พ่อ แม่
爸爸,母亲แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
第564章 爸爸,母亲
ไทย
บทที่ 564 พ่อ คุณแม่
จีน
冯家老太太的寿宴从五天前就开始办了,但是主要的基调还是商业社交,尤其是房地产领域、投资界以及做外贸的,来的人很多。
ไทย
งานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณย่าผู้เฒ่าตระกูลเฝิงเริ่มจัดขึ้นตั้งแต่เมื่อห้าวันก่อน ทว่าบรรยากาศหลักยังคงเป็นการเข้าสังคมเชิงธุรกิจ โดยเฉพาะในแวดวงอสังหาริมทรัพย์ วงการการลงทุน และผู้ทำธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ มีผู้มาร่วมงานมากมาย
จีน
其中还有银行总裁、电信公司高管、以及一些传统制造业的大佬。
ไทย
ในจำนวนนั้นยังมีประธานธนาคาร ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทโทรคมนาคม ตลอดจนผู้มีอิทธิพลในอุตสาหกรรมการผลิตแบบดั้งเดิมบางรายด้วย
จีน
冯老太太身体状况不太好,见客比较困难。
ไทย
สุขภาพของคุณย่าเฝิงไม่ค่อยสู้ดีนัก การออกมาพบแขกจึงค่อนข้างลำบาก
จีน
所以,最近几天基本都是冯世华和秦静秋在招待来往的宾客。
ไทย
ดังนั้นช่วงไม่กี่วันมานี้จึงเป็นเฝิงซื่อหัวและฉินจิ้งชิวที่คอยต้อนรับแขกเหรื่อที่แวะเวียนมาเป็นหลัก
จีน
而小富婆则一直陪在老太太的左右,偶尔会陪叔叔婶婶去面见一些亲戚。
ไทย
ส่วนแม่หนูเศรษฐีคอยอยู่เคียงข้างคุณย่าตลอดเวลา มีเพียงบางครั้งที่ติดตามคุณอาและอาสะใภ้ไปพบปะญาติๆ บ้าง
จีน
等到宴请宾朋的环节结束,这里才有了片刻的宁静。
ไทย
กระทั่งช่วงเวลาจัดเลี้ยงต้อนรับแขกเหรื่อสิ้นสุดลง ที่นี่ถึงได้มีความสงบชั่วครู่
จีน
而真正以冯老太太为主角的寿宴,则是在第四天,来参加宴会的都是很亲近的亲戚,以及合作十分紧密的企业及领导。
ไทย
ส่วนงานเลี้ยงฉลองวันเกิดที่คุณย่าเฝิงเป็นตัวเอกอย่างแท้จริงนั้นจัดขึ้นในวันที่สี่ ผู้ที่มาร่วมงานล้วนเป็นญาติสนิทชิดเชื้อ รวมถึงองค์กรธุรกิจและผู้นำที่มีความร่วมมือกันอย่างใกล้ชิด
จีน
冯楠舒坐在婶婶旁边,看着那些身穿晚礼服的人,在觥筹交错之间推杯换盏,表情略显呆萌。
ไทย
เฝิงหนานซูนั่งอยู่ข้างอาสะใภ้ เธอมองดูผู้คนที่สวมชุดราตรีชนแก้วสังสรรค์กันอย่างคึกคักด้วยสีหน้าดูมึนๆ บ้องแบ๊วเล็กน้อย
จีน
其实她和冯家,是有那么一点格格不入的。
ไทย
อันที่จริงเธอกับตระกูลเฝิงนั้นเข้ากันไม่ได้อยู่บ้างเล็กน้อย
จีน
哪怕是受邀前来贺寿的亲戚,对她来说都显得很陌生。
ไทย
แม้แต่ญาติๆ ที่ได้รับเชิญมาร่วมอวยพรวันเกิด สำหรับเธอก็ยังดูแปลกหน้าเหลือเกิน
จีน
甚至都不如鸿荣家园的那些穿着朴素的三大爷,二奶奶,六婶,三姑来的亲切。
ไทย
กระทั่งยังเทียบไม่ได้กับความสนิทสนมเป็นกันเองของผู้คนในชุดเรียบง่ายอย่างซานต้าเหยีย ย่ารอง อาสะใภ้หก และอาสามแห่งหงหรงเจียหยวนด้วยซ้ำ
จีน
她可以一路小跑着到三大爷的店里喊一句,江勤家的来了,但也说不出自己是冯家大小姐这种话。
ไทย
เธอสามารถวิ่งเหยาะๆ ไปที่ร้านของซานต้าเหยียแล้วตะโกนว่า คนบ้านเจียงฉินมาแล้ว แต่กลับไม่สามารถพูดคำว่าตัวเองคือคุณหนูใหญ่ตระกูลเฝิงออกมาได้
จีน
所以她也不知道该做什么,除了吃东西,就是一个人发呆。
ไทย
ดังนั้นเธอจึงไม่รู้ว่าควรทำอะไร นอกจากการกินแล้ว ก็นั่งเหม่อลอยอยู่คนเดียว
จีน
而冯家的一些远房亲戚对冯楠舒,其实也是有点陌生的。
ไทย
ส่วนญาติห่างๆ บางคนของตระกูลเฝิงเองก็รู้สึกไม่คุ้นเคยกับเฝิงหนานซูเช่นกัน
จีน
被介绍说是冯世荣的大女儿的时候,不管是亲朋还是好友,大家都会愣了一下。
ไทย
ยามที่ได้รับการแนะนำว่าเธอเป็นลูกสาวคนโตของเฝิงซื่อหรง ไม่ว่าจะเป็นญาติสนิทหรือมิตรสหาย ทุกคนต่างพากันชะงักไปชั่วขณะ
จีน
然后嘴上亲切的不行,背地里却嘟囔着,冯家老大不是只有一个儿子么。
ไทย
จากนั้นแม้ปากจะทักทายอย่างสนิทสนมเป็นล้นพ้น แต่ลับหลังกลับพึมพำกันว่า ลูกชายคนโตของตระกูลเฝิงไม่ใช่มีลูกชายแค่คนเดียวหรอกหรือ
จีน
其实这种情况,并不奇怪。
ไทย
ที่จริงสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้น่าแปลกใจแต่อย่างใด
จีน
是“母亲”把她保护的太好了,不为外人所知。
ไทย
เป็นเพราะ “คุณแม่” ปกป้องเธอไว้ดีเกินไป จนคนภายนอกไม่เคยล่วงรู้
จีน
这样一来,就没有人记得冯家老大还有第一任妻子了。
ไทย
เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงไม่มีใครจำได้เลยว่าลูกชายคนโตของตระกูลเฝิงเคยมีภรรยาคนแรกมาก่อน
จีน
然后宴会正式开始,到处串场敬酒的人络绎不绝。
ไทย
หลังจากนั้นงานเลี้ยงจึงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ ผู้คนที่เดินสายไปมาเพื่อชนแก้วคารวะสุรามีอยู่อย่างไม่ขาดสาย
จีน
冯世华的存在感略低,大部分商界及政界人士第一个找的不是他,而是秦静秋。
ไทย
ตัวตนของเฝิงซื่อหัวค่อนข้างจืดจาง คนในแวดวงธุรกิจและการเมืองส่วนใหญ่ไม่ได้เข้ามาหาเขาเป็นคนแรก แต่กลับมุ่งตรงไปหาฉินจิ้งชิว
จีน
但冯世华本身对这种商业社交也不太感兴趣,有人来就多聊两句,没人来就和冯楠舒讨论江勤,一整个淡然闲适。
ไทย
แต่ตัวเฝิงซื่อหัวเองก็ไม่ได้สนใจการเข้าสังคมทางธุรกิจแบบนี้นัก หากมีคนมาหาก็คุยด้วยสองสามประโยค หากไม่มีใครมาก็ชวนเฝิงหนานซูคุยเรื่องเจียงฉิน ท่าทางดูสงบผ่อนคลายไปทั้งตัว
จีน
“叔叔,我什么时候可以回去。”
ไทย
“คุณอา หนูจะกลับได้เมื่อไหร่”
จีน
“你想江勤了?”
ไทย
“คิดถึงเจียงฉินแล้วเหรอ”
จีน
冯楠舒轻轻点头。
ไทย
เฝิงหนานซูพยักหน้าเบาๆ
จีน
冯世华看向秦静秋:“你婶婶不是借了一星期?”
ไทย
เฝิงซื่อหัวหันไปมองฉินจิ้งชิว “อาสะใภ้ของเธอไม่ได้ขอยืมตัวมาหนึ่งสัปดาห์หรอกเหรอ”
จีน
“早点还,下次好借!”
ไทย
“คืนเร็วหน่อย ครั้งหน้าจะได้ยืมง่ายๆ!”
จีน
“你这丫头,胳膊肘真能往外拐。”
ไทย
“ยัยเด็กคนนี้นี่ เข้าข้างคนนอกเก่งจริงๆ”
จีน
冯楠舒眯起眼睛:“我下次还来会来看叔叔婶婶的。”
ไทย
เฝิงหนานซูหยีตาลง “ครั้งหน้าหนูจะกลับมาเยี่ยมคุณอากับอาสะใภ้อีก”
จีน
秦静秋和东南亚外贸大王聊完了天,忍不住凑过来看了他们一眼:“伱们啊,就光看我一个人在外敬酒,坐的倒是安稳。”
ไทย
ฉินจิ้งชิวคุยกับเจ้าพ่อการค้าระหว่างประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เสร็จแล้ว จึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้ามามองพวกเขาแวบหนึ่ง “พวกเธอนี่นะ เอาแต่ดูฉันเดินชนแก้วอยู่คนเดียว นั่งกันสบายใจเฉิบเลยนะ”
จีน
“老婆,你知道我性子的,我不喜欢这种场合。”
ไทย
“คุณก็รู้นิสัยผม ผมไม่ชอบงานแบบนี้”
จีน
“婶婶你知道我的,我社恐。”
ไทย
“อาสะใภ้ก็รู้ว่าหนูเป็นคนกลัวการเข้าสังคม”
จีน
秦静秋抿嘴看着他们两个,嘴角挂着浅笑:“你俩真像是父女俩。”
ไทย
ฉินจิ้งชิวเม้มปากมองพวกเขาทั้งสอง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏที่มุมปาก “พวกเธอนี่เหมือนพ่อลูกกันจริงๆ”
จีน
她其实挺惊讶冯楠舒这几天的表现的,虽然还是习惯于面无表情地面对别人,但眼神里的紧张明显不见了。
ไทย
ความจริงเธอค่อนข้างประหลาดใจกับการแสดงออกของเฝิงหนานซูในช่วงสองสามวันนี้ แม้จะยังเคยชินกับการทำหน้านิ่งไร้อารมณ์ใส่คนอื่น ทว่าความประหม่าในแววตานั้นกลับเลือนหายไปอย่างเห็นได้ชัด
จีน
哪怕是在这种人很多的场合也能坐得下,明显是不再社恐了。
ไทย
แม้จะอยู่ในสถานที่ที่มีผู้คนมากมายเช่นนี้ก็ยังนั่งอยู่ได้ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้กลัวการเข้าสังคมอีกต่อไปแล้ว
จีน
江勤真的是用了三年的时间,做到了她好多年都做不到的事情。
ไทย
เจียงฉินใช้เวลาสามปีทำสิ่งที่เธอพยายามทำมาหลายปีแต่ทำไม่สำเร็จได้จริงๆ
จีน
其实整个寿宴上都有很多家世非常不错的少爷们,长得也很帅气,看到冯楠舒的时候,都会眼前一亮,想要认识一下。
ไทย
ความจริงแล้วในงานเลี้ยงวันเกิดมีคุณชายจากตระกูลดีๆ มากมาย หน้าตาก็หล่อเหลา ยามที่ได้เห็นเฝิงหนานซูต่างก็ตาเป็นประกาย อยากจะเข้าไปทำความรู้จัก
จีน
但秦静秋不允许,这些人也只好作罢。
ไทย
แต่ฉินจิ้งชิวไม่อนุญาต คนเหล่านั้นจึงได้แต่ยอมรามือไป
จีน
没办法,我家女儿有主了。
ไทย
ช่วยไม่ได้ ลูกสาวบ้านฉันมีเจ้าของแล้ว
จีน
随着时间的推移,一场宴会终于结束,表面上极为光鲜的秦静秋,此时有些累的站不住了。
ไทย
เมื่อเวลาผ่านไป งานเลี้ยงในที่สุดก็เลิกรา ฉินจิ้งชิวที่เบื้องหน้าดูเปล่งประกายเจิดจรัส บัดนี้กลับเหนื่อยล้าจนแทบยืนไม่ไหว
จีน
在返回佘山庄园的路上,冯世华就极有眼力介地对着老婆的肩膀一阵揉捏。
ไทย
ระหว่างทางกลับคฤหาสน์เสอซาน เฝิงซื่อหัวก็รู้ความอย่างยิ่ง รีบนวดไหล่ให้ภรรยาเป็นการใหญ่
จีน
冯楠舒就呆呆地坐在旁边,认真学习。
ไทย
เฝิงหนานซูนั่งบื้ออยู่ข้างๆ คอยตั้งใจศึกษาเรียนรู้
จีน
很快,司机就把车开到了佘山庄园,不过让秦静秋感到意外的是,等走进家门之后,客厅里正坐着三个人。
ไทย
ไม่นานคนขับรถก็พามาถึงคฤหาสน์เสอซาน ทว่าสิ่งที่ทำให้ฉินจิ้งชิวรู้สึกประหลาดใจก็คือ หลังจากเดินเข้าประตูบ้านไป ในห้องรับแขกกลับมีคนนั่งอยู่สามคน
จีน
一个身材魁梧的高大男人,穿着黑色衬衫,正在泡茶。
ไทย
ชายร่างสูงใหญ่กำยำคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตสีดำกำลังชงชาอยู่
จีน
一个穿着一袭白裙,肩上披着皮草,看上去保养的很好的女人。
ไทย
หญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดกระโปรงสีขาว พาดผ้าคลุมขนสัตว์ไว้บนบ่า ดูแลรูปร่างหน้าตามาเป็นอย่างดี
จีน
另外还有一个小男孩,正坐在沙发上,手里摆弄着一只玩具飞机。
ไทย
นอกจากนี้ยังมีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ อีกคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟา ในมือกำลังเล่นเครื่องบินของเล่น
จีน
男人泡好了茶,先端了一杯给旁边的女人,然后又伸手逗弄了一下旁边的小男孩,笑容里充满了亲切。
ไทย
ชายคนนั้นชงชาเสร็จแล้วก็ยกถ้วยหนึ่งให้หญิงสาวข้างกายก่อน จากนั้นก็ยื่นมือไปหยอกล้อเด็กผู้ชายตัวเล็กข้างๆ รอยยิ้มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นอ่อนโยน
จีน
“大哥?你怎么回来了?”
ไทย
“พี่ใหญ่ พี่กลับมาได้ยังไง”
จีน
冯世华有些惊讶,脚步忍不住停住。
ไทย
เฝิงซื่อหัวรู้สึกประหลาดใจ ฝีเท้าจึงชะงักหยุดลงโดยไม่รู้ตัว
จีน
“来给咱妈祝寿。”
ไทย
“กลับมาอวยพรวันเกิดแม่ของเราน่ะสิ”
จีน
冯世荣说完话,转头看向冯楠舒:“楠舒,爸爸回来了。”
ไทย
หลังจากเฝิงซื่อหรงพูดจบก็หันไปมองเฝิงหนานซู “หนานซู พ่อกลับมาแล้วนะ”
จีน
冯楠舒沉默半晌后开口:“爸爸,母亲。”
ไทย
เฝิงหนานซูเงียบไปครู่ใหญ่ก่อนจะเอ่ยปาก “คุณพ่อ คุณแม่”
จีน
被叫母亲的女人轻轻点头,露出灿烂的微笑:“楠舒,真的是越来越漂亮了。”
ไทย
หญิงสาวผู้ถูกเรียกว่าคุณแม่พยักหน้าเบาๆ เผยรอยยิ้มสดใส “หนานซู สวยวันสวยคืนจริงๆ เลยนะ”
จีน
小富婆用右手揽住了左手的小臂,怔怔地看着穿白裙的女人,下意识地后撤了一步。
ไทย
แม่หนูเศรษฐีใช้มือขวากุมท่อนแขนซ้ายของตนไว้ เหม่อมองหญิงสาวในชุดขาวอย่างเหม่อลอยแล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว
จีน
而此时的秦静秋则暗皱眉头,表情变了又变。
ไทย
ส่วนฉินจิ้งชิวในเวลานี้ขมวดคิ้วเงียบๆ สีหน้าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
จีน
这个女人,自打生了孩子以后就一直在国外没回来过,今天忽然回来了,不知道又要搞什么幺蛾子了。
ไทย
ผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่คลอดลูกก็อยู่แต่ต่างประเทศไม่เคยกลับมาเลย วันนี้จู่ๆ กลับมา ไม่รู้ว่าจะก่อเรื่องวุ่นวายอะไรอีก
จีน
“静秋,好久不见。”
ไทย
“จิ้งชิว ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”
จีน
“好久不见,段颖。”
ไทย
“ไม่ได้เจอกันนาน ต้วนอิ่ง”
จีน
“你应该叫大嫂。”
ไทย
“เธอควรจะเรียกฉันว่าพี่สะใภ้นะ”
จีน
段颖用双手拉着肩上的皮草,踩着高跟鞋走来:“毕竟,我是你大哥的老婆,是楠舒的母亲啊。”
ไทย
ต้วนอิ่งใช้สองมือดึงขนสัตว์บนบ่า เหยียบส้นสูงเดินเข้ามา “ยังไงเสีย ฉันก็เป็นภรรยาของพี่ใหญ่เธอ และเป็นคุณแม่ของหนานซูนะ”
จีน
冯世华拉了一下老婆的袖子,然后笑脸盈盈地看向冯世荣:“大哥,好久没回来了,到我书房聊一下吧,咱俩叙叙旧。”
ไทย
เฝิงซื่อหัวดึงแขนเสื้อภรรยาไว้เล็กน้อย ก่อนจะส่งยิ้มให้เฝิงซื่อหรง “พี่ใหญ่ ไม่ได้กลับมาตั้งนาน ไปคุยกันที่ห้องหนังสือของผมหน่อยเถอะ พวกเราจะได้รำลึกความหลังกันบ้าง”
จีน
“好,正好我也有事找你。”
ไทย
“ได้สิ พอดีฉันก็มีเรื่องจะคุยกับนายเหมือนกัน”
จีน
“……”
ไทย
“…”
จีน
冯世华的书房在二楼,兄弟俩一前一后上去,进入到房门当中坐下。
ไทย
ห้องหนังสือของเฝิงซื่อหัวอยู่บนชั้นสอง สองพี่น้องเดินตามกันขึ้นไปแล้วเข้าไปนั่งในห้อง
จีน
冯世华烧水泡茶,而冯世荣则坐在沙发上,沉默许久后开口:“我去年跟你说的事情,你有没有放在心上?”
ไทย
เฝิงซื่อหัวต้มน้ำชงชา ส่วนเฝิงซื่อหรงนั่งอยู่บนโซฟา หลังจากเงียบไปนานจึงเอ่ยปาก “เรื่องที่ฉันบอกนายไปเมื่อปีที่แล้ว นายได้ใส่ใจบ้างไหม”
จีน
“嗯?你说大嫂想吃荔枝?我去年不是让人送了一批过去么?”
ไทย
“หืม พี่บอกว่าพี่สะใภ้อยากกินลิ้นจี่น่ะเหรอ ปีที่แล้วผมก็ให้คนส่งไปให้ชุดหนึ่งแล้วไม่ใช่เหรอ”
จีน
“我不是说这个,是秦氏地产的事情。”
ไทย
“ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น แต่เป็นเรื่องอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินต่างหาก”
จีน
听到这句话,冯世华倒茶的动作明显停顿了一下,接着淡然地开口:“都是自家的产业,谁来做不一样。”
ไทย
เมื่อได้ยินประโยคนี้ มือที่กำลังรินชาของเฝิงซื่อหัวก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย “ก็เป็นธุรกิจของคนกันเองทั้งนั้น ใครจะทำมันต่างกันตรงไหน”
จีน
冯世荣皱着眉头看向他:“如果都一样,为什么秦静秋要成立秦氏地产,在短短几年内吃掉冯世地产那么多的资源?”
ไทย
เฝิงซื่อหรงขมวดคิ้วมองเขา “ถ้าเหมือนกัน ทำไมฉินจิ้งชิวต้องก่อตั้งอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉิน แล้วกลืนกินทรัพยากรของอสังหาริมทรัพย์เฝิงซื่อไปมากมายขนาดนั้นภายในเวลาไม่กี่ปี”
จีน
“冯世地产太过臃肿,之前什么产业都想碰,成立了一大批无用的部门,我和静秋商量过,成立秦氏地产的目的就是为了轻装上阵,向新商业地产领域转型。”
ไทย
“อสังหาริมทรัพย์เฝิงซื่อเทอะทะเกินไป ก่อนหน้านี้อยากจะแตะต้องไปเสียทุกธุรกิจ ตั้งแผนกที่ไร้ประโยชน์ขึ้นมาตั้งมากมาย ผมกับจิ้งชิวปรึกษากันแล้ว จุดประสงค์ของการก่อตั้งอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินก็เพื่อลดภาระให้คล่องตัว และปรับเปลี่ยนทิศทางไปสู่อสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์รูปแบบใหม่”
จีน
“好,成立新公司没问题,但为什么这家公司最后却姓秦?”
ไทย
“ได้ ก่อตั้งบริษัทใหม่ไม่มีปัญหา แต่ทำไมสุดท้ายบริษัทนี้ถึงใช้นามสกุลฉิน”
จีน
冯世华把杯子推到了大哥的面前:“只是个名称而已,有那么重要么?”
ไทย
เฝิงซื่อหัวเลื่อนถ้วยชาไปตรงหน้าพี่ใหญ่ “ก็แค่ชื่อเรียกเท่านั้น มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ”
จีน
冯世荣伸手挡住了茶杯:“别避重就轻,你只是不想做生意,不是傻子!”
ไทย
เฝิงซื่อหรงยื่นมือไปขวางถ้วยชาไว้ “อย่ามาบ่ายเบี่ยงหลบเลี่ยงประเด็นสำคัญ นายแค่ไม่อยากทำธุรกิจ ไม่ได้โง่!”
จีน
“大哥,当年你们把资金全都拿到国外去做投资,商量着留一个人打理国内的生意,静秋的能力比我强,也远比我合适,这可是经过你和父亲同意的!”
ไทย
“พี่ใหญ่ ตอนนั้นพวกพี่นำเงินทุนทั้งหมดไปลงทุนที่ต่างประเทศ ตกลงกันว่าจะเหลือคนไว้ดูแลธุรกิจในประเทศคนหนึ่ง ความสามารถของจิ้งชิวเก่งกว่าผม และเหมาะสมกว่าผมมาก เรื่องนี้ผ่านความเห็นชอบจากพี่และคุณพ่อแล้วนะ!”
จีน
“同意不代表要改姓,看看秦氏地产的管理层,全都是姓秦的!”
ไทย
“เห็นชอบไม่ได้หมายความว่าจะต้องเปลี่ยนนามสกุล ดูผู้บริหารระดับสูงของอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินสิ ล้วนแต่เป็นคนแซ่ฉินทั้งนั้น!”
จีน
冯世华端着茶杯喝了一口,半晌后才幽幽开口:“你们在国外到底赔了多少钱?”
ไทย
เฝิงซื่อหัวยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง ครู่ใหญ่จึงเอ่ยขึ้นช้าๆ “พวกพี่ขาดทุนที่ต่างประเทศไปเท่าไหร่กันแน่”
จีน
冯世荣沉默了片刻:“这个不需要你操心,但我的意思也是父亲的意思,我知道你们两个夫妻感情很好,但秦静秋不能生啊,现在公司又全都是姓秦的,将来的冯世地产会是谁的?你不担心吗?”
ไทย
เฝิงซื่อหรงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้นายมาเป็นห่วง แต่ความหมายของฉันก็คือความหมายของคุณพ่อ ฉันรู้ว่าพวกนายสองสามีภรรยารักใคร่กลมเกลียวกันดี แต่ฉินจิ้งชิวมีลูกไม่ได้นะ แล้วตอนนี้บริษัทก็มีแต่คนแซ่ฉิน อนาคตอสังหาริมทรัพย์เฝิงซื่อจะเป็นของใคร นายไม่กังวลบ้างเหรอ”
จีน
冯世华眉心一皱:“我们说好的,不再讨论这种事。”
ไทย
เฝิงซื่อหัวขมวดคิ้วมุ่น “พวกเราตกลงกันแล้วว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก”
จีน
冯世荣端起茶杯,喝了一口,久久都没再出声。
ไทย
เฝิงซื่อหรงยกถ้วยชาขึ้นดื่มคำหนึ่งแล้วไม่พูดอะไรอีกเป็นเวลานาน
จีน
三分钟后,冯世荣起身离开书房,来到了客厅。
ไทย
สามนาทีต่อมา เฝิงซื่อหรงก็ลุกขึ้นออกจากห้องหนังสือเดินมายังห้องรับแขก
จีน
冯世荣已经调整好了状态,来到沙发上抱起儿子,扛在肩膀上:“走,爸爸带你去老家里看看。”
ไทย
เฝิงซื่อหรงปรับอารมณ์เรียบร้อยแล้ว เขาเดินมาที่โซฟาแล้วอุ้มลูกชายขึ้นมาขี่คอบนบ่า “ไป พ่อจะพาไปดูที่บ้านเก่า”
จีน
段颖在旁边轻笑着打他一下:“你慢点,别把儿子摔了!”
ไทย
ต้วนอิ่งที่อยู่ข้างๆ ตีเขาเบาๆ พลางหัวเราะ “คุณเบาๆ หน่อยสิ อย่าทำลูกตกนะ!”
จีน
“知道了知道了。”
ไทย
“รู้แล้วๆ”
จีน
冯世荣往上颠了两下,给小男孩逗得咯咯直笑,然后像个慈父一样,迈步朝着门外走去。
ไทย
เฝิงซื่อหรงกระดอนตัวขึ้นลงสองทีจนเด็กชายหัวเราะคิกคัก จากนั้นก็ก้าวเดินออกไปนอกประตูราวกับคุณพ่อผู้เปี่ยมด้วยความเมตตา
จีน
只是刚走了几步,冯世荣微微一愣,这才转过头:“差点忘了,楠舒跟我们一起回去吧?”
ไทย
ทว่าเพิ่งก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว เฝิงซื่อหรงก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันศีรษะกลับมา “เกือบลืมไปเลย หนานซูกลับไปด้วยกันกับพวกเราไหม”
จีน
“……”
ไทย
“…”
จีน
冯世荣在佘山庄园也有一栋别墅,就在隔壁不远的地方,虽说他只有趁着过年的时候才会偶尔回来,但因为有佣人打理,所以并没有荒废。
ไทย
เฝิงซื่อหรงเองก็มีวิลล่าหนึ่งหลังในคฤหาสน์เสอซาน อยู่ไม่ไกลในละแวกบ้านใกล้เรือนเคียง แม้เขาจะกลับมาเฉพาะช่วงปีใหม่เป็นครั้งคราวเท่านั้น แต่เพราะมีคนรับใช้คอยดูแลทำความสะอาดจึงไม่ได้ถูกทิ้งร้าง
จีน
新闻上曾报道过,说一富豪到处买别墅住不过来,最后被保姆和管家享受了,其实情况和这个也差不多。
ไทย
ในข่าวเคยรายงานไว้ว่า เศรษฐีคนหนึ่งกว้านซื้อวิลล่าไปทั่วจนอยู่ไม่หมด สุดท้ายจึงกลายเป็นแม่บ้านกับพ่อบ้านที่ได้เสวยสุขแทน สถานการณ์ในตอนนี้ก็แทบไม่ต่างกันเลย
จีน
冯楠舒默不作声地跟在那一家三口后面,走进了“老家”,坐在了沙发上。
ไทย
เฝิงหนานซูเดินตามหลังครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกนั้นเข้าไปใน “บ้านเก่า” อย่างเงียบๆ แล้วนั่งลงบนโซฟา
จีน
冯世荣一进去之后就伸了个懒腰,然后到处溜达了一圈,而段颖则把儿子放在了沙发上,轻轻耳语了两句,然后就迈步去了前面,揽住了冯世荣。
ไทย
เมื่อเฝิงซื่อหรงเข้าไปก็บิดขี้เกียจ จากนั้นจึงเดินสำรวจไปรอบๆ หนึ่งรอบ ส่วนต้วนอิ่งวางลูกชายลงบนโซฟา กระซิบข้างหูสองสามประโยค แล้วจึงก้าวไปข้างหน้าเพื่อโอบกอดเฝิงซื่อหรง
จีน
此时,那个小男孩转头看向冯楠舒,上下打量她一眼。
ไทย
เวลานี้ เด็กชายตัวน้อยหันมามองเฝิงหนานซู กวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า
จีน
“你干嘛来我家?”
ไทย
“เธอมาบ้านฉันทำไม”
จีน
小男孩开口就是美式英语,说话的时候连眉心皱在了一起:“你自己没有家吗?”
ไทย
เด็กชายเปิดปากพูดภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน ตอนพูดคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม “เธอไม่มีบ้านของตัวเองเหรอ”
จีน
冯楠舒呆呆的地沉默了一秒,用英语回答他:“我……当然有家啊。”
ไทย
เฝิงหนานซูเงียบไปหนึ่งวินาทีด้วยสีหน้าเหม่อลอย ก่อนจะตอบเขาเป็นภาษาอังกฤษ “ฉัน…มีบ้านอยู่แล้วสิ”
จีน
“你的家呢?”
ไทย
“บ้านของเธออยู่ที่ไหนล่ะ”
จีน
“在济州市金山街道鸿荣家园7栋一单元502。”
ไทย
“อยู่ที่ห้อง 502 ยูนิต 1 ตึก 7 หงหรงเจียหยวน ถนนจินซาน เมืองจี่โจว”
จีน
“那你干嘛不回自己家去,在我家干嘛。”
ไทย
“งั้นทำไมเธอถึงไม่กลับบ้านตัวเองไปล่ะ จะมาอยู่ที่บ้านฉันทำไม”
จีน
小男孩摆弄着自己手里的玩具车,彰显着童言无忌的权利。
ไทย
เด็กชายเล่นรถของเล่นในมือไปพลาง แสดงออกถึงสิทธิ์แห่งคำพูดไร้เดียงสาของเด็กอย่างเต็มที่
จีน
冯楠舒悄悄缩了一下脚,抿着嘴坐在沙发上没说话。
ไทย
เฝิงหนานซูแอบหดเท้าเข้าหาตัวเล็กน้อย เม้มปากนั่งนิ่งอยู่บนโซฟาโดยไม่พูดอะไร
จีน
然后她就看到小男孩忽然从沙发上站起来,快步跑向了段颖,又伸手去揽住了冯世荣的脖子,亲切地叫着爹地。
ไทย
จากนั้นเธอก็เห็นเด็กชายผุดลุกขึ้นจากโซฟากะทันหัน วิ่งพรวดพราดไปหาต้วนอิ่ง แล้วยื่นมือไปโอบรอบคอของเฝิงซื่อหรง พลางร้องเรียกแด๊ดดี้อย่างสนิทสนม
จีน
从始至终,冯楠舒也不知道他叫什么名字,爸爸似乎也没打算跟她说过,好像这件事并不重要。
ไทย
ตั้งแต่ต้นจนจบ เฝิงหนานซูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชื่ออะไร และคุณพ่อก็ดูเหมือนจะไม่ได้คิดจะบอกกับเธอ ราวกับว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย
จีน
(本章完)
ไทย
(จบบทนี้)
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน