เรียกแม่บุญธรรมหนึ่งคำ ฟ้าดินพลันกว้างใหญ่

Chinese

第197章 一声义母天地宽

Thai

บทที่ 197 เรียกแม่บุญธรรมหนึ่งคำ ฟ้าดินพลันกว้างใหญ่

Chinese

腊月二十三，五安山庙会。

Thai

วันที่ยี่สิบสามเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ งานวัดเขาอู่ซาน

Chinese

摆摊的，来玩的，乌泱泱的人群占领了半个山头，而山脚下的空地则停满了各式各样的私家车。

Thai

ทั้งคนตั้งแผงขายของและคนมาเที่ยว ฝูงชนเนืองแน่นจนยึดพื้นที่ไปครึ่งลูกเขา ส่วนที่ดินว่างตรงเชิงเขาก็จอดรถยนต์ส่วนบุคคลสารพัดแบบไว้จนเต็ม

Chinese

此时的年味渐浓，到处都是喜庆的红色。

Thai

บรรยากาศของเทศกาลตรุษจีนเริ่มเข้มข้นขึ้น ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยสีแดงมงคลรื่นเริง

Chinese

连带着前几天那场落雪的洁白，山上山下都是红白相映，实在是美不胜收。

Thai

บวกกับความขาวบริสุทธิ์ของหิมะที่ตกเมื่อไม่กี่วันก่อน ทั่วทั้งบนเขาและล่างเขาจึงมีสีแดงกับสีขาวตัดกัน ช่างงดงามเกินบรรยาย

Chinese

杨建国特地在这次的庙会上申请了一个摊位，打出杨记的招牌，为的就是迎合江勤的理念，让品牌影响力可以在济州快速打响。

Thai

หยางเจี้ยนกั๋วยื่นขอแผงร้านค้าในงานวัดครั้งนี้เป็นพิเศษและติดป้ายชื่อร้านหยางจี้ เพื่อตอบรับแนวคิดของเจียงฉินที่จะสร้างอิทธิพลของแบรนด์ให้โด่งดังในจี้โจวอย่างรวดเร็ว

Chinese

要知道，庙会的客流很大，就相当于什么展览会，美食节，不单单是济州，就算是附近城市的人也会来凑热闹。

Thai

ต้องรู้ก่อนว่างานวัดมีคนสัญจรไปมาเยอะมาก เทียบเท่ากับพวกงานนิทรรศการหรืองานเทศกาลอาหาร ไม่ใช่แค่คนจี้โจวเท่านั้น แม้แต่คนจากเมืองใกล้เคียงก็ยังมาร่วมสนุกด้วย

Chinese

想吸引新的顾客，继而走到大众的视野前方，去人流大的地方刷存在感是很关键的一步。

Thai

หากคิดจะดึงดูดลูกค้าใหม่แล้วก้าวไปอยู่ตรงหน้าสายตาของสาธารณชน การไปสร้างตัวตนในที่ที่มีผู้คนพลุกพล่านนับเป็นก้าวสำคัญอย่างยิ่ง

Chinese

不过杨建国现在也是个小老板了，目前正在筹备第五家分店，没时间管理庙会的事，这件事自然而然就落在了羊汤少爷杨树安的身上。

Thai

ทว่าตอนนี้หยางเจี้ยนกั๋วก็เป็นเถ้าแก่น้อยแล้ว ปัจจุบันกำลังเตรียมเปิดสาขาที่ห้า ไม่มีเวลามาดูแลเรื่องงานวัด เรื่องนี้จึงตกมาอยู่ที่นายน้อยซุปแพะอย่างหยางซู่อันไปโดยปริยาย

Chinese

“爸，我不想去，赶庙会的时候一定会遇到很多老同学。”

Thai

“พ่อ ผมไม่อยากไป ตอนไปเดินงานวัดต้องเจอเพื่อนร่วมชั้นเก่าๆ เพียบแน่”

Chinese

杨树安一脸的不情愿。

Thai

หยางซู่อันทำหน้าไม่เต็มใจอย่างยิ่ง

Chinese

“怎么了？卖羊汤丢你的人了吗，你爹我就是靠着这一碗一碗的羊汤把你供出来的，别不知足了！”

Thai

“ทำไม ขายซุปแพะมันขายหน้าแกนักหรือไง พ่อแกคนนี้ก็อาศัยซุปแพะทีละชามๆ นี่แหละส่งเสียแกจนโต อย่ามาทำเป็นไม่รู้จักพอ!”

Chinese

杨建国回过头瞪他一眼。

Thai

หยางเจี้ยนกั๋วหันขวับกลับมาถลึงตาใส่เขา

Chinese

“我不是嫌丢人啊，就是不想打招呼，但遇到了认识的人又不能装看不见，很尴尬。”

Thai

“ผมไม่ได้กลัวขายหน้าสักหน่อย แค่ไม่อยากทักทายคน แต่พอเจอคนที่รู้จักก็แกล้งทำเป็นมองไม่เห็นไม่ได้ มันกระอักกระอ่วนออก”

Chinese

杨建国照脑袋给他一巴掌：“臭小子，这是咱自家生意，伱不操心谁操心？告诉你，去了别耍脾气，听你叔的话，要你干啥就干啥？”

Thai

หยางเจี้ยนกั๋วฟาดหัวเขาไปทีหนึ่ง “ไอ้เด็กบ้า นี่มันธุรกิจบ้านเราเอง แกไม่ใส่ใจแล้วใครจะใส่ใจ บอกไว้เลยนะ ไปถึงแล้วอย่ามาทำแง่งอน ฟังคำสั่งอาของแก ให้แกทำอะไรก็ทำตามนั้นเข้าใจไหม”

Chinese

杨树安瞬间睁大了眼睛：“啊？我叔也去啊？”

Thai

หยางซู่อันเบิกตากว้างทันที “หา อาผมก็ไปด้วยเหรอครับ”

Chinese

“当然了，去参加庙会的主意就是他提的，你就跟着你叔好好学就行了。”

Thai

“ก็แน่น่ะสิ ความคิดเรื่องไปออกงานวัดเขาก็เป็นคนเสนอ แกแค่ตามไปเรียนรู้กับอาของแกให้ดีก็พอ”

Chinese

杨树安也不知道为什么，听到这句话后脊梁骨忽然就挺直了，总觉得这事儿一沾上江勤，立马就变得高大上了起来。

Thai

หยางซู่อันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม พอได้ยินประโยคนี้แผ่นหลังก็พลันยืดตรงขึ้นมาทันที เขารู้สึกเสมอว่าเรื่องอะไรก็ตามพอมีชื่อเจียงฉินมาเอี่ยว มันจะดูหรูหรามีระดับขึ้นมาทันตาเห็น

Chinese

就好像自己去卖羊汤叫打工，跟着江勤去卖羊汤就叫做生意。

Thai

เหมือนกับว่าถ้าเขาไปขายซุปแพะคนเดียวเรียกว่าเป็นลูกจ้าง แต่ถ้าตามเจียงฉินไปขายซุปแพะจะเรียกว่าทำธุรกิจ

Chinese

别的不说，就比如高考后的那个暑假吧，江勤带着郭子航去卖盒饭，被班里嘲笑了半个月，可现在再看呢？却已经传成了一段佳话，经常被人提起，津津乐道之外还要直呼江勤牛逼。

Thai

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เอาแค่อย่างตอนปิดเทอมฤดูร้อนหลังสอบเกาเข่า เจียงฉินพากัวจื่อหางไปขายข้าวกล่อง โดนคนทั้งห้องล้อเลียนอยู่ครึ่งเดือน แต่พอดูตอนนี้ล่ะ มันกลับกลายเป็นเรื่องเล่าระดับตำนานที่ถูกคนยกขึ้นมาพูดถึงบ่อยครั้ง นอกจากจะคุยกันอย่างออกรสแล้วยังต้องอุทานชมว่าเจียงฉินโคตรเจ๋งอีกต่างหาก

Chinese

对，我，杨树安，是跟着我叔去做生意的！

Thai

ใช่แล้ว ฉัน หยางซู่อัน กำลังตามอาของฉันไปทำธุรกิจ!

Chinese

想明白这一点之后，杨树安不再犹豫，收拾好东西就钻进了老爹的车里。

Thai

หลังจากคิดได้เช่นนี้ หยางซู่อันก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาเก็บข้าวของเสร็จก็มุดเข้าไปในรถของพ่อทันที

Chinese

与此同时，江勤也是一大早就起床了，洗漱好了之后换了衣服，打算出门。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินก็ตื่นนอนแต่เช้าตรู่ หลังจากล้างหน้าแปรงฟันและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เตรียมตัวจะออกจากบ้าน

Chinese

他已经习惯了做生意的节奏，就算是放假也一点都闲不住。

Thai

เขาเคยชินกับจังหวะชีวิตของการทำธุรกิจไปแล้ว แม้จะเป็นช่วงปิดเทอมก็อยู่นิ่งเฉยไม่ได้แม้แต่น้อย

Chinese

昨晚，他刚刚听完了魏兰兰那边的工作汇报，又参研了董文豪那边的年后选题，还和苏奈讨论了后期的优化方向，今天又要去庙会，生活简直充实的不行。

Thai

เมื่อคืนเขาเพิ่งฟังรายงานการทำงานจากเว่ยหลานหลานเสร็จ ศึกษาวิเคราะห์หัวข้อคอนเทนต์หลังปีใหม่ของต่งเหวินหาว และยังปรึกษาทิศทางการปรับปรุงระบบในภายหลังกับซูไน่ วันนี้ยังต้องไปงานวัดอีก ชีวิตช่างแน่นขนัดและมีชีวิตชีวาเหลือเกิน

Chinese

“妈，我不去图书馆了，今天去五安山赶庙会。”

Thai

“แม่ วันนี้ผมไม่ไปห้องสมุดแล้วนะ จะไปเดินงานวัดที่เขาอู่ซาน”

Chinese

“去吧去吧，好好玩，玩疯了再回家！”袁友琴叮嘱一句。

Thai

“ไปเถอะๆ เที่ยวให้สนุกนะ เล่นให้สุดเหวี่ยงแล้วค่อยกลับบ้าน!” หยวนโหย่วฉินกำชับประโยคหนึ่ง

Chinese

江勤感受到浓浓的母爱，一边点头一边出门，然后开车接上了小富婆，又到前面的路口接上了郭子航。

Thai

เจียงฉินสัมผัสได้ถึงความรักอันล้นเปี่ยมของแม่ เขาพยักหน้าพลางเดินออกจากบ้าน จากนั้นก็ขับรถไปรับแม่หนูเศรษฐี แล้วจึงไปรับกัวจื่อหางที่สี่แยกข้างหน้า

Chinese

老郭最近几天正在家里闲的发霉，又因为一条龙导致回家迟到不受待见，一收到江勤的召唤，立马就哼哧哼哧地来了。

Thai

ช่วงสองสามวันมานี้เหล่ากัวว่างจนแทบจะขึ้นราอยู่บ้าน แถมยังถูกทางบ้านเขม่นเพราะกลับบ้านดึกจากทริปบริการครบวงจร พอได้รับเสียงเรียกจากเจียงฉินก็รีบกุลีกุจอวิ่งมาทันที

Chinese

“义父，冯同学，早上好。”

Thai

“พ่อบุญธรรม นักเรียนเฝิง สวัสดีตอนเช้า”

Chinese

“老郭，系好安全带，今天去五安山，给杨树安家的羊汤摊位帮忙。”

Thai

“เหล่ากัว คาดเข็มขัดนิรภัยให้ดี วันนี้ไปเขาอู่ซาน ไปช่วยแผงขายซุปแพะบ้านหยางซู่อัน”

Chinese

江勤嘱咐了一声，踩下油门，带着俩人一路颠簸，最后来到了五安山脚下。

Thai

เจียงฉินกำชับหนึ่งประโยคแล้วเหยียบคันเร่ง พาทั้งสองคนแล่นกระเด้งกระดอนไปตามทางจนกระทั่งมาถึงเชิงเขาอู่ซาน

Chinese

此时还是早上，大号的汤桶滚滚上涌着白雾，杨树安的摊位前已经坐了好几个人，正在喝着热乎乎的羊汤，抵御着这冬日的寒冷。

Thai

ยามนี้ยังเป็นช่วงเช้า ควันสีขาวพวยพุ่งออกมาจากหม้อต้มซุปใบใหญ่ หน้าร้านของหยางซู่อันมีคนนั่งอยู่หลายคนแล้ว กำลังซดซุปแพะร้อนๆ เพื่อต้านทานความหนาวเหน็บในฤดูหนาว

Chinese

旁边，一个大号的pvc板正伫立着，上面写着羊汤馆各家分店的位置，看上去十分醒目。

Thai

ด้านข้างมีแผ่นพีวีซีขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ บนนั้นเขียนตำแหน่งที่ตั้งของร้านซุปแพะแต่ละสาขา ดูสะดุดตาอย่างยิ่ง

Chinese

江勤把车停到山脚下，把小富婆的手牵起，又招呼着郭子航，三个人迈步上了山，最后来到了杨树安的摊位前。

Thai

เจียงฉินจอดรถไว้ที่เชิงเขา จูงมือแม่หนูเศรษฐีแล้วกวักมือเรียกกัวจื่อหาง ทั้งสามคนเดินก้าวขึ้นเขาจนมาถึงหน้าร้านของหยางซู่อันในที่สุด

Chinese

“叔，你来了？”

Thai

“อา มาแล้วเหรอครับ”

Chinese

“咦，我婶婶也来了？欢迎欢迎！”

Thai

“เอ๊ะ อาสะใภ้ของผมก็มาด้วยเหรอ ยินดีต้อนรับครับ ยินดีต้อนรับ!”

Chinese

杨树安立马搬来马扎递了过去，热情的仿佛一个狗腿子。

Thai

หยางซู่อันรีบยกเก้าอี้พับมาส่งให้ กระตือรือร้นราวกับเป็นเบ๊ผู้ซื่อสัตย์

Chinese

江勤皱着眉，心说这家伙要红包上瘾了是怎么着，妈的，总是这样的强行配对，一口一个叔叔婶婶的，你已经错过了叔叔的大红包你了不了解？

Thai

เจียงฉินขมวดคิ้ว นึกในใจว่าหมอนี่ติดใจการขออั่งเปาหรือยังไงกันวะ ให้ตายสิ ชอบจับคู่ให้แบบยัดเยียดอยู่เรื่อย เรียกอาอย่างนั้นอาสะใภ้อย่างนี้ แกได้พลาดอั่งเปาซองใหญ่ของอาไปแล้ว แกเข้าใจไหมเนี่ย

Chinese

“你们先在这儿站会儿，我去隔壁看看。”

Thai

“พวกนายยืนตรงนี้กันไปก่อนนะ ฉันจะไปดูร้านข้างๆ หน่อย”

Chinese

江勤向着旁边看了几眼，转身走到了隔壁摊位，烟一递，就开始和摊主聊了起来。

Thai

เจียงฉินกวาดสายตามองไปรอบๆ สองสามครั้ง แล้วหมุนตัวเดินไปยังแผงร้านค้าข้างๆ พอยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่งก็เริ่มเปิดฉากคุยกับเจ้าของแผงทันที

Chinese

五安山的庙会是前天就开始的，为期五天，他们已经算是来的比较晚的了，已经来摆过摊的摊主会有很多的经验，一根烟又不值钱，先了解一下情报也是好的。

Thai

งานวัดเขาอู่ซานเริ่มมาตั้งแต่วันก่อนแล้ว มีกำหนดจัดห้าวัน พวกเขานับว่ามาค่อนข้างช้า พ่อค้าแม่ค้าที่เคยมาตั้งแผงก่อนย่อมมีประสบการณ์มากมาย บุหรี่มวนเดียวไม่ได้มีราคาค่างวดอะไร หาข้อมูลเอาไว้ก่อนย่อมเป็นเรื่องดี

Chinese

与此同时，郭子航把杨树安拉到一边，压低声音开口：“老杨，你刚才没有心理负担吗？”

Thai

ในขณะเดียวกัน กัวจื่อหางก็ลากหยางซู่อันไปด้านข้างแล้วกดเสียงต่ำถาม “เหล่าหยาง เมื่อกี้นายไม่มีความรู้สึกลำบากใจบ้างเลยเหรอ”

Chinese

“什么心理负担？”杨树安一脸蒙圈。

Thai

“ลำบากใจอะไร” หยางซู่อันทำหน้างุนงง

Chinese

“我叫江勤义父还行，但叫冯同学义母我着实有点张不开嘴，你怎么这么自然？”

Thai

“ฉันเรียกเจียงฉินว่าพ่อบุญธรรมยังพอทำเนา แต่เรียกนักเรียนเฝิงว่าแม่บุญธรรมนี่ ฉันอ้าปากพูดไม่ออกจริงๆ ทำไมนายถึงเรียกได้เป็นธรรมชาติขนาดนั้น”

Chinese

杨树安拍了拍郭子航的肩膀，语重心长的开口：“老郭，不要有那么多的偶像包袱，叫一次吧，有红包的，巨香。”

Thai

หยางซู่อันตบไหล่กัวจื่อหางแล้วพูดอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “เหล่ากัว อย่าไปแบกภาพลักษณ์อะไรเยอะแยะเลย ลองเรียกสักครั้งสิ มีอั่งเปาด้วยนะ โคตรคุ้ม”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

郭子航深吸了一口气，犹豫半晌后做出了重大决定。

Thai

กัวจื่อหางสูดหายใจเข้าลึก ลังเลอยู่นานก่อนจะตัดสินใจครั้งสำคัญ

Chinese

江勤此时已经和隔壁卖牛肉粉的大哥聊完了，问清楚了客流量最大的时段，再回来的时候，冯楠舒已经拿出钱包，递给郭子航一张崭新的毛爷爷。

Thai

ตอนนั้นเจียงฉินคุยกับพี่ชายที่ขายก๋วยเตี๋ยวเนื้อร้านข้างๆ เสร็จแล้ว และถามจนรู้ช่วงเวลาที่คนพลุกพล่านที่สุด พอกลับมาอีกที เฝิงหนานซูก็หยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาแล้วยื่นธนบัตรหนึ่งร้อยหยวนใบใหม่เอี่ยมให้กัวจื่อหางหนึ่งใบ

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤莫名其妙地看了他们一眼，心说这是搞什么鬼？

Thai

เจียงฉินมองพวกเขาทีหนึ่งอย่างงุนงง นึกในใจว่านี่มันเล่นบ้าอะไรกัน

Chinese

半晌之后，太阳从山的后侧缓缓升起，晨曦遍地洒落，气温逐渐开始升高，来赶庙会的人也开始一波一波的多了起来。

Thai

ครู่ต่อมา ดวงอาทิตย์ก็ค่อยๆ ลอยขึ้นจากด้านหลังภูเขา แสงอรุณสาดส่องไปทั่ว อุณหภูมิค่อยๆ สูงขึ้น และผู้คนที่มาเดินงานวัดก็เริ่มทยอยกันมาหนาตาขึ้นเรื่อยๆ เป็นระลอก

Chinese

就像杨树安说的那样，来赶庙会的老同学着实不少，有交情的，叫得上名字的，叫不上名但认识脸的，陆陆续续都在人群当中露面。

Thai

อย่างที่หยางซู่อันว่าไว้ เพื่อนร่วมชั้นเก่าๆ ที่มาเดินงานวัดมีไม่น้อยจริงๆ ทั้งคนที่สนิทสนม คนที่จำชื่อได้ หรือคนที่จำชื่อไม่ได้แต่คุ้นหน้า ต่างก็ทยอยปรากฏตัวท่ามกลางฝูงชนอย่างต่อเนื่อง

Chinese

毕竟是寒假，大学生们离家半年，在外面见了世面，回家之后浪的不行，像这样容易遇见老同学的场面，必然是要参加的。

Thai

ถึงอย่างไรก็นี่เป็นช่วงปิดเทอมฤดูหนาว เหล่านักศึกษามหาวิทยาลัยจากบ้านไปครึ่งปี พอออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกแล้วกลับมาบ้านก็คึกคักกันเต็มที่ งานที่เจอกลุ่มเพื่อนเก่าได้ง่ายๆ แบบนี้ย่อมต้องมาร่วมอย่างแน่นอน

Chinese

将头发梳成大人摸样，穿上一身帅气着装，遇到老同学美滋滋寒暄半晌，那不美吗？

Thai

หวีผมให้ดูเป็นผู้ใหญ่ สวมเสื้อผ้าหล่อเท่ พอเจอเพื่อนเก่าก็ทักทายโอ้อวดกันอย่างเบิกบานใจ มันจะไม่เท่ได้อย่างไร

Chinese

事实上，很多人都是抱着滋人的心态来的，想装个圆润且舒服的逼。

Thai

อันที่จริง หลายคนมาด้วยความตั้งใจที่จะมาข่มคนอื่น อยากจะวางมาดอวดเบ่งให้เนียนตาและสาแก่ใจ

Chinese

但每当有人走到杨氏羊汤馆的摊位，见到清冷月光冯楠舒乖巧站立，眼神一直追着江勤，都会忍不住大喊一声我草，脑袋都忍不住后一仰，顿时就觉得自己被滋了。

Thai

แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่มีคนเดินมาถึงแผงร้านซุปแพะตระกูลหยาง แล้วเห็นแสงจันทร์อันเย็นชาอย่างเฝิงหนานซูยืนอยู่อย่างว่าง่าย สายตาคอยมองตามเจียงฉินตลอดเวลา ต่างก็อดไม่ได้ที่จะอุทานคำหยาบออกมาพร้อมกับหงายหัวไปข้างหลังอย่างช่วยไม่ได้ รู้สึกทันทีว่าตัวเองโดนสาดน้ำดับความมั่นใจเข้าเสียแล้ว

Chinese

“我看错了吧？冯楠舒？”

Thai

“ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า เฝิงหนานซูเนี่ยนะ”

Chinese

“你没看错，是这个世界错了。”

Thai

“นายไม่ได้ตาฝาดหรอก โลกใบนี้ต่างหากที่เพี้ยนไปแล้ว”

Chinese

“为什么冯楠舒会在杨树安家的摊子后面站着？他们有亲戚？”

Thai

“ทำไมเฝิงหนานซูถึงไปยืนอยู่หลังแผงร้านบ้านหยางซู่อันได้ พวกเขาเป็นญาติกันเหรอ”

Chinese

“你没看见江勤吗？去年暑假，杨树安在群里说过，江勤投资了他家的羊汤馆子。”

Thai

“นายไม่เห็นเจียงฉินหรือไง ปิดเทอมฤดูร้อนปีที่แล้วหยางซู่อันเคยบอกในกลุ่มว่าเจียงฉินลงทุนในร้านซุปแพะของบ้านเขา”

Chinese

“你的意思是说，冯楠舒是跟着江勤来的？”

Thai

“นายจะบอกว่า เฝิงหนานซูตามเจียงฉินมาอย่างนั้นเหรอ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“妈的，原来不是这个世界错了，是这个世界疯了……”

Thai

“เชี่ย ที่แท้ไม่ใช่โลกเพี้ยนหรอก แต่โลกใบนี้มันบ้าไปแล้วต่างหาก…”

Chinese

“难道十一假期流传的那个谣言是真的？”

Thai

“หรือว่าข่าวลือที่แพร่สะพัดช่วงวันหยุดวันชาติจะเป็นเรื่องจริง”

Chinese

当初的高三一班有个打CF很吊的人叫陆超，喜欢二班的于莎莎，十一的时候跟发神经了一样，到处跟人说，冯楠舒和江勤谈恋爱了，但很多人都不信。

Thai

ตอนนั้นในห้อง ม.6 ทับ 1 มีคนที่เล่นเกม ซีเอฟ เทพมากคนหนึ่งชื่อลู่เชา เขาชอบอวี๋ซาซาห้อง 2 ช่วงวันหยุดวันชาติหมอนั่นทำตัวเหมือนคนประสาทเที่ยวไปบอกทุกคนว่าเฝิงหนานซูกับเจียงฉินคบเป็นแฟนกันแล้ว แต่หลายคนไม่เชื่อ

Chinese

开什么玩笑，那是冯楠舒啊。

Thai

ล้อเล่นอะไรกัน นั่นเฝิงหนานซูเชียวนะ

Chinese

高冷的无法接近，连话都不爱跟别人说，很多人想追她都没勇气去搭讪，还有人把情书都写好了都没勇气去给。

Thai

ทั้งเย็นชาและสูงส่งจนไม่อาจเข้าใกล้ แม้แต่จะพูดคุยกับคนอื่นก็ยังไม่ชอบ หลายคนที่อยากจีบเธอยังไม่มีความกล้าพอจะเข้าไปทักทาย บางคนเขียนจดหมายรักเสร็จแล้วก็ยังไม่กล้าเอาไปให้

Chinese

谁能把她追到手？

Thai

ใครจะไปจีบเธอติดได้

Chinese

谁能让清清冷冷的她对爱情产生好奇？

Thai

ใครจะทำให้คนที่เย็นชาเข้าถึงยากอย่างเธอเกิดความอยากรู้อยากเห็นในความรักได้

Chinese

谁能让她甘愿变成一个可爱的少女？

Thai

ใครจะทำให้เธอยินยอมกลายเป็นเด็กสาวผู้น่ารักได้

Chinese

没有人，那既然没有人，她又怎么可能谈恋爱？

Thai

ไม่มีใครเลย ในเมื่อไม่มีใครทำได้ แล้วเธอจะเป็นแฟนกับใครได้อย่างไร

Chinese

可现在呢，所有人都看到她站在江勤旁边，一脸乖巧，这种现实与虚幻所交织出的参差感简直不要太强烈。

Thai

แต่ตอนนี้ล่ะ ทุกคนต่างเห็นเธอยืนอยู่ข้างกายเจียงฉินด้วยสีหน้าว่าง่าย ความรู้สึกขัดแย้งที่ถักทอขึ้นระหว่างความจริงกับภาพลวงตามันช่างรุนแรงเกินไปแล้ว

Chinese

冯楠舒不会谈恋爱，这对于大多数人才是现实，冯楠舒一脸乖巧地跟着一个男生，这他妈叫虚幻。

Thai

เฝิงหนานซูไม่มีทางมีความรัก สำหรับคนส่วนใหญ่นี่ถึงจะเรียกว่าความจริง ส่วนเฝิงหนานซูที่ทำหน้าตาว่าง่ายคอยเดินตามผู้ชายคนหนึ่ง นี่มันเรียกว่าภาพลวงตาชัดๆ

Chinese

然而现在一切都倒过来了，虚幻的场景强行融入了现实，搞得不少人都龇牙咧嘴。

Thai

ทว่าบัดนี้ทุกอย่างกลับตาลปัตร ภาพลวงตาถูกยัดเยียดเข้ามาหลอมรวมกับความเป็นจริงจนทำให้หลายคนถึงกับทำหน้าเหยเก

Chinese

但是淋过雨的人并不想给别人撑伞，他们在缓了许久之后，假装若无其事，遇到下一个老同学，又热情地邀请他们去羊汤摊看看，还谎称有好东西。

Thai

แต่คนที่เคยเปียกฝนย่อมไม่อยากกางร่มให้คนอื่น หลังจากพวกเขาตั้งสติอยู่นานก็แกล้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอเจอเพื่อนเก่าคนถัดไปก็ชักชวนให้ไปดูที่แผงซุปแพะอย่างกระตือรือร้น แถมยังโกหกว่ามีของดีให้ดู

Chinese

怎么说呢。

Thai

จะพูดยังไงดีล่ะ

Chinese

杨树安的摊子上就好像有个自动瞄准的滋水枪，可以在乌泱泱的人群中快速识别出老同学，而且精准无比。

Thai

แผงร้านค้าของหยางซู่อันเหมือนมีปืนฉีดน้ำเล็งอัตโนมัติที่สามารถระบุตัวเพื่อนเก่าท่ามกลางฝูงชนเนืองแน่นได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำอย่างยิ่ง

Chinese

来一个被滋一下，来一个被滋一下，心态都要崩了。

Thai

มาคนหนึ่งก็โดนฉีดใส่ทีหนึ่ง มาคนหนึ่งก็โดนฉีดใส่ทีหนึ่ง จนสภาพจิตใจแทบจะพังทลายกันหมด

Chinese

要知道，冯楠舒在城南做了三年的女神，暗恋者当然不计其数。

Thai

ต้องรู้ไว้ด้วยว่าเฝิงหนานซูเป็นดาวเด่นของโรงเรียนเฉิงหนานมาตลอดสามปี คนที่แอบชอบเธอย่อมมีนับไม่ถ้วน

Chinese

“你们刚才看到冯楠舒了没有？”

Thai

“เมื่อกี้พวกนายเห็นเฝิงหนานซูหรือยัง”

Chinese

“看到了，在杨树安家的羊汤摊子上，和江勤在一起，好像比高中还要漂亮。”

Thai

“เห็นแล้ว อยู่ที่แผงซุปแพะบ้านหยางซู่อัน อยู่กับเจียงฉิน เหมือนจะสวยกว่าตอนมัธยมปลายอีก”

Chinese

“妈的，这场景有点太魔幻了，为什么冯楠舒喜欢江勤啊？”

Thai

“บ้าเอ๊ย ภาพนี้มันแฟนตาซีเกินไปแล้ว ทำไมเฝิงหนานซูถึงชอบเจียงฉินล่ะ”

Chinese

“那谁知道去。”

Thai

“ใครจะไปรู้ได้ล่ะ”

Chinese

“你在外地上大学，可能不了解吧，江勤现在是临川的创业明星，上过青年报的那种，据说身家已经百万了。”

Thai

“นายไปเรียนมหาวิทยาลัยต่างถิ่นอาจจะไม่รู้ ตอนนี้เจียงฉินเป็นดาวเด่นด้านการสร้างธุรกิจของหลินชวน ระดับที่เคยลงหนังสือพิมพ์ชิงเหนียนเป้าเชียวนะ ได้ยินว่ามีทรัพย์สินนับล้านแล้ว”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

“真的，我们现在用的校园论坛就是他做的，他还开发了一个拼团网站，据说每天都有三四万的流水。”

Thai

“เรื่องจริง กระดานสนทนามหาวิทยาลัยที่เราใช้อยู่ตอนนี้ก็เป็นฝีมือเขา เขายังพัฒนาเว็บไซต์พินถวนขึ้นมาอีกเว็บ ได้ยินว่ามียอดเงินหมุนเวียนวันละสามสี่หมื่นเชียวนะ”

Chinese

羊汤摊的小方桌后面，杨树安，心花怒放，凶猛挺起，胸肌差点撑开了羽绒服的拉链。

Thai

หลังโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวเล็กของแผงซุปแพะ หยางซู่อันรู้สึกเบิกบานใจจนเนื้อเต้น เขายืดอกขึ้นอย่างภาคภูมิใจจนกล้ามอกแทบจะดันซิปเสื้อขนเป็ดปริ

Chinese

跟着叔叔做生意，就是他妈的有面子。

Thai

ตามอามาทำธุรกิจนี่มันโคตรได้หน้าเลยเว้ย

Chinese

而江勤也抿着嘴角，嘴里一直发出啧啧的声音。

Thai

ส่วนเจียงฉินก็เม้มมุมปาก ในปากส่งเสียงจึ๊กจั๊กไม่หยุด

Chinese

不知道为什么，自己一直在这里坐着，什么话都没说，甚至连表情都没有，可爽槽自己就满了，神奇的一批。

Thai

ไม่รู้ทำไม ทั้งที่เขาก็นั่งอยู่ตรงนี้เฉยๆ ไม่ได้พูดอะไรสักคำ หรือกระทั่งไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรด้วยซ้ำ แต่หลอดความสะใจกลับเต็มปรี่ได้เอง มหัศจรรย์ชะมัด

Chinese

各位，来几张月票给咱尝尝咸淡。

Thai

ทุกท่าน ขอตั๋วรายเดือนสักสองสามใบให้ผมได้ลิ้มรสชาติหน่อยครับ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)