แอบรักอัจฉริยะ
暗恋天才แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
第634章 暗恋天才
ไทย
บทที่ 634 อัจฉริยะด้านการแอบรัก
จีน
“学弟?”
ไทย
“รุ่นน้อง?”
จีน
“嗯?”
ไทย
“หืม?”
จีน
江勤回过神,发现曹馨月正似笑非笑地看着他:“你刚才笑的像个痴汉。”
ไทย
เจียงฉินได้สติกลับมา พบว่าเฉาซินเยว่กำลังมองเขาด้วยรอยยิ้มกึ่งขำกึ่งไม่ขำ “เมื่อกี้คุณยิ้มเหมือนพวกโรคจิตเลย”
จีน
“我只是觉得,人有时候往前跑的太快,确实需要静下心来好好思考思考。”
ไทย
“ผมแค่รู้สึกว่า บางครั้งคนเราวิ่งไปข้างหน้าเร็วเกินไป ก็จำเป็นต้องสงบใจลงเพื่อคิดทบทวนดูให้ดีจริงๆ ครับ”
จีน
江勤说完话后又开口,“学姐,如果我没有现在的成就,你觉得我会是个什么样的人?”
ไทย
หลังจากเจียงฉินพูดจบก็เอ่ยปากอีกครั้ง “รุ่นพี่ ถ้าผมไม่มีความสำเร็จอย่างในตอนนี้ คุณคิดว่าผมจะเป็นคนแบบไหนครับ”
จีน
曹馨月眯起眼睛想了想:“吊儿郎当,看着就不靠谱……”
ไทย
เฉาซินเยว่หรี่ตาคิดดู “ทำตัวลอยชาย ดูไม่น่าพึ่งพาได้…”
จีน
“的彦祖?”
ไทย
“ที่เป็นเยี่ยนจู่?”
จีน
“没有的彦祖,就是吊儿郎当,看着就不靠谱。”
ไทย
“ไม่มีเยี่ยนจู่อะไรทั้งนั้น ก็แค่ทำตัวลอยชาย ดูไม่น่าพึ่งพาได้”
จีน
“的彦祖?”
ไทย
“ที่เป็นเยี่ยนจู่?”
จีน
曹馨月看他一眼,心说学弟果然精神分裂。
ไทย
เฉาซินเยว่เหลือบมองเขา พลางคิดในใจว่ารุ่นน้องคนนี้เป็นพวกจิตเภทจริงๆ ด้วย
จีน
江勤又一次看向雨幕,脑子里有只小富婆在跑来跑去。
ไทย
เจียงฉินมองม่านฝนอีกครั้ง ในหัวมีแม่หนูเศรษฐีตัวน้อยกำลังวิ่งไปวิ่งมา
จีน
他用了四年的时间从临川走向全国,打的对手节节败退,横扫了O2O市场,逼到阿里和腾讯联手都没能挡住他。
ไทย
เขาใช้เวลาสี่ปีจากหลินชวนก้าวสู่ระดับประเทศ ตีคู่แข่งจนพ่ายแพ้ย่อยยับ กวาดล้างตลาด โอทูโอ จนบีบให้อาลีและเทนเซ็นต์จับมือกันก็ยังขวางเขาไม่อยู่
จีน
在别人眼里,他就是个团购暴君。
ไทย
ในสายตาของคนอื่น เขาคือทรราชแห่งการซื้อกลุ่ม
จีน
目标明确,布局长远,手段高明,年少有为。
ไทย
เป้าหมายชัดเจน วางหมากยาวไกล แผนการลึกล้ำ อายุน้อยแต่เปี่ยมความสามารถ
จีน
所以,当他忽然做出一些很幼稚的行为,比如和员工抢着开游览车,课不上逼猛装,在别人看来都是演的。
ไทย
ดังนั้น พอจู่ๆ เขาทำพฤติกรรมที่เด็กน้อยมากๆ ออกมา อย่างเช่นแย่งพนักงานขับรถกอล์ฟชมวิว คาบเรียนไม่เข้าแต่เก๊กท่าสุดตัว ในสายตาคนอื่นล้วนมองว่าเป็นการแสดงทั้งสิ้น
จีน
真正的他应该是运筹帷幄,决战千里,出言便做狮子鸣。
ไทย
ตัวตนที่แท้จริงของเขาควรจะเป็นผู้วางแผนการในกระโจมบัญชาการ ชี้ขาดชัยชนะห่างไปพันลี้ เปล่งวาจาออกมาดั่งราชสีห์คำราม
จีน
但有没有这样一种可能,运筹帷幄才是演的,幼稚才是真的?
ไทย
แต่มันมีความเป็นไปได้แบบนี้ไหม ว่าการวางแผนกลยุทธ์พวกนั้นน่ะเป็นการแสดง ส่วนความเด็กน้อยต่างหากคือเรื่องจริง?
จีน
大家喜欢的都是光鲜亮丽的人,但很少会去喜欢一个平凡的人。
ไทย
ใครๆ ก็ชอบคนที่เจิดจรัสเปล่งประกาย แต่แทบไม่มีใครชอบคนที่แสนธรรมดา
จีน
可江勤还是觉得,这个光鲜的自己,只是一层外衣。
ไทย
ทว่าเจียงฉินยังคงรู้สึกว่า ตัวเองที่เจิดจรัสคนนี้เป็นเพียงแค่เสื้อคลุมชั้นนอก
จีน
与真实的自己来比,他不过是放飞了自我,解除了枷锁,觉得这一辈子是买一赠一的,少了前一世这样那样有所顾忌,才敢不计得失。
ไทย
เมื่อเทียบกับตัวตนที่แท้จริง เขาก็แค่ปลดปล่อยตัวเอง ปลดเปลื้องพันธนาการ รู้สึกว่าชีวิตชาตินี้เป็นของแถมแบบซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง จึงไร้ซึ่งความกังวลสารพัดอย่างเหมือนในชาติก่อน ถึงได้กล้าไม่สนเรื่องได้เสีย
จีน
于是所有人都爱他,都觉得他与众不同。
ไทย
ทุกคนจึงรักเขา ต่างรู้สึกว่าเขาโดดเด่นไม่เหมือนใคร
จีน
就像是齐琪那样,本身长得不算好,但因为化妆术猛的一批,所以大学四年一直被叫女神。
ไทย
เหมือนอย่างฉีฉี หน้าตาเดิมทีไม่ได้ดีเด่นอะไร แต่เพราะฝีมือการแต่งหน้าเทพขั้นสุด ตลอดสี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัยจึงถูกเรียกว่าเทพธิดามาโดยตลอด
จีน
可是女神如她,却从不敢不化妆出门。
ไทย
แต่เทพธิดาอย่างเธอกลับไม่เคยกล้าก้าวเท้าออกจากบ้านโดยไม่แต่งหน้าเลย
จีน
江勤觉得,这一世的自己也像是化了妆一样,被人看做是男神,所以得到了很多不该得到的喜欢。
ไทย
เจียงฉินรู้สึกว่า ตัวเขาในชาตินี้ก็เหมือนกับแต่งหน้าเอาไว้เช่นกัน ถูกผู้คนมองว่าเป็นเทพบุตร จึงได้รับความชอบมากมายที่ไม่ควรจะได้รับ
จีน
但冯楠舒不一样,她经常会说,哥哥你有点傻,哥哥伱好笨,哥哥真好骗,这让江勤觉得安心。
ไทย
แต่เฝิงหนานซูไม่เหมือนกัน เธอมักจะพูดบ่อยๆ ว่า เกอเกอะนายโง่นิดหน่อยนะ เกอเกอะนายทื่อจัง เกอเกอะหลอกง่ายจริงเลย ซึ่งทำให้เจียงฉินรู้สึกสบายใจ
จีน
有些爱得到了会觉得心虚,有些爱得到了会觉得踏实。
ไทย
ความรักบางอย่าง ได้รับมาแล้วจะรู้สึกละอายใจ ความรักบางอย่าง ได้รับมาแล้วจะรู้สึกมั่นคงอุ่นใจ
จีน
洪颜也好,简纯也好,宋晴晴也好,蒋恬也好,在她们的眼里,江勤是一个不可能不强大的人。
ไทย
ไม่ว่าจะเป็นหงเหยียน เจี่ยนฉุน ซ่งฉิงฉิง หรือเจียงเถียน ในสายตาของพวกเธอ เจียงฉินคือคนที่ไม่ทางไม่เก่งกาจแข็งแกร่ง
จีน
但在冯楠舒那边,他就是个有点笨,头发长的能遮住左眼,在家里被老妈呼来喝去的傻小子,甚至还是个喜欢给她做足疗的变态哥哥。
ไทย
แต่ทางฝั่งเฝิงหนานซู เขาเป็นเพียงไอ้หนุ่มทื่อๆ ผมยาวจนปิดตาซ้าย อยู่บ้านก็โดนแม่ชี้นิ้วสั่งไปนู่นมานี่ และถึงขั้นเป็นเกอเกอะโรคจิตที่ชอบนวดเท้าให้เธอ
จีน
没有人喜欢带着人设活一辈子,江勤会假设,如果我忽然又平凡了,那么谁会爱我。
ไทย
ไม่มีใครชอบใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ภาพลักษณ์ที่สร้างขึ้นตลอดทั้งชีวิต เจียงฉินมักจะตั้งสมมติฐานขึ้นมาว่า ถ้าหากจู่ๆ ฉันกลับไปธรรมดาอีกครั้ง ใครกันล่ะที่จะรักฉัน
จีน
这种假设让很多的喜欢都不成立了,但冯楠舒的却还成立。
ไทย
ข้อสมมตินี้ทำให้ความชอบมากมายกลายเป็นสิ่งที่ไม่เป็นจริง ทว่าความชอบของเฝิงหนานซูกลับยังคงอยู่
จีน
因为她只想粘着自己,只想和他住在一个房子里,只想和他一直到老也不分开,只想哥哥哥哥的一直叫。
ไทย
เพราะเธอเพียงแค่อยากตัวติดกับเขา อยากอยู่บ้านหลังเดียวกันกับเขา อยากอยู่กับเขาไปจนแก่เฒ่าไม่พรากจากกัน และอยากเอาแต่เรียกเกอเกอะ เกอเกอะไม่หยุด
จีน
江勤已经证明了自己可以无限强大,但也渴望有人能爱他的平凡。
ไทย
เจียงฉินได้พิสูจน์แล้วว่าเขาสามารถแข็งแกร่งได้อย่างไร้ขีดจำกัด แต่ก็ยังปรารถนาให้มีใครสักคนรักในความธรรมดาของเขา
จีน
说起来,这个略偏向哲学的命题真的很有意思。
ไทย
จะว่าไปแล้ว ข้อเสนอที่ค่อนไปทางปรัชญานี้ช่างน่าสนใจจริงๆ
จีน
江勤重生回来发誓要向钱看,于是搞风搞雨,发誓不碰爱情,结果后来发现的,自己的庆幸的不是生意做大了,而是发现自己能护得住冯楠舒了。
ไทย
เจียงฉินเกิดใหม่กลับมาสาบานว่าจะมองแต่เรื่องเงิน จึงก่อคลื่นลมสร้างกระแสมากมาย สาบานว่าจะไม่แตะต้องความรัก แต่สุดท้ายกลับพบว่า สิ่งที่เขารู้สึกโล่งอกดีใจไม่ใช่การที่ธุรกิจขยายใหญ่โต ทว่าเป็นการที่พบว่าตัวเองสามารถปกป้องเฝิงหนานซูได้แล้วต่างหาก
จีน
说到底,自己还是一个恋爱脑啊……
ไทย
พูดไปแล้ว ตัวเองก็ยังคงเป็นพวกสมองคลั่งรักอยู่ดีสินะ…
จีน
这就是人的矛盾性了。
ไทย
นี่แหละคือความย้อนแย้งในตัวมนุษย์
จีน
你要风得风,要雨得雨,可你还是一个傻乎乎的恋爱脑。
ไทย
คุณอยากได้ลมก็ได้ลม อยากได้ฝนก็ได้ฝน แต่คุณก็ยังเป็นพวกสมองคลั่งรักที่โง่เง่าอยู่ดี
จีน
正在此时,总办处的门被推开,严教授外面走了进来,看上去一副没精神的样子,不过见到江勤到来还是蛮惊喜的,又像张柏青那样,关心了一下拼团的后续发展状况。
ไทย
ขณะนั้นเอง ประตูสำนักงานอธิการบดีก็ถูกผลักเปิดออก ศาสตราจารย์เหยียนเดินเข้ามาจากข้างนอก ท่าทางดูไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงเท่าไรนัก ทว่าเมื่อเห็นเจียงฉินมาก็ยังค่อนข้างประหลาดใจระคนยินดี และเอ่ยถามไถ่ถึงสถานการณ์การพัฒนาขั้นต่อไปของพินถวนด้วยความห่วงใยเหมือนอย่างที่จางไป่ชิงทำ
จีน
曹馨月要喊他一起去吃饭,结果被老头摆手拒绝了,让他们年轻人好好玩,自己则打算吃个药好好睡一觉。
ไทย
เฉาซินเยว่จะชวนเขาไปกินข้าวด้วยกัน แต่กลับถูกชายชราโบกมือปฏิเสธ บอกให้พวกคนหนุ่มสาวไปเที่ยวเล่นกันให้สนุก ส่วนตัวเขาเองตั้งใจจะกินยาแล้วนอนหลับพักผ่อนสักตื่น
จีน
江勤给他倒了杯水,然后看向曹馨月:“走吧?去吃饭。”
ไทย
เจียงฉินรินน้ำให้เขาแก้วหนึ่ง จากนั้นก็หันไปมองเฉาซินเยว่ “ไปกันเถอะครับ ไปกินข้าวกัน”
จีน
“我订的位置在南山饭庄,你记得把你的好朋友带上我,我也很久没见208的老板娘了,还挺想她的。”
ไทย
“ฉันจองโต๊ะไว้ที่ร้านอาหารหนานซาน นายอย่าลืมพาเพื่อนสนิทของนายไปด้วยล่ะ ฉันเองก็ไม่ได้เจอเถ้าแก่เนี้ยแห่งห้อง 208 มานานแล้วเหมือนกัน คิดถึงเธออยู่พอดี”
จีน
曹馨月说完话,忽然想起四年前的画面。
ไทย
เมื่อเฉาซินเยว่พูดจบ จู่ๆ ก็นึกถึงภาพเหตุการณ์เมื่อสี่ปีก่อนขึ้นมา
จีน
那天日光温和,天气爽朗,一个漂亮到不像话的小姑娘哒哒哒地跑进来,为喜甜奶茶店填了个表,在创业目的上赤裸裸地写上了要给江勤当老板娘。
ไทย
วันนั้นแสงแดดอบอุ่น อากาศแจ่มใส เด็กสาวหน้าตาสวยจนแทบไม่น่าเชื่อคนหนึ่งวิ่งตึกตักๆ เข้ามา กรอกแบบฟอร์มให้ร้านชานมสี่เถียน และเขียนลงในช่องวัตถุประสงค์การเริ่มธุรกิจอย่างตรงไปตรงมาอย่างที่สุดว่าจะมาเป็นเถ้าแก่เนี้ยให้เจียงฉิน
จีน
想到这里,曹馨月忽然就有点理解江勤的话了。
ไทย
พอนึกถึงตรงนี้ เฉาซินเยว่ก็พลันเข้าใจคำพูดของเจียงฉินขึ้นมาบ้างแล้ว
จีน
她只是因为江勤,才想去当那个老板娘啊。
ไทย
เธอก็แค่เพราะเจียงฉิน ถึงได้อยากไปเป็นเถ้าแก่เนี้ยคนนั้นสินะ
จีน
“我先去宿舍接她,咱们南山饭庄见吧。”
ไทย
“ผมไปรับเธอที่หอก่อน แล้วเราค่อยไปเจอกันที่ร้านอาหารหนานซานนะครับ”
จีน
“好,待会儿见。”
ไทย
“ได้ เจอกันเดี๋ยวนี้แหละ”
จีน
江勤撑着伞离开了创业基地,然后来到金融学院的女生宿舍。
ไทย
เจียงฉินกางร่มเดินออกจากศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ แล้วตรงไปยังหอพักหญิงคณะการเงิน
จีน
本来以为今天的雨很快就停了,没想到会从早上一直淅淅沥沥地下到傍晚,此时的地面已经汇聚了涓涓的水流,踩上去水花四溅。
ไทย
เดิมทีคิดว่าฝนวันนี้จะหยุดตกอย่างรวดเร็ว นึกไม่ถึงว่าจะตกพรำๆ ตั้งแต่เช้าจรดพลบค่ำ ตอนนี้บนพื้นมีสายน้ำไหลรินรวมตัวกัน เหยียบลงไปทีน้ำก็กระเซ็นกระจาย
จีน
不过还好是停了,本来要进入夜晚的天空像是回光返照了一样,骤然明亮,如同清晨。
ไทย
แต่ก็ยังดีที่หยุดตกแล้ว ท้องฟ้าที่เดิมทีควรจะเข้าสู่ยามค่ำคืนราวกับมีแสงสว่างวาบขึ้นมาครั้งสุดท้าย จู่ๆ ก็สว่างไสวดุจยามเช้าตรู่
จีน
只是空气中还有着雨水的味道,闻上去清新自然,又有点微凉而潮湿。
ไทย
เพียงแต่ในอากาศยังมีกลิ่นอายของน้ำฝน สูดดมแล้วรู้สึกสดชื่นเป็นธรรมชาติ ทั้งยังเย็นสบายและชื้นอยู่เล็กน้อย
จีน
冯楠舒接到他的电话,穿着轻松熊的睡衣走出宿舍,从五楼的走廊打开窗户看他一眼,然后立马跑回宿舍换了衣服。
ไทย
เฝิงหนานซูรับสายโทรศัพท์ของเขา สวมชุดนอนลายรีลัคคุมะเดินออกจากห้องพัก เปิดหน้าต่างจากระเบียงชั้นห้ามองเขาแวบหนึ่ง จากนั้นก็รีบวิ่งกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที
จีน
接着就像是小屁股着火了一样,哒哒哒地下了楼。
ไทย
แล้วก็วิ่งตึกตักๆ ลงบันไดมาอย่างเร่งรีบราวกับมีไฟลนก้น
จีน
“小富婆,我有个秘密要告诉你,其实,我没有表面那么帅,我实际上是个屌丝。”
ไทย
“แม่หนูเศรษฐี ฉันมีความลับอย่างหนึ่งจะบอกเธอ ความจริงแล้วฉันไม่ได้หล่อเท่เหมือนภายนอกหรอกนะ แท้จริงแล้วฉันเป็นแค่คนกระจอกคนหนึ่ง”
จีน
“?”
ไทย
“?”
จีน
冯楠舒傻呆呆地看着他,然后伸出手:“抱。”
ไทย
เฝิงหนานซูมองเขาตาปริบๆ อย่างงุนงง จากนั้นก็ยื่นมือออกไป “กอด”
จีน
江勤一脸严肃地后退一步:“冯楠舒,我问你,如果拼团倒闭了怎么办?我没钱了怎么办。”
ไทย
เจียงฉินถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยสีหน้าจริงจัง “เฝิงหนานซู ฉันถามเธอหน่อย ถ้าพินถวนเจ๊งขึ้นมาจะทำยังไง แล้วถ้าฉันไม่มีเงินแล้วจะทำยังไง”
จีน
“你的小富婆有六百万。”冯楠舒拍拍自己的随身小包,有点自信。
ไทย
“แม่หนูเศรษฐีของนายมีหกล้าน” เฝิงหนานซูตบกระเป๋าใบเล็กที่พกติดตัวเบาๆ ด้วยความมั่นใจอยู่บ้าง
จีน
“那我如果没有那么聪明怎么办?”
ไทย
“แล้วถ้าฉันไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นจะทำยังไง”
จีน
小富婆看他一眼,沉默了一会儿,有些严肃地眯起眼睛,心说坏了,哥哥好像发现自己不聪明了。
ไทย
แม่หนูเศรษฐีมองเขา เงียบไปครู่หนึ่ง หรี่ตาลงอย่างจริงจังเล็กน้อย พลางคิดในใจว่าแย่แล้ว เกอเกอะดูเหมือนจะรู้ตัวแล้วว่าตัวเองไม่ฉลาด
จีน
江勤凑到她的小脸前:“说话啊。”
ไทย
เจียงฉินยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าเล็กๆ ของเธอ “พูดสิ”
จีน
“哥哥,抱。”
ไทย
“เกอเกอะ กอด”
จีน
“整天就知道抱!”
ไทย
“วันๆ รู้จักแต่กอด!”
จีน
冯楠舒缩在他怀里,哼哼唧唧的。
ไทย
เฝิงหนานซูซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา พลางส่งเสียงงึมงำในลำคอ
จีน
她也不知道江勤今天怎么了,但别看他一副凶凶的样子,但好像很需要一个抱抱。
ไทย
เธอเองก็ไม่รู้ว่าวันนี้เจียงฉินเป็นอะไรไป ถึงเขาจะทำท่าทางดุร้าย แต่ดูเหมือนว่าเขาต้องการอ้อมกอดเอามากๆ
จีน
江勤看着怀里的白富美又一次开口:“曹学姐回来了,晚上要聚个餐,我带你一起去。”
ไทย
เจียงฉินมองสาวสวยรวยเสน่ห์ในอ้อมแขนแล้วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “รุ่นพี่เฉากลับมาแล้ว คืนนี้จะจัดเลี้ยงรวมกลุ่มกัน ฉันจะพาเธอไปด้วย”
จีน
“骑小粉去吧。”
ไทย
“ขี่เจ้าสีชมพูไปเถอะ”
จีน
“不知道还下不下雨呢。”
ไทย
“ไม่รู้ว่าฝนจะตกอีกไหมนะ”
จีน
“可是好久没一起骑小粉了。”
ไทย
“แต่ไม่ได้ขี่เจ้าสีชมพูด้วยกันนานแล้วนี่นา”
จีน
“咱有汽车呢。”
ไทย
“พวกเรามีรถยนต์อยู่นะ”
จีน
“汽车回家才开,在学校骑小粉。”
ไทย
“รถยนต์ไว้ขับตอนกลับบ้าน อยู่ที่มหาวิทยาลัยต้องขี่เจ้าสีชมพู”
จีน
江勤咂咂嘴,又牵着冯楠舒去车棚里骑了小粉,然后来到了南山饭庄。
ไทย
เจียงฉินเดาะลิ้น จากนั้นก็จูงมือเฝิงหนานซูไปเอารถเจ้าสีชมพูที่โรงจอดรถแล้วขี่ออกไป จนกระทั่งมาถึงร้านอาหารหนานซาน
จีน
进门之后,包厢里坐着三个人,请客的曹馨月,好久不见的洪颜,以及洪颜的闺蜜唐琳。
ไทย
หลังจากก้าวเข้าประตูมา ในห้องส่วนตัวมีคนนั่งอยู่สามคน ได้แก่เฉาซินเยว่ซึ่งเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าว หงเหยียนที่ไม่ได้เจอกันนาน และถังหลินเพื่อนสนิทของหงเหยียน
จีน
见到两个人进来,唐琳忍不住站了起来,表情还有些紧张。
ไทย
เมื่อเห็นทั้งสองคนเดินเข้ามา ถังหลินก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืน สีหน้ายังคงมีความประหม่าอยู่บ้าง
จีน
从拼团和知乎走出校园之后,临大的食堂每天都在播放江勤的新闻,她们见过江勤参加各种会议,和各种名人握手,此时再见,心中已经忍不住产生距离感。
ไทย
นับตั้งแต่พินถวนและจือฮูก้าวพ้นรั้วมหาวิทยาลัยไป โรงอาหารของม.หลินชวนก็เปิดข่าวของเจียงฉินทุกวัน พวกเธอเคยเห็นเจียงฉินเข้าร่วมการประชุมต่างๆ จับมือกับคนดังมากมาย พอได้พบกันอีกครั้งในตอนนี้ ในใจจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงระยะห่าง
จีน
《对钱没兴趣的临川青年企业家江勤和他的漂亮太太》
ไทย
《ผู้ประกอบการรุ่นใหม่แห่งหลินชวน เจียงฉิน ผู้ไม่สนใจเรื่องเงินกับภรรยาคนสวยของเขา》
จีน
江勤看了唐琳一眼:“要冲我敬礼吗?”
ไทย
เจียงฉินเหลือบมองถังหลินแวบหนึ่ง “จะทำความเคารพผมเหรอครับ”
จีน
“啊?”
ไทย
“เอ๊ะ?”
จีน
“坐吧,紧张什么,又不是第一次见面,虽然我已经今时不同往日,但还是以前那样帅啊。”
ไทย
“นั่งลงเถอะ ประหม่าอะไรกัน ไม่ใช่เพิ่งเจอกันครั้งแรกสักหน่อย ถึงตอนนี้ผมจะไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ก็ยังหล่อเหมือนเดิมนะ”
จีน
唐琳哦了一声,坐到桌子上,不由自主地看向洪颜。
ไทย
ถังหลินตอบรับว่าอ๋อคำหนึ่งแล้วนั่งลงที่โต๊ะ พลางมองไปทางหงเหยียนอย่างห้ามไม่อยู่
จีน
洪颜也正打量着江勤:“好久不见。”
ไทย
หงเหยียนก็กำลังมองสำรวจเจียงฉินอยู่เช่นกัน “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”
จีน
“好久不见。”
ไทย
“ไม่ได้เจอกันนานครับ”
จีน
“楠舒姐,好久不见。”
ไทย
“พี่หนานซู ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”
จีน
冯楠舒看向洪颜:“好久不见。”
ไทย
เฝิงหนานซูมองไปทางหงเหยียน “ไม่ได้เจอกันนาน”
จีน
许久不见的老朋友,再见面确实会有些生涩的感觉,所以气氛并没有那么热烈。
ไทย
เพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนาน พอกลับมาพบกันอีกครั้งย่อมรู้สึกเก้อเขินและห่างเหินอยู่บ้าง บรรยากาศจึงไม่ได้ครึกครื้นขนาดนั้น
จีน
这也是因为身份上的变化,开玩笑,有马芸坐在身边,谁不紧张啊。
ไทย
นี่ก็เป็นเพราะสถานะที่เปลี่ยนไปด้วย ล้อเล่นน่า มีหม่าอวิ๋นนั่งอยู่ข้างๆ ใครบ้างจะไม่เกร็งล่ะ
จีน
洪颜说自己打算回家里的公司实习,还顺道回忆了一下当初和大家的相遇,说到江勤的时候,表情忍不住有些黯然。
ไทย
หงเหยียนบอกว่าตนเองวางแผนจะกลับไปฝึกงานที่บริษัทของครอบครัว ทั้งยังถือโอกาสรำลึกถึงเรื่องราวตอนที่ได้พบกับทุกคนในตอนแรก พอพูดถึงเจียงฉิน สีหน้าก็อดไม่ได้ที่จะดูหม่นหมองลงเล็กน้อย
จีน
大学四年,她只喜欢过江勤,只可惜没能如愿。
ไทย
ตลอดสี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัย เธอเคยชอบแค่เจียงฉินคนเดียว น่าเสียดายที่ไม่สมหวัง
จีน
倒是冯楠舒,一直陪在他的身边。
ไทย
ทว่ากลับเป็นเฝิงหนานซูที่คอยอยู่เคียงข้างเขามาโดยตลอด
จีน
看眼神就知道,有很多东西都变了,但唯一没变的是冯楠舒看江勤的眼神。
ไทย
มองจากแววตาก็รู้ มีหลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไปแล้ว แตสิ่งเดียวที่ไม่เคยเปลี่ยนเลยก็คือสายตาที่เฝิงหนานซูใช้มองเจียงฉิน
จีน
洪颜自己是理解不了的,明明一直说是朋友,冯楠舒却还能那么喜欢他,自己就不同了,发现一直打动不了江勤就尽早止了步,避免了越陷越深的可能。
ไทย
ตัวหงเหยียนเองนั้นไม่อาจเข้าใจได้ ทั้งที่บอกว่าเป็นเพื่อนกันมาตลอด แต่เฝิงหนานซูกลับยังคงชอบเขาได้มากถึงขนาดนั้น ส่วนตัวเธอนั้นต่างออกไป พอรู้ว่าไม่อาจทำให้เจียงฉินหวั่นไหวได้ก็รีบหยุดก้าวไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ เพื่อหลีกเลี่ยงโอกาสที่จะถลำลึกไปมากกว่านี้
จีน
“不好意思,接个电话。”
ไทย
“ขอโทษทีนะ ขอรับโทรศัพท์ก่อน”
จีน
饭吃到一半,江勤接到了谭青的电话,他早上交代过,要追着饿了不下沉的目标城市继续铺开供应链,谭青就是来回馈情况的。
ไทย
กินข้าวไปได้ครึ่งทาง เจียงฉินก็ได้รับสายโทรศัพท์จากถานชิง เมื่อเช้าเขาสั่งการเอาไว้ว่าจะต้องตามรุกคืบเป้าหมายขยายตลาดสู่เมืองระดับรองของเอ้อเลอปู้เพื่อขยายห่วงโซ่อุปทานต่อไป ถานชิงจึงโทรศัพท์มารายงานความคืบหน้า
จีน
包厢里只剩下四个女孩,聊的话题也从拼团和外卖转移到了八卦和情感。
ไทย
ในห้องส่วนตัวเหลือเพียงหญิงสาวสี่คน หัวข้อสนทนาจึงเปลี่ยนจากเรื่องพินถวนและเดลิเวอรีมาเป็นเรื่องซุบซิบและเรื่องความรัก
จีน
尤其是曹馨月,她分手的事洪颜和唐琳都知道,只是不了解细节,现在看着她似乎走了出来,就忍不住问了几句。
ไทย
โดยเฉพาะเรื่องของเฉาซินเยว่ เรื่องที่เธอเลิกรากับแฟนนั้นหงเหยียนและถังหลินต่างก็รู้ เพียงแต่ไม่ทราบรายละเอียด ตอนนี้เห็นว่าเธอน่าจะทำใจก้าวผ่านมันมาได้แล้ว จึงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาสองสามประโยค
จีน
“我靠,在你们周年纪念的时候和别的女人睡一起?男人果然没一个好东西。”
ไทย
“เชี่ย ในวันครบรอบของพวกเธอเนี่ยนะไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น? ผู้ชายนี่ไม่มีดีสักคนจริงๆ”
จีน
“就是!”
ไทย
“ใช่เลย!”
จีน
冯楠舒听着她们仨的议论,傻了一会儿:“可不可以不算江勤?”
ไทย
เฝิงหนานซูฟังคำวิพากษ์วิจารณ์ของพวกเธอทั้งสามคน พลางทำหน้างงอยู่ครู่หนึ่ง “ไม่นับรวมเจียงฉินได้ไหม”
จีน
洪颜愣了一下,抿嘴半晌后轻声开口:“楠舒姐,其实……其实我喜欢过江勤。”
ไทย
หงเหยียนชะงักไปเล็กน้อย เม้มปากอยู่นานก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “พี่หนานซู ความจริงแล้ว…ความจริงแล้วฉันเคยชอบเจียงฉินนะ”
จีน
话音落下,包厢里静了几分,曹馨月和唐琳全都看向了两人。
ไทย
สิ้นเสียงพูด ภายในห้องส่วนตัวก็เงียบสงัดลงไปถนัดตา เฉาซินเยว่และถังหลินต่างหันไปมองคนทั้งสอง
จีน
冯楠舒缓缓抬起头:“我也是,但是哥哥一点也不知道,我,是个暗恋天才。”
ไทย
เฝิงหนานซูค่อยๆ เงยหน้าขึ้น “ฉันก็เหมือนกัน แต่เกอเกอะไม่รู้เลยสักนิด ฉันน่ะ เป็นอัจฉริยะด้านการแอบรัก”
จีน
曹馨月忍不住“嘶”了一声,心说他还不知道呢,他比谁都清楚你喜欢他,神他妈暗恋天才。
ไทย
เฉาซินเยว่อดไม่ได้ที่จะสูดปาก “ซี๊ด” ออกมา พลางคิดในใจว่าเขายังไม่รู้อะไรกันล่ะ เขาน่ะรู้ชัดเจนกว่าใครเพื่อนว่าเธอชอบเขา อัจฉริยะด้านการแอบรักบ้าบออะไรกัน
จีน
“楠舒姐,你和他还是朋友吗?”
ไทย
“พี่หนานซู เธอกับเขายังเป็นเพื่อนกันอยู่เหรอ”
จีน
小富婆点点头:“但是我发现我有点不朋之心。”
ไทย
แม่หนูเศรษฐีพยักหน้า “แต่ฉันพบว่าตัวเองเริ่มคิดไม่ซื่อเกินเพื่อนแล้ว”
จีน
洪颜沉默了一下:“他总是跟你说朋友朋友,你不会觉得害怕么?万一他真的不喜欢你,最后你拼了命喜欢一场,只留下伤心怎么办?”
ไทย
หงเหยียนเงียบไปครู่หนึ่ง “เขาเอาแต่พูดกับเธอว่าเพื่อนๆ ตลอด เธอไม่รู้สึกกลัวบ้างเหรอ ถ้าเกิดเขาไม่ได้ชอบเธอจริงๆ ขึ้นมา สุดท้ายเธอทุ่มเทชอบเขาแทบตาย แต่เหลือไว้แค่ความเสียใจจะทำยังไงล่ะ”
จีน
小富婆傻了一会儿:“我……我没想过这样。”
ไทย
แม่หนูเศรษฐีอึ้งไปครู่หนึ่ง “ฉัน…ฉันไม่เคยคิดเรื่องแบบนั้นเลย”
จีน
“现在想想呢?”
ไทย
“แล้วถ้าคิดดูตอนนี้ล่ะ”
จีน
“那我就不知道该怎么办了,我只喜欢他啊,我又喜欢不了别人……”
ไทย
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วล่ะ ฉันชอบแค่เขานี่นา ฉันชอบคนอื่นไม่เป็นอีกแล้ว…”
จีน
冯楠舒抿着嘴角,眉心锁紧,脑袋一片空空。
ไทย
เฝิงหนานซูเม้มมุมปาก ขมวดคิ้วแน่น ในหัวว่างเปล่าไปหมด
จีน
洪颜情商挺高的,再加上面对的是同一个人,所以大概能听懂冯楠舒这句话的意思。
ไทย
หงเหยียนมีความฉลาดทางอารมณ์ค่อนข้างสูง อีกทั้งคนที่กำลังเผชิญหน้าอยู่ก็คือคนคนเดียวกัน จึงพอจะเข้าใจความหมายในประโยคนี้ของเฝิงหนานซู
จีน
理智的结束是因为你相信,不喜欢他也还能遇到下一个,还会有别的选择。
ไทย
การยุติลงอย่างมีเหตุผลเป็นเพราะเธอเชื่อมั่นว่า ถึงไม่ชอบเขาแล้วก็ยังสามารถเจอคนต่อไปได้ ยังคงมีตัวเลือกอื่นอยู่อีก
จีน
但在冯楠舒心里,她似乎从来都没有考虑过所谓的别的选择,也不相信自己会喜欢除了江勤之外的人。
ไทย
แต่ในใจของเฝิงหนานซู ดูเหมือนเธอจะไม่เคยคิดถึงสิ่งที่เรียกว่าตัวเลือกอื่นเลยแม้แต่น้อย และไม่เชื่อว่าตัวเองจะไปชอบใครคนอื่นนอกจากเจียงฉินได้
จีน
换句话说,喜欢江勤是她的一个选择,但对冯楠舒来说,喜欢江勤是她的全部。
ไทย
พูดอีกอย่างก็คือ การชอบเจียงฉินเป็นหนึ่งในทางเลือกของเธอ แต่สำหรับเฝิงหนานซูแล้ว การชอบเจียงฉินคือทั้งหมดของเธอ
จีน
正在此时,接了电话的江勤回到了包厢:“聊什么了?怎么傻里傻气的?”
ไทย
ขณะนั้นเอง เจียงฉินที่คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วก็เดินกลับเข้ามาในห้องส่วนตัว “คุยอะไรกันอยู่เหรอ ทำไมถึงทำหน้าเซ่อซ่ากันแบบนั้นล่ะ”
จีน
“聊饺子好吃。”
ไทย
“คุยว่าเกี๊ยวอร่อย”
จีน
冯楠舒夹起一个饺子,精准地把它腌入了醋碟里。
ไทย
เฝิงหนานซูคีบเกี๊ยวขึ้นมาหนึ่งชิ้น แล้วจุ่มหมักมันลงในถ้วยน้ำส้มสายชูอย่างแม่นยำ
จีน
江勤:“?”
ไทย
เจียงฉิน “?”
จีน
(本章完)
ไทย
(จบบทนี้)
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน