีลูกกุญแจ

Chinese

只有她那个狗里狗气的好朋友，才能打开她那把心上的锁。

Thai

มีเพียงเพื่อนสนิทมาดกวนส้นตีนของเธอคนนี้เท่านั้น ถึงจะเปิดแม่กุญแจในหัวใจของเธอได้

Chinese

江勤把自己的钥匙一个个拆下来，挂到了新的钥匙扣上，举在眼前：“我越看越觉得这不是好朋友钥匙扣。”

Thai

เจียงฉินถอดกุญแจของตนออกทีละดอก แล้วคล้องเข้ากับพวงกุญแจอันใหม่ ยกขึ้นมาตรงหน้า “ฉันยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่านี่ไม่ใช่พวงกุญแจเพื่อนสนิทเลยสักนิด”

Chinese

“那就少看。”

Thai

“งั้นก็ดูให้น้อยลงสิ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

然后江勤陆续把其他快递拆开，发现所有东西都是成双入对的，马克杯，拖鞋，不管哪一个，其中都有他的一份。

Thai

จากนั้นเจียงฉินก็ทยอยแกะพัสดุชิ้นอื่นๆ ออกมา และพบว่าข้าวของทุกอย่างล้วนเป็นของคู่กัน ไม่ว่าจะเป็นแก้วมัค รองเท้าแตะ ไม่ว่าชิ้นไหนต่างก็มีส่วนของเขารวมอยู่ด้วยทั้งนั้น

Chinese

冯楠舒把车子停到一边，蹲在他旁边，靠着江勤的肩膀，乖巧地看他拆开一个又一个盒子。

Thai

เฝิงหนานซูจอดรถไว้ด้านข้าง นั่งยองๆ อยู่ข้างกายเขา เอาตัวพิงไหล่ของเจียงฉิน มองดูเขาแกะกล่องทีละใบอย่างว่าง่าย

Chinese

拆到第四个的时候，江勤的看到了一套好朋友内裤。

Thai

พอแกะถึงกล่องที่สี่ เจียงฉินก็เห็นชุดกางเกงในเพื่อนสนิทชุดหนึ่ง

Chinese

一条是四角的，一条是三角的，上面全都印着嗷呜小老虎。

Thai

ตัวหนึ่งเป็นบ็อกเซอร์ อีกตัวเป็นแบบสามเหลี่ยม บนนั้นพิมพ์ลายลูกเสือน้อยกำลังอ้าปากคำรามเหมือนกันทั้งคู่

Chinese

“你……也开始关心好朋友的穿搭了？！”

Thai

“เธอ…เริ่มสนใจการแต่งตัวของเพื่อนสนิทตั้งแต่เมื่อไรกันเนี่ย?!”

Chinese

“不小心买的。”

Thai

“เผลอกดซื้อมา”

Chinese

冯楠舒一点也不心虚：“好朋友内裤。”

Thai

เฝิงหนานซูไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย “กางเกงในเพื่อนสนิท”

Chinese

江勤把冯楠舒的那条塞进了盒子里，自己那条揣进了口袋，又把所有快递都装进最大的那个盒子里，方便小富婆拿。

Thai

เจียงฉินยัดตัวของเฝิงหนานซูกลับลงไปในกล่อง ส่วนตัวของเขาเองก็ยัดใส่กระเป๋า แล้วรวบรวมพัสดุทั้งหมดใส่ลงในกล่องใบใหญ่ที่สุด เพื่อให้แม่หนูเศรษฐีถือได้สะดวก

Chinese

最后，他伸手去拿那个最大的圆柱体。

Thai

สุดท้าย เขาก็ยื่นมือไปหยิบพัสดุทรงกระบอกที่ใหญ่ที่สุดชิ้นนั้น

Chinese

他早就好奇这里面是什么了，但是拆快递就像是拆盲盒，小的都是前菜，最大最贵的当然要留在最后拆。

Thai

เขาสงสัยมาตั้งนานแล้วว่าข้างในนี้คืออะไร ทว่าการแกะพัสดุก็เหมือนกับการเปิดกล่องสุ่ม ของชิ้นเล็กล้วนเป็นอาหารเรียกน้ำย่อย ชิ้นที่ใหญ่ที่สุดและแพงที่สุดย่อมต้องเก็บไว้แกะเป็นชิ้นสุดท้าย

