วันหยุดยาวช่วงวันชาติ

Chinese

第90章 十一小长假

Thai

บทที่ 90 วันหยุดยาววันชาติ

Chinese

晨光灿烂的清晨，十一小长假开始了。

Thai

ในยามเช้าตรู่ที่แสงแดดยามเช้าสาดส่องเจิดจ้า วันหยุดยาววันชาติได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

Chinese

一大早，周超就提着行李急哄哄地赶去了飞机场，他家距离临川是最远的，对于回家的事情比所有人都要积极。

Thai

แต่เช้าตรู่ โจวเชาก็หิ้วกระเป๋าเดินทางรีบร้อนมุ่งหน้าไปยังสนามบิน บ้านของเขาอยู่ห่างจากหลินชวนไกลที่สุด เรื่องการกลับบ้านจึงกระตือรือร้นกว่าใครเพื่อน

Chinese

当代大学生就是这么怪，报志愿的时候想着报的越远越好，去陌生天地享受自由，放飞自我，结果一到放假就蔫了，因为不但路途远，而且路费巨贵，每当面临这种情况，他们骂起自己傻逼来都毫不留情。

Thai

นักศึกษามหาวิทยาลัยยุคนี้ก็แปลกแบบนี้แหละ ตอนเลือกอันดับสอบเข้าก็คิดว่ายิ่งไกลเท่าไรยิ่งดี เพื่อไปสู่โลกแปลกใหม่เพลิดเพลินกับอิสรภาพและปลดปล่อยตัวเอง ทว่าพอถึงช่วงวันหยุดกลับหมดเรี่ยวหมดแรง เพราะนอกจากหนทางจะไกลแล้ว ค่าเดินทางยังแพงหูฉี่ ทุกครั้งที่ต้องเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ พวกเขาต่างด่าตัวเองว่างี่เง่าได้อย่างไม่ไว้หน้าเลยสักนิด

Chinese

自由这玩意儿，隔壁省的学校都能感受到，却非得跨越大半个版图，去别人活腻了的地方折腾。

Thai

ไอ้สิ่งที่เรียกว่าอิสรภาพเนี่ย มหาวิทยาลัยในมณฑลข้างเคียงก็สัมผัสได้เหมือนกัน แต่กลับต้องดั้นด้นข้ามไปค่อนแผนที่ประเทศ เพื่อไปใช้ชีวิตดิ้นรนในที่ที่คนอื่นเขาอยู่จนเบื่อแล้ว

Chinese

像周超这样的，平日里省吃俭用，一到放假，生活费就全他妈花到机票上了。

Thai

อย่างโจวเชานี่ วันธรรมดาประหยัดกินประหยัดใช้ พอถึงวันหยุด ค่าครองชีพก็แม่งหมดไปกับตั๋วเครื่องบินทั้งหมด

Chinese

“兄弟们，我走了！”

Thai

“พวกนาย ฉันไปแล้วนะ!”

Chinese

“老周，记得把垃圾带下去啊！”曹广宇坐在床上喊了一声。

Thai

“เหล่าโจว อย่าลืมเอาขยะลงไปด้วยนะ!” เฉากว่างอวี่นั่งอยู่บนเตียงตะโกนขึ้นมา

Chinese

周超骂骂咧咧的：“靠，大清早的，一张嘴就让人讨厌！”

Thai

โจวเชาสบถพึมพำ “เชี่ย เช้าตรู่แท้ๆ อ้าปากทีไรก็ทำเอาคนเกลียดขี้หน้า!”

Chinese

“那祝你一路顺风。”

Thai

“งั้นขอให้เดินทางตามลมตลอดทางแล้วกัน”

Chinese

“一路顺风的话飞机会掉下来的！”

Thai

“ถ้าตามลมตลอดทางเครื่องบินก็ร่วงกันพอดี!”

Chinese

江勤此时也起床了，慢悠悠地穿着衣服，慢悠悠地拆开一包酸奶，慢悠悠地嘬着，慢悠悠的开始洗漱。

Thai

เจียงฉินก็ตื่นนอนแล้วเช่นกันในตอนนี้ เขาสวมเสื้อผ้าอย่างไม่รีบร้อน แกะโยเกิร์ตดื่มหนึ่งถุงอย่างเอื่อยเฉื่อย ค่อยๆ ดูดช้าๆ แล้วค่อยๆ เริ่มล้างหน้าแปรงฟันอย่างสบายอารมณ์

Chinese

周超一手行李箱，一手垃圾袋，看的无比羡慕。

Thai

โจวเชามือหนึ่งถือกระเป๋าเดินทาง อีกมือหนึ่งถือถุงขยะ มองดูด้วยความอิจฉาเป็นที่สุด

Chinese

江哥这个鸟人，你真的是不服不行，人家选了个离家近的学校，看似没啥意思，但一到放假就优越感十足。

Thai

ไอ้เวรพี่เจียงคนนี้ ไม่ยอมรับก็ไม่ได้จริงๆ คนเขาเลือกมหาวิทยาลัยใกล้บ้าน ดูเหมือนจะไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น แต่พอถึงช่วงวันหยุดนี่สิ ความรู้สึกเหนือกว่าพุ่งทะลุปรอทเลย

Chinese

“老江，我要走了！”周超调大了嗓门，想要得到江勤的祝福。

Thai

“เหล่าเจียง ฉันจะไปแล้วนะ!” โจวเชาขึ้นเสียงดังขึ้น อยากได้รับคำอวยพรจากเจียงฉิน

Chinese

江勤叼着牙刷咧嘴一笑：“滚吧，回来记得带特产，不带特产不给开门。”

Thai

เจียงฉินคาบแปรงสีฟันไว้ในปากพลางแสยะยิ้ม “ไสหัวไปซะ กลับมาอย่าลืมเอาของฝากมาด้วยล่ะ ไม่เอาของฝากมาไม่เปิดประตูให้แน่”

Chinese

“一个让我丢垃圾，一个让我带特产，真他妈不是东西！”

Thai

“คนหนึ่งใช้ให้ทิ้งขยะ อีกคนสั่งให้เอาของฝากกลับมา แม่งไม่ใช่คนดีกันทั้งคู่เลย!”

Chinese

周超骂骂咧咧地拉开门，提着行李箱和垃圾袋哼哧哼哧地走了出去。

Thai

โจวเชาสบถด่าพลางเปิดประตู หิ้วกระเป๋าเดินทางกับถุงขยะเดินหอบแฮ่กๆ ออกไป

Chinese

半晌之后，江勤洗刷完了，迈步出了宿舍。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา เจียงฉินจัดการล้างหน้าแปรงฟันเสร็จสรรพก็ก้าวเท้าออกจากหอพัก

Chinese

他的车票是下午的，中午这段时间根本不用着急，所以打算先去找小富婆吃个早饭，再带她去总办处领证，之后到208布置一下假期任务，再和郭子航在火车站会合。

Thai

ตั๋วรถไฟของเขาเป็นรอบบ่าย ช่วงเที่ยงจึงไม่ต้องรีบร้อนเลยสักนิด เขาเลยกะว่าจะไปหาแม่หนูเศรษฐีกินข้าวเช้าด้วยกันก่อน จากนั้นค่อยพาเธอไปรับใบอนุญาตที่สำนักงานใหญ่ แล้วค่อยไปจัดแจงงานช่วงวันหยุดที่ห้อง 208 ก่อนจะไปเจอกับกัวจื่อหางที่สถานีรถไฟ

Chinese

冯楠舒今天穿了一件学生感十足的长裙，露出一小截葱白玉润的小腿，将那少有的清纯与灵动衬托的显露无疑。

Thai

วันนี้เฝิงหนานซูสวมกระโปรงยาวที่ให้กลิ่นอายความเป็นนักศึกษาเต็มเปี่ยม เผยให้เห็นท่อนน่องขาวเนียนดั่งหยกขาวงดงาม ขับเน้นความบริสุทธิ์ผุดผ่องและความมีชีวิตชีวาที่หาได้ยากนั้นออกมาจนหมดจด

Chinese

“江勤，我的老板娘证好了没有啊？”

Thai

“เจียงฉิน ใบรับรองเถ้าแก่เนี้ยของฉันได้หรือยัง”

Chinese

“吃完饭带你去问问。”

Thai

“กินข้าวเสร็จแล้วจะพาเธอไปถามดู”

Chinese

江勤看着她水润的脸蛋，手指动了动，最后还是忍住了上前捏一把的冲动。

Thai

เจียงฉินมองใบหน้าอันชุ่มฉ่ำเปล่งปลั่งของเธอ นิ้วมือขยับเล็กน้อย ทว่าสุดท้ายก็ยังคงระงับความอยากที่จะยื่นมือไปบีบแก้มสักทีไว้ได้

Chinese

妈的，年轻人是真怪，刚起床和要睡觉的时候都有点莫名的冲动，见什么都想捏一把，早晚得完蛋。

Thai

พับผ่าสิ วัยรุ่นนี่มันแปลกจริง ตอนเพิ่งตื่นกับตอนกำลังจะนอนมักจะมีอารมณ์ชั่ววูบที่อธิบายไม่ถูก เห็นอะไรก็อยากจะบีบจะขยำไปหมด ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ช้าก็เร็วต้องแย่แน่ๆ

Chinese

冯楠舒说好叭，然后跟在他后面亦步亦趋地来到食堂，裙摆在脚步的牵引下浮动，吸引了无数路人的目光。

Thai

เฝิงหนานซูพูดว่าก็ได้ จากนั้นก็เดินตามหลังเขาต้อยๆ มาจนถึงโรงอาหาร ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามจังหวะก้าวเดิน ดึงดูดสายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมานับไม่ถ้วน

Chinese

“小富婆，伱什么时候回家？”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี เธอจะกลับบ้านตอนไหน”

Chinese

“我下午三点走。”冯楠舒咬着筷子头说。

Thai

“ฉันไปตอนบ่ายสามโมง” เฝิงหนานซูกัดปลายตะเกียบพลางตอบ

Chinese

“龚叔不是要开车带你离开，早点走比较好吧？”

Thai

“กงซูไม่ได้จะขับรถพาเธอไปหรอกเหรอ ออกเดินทางเร็วหน่อยน่าจะดีกว่านะ”

Chinese

冯楠舒静静地看着他，可是你两点半走啊。

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาอย่างเงียบๆ แต่นายไปตอนบ่ายสองโมงครึ่งนี่นา

Chinese

江勤夹起一块牛腩递过去：“我听龚叔说，你十一要去沪上见大爷，大爷是谁？”

Thai

เจียงฉินคีบเนื้อตุ๋นชิ้นหนึ่งยื่นไปให้ “ฉันได้ยินกงซูบอกว่า วันหยุดยาววันชาตินี้เธอจะไปเซี่ยงไฮ้เพื่อพบนายใหญ่ นายใหญ่คือใครเหรอ”

Chinese

“是我爸爸。”冯楠舒张开小嘴吃掉他投喂的牛腩，眼眸水色荡漾。

Thai

“คือพ่อของฉัน” เฝิงหนานซูอ้าปากเล็กๆ กินเนื้อตุ๋นที่เขาป้อน แววตาเป็นประกายฉ่ำน้ำระยิบระยับ

Chinese

“那你为什么在济州上学？沪上的教育条件要比济州好太多了吧，你不会真的是被家里撵出来的吧？”

Thai

“แล้วทำไมเธอถึงมาเรียนที่จี้โจวล่ะ สภาพแวดล้อมทางการศึกษาของเซี่ยงไฮ้ดีกว่าจี้โจวตั้งเยอะ คงไม่ใช่ว่าเธอถูกที่บ้านไล่ออกมาจริงๆ หรอกนะ”

Chinese

冯楠舒的小勺子停顿了一下，用柔柔的语气开口：“因为济州是我妈妈的故乡。”

Thai

ช้อนคันเล็กของเฝิงหนานซูชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอ่อนหวาน “เพราะจี้โจวเป็นบ้านเกิดของแม่ฉัน”

Chinese

“那你整个十一都不回济州了？”

Thai

“งั้นตลอดช่วงวันหยุดยาวนี้เธอก็ไม่กลับจี้โจวเลยเหรอ”

Chinese

“要回去，我想快点回去跟你溜，但是我不知道什么时候能回去。”

Thai

“กลับสิ ฉันอยากรีบกลับไปเดินเล่นกับนายเร็วๆ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะได้กลับเมื่อไหร่”

Chinese

江勤没再接着往下问，因为他明显能感觉到小富婆对于去见爸爸这件事兴致不高，于是又连续投喂了她两次，把她喂的重新愉悦了起来。

Thai

เจียงฉินไม่ได้ซักไซ้ต่ออีก เพราะเขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าแม่หนูเศรษฐีไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกระตือรือร้นกับเรื่องที่จะต้องไปพบพ่อสักเท่าไหร่ เขาจึงคีบอาหารป้อนเธอติดต่อกันอีกสองครั้ง จนกระทั่งทำให้เธอกลับมารู้สึกเบิกบานใจได้อีกหน

Chinese

然后他看了一眼自己的筷子头，又看了一眼对面墙上的海报，上面写着一行标语，大概意思就是跟别人共用一双筷子是很不卫生的习惯，倡导公筷文明。

Thai

จากนั้นเขาก็มองดูปลายตะเกียบของตนเอง แล้วหันไปมองโปสเตอร์บนผนังฝั่งตรงข้าม บนนั้นมีสโลแกนเขียนไว้ประโยคหนึ่ง ความหมายคร่าวๆ ก็คือการใช้ตะเกียบคู่เดียวกันร่วมกับผู้อื่นเป็นพฤติกรรมที่ไม่ถูกสุขอนามัย จึงรณรงค์ให้สร้างวัฒนธรรมการใช้ตะเกียบกลาง

Chinese

江勤把筷子嗦了一下，心说这不就干净卫生了嘛。

Thai

เจียงฉินดูดปลายตะเกียบดังจ๊วบหนึ่งที พลางคิดในใจว่าแบบนี้ก็สะอาดถูกสุขอนามัยแล้วนี่หว่า

Chinese

饭吃到一半，高文慧也来了食堂，她打完饭之后坐了下来，却没像以前那样比比一大堆，反而出奇的安静。

Thai

พอกินข้าวไปได้ครึ่งทาง เกาเหวินฮุ่ยก็มาที่โรงอาหารเช่นกัน หลังจากซื้อข้าวเสร็จเธอก็นั่งลง ทว่าไม่ได้พูดจ้อเจื้อยแจ้วมากมายเหมือนเมื่อก่อน กลับเงียบสงบอย่างน่าประหลาด

Chinese

只是她的目光一直在江勤和冯楠舒的身上来回打量，眼神里充满了好奇。

Thai

เพียงแต่สายตาของเธอคอยกวาดมองสลับไปมาระหว่างเจียงฉินกับเฝิงหนานซูไม่หยุด แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

Chinese

怎么忍住的呢？

Thai

อดใจไหวได้ยังไงกันนะ

Chinese

范淑玲还说江勤是个渣男，她觉得未必，这压根儿就是个喜欢摸脚的正人君子啊

Thai

ฟ่านซูหลิงยังบอกว่าเจียงฉินเป็นผู้ชายสารเลว เธอคิดว่าคงไม่ใช่มั้ง นี่มันสุภาพบุรุษผู้รักการลูบเท้าชัดๆ เลยนี่นา

Chinese

“高文慧，你总是盯着我看，不怕把米饭吃到鼻子里？”江勤瞅了他一眼。

Thai

“เกาเหวินฮุ่ย เธอจ้องฉันอยู่ได้ ไม่กลัวตักข้าวเข้าจมูกหรือไง” เจียงฉินเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง

Chinese

高文慧脸上的笑容渐渐消失：“我就知道，当电灯泡没有好下场！”

Thai

รอยยิ้มบนใบหน้าของเกาเหวินฮุ่ยค่อยๆ จางหายไป “ฉันรู้อยู่แล้ว เป็นก้างขวางคอไม่มีทางจบสวยหรอก!”

Chinese

吃完早饭之后，江勤带着小富婆来到创业基地领证，但结局非常惨烈。

Thai

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ เจียงฉินก็พาแม่หนูเศรษฐีมาที่ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจเพื่อรับใบอนุญาต ทว่าบทสรุปกลับน่าอนาถใจอย่างยิ่ง

Chinese

因为曹馨月说上次的表填的有点问题，把冯楠舒留下补填。

Thai

เพราะเฉาซินเยว่บอกว่าแบบฟอร์มที่กรอกคราวก่อนมีปัญหาเล็กน้อย จึงรั้งตัวเฝิงหนานซูไว้ให้กรอกเพิ่มเติม

Chinese

“学妹，这个创业资金不能写江勤给的，创业目的也不能写给江勤做老板娘。”

Thai

“รุ่นน้อง เงินทุนเริ่มต้นธุรกิจตรงนี้เขียนว่าเจียงฉินให้ไม่ได้นะ แล้ววัตถุประสงค์ในการเริ่มต้นธุรกิจก็เขียนว่าเป็นเถ้าแก่เนี้ยให้เจียงฉินไม่ได้เหมือนกัน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

冯楠舒睫毛微颤，被江勤喂出来的愉悦顿时消散。

Thai

ขนตาของเฝิงหนานซูสั่นไหวเบาๆ ความเบิกบานใจที่เจียงฉินอุตส่าห์ป้อนข้าวป้อนน้ำจนอารมณ์ดีพลันสลายหายไปในพริบตา

Chinese

与此同时，江勤去了208，喊着所有人一起开了个会。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินก็เดินไปที่ห้อง 208 และเรียกทุกคนมาร่วมประชุมกัน

Chinese

校花比赛现在进展到了半程，热度也差不多到顶了，再加上十一放假，大部分学生都会离校，那后续的流量必然会走下坡路。

Thai

การประกวดดาวมหาวิทยาลัยดำเนินมาถึงครึ่งทางแล้ว ความนิยมก็แทบจะแตะจุดสูงสุด ประกอบกับเป็นช่วงวันหยุดยาววันชาติ นักศึกษาส่วนใหญ่ต่างเดินทางออกจากมหาวิทยาลัย ดังนั้นยอดการเข้าชมในภายหลังจากนี้ย่อมต้องมีแนวโน้มลดลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

Chinese

所以在这七天里，整个项目组就只有一件事，那就是稳住流量。

Thai

ดังนั้นตลอดเจ็ดวันนี้ ทั้งทีมงานโครงการมีภารกิจเพียงอย่างเดียว นั่นก็คือการรักษายอดการเข้าชมให้คงที่

Chinese

内容组那边需要持续供稿，将比赛的流量分散到表白墙、匿名树洞和其他兴趣专区，形成转化。

Thai

ทางฝั่งทีมคอนเทนต์จำเป็นต้องส่งเนื้อหาอย่างต่อเนื่อง กระจายยอดการเข้าชมจากการประกวดไปยังกำแพงสารภาพรัก โพรงต้นไม้นิรนาม และหมวดความสนใจอื่นๆ เพื่อสร้างการเปลี่ยนผ่านของกลุ่มผู้ใช้งาน

Chinese

等到十一假期结束，校花比赛就会公布最终结果，到时候仍旧会带来一波流量小高峰。

Thai

เมื่อวันหยุดยาววันชาติสิ้นสุดลง การประกวดดาวมหาวิทยาลัยก็จะประกาศผลรอบสุดท้าย ซึ่งตอนนั้นจะดึงดูดยอดการเข้าชมให้พุ่งสูงขึ้นมาอีกระลอก

Chinese

但是小高峰之后的留存率尚未可知，那么就要做好两手准备。

Thai

แต่อัตราการใช้งานต่อเนื่องหลังผ่านพ้นจุดพีคย่อยนั้นยังไม่อาจรู้ได้ จึงต้องเตรียมแผนรับมือไว้สองทาง

Chinese

一手准备是在流量持续下滑的时候准备另一个活动，另一个准备是在留存率够高的时候继续洽谈商务合作，往整个大学城方向扩展。

Thai

แผนแรกคือเตรียมกิจกรรมใหม่อีกรายการไว้รองรับยามที่ยอดการเข้าชมลดฮวบลงอย่างต่อเนื่อง ส่วนอีกแผนหนึ่งคือหากอัตราการใช้งานต่อเนื่องยังสูงเพียงพอก็เดินหน้าเจรจาความร่วมมือทางธุรกิจต่อไป ขยายตัวไปยังทิศทางของเมืองมหาวิทยาลัยทั้งหมด

Chinese

“老板，我们这边的人手有些不太够。”

Thai

“เถ้าแก่คะ ทางฝั่งพวกเรามีคนไม่ค่อยพอค่ะ”

Chinese

魏兰兰举手发言，因为现在需要洽谈的商户越来越多了，外编的市场组只有她和谭青两个人，真的忙不过来。

Thai

เว่ยหลานหลานยกมือพูดขึ้น เพราะตอนนี้มีร้านค้าที่ต้องไปเจรจาพูดคุยเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทีมการตลาดนอกสังกัดมีเพียงเธอกับถานชิงแค่สองคน จึงยุ่งจนหัวหมุนไม่ทันจริงๆ

Chinese

“那回来之后再招人，大学这边最不缺的就是人，最好是招一些有电动车的，跑得远。”

Thai

“งั้นพอกลับมาค่อยรับคนเพิ่ม มหาวิทยาลัยแถวนี้สิ่งที่ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือคน ทางที่ดีรับสมัครคนที่มีมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าหน่อย จะได้วิ่งไปได้ไกลๆ”

Chinese

江勤说完话宣布散会，发现苏奈正盯着他：“老板，你会员过期了。”

Thai

เจียงฉินพูดจบก็ประกาศปิดประชุม เขาพบว่าซูไน่กำลังจ้องมองเขาอยู่ “เถ้าแก่คะ บัญชีสมาชิกของคุณหมดอายุแล้วค่ะ”

Chinese

“什么时候过期的？“

Thai

“หมดอายุตั้งแต่เมื่อไหร่”

Chinese

“昨天晚上。”

Thai

“เมื่อคืนค่ะ”

Chinese

“你是天天看吗？刚过期就知道？”江勤一脸嫌弃。

Thai

“เธอดูอยู่ทุกวันหรือไง เพิ่งหมดอายุก็รู้เลยเนี่ยนะ” เจียงฉินทำหน้าตาเอือมระอา

Chinese

董文豪有些好奇地看向苏奈：“什么会员过期了？”

Thai

ต่งเหวินหาวมองไปทางซูไน่อย่างสงสัยใคร่รู้ “สมาชิกอะไรหมดอายุเหรอ”

Chinese

“没什么，建站视频的会员。”苏奈推了下眼镜。

Thai

“ไม่มีอะไรหรอก สมาชิกเว็บวิดีโอสอนสร้างเว็บไซต์น่ะ” ซูไน่ดันแว่นตาขึ้น

Chinese

“你们技术组也太努力了吧？白天敲代码，晚上还得看视频学习？”

Thai

“ทีมเทคนิคของพวกเธอจะขยันเกินไปแล้วมั้ง ตอนกลางวันพิมพ์โค้ด ตอนกลางคืนยังต้องดูวิดีโอเรียนรู้อีกเหรอ”

Chinese

苏奈和江勤一同呵呵，将皮笑肉不笑演绎的淋漓尽致，给董文豪看的一愣一愣的，心说我又说错什么了？

Thai

ซูไน่กับเจียงฉินหัวเราะเหอะๆ ออกมาพร้อมกัน ถ่ายทอดท่าทางยิ้มแห้งแบบหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกออกมาได้อย่างถึงพริกถึงขิง ทำเอาต่งเหวินหาวมองจนยืนอึ้ง พลางคิดในใจว่าตนเองพูดอะไรผิดไปอีกแล้วล่ะเนี่ย

Chinese

开完会之后，江勤从二楼下来，打算到总办处找小富婆，结果发现小富婆正站在窗户前，手里举着一张a4纸大小的证，清清冷冷，一脸呆萌。

Thai

หลังจากการประชุมสิ้นสุดลง เจียงฉินก็เดินลงมาจากชั้นสอง กะว่าจะไปหาแม่หนูเศรษฐีที่สำนักงานใหญ่ ทว่ากลับพบว่าแม่หนูเศรษฐีกำลังยืนอยู่หน้าหน้าต่าง ในมือถือใบรับรองขนาดเท่ากระดาษ A4 ใบหนึ่ง ท่าทางเย็นชาบริสุทธิ์ สีหน้าดูเหม่อลอยน่ารักน่าเอ็นดู

Chinese

“领到证了？”

Thai

“ได้รับใบรับรองแล้วเหรอ”

Chinese

“领错了，不是老板娘证，是自主创业证。”

Thai

“รับมาผิด ไม่ใช่ใบรับรองเถ้าแก่เนี้ย แต่เป็นใบอนุญาตผู้ประกอบการอิสระ”

Chinese

老板娘证，自主创业证，除了证之外没有一个字是一样的，冯楠舒肉眼可见的不开心。

Thai

ใบรับรองเถ้าแก่เนี้ยกับใบอนุญาตผู้ประกอบการอิสระ นอกจากคำว่าใบรับรองแล้วไม่มีตัวอักษรไหนเหมือนกันเลยสักตัว เฝิงหนานซูไม่สบอารมณ์จนเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

Chinese

一脸高冷的不开心，这表情着实有些压迫感。

Thai

สีหน้าไม่สบอารมณ์แบบเย็นชาสูงส่ง สีหน้าแบบนี้ให้ความรู้สึกกดดันอยู่บ้างจริงๆ

Chinese

“没发错，这是实习期。”

Thai

“ไม่ได้ออกให้ผิดหรอก นี่คือช่วงทดลองงาน”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤把创业证拿过来看了一眼：“就比如说做朋友吧，那也得做到一定地步才能成为好朋友，就像咱俩一样。”

Thai

เจียงฉินหยิบใบอนุญาตผู้ประกอบการอิสระมาดูแวบหนึ่ง “อย่างเช่นการเป็นเพื่อนน่ะ มันก็ต้องทำความรู้จักกันไประดับหนึ่งก่อนถึงจะกลายมาเป็นเพื่อนสนิทได้ เหมือนพวกเราสองคนไง”

Chinese

冯楠舒面无表情地看着他，心说你就当我傻吧。

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาอย่างไร้อารมณ์ พลางคิดในใจว่านายก็เห็นฉันโง่ไปเถอะ

Chinese

追读追读！！！

Thai

ฝากติดตามอ่านต่อด้วยนะครับ!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)