นายน้อยเจียงผู้แสนธรรมดา

Chinese

第54章 平平无奇江少爷

Thai

บทที่ 54 นายน้อยเจียงผู้แสนธรรมดา

Chinese

“学长，宣传部具体是做什么工作的？”

Thai

“รุ่นพี่คะ ฝ่ายประชาสัมพันธ์ทำงานอะไรเป็นหลักเหรอคะ?”

Chinese

“你有女朋友吗学长？”

Thai

“รุ่นพี่มีแฟนหรือยังคะ?”

Chinese

“学长的老家和我是一个地方的啊，在哪个小区？”

Thai

“บ้านเกิดของรุ่นพี่อยู่ที่เดียวกับฉันเลย อยู่แถวไหนเหรอคะ?”

Chinese

从综合楼到二餐食堂的过程中，金融系的女孩们围着徐大学长问东问西，颇有种众星捧月的意思。

Thai

ระหว่างทางจากอาคารรวมไปยังโรงอาหารแห่งที่สอง เหล่าเด็กสาวสาขาการเงินต่างพากันรุมล้อมรุ่นพี่สวีเพื่อถามโน่นถามนี่ ราวกับดวงดาวที่โอบล้อมดวงจันทร์

Chinese

而一辆黑色宾利此时恰好从他们身边驶过，沿学院二路缓缓往前，最终停在了二餐的正门口，吸引了他们的目光。

Thai

ในตอนนั้นเอง รถเบนท์ลีย์สีดำคันหนึ่งก็แล่นผ่านข้างกายพวกเขาไปพอดี มันค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าตามถนนสายสองของวิทยาลัย และจอดลงที่หน้าประตูใหญ่ของโรงอาหารแห่งที่สองในที่สุด ดึงดูดสายตาของพวกเขาไปจนหมด

Chinese

这辆车明明是陌生的外地车牌，按道理来说是不能开进来的，但门卫没敢拦着，连骑着巡逻车的保安也没敢上去询问，也就这么堂而皇之的进来了。

Thai

รถคันนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นป้ายทะเบียนต่างถิ่นที่ไม่คุ้นตา ตามหลักการแล้วไม่สามารถขับเข้ามาได้ ทว่ารปภ. ตรงประตูกลับไม่กล้าขวาง แม้กระทั่งรปภ. ที่ขี่รถตรวจการณ์ก็ยังไม่กล้าเข้าไปสอบถาม ปล่อยให้มันแล่นเข้ามาอย่างโอ่อ่าเปิดเผยเช่นนี้

Chinese

“那黑车好霸气啊，没看到牌子，这是什么车啊？”

Thai

“รถสีดำคันนั้นดูเท่จัง ไม่ทันเห็นยี่ห้อเลย นี่มันรถอะไรเหรอ?”

Chinese

“看轮毂就知道了，宾利，英国顶级的豪车品牌。”徐俊立举重若轻地说着。

Thai

“ดูตรงดุมล้อก็รู้แล้ว เบนท์ลีย์ แบรนด์รถหรูระดับท็อปของอังกฤษ” สวีจวิ้นลี่พูดด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับเป็นเรื่องเล็กน้อย

Chinese

潘秀听到豪车两个字后眼前一亮：“学长，你家开的是什么车啊？也是顶级豪车吗？”

Thai

พานซิ่วได้ยินคำว่ารถหรูก็ตาลุกวาวทันที “รุ่นพี่คะ ที่บ้านรุ่นพี่ขับรถอะไรเหรอคะ? เป็นรถหรูระดับท็อปเหมือนกันหรือเปล่า?”

Chinese

徐俊立忍不住摸了下鼻梁：“像这种车大概要好几百万吧，普通家庭是开不起的，我家虽然也买得起，但也没必要把钱全都用来买车，这毕竟只是个代步工具。”

Thai

สวีจวิ้นลี่อดไม่ได้ที่จะลูบดั้งจมูก “รถแบบนี้น่าจะหลายล้านเลยล่ะ ครอบครัวธรรมดาขับไม่ไหวหรอก ถึงบ้านฉันจะซื้อไหวเหมือนกัน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเอาเงินทั้งหมดไปทุ่มซื้อรถ ยังไงมันก็เป็นแค่ยานพาหนะสำหรับเดินทางเท่านั้น”

Chinese

“买的起就已经够厉害的了，现在可没多少家庭能买得起宾利。”宋晴晴忍不住捧哏。

Thai

“ซื้อไหวก็สุดยอดมากแล้วค่ะ ตอนนี้มีไม่กี่ครอบครัวหรอกที่จะซื้อเบนท์ลีย์ได้” ซ่งฉิงฉิงอดไม่ได้ที่จะช่วยรับมุกยกยอ

Chinese

“也没什么厉害的，我平时在学校里很低调，一般不会透露自己的家庭情况，主要是怕周围的朋友有压力。”

Thai

“ก็ไม่ได้สุดยอดอะไรหรอก ปกติฉันอยู่ที่มหาวิทยาลัยค่อนข้างเก็บตัว ไม่ค่อยเปิดเผยฐานะครอบครัวของตัวเองเท่าไหร่ หลักๆ ก็เพราะกลัวเพื่อนๆ รอบตัวจะรู้สึกกดดันน่ะ”

Chinese

听到这句话，后面的任自强、曹广宇和周超气的都要掏刀子捅人了。

Thai

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เหรินจื้อเฉียง เฉากว่างอวี่ และโจวเชาที่อยู่ด้านหลังก็โกรธจนแทบอยากจะชักมีดออกมาแทงคน

Chinese

你还他妈低调呢？

Thai

นี่ยังกล้าบอกว่าตัวเองเก็บตัวอีกเหรอวะ?

Chinese

伱都说了一路了，我们听得耳朵都要长茧子了！

Thai

พล่ามมาตลอดทางจนพวกเราฟังจนหูจะขึ้นด้านหมดแล้ว!

Chinese

而且你那个带着手表的手腕子从来就没放下过，这么举着就不酸吗？

Thai

แถมข้อมือข้างที่ใส่นาฬิกาของนายก็ไม่เคยเอาลงเลย ยกค้างไว้แบบนั้นไม่เมื่อยบ้างหรือไง?

Chinese

你说你装逼就装逼，你大大方方的行不行，非得又摆阔又装谦虚，真是当婊子又想立牌坊。

Thai

จะเก๊กก็เก๊กไปสิ ทำแบบเปิดเผยผ่าเผยหน่อยไม่ได้หรือไง ต้องมาทำเป็นอวดรวยแต่อยากแสร้งทำเป็นถ่อมตัว ช่างเป็นพวกอยากเป็นโสเภณีแต่ก็ยังอยากสร้างซุ้มประตูยกย่องความบริสุทธิ์จริงๆ

Chinese

但你还别说，徐俊立的段位确实比曹广宇高，而且很多女孩真的就吃这套，以至于人群里又传来几声哇哦，让徐俊立有点怡然，嘴角的弧度也忍不住上扬了不少。

Thai

แต่ก็ต้องยอมรับว่า ชั้นเชิงของสวีจวิ้นลี่เหนือกว่าเฉากว่างอวี่จริงๆ แถมเด็กสาวหลายคนก็หลงกลมุกนี้เข้าเต็มเปา จนมีเสียงร้องว้าวแว่วมาจากในกลุ่มอีกหลายครั้ง ทำให้สวีจวิ้นลี่รู้สึกกระหยิ่มใจ มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมาไม่น้อย

Chinese

“看见没有，这才是真正的高富帅，可比那些明明什么都没有却装孤傲的人优雅多了。”宋晴晴忍不住又捅了一下蒋恬，一脸洋洋得意。

Thai

“เห็นไหมล่ะ นี่สิถึงจะเป็นหนุ่มหล่อรวยตัวจริง ดูสง่างามกว่าพวกที่ไม่มีอะไรเลยแต่ชอบทำตัวหยิ่งยโสตั้งเยอะ” ซ่งฉิงฉิงอดไม่ได้ที่จะสะกิดเจียงเถียนอีกครั้งด้วยสีหน้าลำพองใจ

Chinese

话音刚落，黑色宾利的左后侧车门忽然被打开。

Thai

สิ้นเสียงพูด ประตูด้านหลังซ้ายของรถเบนท์ลีย์สีดำก็ถูกเปิดออกกะทันหัน

Chinese

在众目睽睽之下，江勤从车上下来，左手扶着门框，右手捏着一把从印刷厂随手拿的广告扇。

Thai

ท่ามกลางสายตาของทุกคน เจียงฉินก้าวลงมาจากรถ มือซ้ายจับขอบประตู ส่วนมือขวาถือพัดโฆษณาที่หยิบติดมือมาจากโรงพิมพ์

Chinese

冯楠舒还想跟着他的一起下去的，但却被他用手又轻轻推了回去。

Thai

เฝิงหนานซูยังอยากจะตามเขาลงมาด้วย แต่กลับถูกเขาใช้มือดันตัวเธอกลับเข้าไปเบาๆ

Chinese

“大中午的，天太热了，让龚叔直接送你回宿舍吧，等晚上凉快了再出来玩。”

Thai

“เที่ยงๆ แบบนี้อากาศร้อนเกินไป ให้กงซูขับไปส่งเธอที่หอพักเลยดีกว่า ไว้ตอนเย็นอากาศเย็นลงแล้วค่อยออกมาเล่นกันนะ”

Chinese

“噢。”

Thai

“อื้ม”

Chinese

冯楠舒浅浅应了一句，隔着车窗玻璃恋恋不舍地看了他一眼，然后就随车离开了。

Thai

เฝิงหนานซูตอบรับเบาๆ มองเขาผ่านกระจกหน้าต่างรถด้วยความอาลัยอาวรณ์ จากนั้นจึงนั่งรถจากไป

Chinese

与此同时，站在马路那边准备过来的一群人全都停住了脚步，望着那个猛扇扇子的背影一阵茫然，目光都像是凝固住了一样。

Thai

ในเวลาเดียวกัน กลุ่มคนที่ยืนอยู่อีกฝั่งของถนนและกำลังจะเดินข้ามมาต่างก็ชะงักฝีเท้าลง พากันมองแผ่นหลังที่กำลังกระพือพัดอย่างเอาเป็นเอาตายนั้นด้วยความงุนงง สายตาของทุกคนราวกับหยุดนิ่งไป

Chinese

什么情况……

Thai

เกิดอะไรขึ้นกันแน่…

Chinese

被宾利送进来的那个人是他们班的江勤？

Thai

คนที่นั่งรถเบนท์ลีย์เข้ามาส่งคนนั้นคือเจียงฉินห้องพวกเขางั้นเหรอ?

Chinese

“这么巧，你们也在？”

Thai

“บังเอิญจัง พวกนายก็อยู่ด้วยเหรอ?”

Chinese

听到江勤的声音，宋晴晴忽然有种窒息的感觉，前几天被滋一脸的感觉又浮现了，她下意识地揽住了蒋恬的手臂，似乎想寻求一些真实感。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงของเจียงฉิน ซ่งฉิงฉิงก็พลันรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ความรู้สึกเหมือนถูกฉีดน้ำใส่หน้าเมื่อหลายวันก่อนผุดขึ้นมาอีกครั้ง เธอคล้องแขนเจียงเถียนไว้ตามสัญชาตญาณ คล้ายกับต้องการหาหลักยึดความเป็นจริง

Chinese

江勤迈步走了过来，先看向了曹广宇：“周一才下的刀，你今天就能下床了？”

Thai

เจียงฉินก้าวเดินเข้ามา มองไปทางเฉากว่างอวี่เป็นคนแรก “เพิ่งผ่าตัดไปเมื่อวันจันทร์ วันนี้ก็ลุกจากเตียงได้แล้วเหรอ?”

Chinese

曹广宇有些热泪盈眶：“得劲儿啊，真他妈的太得劲儿了。”

Thai

เฉากว่างอวี่น้ำตาคลอเบ้าเล็กน้อย “สะใจว่ะ โคตรจะสะใจเลยเว้ย”

Chinese

“环切完了之后很得劲儿吗？真的假的？我记得医生说要卧床静养半个月。”

Thai

“ขลิบเสร็จแล้วมันสะใจขนาดนั้นเลยเหรอ? จริงหรือเปล่าเนี่ย? ฉันจำได้ว่าหมอบอกให้นอนพักรักษาตัวอยู่บนเตียงตั้งครึ่งเดือน”

Chinese

“不是啊，我是说你的出现实在是太得劲儿了！”

Thai

“ไม่ใช่โว้ย! ฉันหมายถึงการปรากฏตัวของนายต่างหากที่โคตรสะใจ!”

Chinese

任自强和周超强烈赞同，随着曹广宇一起凶猛点头。

Thai

เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาเห็นด้วยอย่างยิ่ง ต่างพยักหน้าตามเฉากว่างอวี่อย่างรุนแรง

Chinese

他们刚才被那个姓徐的怼着脸装了一路，憋了一肚子气，结果转头就看到江勤坐着宾利出现，直接降维打压，心里得劲儿的不行。

Thai

เมื่อครู่พวกเขาถูกไอ้คนแซ่สวีเก๊กใส่หน้ามาตลอดทาง อัดอั้นความโมโหไว้เต็มท้อง แต่พอหันกลับมาก็เห็นเจียงฉินนั่งรถเบนท์ลีย์ปรากฏตัวขึ้น บดขยี้ข้ามมิติอย่างจัง ในใจนี่สะใจจนแทบระเบิด

Chinese

什么一万五的浪琴，什么三家超市一家酒店，在宾利面前全都是狗屁！

Thai

ลองจินส์เรือนละหนึ่งหมื่นห้าพันอะไร ซูเปอร์มาร์เก็ตสามแห่งกับโรงแรมหนึ่งแห่งอะไร พออยู่ต่อหน้าเบนท์ลีย์แล้วก็เป็นแค่ผายลมทั้งนั้น!

Chinese

得劲儿，真得劲儿，他们仨从没想过原来看舍友在人前显圣竟然也是这么舒服的事情。

Thai

สะใจ โคตรสะใจ พวกเขาทั้งสามคนไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการได้เห็นรูมเมทอวดเบ่งโชว์เหนือต่อหน้าผู้คนมันจะทำให้รู้สึกฟินได้ขนาดนี้

Chinese

这个逼不漏痕迹，自然优雅，简直满分！

Thai

การเก๊กครั้งนี้แนบเนียนไร้ร่องรอย เป็นธรรมชาติและสง่างาม เอาไปเลยเต็มสิบ!

Chinese

江勤看着三个舍友这一脸感激涕零的样子有些懵逼：“你们到底在得劲儿什么？”

Thai

เจียงฉินมองสีหน้าซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหลพรากของรูมเมททั้งสามคนด้วยความมึนงง “พวกนายไปสะใจอะไรกันมาเนี่ย?”

Chinese

“那辆宾利是你家吧，跟大家说说你什么家庭，有几家超市几家酒店？”曹广宇故意大声了一些，眼神还瞥向了旁边的徐俊立。

Thai

“รถเบนท์ลีย์คันนั้นเป็นของบ้านนายใช่ไหม บอกทุกคนหน่อยสิว่าฐานะทางบ้านนายเป็นยังไง มีซูเปอร์มาร์เก็ตกี่แห่ง มีโรงแรมกี่แห่ง?” เฉากว่างอวี่จงใจพูดเสียงดังขึ้นเล็กน้อย สายตายังเหลือบมองไปทางสวีจวิ้นลี่ที่อยู่ข้างๆ

Chinese

江勤愣了一下，但很快就反应过来了。

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็เข้าใจได้ในทันที

Chinese

妈的，老曹这是老毛病又犯了，想人前显圣，暗示自己配合他。

Thai

ให้ตายสิ เหล่าเฉาสันดานเดิมกำเริบอีกแล้ว อยากจะโชว์เหนือต่อหน้าคนอื่นจนต้องส่งสัญญาณให้ตนช่วยรับมุก

Chinese

他这个人倒是不坏，就是有这么点奇葩爱好，你要不配合他，他今天一天都得难受的要命。

Thai

หมอนี่ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร เพียงแต่มีความชอบแปลกๆ อยู่แค่นี้ ถ้าไม่ช่วยประสานรับมุกกับเขา วันนี้ทั้งวันเขาคงอึดอัดจนแทบขาดใจตายแน่ๆ

Chinese

“唉，不装了，摊牌了，重新认识一下，我，平平无奇江少爷。”

Thai

“เฮ้อ ไม่แกล้งทำแล้ว ขอเปิดไพ่เลยแล้วกัน มาทำความรู้จักกันใหม่ ฉัน นายน้อยเจียงผู้แสนธรรมดา”

Chinese

曹广宇顿时心旷神怡，心说兄弟之间就是有默契！

Thai

เฉากว่างอวี่พลันรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจ คิดในใจว่าพี่น้องนี่รู้ใจกันจริงๆ!

Chinese

而周超和任自强的头皮都麻了。

Thai

ทว่าโจวเชากับเหรินจื้อเฉียงกลับรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งหนังศีรษะ

Chinese

少爷就少爷，还加个平平无奇，味儿太冲了！

Thai

จะนายน้อยก็นายน้อยไปสิ ยังจะเพิ่มคำว่าแสนธรรมดาเข้ามาอีก กลิ่นอายมันแรงเกินไปแล้ว!

Chinese

“老江，你这身价要是进了学生会，高低弄个主席当当，部长根本配不上你吧！”曹广宇字里行间都在cue徐俊立。

Thai

“เหล่าเจียง ฐานะระดับนายถ้าเข้าสโมสรนักศึกษา อย่างน้อยก็ต้องเป็นประธานไปเลย ตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายไม่คู่ควรกับนายหรอก!” ทุกคำพูดของเฉากว่างอวี่จงใจแซะสวีจวิ้นลี่เต็มที่

Chinese

江勤没接住这个暗讽，反而哦了一声：“我说你怎么下床了，原来是去参加学生会面试了？你不是说你不去吗，结果怎么样了？”

Thai

เจียงฉินไม่ได้ตามมุกประชดนี้ ทว่ากลับร้องอ้อออกมา “ฉันก็ว่าอยู่ทำไมนายถึงลุกจากเตียงได้ ที่แท้ก็ไปสัมภาษณ์เข้าสโมสรนักศึกษามานี่เอง? ไหนนายบอกว่าจะไม่ไปไง แล้วผลเป็นยังไงบ้างล่ะ?”

Chinese

一旁的徐俊立此时忽然开口：“还行，通过的几率很大。”

Thai

สวีจวิ้นลี่ที่อยู่ด้านข้างพลันเอ่ยปากขึ้นในเวลานี้ “ก็ใช้ได้ โอกาสผ่านสูงมาก”

Chinese

“你是谁？也是我们班的？”江勤觉得眼前的人有点陌生。

Thai

“นายเป็นใครเหรอ? อยู่ห้องพวกเราเหมือนกันเหรอ?” เจียงฉินรู้สึกว่าคนตรงหน้าดูแปลกตาไปสักหน่อย

Chinese

“认识一下，我叫徐俊立，今年大三，是你们的学长，现在是学生会的宣传部长。”

Thai

“ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อสวีจวิ้นลี่ อยู่ปีสาม เป็นรุ่นพี่ของพวกนาย ตอนนี้เป็นหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสโมสรนักศึกษา”

Chinese

徐俊立主动打了招呼，表现的彬彬有礼，开玩笑，坐着宾利过来的人，这不上赶着结交还等屁吃啊，像这样的人脉，以后就算是出了学校都用得着。

Thai

สวีจวิ้นลี่เป็นฝ่ายทักทายก่อนอย่างสุภาพเรียบร้อย ล้อเล่นน่า คนที่นั่งรถเบนท์ลีย์มาแบบนี้ ถ้าไม่รีบเข้าไปผูกมิตรแล้วจะรอหาพระแสงอะไร เส้นสายระดับนี้ ต่อให้ออกจากรั้วมหาวิทยาลัยไปแล้วก็ยังได้ใช้ประโยชน์แน่นอน

Chinese

江勤恍然大悟：“哦，你就是那个徐学长啊，人还怪好的嘞。”

Thai

เจียงฉินพลันเข้าใจ “อ๋อ รุ่นพี่คือรุ่นพี่สวีคนนั้นนี่เอง เป็นคนดีจังเลยนะเนี่ย”

Chinese

“没有没有，我就是提供一下帮助，毕竟你们这些新生来到学校可能不太熟悉，这是学生干部的义务。”

Thai

“ไม่หรอกๆ ฉันแค่ให้ความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น ยังไงพวกนายที่เป็นเด็กใหม่เพิ่งมาถึงมหาวิทยาลัยก็คงยังไม่ค่อยคุ้นเคย นี่เป็นหน้าที่ของกรรมการนักศึกษาอยู่แล้ว”

Chinese

江勤点点头表示了然，又看向曹广宇，任自强和周超：“你们要去食堂吃饭还是回宿舍？”

Thai

เจียงฉินพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะหันไปมองเฉากว่างอวี่ เหรินจื้อเฉียง และโจวเชา “พวกนายจะไปกินข้าวที่โรงอาหารหรือจะกลับหอพักล่ะ?”

Chinese

“吃饭吧，面试了一上午，差点饿死了。”

Thai

“กินข้าวสิ สัมภาษณ์มาตลอดทั้งช่วงเช้า หิวจะตายอยู่แล้ว”

Chinese

江勤听到舍友的回答点点头：“那行吧，你们慢慢吃，我先走了，徐学长，咱们有空再见。”

Thai

เจียงฉินได้ยินคำตอบของรูมเมทก็พยักหน้า “งั้นก็ตามสบายนะ พวกนายค่อยๆ กินไปเถอะ ฉันไปก่อนล่ะ รุ่นพี่สวี ไว้ว่างๆ เจอกันใหม่ครับ”

Chinese

徐俊立风度翩翩地点点头：“没问题，以后在系里遇到任何问题都可以找我，我全都可以帮你摆平！”

Thai

สวีจวิ้นลี่พยักหน้าอย่างสง่างาม “ไม่มีปัญหา วันหลังถ้ามีปัญหาอะไรในคณะก็มาหาฉันได้เลย ฉันช่วยจัดการให้ได้หมด!”

Chinese

“江勤，你吃饭了吗？”宋晴晴见他要走，忽然就忍不住开口了，“要不然和我们一起吃个饭吧，我请你呀！”

Thai

“เจียงฉิน นายกินข้าวหรือยัง?” ซ่งฉิงฉิงเห็นเขาจะไปก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้นมาทันที “ไม่อย่างนั้นมากินข้าวด้วยกันกับพวกเราไหม ฉันเลี้ยงนายเอง!”

Chinese

“算了，食堂的东西太廉价，吃完影响我坐宾利的心情。”

Thai

“ช่างเถอะ ของในโรงอาหารมันราคาถูกเกินไป พอกินเสร็จแล้วจะกระทบอารมณ์ตอนนั่งเบนท์ลีย์ของฉัน”

Chinese

“哦，那好吧……”

Thai

“อ้อ งั้นก็ได้…”

Chinese

宋晴晴看着他手里那把扇子，上面写着“专业男科，还您性福”，但她却觉得他此刻贵气逼人，难以直视。

Thai

ซ่งฉิงฉิงมองพัดในมือของเขา บนนั้นเขียนไว้ว่า “เชี่ยวชาญสุขภาพเพศชาย คืนความสุขทางเพศให้แก่คุณ” ทว่าเธอกลับรู้สึกว่ายามนี้เขามีรัศมีความสูงศักดิ์เปล่งประกายจนยากจะมองตรงๆ

Chinese

“晴晴，这就是你说的对比啊？还真是挺有效的对比啊，我现在总算知道什么叫普通家庭了。”蒋恬忍不住把刚才的阴阳怪气全都还了回去。

Thai

“ฉิงฉิง นี่คือการเปรียบเทียบที่เธอพูดถึงงั้นเหรอ? เป็นการเปรียบเทียบที่ได้ผลดีจริงๆ เลยนะ ตอนนี้ฉันเข้าใจคำว่าครอบครัวธรรมดาอย่างถ่องแท้แล้วล่ะ” เจียงเถียนอดไม่ได้ที่จะเอาคำพูดประชดประชันเหน็บแนมเมื่อครู่สวนคืนกลับไปทั้งหมด

Chinese

宋晴晴的脸色忍不住一白：“他填的就是普通家庭啊，我看的真真切切。”

Thai

ใบหน้าของซ่งฉิงฉิงพลันซีดเผือดลงอย่างอดไม่ได้ “เขากรอกไว้ว่าเป็นครอบครัวธรรมดาจริงๆ นี่นา ฉันเห็นมากับตาชัดๆ เลยนะ”

Chinese

“算了算了，你可别说了，以后再也不信你的了。”

Thai

“ช่างเถอะๆ เธออย่าพูดอีกเลย วันหลังฉันจะไม่เชื่อคำพูดเธออีกแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

宋晴晴叹了口气，看向旁边的学长，发现学长此时忽然垂下了一直抬着的手腕，并把手全都揣进了口袋里，遮住了那只一万五的浪琴。

Thai

ซ่งฉิงฉิงถอนหายใจยาว พลางหันไปมองรุ่นพี่ที่อยู่ข้างๆ ก็พบว่าเวลานี้รุ่นพี่ได้ทิ้งข้อมือที่ยกค้างไว้ตลอดลงแล้ว ทั้งยังซุกมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อซ่อนนาฬิกาลองจินส์ราคาหนึ่งหมื่นห้าพันเรือนนั้นไว้

Chinese

原来，真正的富二代都是不漏痕迹的啊。

Thai

ที่แท้ทายาทเศรษฐีตัวจริงเขาล้วนทำตัวแนบเนียนไม่เผยร่องรอยกันแบบนี้นี่เอง

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)