Chinese

不过没等江勤拆开，那只大圆柱就被冯楠舒伸手给按住了。

Thai

แต่ยังไม่ทันที่เจียงฉินจะได้แกะ ทรงกระบอกขนาดใหญ่นั้นก็ถูกเฝิงหนานซูยื่นมือมากดเอาไว้

Chinese

“哥哥，这个就不要拆了。”

Thai

“เกอเกอะ ชิ้นนี้ไม่ต้องแกะหรอก”

Chinese

“这里面是什么？”

Thai

“ข้างในนี้คืออะไร”

Chinese

“好东西。”

Thai

“ของดี”

Chinese

江勤听完之后伸手就要拆：“好东西当然要看看了！”

Thai

พอได้ยินดังนั้นเจียงฉินก็ยื่นมือจะแกะทันที “ของดียิ่งต้องดูสิ!”

Chinese

冯楠舒伸手夺了过去：“不行，拆开就咬人了。”

Thai

เฝิงหนานซูยื่นมือมาแย่งไป “ไม่ได้ แกะออกแล้วมันจะกัดคน”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“还咬人，里面有狗吗？”

Thai

“ยังจะกัดคนอีก ข้างในมีหมาหรือไง”

Chinese

冯楠舒严肃点头，然后捡起拉着快递盒子，扛着她的抱枕哼哧哼哧地上了楼，然后还不忘提醒江勤帮她给小粉充电。

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้าอย่างจริงจัง จากนั้นก็เก็บกล่องพัสดุ แบกหมอนข้างของตนเดินขึ้นตึกไปด้วยความทุลักทุเล แล้วยังไม่ลืมเตือนเจียงฉินให้ช่วยชาร์จไฟให้เจ้าสีชมพูด้วย

Chinese

江勤觉得小富婆绝对有古怪，打算找个时间，好好打屁股逼问一下，然后转头去了食堂。

Thai

เจียงฉินรู้สึกว่าแม่หนูเศรษฐีต้องมีอะไรแปลกๆ แน่ ตั้งใจว่าจะหาเวลาตีตูดเค้นถามให้รู้เรื่อง จากนั้นก็หันหลังเดินไปยังโรงอาหาร

Chinese

回去的路上看到好多人都抱着快递盒子往宿舍走。

Thai

ระหว่างทางเดินกลับเห็นผู้คนมากมายต่างอุ้มกล่องพัสดุเดินมุ่งหน้าไปยังหอพัก

Chinese

曹少爷也买了不少东西，其中有一块国外的名表，戴上手金光灿灿的，一点也不输给江勤的那块百达翡丽。

Thai

คุณชายเฉาก็ซื้อของมาไม่น้อยเช่นกัน ในนั้นมีนาฬิกาแบรนด์เนมจากต่างประเทศเรือนหนึ่ง สวมขึ้นข้อมือแล้วส่องประกายสีทองอร่าม ไม่ได้ด้อยไปกว่านาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์ของเจียงฉินเลยแม้แต่น้อย

Chinese

江勤吃完饭回来，看见之后嘴都歪了：“淘宝……假货还是很多的，买正品建议到拼团严选。”

Thai

พอเจียงฉินกินข้าวเสร็จกลับมา เห็นเข้าก็ถึงกับมุมปากกระตุก “เถาเป่า…ของปลอมยังเยอะอยู่นะ ถ้าอยากซื้อของแท้แนะนำให้ไปพินถวนคัดสรรดีกว่า”

Chinese

“我知道啊。”

Thai

“ฉันรู้อยู่แล้ว”

Chinese

“那伱还用淘宝？”

Thai

“แล้วนายยังจะใช้เถาเป่าอีกเหรอ”

Chinese

“我买的是假货啊，我又看不懂表，每次还得换算，还是看手机来的方便。”

Thai

“ก็ฉันซื้อของปลอมไง ฉันดูนาฬิกาไม่เป็นเสียหน่อย ทุกครั้งยังต้องมานั่งแปลงเวลา ดูจากมือถือยังสะดวกกว่าเลย”

Chinese

曹广宇抬起手腕晃了一下：“不过以本少爷的气质，再加上富二代的身份，就算戴假的，别人也会以为是真的，根本没必要买真的，假的还便宜。”

Thai

เฉากว่างอวี่ยกข้อมือขึ้นมาโบกไปมา “แต่ด้วยมาดของคุณชายอย่างฉัน บวกกับสถานะทายาทเศรษฐี ต่อให้ใส่ของปลอม คนอื่นก็คิดว่าเป็นของแท้อยู่ดี ไม่มีประโยชน์ที่จะซื้อของแท้หรอก ของปลอมยังถูกกว่าตั้งเยอะ”

