ฉันคือเฮยซือหนานชัดๆ เลยนะ

Chinese

第363章 我明明是黑丝楠啊

Thai

ตอนที่ 363 ฉันเป็นหนานถุงน่องดำแท้ๆ นะ

Chinese

十一月中旬，私募基金会成立的事情发酵的很快，为了加入战略合作计划而找门道送礼的人也越来越多。

Thai

กลางเดือนพฤศจิกายน เรื่องการก่อตั้งมูลนิธิกองทุนส่วนบุคคลแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว คนที่หาช่องทางส่งของขวัญเพื่อที่จะเข้าร่วมแผนความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ก็ยิ่งทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

成熟的营销推广方案，坚实可靠的融资来源，别说临川的老板了，连外地品牌都坐不住了。

Thai

แผนการตลาดและประชาสัมพันธ์ที่สมบูรณ์แบบ แหล่งเงินทุนที่มั่นคงและเชื่อถือได้ อย่าว่าแต่บรรดาเถ้าแก่ในหลินชวนเลย แม้แต่แบรนด์ต่างถิ่นก็ยังนั่งไม่ติด

Chinese

而他们送的那些礼物，只有你想不到，没有他们搞不到的……

Thai

ส่วนของขวัญที่พวกเขาส่งมานั้น มีเพียงสิ่งที่คุณคิดไม่ถึง ไม่มีสิ่งที่พวกเขาหามาไม่ได้…

Chinese

但江勤现在需要的不是礼物，而是更为强大的公信力，所以他必须在投资者和被投资者之前摆出一副刚正不阿的态度，什么礼都不收。

Thai

แต่สิ่งที่เจียงฉินต้องการในตอนนี้ไม่ใช่ของขวัญ ทว่าคือความน่าเชื่อถือที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า ดังนั้นเขาจึงต้องวางท่าทีเที่ยงธรรมไม่เอนเอียงต่อหน้านักลงทุนและผู้รับการลงทุน ไม่รับของขวัญใดๆ ทั้งสิ้น

Chinese

不好意思，你的别墅不是我凭自己的努力坑来的，我不能要。

Thai

ขอโทษที วิลล่าของคุณไม่ได้มาจากการที่ฉันใช้ความพยายามของตัวเองหลอกล่อมา ฉันรับไว้ไม่ได้

Chinese

“曹少爷最近怎么清减了不少？”

Thai

“ช่วงนี้ทำไมคุณชายเฉาถึงดูซูบผอมลงไปเยอะขนาดนี้ล่ะ?”

Chinese

空气略显寒凉的清晨，临大食堂，江勤坐在食堂的塑料椅上喝着现熬的八宝粥，张嘴问了一句。

Thai

ในเช้าตรู่ที่อากาศค่อนข้างเย็นยะเยือก โรงอาหาร ม.หลินชวน เจียงฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกของโรงอาหารพลางซดโจ๊กแปดเซียนที่เพิ่งต้มเสร็จใหม่ๆ อ้าปากเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง

Chinese

曹广宇：“？”

Thai

เฉากว่างอวี่ “?”

Chinese

周超拿着肉饼咬了一口：“江哥是在问你，伱最近怎么瘦了。”

Thai

โจวเชากัดพายเนื้อไปคำหนึ่ง “พี่เจียงถามนายน่ะ ว่าทำไมช่วงนี้นายถึงผอมลง”

Chinese

“能不瘦吗？食堂最近一直在播你的新闻，滋的我吃不下饭去，真是晦气。”

Thai

“จะไม่ให้ผอมได้ยังไงล่ะ? ช่วงนี้โรงอาหารเปิดข่าวของนายตลอดเวลา อวดใส่จนฉันกินข้าวไม่ลง ซวยชะมัด”

Chinese

曹广宇骂骂咧咧地咬了一口饼子，却觉得吃什么都不香。

Thai

เฉากว่างอวี่สบถพึมพำพลางกัดแป้งทอดไปหนึ่งคำ ทว่ากลับรู้สึกว่ากินอะไรก็ไม่อร่อย

Chinese

他热爱装逼，但眼看着舍友越装越好，越装越大，虽然很替他开心，但也有羡慕嫉妒恨，明明我才是富二代啊，我家可是有加长林肯的！

Thai

เขาชอบวางมาดอวดรวย แต่เมื่อเห็นรูมเมทวางมาดได้เก่งขึ้นเรื่อยๆ เล่นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แม้จะดีใจแทนอีกฝ่ายมาก แต่ก็อดอิจฉาริษยาไม่ได้ ทั้งที่ฉันเป็นทายาทเศรษฐีแท้ๆ ที่บ้านฉันมีลินคอล์นลิมูซีนด้วยซ้ำ!

Chinese

“算了，不吃了，我先去找丁雪了。”

Thai

“ช่างเถอะ ไม่กินแล้ว ฉันไปหาติงเสวี่ยก่อนดีกว่า”

Chinese

“你才吃了两口。”

Thai

“นายเพิ่งกินไปสองคำเองนะ”

Chinese

“不能再吃了，快八点了，再不走又要挨一脸。”

Thai

“กินต่อไม่ได้แล้ว จะแปดโมงแล้ว ถ้ายังไม่ไปเดี๋ยวก็โดนกระแทกหน้าอีกรอบ”

Chinese

曹广宇背上包，快速走出了食堂，正在江勤感到疑惑的时候，时间来到了八点，帅比吴彦祖的脸准时出现在了食堂电视上，播出的关于金丝楠基金会成立并对外融资的事情。

Thai

เฉากว่างอวี่สะพายกระเป๋าแล้วเดินออกจากโรงอาหารไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เจียงฉินกำลังรู้สึกสงสัย เวลาก็มาถึงแปดโมงตรง ใบหน้าที่หล่อเหลากว่าแดเนียล วู ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรทัศน์ของโรงอาหารตรงเวลาพอดี โดยออกอากาศเรื่องการก่อตั้งมูลนิธิกองทุนจินซือนานและการระดมทุนจากภายนอก

