เธอถึงกับท่องผังตระกูลเจียงได้แล้ว

Chinese

第279章 她连江家族谱都会背了

Thai

ตอนที่ 279 แม้แต่สาแหรกตระกูลเจียงเธอก็ยังท่องจำได้แล้ว

Chinese

袁友琴夹了个肥肉放到江勤的碗里，脑海里则回忆起冯楠舒昨晚抱着他们老江家的全家福一直盯着看的小眼神，就好像很喜欢，同时又很羡慕，沉默了很久很久。

Thai

หยวนโหย่วฉินคีบเนื้อติดมันชิ้นหนึ่งใส่ลงในชามของเจียงฉิน ในหัวพลางหวนนึกถึงสายตาคู่เล็กๆ ของเฝิงหนานซูเมื่อคืนที่กอดรูปถ่ายครอบครัวตระกูลเหล่าเจียงของพวกเขาเอาไว้แล้วจ้องมองอยู่นาน ดูเหมือนชอบมากและในขณะเดียวกันก็อิจฉามาก เงียบไปนานแสนนาน

Chinese

她削了个苹果给冯楠舒，顺势问她家里几口人，就见这小可爱轻轻竖起手指，说只有一口人，可把袁女士心疼的不得了。

Thai

เธอปอกแอปเปิลให้เฝิงหนานซูผลหนึ่ง ถือโอกาสถามว่าที่บ้านเธอมีคนอยู่กี่คน ก็เห็นแม่ตัวน้อยคนนี้ชูนิ้วขึ้นมาเบาๆ บอกว่ามีแค่คนเดียว ทำเอาคุณนายหยวนปวดใจจนทนแทบไม่ไหว

Chinese

所以，在知道江勤今天回来之后，她立马就把拍新全家福的时间定在了明天。

Thai

ดังนั้นหลังจากรู้ว่าเจียงฉินจะกลับมาวันนี้ เธอจึงกำหนดเวลาถ่ายรูปครอบครัวใบใหม่เป็นวันพรุ่งนี้ทันที

Chinese

老母亲有什么坏心思呢？就是想把这个漂亮的不像话的小姑娘加进全家福里罢了。

Thai

คนเป็นแม่จะมีความคิดร้ายอะไรได้ ก็แค่อยากเอาเด็กสาวที่สวยหยาดเยิ้มจนเกินเรื่องคนนี้ใส่เข้าไปในรูปครอบครัวด้วยเท่านั้นเอง

Chinese

等过年过节的时候，那些李大娘王大妈刘三姐什么的再来串门，她就直接把新拍的全家福摆在客厅的茶几上，什么话都不用说就先赢一半。

Thai

รอถึงช่วงเทศกาลปีใหม่ พวกป้าหลี่ ป้าหวัง พี่สามหลิว หรือใครก็ตามมาเยี่ยมเยียนที่บ้านอีก เธอจะเอารูปครอบครัวที่ถ่ายใหม่นี้วางไว้บนโต๊ะน้ำชาในห้องรับแขกโดยตรง ไม่ต้องพูดอะไรสักคำก็ชนะไปแล้วครึ่งหนึ่ง

Chinese

“楠舒，待会儿吃完饭跟阿姨下去遛弯。”

Thai

“หนานซู เดี๋ยวพอกินข้าวเสร็จลงไปเดินเล่นข้างล่างกับคุณป้านะ”

Chinese

“好。”冯楠舒乖巧点头。

Thai

“ค่ะ” เฝิงหนานซูพยักหน้าอย่างว่าง่าย

Chinese

半个小时之后，晚饭结束，袁友琴把碗盘收拾到水池里，招呼着全家人下楼。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา มื้อเย็นสิ้นสุดลง หยวนโหย่วฉินเก็บถ้วยชามไปไว้ในอ่างล้างจานแล้วเรียกทุกคนในบ้านลงไปข้างล่าง

Chinese

济州的天气要比临川市凉爽一些，尤其傍晚的时候，即使是盛夏也会有迎面的小微风浮现。

Thai

อากาศของจี้โจวเย็นสบายกว่าเมืองหลินชวนอยู่บ้าง โดยเฉพาะช่วงพลบค่ำ แม้จะเป็นช่วงกลางฤดูร้อนก็ยังมีสายลมอ่อนๆ พัดโชยมาปะทะหน้า

Chinese

此时的天色刚刚暗下去，天边还残留着落日时的橘黄，看上去瑰丽而梦幻。

Thai

ยามนี้ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มมืดลง ขอบฟ้ายังคงหลงเหลือสีส้มอมเหลืองยามอาทิตย์อัสดง แลดูงดงามตระการตาและชวนฝัน

Chinese

因为是回迁小区，鸿荣家园的大部分老年人还保持着住在乡下的生活习惯，每到吃过晚饭之后都会带着马扎、拿个蒲扇到楼下扎堆，有人下象棋，有人搓麻将，还有闲聊着东家长西家短的。

Thai

เนื่องจากเป็นชุมชนจัดสรรเพื่อการย้ายถิ่นฐาน คนชราส่วนใหญ่ในหงหรงเจียหยวนจึงยังคงรักษาวิถีชีวิตแบบชนบทไว้ ทุกครั้งหลังกินมื้อเย็นเสร็จก็จะพกเก้าอี้พับ ถือพัดสาน ลงมารวมกลุ่มกันที่ใต้ตึก บ้างก็เล่นหมากรุกจีน บ้างก็เล่นไพ่นกกระจอก และยังมีคนที่นั่งคุยเรื่องสัพเพเหระเรื่องชาวบ้านกันอย่างออกรส

Chinese

江正宏和袁友琴走在前面，而江勤则带着冯楠舒走在后面，一家四口的出现瞬间吸引了前方一处“鸿荣家园情报中心”的集体关注。

Thai

เจียงเจิ้งหงกับหยวนโหย่วฉินเดินอยู่ข้างหน้า ส่วนเจียงฉินพาเฝิงหนานซูเดินอยู่ข้างหลัง การปรากฏตัวของครอบครัวสี่คนดึงดูดความสนใจจาก “ศูนย์ข่าวกรองหงหรงเจียหยวน” จุดหนึ่งที่อยู่ข้างหน้าในทันที

Chinese

“四婶好，我是楠舒。”

Thai

“สวัสดีค่ะอาสะใภ้สี่ หนูชื่อหนานซูค่ะ”

Chinese

“吴奶奶好，我是楠舒。”

Thai

“สวัสดีค่ะคุณย่าอู๋ หนูชื่อหนานซูค่ะ”

Chinese

“三爷爷好，表姑，表姐，笨笨，晚上好，我是楠舒。”

Thai

“สวัสดีค่ะคุณปู่สาม คุณอา คุณพี่สาว เปิ่นเปิ่น สวัสดีตอนค่ำค่ะ หนูชื่อหนานซูค่ะ”

Chinese

“六叔好，六婶好，我是楠舒。”

Thai

“สวัสดีค่ะอาหก สวัสดีค่ะอาสะใภ้หก หนูชื่อหนานซูค่ะ”

Chinese

小富婆纯美的就像个夜色下的精灵，一脸乖巧恬静地到处叫人，给江勤看的是目瞪狗呆加目瞪狗呆。

Thai

แม่หนูเศรษฐีบริสุทธิ์งดงามราวกับภูตพรายใต้ราตรีกาล เธอเอ่ยทักทายผู้คนไปทั่วด้วยสีหน้าว่าง่ายและสงบเสงี่ยม ทำเอาเจียงฉินมองจนตาค้างแล้วตาค้างอีก

Chinese

住在回迁小区的居民都曾是一个村子的，也许姓氏不同，但大部分人都是沾亲带故的关系。

Thai

ผู้อยู่อาศัยในชุมชนจัดสรรเพื่อการย้ายถิ่นฐานล้วนเคยอยู่หมู่บ้านเดียวกันมาก่อน แม้แซ่อาจจะต่างกัน แต่คนส่วนใหญ่ต่างก็มีความสัมพันธ์เกี่ยวพันเป็นญาติกันทั้งนั้น

Chinese

像江勤这个年纪的小辈，出个门要打好几圈的招呼，你要不说话，人家还会说江正宏家的小子没教养。

Thai

รุ่นลูกหลานในวัยอย่างเจียงฉิน เวลาจะออกจากบ้านทีต้องทักทายคนรอบทิศรอบทาง หากนายไม่พูดอะไร คนอื่นก็จะหาว่าไอ้ลูกชายบ้านเจียงเจิ้งหงไม่มีการศึกษาอบรม

Chinese

但因为关系复杂，江勤根本就分不清该叫谁什么。

Thai

ทว่าเพราะความสัมพันธ์อันซับซ้อน เจียงฉินจึงแยกไม่ออกเลยว่าควรเรียกใครว่าอะไร

Chinese

你看见个老头，你觉得应该喊个爷爷，结果细问之下人家辈分小，伱叫个哥就行。

Thai

นายเห็นชายแก่คนหนึ่ง นายคิดว่าควรเรียกคุณปู่ แต่ผลปรากฏว่าพอถามลึกๆ เข้า อีกฝ่ายมีลำดับศักดิ์ต่ำกว่า นายเรียกพี่ก็พอแล้ว

Chinese

说实话，江勤以前每次下楼都恨不得蒙住面，心说爱谁谁，反正我一个都记不住，你们拿我当小偷就行了。

Thai

พูดตามตรง เมื่อก่อนทุกครั้งที่เจียงฉินลงมาข้างล่าง แทบอยากจะเอาผ้ามาคลุมหน้าไว้ ในใจคิดว่าช่างหัวใครเป็นใครเถอะ ยังไงฉันก็จำไม่ได้สักคน พวกคุณคิดซะว่าฉันเป็นขโมยก็แล้วกัน

Chinese

但他没想到冯楠舒竟然这么得心应手，每次都是乖巧地走过，声音柔柔地叫着这个叫着那个，每一个称呼都叫精准无误，连人家排行老几和姓什么都知道的一清二楚，换来了无数微笑。

Thai

แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเฝิงหนานซูจะช่ำชองขนาดนี้ ทุกครั้งเธอจะเดินผ่านไปด้วยท่าทางว่าง่าย ส่งเสียงอ่อนหวานเรียกคนนั้นคนนี้ ทุกคำเรียกล้วนแม่นยำไร้ที่ติ แม้แต่ลำดับในตระกูลหรือแซ่อะไรก็รู้กระจ่างแจ้ง แลกมาด้วยรอยยิ้มอย่างเอ็นดูนับไม่ถ้วน

Chinese

江勤有些恍惚，心说我才是外来的吗？我才是这个小区的陌生人？

Thai

เจียงฉินรู้สึกมึนงงไปบ้าง ในใจคิดว่าฉันเป็นคนนอกหรือเปล่าเนี่ย ฉันถึงเป็นคนแปลกหน้าของชุมชนนี้ใช่ไหม

Chinese

“小富婆，你是不是偷偷背过我们家的族谱了？”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี เธอแอบไปท่องสาแหรกตระกูลพวกเรามาใช่ไหม”

Chinese

冯楠舒清清冷冷地摇头：“我没有背过，但是每天吃完晚饭，阿姨都会带我出来遛弯，教我怎么叫，但他们有一些会记错我的名字。”

Thai

เฝิงหนานซูส่ายหน้าอย่างเย็นชา “ฉันไม่ได้ท่องนะ แต่ทุกวันหลังกินมื้อเย็นเสร็จ คุณป้าจะพาฉันออกมาเดินเล่น สอนฉันว่าต้องเรียกยังไง แต่พวกเขาก็มีบางคนที่จำชื่อฉันผิด”

Chinese

江勤呼吸一滞，心说我妈趁我不在到底是挖了多少坑，布局了多少网？

Thai

ลมหายใจของเจียงฉินชะงักไป ในใจคิดว่าตอนที่ฉันไม่อยู่ แม่ขุดหลุมพรางไว้มากแค่ไหน วางกับดักไว้กี่ชั้นกันแน่

Chinese

留冯楠舒在家里住，拍全家福也得带上她，现在把她教的连老江家的七大姑八大姨都会叫了，谁还会相信他们是清白的。

Thai

รั้งตัวเฝิงหนานซูให้อยู่พักที่บ้าน ถ่ายรูปครอบครัวก็ต้องพาเธอไปด้วย ตอนนี้ยังสอนเธอจนทักทายญาติโกโหติกาของตระกูลเหล่าเจียงได้ครบหมดแล้ว แบบนี้ใครจะไปเชื่อว่าพวกเขาสองคนบริสุทธิ์ใจต่อกัน

Chinese

好毒的计谋啊，江勤简直毫无反制之力：“对了，笨笨是谁？”

Thai

แผนการช่างร้ายกาจนัก เจียงฉินแทบไม่มีกำลังจะโต้กลับได้เลย “จริงสิ เปิ่นเปิ่นคือใคร”

Chinese

“是表姑家养的狗，表姐想给它取名叫贝贝，但是每次叫贝贝都没反应，叫笨笨就会过来，所以久而久之就叫笨笨了。”

Thai

“เป็นหมาที่บ้านคุณอาเลี้ยงไว้ พี่สาวอยากตั้งชื่อให้มันว่าเป้ยเป้ย แต่ทุกครั้งที่เรียกเป้ยเป้ยมันไม่เคยตอบสนอง พอเรียกเปิ่นเปิ่นมันถึงจะเดินมา นานวันเข้าก็เลยเรียกเปิ่นเปิ่น”

Chinese

“你不傻，你聪明的很，我绝对是被你骗了。”江勤的目光变得十分严肃。

Thai

“เธอไม่ได้โง่ เธอฉลาดมาก ฉันโดนเธอหลอกเข้าเต็มเปาแน่ๆ” สายตาของเจียงฉินเปลี่ยนเป็นจริงจังอย่างยิ่ง

Chinese

冯楠舒傻了一会儿，手里忽然被六婶塞了一把煮花生，于是唬着小脸看向江勤：“江勤，我想吃煮花生，但是我学了好几次都不会剥。”

Thai

เฝิงหนานซูนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ในมือพลันถูกอาสะใภ้หกยัดถั่วลิสงต้มมาให้กำหนึ่ง เธอจึงตีหน้าขึงขังมองไปทางเจียงฉิน “เจียงฉิน ฉันอยากกินถั่วลิสงต้ม แต่ฉันหัดตั้งหลายรอบแล้วก็ยังแกะไม่เป็น”

Chinese

江勤一脸高冷地捏开一枚给她看：“你这么聪明，真的连这种简单的动作也学不会吗？”

Thai

เจียงฉินบีบแกะออกมาเม็ดหนึ่งให้เธอดูด้วยสีหน้าเย็นชา “เธอฉลาดขนาดนี้ ท่าทางง่ายๆ แค่นี้ยังเรียนรู้ไม่ได้จริงๆ หรือ”

Chinese

“我看都看不懂。”

Thai

“ฉันมองแล้วยังดูไม่เข้าใจเลย”

Chinese

江勤又给她捏开了一个：“这次学会了？”

Thai

เจียงฉินบีบแกะให้เธออีกเม็ดหนึ่ง “คราวนี้เป็นแล้วใช่ไหม”

Chinese

小富婆严肃认真地摇摇头：“我完全学不会。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีส่ายหน้าอย่างจริงจัง “ฉันทำไม่เป็นเลยสักนิด”

Chinese

她这清清冷冷的表情太万能了，简直可以完美适配所有语境，江勤剥开两个花生豆放在她手里：“人太多了，不能喂你吃，我给你剥了你自己吃。”

Thai

สีหน้าเย็นชาของเธอช่างสารพัดประโยชน์เหลือเกิน สามารถเข้ากับทุกสถานการณ์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เจียงฉินแกะเมล็ดถั่วลิสงสองเมล็ดวางลงในมือเธอ “คนเยอะเกินไป ป้อนเธอไม่ได้ ฉันแกะให้แล้วเธอกินเองนะ”

Chinese

“哦哦。”

Thai

“อื้อๆ”

Chinese

冯楠舒张开红润的小嘴儿吃了一颗煮花生豆，又慌又呆地跟着江勤往前走，心里则在偷偷默念我很傻，我很冷酷，而且很傻。

Thai

เฝิงหนานซูอ้าปากน้อยๆ อันแดงระเรื่อกินเมล็ดถั่วลิสงต้มไปหนึ่งเมล็ด เดินตามเจียงฉินไปข้างหน้าอย่างลนลานปนเหม่อลอย ในใจแอบท่องซ้ำๆ ว่าฉันโง่มาก ฉันเย็นชามาก แถมยังโง่มากด้วย

Chinese

从小区溜达回来之后就已经是晚上九点多了，小富婆陪着袁友琴看电视的时候，江勤打电话给了龚叔，让他过来接人。

Thai

หลังจากเดินเล่นในชุมชนกลับมาก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว ตอนที่แม่หนูเศรษฐีนั่งดูโทรทัศน์เป็นเพื่อนหยวนโหย่วฉิน เจียงฉินก็โทรศัพท์หากงซู ให้เขามารับคน

Chinese

自己不在的时候，冯楠舒住在他的房间里倒没什么毛病，反正床是新买的双人床，四件套也是新买的双人四件套，但他既然回来了，家里就两个卧室就不太方便了。

Thai

ตอนที่เขาไม่อยู่ การที่เฝิงหนานซูพักอยู่ในห้องนอนของเขาก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร ยังไงเตียงก็เป็นเตียงคู่ที่ซื้อใหม่ ชุดเครื่องนอนสี่ชิ้นก็เป็นชุดเตียงคู่ที่ซื้อใหม่เช่นกัน แต่ในเมื่อเขากลับมาแล้ว ที่บ้านมีห้องนอนแค่สองห้องจึงไม่ค่อยสะดวกนัก

Chinese

先不说大家是朋友了，就算是情侣，在父母都在的情况下也不会堂而皇之的住在一起。

Thai

อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องที่ทุกคนเป็นแค่เพื่อนกันเลย ต่อให้เป็นคู่รักกัน ในสถานการณ์ที่พ่อแม่อยู่กันพร้อมหน้าก็คงไม่อยู่ร่วมห้องกันอย่างเปิดเผยโจ่งแจ้ง

Chinese

别看老妈一直把小富婆往儿媳妇的路上拐，但她本身还是极为传统的，所以如果小富婆今晚还留在他家，那他毫无意外地要睡沙发。

Thai

อย่าเห็นว่าแม่คอยตะล่อมแม่หนูเศรษฐีไปในทางลูกสะใภ้อยู่ตลอด ทว่าตัวแม่เองยังคงเป็นคนหัวโบราณอย่างยิ่ง ดังนั้นถ้าคืนนี้แม่หนูเศรษฐียังคงพักอยู่ที่บ้านเขา เขาก็คงต้องนอนโซฟาอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

小富婆很傻，他可不傻。

Thai

แม่หนูเศรษฐีโง่ แต่เขาไม่ได้โง่ด้วย

Chinese

半晌之后，龚叔开着车来到了鸿荣家园，将车停在了楼下。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา กงซูขับรถมาถึงหงหรงเจียหยวนแล้วจอดรถไว้ใต้ตึก

Chinese

袁友琴在帮着冯楠舒收拾东西，而江勤先一步到了小区门口，和等待大小姐的龚叔一边抽烟一边闲聊。

Thai

หยวนโหย่วฉินกำลังช่วยเฝิงหนานซูเก็บข้าวของ ส่วนเจียงฉินก้าวไปถึงหน้าประตูชุมชนก่อน และสูบบุหรี่พลางคุยสัพเพเหระกับกงซูที่กำลังรอคุณหนูใหญ่อยู่

Chinese

“冯家的人真没有关心小富婆的吗？她来我家住三天都没事？”

Thai

“คนตระกูลเฝิงไม่มีใครเป็นห่วงแม่หนูเศรษฐีจริงๆ หรือครับ เธอมาพักที่บ้านผมตั้งสามวันยังไม่เป็นไรเลยเหรอ”

Chinese

“大爷还是很关心大小姐的，但是……大小姐不听他的，秦总也很关心她，但大小姐也不听她的。”

Thai

“คุณท่านใหญ่ยังคงเป็นห่วงคุณหนูใหญ่มากครับ แต่ว่า…คุณหนูใหญ่ไม่ฟังเขา ประธานฉินเองก็เป็นห่วงเธอมาก แต่คุณหนูใหญ่ก็ไม่ฟังเธอเหมือนกัน”

Chinese

“感情冯楠舒谁的话也不听啊？”江勤乐的不行。

Thai

“ที่แท้เฝิงหนานซูก็ไม่ฟังใครเลยสินะครับ” เจียงฉินขำจนทนไม่ไหว

Chinese

龚叔没笑，而是转头看了他一眼：“可以这么说吧。”

Thai

กงซูไม่ได้หัวเราะ หากแต่หันหน้ามามองเขาทีหนึ่ง “จะพูดแบบนั้นก็ได้ครับ”

Chinese

江勤收起微笑，摇摇头根本就不信：“不可能，小富婆她那么乖，说什么听什么，怎么可能会这么叛逆？”

Thai

เจียงฉินหุบรอยยิ้ม ส่ายหน้าอย่างไม่เชื่อเลยสักนิด “เป็นไปไม่ได้ แม่หนูเศรษฐีเธอว่าง่ายขนาดนั้น บอกอะไรก็ฟัง จะต่อต้านขนาดนี้ได้ยังไงกัน”

Chinese

“大小姐其实也有倔的不行的时候，真发起脾气来谁都管不了，但那不是大小姐的错，是家里人的错。”

Thai

“ที่จริงคุณหนูใหญ่ก็มีเวลาที่ดื้อรั้นสุดๆ เหมือนกันครับ เวลาที่เธอโมโหขึ้นมาจริงๆ ไม่มีใครห้ามได้หรอกครับ แต่นั่นไม่ใช่ความผิดของคุณหนูใหญ่ เป็นความผิดของคนในครอบครัวต่างหาก”

Chinese

江勤被烟呛了两口，着实抽不惯这玩意，于是把烟头踩灭：“我觉得这里面肯定有故事，但我如果问你，你肯定不会说。”

Thai

เจียงฉินสำลักควันบุหรี่ไปสองที สูบของพรรค์นี้ไม่ชินจริงๆ จึงเหยียบก้นบุหรี่ดับ “ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ แต่ถ้าผมถาม ลุงก็คงไม่พูดแน่ๆ”

Chinese

龚叔点点头：“其实我连前面的都不能说，这已经算是妄议主人家的家事。”

Thai

กงซูพยักหน้า “ความจริงแม้แต่เรื่องก่อนหน้านี้ผมก็พูดไม่ได้ครับ นี่นับเป็นการวิพากษ์วิจารณ์เรื่องในบ้านของผู้เป็นนายแล้ว”

Chinese

“那你还说？”

Thai

“แล้วลุงยังพูดเนี่ยนะ”

Chinese

龚叔耸耸肩，翻开手里的那本《狂傲赘婿在都市·最终卷》细细地翻看了起来。

Thai

กงซูยักไหล่ เปิดหนังสือ《เขยทรนงสะท้านเมือง เล่มจบ》ในมือขึ้นมาพลิกอ่านอย่างละเอียด

Chinese

江勤伸了个懒腰：“我过两天带她去旅游行不行？”

Thai

เจียงฉินบิดขี้เกียจ “อีกสองวันผมจะพาเธอไปเที่ยวได้ไหมครับ”

Chinese

“大小姐愿意就可以。”

Thai

“ถ้าคุณหนูใหญ่เต็มใจก็ไปได้ครับ”

Chinese

“你们这样照看小富婆是不行的，她那么好骗，真要遇到坏人可就被拐走了。”

Thai

“พวกคุณดูแลแม่หนูเศรษฐีแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ เธอหลอกง่ายขนาดนั้น ถ้าเจอคนไม่ดีเข้าจริงๆ คงโดนลักพาตัวไปแล้ว”

Chinese

龚叔摆摆手：“你有所不知啊姑……咕咕咕。”

Thai

กงซูโบกมือ “นายน้อยยังไม่รู้อะไร คุณเข…กุ๊กกู กุ๊กกู”

Chinese

江勤愣了一下：“什么东西？”

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง “อะไรของลุงน่ะ”

Chinese

“没什么的江少爷，我刚才看到一只布谷鸟，逗了他一下，咱们说到哪儿了来着？”

Thai

“ไม่มีอะไรครับนายน้อยเจียง เมื่อกี้ผมเห็นนกคัคคูตัวหนึ่ง เลยแหย่มันเล่นนิดหน่อย พวกเราพูดถึงไหนแล้วนะครับ”

Chinese

“我说你这么佛系地照顾小富婆，她会被骗的。”

Thai

“ผมบอกว่าพวกคุณดูแลแม่หนูเศรษฐีแบบปล่อยวางขนาดนี้ เธอจะถูกหลอกเอาน่ะสิ”

Chinese

“不可能的，江少爷你有所不知，大小姐是全天地下最聪明的人，谁对她好谁对她不好，她一眼就可以看得出来。”

Thai

“เป็นไปไม่ได้หรอกครับ นายน้อยเจียงยังไม่รู้อะไร คุณหนูใหญ่เป็นคนที่ฉลาดที่สุดในใต้หล้า ใครดีกับเธอ ใครไม่ดีกับเธอ เธอมองปราดเดียวก็ดูออกแล้วครับ”

Chinese

江勤：“？”

Thai

เจียงฉิน “?”

Chinese

龚叔扬起嘴角，还要继续举例子，证明冯大小姐到底有多聪明，但还没开口就忽然觉得后脑勺一凉，再转头就发现自家大小姐已经站在车前头了，正唬着小脸看着他。

Thai

กงซูยกมุมปากขึ้น กำลังจะยกตัวอย่างต่อไปเพื่อพิสูจน์ว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเฝิงฉลาดขนาดไหน ทว่ายังไม่ทันอ้าปากก็รู้สึกเย็นวาบที่ท้ายทอยกะทันหัน พอหันกลับไปก็พบว่าคุณหนูใหญ่ของบ้านตัวเองมายืนอยู่หน้ารถแล้ว กำลังตีหน้าขึงขังจ้องมองเขาอยู่

Chinese

“江少爷，咱们不聊了，我得送大小姐回家了。”龚叔连忙起身，帮冯楠舒打开车门。

Thai

“นายน้อยเจียง พวกเราไม่คุยแล้วครับ ผมต้องไปส่งคุณหนูใหญ่กลับบ้านแล้ว” กงซูรีบลุกขึ้นช่วยเฝิงหนานซูเปิดประตูรถ

Chinese

江勤目送他们离去，正要仔细琢磨琢磨龚叔刚才那句话，但还没来得及细想，那辆黑色的宾利又再一次飞速开了回来。

Thai

เจียงฉินมองส่งพวกเขาจากไป กำลังจะใคร่ครวญคำพูดประโยคเมื่อกี้ของกงซูอย่างละเอียด ทว่ายังไม่ทันได้คิดให้ถี่ถ้วน รถเบนท์ลีย์สีดำคันนั้นก็แล่นเร็วจี๋กลับมาอีกครั้ง

Chinese

车窗降下，里面露出了龚叔严肃不已的脸。

Thai

กระจกรถลดลง เผยให้เห็นใบหน้าอันเคร่งขรึมอย่างยิ่งของกงซูที่อยู่ด้านใน

Chinese

说实话，江勤认识龚叔也有一段时间了，知道他一直都是笑眯眯的状态，却从没见过他这么严肃的脸，想到这一点，江勤的脸色不禁变得凝重了起来。

Thai

พูดตามตรง เจียงฉินรู้จักกับกงซูมาได้ระยะหนึ่งแล้ว รู้ว่าเขาอยู่ในสถานะยิ้มแย้มตาหยีอยู่ตลอด ทว่าไม่เคยเห็นใบหน้าที่เคร่งขรึมขนาดนี้ของเขามาก่อนเลย พอนึกถึงจุดนี้ สีหน้าของเจียงฉินก็อดที่จะเคร่งเครียดขึ้นมาไม่ได้

Chinese

“龚叔，出什么事了吗？”

Thai

“กงซู เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือครับ”

Chinese

“江少爷，其实我们家大小姐一点也不聪明，而且还非常非常的傻！”

Thai

“นายน้อยเจียง ความจริงคุณหนูใหญ่บ้านเราไม่ได้ฉลาดเลยสักนิด แถมยังโง่มากๆ โง่สุดๆ เลยครับ!”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

龚叔说完话，把车窗升起，然后又驾着车急哄哄地离开了鸿荣家园门前的这条长街。

Thai

กงซูพูดจบก็เลื่อนกระจกรถขึ้น จากนั้นก็ขับรถแล่นฉิวจากถนนสายยาวหน้าประตูหงหรงเจียหยวนไปอย่างเร่งรีบ

Chinese

江勤在夏夜的晚风中一阵凌乱，许久许久才反应过来。

Thai

เจียงฉินยืนเคว้งคว้างท่ามกลางสายลมยามค่ำคืนของฤดูร้อน นานแสนนานกว่าจะได้สติกลับมา

Chinese

好家伙，这他妈不就是标准版的此地无银三百两吗？还特地拐回来说一句大小姐不聪明，不用问，一定是龚叔害怕自己被扣工资！

Thai

ให้ตายสิ นี่มันไม่ใช่การกลบเกลื่อนจนเผยพิรุธฉบับมาตรฐานหรอกเหรอวะ ยังอุตส่าห์วนรถกลับมาพูดประโยคหนึ่งว่าคุณหนูใหญ่ไม่ฉลาด ไม่ต้องถามเลย ต้องเป็นเพราะกงซูกลัวตัวเองโดนหักเงินเดือนแน่ๆ!

Chinese

可是小富婆到底聪不聪明呢？

Thai

แต่แม่หนูเศรษฐีสรุปว่าฉลาดหรือไม่ฉลาดกันแน่นะ

Chinese

你要说她不聪明吧，她还知道装傻，你要说她聪明吧，这欲盖弥彰的招数不是显得自己更傻了吗？

Thai

หากนายจะบอกว่าเธอไม่ฉลาด เธอก็ยังรู้จักแกล้งทำเป็นโง่ หากนายจะบอกว่าเธอฉลาด มุกพยายามกลบเกลื่อนจนยิ่งโป๊ะแตกแบบนี้ไม่ใช่ทำให้ตัวเองดูโง่ยิ่งกว่าเดิมหรอกเหรอ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)