Chinese

正说话的功夫，隔壁的张广发过来遛弯，一眼就看到曹少爷手上的表：“呦，买了个假表？还挺闪的，看起来像金的。”

Thai

ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่ จางกว่างฟาจากห้องข้างๆ ก็เดินเล่นผ่านมา เหลือบมองเห็นนาฬิกาบนมือของคุณชายเฉาในแวบเดียว “โอ้ ซื้อนาฬิกาปลอมมาเหรอ วิบวับเชียว ดูเหมือนทองเลยนะ”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

“你怎么知道是假的？”

Thai

“นายรู้ได้ยังไงว่าเป็นของปลอม”

Chinese

张广发愣了一下：“不知道，也许是气质？”

Thai

จางกว่างฟาชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่รู้สิ บางทีอาจจะเป็นเพราะมาดมั้ง”

Chinese

曹广宇摘下表放在了江勤的手腕子上：“这样呢？”

Thai

เฉากว่างอวี่ถอดนาฬิกาวางลงบนข้อมือของเจียงฉิน “ถ้าแบบนี้ล่ะ”

Chinese

“嘶，你还别说……”

Thai

“ซี๊ด อย่าหาว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะ…”

Chinese

张广发拧着眉瞪着眼，又仔细看了半晌：“可能是我走眼了，这表说不定是真的。”

Thai

จางกว่างฟาขมวดคิ้วเบิกตากว้าง พลางเพ่งมองอย่างละเอียดอยู่นานสองนาน “ฉันอาจจะตาฝาดไปเอง นาฬิกาเรือนนี้ไม่แน่อาจจะเป็นของแท้ก็ได้”

Chinese

曹广宇差点气出狗叫：“滚，你得眼癌了，没救了！”

Thai

เฉากว่างอวี่แทบจะโมโหจนเห่าออกมา “ไสหัวไปเลย แกเป็นมะเร็งตารักษาไม่หายแล้ว!”

Chinese

“我说的都是真话……”

Thai

“ฉันพูดความจริงทั้งนั้น…”

Chinese

江勤在旁边乐的不行，然后忽然就听到自己的手机一阵疯狂叮咚。

Thai

เจียงฉินที่อยู่ด้านข้างขำจนแทบทนไม่ไหว ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือของตัวเองดังเตือนรัวๆ

Chinese

打开看一眼，是高文慧发来了两张图片，一张是印着自己照片的抱枕被挂在了墙上，另一只也是印着自己照片的抱枕，被吊在了冯楠舒的床头。

Thai

พอเปิดดูก็พบว่าเป็นเกาเหวินฮุ่ยส่งรูปภาพมาสองรูป รูปหนึ่งเป็นหมอนข้างที่พิมพ์รูปร่างหน้าตาของเขาแขวนอยู่บนผนัง ส่วนอีกใบก็เป็นหมอนข้างที่พิมพ์รูปของเขาเช่นกัน ถูกแขวนห้อยไว้ตรงหัวเตียงของเฝิงหนานซู

Chinese

“江勤，管管你老婆吧，我现在一关灯就能看到你死不瞑目的样子，觉都睡不着！”

Thai

“เจียงฉิน จัดการเมียนายหน่อยเถอะ ตอนนี้พอฉันปิดไฟปุ๊บก็เห็นหน้านายสภาพเหมือนตายนอนตาไม่หลับปั๊บ นอนไม่หลับเลยเนี่ย!”

Chinese

江勤：“这他妈是什么鬼？”

Thai

เจียงฉิน “นี่มันเชี่ยอะไรวะเนี่ย”

Chinese

高文慧：“你老婆定制的抱枕啊，说是一起床就可以看到你，每次下床还要抱一下！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ย “ก็หมอนข้างที่เมียนายสั่งทำไงล่ะ บอกว่าตื่นนอนปุ๊บจะได้เห็นหน้านายปั๊บ แถมทุกครั้งที่ลงจากเตียงยังต้องกอดทีหนึ่งด้วย!”

Chinese

冯楠舒：“海妮教我的，这次不骗你。”

Thai

เฝิงหนานซู “ไห่หนีสอนฉัน ครั้งนี้ไม่โกหกนาย”

Chinese

江勤发了个愤怒的表情：“赶紧摘下来，这多不吉利，而且，价值六百万的脸，怎么能被高文慧天天白嫖！”

Thai

เจียงฉินส่งสติกเกอร์แสดงอารมณ์โกรธ “รีบเอาลงมาเดี๋ยวนี้เลย อัปมงคลชะมัด อีกอย่าง ใบหน้ามูลค่าหกล้านจะให้เกาเหวินฮุ่ยมาแอบดูฟรีทุกวันได้ยังไง!”

Chinese

“我不要。”

Thai

“ฉันไม่เอา”

Chinese

“听话。”

Thai

“เชื่อฟังหน่อย”

Chinese

冯楠舒发了个哭的表情：“摘掉了。”

Thai

เฝิงหนานซูส่งสติกเกอร์ร้องไห้ “เอาลงแล้ว”

Chinese

高文慧：“她没摘，她甚至都没有下床，她现在就敢骗你摘掉了，以后还不得骗你生孩子啊！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ย “เธอยังไม่ได้เอาลงเลย เธอยังไม่แม้แต่จะลงจากเตียงด้วยซ้ำ ตอนนี้ยังกล้าหลอกนายว่าเอาลงแล้ว ต่อไปคงไม่หลอกนายเรื่องมีลูกหรอกนะ!”

Chinese

冯楠舒：“高文慧，你个坏人！”

Thai

เฝิงหนานซู “เกาเหวินฮุ่ย เธอคนนิสัยไม่ดี!”

Chinese

江勤打开了通讯录，打给了冯楠舒的宿舍楼阿姨，让她上去没收自己的抱枕。

Thai

เจียงฉินเปิดสมุดรายชื่อโทรศัพท์ แล้วโทรหาป้าคุมหอพักหญิงของเฝิงหนานซู บอกให้เธอขึ้นไปยึดหมอนข้างรูปของตนเอง

Chinese

拼团在临大有宿舍驿站，都是宿舍阿姨当驿站管理员的，她们每个月都可以拿到额外的工资，对江勤的话当然是奉若圣旨的。

Thai

พินถวนมีจุดบริการหอพักอยู่ที่ม.หลินชวน ซึ่งล้วนให้ป้าคุมหอทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลจุดบริการ พวกเธอได้รับเงินเดือนพิเศษทุกเดือน ย่อมต้องปฏิบัติตามคำพูดของเจียงฉินราวกับราชโองการอยู่แล้ว

Chinese

很快，阿姨就打电话过来了，说是五个抱枕都没收了，问他怎么处理。

Thai

ไม่นานนัก คุณป้าก็โทรศัพท์กลับมา แจ้งว่ายึดหมอนข้างทั้งห้าใบมาได้หมดแล้ว และถามเขาว่าจะให้จัดการอย่างไรต่อไป

Chinese

江勤人都麻了，心说不是两个么，怎么搜走了五个。

Thai

เจียงฉินถึงกับมึนตึ้บ นึกในใจว่าไม่ใช่แค่สองใบหรอกหรือ ทำไมถึงยึดมาได้ตั้งห้าใบ

Chinese

“503两个，506三个。”

Thai

“ห้อง 503 สองใบ ห้อง 506 สามใบค่ะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“506怎么也有我的抱枕，从谁那里搜来的？”

Thai

“ห้อง 506 ทำไมถึงมีหมอนข้างของผมด้วย ยึดมาจากใครเหรอครับ”

Chinese

“简纯、蒋恬还有一个叫宋晴晴，宿舍位置图上就是这么标注的。”

Thai

“เจี่ยนฉุน เจียงเถียน แล้วก็อีกคนที่ชื่อซ่งฉิงฉิงค่ะ ในแผนผังที่พักระบุไว้แบบนี้นะคะ”

Chinese

江勤人都傻了，内心当中直呼好家伙。

Thai

เจียงฉินอึ้งไปเลย ในใจอดร้องอุทานไม่ได้ว่าแม่เจ้าโว้ย

Chinese

这些女孩子，表面上文文静静，私底下是什么都来啊。

Thai

เด็กสาวพวกนี้ ภายนอกดูเรียบร้อยอ่อนหวาน แต่เบื้องหลังกลับทำได้ทุกเรื่องจริงๆ

Chinese

正在此时，门外忽然响起了一阵敲门声，庄晨迈步走了进来，喊张广发回去打扫卫生。

Thai

ขณะนั้นเอง จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจากด้านนอก จวงเฉินก้าวเท้าเดินเข้ามา เอ่ยปากเรียกจางกว่างฟากลับไปทำความสะอาด

Chinese

他前几天一直都是表情阴暗的状态，但今天却格外明媚，手里还提着一杯奶茶，在江勤面前晃来晃去。

Thai

หลายวันก่อนเขายังมีสีหน้าอมทุกข์หม่นหมองอยู่ตลอด แต่วันนี้กลับดูสดใสเป็นพิเศษ ในมือยังถือชานมแก้วหนึ่งเดินแกว่งไปแกว่งมาต่อหน้าเจียงฉิน

Chinese

“你捡钱了，这么高兴？”张广发看他一眼。

Thai

“นายเก็บเงินได้หรือไง ดีใจขนาดนี้” จางกว่างฟาเหลือบมองเขา

Chinese

庄晨微微一笑：“简纯下午给我送来的奶茶。”

Thai

จวงเฉินยิ้มน้อยๆ “ชานมที่เจี่ยนฉุนเอามาให้ฉันเมื่อบ่ายน่ะ”

Chinese

“她送你奶茶？买多吧。”

Thai

“เธอให้ชานมนายเนี่ยนะ ซื้อมาเกินล่ะสิไม่ว่า”

Chinese

“不是啊，我这几天帮她们宿舍拿了不少快递，简纯特地买奶茶送我的。”

Thai

“ไม่ใช่สักหน่อย ช่วงสองสามวันมานี้ฉันช่วยหอพักพวกเธอขนพัสดุตั้งเยอะ เจี่ยนฉุนเลยตั้งใจซื้อชานมมาให้ฉันต่างหาก”

Chinese

张广发听到之后叹了口气：“你不是看完《那些年》之后就决定要暂时离开简纯，成为更好的自己了么，这才一周吧，你又去缠着她了？”

Thai

พอจางกว่างฟาได้ยินก็ถอนหายใจ “นายดูเรื่อง 《ในวันวาน》 จบแล้วไม่ใช่ตัดสินใจว่าจะห่างจากเจี่ยนฉุนชั่วคราวเพื่อพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นหรอกเหรอ นี่เพิ่งจะผ่านไปอาทิตย์เดียวเองมั้ง นายก็กลับไปตามตื๊อเธออีกแล้วเนี่ยนะ”

Chinese

庄晨眉心一皱：“我只是偶然路过快递站，顺手帮个忙。”

Thai

จวงเฉินขมวดคิ้ว “ฉันแค่บังเอิญเดินผ่านจุดรับพัสดุ เลยช่วยยกให้เฉยๆ”

Chinese

“你不是说帮忙拿了好几天？你天天路过，还天天遇到她们啊，再说了，什么快递，她们自己不能拿？老庄你别自欺欺人了。”

Thai

“ไหนนายบอกว่าช่วยถือมาตั้งหลายวันแล้วไง นายเดินผ่านทุกวันแล้วยังเจอพวกเธอทุกวันอีกเหรอ อีกอย่าง พัสดุอะไรกันที่พวกเธอจะถือเองไม่ได้ เหล่าจวง นายอย่าหลอกตัวเองไปหน่อยเลย”

Chinese

“我说的都是真的，她们买的东西有大件，一米八多，圆柱形的，女孩子不好搬，我帮她们拿了三个。”

Thai

“ที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมดนะ ของที่พวกเธอซื้อมีชิ้นใหญ่ด้วย ยาวเมตรแปดสิบกว่าๆ เป็นทรงกระบอก ผู้หญิงยกไม่สะดวก ฉันเลยช่วยพวกเธอขนมาสามชิ้น”

Chinese

张广发根本不信：“是，她们一人买了个门柱子。”

Thai

จางกว่างฟาไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย “ใช่สิ พวกเธอคงซื้อเสาประตูบ้านกันคนละต้นมั้ง”

Chinese

庄晨有点急了：“我说的是真的！”

Thai

จวงเฉินเริ่มร้อนรน “ที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริงนะ!”

Chinese

“别争了，我相信庄晨。”

Thai

“อย่าเถียงกันเลย ฉันเชื่อจวงเฉิน”

Chinese

江勤幽幽地说一声，然后看看向庄晨，发现他手里提着的是喜甜推出的新品，叫做薄荷奶绿。

Thai

เจียงฉินเอ่ยขึ้นมาเรียบๆ พลางมองไปยังจวงเฉิน และพบว่าในมือของเขาถือสินค้าตัวใหม่ที่สี่เถียนเพิ่งเปิดตัว ซึ่งมีชื่อว่า ชานมมิ้นต์

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)