บทที่ 109

เกมบ่มเพาะความรัก

恋爱养成游戏

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

第109章 恋爱养成游戏

ไทย

ตอนที่ 109 เกมจีบสาว

จีน

从南街回到临大,江勤直接把他们带到了创业基地208。

ไทย

พอกลับจากถนนสายใต้มาถึง ม.หลินชวน เจียงฉินก็พาพวกเขาตรงไปที่ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ 208 ทันที

จีน

简纯她们从没有来过创业基地,刚来的时候还有些疑问,为什么要来这里?

ไทย

พวกเจี่ยนฉุนไม่เคยมาที่ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจมาก่อน ตอนที่เพิ่งมาถึงจึงยังมีความสงสัยอยู่บ้างว่าทำไมต้องมาที่นี่

จีน

结果听到208的人集体喊老板的时候,她们的脑子不禁一阵发懵,半天时间都回不过神,目光在208不断地打量,心脏彭彭跳的飞快。

ไทย

ทว่าพอได้ยินคนในห้อง 208 พร้อมใจกันร้องเรียกเขาว่าเถ้าแก่ สมองของพวกเธอก็พลันมึนงงไปชั่วขณะ อึ้งงันจนดึงสติกลับมาไม่ได้อยู่นาน สายตากวาดมองสำรวจไปรอบห้อง 208 ไม่หยุด หัวใจเต้นตึกตักรัวเร็ว

จีน

“老曹,直接按你的想法写吧。”

ไทย

“เหล่าเฉา เขียนตามความคิดของนายได้เลย”

จีน

“飞宇,你是学新闻的,你最后帮他润色一遍,我相信伱们双宇联手,天下无敌。”

ไทย

“เฟยอวี่ นายเรียนวารสารศาสตร์ นายช่วยเขาขัดเกลาสำนวนรอบสุดท้ายนะ ฉันเชื่อว่าเมื่อสองอวี่ร่วมมือกัน ใต้หล้านี้ไร้เทียมทาน”

จีน

“锦瑞,等老曹的帖子写好上传,你帮他做个置顶,争取让更多人看到,但不要给置顶标志,给个火热就行。”

ไทย

“จิ่นรุ่ย พอกระทู้ของเหล่าเฉาเขียนเสร็จแล้วอัปโหลดขึ้นไป นายช่วยปักหมุดให้เขาหน่อย พยายามทำให้คนเห็นเยอะขึ้น แต่ไม่ต้องใส่สัญลักษณ์ปักหมุด ให้ใส่แค่แท็กยอดนิยมก็พอ”

จีน

江勤有条不紊地吩咐着值班员工,把后续的事情都安排妥当,然后让三班的女生找地方坐,写完之后看看有什么细节需要补充。

ไทย

เจียงฉินออกคำสั่งกับพนักงานที่เข้าเวรอย่างเป็นระเบียบ จัดการเรื่องราวหลังจากนั้นจนเสร็จสรรพ จากนั้นก็ให้นักศึกษาหญิงห้องสามหาที่นั่ง พลางบอกว่าพอเขียนเสร็จแล้วค่อยดูว่ามีรายละเอียดตรงไหนต้องเสริมอีกไหม

จีน

世界上的苦难人很多,他能做的也就只有这点了。

ไทย

บนโลกนี้มีผู้ตกทุกข์ได้ยากอยู่มากมาย สิ่งที่เขาพอจะทำได้ก็มีเพียงเท่านี้

จีน

“我先出去一趟,好好写。”

ไทย

“ฉันออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่งนะ ตั้งใจเขียนล่ะ”

จีน

“好,我知道了。”

ไทย

“ได้ ฉันรู้แล้ว”

จีน

曹广宇的手在键盘上一阵噼里啪啦的敲打,似乎才如泉涌,又似乎是对老太太的故事深有感触。

ไทย

นิ้วมือของเฉากว่างอวี่เคาะแป้นพิมพ์ดังรัวๆ ราวกับความคิดแล่นพรั่งพรูดั่งสายน้ำ และราวกับรู้สึกสะเทือนใจกับเรื่องราวของหญิงชราคนนั้นเป็นอย่างยิ่ง

จีน

而江勤则转身溜出了办公室,到总办处找严主任,看看他有没有下班,顺便再听一遍上次那个故事的细节。

ไทย

ส่วนเจียงฉินก็หมุนตัวแวบออกจากห้องทำงาน เดินไปหาหัวหน้าเหยียนที่ฝ่ายอำนวยการ ดูว่าอีกฝ่ายเลิกงานหรือยัง และถือโอกาสฟังรายละเอียดของเรื่องราวคราวก่อนอีกสักรอบ

