ใครคือเถ้าแก่เนี้ย?

Chinese

第121章 谁是老板娘？

Thai

บทที่ 121 ใครคือเถ้าแก่เนี้ย?

Chinese

秋天是个适合恋爱的季节，因为满校的秋叶已然金黄，看上去别有一番滋味。

Thai

ฤดูใบไม้ร่วงเป็นฤดูกาลที่เหมาะแก่การมีความรัก เพราะใบไม้เปลี่ยนสีทั่วทั้งมหาวิทยาลัยกลายเป็นสีเหลืองทอง มองดูแล้วให้ความรู้สึกพิเศษไปอีกแบบ

Chinese

在这个季节当中，临大随处都可以见到小情侣在堆积着落叶的步行道上溜达，恋爱的味道在这秋风的萧瑟当中显得更具几分偶像剧的气质。

Thai

ในฤดูกาลนี้ ที่ม.หลินชวนสามารถพบเห็นคู่รักหนุ่มสาวเดินเล่นบนทางเท้าที่ปกคลุมไปด้วยใบไม้ร่วงได้ทุกหนแห่ง กลิ่นอายแห่งความรักท่ามกลางสายลมฤดูใบไม้ร่วงอันเปล่าเปลี่ยวยิ่งขับเน้นบรรยากาศราวกับซีรีส์รักโรแมนติก

Chinese

但高文慧并不开心。

Thai

ทว่าเกาเหวินฮุ่ยกลับไม่มีความสุขเลย

Chinese

她不想谈恋爱，只想磕cp。

Thai

เธอไม่อยากมีความรัก เธอแค่อยากจิ้นคู่ชิป

Chinese

可据她这一周来的观察来看，江勤露面的次数越来越少，而冯楠舒则变得越来越沉默。

Thai

แต่จากการสังเกตตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาของเธอ เจียงฉินปรากฏตัวน้อยลงเรื่อยๆ ขณะที่เฝิงหนานซูก็ยิ่งเงียบขรึมลงทุกที

Chinese

每天上课，吃饭，睡觉，不管做什么都是面无表情的，很少会有之前的那种小灵动与小活泼。

Thai

ทุกวันไม่ว่าจะเข้าเรียน กินข้าว หรือนอนหลับ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ล้วนไร้ความรู้สึก แทบไม่มีความมีชีวิตชีวาและความสดใสน่ารักเหมือนเมื่อก่อนเลย

Chinese

金融四班隐约有着传闻，说冯楠舒和江勤分手了，要不然也不会越来越生人勿近。

Thai

ในห้องสี่คณะการเงินมีข่าวลือแว่วมาว่าเฝิงหนานซูกับเจียงฉินเลิกกันแล้ว ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ทำตัวเย็นชาและเข้าถึงยากขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้

Chinese

但他们都不知道，这其实才是冯楠舒最原本的样子。

Thai

แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่า นี่ต่างหากคือตัวตนดั้งเดิมที่สุดของเฝิงหนานซู

Chinese

表情清冷如寒夜的月光，眼神像是凝固的霜雪，似乎是与世疏离了一样，又把自己的内心圈成了一个小小的世界。

Thai

สีหน้าเย็นชาดั่งแสงจันทร์ในคืนหนาวเหน็บ แววตาราวกับเกล็ดน้ำค้างแข็งที่จับตัวแน่น ประหนึ่งตัดขาดจากโลกภายนอก แล้วตีกรอบขังหัวใจของตัวเองไว้ในโลกใบเล็กๆ อีกครั้ง

Chinese

那个世界守卫森严，装着最坚固的防盗锁，连她自己都没有钥匙。

Thai

โลกใบนั้นมีการป้องกันแน่นหนา ติดตั้งแม่กุญแจกันขโมยที่แข็งแกร่งที่สุด แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่มีลูกกุญแจ

Chinese

日落后的黄昏，金融四班的最后一堂课结束。

Thai

ยามพลบค่ำหลังอาทิตย์ตกดิน คาบเรียนสุดท้ายของห้องสี่คณะการเงินก็จบลง

Chinese

冯楠舒抱着书本，沉默着走出了教学楼，回到宿舍后将小皮鞋脱掉，默默地爬到了床上，然后坐在床沿上，眼眸怔怔地看着窗外，穿着白袜的小脚翘在床头，不再像之前那样一摇一晃，反而低垂着。

Thai

เฝิงหนานซูกอดหนังสือ เดินออกจากอาคารเรียนอย่างเงียบเชียบ เมื่อกลับถึงหอพักก็ถอดรองเท้าหนังคู่เล็ก ปีนขึ้นเตียงอย่างเงียบๆ แล้วนั่งลงตรงขอบเตียง ดวงตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เท้าเล็กๆ ที่สวมถุงเท้าสีขาววางอยู่ตรงหัวเตียง ไม่ได้แกว่งไปมาเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป แต่กลับทิ้งตัวลงนิ่ง

Chinese

秋天的夜来的越来越早了，而黄昏的天色也变得更加瑰丽。

Thai

ค่ำคืนในฤดูใบไม้ร่วงมาเยือนเร็วขึ้นเรื่อยๆ ท้องฟ้ายามสนธยาก็งดงามตระการตายิ่งขึ้น

Chinese

小富婆的眼睛倒映着火红的天色，纤细卷翘的睫毛逐渐被染成了动人的玫瑰金。

Thai

นัยน์ตาของแม่หนูเศรษฐีสะท้อนภาพท้องฟ้าสีแดงเพลิง ขนตายาวงอนเรียวบางค่อยๆ ถูกย้อมเป็นสีโรสโกลด์อันน่าหลงใหล

Chinese

“楠舒，你不开心啊？”高文慧忍不住问了一句。

Thai

“หนานซู เธอไม่มีความสุขเหรอ” เกาเหวินฮุ่ยอดถามไม่ได้

Chinese

“江勤不带我玩了。”

Thai

“เจียงฉินไม่พาฉันไปเล่นด้วยแล้ว”

Chinese

冯楠舒的语气柔柔静静的，目光随着窗外的一只飞鸟去往远方，让她的眼神显得有些惘然。

Thai

น้ำเสียงของเฝิงหนานซูนุ่มนวลแผ่วเบา สายตามองตามนกตัวหนึ่งนอกหน้าต่างที่บินลับไปไกล ทำให้แววตาของเธอดูล่องลอยเคว้งคว้าง

Chinese

高文慧眯起眼睛：“这个狗江勤，要不然我找人砍死他吧！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหรี่ตาลง “เจ้าหมาเจียงฉินนี่ ให้ฉันหาคนไปฟันเขาให้ตายเลยดีไหม!”

Chinese

“不行！”

Thai

“ไม่ได้นะ!”

Chinese

“我只是说说你都舍不得啊？”

Thai

“ฉันแค่พูดเล่น เธอก็ยังทนไม่ได้เลยเหรอ”

Chinese

冯楠舒依旧看着窗外，但很肯定地点点头。

Thai

เฝิงหนานซูยังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่พยักหน้าอย่างหนักแน่น

Chinese

高文慧对江勤最近为什么一直不出现其实是有所了解的，她知道这家伙在忙什么校外推广，在临大和科技大之间来回的窜，连喝口水的功夫都没有，所以也没办法去说什么。

Thai

จริงๆ แล้วเกาเหวินฮุ่ยพอจะรู้ว่าทำไมช่วงนี้เจียงฉินถึงไม่โผล่หน้ามาเลย เธอรู้ว่าหมอนั่นกำลังยุ่งอยู่กับการโปรโมตนอกมหาวิทยาลัย วิ่งรอกไปมาระหว่างม.หลินชวนกับม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจนไม่มีเวลาแม้แต่จะดื่มน้ำสักอึก จึงไม่รู้จะพูดอะไรได้

Chinese

据说他高数的缺课率都要触红线了，直接就是摆烂状态。

Thai

ได้ยินมาว่าอัตราการขาดเรียนวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงของเขาเกือบจะแตะเส้นตายอยู่แล้ว ถึงขั้นปล่อยจอยไปเลย

Chinese

但她完全想不到，江勤的消失对于冯楠舒的影响会这么大，这就像是她们刚开始成为闺蜜的那段时间一样。

Thai

แต่เธอคาดไม่ถึงเลยว่า การหายตัวไปของเจียงฉินจะส่งผลกระทบต่อเฝิงหนานซูมากขนาดนี้ ราวกับย้อนกลับไปช่วงที่พวกเธอเพิ่งเริ่มสนิทเป็นเพื่อนซี้กันใหม่ๆ

Chinese

每次提起外出看电影，外出唱歌，冯楠舒总是摇头，还说江勤肯定会带她去的，好像满世界就只有江勤能保护好她。

Thai

ทุกครั้งที่ชวนออกไปดูหนังหรือไปร้องเพลง เฝิงหนานซูก็มักจะส่ายหน้าเสมอ อีกทั้งยังบอกว่าเจียงฉินจะพาเธอไปแน่นอน ราวกับว่าทั่วทั้งโลกใบนี้มีเพียงเจียงฉินคนเดียวเท่านั้นที่ปกป้องเธอได้เป็นอย่างดี

Chinese

其实高文慧也撺掇过几次，让冯楠舒给江勤打电话，说什么都让这狗币回来，装病也好，撒娇也好，把他心疼死才好。

Thai

ความจริงเกาเหวินฮุ่ยเคยยุยงอยู่หลายครั้ง ให้เฝิงหนานซูโทรศัพท์หาเจียงฉิน ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องเรียกเจ้าบ้านั่นกลับมาให้ได้ จะแกล้งป่วยหรือออดอ้อนก็ได้ เอาให้เขาปวดใจตายไปเลย

Chinese

但冯楠舒不同意，因为江勤说了，他最近很忙，要她一个人乖乖的，觉得无聊就勉强遛遛高文慧。

Thai

แต่เฝิงหนานซูไม่ยอม เพราะเจียงฉินบอกไว้ว่าช่วงนี้เขายุ่งมาก อยากให้เธอเป็นเด็กดีอยู่คนเดียว ถ้าเบื่อก็ฝืนพาเกาเหวินฮุ่ยไปเดินเล่นแก้ขัดไปก่อน

Chinese

高文慧气的不行，心说这是人话吗？

Thai

เกาเหวินฮุ่ยโมโหแทบแย่ ในใจคิดว่านี่มันคำพูดของคนหรือเปล่าเนี่ย

Chinese

另外，对男朋友的依赖是可以被闺蜜的陪伴所代替的吗？

Thai

อีกอย่าง ความผูกพันพึ่งพาแฟนมันแทนที่ด้วยการอยู่เป็นเพื่อนของเพื่อนสนิทได้ด้วยเหรอ

Chinese

范淑玲从食堂回来，忍不住看向高文慧：“楠舒怎么了？”

Thai

ฟ่านซูหลิงกลับมาจากโรงอาหาร อดมองเกาเหวินฮุ่ยแล้วถามไม่ได้ “หนานซูเป็นอะไรไปน่ะ”

Chinese

“想江勤了呗，白天想，夜里想，洗脚的时候更是想得不行。”

Thai

“คิดถึงเจียงฉินน่ะสิ กลางวันก็คิดถึง กลางคืนก็คิดถึง ตอนล้างเท้ายิ่งคิดถึงแทบแย่”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒面无表情地开口：“文慧，是今天的落日格外漂亮，值得欣赏。”

Thai

เฝิงหนานซูเอ่ยขึ้นอย่างไร้อารมณ์ “เหวินฮุ่ย พระอาทิตย์ตกดินวันนี้สวยเป็นพิเศษ น่ามองต่างหาก”

Chinese

高文慧受不了了：“拉倒吧，你承认想他又不会打扰他！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยทนไม่ไหว “พอเถอะ ยอมรับว่าคิดถึงเขา มันไม่ได้ไปรบกวนเขาสักหน่อย!”

Chinese

“江勤最近这段时间一直没来？”范淑玲忍不住问了一句。

Thai

“ช่วงนี้เจียงฉินไม่ได้มาเลยเหรอ” ฟ่านซูหลิงอดถามไม่ได้

Chinese

“来过两次，但每次都匆匆就走了，连多说句话都没时间，上次来还抢走我一只鸡腿，我那个套餐里唯一的肉菜就是那只鸡腿，把我气的要命！”

Thai

“มาสองครั้ง แต่ละครั้งก็รีบร้อนไปหมด ไม่มีเวลาแม้แต่จะพูดคุยสักกี่ประโยค คราวก่อนมายังแย่งน่องไก่ฉันไปชิ้นหนึ่งด้วย ในเซตอาหารของฉันมีกับข้าวเนื้อสัตว์แค่น่องไก่นั่นชิ้นเดียว ทำเอาฉันโมโหแทบตาย!”

Chinese

“好贱啊，听起来像是他会做出来的事情。”

Thai

“ร้ายกาจชะมัด ฟังดูสมกับเป็นเรื่องที่เขาทำได้จริงๆ”

Chinese

冯楠舒有些不满地转过头：“我后来都还给伱了，还给你买了两只。”

Thai

เฝิงหนานซูหันหน้ากลับมาด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย “ตอนหลังฉันคืนให้เธอแล้วนะ แถมยังซื้อคืนให้เธอตั้งสองชิ้นด้วย”

Chinese

高文慧被噎了一下：“好好好，我知道了，以后不说你男人的不好了还不行吗？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยถึงกับสะอึก “ได้ๆๆ ฉันรู้แล้ว ต่อไปไม่พูดว่าผู้ชายของเธอไม่ดีแล้วก็ได้ พอใจหรือยัง”

Chinese

“也不可以砍死他。”

Thai

“แล้วก็ห้ามฟันเขาให้ตายด้วย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

正说话的功夫，窗外忽然传来几声叫喊，声音很清晰，叫的是“老板娘”这三个字。

Thai

ขณะกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น นอกหน้าต่างพลันมีเสียงตะโกนดังแว่วเข้ามาหลายครั้ง เสียงนั้นชัดเจนมาก ตะโกนคำว่า “เถ้าแก่เนี้ย”

Chinese

说实话，这个称呼在学校里是很罕见的，所以引得无数女生都从宿舍里推窗查看，想知道这是在叫谁。

Thai

พูดตามตรง คำเรียกนี้ในมหาวิทยาลัยถือว่าหาได้ยากมาก จึงดึงดูดให้นักศึกษาหญิงจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันเปิดหน้าต่างหอพักออกมาดูว่ากำลังเรียกใครอยู่

Chinese

高文慧平时看着挺机灵的，但蓦然听到这个词也没能反应过来，她本来都要凑到窗台去看了，结果却发现冯楠舒已经穿上鞋跑出了宿舍。

Thai

ปกติเกาเหวินฮุ่ยดูฉลาดเฉลียวมาก ทว่าเมื่อจู่ๆ ได้ยินคำนี้ก็ยังตอบสนองไม่ทัน เดิมทีเธอกำลังจะขยับไปดูที่ริมหน้าต่าง แต่กลับพบว่าเฝิงหนานซูสวมรองเท้าแล้ววิ่งพรวดพราดออกจากห้องพักไปแล้ว

Chinese

与此同时，金融学院的505宿舍。

Thai

ในเวลาเดียวกัน ที่ห้อง 505 คณะการเงิน

Chinese

蒋恬、简纯和宋晴晴也推开了窗户，目光寻着刚才的声音看去，眼神在锁定冯楠舒的时候不禁有些微怔。

Thai

เจียงเถียน เจี่ยนฉุน และซ่งฉิงฉิงต่างก็เปิดหน้าต่างออกไป มองตามทิศทางของเสียงเมื่อครู่ เมื่อสายตาจับจ้องไปที่เฝิงหนานซูก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไปเล็กน้อย

Chinese

自从上次的南街撞人事件发生之后，她们就已经知道江勤是知乎老板这件事了。

Thai

นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ชนคนบนถนนสายใต้คราวก่อน พวกเธอก็รู้เรื่องที่เจียงฉินเป็นบอสของจือฮูแล้ว

Chinese

所以，有人叫冯楠舒老板娘真的一点问题也没有。

Thai

ดังนั้น การที่มีคนเรียกเฝิงหนานซูว่าเถ้าแก่เนี้ยจึงไม่มีอะไรผิดแปลกเลยสักนิด

Chinese

这个称呼是个中性词，不像学霸、女神、校花这种词，带有一定的夸赞属性，但不知道为什么，她们此时对这个称呼却充满羡慕与嫉妒。

Thai

คำเรียกนี้เป็นคำที่มีความหมายเป็นกลาง ไม่เหมือนคำว่าเด็กหัวกะทิ เทพธิดา หรือดาวมหาวิทยาลัยที่มีคุณสมบัติยกย่องชื่นชม ทว่าไม่รู้ทำไม ในยามนี้พวกเธอกลับรู้สึกอิจฉาและริษยาต่อคำเรียกนี้เหลือเกิน

Chinese

如果这个称呼是给自己的该多好？

Thai

ถ้าหากคำเรียกนี้เป็นของตัวเองบ้างจะดีสักแค่ไหน

Chinese

蒋恬是这样想的，宋晴晴是这样想的，简纯虽然不想承认，但刚刚那一秒她也曾那么想过。

Thai

เจียงเถียนคิดเช่นนี้ ซ่งฉิงฉิงคิดเช่นนี้ แม้ว่าเจี่ยนฉุนจะไม่อยากยอมรับ แต่วินาทีเมื่อครู่เธอก็เคยคิดแบบนั้นเช่นกัน

Chinese

五分钟之后，冯楠舒回到了宿舍，怀里抱着那本团建相册，眼神有些清亮。

Thai

ห้านาทีต่อมา เฝิงหนานซูกลับมาที่ห้องพัก ในอ้อมแขนกอดสมุดภาพกิจกรรมสร้างทีมเล่มนั้นไว้ แววตาดูสดใสเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย

Chinese

“这是什么？”

Thai

“นี่คืออะไรน่ะ”

Chinese

“雪梅送过来的，她是个好人。”冯楠舒把怀里的相册放到桌上。

Thai

“เสวี่ยเหมยเอามาส่งให้ เธอเป็นคนดี” เฝิงหนานซูวางสมุดภาพในอ้อมแขนลงบนโต๊ะ

Chinese

高文慧和范淑玲好奇地凑了过去，发现里面有很多不认识的人，还以为是什么宣传册，结果看到冯楠舒和江勤的合影后才恍然大悟，原来是本一次成型的照片书。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยและฟ่านซูหลิงขยับเข้าไปดูด้วยความสงสัย พบว่าข้างในมีคนที่ไม่รู้จักอยู่หลายคน นึกว่าเป็นแผ่นพับประชาสัมพันธ์อะไรเสียอีก แต่เมื่อเห็นรูปถ่ายคู่ของเฝิงหนานซูกับเจียงฉินถึงได้กระจ่างแจ้ง ที่แท้เป็นสมุดภาพถ่ายที่ทำเสร็จในเล่มเดียวนี่เอง

Chinese

她们对208的人没有太多接触，当然不会好奇里面是谁，所以翻得很快，只看有冯楠舒和江勤的照片。

Thai

พวกเธอไม่ได้ติดต่อคลุกคลีกับคนในห้อง 208 มากนัก ย่อมไม่สนใจใคร่รู้ว่าข้างในเป็นใคร จึงเปิดดูอย่างรวดเร็ว ดูเฉพาะรูปที่มีเฝิงหนานซูกับเจียงฉินเท่านั้น

Chinese

不过就当她们翻开倒数第三页并要迅速翻过去的时候，一只修长而白净的手忽然阻止了她们。

Thai

แต่ทว่า ในตอนที่พวกเธอเปิดไปถึงหน้ารองจากสองหน้าสุดท้ายและกำลังจะเปิดผ่านไปอย่างรวดเร็วนั้น มือเรียวยาวขาวผ่องข้างหนึ่งก็พลันยื่นมาห้ามพวกเธอไว้

Chinese

此时，冯楠舒俯身下去，凑的很近，仔细看着，小嘴儿逐渐微张。

Thai

ตอนนี้ เฝิงหนานซูโน้มตัวลงไป ขยับเข้าไปดูใกล้ๆ มองดูอย่างละเอียด ริมฝีปากเล็กค่อยๆ อ้าออกเล็กน้อย

Chinese

“这个爬树偷蜂蜜的狗熊是谁？”高文慧一脸好奇。

Thai

“เจ้าหมีควายที่ปีนต้นไม้ขโมยน้ำผึ้งตัวนี้คือใครน่ะ” เกาเหวินฮุ่ยทำหน้าสงสัย

Chinese

听到这句话，冯楠舒唬着小脸抬起了头。

Thai

เมื่อได้ยินคำนี้ เฝิงหนานซูก็เงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าบึ้งตึงดุๆ

Chinese

高文慧瞬间明白了：“好，我知道了，看你这不满的表情，这个狗熊一定是江勤了。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเข้าใจได้ในทันที “โอเค ฉันรู้แล้ว ดูจากสีหน้าไม่พอใจของเธอ เจ้าหมีควายตัวนี้ต้องเป็นเจียงฉินแน่ๆ”

Chinese

范淑玲也有些好奇地凑近了一些：“江勤这是在做什么？”

Thai

ฟ่านซูหลิงก็ขยับเข้าไปใกล้ขึ้นด้วยความสงสัยเช่นกัน “เจียงฉินกำลังทำอะไรอยู่น่ะ”

Chinese

“爬树。”

Thai

“ปีนต้นไม้”

Chinese

“好像不是普通的树，叶子是红色的？”

Thai

“ดูเหมือนจะไม่ใช่ต้นไม้ธรรมดา ใบไม้เป็นสีแดงเหรอ”

Chinese

高文慧一边说着一边凑近，接着眼神微怔：“我靠，这不是那种挂在景区求姻缘的树吗？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยพูดพลางขยับเข้าไปใกล้ จากนั้นแววตาก็ชะงักไปเล็กน้อย “เชี่ย นี่ไม่ใช่ต้นไม้ขอเนื้อคู่ที่อยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวหรอกเหรอ”

Chinese

“肯定是了，江勤这不正往上挂牌子嘛。”范淑玲指了指其中的细节。

Thai

“ใช่แน่ๆ เจียงฉินกำลังแขวนป้ายขึ้นไปพอดีเลยนี่ไง” ฟ่านซูหลิงชี้ไปที่รายละเอียดในภาพ

Chinese

高文慧瞬间来了精神：“这才是我喜欢吃的狗粮啊！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที “นี่ต่างหากอาหารหมาที่ฉันชอบกิน!”

Chinese

“什么是狗粮？”

Thai

“อาหารหมาคืออะไรเหรอ”

Chinese

“江勤说单身的人叫单身狗，被情侣秀一脸的就叫吃狗粮，诶，楠舒，你怎么不在照片里？”

Thai

“เจียงฉินบอกว่าคนโสดเรียกว่าหมาโสด ส่วนคนที่โดนคู่รักอวดหวานใส่หน้าเรียกว่ากินอาหารหมา เอ๊ะ หนานซู ทำไมเธอถึงไม่อยู่ในรูปล่ะ”

Chinese

高文慧一边问一边抬头，却发现冯楠舒正用一只手按着胸口，对着窗外发呆，魂都不知道飞哪儿去了。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยถามพลางเงยหน้าขึ้น ทว่ากลับพบว่าเฝิงหนานซูกำลังใช้มือข้างหนึ่งทาบหน้าอก เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ใจลอยไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้

Chinese

不过小富婆能够有时间发呆，江勤可就没有这么闲了，他没想到科技大对于勤工助学这个事这么重视，重视的简直过了头，又是要他的初始项目书，又是要严教授再出具一份正式文件，最后还要江勤做一份助学计划书出来。

Thai

ทว่าในขณะที่แม่หนูเศรษฐีมีเวลาเหม่อลอย เจียงฉินกลับไม่ได้ว่างขนาดนั้น เขาคาดไม่ถึงเลยว่าม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจะให้ความสำคัญกับเรื่องทุนทำงานหารายได้พิเศษนี้มากขนาดนี้ ให้ความสำคัญจนแทบจะเกินเบอร์ ทั้งจะเอาข้อเสนอโครงการเริ่มแรกของเขา ทั้งจะให้ศาสตราจารย์เหยียนออกเอกสารทางการให้อีกฉบับ สุดท้ายยังให้เจียงฉินทำแผนงานส่งเสริมทุนการศึกษาออกมาอีกฉบับหนึ่ง

Chinese

江勤来回跑了三趟，最后终于把资料拿全了，心说这他奶奶的也太累人了，我就想占个便宜这么难吗？

Thai

เจียงฉินวิ่งรอกไปมาถึงสามรอบ ในที่สุดก็รวบรวมเอกสารได้ครบ ในใจคิดว่าแม่งเอ๊ย เหนื่อยชะมัดยาด ฉันแค่กะจะหาผลประโยชน์นิดหน่อยทำไมมันถึงยากเย็นขนาดนี้นะ

Chinese

“学姐，给口水喝喝。”

Thai

“รุ่นพี่ ขอน้ำกินสักอึกสิครับ”

Chinese

曹馨月给他倒了杯水：“江勤，事情不是一天就办完的，这天都要黑了，回去歇会儿吧，疲劳驾驶很危险的。”

Thai

เฉาซินเยว่รินน้ำให้เขาแก้วหนึ่ง “เจียงฉิน เรื่องมันไม่ได้จัดการเสร็จในวันเดียวหรอก ฟ้าจะมืดแล้ว กลับไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ ขับรถตอนเหนื่อยล้ามันอันตรายนะ”

Chinese

江勤听完之后觉得有道理：“也对，人死了钱没花就太难受了。”

Thai

เจียงฉินฟังแล้วรู้สึกว่ามีเหตุผล “จริงด้วย ตัวตายแต่เงินยังไม่ได้ใช้คงทรมานแย่”

Chinese

“赶紧去睡一觉吧。”

Thai

“รีบไปนอนสักงีบเถอะ”

Chinese

“那我先走了，学姐你记得找人修修207的窗户。”

Thai

“งั้นผมไปก่อนนะ รุ่นพี่อย่าลืมหาคนมาซ่อมหน้าต่างห้อง 207 ด้วยล่ะ”

Chinese

江勤对漏风的窗户念念不忘，又嘱托了一句才回到207，然后盖上毯子就准备睡觉。

Thai

เจียงฉินยังคงติดใจเรื่องหน้าต่างที่มีลมรั่ว จึงกำชับอีกประโยคหนึ่งก่อนจะกลับไปที่ห้อง 207 จากนั้นก็ห่มผ้าห่มเตรียมตัวนอน

Chinese

唐琳眼见着江勤离开，内心里忍不住有点想笑，心说这人的心思也太明显了，之前从没来过总办处，但最近却天天往这里跑。

Thai

ถังหลินมองดูเจียงฉินเดินจากไป ในใจอดขำไม่ได้ คิดว่าความคิดของหมอนี่โจ่งแจ้งเกินไปแล้ว ก่อนหน้านี้ไม่เคยมาที่สำนักงานอธิการบดีเลย แต่ช่วงนี้กลับวิ่งมาที่นี่ทุกวี่ทุกวัน

Chinese

他总不能是为自己来的，那就是为了校花闺蜜喽？

Thai

เขาคงไม่ได้มาหาตัวเองหรอก ถ้างั้นก็ต้องมาหาเพื่อนสนิทระดับดาวมหาวิทยาลัยสินะ

Chinese

她不知道江勤走的是勤工助学渠道，毕竟江勤的项目是曹馨月主管的，所以在她看来，那些文件本来就可以一次性搞定的，他非得分三次，心思就很可疑了。

Thai

เธอไม่รู้ว่าเจียงฉินเดินเรื่องผ่านช่องทางทุนทำงานหารายได้พิเศษ เพราะโครงการของเจียงฉินมีเฉาซินเยว่เป็นผู้ดูแลหลัก ดังนั้นในสายตาของเธอ เอกสารพวกนั้นเดิมทีสามารถจัดการให้เสร็จได้ในรอบเดียวแท้ๆ แต่เขากลับต้องแบ่งเป็นสามรอบ ความคิดน่าสงสัยเป็นที่สุด

Chinese

不过你还别说，他确实是走在了正确的道路上。

Thai

แต่อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ เขาเดินมาถูกทางจริงๆ

Chinese

为什么？

Thai

ทำไมล่ะ

Chinese

因为你想追一个女孩，那你就必须要时时刻刻地去刷存在感，如果连存在感都没有，你后续怎么去获得好感？这都是套路。

Thai

ก็เพราะว่าถ้าเธออยากจะจีบผู้หญิงสักคน เธอก็ต้องคอยเสนอหน้าสร้างตัวตนอยู่ตลอดเวลา ถ้าแม้แต่ตัวตนยังไม่มี แล้วต่อไปจะสร้างความประทับใจได้ยังไง ทั้งหมดนี้เป็นแผนการทั้งนั้น

Chinese

“唐琳，你直接把订书机按在我手上吧。”曹馨月瞪她一眼。

Thai

“ถังหลิน เธอเย็บที่เย็บกระดาษลงบนมือฉันตรงๆ เลยไหมล่ะ” เฉาซินเยว่ถลึงตาใส่เธอ

Chinese

唐琳立马回过神，赶紧把订书机移开：“不好意思学姐，我刚才有点走神。”

Thai

ถังหลินได้สติกลับมาทันที รีบเลื่อนที่เย็บกระดาษออก “ขอโทษค่ะรุ่นพี่ เมื่อกี้ฉันใจลอยไปหน่อย”

Chinese

“心思活跃是好事，但爱走神可不是好事，你这样可是容易出问题的。”

Thai

“ความคิดแล่นไวน่ะเป็นเรื่องดี แต่ชอบใจลอยไม่ใช่เรื่องดีนะ ทำแบบนี้มันจะเกิดปัญหาได้ง่ายๆ”

Chinese

“我就是一看到有男孩在洪颜面前笨拙的刷存在感，就觉得很有意思，忍不住想笑。”

Thai

“ฉันแค่เห็นเด็กหนุ่มพยายามสร้างตัวตนต่อหน้าหงเหยียนอย่างเก้งๆ กังๆ ก็เลยรู้สึกว่าน่าสนใจดี อดขำไม่ได้น่ะค่ะ”

Chinese

“谁？”

Thai

“ใคร”

Chinese

“就刚刚来的那个江勤啊。”

Thai

“ก็เจียงฉินคนที่เพิ่งมาเมื่อกี้นี้ไงคะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

曹馨月像看傻子一样看着她，心说洪颜长得很漂亮是不错了，毕竟是第四校花，而且还是在转系的劣势关头拿到第四，说是和第一并驾齐驱也不为过，但有个名字叫冯楠舒你听没听说过？

Thai

เฉาซินเยว่มองเธอราวกับมองคนโง่ ในใจคิดว่าหงเหยียนหน้าตาสะสวยก็จริงอยู่ อย่างไรเสียก็เป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยอันดับสี่ แถมยังคว้าอันดับสี่มาได้ในจังหวะเสียเปรียบช่วงย้ายภาควิชา จะบอกว่าสูสีคู่คี่กับอันดับหนึ่งก็ไม่เกินเลยไปนัก แต่มีชื่อหนึ่งที่ชื่อเฝิงหนานซูน่ะ เธอเคยได้ยินบ้างไหม

Chinese

那可是冯楠舒啊！

Thai

นั่นน่ะเฝิงหนานซูเชียวนะ!

Chinese

正在此时，洪颜从洗手间回来，看到江勤已经不在总务处，心情不禁微微有些失落。

Thai

ในตอนนั้นเอง หงเหยียนเดินกลับมาจากห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าเจียงฉินไม่ได้อยู่ที่สำนักงานอธิการบดีแล้ว อารมณ์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหม่นหมองลงเล็กน้อย

Chinese

“洪颜，薛刚请你吃饭。”

Thai

“หงเหยียน เซวียกังชวนเธอไปกินข้าวน่ะ”

Chinese

“帮我拒绝吧，我不去。”

Thai

“ช่วยปฏิเสธให้ฉันทีนะ ฉันไม่ไปหรอก”

Chinese

唐琳忍不住叹了口气，替洪颜回绝了国贸系副主席薛刚的邀请，心中却忍不住感叹，学长啊学长，真不是我白吃你东西却不帮你，实在是我这个闺蜜真的太难被打动了。

Thai

ถังหลินอดถอนหายใจไม่ได้ ช่วยปฏิเสธคำชวนของเซวียกังรองประธานภาควิชาการค้าระหว่างประเทศแทนหงเหยียน ในใจอดทอดถอนใจไม่ได้ รุ่นพี่เอ๋ยรุ่นพี่ ไม่ใช่ว่าฉันกินของของพี่ฟรีๆ แล้วไม่ช่วยพี่นะ แต่เพื่อนสนิทของฉันคนนี้หวั่นไหวได้ยากเกินไปจริงๆ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)