Chinese

而周围也有人停下了手里的筷子，往电视上瞄了一眼，产生各种反应的都有。

Thai

ขณะที่คนรอบข้างต่างก็หยุดตะเกียบในมือ ชำเลืองมองไปที่โทรทัศน์ ต่างคนต่างมีปฏิกิริยาหลากหลายรูปแบบ

Chinese

也许别人不知道，但对于金融学院的学生来说，他们很清楚一手搞出一个私募基金需要多大的能量才能做到。

Thai

บางทีคนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่สำหรับนักศึกษาคณะการเงิน พวกเขาย่อมรู้ดีว่าการจะปั้นกองทุนไพรเวทอิควิตี้ขึ้นมาด้วยมือข้างเดียวต้องใช้พลังอำนาจมหาศาลเพียงใดถึงจะทำได้

Chinese

“整天装什么逼啊，就是个牵头人而已。”

Thai

“วันๆ เอาแต่วางมาดอะไรนักหนา ก็แค่คนริเริ่มคนหนึ่งเท่านั้นแหละ”

Chinese

“人家那些有钱的老板对标的都是那些成熟的企业，跟他有什么关系？跟着吆喝两句就以为自己多了不起了，搞得像是金融巨鳄一样。”

Thai

“พวกเถ้าแก่รวยๆ เหล่านั้นเขาเล็งเป้าหมายไปที่ธุรกิจที่เติบโตเต็มที่แล้วทั้งนั้น มันเกี่ยวอะไรกับเขากัน? แค่ร่วมส่งเสียงเชียร์ตามไปสองสามคำก็คิดว่าตัวเองวิเศษวิโสมาจากไหน ทำตัวยังกับเป็นยักษ์ใหญ่ทางการเงินไปได้”

Chinese

庄晨此时也在食堂里，和简纯她们宿舍的人坐在一起，虽然没吃酸的，但嘴里酸气冲天。

Thai

จวงเฉินในเวลานี้ก็อยู่ในโรงอาหารเช่นกัน เขานั่งอยู่กับพวกห้องพักของเจี่ยนฉุน แม้จะไม่ได้กินของเปรี้ยว แต่คำพูดคำจาแซะแรงจนกลิ่นเปรี้ยวฟุ้งตลบอบอวล

Chinese

听到这句话，简纯、宋晴晴、蒋恬、潘秀……等一众女孩都忍不住抬头看了他一眼，表情有点像是在看傻子。

Thai

เมื่อได้ยินประโยคนี้ พวกเด็กสาวกลุ่มหนึ่งทั้งเจี่ยนฉุน ซ่งฉิงฉิง เจียงเถียน พานซิ่ว… ต่างก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองเขา สีหน้าดูเหมือนกำลังมองคนโง่อยู่กลายๆ

Chinese

“我说的不对吗？牵头人又不是董事长。”

Thai

“ฉันพูดไม่ถูกตรงไหน? คนริเริ่มไม่ใช่ประธานกรรมการสักหน่อย”

Chinese

简纯放下手里的调羹，无语地看着他：“金丝楠，冯楠舒，这里面的联系你是真看不出来还是假看不出来？”

Thai

เจี่ยนฉุนวางช้อนในมือลง มองเขาอย่างเอือมระอา “จินซือนาน เฝิงหนานซู ความเชื่อมโยงในนี้ นายนี่ดูไม่ออกจริงๆ หรือแกล้งทำเป็นดูไม่ออกกันแน่?”

Chinese

蒋恬也白了他一眼：“给基金会起名的要不是江勤，怎么会恰巧带个楠字？他要真的只是个牵头的，那些身价过亿的矿老板为什么甘愿把命名权交给他？”

Thai

เจียงเถียนก็ตวัดสายตาค้อนใส่เขาเช่นกัน “ถ้าคนที่ตั้งชื่อให้มูลนิธิกองทุนไม่ใช่เจียงฉิน จะบังเอิญมีคำว่า ‘หนาน’ ได้ยังไง? ถ้าเขาเป็นแค่คนริเริ่มจริงๆ พวกเถ้าแก่เหมืองที่มีทรัพย์สินเกินร้อยล้านทำไมถึงยอมมอบสิทธิ์ในการตั้งชื่อให้เขาล่ะ?”

Chinese

宋晴晴也忍不住叹了口气：“我被男神滋了一次就服了，你被滋了一年还不服，那你也搞个基金会，叫纯洁、纯真、纯牛奶、我就服你。”

Thai

ซ่งฉิงฉิงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “ฉันโดนเทพบุตรสาดออร่าใส่ครั้งเดียวก็ยอมรับแล้ว นายโดนสาดใส่มาเป็นปียังไม่ยอมรับอีก ถ้างั้นนายก็ไปตั้งมูลนิธิกองทุนบ้างสิ เอาชื่อ ‘ฉุนเจี๋ย’ ‘ฉุนเจิน’ ‘ฉุนหนิวหน่าย’ ไปเลย ฉันถึงจะยอมรับนาย”

Chinese

“跟我有什么关系？叫什么纯真啊！”简纯听完瞬间有点炸毛。

Thai

“เกี่ยวอะไรกับฉันด้วยล่ะ! ตั้งชื่อฉุนเจินอะไรกัน!” เจี่ยนฉุนได้ยินแล้วพลันของขึ้นเล็กน้อยทันที

Chinese

蒋恬看向庄晨：“你看简纯的反应就知道了，名字能是随便取的吗？还想不通人家为什么叫金丝楠？”

Thai

เจียงเถียนหันไปมองจวงเฉิน “นายดูปฏิกิริยาของเจี่ยนฉุนก็รู้แล้ว ชื่อมันตั้งกันส่งเดชได้ที่ไหน? ยังคิดไม่ออกอีกเหรอว่าทำไมเขาถึงตั้งชื่อว่าจินซือนาน?”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

庄晨被呛的浑身难受，却发现她们才是对的，根本无法反驳，顿时就觉得自己没了面子，开始默不作声地吃饭。

Thai

จวงเฉินโดนตอกกลับจนอึดอัดไปทั้งตัว ทว่ากลับพบว่าพวกเธอเป็นฝ่ายถูกและไม่อาจโต้แย้งได้เลยแม้แต่น้อย ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองเสียหน้า จึงเริ่มก้มหน้าก้มตากินข้าวเงียบๆ

Chinese

其实金融三班的女生们没说错，江勤虽然一直扮演的都是非官方身份，什么领路人，牵头人，但实际上，无论临川商帮还是金丝楠基金会，当家做主的都是江勤。

Thai

อันที่จริงพวกนักศึกษาหญิงสาขาการเงินห้องสามไม่ได้พูดผิด แม้ว่าเจียงฉินจะสวมบทบาทในสถานะที่ไม่เป็นทางการมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นผู้นำทางหรือผู้ริเริ่ม แต่ในความเป็นจริงแล้ว ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มพ่อค้าหลินชวนหรือมูลนิธิกองทุนจินซือนาน คนที่เป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดล้วนเป็นเจียงฉิน

Chinese

之所以对外的身份压得比较低，纯粹是因为他太年轻。

Thai

สาเหตุที่กดสถานะต่อภายนอกให้ดูเรียบง่ายต่ำต้อย เป็นเพราะเขาอายุน้อยเกินไปล้วนๆ

Chinese

女孩心思比较细腻，对起名这件事很敏感，当听到那个私募基金的名字叫金丝楠之后，她们很快就想明白这个名称的由来了。

Thai

ความคิดของเด็กสาวค่อนข้างละเอียดอ่อน ไวต่อเรื่องการตั้งชื่อเป็นพิเศษ เมื่อได้ยินว่ากองทุนไพรเวทอิควิตี้นั้นมีชื่อว่าจินซือนาน พวกเธอก็เข้าใจที่มาของชื่อนี้ได้อย่างรวดเร็ว

Chinese

但你要是当面问江勤，这个狗币是绝对不会承认的。

Thai

แต่ถ้าคุณไปถามเจียงฉินต่อหน้า เจ้าสารเลวคนนี้ไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด

Chinese

冯楠舒？跟她有什么关系，名字瞎取的啦，谁知道会这么巧，呵呵。

Thai

เฝิงหนานซูเหรอ? เกี่ยวอะไรกับเธอกัน ชื่อก็แค่ตั้งมั่วๆ น่ะ ใครจะรู้ว่าจะบังเอิญขนาดนี้ ฮ่าๆ

Chinese

当然了，嘴硬归嘴硬，但是对爱磕糖的魔怔人来说，什么狡辩在她那里都是没有用的。

Thai

แน่นอนว่า ปากแข็งก็ส่วนปากแข็ง แต่สำหรับพวกคลั่งไคล้การจิ้นคู่ชิปแล้ว ข้อแก้ตัวอะไรก็ไร้ประโยชน์สำหรับเธอทั้งสิ้น

Chinese

“冯楠舒啊，你说他是有多宠你啊，搞个基金会还取名金丝楠，太会了！”

Thai

“เฝิงหนานซูเอ๊ย เธอว่าเขาจะตามใจเธอขนาดไหนกันนะ ตั้งมูลนิธิกองทุนขึ้นมายังใช้ชื่อว่าจินซือนาน ร้ายกาจเกินไปแล้ว!”

Chinese

高文慧因为这个名称已经疯了一早上了，人躺在床上，两只脚凌空飞蹬。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยคลั่งเพราะชื่อนี้มาทั้งเช้าแล้ว เธอนอนอยู่บนเตียง สองเท้าถีบอากาศไปมาอย่างบ้าคลั่ง

Chinese

冯楠舒低头看了一下自己的腿，纤细而匀称，但并不骨感，反而有点肉肉的感觉，裹覆着黑色的丝袜尤为好看，尤其是那只黑色小脚，玲珑的要命。

Thai

เฝิงหนานซูก้มลงมองเรียวขาของตนเอง เพรียวบางและได้สัดส่วน แต่ไม่ถึงกับผอมแห้งจนเห็นกระดูก ตรงกันข้ามกลับดูมีน้ำมีนวลเล็กน้อย เมื่อสวมถุงน่องสีดำยิ่งขับให้ดูงดงามเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเท้าเล็กๆ สีดำคู่นั้นที่ดูบอบบางน่าทะนุถนอมจับใจ

Chinese

“可我明明是黑丝楠啊。”小富婆的表情有些茫然。

Thai

“แต่ฉันเป็นหนานถุงน่องดำแท้ๆ นะ” สีหน้าของแม่หนูเศรษฐีดูสับสนมึนงงเล็กน้อย

Chinese

高文慧翻过身看着她：“你别忘了，他除了是你老公也是个守财奴，所以才会有金又有楠。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยพลิกตัวมองเธอ “เธออย่าลืมสิ นอกจากเขาจะเป็นสามีเธอแล้ว เขายังเป็นพวกงกเงินด้วย ถึงได้มีทั้งทองทั้งหนานยังไงล่ะ”

Chinese

“原来是这样，文慧你是个好人。”

Thai

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง เหวินฮุ่ย เธอเป็นคนดีจริงๆ”

Chinese

高文慧哼哼一声，心说那当然了，我以后可是要坐主桌的。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยส่งเสียงฮึๆ ในลำคอ พลางคิดในใจว่านั่นมันแน่อยู่แล้ว ในอนาคตฉันต้องได้นั่งโต๊ะประธานเชียวนะ

Chinese

随后的一段时间里，整体工作继续推进，拿到融资的企业开始迅速布局，追着已经领先一轮的四个品牌而去。

Thai

ในช่วงเวลาต่อจากนั้น งานโดยรวมก็ดำเนินรุดหน้าต่อไป องค์กรธุรกิจที่ได้รับเงินทุนเริ่มวางโครงข่ายอย่างรวดเร็ว เร่งเครื่องตามหลังสี่แบรนด์ที่นำหน้าไปแล้วหนึ่งก้าว

Chinese

零时便利店、纯乐ktv、临川烧烤、维纳酒店，诞生在临川的品牌，无论新旧，都在更好更快的往前发展。

Thai

ร้านสะดวกซื้อหลิงสือ ชุนเล่อเคทีวี ปิ้งย่างหลินชวน โรงแรมเหวยน่า แบรนด์ที่ถือกำเนิดขึ้นในหลินชวน ไม่ว่าจะเป็นแบรนด์เก่าหรือแบรนด์ใหม่ ต่างก็กำลังพัฒนาไปข้างหน้าได้อย่างดียิ่งขึ้นและรวดเร็วยิ่งขึ้น

Chinese

江勤开始把自己的节奏生活放慢了一些，按部就班地处理着一些生活当中的琐事。

Thai

เจียงฉินเริ่มผ่อนจังหวะชีวิตของตัวเองให้ช้าลงเล็กน้อย จัดการเรื่องจิปาถะต่างๆ ในชีวิตไปทีละขั้นตามลำดับ

Chinese

星期一，早晨起来去上课，老师说话真好听，才两句我就见到周公了。

Thai

วันจันทร์ ตอนเช้าตื่นไปเรียน อาจารย์พูดจาไพเราะน่าฟังเหลือเกิน แค่สองประโยคฉันก็ไปเข้าเฝ้าพระอินทร์แล้ว

Chinese

星期二，找张校长聊天，陪严教授遛狗，俩老头的精神状态不错，应该能住上我打算送他们的别墅。

Thai

วันอังคาร ไปคุยเล่นกับรองอธิการบดีจาง ไปเป็นเพื่อนศาสตราจารย์เหยียนจูงหมาเดินเล่น สภาพจิตใจของตาเฒ่าทั้งสองคนยังดีอยู่ น่าจะอยู่รอดจนได้เข้าอยู่วิลล่าที่ฉันกะว่าจะมอบให้พวกเขา

Chinese

周三，淘宝的第一届双十一购物节，效果不错，捞了一百万广告费。

Thai

วันพุธ เทศกาลช็อปปิ้ง 11.11 ครั้งแรกของเถาเป่า ผลตอบรับไม่เลว กวาดค่าโฆษณามาได้หนึ่งล้าน

Chinese

周四，接到了陈老师的电话，带冯楠舒去给何曼琪开家长会，回来之后脑子像是坏了一样，竟然梦到了友情结晶上了幼儿园。

Thai

วันพฤหัสบดี ได้รับโทรศัพท์จากอาจารย์เฉิน พาเฝิงหนานซูไปร่วมประชุมผู้ปกครองให้เหอม่านฉี พอกลับมาสมองก็เหมือนจะพัง ถึงขั้นฝันว่าผลึกแห่งมิตรภาพได้เข้าโรงเรียนอนุบาลไปแล้ว

Chinese

周五，和临川商帮的成员吃饭，并接到了老爹的电话，问我能不能帮林玲介绍个工作。

Thai

วันศุกร์ กินข้าวกับสมาชิกกลุ่มพ่อค้าหลินชวน แล้วก็ได้รับโทรศัพท์จากพ่อ ถามฉันว่าพอจะช่วยแนะนำงานให้หลินหลิงได้ไหม

Chinese

林玲就是那天在林鹏婚宴上见过的那个表姐，她爸爸就是江勤的远房三大爷，叫做林德怀。

Thai

หลินหลิงก็คือลูกพี่ลูกน้องคนนั้นที่เคยเจอในงานเลี้ยงแต่งงานของหลินเผิง พ่อของเธอก็คือลุงสามสายห่างๆ ของเจียงฉิน มีชื่อว่าหลินเต๋อหวย

Chinese

按照江正宏的话说，以前家里很穷的时候，林德怀一家曾经接济过他们。

Thai

ตามคำพูดของเจียงเจิ้งหง สมัยก่อนที่ครอบครัวยากจนมาก ครอบครัวของหลินเต๋อหวยเคยหยิบยื่นความช่วยเหลือให้พวกเขา

Chinese

这不是什么稀奇的事儿，因为无论哪边的亲戚，总有好的也总有坏的。

Thai

นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร เพราะไม่ว่าจะเป็นญาติฝ่ายไหน ย่อมมีทั้งคนดีและคนไม่ดีปะปนกันเสมอ

Chinese

林玲的毕业学校不是很好，也没继续念，找过几份工作，薪资很低，而且单位也不算很好，才想托江勤问一问。

Thai

สถาบันที่หลินหลิงเรียนจบมาไม่ค่อยดีนัก และไม่ได้เรียนต่อ เคยหางานทำมาสองสามที่ แต่เงินเดือนต่ำมาก อีกทั้งที่ทำงานก็ไม่ค่อยดีเท่าไร ถึงได้อยากไหว้วานเจียงฉินให้ช่วยสอบถามดู

Chinese

于是江勤约了个时间，让他们早上九点去一趟兴宏路102号，也就是现在的临川商帮综合办公室。

Thai

เจียงฉินจึงนัดเวลา ให้พวกเขาไปที่เลขที่ 102 ถนนซิงหง ในเวลาเก้าโมงเช้า ซึ่งก็คือสำนักงานรวมของกลุ่มพ่อค้าหลินชวนในปัจจุบัน

Chinese

那天正好是寒衣节，十字路口还有烧火纸的，气温也冷了几分，江勤开着车缓慢驶过街面，等到了兴宏路102号，林德怀一家已经在门口早早等着了，随行的还有其他几个亲戚。

Thai

วันนั้นตรงกับเทศกาลหานอีพอดี ตรงสี่แยกยังมีคนเผากระดาษเงินกระดาษทอง อุณหภูมิก็เย็นลงอีกสองสามองศา เจียงฉินขับรถแล่นผ่านท้องถนนอย่างช้าๆ พอมาถึงเลขที่ 102 ถนนซิงหง ครอบครัวของหลินเต๋อหวยก็มายืนรออยู่ที่หน้าประตูแต่เช้าแล้ว และยังมีญาติคนอื่นๆ ร่วมเดินทางมาด้วยอีกสองสามคน

Chinese

江勤下了车，掏出一包华子过去，给在场的几个男士分了分。

Thai

เจียงฉินลงจากรถ หยิบบุหรี่ฮวาจื่อซองหนึ่งออกมาเดินตรงเข้าไป แล้วแจกจ่ายให้บรรดาผู้ชายที่อยู่ในที่นั้น

Chinese

“这是你三大娘，这是你表叔林彤，你三婶赵香芹，你表哥林丰，还有玲玲，我闺女，你上次见过。”

Thai

“นี่ป้าสะใภ้สามของแก นี่อาหลินถงของแก น้าสะใภ้สามจ้าวเซียงฉิน พี่หลินเฟิงลูกพี่ลูกน้องของแก แล้วก็นี่หลิงหลิง ลูกสาวฉัน แกเคยเจอคราวก่อนแล้ว”

Chinese

江勤挨个打了招呼：“天挺冷的，咱们先进去再说吧。”

Thai

เจียงฉินทักทายทีละคน “อากาศค่อนข้างหนาว พวกเราเข้าไปข้างในก่อนค่อยคุยกันเถอะครับ”

Chinese

一众亲戚转头看了一眼这独门大院后点点头，跟着江勤进了院子。

Thai

บรรดาญาติหันไปมองคฤหาสน์รั้วรอบขอบชิดแห่งนี้แวบหนึ่งแล้วพยักหน้า เดินตามเจียงฉินเข้าไปในลานเรือน

Chinese

“对了，表姐学什么专业的？”江勤随口问了一句。

Thai

“จริงสิ พี่เรียนจบสาขาอะไรมาเหรอครับ?” เจียงฉินเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ

Chinese

“我学的财务管理。”

Thai

“ฉันเรียนการจัดการการเงินมาค่ะ”

Chinese

林玲跟在后面，表情有些拘谨，一方面是和江勤不熟，一方面是因为江勤是他表弟，让表弟给自己介绍工作，着实是有点别扭的感觉。

Thai

หลินหลิงเดินตามอยู่ด้านหลัง สีหน้าดูค่อนข้างเกร็งและประหม่า ด้านหนึ่งเป็นเพราะไม่สนิทกับเจียงฉิน อีกด้านหนึ่งเป็นเพราะเจียงฉินเป็นลูกพี่ลูกน้องผู้น้อง การให้ลูกพี่ลูกน้องผู้น้องมาช่วยหางานให้ ทำให้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้างจริงๆ

Chinese

江勤在门口忽然停了下脚步：“待会儿进去之后不要说是我表姐，就说是我表妹。”

Thai

เจียงฉินหยุดฝีเท้าลงกะทันหันตรงหน้าประตู “เดี๋ยวพอเข้าไปข้างในแล้วอย่าบอกว่าเป็นพี่สาวฉันนะ ให้บอกว่าเป็นน้องสาวฉันแทน”

Chinese

“哦哦……”

Thai

“อ๋อ อื้ม…”

Chinese

林玲答应了一声，转头看向了林德怀，表情有些困惑。

Thai

หลินหลิงตอบรับไปคำหนึ่ง หันไปมองหลินเต๋อหวยด้วยสีหน้าสับสนงุนงงเล็กน้อย

Chinese

林德怀也不知道江勤为什么要交代这一句，但还是点点头，毕竟还是找工作最重要。

Thai

หลินเต๋อหวยก็ไม่รู้ว่าทำไมเจียงฉินถึงกำชับแบบนี้ แต่ก็ยังพยักหน้า อย่างไรเสียการหางานย่อมสำคัญที่สุด

Chinese

至于什么表叔，婶子，表哥之类的，此时都在窃窃私语，一方面是聊这院子真气派，一方面是聊江勤现在的一举一动。

Thai

ส่วนพวกน้าชาย น้าสะใภ้ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องอะไรเทือกนั้น ในเวลานี้ต่างก็กำลังกระซิบกระซาบกัน ด้านหนึ่งก็คุยกันว่าลานเรือนแห่งนี้ช่างโอ่อ่าภูมิฐานจริงๆ อีกด้านหนึ่งก็คุยถึงทุกกิริยาท่าทางของเจียงฉินในตอนนี้

Chinese

说实话，他们到现在都不知道江勤具体是干什么的，毕竟他们只是普通人，就算闲暇时看看新闻，也不过是看看国家又咋了，哪个明星又出轨了。

Thai

พูดตามตรง จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าเจียงฉินทำงานอะไรกันแน่ เพราะอย่างไรพวกเขาก็เป็นเพียงคนธรรมดาทั่วไป ต่อให้ยามว่างจะดูข่าวบ้าง ก็เป็นเพียงการดูว่าบ้านเมืองเกิดอะไรขึ้น ดาราคนไหนนอกใจอีกแล้ว

Chinese

至于什么产业升级，商业布局，他们不感兴趣，也看不懂。

Thai

ส่วนเรื่องการยกระดับอุตสาหกรรม การวางโครงข่ายธุรกิจอะไรพวกนั้น พวกเขาไม่สนใจและดูไม่เข้าใจด้วย

Chinese

他们唯一知道的是江勤开奥迪，江正宏系三万的腰带，而林玲那天说的什么配送服务，团购到店，还有什么大学生论坛，他们理解的都不是很清楚。

Thai

สิ่งเดียวที่พวกเขารู้ก็คือเจียงฉินขับรถออดี้ เจียงเจิ้งหงคาดเข็มขัดราคาสามหมื่น ส่วนเรื่องบริการจัดส่งเดลิเวอรี กรุ๊ปบายหน้าร้าน และอะไรเว็บบอร์ดนักศึกษาที่หลินหลิงพูดถึงในวันนั้น พวกเขาล้วนเข้าใจได้ไม่ชัดเจนนัก

Chinese

“江总？真是您？”

Thai

“ประธานเจียง? เป็นคุณจริงๆ ด้วย?”

Chinese

“我的天啊，终于见到您了，您这次不能跑了，给我个机会，我必须请您吃顿饭。”

Thai

“ให้ตายสิ ในที่สุดก็เจอคุณจนได้ คราวนี้คุณหนีไม่ได้แล้วนะ ให้โอกาสผมเถอะ ผมต้องขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อให้ได้”

Chinese

因为一进大院，好几个西装革履的中年人就迎了上来，见到江勤的时候别提多热乎了，一个个排队握手。

Thai

เพราะทันทีที่ก้าวเข้าไปในลานเรือน ชายวัยกลางคนในชุดสูทผูกเนกไทหลายคนก็ปรี่เข้ามาต้อนรับ ตอนที่เห็นเจียงฉินนั้นไม่ต้องพูดถึงเลยว่าจะกระตือรือร้นและอบอุ่นขนาดไหน ต่างพากันต่อแถวเข้ามาจับมือ

Chinese

江勤被其中一个男人拉着，忍不住笑了笑：“我没跑啊孙总，主要是最近这段时间实在太忙了，晚上大家都去吧，我请，另外，合同都处理好吗？”

Thai

เจียงฉินถูกชายคนหนึ่งในนั้นรั้งตัวไว้ จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา “ผมไม่ได้หนีเลยครับประธานซุน พอดีช่วงนี้งานยุ่งมากจริงๆ เอาเป็นว่าตอนเย็นทุกคนไปด้วยกันนะครับ ผมเลี้ยงเอง อีกอย่าง สัญญาจัดการเรียบร้อยดีไหมครับ?”

Chinese

“处理好了，资金也到位了，就等您做决定了。”孙总握着江勤的手不愿撒开。

Thai

“จัดการเรียบร้อยแล้วครับ เงินทุนก็เข้าบัญชีครบแล้ว รอแค่คุณตัดสินใจเท่านั้นครับ” ประธานซุนจับมือเจียงฉินแน่นไม่ยอมปล่อย

Chinese

“行吧，那咱们晚上再聊，我这边来了几个亲戚，有点事要处理。”

Thai

“เอาล่ะครับ งั้นพวกเราค่อยคุยกันตอนเย็น พอดีทางผมมีญาติมาสองสามคน มีธุระต้องจัดการสักหน่อยครับ”

Chinese

“哦，这是咱们家亲戚啊？”

Thai

“อ้อ นี่ญาติทางบ้านคุณเหรอครับ?”

Chinese

江勤的表叔N大爷们还没反应过来，每个手指缝里都多了一根华子。

Thai

พวกน้าชายและลุงๆ ทั้งหลายของเจียงฉินยังไม่ทันตั้งสติ ซอกนิ้วมือของแต่ละคนก็มีบุหรี่ฮวาจื่อเพิ่มขึ้นมาคนละมวนแล้ว

Chinese

他们都是成年人了，多少都有点察言观色的本事，虽然接收到的信息不多，但他们能确定，这些给自己发烟的人都身价不菲。

Thai

พวกเขาล้วนเป็นผู้ใหญ่แล้ว ย่อมมีความสามารถในการสังเกตสีหน้าท่าทางอยู่บ้าง แม้ข้อมูลที่ได้รับมาจะไม่มากนัก แต่พวกเขาสามารถแน่ใจได้เลยว่า บรรดาคนที่ยื่นบุหรี่ให้พวกเขานี้ต่างก็มีฐานะร่ำรวยไม่ธรรมดา

Chinese

因为他们腰里的车钥匙都是豪车品牌，还有几个随身带着司机和助理。

Thai

เพราะกุญแจรถที่เหน็บอยู่ตรงเอวของพวกเขาล้วนเป็นแบรนด์รถหรู อีกทั้งยังมีอีกหลายคนที่พกคนขับรถและผู้ช่วยส่วนตัวติดตามมาด้วย

Chinese

怪不得江勤要让林玲说自己是她表妹，因为两人虽然是平辈，但表妹这个称呼毕竟是晚辈，而表姐这个称呼就是长辈了，看眼前这架势，江勤长辈这个身份，林玲应该是扛不住的。

Thai

มิน่าล่ะเจียงฉินถึงให้หลินหลิงบอกว่าตัวเองเป็นน้องสาวของเขา เพราะแม้ทั้งสองคนจะอยู่ในรุ่นเดียวกัน แต่คำเรียกว่าน้องสาวอย่างไรเสียก็มีความเป็นผู้น้อย ส่วนคำเรียกว่าพี่สาวจะกลายเป็นผู้อาวุโสกว่า ดูจากสถานการณ์ตรงหน้านี้แล้ว ฐานะผู้อาวุโสกว่าของเจียงฉิน หลินหลิงคงจะรับไว้ไม่ไหวแน่ๆ

Chinese

从大门进了大厅，江勤带他们坐电梯到了三楼，来到了谭青的办公室门口。

Thai

จากประตูใหญ่เข้ามายังห้องโถง เจียงฉินพาพวกเขาขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสาม มาถึงหน้าประตูห้องทำงานของถานชิง

Chinese

“三大爷，你们就别进去了，在外面等等吧，我带玲玲进去。”

Thai

“ลุงสาม พวกคุณไม่ต้องเข้าไปหรอกครับ รออยู่ข้างนอกเถอะ ผมพาหลิงหลิงเข้าไปเอง”

Chinese

“行，你安排就是。”林德怀点了点头，在门前站住了脚步。

Thai

“ได้ หลานจัดการได้เลย” หลินเต๋อหวยพยักหน้า แล้วหยุดฝีเท้ายืนอยู่หน้าประตู

Chinese

林玲跟着江勤进了办公室，状态还是有点紧张的，不知道要见谁，也不知道要安排什么，心里反复叨念着自己准备好的自我介绍。

Thai

หลินหลิงเดินตามเจียงฉินเข้าไปในห้องทำงาน สภาพยังคงประหม่าอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าจะต้องพบใคร และไม่รู้ว่าจะต้องจัดแจงอะไร ในใจท่องบทแนะนำตัวเองที่เตรียมเอาไว้ซ้ำไปซ้ำมา

Chinese

但让她没想到的是，她其实完全没有张口的必要。

Thai

ทว่าสิ่งที่เธอคาดไม่ถึงก็คือ ความจริงแล้วเธอไม่มีความจำเป็นต้องอ้าปากพูดเลยแม้แต่น้อย

Chinese

“老板，您怎么来了？”

Thai

“บอสคะ ทำไมคุณถึงมาได้คะ?”

Chinese

“给我表妹找个工作，她是学财务管理的。”

Thai

“หางานให้น้องสาวฉันน่ะ เธอเรียนจบด้านการจัดการการเงินมา”

Chinese

谭青泡了杯茶端了过来，又给林玲接了杯水：“金丝楠正好需要人手，去那边可以吗？”

Thai

ถานชิงชงชาหนึ่งถ้วยยกมาให้ แล้วกดน้ำมารินให้หลินหลิงอีกแก้ว “ทางจินซือนานกำลังต้องการคนอยู่พอดี ไปทำที่นั่นได้ไหมคะ?”

Chinese

江勤点点头：“正好专业对口了，那就去金丝楠吧。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “ตรงกับสายที่เรียนมาพอดี งั้นก็ไปจินซือนานแล้วกัน”

Chinese

“那我给孙志打个电话吧，他去银行帮忙办手续了，估计得下午回来。”

Thai

“งั้นฉันโทรหาซุนจื้อนะคะ เขาไปช่วยทำเรื่องที่ธนาคาร คงจะกลับมาช่วงบ่ายค่ะ”

Chinese

“基金会的工作这么忙吗？他还得亲自去银行？”

Thai

“งานของมูลนิธิกองทุนยุ่งขนาดนั้นเลยเหรอ? เขายังต้องไปธนาคารด้วยตัวเองอีกเหรอ?”

Chinese

“最近这几天涉及到的资金问题有点多，手续也比较繁琐，还有好多应酬都忙不过来了。”

Thai

“ช่วงสองสามวันนี้มีเรื่องเงินทุนที่เกี่ยวข้องค่อนข้างเยอะ ขั้นตอนก็ค่อนข้างจุกจิก แล้วยังมีงานเลี้ยงสังสรรค์อีกมากมายจนแทบจะรับมือไม่ทันแล้วค่ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

在两人对话的过程中，一直保持沉默的林玲忽然抬头看了一眼坐在对面的江勤，然后才意识到，原来自己根本不用面试，也根本不用自我介绍，因为……这个地方好像就是他说了算的。

Thai

ในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังสนทนากันอยู่นั้น หลินหลิงที่นิ่งเงียบมาตลอดก็พลันเงยหน้าขึ้นมองเจียงฉินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแวบหนึ่ง จากนั้นจึงค่อยตระหนักได้ว่า ที่แท้ตนเองไม่จำเป็นต้องสัมภาษณ์ และไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวเลยสักนิด เพราะว่า…สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนที่มีอำนาจตัดสินใจเด็ดขาดแต่เพียงผู้เดียว

Chinese

他不是来给自己帮忙找工作的，他是来让人给她安排一份工作的。

Thai

เขาไม่ได้มาเพื่อช่วยเธอหางาน แต่เขามาเพื่อสั่งให้คนจัดแจงตำแหน่งงานให้เธอหนึ่งตำแหน่ง

Chinese

也就是说，从她进门……不，从爸爸打通了江叔的电话开始，自己就已经有工作了。

Thai

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ตั้งแต่วินาทีที่เธอก้าวเข้ามาทางประตู…ไม่สิ ตั้งแต่วินาทีที่พ่อโทรศัพท์ติดถึงอาเจียง เธอก็มีงานทำเรียบร้อยแล้ว

Chinese

而且这是一个很气派的单位，看上去就像是机关单位一样……

Thai

แถมที่นี่ยังเป็นหน่วยงานที่โอ่อ่าภูมิฐานมาก ดูแล้วเหมือนกับหน่วยงานราชการไม่มีผิด…

Chinese

十几分钟之后，江勤听谭青汇报了一下临川商帮和金丝楠基金会的工作进度，然后就带着林玲出了门。

Thai

สิบกว่านาทีต่อมา เจียงฉินฟังถานชิงรายงานความคืบหน้าการทำงานของกลุ่มพ่อค้าหลินชวนและมูลนิธิกองทุนจินซือนานคร่าวๆ จากนั้นก็พาหลินหลิงเดินออกจากห้อง

Chinese

林德怀见见状赶紧走了过来：“面试的怎么样，什么时候给通知啊？”

Thai

หลินเต๋อหวยเห็นดังนั้นก็รีบเดินเข้ามา “สัมภาษณ์เป็นยังไงบ้าง จะแจ้งผลเมื่อไหร่เหรอ?”

Chinese

“通知？”

Thai

“แจ้งผลเหรอครับ?”

Chinese

“就是结果，合不合适什么的。”

Thai

“ก็ผลสัมภาษณ์ไง เหมาะสมหรือไม่เหมาะสมอะไรทำนองนั้นน่ะ”

Chinese

江勤愣了一下，然后才反应过来，原来他们不知道临川商帮是他说了算的，还以为是靠着自己的面子过来碰运气的。

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าที่แท้พวกเขาก็ไม่รู้ว่ากลุ่มพ่อค้าหลินชวนเป็นเขาที่มีอำนาจตัดสินใจเด็ดขาด และยังคิดว่าอาศัยหน้าตาของตนเองมาเสี่ยงดวงเสียอีก

Chinese

“不用通知，让玲玲明天过来上班就行了。”

Thai

“ไม่ต้องรอแจ้งผลหรอกครับ ให้หลิงหลิงมาเริ่มงานพรุ่งนี้ได้เลย”

Chinese

林德怀愣了一下，然后又惊又喜地开口：“这就有工作了？看见没了，还是江勤的面子大，哦对了，玲玲的实习期是多久？转正后应该是交社保吧？”

Thai

หลินเต๋อหวยชะงักไป จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจระคนยินดี “มีงานทำแล้วเหรอ เห็นหรือยัง ยังคงเป็นเจียงฉินที่หน้าใหญ่จริงๆ อ้อ ใช่แล้ว หลิงหลิงมีช่วงทดลองงานนานแค่ไหน บรรจุเป็นพนักงานประจำแล้วคงส่งประกันสังคมใช่ไหม”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤被整不会了，心说这群亲戚真是淳朴啊，你都让我露面了，怎么还得实习期呢：“具体的事情我也不清楚，等玲玲明天来上班就知道了，会有人跟她聊的。”

Thai

เจียงฉินถึงกับไปไม่เป็น พลางคิดในใจว่าญาติกลุ่มนี้ช่างซื่อตรงจริงๆ ให้ตนออกหน้าทั้งที จะยังมีช่วงทดลองงานอะไรอีก “เรื่องรายละเอียดผมก็ไม่ค่อยแน่ใจครับ รอให้หลิงหลิงมาทำงานพรุ่งนี้ก็รู้แล้ว จะมีคนคุยกับเธอเอง”

Chinese

“好好好，那我们就一切听安排。”

Thai

“ดีๆๆ ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ฟังตามที่จัดการเลย”

Chinese

林德怀本来是要拉着江勤回家先吃饭的，不过江勤还是推辞了。

Thai

เดิมทีหลินเต๋อหวยตั้งใจจะดึงตัวเจียงฉินกลับไปกินข้าวที่บ้านก่อน ทว่าเจียงฉินก็บอกปัดไป

Chinese

这一周虽然全都是琐事儿，但是琐事也有存在的必要，不处理也是不行的。

Thai

แม้สัปดาห์นี้จะมีแต่เรื่องจุกจิก ทว่าเรื่องจุกจิกก็มีความจำเป็นต้องมีอยู่ ไม่จัดการก็ไม่ได้

Chinese

于是，本来摆好的酒席还是他们一家子自己吃了。

Thai

ดังนั้นโต๊ะอาหารที่จัดเตรียมไว้แต่แรกจึงมีเพียงครอบครัวของพวกเขาที่นั่งกินกันเอง

Chinese

不过这顿饭吃的倒是挺沉默的，因为临川是个二线城市，比济州那种小县城强的没边，他们面对济州的亲戚都很有优越感，自称富亲戚，说他们是穷亲戚。

Thai

ทว่ามื้อนี้กลับกินกันอย่างเงียบงัน เพราะหลินชวนเป็นเมืองระดับสองที่เหนือกว่าเมืองระดับอำเภอเล็กๆ อย่างจี้โจวอย่างเทียบไม่ติด ยามอยู่ต่อหน้าญาติฝั่งจี้โจวพวกเขาจึงมักรู้สึกเหนือกว่า เรียกตัวเองว่าเป็นญาติคนรวย และบอกว่าอีกฝ่ายเป็นญาติยากจน

Chinese

可现在，他们终于知道了，原来自己才是穷亲戚。

Thai

แต่ตอนนี้พวกเขาก็ได้รู้ในที่สุดว่า ที่แท้ตัวเองต่างหากที่เป็นญาติยากจน

Chinese

“玲玲，你明天去上班的时候好好问问，工资多少，实习期多久，怎么才能转正，听到没有。”

Thai

“หลิงหลิง พรุ่งนี้เธอไปทำงานก็ถามให้ดีๆ ล่ะว่าเงินเดือนเท่าไหร่ ช่วงทดลองงานนานแค่ไหน ต้องทำยังไงถึงจะได้บรรจุ ได้ยินไหม”

Chinese

表哥林丰忽然开口：“那个单位挺气派的，估计转正不容易。”

Thai

หลินเฟิงผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องเอ่ยขึ้นมา “หน่วยงานนั้นดูโอ่อ่าภูมิฐานมาก คงบรรจุเป็นพนักงานประจำไม่ง่ายแน่”

Chinese

表叔林彤也随即开口：“转正不容易也得干，现在这年头，想找个稳定的好单位不容易。”

Thai

หลินถงผู้เป็นอาลูกพี่ลูกน้องก็เอ่ยตามทันที “ถึงบรรจุไม่ง่ายก็ต้องทำ ยุคนี้สมัยนี้จะหาหน่วยงานดีๆ ที่มั่นคงสักแห่งมันไม่ง่ายเลย”

Chinese

林玲抿了抿嘴，小声嘟囔了一句：“其实没有实习期……”

Thai

หลินหลิงเม้มปาก พึมพำเสียงเบาประโยคหนึ่ง “ความจริงไม่มีช่วงทดลองงานหรอก…”

Chinese

“什么？”

Thai

“อะไรนะ”

Chinese

“表哥……额，表弟没明说，但我猜我去了就是正式工了。”

Thai

“พี่…เอ่อ น้องชายไม่ได้พูดตรงๆ แต่หนูเดาว่าหนูไปถึงก็เป็นพนักงานประจำเลย”

Chinese

“怎么可能？现在什么单位没有实习期。”

Thai

“เป็นไปได้ยังไง ยุคนี้มีหน่วยงานไหนบ้างที่ไม่มีช่วงทดลองงาน”

Chinese

林玲放下筷子：“我进去之后，那个坐办公室的女的喊他老板，所以那个单位应该就是他办的，我爸刚才非得问什么实习期，你没看江勤都不知道怎么回答吗？就是没有实习期啊。”

Thai

หลินหลิงวางตะเกียบลง “หลังจากที่หนูเข้าไป ผู้หญิงที่นั่งในห้องทำงานคนนั้นเรียกเขาว่าเจ้านาย เพราะฉะนั้นหน่วยงานนั้นก็น่าจะเป็นเขาที่เปิดขึ้น พ่อหนูเมื่อกี้ก็ยังจะไปถามเรื่องช่วงทดลองงานอะไรนั่นอีก ไม่เห็นเหรอว่าเจียงฉินยังไม่รู้จะตอบยังไง ก็มันไม่มีช่วงทดลองงานน่ะสิ”

Chinese

林德怀：“……”

Thai

หลินเต๋อหวย “…”

Chinese

表叔林彤深吸一口气：“如果真是这样，咱们在人家面前可能连穷亲戚都算不上。”

Thai

หลินถงผู้เป็นอาลูกพี่ลูกน้องสูดหายใจเข้าลึก “ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ต่อหน้าเขาพวกเราคงไม่นับว่าเป็นญาติยากจนด้วยซ้ำ”

Chinese

四千四求月票，不是价格贵了，是这一张字数多，求月票，求月票，求月票！

Thai

สี่พันสี่ร้อยคำขอตั๋วเดือน ไม่ใช่ว่าราคาแพงขึ้น แต่เป็นเพราะตอนนี้จำนวนคำเยอะ ขอตั๋วเดือน ขอตั๋วเดือน ขอตั๋วเดือน!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)