จีน

发展路径相同,发展方向也差不多,那这故事必须得听明白了,往后好用来避雷。

ไทย

เส้นทางการพัฒนาเหมือนกัน ทิศทางการพัฒนาก็ใกล้เคียงกัน เช่นนั้นเรื่องนี้ต้องฟังให้เข้าใจกระจ่างแจ้ง จะได้นำมาใช้หลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดในภายภาคหน้า

จีน

最重要的是,严主任到底是给了什么样错误的信息才导致这个网站功败垂成的,这件事一定要问明白,免得自己也重蹈覆辙。

ไทย

ที่สำคัญที่สุดคือหัวหน้าเหยียนให้ข้อมูลผิดพลาดแบบไหนกันแน่ถึงทำให้เว็บไซต์นั้นต้องล้มเหลวทั้งที่เกือบจะสำเร็จ เรื่องนี้ต้องถามให้ชัดเจน จะได้ไม่เดินซ้ำรอยเดิม

จีน

不过他确实是想多了。

ไทย

ทว่าเขาคิดมากไปจริงๆ

จีน

都已经这么晚了,哪家的教授不下班?

ไทย

ดึกปานนี้แล้ว อาจารย์ที่ไหนจะยังไม่เลิกงานกัน

จีน

所以他根本就没有找到人。

ไทย

ดังนั้นเขาจึงไม่เจอใครเลย

จีน

但来都来了,于是江勤就和值班的曹馨月聊了会儿天。

ไทย

แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว เจียงฉินจึงนั่งคุยกับเฉาซินเยว่ที่กำลังเข้าเวรอยู่ครู่หนึ่ง

จีน

曹学姐的恋爱谈的还挺甜的,今天又收到了男朋友的礼物,而且不是买的那种成品,是自己亲手做的一件陶瓷杯,给曹学姐宝贝的不得了,看的江勤一阵发酸。

ไทย

ความรักของรุ่นพี่เฉาค่อนข้างหวานชื่นทีเดียว วันนี้ยังได้รับของขวัญจากแฟนหนุ่มอีก อีกทั้งไม่ใช่ของสำเร็จรูปที่ซื้อมา แต่เป็นแก้วเซรามิกที่ลงมือทำเองกับมือ รุ่นพี่เฉาจึงหวงแหนและทะนุถนอมเป็นที่สุด ทำเอาเจียงฉินมองแล้วรู้สึกอิจฉาตาร้อนขึ้นมาวูบหนึ่ง

จีน

他倒不是因为想要甜甜的恋爱才酸的,纯粹是怕曹馨月会受到伤害。

ไทย

เขาไม่ได้อิจฉาเพราะอยากมีความรักอันหวานชื่น แต่เป็นเพราะกลัวว่าเฉาซินเยว่จะได้รับความเสียใจล้วนๆ

จีน

曹学姐是个好人,他只能希望曹学姐喜欢的那个人也是好人。

ไทย

รุ่นพี่เฉาเป็นคนดี เขาได้แต่หวังว่าคนที่รุ่นพี่เฉาชอบจะเป็นคนดีเช่นกัน

จีน

不过听说她男朋友并不是本校的,而是异校恋,那这件事能不能成真的没准,江勤也只能默默祝福。

ไทย

แต่ได้ยินว่าแฟนของเธอไม่ได้อยู่มหาวิทยาลัยนี้ หากแต่เป็นความรักต่างสถาบัน เช่นนั้นเรื่องนี้จะลงเอยด้วยดีหรือไม่ก็บอกไม่ได้จริงๆ เจียงฉินจึงทำได้เพียงอวยพรอยู่ในใจเงียบๆ

จีน

等再从总办处回去的时候,老曹的帖子已经被陆飞宇润色完了,然后被文锦瑞一番操作,置顶到了网站的前排。

ไทย

พอกลับมาจากฝ่ายอำนวยการอีกครั้ง กระทู้ของเหล่าเฉาก็ได้รับการขัดเกลาจากลู่เฟยอวี่เสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเหวินจิ่นรุ่ยก็จัดการนำไปปักหมุดไว้ที่แถวหน้าของเว็บไซต์

จีน

论坛的流量很大,老曹又黑红黑红的,再加上首页置顶,所以这帖子瞬间就引来了无数回复。

ไทย

ทราฟฟิกของเว็บบอร์ดมีมหาศาล เหล่าเฉาเองก็ดังในแง่ลบอยู่แล้ว ประกอบกับการปักหมุดไว้หน้าแรก กระทู้นี้จึงดึงดูดการตอบกลับนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา

จีน

“有这事儿?”

ไทย

“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ”

จีน

“这个我知道,那个奶奶我也见过,我每次都去她家买苹果,又大又甜。”

ไทย

“เรื่องนี้ฉันรู้ คุณยายคนนั้นฉันก็เคยเจอ ทุกครั้งฉันจะไปซื้อแอปเปิลที่แผงของเธอ ทั้งลูกใหญ่ทั้งหวาน”

จีน

“我草,这不是曹少爷那个狗贼吗?这画风清奇的我都不敢相信!”

ไทย

“เชี่ย นี่ไม่ใช่ไอ้โจรชั่วคุณชายเฉาหรอกเหรอ สไตล์เปลี่ยนไปจนฉันแทบไม่กล้าเชื่อเลย!”

จีน

“还真是曹少爷,竟然有良心了,那他绝对不是富二代!”

ไทย

“เป็นคุณชายเฉาจริงๆ ด้วย ถึงกับมีมโนธรรมแล้ว เช่นนั้นเขาต้องไม่ใช่ทายาทเศรษฐีรุ่นสองแน่นอน!”

จีน

“看的太揪心了,想吃水果的可以去奶奶那里啊,也不贵!”

ไทย

“อ่านแล้วปวดใจเหลือเกิน ใครอยากกินผลไม้ก็ไปอุดหนุนคุณยายได้นะ ราคาไม่แพงด้วย!”

จีน

“有橘子吗?明天去买二斤橘子!”

ไทย

“มีส้มไหม พรุ่งนี้จะไปซื้อส้มสักสองชั่ง!”

จีน

“曹少爷怎么画风变得这么快,不骂他我都有点不适应!”

ไทย

“ทำไมคุณชายเฉาถึงเปลี่ยนสไตล์เร็วขนาดนี้ ไม่ได้ด่าเขาฉันชักไม่ชินแล้วสิ!”

จีน

“你今天写的东西有点好啊,算了,老娘暂且饶过你!”

ไทย

“วันนี้สิ่งที่นายเขียนเข้าท่าอยู่นะ ช่างเถอะ แม่จะละเว้นให้นายไปก่อนสักครั้ง!”

จีน

曹广宇看着帖子的留言,不禁有些恍惚,心说这些小黑子虽然还是骂骂咧咧的,但语气好像柔和了不少,甚至还有不少鼓励他的,连要现实他的“三个字”都说不找他麻烦了。

ไทย

เฉากว่างอวี่มองดูข้อความใต้กระทู้แล้วก็อดเหม่อลอยไม่ได้ ในใจคิดว่าถึงแม้พวกแอนตี้ตัวน้อยพวกนี้จะยังคงก่นด่าอยู่บ้าง แต่น้ำเสียงดูเหมือนจะนุ่มนวลลงไปมาก แถมยังมีคนให้กำลังใจเขาไม่น้อย แม้แต่คนที่ใช้ชื่อ ‘สามตัวอักษร’ ที่เคยบอกว่าจะตามมาสั่งสอนเขาในชีวิตจริงก็ยังบอกว่าจะไม่หาเรื่องเขาแล้ว

จีน

老曹的心里有种说不清道不明的感觉,好像有些成就感,又好像意外觉得暖。

ไทย

ในใจของเหล่าเฉามีความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกอยู่ ราวกับมีความภาคภูมิใจในความสำเร็จ และยังรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างคาดไม่ถึง

จีน

“行了,事情做到这一步也就差不多了,具体的效果要等明天发酵才能知道,都回去睡觉吧。”

ไทย

“เอาละ เรื่องทำมาถึงขั้นนี้ก็ถือว่าพอแล้ว ผลลัพธ์ที่แท้จริงต้องรอให้เรื่องกระจายในวันพรุ่งนี้ถึงจะรู้ กลับไปนอนกันได้แล้ว”

จีน

江勤说完话,忽然在桌上看到一盒青提,再抬头,他发现路飞宇、文锦瑞、卢雪梅和东苗苗的工位上都有一盒青提,除此之外还有草莓什么的,种类还挺齐全。

ไทย

พอเจียงฉินพูดจบ จู่ๆ ก็เห็นองุ่นเขียวกล่องหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าบนโต๊ะทำงานของลู่เฟยอวี่ เหวินจิ่นรุ่ย ลู่เสวี่ยเหมย และตงเหมียวเหมี่ยวต่างก็มีองุ่นเขียวคนละกล่อง นอกจากนี้ยังมีสตรอว์เบอร์รีอะไรเทือกนั้นอีกด้วย ชนิดค่อนข้างหลากหลายครบครันทีเดียว

จีน

“谁买的水果,怎么没我的份儿?”

ไทย

“ใครซื้อผลไม้มา ทำไมไม่มีส่วนของฉันล่ะ”

จีน

“老板娘给买的!”文锦瑞甜甜地说了一句。

ไทย

“เถ้าแก่เนี้ยซื้อให้ครับ!” เหวินจิ่นรุ่ยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใส

จีน

江勤笑了,心说你们真会胡扯,那个傻乎乎的小可爱哪里懂得这种招揽人心的手段:“别扯,到底谁买的?”

ไทย

เจียงฉินหัวเราะ ในใจคิดว่าพวกนายช่างพล่ามไร้สาระเก่งจริง ยัยตัวน้อยแสนซื่อนั่นจะไปเข้าใจวิธีซื้อใจคนแบบนี้ได้ยังไง “อย่ามามั่ว สรุปใครซื้อกันแน่”

จีน

苏奈抬起头:“真的是老板娘给买的,她下午放学的时候来了一趟,买了好多水果给我们吃,老板,老板娘可比你大方多了。”

ไทย

ซูไน่เงยหน้าขึ้น “เถ้าแก่เนี้ยซื้อให้จริงๆ ค่ะ ตอนบ่ายหลังเลิกเรียนเธอแวะมาที่นี่ ซื้อผลไม้มาให้พวกเรากินเยอะมาก เถ้าแก่คะ เถ้าแก่เนี้ยใจป้ำกว่าคุณตั้งเยอะ”

จีน

“?”

ไทย

“?”

จีน

江勤有些发懵,心说你们说的那个老板娘和我心里想的那个老板娘真的是一个人吗?

ไทย

เจียงฉินถึงกับมึนงงไปบ้าง ในใจคิดว่าเถ้าแก่เนี้ยที่พวกนายพูดถึงกับเถ้าแก่เนี้ยที่ฉันคิดในใจนี่เป็นคนคนเดียวกันแน่เหรอ

จีน

……

ไทย

…

จีน

深夜,出了创业基地的大门,简纯的脑子仍旧懵懵的。

ไทย

ดึกสงัด ยามก้าวออกจากประตูศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ สมองของเจี่ยนฉุนยังคงมึนงงอยู่

จีน

校花比赛的事情她知道,甚至还给自己报了名,喜甜奶茶店的爆红她也知道,甚至还喝过好多次。

ไทย

เรื่องการประกวดดาวมหาวิทยาลัยเธอรู้ดี แถมยังเคยลงสมัครเองด้วย เรื่องที่ร้านชานมสี่เถียนโด่งดังเป็นพลุแตกเธอก็รู้ อีกทั้งยังเคยดื่มมาแล้วตั้งหลายครั้ง

จีน

上周三的那堂经济学,老师还拿这件事举过例子,说这个人各种有想法,各种有能力,胆大心细无所不能,还说这个人绝对不会停步于此。

ไทย

ในวิชาเศรษฐศาสตร์เมื่อวันพุธที่แล้ว อาจารย์ยังยกเรื่องนี้มาเป็นตัวอย่าง พลางบอกว่าคนคนนี้มีความคิดสร้างสรรค์สารพัด มีความสามารถรอบด้าน กล้าได้กล้าเสียแต่ละเอียดรอบคอบ ทำได้ทุกสิ่งทุกอย่าง อีกทั้งยังบอกว่าคนผู้นี้ไม่มีทางหยุดอยู่เพียงแค่นี้อย่างแน่นอน

จีน

但她完全想不到这个网站的老板是江勤。

ไทย

แต่เธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเจ้าของเว็บไซต์นี้จะเป็นเจียงฉิน

จีน

那个浮夸男?

ไทย

ผู้ชายขี้เก๊กคนนั้นน่ะนะ

จีน

不,他真的是个浮夸男吗?

ไทย

ไม่สิ เขาเป็นผู้ชายขี้เก๊กจริงๆ น่ะเหรอ

จีน

简纯不禁想起了刚才在南街的一幕,江勤一来就控制住了场面,找人买饭,吩咐庄晨去买牛奶,问出事情的缘由,一步步的,做的细致又稳妥。

ไทย

เจี่ยนฉุนอดนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่ถนนสายใต้เมื่อครู่ไม่ได้ ทันทีที่เจียงฉินมาถึงก็ควบคุมสถานการณ์ไว้ได้อยู่หมัด ทั้งหาคนไปซื้อข้าว สั่งให้จวงเฉินไปซื้อนม สอบถามสาเหตุของเรื่องราว ทุกขั้นตอนล้วนทำได้อย่างละเอียดรอบคอบและสุขุมมั่นคง

จีน

如果换成她……

ไทย

หากเปลี่ยนเป็นเธอ…

จีน

不,换成在场的任何一个人都不可能做的这么周到。

ไทย

ไม่สิ เปลี่ยนเป็นใครก็ตามที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้น ก็ไม่มีทางจัดการได้รอบคอบถึงเพียงนี้

จีน

一念及此,简纯忍不住转过头去,发现宋晴晴、蒋恬和潘秀也是懵懵的,眼神里全都是不可思议。

ไทย

เมื่อคิดได้ดังนี้ เจี่ยนฉุนก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง และพบว่าซ่งฉิงฉิง เจียงเถียน และพานซิ่วต่างก็กำลังยืนมึนงงอยู่เช่นกัน แววตาของทุกคนเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

จีน

“江勤是知乎的老板?”

ไทย

“เจียงฉินเป็นเจ้าของจือฮูเหรอ”

จีน

“江勤刚才单手开奥迪真的好帅!”

ไทย

“เมื่อกี้ตอนเจียงฉินขับออดี้มือเดียวนี่เท่ชะมัดเลย!”

จีน

“我听说知乎上个月光广告费就拿到了五十多万。”

ไทย

“ฉันได้ยินมาว่าแค่ค่าโฆษณาเดือนที่แล้วของจือฮูก็ได้ไปตั้งกว่าห้าแสนแล้วนะ”

จีน

“有钱又有能力,我的天,我男神真的太迷人了!”

ไทย

“ทั้งรวยทั้งเก่ง คุณพระช่วย เทพบุตรของฉันช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน!”

จีน

正说话的功夫,一道黑影忽然骑着车子飞奔而来,正是被淋的不行的庄晨。

ไทย

ระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเงาร่างสีดำร่างหนึ่งปั่นจักรยานพุ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว ซึ่งก็คือจวงเฉินที่เปียกฝนจนโชกนั่นเอง

จีน

他本来是朝着宿舍的方向去的,但看到简纯后立马拐了个弯,捏刹车的时候还漂移了一下,看上去巨帅。

ไทย

เดิมทีเขากำลังมุ่งหน้าไปยังหอพัก ทว่าพอเห็นเจี่ยนฉุนก็เลี้ยวโค้งทันที ตอนบีบเบรกยังดริฟต์ไปทีหนึ่ง ดูเท่ระเบิดไปเลย

จีน

没办法,暖男排狗后。

ไทย

ช่วยไม่ได้ ผู้ชายแสนดีมีค่าน้อยกว่าหมา

จีน

车子硬塞六个人还行,但多一个都装不下,谁叫庄晨是暖男呢?得谦让啊,得说你们先走吧,我一个人回去就行,得说没关系,你们不用担心我。

ไทย

รถยนต์ยัดคนเข้าไปหกคนยังพอไหว แต่ถ้าเพิ่มอีกคนเดียวก็รับไม่ไหวแล้ว ใครใช้ให้จวงเฉินเป็นผู้ชายแสนดีกันล่ะ ต้องเสียสละสิ ต้องบอกว่าพวกเธอไปกันก่อนเถอะ ฉันกลับคนเดียวได้ ต้องบอกว่าไม่เป็นไร พวกเธอไม่ต้องเป็นห่วงฉัน

จีน

所以为什么说暖男比舔狗都不如?

ไทย

เพราะเหตุนี้ทำไมถึงบอกว่าผู้ชายแสนดียังแย่กว่าพวกสุนัขเลียเสียอีก

จีน

舔狗要是真的没脸没皮起来,说不定真的能占到点便宜,但暖男就不行了,又得舔又得绅士,到最后毛都落不着。

ไทย

สุนัขเลียหากหน้าหนาไร้ยางอายจริงๆ ไม่แน่อาจจะได้เปรียบอะไรขึ้นมาบ้าง แต่ผู้ชายแสนดีทำไม่ได้ ทั้งต้องคอยตามเอาใจทั้งต้องเป็นสุภาพบุรุษ สุดท้ายแม้แต่ขนสักเส้นก็ไม่ได้อะไรติดมือกลับไปเลย

จีน

“纯纯,你们怎么在这里?”庄晨从车子上下来,一脸关切。

ไทย

“ฉุนฉุน ทำไมพวกเธอมาอยู่ที่นี่ล่ะ” จวงเฉินลงจากจักรยาน ใบหน้าเต็มไปด้วยความห่วงใย

จีน

“是江勤带我们过来的。”简纯说江勤名字的时候声音有点发颤。

ไทย

“เจียงฉินพาพวกเรามาน่ะ” ตอนที่เจี่ยนฉุนเอ่ยชื่อเจียงฉิน น้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อย

จีน

庄晨也没细问,只是有些埋怨:“都不把你们送到宿舍,一点也不绅士,这样吧,我送你们回去?”

ไทย

จวงเฉินไม่ได้ซักไซ้รายละเอียด เพียงแต่บ่นพึมพำอย่างไม่พอใจ “ไม่ยอมไปส่งพวกเธอถึงหอพักเลย ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลย เอาแบบนี้ไหม ฉันไปส่งพวกเธอกลับเอง”

จีน

“算了,雨这么大,你先回去吧,别折腾了,我脑子有点乱,不想说话。”简纯没给庄晨说第二句话的机会,转身就走了。

ไทย

“ช่างเถอะ ฝนตกหนักขนาดนี้ นายรีบกลับไปก่อนเถอะ ไม่ต้องลำบากหรอก ตอนนี้หัวฉันค่อนข้างสับสน ไม่อยากพูดอะไร” เจี่ยนฉุนไม่เปิดโอกาสให้จวงเฉินได้พูดประโยคที่สอง หมุนตัวเดินจากไปทันที

จีน

“……”

ไทย

“…”

จีน

看着简纯离开,庄晨微微叹了口气,但又没太多的失落。

ไทย

เมื่อมองดูเจี่ยนฉุนเดินจากไป จวงเฉินก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไรมากมาย

จีน

他觉得简纯肯定是受到了太大的惊吓,现在有点失魂落魄是很正常的。

ไทย

เขาคิดว่าเจี่ยนฉุนคงจะตกใจมากเกินไป ตอนนี้จึงดูเหม่อลอยไร้สติไปบ้างซึ่งเป็นเรื่องปกติธรรมดา

จีน

于是庄晨又重新骑上自行车,往男生宿舍赶,最后来到了宿舍楼,却没着急回去,而是捏着二百块钱来了302,塞到了江勤的手里。

ไทย

ด้วยเหตุนี้จวงเฉินจึงขึ้นขี่จักรยานอีกครั้ง รีบมุ่งหน้าไปยังหอพักชาย ในที่สุดก็มาถึงอาคารหอพัก ทว่าเขากลับไม่รีบกลับห้อง แต่กำเงินสองร้อยหยวนเดินมาที่ห้อง 302 แล้วยัดใส่มือของเจียงฉิน

จีน

给老太太买牛奶买药膏的钱本来就是江勤垫付的,所以江勤很自然地就接了过来。

ไทย

เงินที่ซื้อนมและยาทาให้หญิงชราเดิมทีเป็นเจียงฉินที่สำรองจ่ายไปก่อน ดังนั้นเจียงฉินจึงรับมาอย่างเป็นธรรมชาติ

จีน

“简纯给的?”

ไทย

“เจี่ยนฉุนให้มาเหรอ”

จีน

“我给的。”庄晨眯眼一笑。

ไทย

“ฉันให้เอง” จวงเฉินหรี่ตายิ้ม

จีน

江勤搓了两下衬衣的领子,忍不住一笑:“她撞了人,你给钱,什么操作?”

ไทย

เจียงฉินลูบคอเสื้อเชิ้ตสองที อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เธอชนคน แต่นายจ่ายเงิน นี่มันการกระทำแบบไหนกัน”

จีน

“我和简纯之间不分彼此,就像你和冯楠舒一样。”

ไทย

“ระหว่างฉันกับเจี่ยนฉุนไม่แบ่งแยกของเธอของฉัน ก็เหมือนกับนายและเฝิงหนานซูนั่นแหละ”

จีน

“……”

ไทย

“…”

จีน

江勤微微一笑,给他一个温暖的眼神作为鼓励,心说兄弟你没事儿可以去建筑工地溜达溜达,不然你肯定要废了。

ไทย

เจียงฉินยิ้มน้อยๆ ส่งสายตาอันอบอุ่นให้เป็นกำลังใจ ในใจคิดว่าพี่ชาย ถ้านายว่างๆ ลองไปเดินเล่นที่เขตก่อสร้างดูนะ ไม่อย่างนั้นนายต้องพังไม่เป็นท่าแน่ๆ

จีน

爱情这件事,就是旁观者清,当局者迷,别人救不了,只能自救。

ไทย

เรื่องของความรักก็เป็นแบบนี้ คนนอกมองเห็นกระจ่าง คนในมืดแปดด้าน คนอื่นช่วยไม่ได้ มีแต่ต้องช่วยตัวเองเท่านั้น

จีน

庄晨在302坐了没一会儿就回去了,走的时候脸上带着浅浅的微笑,与躺在床上的任自强如出一辙。

ไทย

จวงเฉินนั่งอยู่ในห้อง 302 ได้ไม่นานก็กลับไป ตอนเดินออกไปบนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ พิมพ์เดียวกับเหรินจื้อเฉียงที่นอนอยู่บนเตียงเป๊ะ

จีน

妙,妙哉。

ไทย

ยอด ยอดเยี่ยมจริงๆ

จีน

江勤把水倒掉,路过床边的时候看到曹广宇还在打字。

ไทย

เจียงฉินเทน้ำทิ้ง ตอนเดินผ่านข้างเตียงก็เห็นเฉากว่างอวี่ยังคงพิมพ์ข้อความอยู่

จีน

“你干什么呢?”

ไทย

“นายทำอะไรอยู่น่ะ”

จีน

“没事,和一个论坛网友聊聊天。”

ไทย

“ไม่มีอะไร แค่คุยกับชาวเน็ตในเว็บบอร์ดนิดหน่อย”

จีน

“……”

ไทย

“…”

จีน

第二天一早,雨不知道什么时候停了,外面一片天朗气清。

ไทย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฝนหยุดตกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ด้านนอกท้องฟ้าแจ่มใสอากาศปลอดโปร่ง

จีน

早上的课是一节合堂,还是和四班一起上,所以江勤早早地来到了教室,见到了穿着白色卫衣的冯楠舒。

ไทย

คาบเรียนตอนเช้าเป็นชั้นเรียนรวม และยังคงเรียนร่วมกับห้องสี่ ดังนั้นเจียงฉินจึงมาถึงห้องเรียนแต่เช้าตรู่ และได้พบกับเฝิงหนานซูที่สวมเสื้อฮู้ดสีขาว

จีน

她正安安静静的坐着,旁边则是狗头军师高文慧。

ไทย

เธอกำลังนั่งอยู่อย่างเงียบๆ ส่วนข้างๆ คือกุนซือจอมวางแผนอย่างเกาเหวินฮุ่ย

จีน

“你昨天去208了?还买了水果?”江勤坐到了冯楠舒的边上。

ไทย

“เมื่อวานเธอไปที่ห้อง 208 มาเหรอ แถมยังซื้อผลไม้ไปด้วย?” เจียงฉินนั่งลงข้างเฝิงหนานซู

จีน

冯楠舒点点头:“去了。”

ไทย

เฝิงหนานซูพยักหน้า “ไปมา”

จีน

江勤觉得非常的不可思议:“不可能啊,你应该做不出这种事情啊,是不是有人教你?”

ไทย

เจียงฉินรู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง “เป็นไปไม่ได้ เธอไม่น่าจะทำเรื่องแบบนี้เป็น มีคนสอนเธอใช่ไหม”

จีน

高文慧听完之后直接笑了:“当然是我教的了,老板娘不得经常去公司看看吗?万一老板身边有穿黑丝袜的女秘书呢?再说了,自家员工,买点水果犒劳一下有什么的?”

ไทย

เกาเหวินฮุ่ยได้ยินเข้าก็หัวเราะออกมาทันที “ก็ต้องเป็นฉันสอนอยู่แล้วสิ เถ้าแก่เนี้ยไม่ต้องไปตรวจดูบริษัทบ่อยๆ หรือไง เผื่อว่าข้างกายเถ้าแก่จะมีเลขาสาวสวมถุงน่องดำล่ะ อีกอย่าง พนักงานของตัวเอง ซื้อผลไม้ไปให้เป็นรางวัลหน่อยจะเป็นไรไป”

จีน

“……”

ไทย

“…”

จีน

江勤忽然明白了,高文慧根本就不是磕cp啊,这狗头军师是把他们当成恋爱养成游戏了:“高文慧,我劝你最好少管闲事。”

ไทย

เจียงฉินพลันเข้าใจทันที เกาเหวินฮุ่ยไม่ได้แค่จิ้นเฉยๆ เสียแล้ว กุนซือจอมป่วนคนนี้กำลังมองพวกเขาเป็นเกมจีบสาวต่างหาก “เกาเหวินฮุ่ย ฉันขอเตือนว่าอย่ายุ่งเรื่องชาวบ้านจะดีกว่า”

จีน

“怎么了?”高文慧一脸不服。

ไทย

“ทำไมล่ะ” เกาเหวินฮุ่ยทำหน้าไม่ยอมแพ้

จีน

“冯楠舒,你不许听她的。”

ไทย

“เฝิงหนานซู เธอห้ามฟังเธอนะ”

จีน

“噢。”

ไทย

“อื้ม”

จีน

冯楠舒看向高文慧:“高文慧,我以后不听你的了。”

ไทย

เฝิงหนานซูหันไปมองเกาเหวินฮุ่ย “เกาเหวินฮุ่ย ต่อไปนี้ฉันจะไม่ฟังเธอแล้ว”

จีน

“好一个夫唱妇随!”高文慧一阵猛磕。

ไทย

“สามีนำภรรยาตามได้ยอดเยี่ยมจริงๆ!” เกาเหวินฮุ่ยฟินจนแทบคลั่ง

จีน

与此同时,坐在他们后面的庄晨把一杯温热的牛奶递给了简纯,然后坐下来,想着找个话题聊些什么,却发现简纯正看着江勤的背影发呆,脸上不断地浮现出茫然、烦躁以及失落的感觉。

ไทย

ในขณะเดียวกัน จวงเฉินที่นั่งอยู่ด้านหลังพวกเขาก็ยื่นนมอุ่นๆ แก้วหนึ่งให้เจี่ยนฉุน จากนั้นก็นั่งลง คิดจะหาหัวข้อสนทนาขึ้นมาคุย ทว่ากลับพบว่าเจี่ยนฉุนกำลังเหม่อมองแผ่นหลังของเจียงฉิน บนใบหน้าปรากฏความรู้สึกเลื่อนลอย หงุดหงิด และผิดหวังผุดขึ้นมาไม่หยุด

จีน

“纯纯,你怎么了?”庄晨忍不住开口。

ไทย

“ฉุนฉุน เธอเป็นอะไรไปเหรอ” จวงเฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

จีน

简纯回过神:“没事,我在想昨天的那个老太太,不知道她现在怎么样了。”

ไทย

เจี่ยนฉุนได้สติกลับมา “ไม่มีอะไร ฉันแค่กำลังคิดถึงคุณยายคนเมื่อวาน ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอเป็นอย่างไรบ้างแล้ว”

จีน

“那等下了课之后我陪你去看看吧,不过你不要抱太大希望,那个论坛的帖子刷新速度比我给你发消息的速度都快,又没有什么爆点,估计早就沉了。”

ไทย

“งั้นหลังเลิกเรียนฉันไปดูเป็นเพื่อนเธอแล้วกัน แต่เธออย่าตั้งความหวังไว้สูงเกินไปล่ะ ความเร็วในการรีเฟรชกระทู้ของเว็บบอร์ดนั้นเร็วยิ่งกว่าความเร็วที่ฉันส่งข้อความหาเธอเสียอีก แถมยังไม่มีประเด็นหวือหวาอะไร คาดว่าคงจมหายไปนานแล้ว”

จีน

感谢盟主我还是从前那个少年,欠加更一章,感谢冰雪小雪儿,欠加更一章,今晚不用睡了,真嗨皮啊。

ไทย

ขอบคุณหัวหน้าพันธมิตร ฉันยังคงเป็นเด็กหนุ่มคนเดิมคนนั้น ติดค้างเพิ่มอีกหนึ่งตอน ขอบคุณปิงเสวี่ยเสี่ยวเสวี่ยเอ๋อร์ ติดค้างเพิ่มอีกหนึ่งตอน คืนนี้ไม่ต้องนอนแล้ว มีความสุขจริงๆ เลย

จีน

(本章完)

ไทย

(จบบทนี้)

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน