เจียงฉิน ไปเดินเล่น!

Chinese

第104章 江勤，遛！

Thai

บทที่ 104 เจียงฉิน เดินเล่น!

Chinese

谁也不知道这场雨会来的这么突然。

Thai

ไม่มีใครรู้เลยว่าฝนห่านี้จะตกลงมาอย่างกะทันหันขนาดนี้

Chinese

举办颁奖典礼的时候还晴空万里，结果比赛刚结束就落下了一阵急促的大雨。

Thai

ตอนที่จัดพิธีมอบรางวัลท้องฟ้ายังคงแจ่มใสไร้เมฆหมอก แต่พอการแข่งขันเพิ่งจบลง ฝนเม็ดใหญ่ก็เทกระหน่ำลงมาอย่างรวดเร็ว

Chinese

江勤正带着冯楠舒往湖边溜达呢，见雨势这么迅猛也就只能一路小跑着回来，最后进入创业基地208躲雨。

Thai

เจียงฉินกำลังพาเฝิงหนานซูเดินเล่นไปทางริมทะเลสาบ พอเห็นว่าสายฝนโหมกระหน่ำรุนแรงเช่นนี้จึงทำได้เพียงวิ่งเหยาะๆ กลับมาตลอดทาง และสุดท้ายก็เข้ามาหลบฝนในศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ 208

Chinese

因为董文豪，苏奈、魏兰兰、庞海他们先前去操场凑热闹了，所以208空无一人，而且窗户还没关，已经有雨水溅了进来，幸好只是打湿了几张校园报，并没有祸及电脑和文件。

Thai

เนื่องจากพวกต่งเหวินหาว ซูไน่ เว่ยหลานหลาน และผางไห่ก่อนหน้านี้พากันไปมุงดูความคึกคักที่สนามกรีฑา ดังนั้นใน 208 จึงไม่มีใครอยู่เลย แถมหน้าต่างก็ยังไม่ได้ปิด ทำให้มีละอองฝนสาดเข้ามา โชคดีที่เปียกแค่หนังสือพิมพ์มหาวิทยาลัยไม่กี่ฉบับ ไม่ได้สร้างความเสียหายให้คอมพิวเตอร์และเอกสาร

Chinese

“擦擦头发，别淋感冒了。”

Thai

“เช็ดผมหน่อย เดี๋ยวจะโดนฝนจนเป็นหวัดเอา”

Chinese

江勤从抽屉翻出一条毛巾丢过去，直直盖在了冯楠舒的脸上，惹得她忍不住“啊呀”一声。

Thai

เจียงฉินรื้อผ้าขนหนูผืนหนึ่งออกมาจากลิ้นชักแล้วโยนไป คลุมหน้าเฝิงหนานซูเข้าอย่างจังจนเธอส่งเสียง “อ๊ะ” ออกมาอย่างอดไม่ได้

Chinese

“你怎么不接着？”

Thai

“ทำไมเธอไม่รับล่ะ”

Chinese

冯楠舒面无表情：“没反应过来，请给我擦一下。”

Thai

เฝิงหนานซูสีหน้าไร้อารมณ์ “ตอบสนองไม่ทัน ช่วยเช็ดให้ฉันหน่อย”

Chinese

“不愧是大小姐，支使人的习惯果然是刻在基因里的。”江勤接过毛巾，在她靓丽的长发上胡乱揉擦了几下。

Thai

“สมกับเป็นคุณหนูใหญ่ นิสัยชอบใช้คนอื่นนี่ฝังอยู่ในยีนจริงๆ” เจียงฉินหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาแล้วขยี้เช็ดผมยาวสลวยของเธอแบบส่งๆ ไปสองสามที

Chinese

冯楠舒对他的敷衍略感不满，眼神清清冷冷地开口：“江勤，瞄准一点，不要擦我嘴里。”

Thai

เฝิงหนานซูรู้สึกไม่พอใจกับความขอไปทีของเขาเล็กน้อย สายตาเย็นชาเอ่ยขึ้น “เจียงฉิน เล็งให้ตรงหน่อย อย่าเช็ดเข้าไปในปากฉัน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

下雨天是很无聊的，尤其是在办公室，又不能躺着，最舒服的地方也不过是隔壁207的沙发，于是江勤就把卢雪梅的电脑搬到了207，打算找个电影看看，然后陪小富婆等到雨停。

Thai

วันฝนตกช่างน่าเบื่อยิ่งนัก โดยเฉพาะในห้องทำงานที่นอนเอนหลังไม่ได้ ที่ที่สบายที่สุดก็มีแค่โซฟาในห้อง 207 ข้างๆ ด้วยเหตุนี้เจียงฉินจึงยกคอมพิวเตอร์ของลู่เสวี่ยเหมยไปที่ห้อง 207 กะว่าจะหาหนังดูสักเรื่องแล้วอยู่เป็นเพื่อนแม่หนูเศรษฐีจนกว่าฝนจะหยุด

Chinese

不要问为什么用卢雪梅的，因为除了她的电脑之外，办公室只剩下苏奈的那台电脑。

Thai

ไม่ต้องถามว่าทำไมถึงใช้ของลู่เสวี่ยเหมย เพราะนอกจากคอมพิวเตอร์ของเธอแล้ว ในห้องทำงานก็เหลือแค่เครื่องของซูไน่เท่านั้น

Chinese

他，不敢碰。

Thai

เขา ไม่กล้าแตะ

Chinese

万一后台有什么莫名其妙的播放软件没关，音量一调，嗯嗯啊啊，冯楠舒肯定好奇这是什么声音。

Thai

เผื่อว่าโปรแกรมเล่นสื่อพิลึกกึกกืออะไรเบื้องหลังไม่ได้ปิด พอปรับเสียงขึ้นมาแล้วมีเสียงอื้อๆ อ้าๆ เฝิงหนานซูจะต้องสงสัยแน่นอนว่านี่คือเสียงอะไร

Chinese

不好解释，真的不好解释。

Thai

อธิบายยาก อธิบายยากจริงๆ

Chinese

“来，看看有什么想看的？”江勤打开了优酷，把电脑推了过去。

Thai

“มา ดูสิว่ามีเรื่องไหนอยากดูไหม” เจียงฉินเปิดโยวคู่แล้วเลื่อนคอมพิวเตอร์ไปตรงหน้าเธอ

Chinese

冯楠舒凑到屏幕前，精致的小脸被光芒映亮：“这个吧，机器人总动员。”

Thai

เฝิงหนานซูชะโงกหน้าเข้ามาใกล้หน้าจอ ใบหน้าเล็กอันประณีตสะท้อนแสงสว่าง “เรื่องนี้แล้วกัน วอลล์-อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย”

Chinese

“我建议看山村老尸。”

Thai

“ฉันแนะนำให้ดูผีสาวร่างคน ซานชุนเหล่าซือ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

机器人总动员肯定不能看啊，挂羊头卖狗肉，全篇都在谈恋爱，看完极其容易恋爱脑。

Thai

วอลล์-อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย ดูไม่ได้เด็ดขาด แขวนหัวแพะขายเนื้อสุนัข ทั้งเรื่องมีแต่ความรัก ดูจบแล้วมีโอกาสสมองไหลคลั่งรักสูงมาก

Chinese

谈恋爱也就算了，人设还很狗，一个是白富美的女机器人伊娃，呆呆傻傻的，另一个是破旧的底层机器人瓦力，嗷嗷打工，这感觉简直就像是在照镜子。

Thai

มีความรักก็ช่างเถอะ แต่การวางบทบาทตัวละครยังบัดซบมาก ตัวหนึ่งเป็นหุ่นยนต์เพศหญิงที่ทั้งขาวสวยรวยเลิศอย่างอีฟที่ดูมึนๆ ทื่อๆ อีกตัวเป็นหุ่นยนต์ระดับล่างซอมซ่ออย่างวอลล์-อีที่ทำงานงกๆ ความรู้สึกนี้มันเหมือนกับการส่องกระจกชัดๆ

Chinese

现在的影视作品，文学作品，好像不描写点爱情就不能活似的，垃圾，呸！

Thai

ผลงานภาพยนตร์และวรรณกรรมสมัยนี้ เหมือนถ้าไม่แตะเรื่องความรักสักนิดคงอยู่ไม่ได้ ขยะแท้ๆ ถุย!

Chinese

最后，在江勤的建议下，俩人看了一部《加勒比海盗》。

Thai

สุดท้าย ภายใต้คำแนะนำของเจียงฉิน ทั้งสองจึงดูเรื่อง 《ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน》

Chinese

这片子够奇幻，正对冯楠舒的胃口，而且船长是个混蛋加屌丝，能打破女孩对男人所有的幻想。

Thai

หนังเรื่องนี้แฟนตาซีพอตัว ถูกจริตเฝิงหนานซูพอดี แถมกัปตันยังเป็นไอ้สารเลวบวกกับไอ้ขี้แพ้ สามารถทำลายจินตนาการทั้งหมดที่เด็กสาวมีต่อผู้ชายได้

Chinese

207的窗户密封的不严，有冷风能透过窗户缝吹进来，还挺冷的。

Thai

หน้าต่างของห้อง 207 ปิดได้ไม่มิดชิด มีลมหนาวพัดลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาได้ ค่อนข้างหนาวทีเดียว

Chinese

江勤又回了一趟208，拿来了一床毛毯盖在了两个人身上，然后靠在一起，眼睛盯紧了屏幕。

Thai

เจียงฉินกลับไปที่ห้อง 208 อีกรอบ หยิบผ้าห่มมาผืนหนึ่งคลุมลงบนตัวของทั้งสองคน จากนั้นก็นั่งพิงชิดกัน สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอ

Chinese

因为没开灯，所以很黑，两个人蜷缩在毛毯里，只露出两张脸，角度都有些往彼此那边倾斜。

Thai

เนื่องจากไม่ได้เปิดไฟจึงมืดมาก คนทั้งสองขดตัวอยู่ในผ้าห่ม โผล่ออกมาแค่สองใบหน้า ซึ่งต่างก็เอียงเข้าหากันเล็กน้อย

Chinese

啪嗒——

Thai

แปะ——

Chinese

看了两分钟，冯楠舒蹬掉了自己的小皮鞋，将脚丫子也缩进了毛毯，但眼神格外专注，一秒都没离开屏幕。

Thai

ดูไปได้สองนาที เฝิงหนานซูก็ถีบรองเท้าหนังคู่เล็กของตัวเองออก หดเท้าคู่น้อยเข้าไปในผ้าห่มด้วย ทว่าสายตายังคงจดจ่อเป็นพิเศษ ไม่ละสายตาจากหน้าจอเลยแม้แต่วินาทีเดียว

Chinese

江勤倒是看过一遍了，所以没她那么专注，只是感受着毛毯里的温热，觉得这岁月格外静好。

Thai

ส่วนเจียงฉินเคยดูมาแล้วรอบหนึ่ง จึงไม่ได้จดจ่อเท่าเธอ เพียงแค่สัมผัสถึงความอบอุ่นในผ้าห่ม รู้สึกว่าช่วงเวลานี้ช่างสงบงดงามเป็นพิเศษ

Chinese

那么是谁在替我负重前行呢？

Thai

ถ้าอย่างนั้นใครกันที่กำลังแบกรับภาระอันหนักอึ้งแทนฉันอยู่ล่ะ

Chinese

哦，一定是董文豪吧。

Thai

อ้อ ต้องเป็นต่งเหวินหาวแน่ๆ

Chinese

他替自己主持了颁奖仪式，估计现在已经被淋的不行了。

Thai

เขาทำหน้าที่ดำเนินพิธีมอบรางวัลแทนตัวเอง ป่านนี้คงโดนฝนเปียกปอนจนดูไม่ได้แล้วกระมัง

Chinese

“你是不是不喜欢看？”冯楠舒察觉到了他的心不在焉。

Thai

“นายไม่ชอบดูเหรอ” เฝิงหนานซูสังเกตเห็นว่าเขาใจลอย

Chinese

“也不是不喜欢，是之前看过一遍了，再看一遍略微有些无聊。”

Thai

“ก็ไม่ได้ไม่ชอบหรอก แต่เคยดูมาแล้วรอบหนึ่ง พอดูอีกรอบก็เลยค่อนข้างน่าเบื่อนิดหน่อย”

Chinese

话音刚落，江勤就感觉到一只穿着蕾丝薄袜的温软小脚悄咪地伸到了自己的手里，而冯楠舒从正坐变成了侧坐，眼神仍旧没离开屏幕。

Thai

สิ้นเสียงพูด เจียงฉินก็สัมผัสได้ถึงเท้าเล็กนุ่มนิ่มที่สวมถุงเท้าลูกไม้บางเบาแอบยื่นเข้ามาในมือของเขาอย่างเงียบเชียบ ส่วนเฝิงหนานซูเปลี่ยนจากนั่งตรงมาเป็นนั่งตะแคงข้าง สายตายังคงไม่ละไปจากหน้าจอ

Chinese

这次可是她伸过来的吧？

Thai

คราวนี้เธอเป็นฝ่ายยื่นมาเองนะ?

Chinese

我他妈肯定是正人君子了对不对？

Thai

ฉันแม่งเป็นสุภาพบุรุษผู้ทรงคุณธรรมแน่นอนใช่ไหม

Chinese

江勤理直气壮地揉着，忽然觉得这电影又有点变好看了，就是时长好像太短。

Thai

เจียงฉินนวดคลึงอย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ พลันรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้เริ่มจะสนุกขึ้นมาอีกหน่อยแล้ว ติดตรงที่ความยาวดูเหมือนจะสั้นเกินไป

Chinese

“小子，我是杰克·斯派洛船长！”

Thai

“เจ้าหนุ่ม ข้าคือกัปตันแจ็ก สแปร์โรว์!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“黑珍珠真正的含义，是自由！”

Thai

“ความหมายที่แท้จริงของแบล็กเพิร์ล คืออิสรภาพ!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

正当剧情在不断进展的时候，原本空旷的走廊忽然响起一阵脚步声，很清晰，明显是那种高跟鞋踩在地板上特有的声音。

Thai

ขณะที่เนื้อเรื่องกำลังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางทางเดินที่เดิมทีว่างเปล่าพลันมีเสียงฝีเท้าดังขึ้น ชัดเจนมาก เห็นได้ชัดว่าเป็นเสียงรองเท้าส้นสูงย่ำลงบนพื้นอันเป็นเอกลักษณ์

Chinese

江勤忍不住回头望过去，就看到一个长发女人从门口走过，但却没走远，因为那高跟鞋响了两声之后就停下了，如无意外，应该是停在了208的门口。

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะหันหลังกลับไปมอง ก็เห็นผู้หญิงผมยาวคนหนึ่งเดินผ่านหน้าประตูไป แต่เดินไปได้ไม่ไกล เพราะเสียงรองเท้าส้นสูงดังขึ้นสองทีแล้วก็หยุดลง หากไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้อง 208

Chinese

来208做广告投放的么？这个时候来？

Thai

มาลงโฆษณาที่ 208 เหรอ มาเวลานี้เนี่ยนะ

Chinese

“你先自己看，我出去有点事。”

Thai

“เธอดูก่อนนะ ฉันออกไปข้างนอกมีธุระหน่อย”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

见冯楠舒点头答应，江勤迈步走了出去，果然看到那个女人正站在208门口往里看。

Thai

เมื่อเห็นเฝิงหนานซูพยักหน้ารับคำ เจียงฉินจึงก้าวออกไป แล้วก็เห็นผู้หญิงคนนั้นกำลังยืนมองเข้าไปข้างในอยู่ตรงหน้าประตูห้อง 208 จริงๆ

Chinese

她穿了一件黑色的风衣，里面是白色的衬衫和一条西装裤，黑色的长发有轻微的波浪卷，显然是精心打理过的，年纪应该不到三十，浑身都是精英女性的气质，耳垂上还带着一对银色的圆圈耳环。

Thai

เธอสวมเสื้อกันลมสีดำ ด้านในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็ก ผมยาวสีดำดัดลอนคลื่นเบาๆ เห็นได้ชัดว่าได้รับการจัดแต่งมาอย่างพิถีพิถัน อายุน่าจะไม่ถึงสามสิบ ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายหญิงสาวระดับหัวกะทิ บนติ่งหูยังสวมต่างหูห่วงกลมสีเงินคู่หนึ่ง

Chinese

08年，这种大圈圈的耳环好像在都市丽人当中特别常见。

Thai

ในปี 2008 ต่างหูห่วงใหญ่แบบนี้ดูเหมือนจะพบเห็นได้บ่อยมากในหมู่สาวงามในเมืองใหญ่

Chinese

“伱好，有什么事么？”

Thai

“สวัสดีครับ มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ”

Chinese

江勤一开口，女人顿时回过头。

Thai

ทันทีที่เจียงฉินเอ่ยปาก หญิงสาวก็หันกลับมาทันที

Chinese

“你是这里的负责人？自我介绍一下，我叫叶子卿。”

Thai

“คุณคือผู้รับผิดชอบของที่นี่เหรอคะ ขอแนะนำตัวหน่อยนะ ฉันชื่อเยี่ยจื่อชิง”

Chinese

女人礼貌开口，并报出了自己的基本信息。

Thai

หญิงสาวเอ่ยอย่างสุภาพพร้อมทั้งบอกข้อมูลพื้นฐานของตัวเอง

Chinese

“来打广告的？”江勤打量她一眼，觉得有些不像。

Thai

“มาลงโฆษณาเหรอครับ” เจียงฉินกวาดสายตามองเธอ รู้สึกว่าไม่น่าจะใช่

Chinese

果然，叶子卿很淡然地摇了摇头：“不，我以前也是临大的学生，也在这间教室创过业，今天刚巧路过，想来怀念一下，没想到已经有人在了。”

Thai

แล้วก็จริงดังคาด เยี่ยจื่อชิงส่ายหน้าอย่างสงบนิ่ง “เปล่าค่ะ เมื่อก่อนฉันก็เคยเป็นนักศึกษาของ ม.หลินชวน และเคยเริ่มสร้างธุรกิจในห้องนี้เหมือนกัน วันนี้บังเอิญผ่านมาเลยอยากจะแวะมารำลึกความหลังสักหน่อย ไม่คิดเลยว่าจะมีคนมาใช้อยู่แล้ว”

Chinese

江勤的脑子里闪过一张很久之前在208见过的表格：“哦，久惠团购网是吧？”

Thai

ในหัวของเจียงฉินพลันแวบภาพตารางที่เคยเห็นใน 208 เมื่อนานมาแล้วขึ้นมา “อ้อ เว็บไซต์รวมกลุ่มซื้อจิ่วฮุ่ยใช่ไหมครับ”

Chinese

“你怎么知道这个网站？”叶子卿微微一愣。

Thai

“เธอรู้เรื่องเว็บไซต์นี้ได้ยังไง” เยี่ยจื่อชิงชะงักไปเล็กน้อย

Chinese

“我申请这间教室的时候找到一沓财务报表，上面的名字就是这个。”

Thai

“ตอนที่ผมยื่นขอใช้ห้องเรียนนี้ เจอรายงานทางการเงินปึกหนึ่ง ชื่อบนนั้นคือเว็บนี้ครับ”

Chinese

“东西还有吗？能不能给我一份？说实话，那是我第一次创业，失败之后很难过，有很多值得纪念的东西都丢了，现在想找都很难。”

Thai

“ของยังอยู่ไหมคะ พอจะแบ่งให้ฉันสักชุดได้หรือเปล่า พูดตามตรง นั่นเป็นการเริ่มต้นทำธุรกิจครั้งแรกของฉัน หลังจากล้มเหลวก็เสียใจมาก มีของที่น่าจดจำหลายอย่างหายไปหมด ตอนนี้คิดจะหาดูก็ยากมากแล้ว”

Chinese

江勤轻轻摇摇头：“不好意思，东西已经被清理了，你如果早来一个月的话或许还能拿到。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้าเบาๆ “ขอโทษด้วยครับ ข้าวของถูกเคลียร์ทิ้งไปหมดแล้ว ถ้าคุณมาเร็วกว่านี้สักหนึ่งเดือนก็อาจจะได้อยู่”

Chinese

叶子卿忍不住叹了口气，但也没有太失落：“那好吧，我还有点别的事，就先不打扰了。”

Thai

เยี่ยจื่อชิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ แต่ก็ไม่ได้ผิดหวังจนเกินไป “ถ้าอย่างนั้นก็ช่างเถอะ ฉันยังมีธุระอื่นอีก ขอตัวไม่รบกวนแล้วนะ”

Chinese

“不再看看了？你可以进去看，我不介意。”

Thai

“ไม่ดูอีกหน่อยเหรอครับ คุณเข้าไปดูข้างในได้นะ ผมไม่ถือ”

Chinese

“算了，过去的都过去了，而且这间教室也已经不是原来的样子了。”叶子卿说完后转身离开。

Thai

“ช่างเถอะค่ะ อดีตก็ผ่านไปแล้ว อีกอย่างห้องเรียนนี้ก็ไม่ได้เป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว” เยี่ยจื่อชิงพูดจบก็หมุนตัวเดินจากไป

Chinese

“叶学姐，其实你那个团购网做的挺有意思的，03年能有这种想法已经很超前了，只是你方向走错了，不然不会失败。”

Thai

“รุ่นพี่เยี่ย จริงๆ เว็บไซต์รวมกลุ่มซื้อของคุณทำออกมาได้น่าสนใจมากเลยนะครับ ปี 2003 มีความคิดแบบนี้ถือว่าล้ำหน้ามากแล้ว เพียงแต่คุณเดินผิดทิศทาง ไม่อย่างนั้นคงไม่ล้มเหลวหรอก”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“说真的，如果给我做的话，我不会拿用户资源去找商家，而是会拿商家资源来找用户，我不知道你能不能听明白？”

Thai

“พูดจริงๆ นะครับ ถ้าเป็นผมทำ ผมจะไม่เอาทรัพยากรผู้ใช้ไปหาร้านค้า แต่จะเอาทรัพยากรร้านค้ามาหาผู้ใช้ ไม่รู้ว่าคุณจะเข้าใจความหมายของผมไหม”

Chinese

叶子卿回头看了江勤一眼，又望了一眼207，明显能看到一个女孩的轮廓，很漂亮，但因为环境光不足，也看不太清楚。

Thai

เยี่ยจื่อชิงหันกลับมามองเจียงฉินแวบหนึ่ง แล้วมองไปยังห้อง 207 อีกแวบหนึ่ง เห็นโครงร่างของเด็กสาวคนหนึ่งได้อย่างชัดเจน สวยมาก แต่เนื่องจากแสงสว่างรอบข้างไม่เพียงพอจึงมองเห็นได้ไม่ชัดนัก

Chinese

她微微一笑：“学弟，你还是好好享受青春吧，创业没有那么简单，要知道纸上得来终觉浅。”

Thai

เธอยิ้มบางๆ “รุ่นน้อง เธอไปใช้ชีวิตวัยรุ่นให้เต็มที่เถอะ การเริ่มต้นทำธุรกิจไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ต้องรู้ไว้นะว่าสิ่งที่ได้จากตำรายังตื้นเขินนัก”

Chinese

“呵，还不信我。”江勤笑了一声，转身回了207。

Thai

“เหอะ ยังไม่เชื่อผมอีก” เจียงฉินหัวเราะออกมาคำหนึ่ง แล้วหมุนตัวกลับเข้าไปในห้อง 207

Chinese

一个小小的插曲，放在任何人的身上可能都无关紧要，所以两人谁都没有放在心上，转头就忘了。

Thai

เรื่องแทรกเล็กๆ น้อยๆ นี้ ไม่ว่าเกิดขึ้นกับใครก็คงไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร ดังนั้นทั้งสองคนจึงไม่มีใครเก็บมาใส่ใจ พอหันหลังก็ลืมไปแล้ว

Chinese

江勤又重新回到了207，钻进毛毯里，陪着冯楠舒继续往下看。

Thai

เจียงฉินกลับเข้าไปในห้อง 207 อีกครั้ง มุดเข้าไปในผ้าห่ม อยู่ดูต่อไปพร้อมกับเฝิงหนานซู

Chinese

“This girl.How far are you willing to go to save her？”

Thai

“เด็กสาวคนนี้ นายยอมทำถึงขนาดไหนเพื่อช่วยเธอ？”

Chinese

“你为了救那个女孩，可以牺牲到什么程度？”

Thai

“เพื่อช่วยผู้หญิงคนนั้น นายยอมเสียสละได้ถึงขนาดไหน”

Chinese

“I'd die for her.”

Thai

“ฉันยอมตายเพื่อเธอ.”

Chinese

“我可以为她去死。”

Thai

“ฉันยอมตายเพื่อเธอได้”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤吓了一跳，心说我不记得这里面也有感情戏啊？

Thai

เจียงฉินสะดุ้งตกใจ ในใจคิดว่าฉันไม่เห็นจำได้เลยว่าในนี้มีฉากความรักด้วย?

Chinese

不过转头看一眼冯呆呆，她好像并没有太大的反应，反而对那些船只特效更感兴趣。

Thai

ทว่าพอหันไปมองเฝิงจอมมึนแวบหนึ่ง ดูเหมือนเธอจะไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก กลับกันกลับดูสนใจสเปเชียลเอฟเฟกต์ของพวกเรือเหล่านั้นมากกว่า

Chinese

半晌之后，窗外的雨水渐渐停息。

Thai

เวลาผ่านไปพักใหญ่ สายฝนนอกหน้าต่างค่อยๆ ซาลง

Chinese

傍晚时分的天光一点点变亮，灿烂的云霞覆盖了整个临大的上空，看上去绚丽多彩，又独独多了一份雨后的清明。

Thai

แสงยามพลบค่ำค่อยๆ สว่างขึ้นทีละน้อย เมฆหมอกและแสงสายัณห์อันเจิดจ้าแผ่ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าของ ม.หลินชวน ดูงดงามตระการตา ทั้งยังเพิ่มความแจ่มใสสะอาดตาหลังฝนตกขึ้นมาเป็นพิเศษ

Chinese

没过多久，出去浪的苏奈、董文豪、庞海、卢雪梅等十多个人就都回了208，嘴里骂骂咧咧的，心说老板真不会选日子，竟然在今天办颁奖，给他们淋了一身。

Thai

ไม่นานนัก สิบกว่าคนที่ออกไปเที่ยวเล่นอย่างซูไน่ ต่งเหวินหาว ผางไห่ ลู่เสวี่ยเหมย ก็พากันกลับมาที่ 208 ปากก็บ่นพึมพำสาปแช่ง ในใจคิดว่าเจ้านายเลือกวันไม่ดูตาม้าตาเรือจริงๆ ดันมาจัดพิธีมอบรางวัลวันนี้ ทำเอาพวกเขาเปียกมะลอกมะแล่กไปทั้งตัว

Chinese

正巧，《加勒比海盗》也在此时放完，江勤掀开身上的毛毯，打算把冯楠舒送宿舍。

Thai

ประจวบเหมาะกับที่ 《ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน》 ฉายจบพอดี เจียงฉินจึงเปิดผ้าห่มบนตัวออก กะว่าจะไปส่งเฝิงหนานซูที่หอพัก

Chinese

“江勤，把袜子还给我吧。”冯楠舒抬头看着他。

Thai

“เจียงฉิน คืนถุงเท้าให้ฉันสิ” เฝิงหนานซูเงยหน้ามองเขา

Chinese

江勤也不知道自己是什么时候把她袜子脱了，于是扭头找了一圈，最后在屁股底下找到了：“抬脚，给你穿上。”

Thai

เจียงฉินเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองถอดถุงเท้าเธอออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ จึงหันไปมองหาจนรอบ สุดท้ายก็พบอยู่ใต้ก้นของตัวเอง “ยกเท้าขึ้น เดี๋ยวใส่ให้”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

冯楠舒伸出雪白的小脚，让江勤给她把袜子穿上，从头到尾都面无表情，仿佛是赏他的。

Thai

เฝิงหนานซูยื่นเท้าขาวผ่องคู่น้อยออกมา ให้เจียงฉินสวมถุงเท้าให้เธอ ตั้งแต่ต้นจนจบสีหน้ายังคงไร้อารมณ์ ราวกับว่านี่เป็นรางวัลที่ประทานให้เขา

Chinese

等收拾利索之后，江勤带着冯楠舒出了创业基地，往女生宿舍方向走去，路上遇到了高文慧。

Thai

หลังจากเก็บของเรียบร้อยแล้ว เจียงฉินก็พาเฝิงหนานซูออกจากศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ เดินมุ่งหน้าไปทางหอพักหญิง ระหว่างทางก็เจอกับเกาเหวินฮุ่ย

Chinese

“江勤，我听说校花比赛颁完奖了？第一名是法学院楚丝琪？”高文慧叉腰，怒气冲冲。

Thai

“เจียงฉิน ฉันได้ยินมาว่าการประกวดดาวมหาวิทยาลัยมอบรางวัลเสร็จแล้วเหรอ อันดับหนึ่งคือฉู่ซือฉีจากคณะนิติศาสตร์งั้นเหรอ” เกาเหวินฮุ่ยเท้าสะเอวด้วยความโกรธจัด

Chinese

江勤愣了一下：“没关系的小高，你可以明年参加，后年也可以，反正你也没机会，但我可以给你准备一个安慰奖。”

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่เป็นไรหรอกเสี่ยวเกา เธอจะลงแข่งปีหน้าก็ได้ ปีถัดไปก็ได้ ยังไงเธอก็ไม่มีโอกาสอยู่ดี แต่ฉันเตรียมรางวัลปลอบใจไว้ให้เธอได้นะ”

Chinese

“滚，我才不稀罕，可冯楠舒才应该是第一校花，其他人都不配！”

Thai

“ไสหัวไปเลย ใครจะไปอยากได้ แต่เฝิงหนานซูควรจะเป็นดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งต่างหาก คนอื่นไม่คู่ควรสักนิด!”

Chinese

“不，她不想当校花。”江勤说完话看了一眼冯楠舒。

Thai

“ไม่ เธอไม่อยากเป็นดาวมหาวิทยาลัย” เจียงฉินพูดจบก็มองเฝิงหนานซูแวบหนึ่ง

Chinese

小富婆很认真地点头：“我不想当校花。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีพยักหน้าอย่างจริงจัง “ฉันไม่อยากเป็นดาวมหาวิทยาลัย”

Chinese

“行了，我先走了，208还有点事，改天再说。”江勤摆摆手转身离开。

Thai

“เอาล่ะ ฉันไปก่อนนะ ที่ 208 ยังมีธุระ ไว้วันหลังค่อยคุยกัน” เจียงฉินโบกมือแล้วหันหลังเดินจากไป

Chinese

高文慧一脸不服气：“冯楠舒，你的世界是不是只有江勤两个字？他说什么你都听？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยทำหน้าไม่ยอมแพ้ “เฝิงหนานซู ในโลกของเธอมีแค่คำว่าเจียงฉินสองคำนี้หรือไง เขาพูดอะไรเธอถึงได้ฟังหมดเลย”

Chinese

冯楠舒清清冷冷地竖起三根手指：“我的世界有三个字。”

Thai

เฝิงหนานซูชูสามนิ้วขึ้นมาด้วยสีหน้าเย็นชา “โลกของฉันมีสามคำ”

Chinese

“还有一个字是什么？”高文慧有些茫然。

Thai

“อีกคำคือคำว่าอะไร” เกาเหวินฮุ่ยงุนงงเล็กน้อย

Chinese

“江勤，遛。”

Thai

“เจียงฉิน เดินเล่น”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

往后的每一张我都尽量写长点，求大家多多订阅，感谢大家支持，另外，汇报一下成绩，首订两万七，我也许要火，然后我尽量多写，大家千万不要养书，月票，求月票！

Thai

ตอนต่อๆ ไปหลังจากนี้ผมจะพยายามเขียนให้ยาวขึ้นอีกหน่อย รบกวนทุกคนช่วยกันกดอ่านแบบเสียเงินเยอะๆ นะครับ ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของทุกคน นอกจากนี้ขอรายงานผลงานสักหน่อย ยอดสั่งซื้อตอนแรกอยู่ที่สองหมื่นเจ็ดพัน บางทีผมอาจจะกำลังดังแล้ว หลังจากนี้ผมจะพยายามเขียนให้เยอะขึ้น ทุกคนอย่าเพิ่งดองนิยายกันนะครับ ตั๋วรายเดือน ขอบัตรผ่านรายเดือนด้วยครับ!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)