ไป ส่งอาเจียงของเจ้า!

Chinese

第330章 去，送送你江叔！

Thai

ตอนที่ 330 ไป ส่งอาเจียงของลูกสิ!

Chinese

每个地区都会有一些民众认可度非常高的本土品牌，比如东北的泉阳泉、湖北的金银花露、云南的单山蘸水……

Thai

ทุกพื้นที่จะมีแบรนด์ท้องถิ่นบางแบรนด์ที่ประชาชนให้การยอมรับเป็นอย่างสูง เช่น เฉวียนหยางเฉวียนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ น้ำสายน้ำผึ้งของหูเป่ย พริกจิ้มตันซานของยูนนาน…

Chinese

但在这个时代，能否走出本土成为国民品牌，最重要的却不是产品的好坏，而是营销手段的高低。

Thai

แต่ในยุคนี้ การจะก้าวออกจากท้องถิ่นไปเป็นแบรนด์ระดับชาติได้ สิ่งสำคัญที่สุดกลับไม่ใช่คุณภาพสินค้าที่ดีหรือแย่ แต่เป็นชั้นเชิงด้านกลยุทธ์การตลาด

Chinese

你有足够的营销能力，那你就算再普通也能占据市场，卖的比黄金贵也敢理直气壮，如果你没有，那伱就算是宝藏也只能冷门，连涨价的勇气都没有。

Thai

ถ้าคุณมีความสามารถด้านการตลาดที่เพียงพอ ต่อให้คุณจะธรรมดาแค่ไหนก็สามารถครองตลาดได้ ขายแพงกว่าทองคำก็ยังกล้าทำอย่างผึ่งผาย แต่ถ้าคุณไม่มี ต่อให้คุณจะเป็นของล้ำค่าก็ทำได้แค่เป็นของนอกกระแส แม้แต่ความกล้าที่จะขึ้นราคาก็ยังไม่มี

Chinese

赛道拥挤，竞品很多，手段又不如别人，再好的东西想走出去都很难。

Thai

สนามแข่งแออัด คู่แข่งมากมาย กลยุทธ์ก็สู้คนอื่นไม่ได้ ของดียังไงคิดจะก้าวออกไปก็ยากเย็น

Chinese

喜甜不就是这么来的吗？

Thai

สี่เถียนก็เกิดขึ้นมาแบบนี้ไม่ใช่หรือ

Chinese

绑定校花比赛，靠冠名打开市场，可一旦抛开这些，它就是一个普通到不能再普通的奶茶店，要不是收了高大伟的秘方，喜甜其实连一款招牌奶茶都拿不出来。

Thai

ผูกติดกับการประกวดดาวมหาวิทยาลัย อาศัยการเป็นผู้สนับสนุนหลักเปิดตลาด แต่เมื่อตัดสิ่งเหล่านี้ออกไป มันก็เป็นแค่ร้านชานมที่ธรรมดาจนไม่รู้จะธรรมดายังไง หากไม่ได้สูตรลับของเกาต้าเหว่ยมา สี่เถียนก็แทบจะไม่มีชานมซิกเนเจอร์ชูโรงออกมาได้เลยสักเมนูเดียว

Chinese

妈的，会营销的狗真该死啊，除了我！

Thai

ให้ตายสิ พวกหมาที่ทำการตลาดเป็นนี่น่ารังเกียจชะมัด ยกเว้นฉันนะ!

Chinese

江勤虽然自己也在做这些事，但一点也不耽误他在内心狠狠抨击别的狗，属实是中国驰名双标了。

Thai

แม้ว่าเจียงฉินจะกำลังทำเรื่องพวกนี้อยู่ด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการที่เขาจะกระหน่ำด่าหมาตัวอื่นในใจแต่อย่างใด เรียกได้ว่าเป็นมาตรฐานสองมาตรฐานขึ้นชื่อระดับประเทศอย่างแท้จริง

Chinese

就好像开车的时候疯狂怒骂骑电动车的，你他妈不懂交规啊，骑电动车的时候就想骂开车的，你他妈不知道我是弱者吗？

Thai

เหมือนกับตอนขับรถก็ก่นด่าคนขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าอย่างบ้าคลั่งว่ามึงไม่รู้กฎจราจรหรือไงวะ แต่พอถึงคราวตัวเองขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าก็อยากจะด่าคนขับรถว่ามึงไม่รู้หรือไงว่ากูเป็นฝ่ายเสียเปรียบ?

Chinese

不过从生意人的角度来思考这些问题，那就又演变成另外一种情况了，当网络大时代来临、互联网赛道开启之际，能否做好品牌营销，这件事关乎到了每一家企业的未来。

Thai

ทว่าหากมองปัญหาเหล่านี้จากมุมมองของนักธุรกิจ มันก็จะกลายเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง เมื่อยุคแห่งอินเทอร์เน็ตมาถึง เมื่อลู่ทางอินเทอร์เน็ตเปิดกว้างขึ้น การจะทำการตลาดสร้างแบรนด์ได้ดีหรือไม่ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอนาคตของทุกธุรกิจ

Chinese

你清高，你不营销，你嗷嗷升级质量，可人家营销，人家先占市场啊。

Thai

คุณรักศักดิ์ศรี คุณไม่ทำการตลาด คุณมัวแต่ตั้งหน้าตั้งตายกระดับคุณภาพสินค้า แต่คนอื่นเขาทำการตลาด เขาชิงพื้นที่ตลาดไปก่อนแล้วไงล่ะ

Chinese

整个市场就这么大，东西不好和不会吆喝同样致命。

Thai

ตลาดทั้งหมดมีอยู่แค่นี้ ของไม่ดีกับการโปรโมตไม่เป็นต่างก็ส่งผลถึงตายได้พอกัน

Chinese

江勤，一个普普通通的大学生，不到二十岁，大二，，他为什么可以为临川的所有品牌领路？其实最关键一点就是他做品牌营销的能力。

Thai

เจียงฉิน นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาๆ คนหนึ่ง อายุไม่ถึงยี่สิบปี อยู่ปีสอง ทำไมเขาถึงสามารถเป็นผู้นำทางให้กับทุกแบรนด์ในหลินชวนได้ ความจริงแล้วจุดที่สำคัญที่สุดก็คือความสามารถในการทำการตลาดแบรนด์ของเขานั่นเอง

Chinese

抛开了加多吉、喜甜、知乎和拼团这四个案例不谈，光是两次亮剑能把万众起死回生，这就已经可以被看作是翻云覆雨手的地步了。

Thai

หากไม่พูดถึงสี่กรณีอย่างเจียตัวจี๋ สี่เถียน จือฮู และพินถวน แค่การชักดาบสองครั้งที่สามารถชุบชีวิตว่านจ้งให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ นี่ก็นับว่าอยู่ในระดับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินแล้ว

Chinese

最关键的是，他真的在带领临川的本土品牌冲出去啊。

Thai

ที่สำคัญที่สุดคือ เขากำลังนำพาแบรนด์ท้องถิ่นของหลินชวนบุกทะลวงออกไปจริงๆ

Chinese

别看他平时坑这个坑那个，并不帅气的脸上无时无刻不透漏着精明，可有东西他是真敢教。

Thai

อย่าเห็นว่าปกติเขาชอบหลอกล่อคนนู้นคนนี้ ใบหน้าที่ไม่ได้หล่อเหลาเผยความเจ้าเล่ห์ออกมาตลอดเวลา แต่ความรู้ที่มีเขากล้าสอนจริงๆ

Chinese

所以，什么几十万、几百万的营销费，贵吗？

Thai

ดังนั้น ค่าการตลาดอะไรนั่นหลายแสนหรือหลายล้าน แพงไหม

Chinese

不，他们不但不觉得贵，而且还有种占了便宜的感觉。

Thai

ไม่ พวกเขาไม่เพียงไม่รู้สึกว่าแพง แต่ยังรู้สึกเหมือนได้เปรียบเสียด้วยซ้ำ

Chinese

当然了，这件事对于江勤也是有好处的，当临川的品牌被送出去之后，拼团后续的推广就会多出一个类似于快速通道的切入口，也就会多出无数根支柱。

Thai

แน่นอนว่าเรื่องนี้ย่อมมีประโยชน์ต่อเจียงฉินเช่นกัน เมื่อแบรนด์ของหลินชวนถูกผลักดันออกไป การโปรโมตของพินถวนในภายภาคหน้าก็จะมีช่องทางเข้าถึงที่เปรียบเสมือนช่องทางด่วนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งช่องทาง และจะมีเสาค้ำจุนเพิ่มขึ้นมาอีกนับไม่ถ้วน

Chinese

“江总，我来单独敬您一杯！”

Thai

“ประธานเจียง ผมขอชนแก้วกับคุณสักแก้วเป็นการส่วนตัวครับ!”

Chinese

“刘总客气了。”

Thai

“ประธานหลิวเกรงใจไปแล้วครับ”

Chinese

“江总，我也得单独敬您一杯。”

Thai

“ประธานเจียง ผมเองก็ต้องขอคารวะคุณสักแก้วเป็นการส่วนตัวเหมือนกันครับ”

Chinese

“康总也客气了。”

Thai

“ประธานคังก็เกรงใจไปแล้วครับ”

Chinese

江勤喝了两杯酒，直呼不胜酒力，立马摆手装醉，先一步打消了后面的人想来敬酒的念头。

Thai

เจียงฉินดื่มไปสองแก้วก็ร้องบอกว่าคอไม่แข็งทันทีแล้วรีบโบกมือแกล้งทำเป็นเมา เพื่อดับความคิดของคนที่เหลือที่อยากจะเข้ามาชนแก้วก่อนล่วงหน้า

Chinese

因为作为一个生意人，酒量和资产一样，都不能太早地被人给摸清楚。

Thai

เพราะในฐานะนักธุรกิจ คอทองแดงกับทรัพย์สินนั้นเหมือนกันตรงที่ไม่สามารถให้คนอื่นมาสืบรู้ได้เร็วเกินไป

Chinese

这是一个崇尚酒桌文化的国家，也不知道是哪个王八羔子制订的规则，只要是谈生意就必须喝酒，而且要到五迷三道才能代表诚意，所以酒量这玩意儿也算是一笔资产。

Thai

นี่คือประเทศที่ยกย่องวัฒนธรรมโต๊ะสุรา ไม่รู้ว่าไอ้สารเลวหน้าไหนเป็นคนตั้งกฎขึ้นมา ขอแค่คุยธุรกิจก็ต้องดื่มเหล้า อีกทั้งยังต้องดื่มจนเมามายไม่ได้สติถึงจะแสดงถึงความจริงใจ ดังนั้นไอ้เรื่องคอแข็งนี่จึงนับเป็นทรัพย์สินอย่างหนึ่งด้วยเช่นกัน

Chinese

自己是个大学生，酒艺不精这不很正常嘛。

Thai

ตัวเองเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย คออ่อนไม่เก่งเรื่องร่ำสุรานี่ไม่ใช่เรื่องปกติหรอกหรือ

Chinese

与此同时，坐在后面的四个人里除了叶子卿之外，另外三个人的眼神都有些发怔。

Thai

ในเวลาเดียวกัน ในบรรดาสี่คนที่นั่งอยู่ด้านหลัง นอกจากเยี่ยจื่อชิงแล้ว สายตาของอีกสามคนต่างก็เหม่อลอยไปบ้าง

Chinese

通过刚才的谈话内容，他们差不多了解到了一些东西，现场这些老板好像都在跟着江勤发财，有种指着他吃饭的感觉。

Thai

จากบทสนทนาเมื่อครู่ พวกเขาพอจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาบ้างแล้ว ดูเหมือนว่าบรรดาเถ้าแก่ในที่นี้ต่างก็กำลังตามเจียงฉินไปกอบโกยเงินทอง ให้ความรู้สึกเหมือนต้องพึ่งพาเขาในการทำมาหากิน

Chinese

想到这里，刘茵开始有点坐不住了，尤其是想起自己刚才叫他弟弟，还自称姐姐，又教育他要好好学习的画面，就有种尬又慌的感觉。

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลิวอินก็เริ่มนั่งไม่ค่อยติด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนึกถึงภาพที่ตัวเองเรียกเขาว่าน้องชาย แถมยังแทนตัวเองว่าพี่สาว ซ้ำยังสั่งสอนให้เขาตั้งใจเรียนเมื่อครู่ ก็เกิดความรู้สึกทั้งกระอักกระอ่วนและลนลานขึ้นมา

Chinese

成熟这个东西不是看你长得老你就有的，而是一种气质和姿态，像江勤这风轻云淡又有气度的表现，她们觉得自己就算想学也学不来。

Thai

ความเป็นผู้ใหญ่นั้นไม่ใช่ว่าจะดูที่หน้าตาแก่แล้วจะมีได้ แต่มันคือกิริยาท่าทางและสง่าราศี การแสดงออกที่สุขุมเป็นธรรมชาติและมีภูมิฐานอย่างเจียงฉิน พวกเธอรู้สึกว่าต่อให้ตนเองอยากจะเลียนแบบก็คงเลียนแบบไม่ได้

Chinese

在这种心理状态下，刘茵觉得自己真的小了很多，从知性大姐姐变成了内心向小侄女儿，她甚至觉得，如果刚开始的那句“叔叔”叫不出口，那么现在确实有点能够叫出口的感觉了。

Thai

ภายใต้สภาพจิตใจเช่นนี้ หลิวอินรู้สึกว่าตัวเองเด็กกว่ามากจริงๆ จากพี่สาวผู้มีความรู้กลายเป็นหลานสาวตัวน้อยในใจ เธอถึงขั้นรู้สึกว่า หากคำว่า “คุณอา” ในตอนแรกยังเรียกไม่ออกละก็ ตอนนี้กลับให้ความรู้สึกว่าพอจะเรียกออกมาได้อยู่บ้างแล้วจริงๆ

Chinese

叶子卿现在的心理状态其实也有点复杂，心中的参差感再次加大。

Thai

สภาพจิตใจของเยี่ยจื่อชิงในตอนนี้ความจริงแล้วก็ค่อนข้างซับซ้อนเช่นกัน ความรู้สึกถึงความเหลื่อมล้ำต่ำสูงในใจเพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

为什么会这样？

Thai

ทำไมถึงเป็นแบบนี้

Chinese

因为她参加过很多的酒局，对于酒桌氛围并不陌生，但她每次去应酬都是被动的那个，要么就是被人领着喝酒，要么就是听人调笑。

Thai

เพราะเธอเคยเข้าร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์มามากมาย ไม่ได้แปลกหน้ากับบรรยากาศบนโต๊ะสุราเลยสักนิด ทว่าทุกครั้งที่เธอไปร่วมงานสังคมมักจะเป็นฝ่ายตั้งรับ ไม่ถูกคนอื่นชวนดื่มก็ต้องคอยฟังคนหยอกเย้าพูดจาตลกโปกฮา

Chinese

她曾经也想过改变，企图以自己的风格来主导酒桌的节奏，可这件事太难了。

Thai

เธอเคยคิดที่จะเปลี่ยนแปลง พยายามใช้สไตล์ของตนเองมาควบคุมจังหวะบนโต๊ะสุรา แต่นี่มันยากเกินไป

Chinese

可看到江勤此刻的云淡风轻，她觉得除了能力之外，自己好像在别的方面也差了很多。

Thai

แต่พอได้เห็นความสุขุมสงบนิ่งของเจียงฉินในตอนนี้ เธอรู้สึกว่านอกจากเรื่องความสามารถแล้ว ตนเองดูเหมือนจะยังห่างชั้นในด้านอื่นๆ อีกมากมายเช่นกัน

Chinese

“好了，各位老总，今天就先到这里吧，等品牌彻底打响，咱们找地方好好喝一顿也不迟。”

Thai

“เอาละครับ ทุกท่าน วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนเถอะ รอให้แบรนด์สร้างชื่อจนติดตลาดได้อย่างแท้จริง พวกเราค่อยหาที่ดื่มกันให้เต็มที่ก็ยังไม่สาย”

Chinese

“江总要回去了？”

Thai

“ประธานเจียงจะกลับแล้วหรือครับ”

Chinese

江勤站起身点点头：“你们继续喝，我先走一步。”

Thai

เจียงฉินลุกขึ้นยืนพลางพยักหน้า “พวกคุณดื่มกันต่อเถอะครับ ผมขอตัวก่อน”

Chinese

诸位老板瞬间站起来，准备送他出去，结果却被江勤拦下了：“真的不用送了，你们也趁这个时候多交流交流后续的事情吧。”

Thai

บรรดาเถ้าแก่ลุกขึ้นยืนพร้อมกันในทันที เตรียมจะไปส่งเขา แต่กลับถูกเจียงฉินห้ามไว้ “ไม่ต้องไปส่งจริงๆ ครับ ทุกท่านถือโอกาสนี้แลกเปลี่ยนพูดคุยเรื่องหลังจากนี้กันต่อเถอะ”

Chinese

刘喜亮立马转头看向自己的闺女：“茵茵，去，送送你江叔！”

Thai

หลิวสี่เลี่ยงหันขวับไปมองลูกสาวตัวเองทันที “อินอิน ไป ส่งอาเจียงของลูกสิ!”

Chinese

“啊？哦……哦。”

Thai

“อ๊ะ? อ๋อ…ค่ะ”

Chinese

刘茵拿起包，跟着江勤就走了出去，但也不知道该说什么，更不知道该喊什么，于是就这么莫名其妙的跟着，表情还略显尴尬。

Thai

หลิวอินหยิบกระเป๋าแล้วเดินตามเจียงฉินออกไป แต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไร และยิ่งไม่รู้ว่าจะเรียกเขาว่าอะไรดี จึงทำได้เพียงเดินตามไปแบบงงๆ สีหน้ายังแฝงความกระอักกระอ่วนอยู่เล็กน้อย

Chinese

见着刘茵出去了，叶子卿他们肯定也不会留在这里了，于是也跟着刘茵，把人送到了门口。

Thai

เมื่อเห็นว่าหลิวอินออกไปแล้ว พวกเยี่ยจื่อชิงย่อมไม่อยู่ที่นี่ต่อแน่นอน จึงเดินตามหลิวอินออกมาส่งเขาที่หน้าประตูเช่นกัน

Chinese

“学弟，你怎么回去？”

Thai

“รุ่นน้อง นายจะกลับยังไง”

Chinese

江勤听到这句话，忍不住看了眼手机。

Thai

เจียงฉินได้ยินดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะก้มมองโทรศัพท์มือถือ

Chinese

小富婆又发消息过来了，说让他乖乖站着别动，她要过来接他，这丫头现在越来越坏了，十分喜欢模仿自己的语气。

Thai

แม่หนูเศรษฐีส่งข้อความมาอีกแล้ว บอกให้เขายืนนิ่งๆ เป็นเด็กดีอย่าขยับไปไหน เธอจะมารับเขา ยัยเด็กคนนี้นับวันยิ่งร้ายขึ้นทุกที ชอบเลียนแบบน้ำเสียงของเขาเป็นที่สุด

Chinese

但是江勤考虑了一下，觉得不太行。

Thai

แต่เจียงฉินใคร่ครวญดูแล้ว รู้สึกว่าไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่

Chinese

因为被小富婆接走之后肯定又是一个波小树林，更何况自己今天才刚知道，这丫头原来一直好奇备用手机的事情。

Thai

เพราะหลังจากถูกแม่หนูเศรษฐีรับตัวไปแล้วย่อมต้องไปแวะป่าละเมาะอีกระลอกแน่ ยิ่งไปกว่านั้นตัวเขาเพิ่งจะรู้ในวันนี้เองว่าที่แท้ยัยเด็กคนนี้สงสัยเรื่องโทรศัพท์มือถือเครื่องสำรองมาโดยตลอด

Chinese

高冷少女想玩火，你不能真把打火机给她啊。

Thai

สาวน้อยเย็นชาอยากเล่นกับไฟ คุณจะยื่นไฟแช็กให้เธอจริงๆ ไม่ได้นะ

Chinese

“我是开车来的。”

Thai

“ผมขับรถมาครับ”

Chinese

江勤指了指对面的那辆奥迪：“但是我喝酒了，不能开了，作为临大首届学习之星，临大青年企业家，临川商帮领路人，我要带头遵纪守法，所以还是打车回去吧。”

Thai

เจียงฉินชี้ไปที่รถออดี้คันที่อยู่ฝั่งตรงข้าม “แต่ผมดื่มเหล้ามา ขับไม่ได้แล้ว ในฐานะดาวเด่นแห่งการเรียนรุ่นแรกของ ม.หลินชวน ผู้ประกอบการรุ่นใหม่ของ ม.หลินชวน และผู้นำทางของกลุ่มพ่อค้าหลินชวน ผมต้องเป็นผู้นำในการปฏิบัติตามกฎหมาย เพราะงั้นเรียกรถแท็กซี่กลับดีกว่า”

Chinese

刘茵这才第一次尝试开口说话：“要不，我们送你回去？”

Thai

หลิวอินถึงได้ลองเอ่ยปากพูดเป็นครั้งแรก “ให้พวกเราไปส่งนายไหม”

Chinese

“你们的车呢，远吗？”

Thai

“รถพวกคุณล่ะครับ อยู่ไกลไหม”

Chinese

听到这句话，章峰忍不住掏出车钥匙按了一下，结果对面的一辆红色法拉利瞬间闪了两下大灯，流线型的车身看上去狂炸酷炫。

Thai

ได้ยินประโยคนี้ จางเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะหยิบกุญแจรถออกมากดทีหนึ่ง ผลปรากฏว่ารถเฟอร์รารีสีแดงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกะพริบไฟหน้าสองครั้งในทันที ตัวถังทรงเพรียวลมดูเท่ระเบิดเถิดเทิง

Chinese

富二代真牛逼，江勤忍不住咂咂嘴：“真他妈的羡慕。”

Thai

ทายาทเศรษฐีนี่มันเจ๋งจริงๆ เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะจิ๊ปาก “น่าอิจฉาฉิบหายเลยว่ะ”

Chinese

“也不算什么太好的车，不到三百万，你要买吗，我有朋友是卖车的，可以推荐给你。”章峰语气清淡，富二代气质确实很足。

Thai

“ก็ไม่ใช่รถที่ดีเด่อะไรหรอก ไม่ถึงสามล้าน นายอยากซื้อไหมล่ะ ฉันมีเพื่อนขายรถอยู่ แนะนำให้นายได้นะ” น้ำเสียงของจางเฟิงราบเรียบ ราศีของทายาทคนรวยเปล่งประกายอย่างเต็มเปี่ยมจริงๆ

Chinese

“算了，我买不起，你知道像我这种普通家庭的孩子要花多少努力才能赚到三百万吗？你根本无法想象。”

Thai

“ช่างเถอะ ผมซื้อไม่ไหวหรอก คุณรู้ไหมว่าเด็กที่มาจากครอบครัวธรรมดาๆ อย่างผมต้องทุ่มเทความพยายามมากแค่ไหนถึงจะหาเงินสามล้านได้ คุณจินตนาการไม่ออกหรอก”

Chinese

章峰愣了一下：“十年？”

Thai

จางเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง “สิบปีเหรอ”

Chinese

江勤竖起一根手指，指尖还弯了一下，咬牙切齿地开口：“半年，我要花足足半年的时间才能赚到三百万，一台车亏掉我半年的心血，我可承担不起。”

Thai

เจียงฉินชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว ปลายนิ้วยังงอลงเล็กน้อย แล้วกัดฟันพูด “ครึ่งปี ผมต้องใช้เวลาตั้งครึ่งปีกว่าจะหาเงินสามล้านได้ รถคันเดียวผลาญหยาดเหงื่อแรงกายของผมไปตั้งครึ่งปี ผมรับไม่ไหวหรอก”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

章峰的嘴角抽搐了一下，感觉自己好像是被滋了一脸，但又没有证据。

Thai

มุมปากของจางเฟิงกระตุกทีหนึ่ง รู้สึกเหมือนตัวเองโดนพ่นน้ำใส่หน้าเต็มๆ แต่ก็ไม่มีหลักฐาน

Chinese

江勤把手收回来，恢复了呆式高冷：“你们晚上应该还有别的活动，我就不打扰了，还是打车走了，而且你这车是两排座的，等走到门口，人家还以为我被个男的包养了。”

Thai

เจียงฉินชักมือกลับแล้วคืนสู่มาดเย็นชาหน้านิ่ง “คืนนี้พวกคุณน่าจะมีกิจกรรมอย่างอื่นต่อ ผมไม่รบกวนแล้วดีกว่า เรียกรถแท็กซี่ไปเลยดีกว่า อีกอย่างรถคุณมันมีสองแถวที่นั่ง พอไปถึงหน้าประตู คนอื่นเขาจะนึกว่าผมถูกผู้ชายเลี้ยงดูเอาได้”

Chinese

刘茵忍不住开口：“我没喝酒，我可以去送你。”

Thai

หลิวอินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น “ฉันไม่ได้ดื่ม ฉันไปส่งนายได้นะ”

Chinese

“那就更不行了，我有一个好朋友，她特别喜欢吃饺子。”

Thai

“งั้นยิ่งไม่ได้เลยครับ ผมมีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง เธอชอบกินเกี๊ยวมากเป็นพิเศษ”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤在晚风之下挥挥手，转身朝着马路口走去，然后招手打了辆出租车，消失在了漫长无垠的月色之下。

Thai

เจียงฉินโบกมือใต้สายลมยามค่ำคืน หันหลังเดินตรงไปยังสี่แยกริมถนน จากนั้นก็โบกเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่ง แล้วลับหายไปใต้แสงจันทร์อันทอดยาวไร้ขอบเขต

Chinese

见到这一幕，刘茵抿了下嘴，思考良久之后始终无法捋清楚今天发生的事情：“子卿，你这个学弟有点奇怪。”

Thai

เมื่อเห็นฉากนี้ หลิวอินก็เม้มปาก หลังจากครุ่นคิดอยู่นานก็ยังไม่อาจปะติดปะต่อทำความเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ได้ “จื่อชิง รุ่นน้องของเธอคนนี้แปลกอยู่นะ”

Chinese

“怎么了？”

Thai

“ทำไมเหรอ”

Chinese

“如果把他的头挡住，我觉得说他四十岁也会有人相信。”

Thai

“ถ้าบังหัวเขาไว้ ฉันว่าบอกว่าเขาอายุสี่สิบก็คงมีคนเชื่อ”

Chinese

叶子卿把身上的风衣稍微裹紧了一些，抵御着街头的冷风：“他的所作所为确实不符合他的这个年龄段。”

Thai

เยี่ยจื่อชิงกระชับเสื้อโค้ตกันลมบนตัวให้แน่นขึ้นเล็กน้อยเพื่อต้านทานลมหนาวริมถนน “การกระทำของเขาไม่สมกับวัยนี้ของเขาจริงๆ นั่นแหละ”

Chinese

刘茵想了想身边的人，却连个类似的感觉都找不出来：“对了，他到底是做什么的？我爹在他面前怎么像个三孙子一样。”

Thai

หลิวอินนึกถึงคนรอบตัว แต่กลับหาใครที่ให้ความรู้สึกใกล้เคียงกันไม่ได้เลยแม้แต่คนเดียว “จริงสิ ตกลงเขาทำงานอะไรกันแน่ ทำไมพ่อฉันอยู่ต่อหน้าเขาถึงเหมือนลูกไล่ขนาดนั้น”

Chinese

“你们家可真是父慈女孝。”

Thai

“บ้านเธอนี่พ่อเปี่ยมเมตตาลูกเปี่ยมกตัญญูจริงๆ เลยนะ”

Chinese

“说真的呢，给我透露透露。”

Thai

“พูดจริงนะเนี่ย แอบบอกฉันหน่อยสิ”

Chinese

叶子卿转头看着她：“你们知道拼团吗？”

Thai

เยี่ยจื่อชิงหันไปมองเธอ “พวกเธอรู้จักพินถวนไหม”

Chinese

刘茵微微皱眉：“知道，前段时间宣传的铺天盖地的那个，我不是还在你家看过新闻？”

Thai

หลิวอินขมวดคิ้วเล็กน้อย “รู้จักสิ ที่ช่วงก่อนโปรโมตกันอย่างถล่มทลายอันนั้นใช่ไหม ฉันยังเคยดูข่าวที่บ้านเธอเลยไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“那你肯定没仔细看，拼团就是他的，但他又不仅仅是拼团的老板，说起来还挺复杂的，他现在是临川商界的代表人，你爸爸的快餐企业想走出临川需要靠他。”

Thai

“งั้นเธอต้องไม่ได้ดูอย่างละเอียดแน่ๆ พินถวนน่ะเป็นของเขา แต่เขาก็ไม่ได้เป็นแค่เจ้าของพินถวนอย่างเดียว จะว่าไปแล้วก็ค่อนข้างซับซ้อนอยู่ ตอนนี้เขาเป็นตัวแทนของแวดวงธุรกิจหลินชวน ธุรกิจอาหารจานด่วนของพ่อเธอคิดจะก้าวออกจากหลินชวนก็ต้องพึ่งพาเขา”

Chinese

“你不是说他是大学生？”

Thai

“เธอไม่ได้บอกว่าเขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยหรอกเหรอ”

Chinese

“他……确实是大学生，今年大二，和我当初一样，选择校内创业，只是比我走的更远，更快，更高。”

Thai

“เขา…เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยจริงๆ ตอนนี้อยู่ปีสอง เหมือนฉันตอนนั้นที่เลือกเริ่มต้นธุรกิจในรั้วมหาวิทยาลัย เพียงแต่เขาเดินไปได้ไกลกว่า เร็วกว่า และสูงกว่าฉัน”

Chinese

上一章不是炸楼，是我发出去之后觉得不太满意，又改了几遍，评论也没少，只是被分到不同的段落里了。

Thai

ตอนที่แล้วไม่ได้ถูกลบความเห็นนะ แต่เป็นเพราะหลังจากผมส่งออกไปแล้วรู้สึกไม่ค่อยพอใจเลยแก้อยู่อีกสองสามรอบ ความเห็นไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ถูกแยกไปอยู่ตามย่อหน้าต่างๆ เท่านั้นครับ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)