ริมฝีปากเล็กชุ่มฉ่ำมาก

Chinese

第133章 小嘴儿很润

Thai

ตอนที่ 133 ริมฝีปากเล็กๆ นุ่มชุ่มฉ่ำ

Chinese

“江勤，遛。”

Thai

“เจียงฉิน พาเดินเล่น”

Chinese

一阵滴滴滴的提示音忽然响起，傻乎乎的狸花猫从电脑的右下角弹了出来。

Thai

เสียงแจ้งเตือนดังกิ๊กๆๆ ขึ้นมาอย่างกะทันหัน แมวลายสลิดหน้าโง่เด้งขึ้นมาจากมุมขวาล่างของหน้าจอคอมพิวเตอร์

Chinese

江勤打开聊天窗口，心说也不知道是谁家的大小姐，这么好养，一天光遛遛遛的就满足的不行。

Thai

เจียงฉินเปิดหน้าต่างแชต คิดในใจว่าไม่รู้คุณหนูบ้านไหน เลี้ยงง่ายขนาดนี้ วันๆ เอาแต่จะให้พาเดินเล่นๆๆ ก็พอใจจนไม่รู้จะพอใจยังไงแล้ว

Chinese

不过喜甜分店现在已经营业两周了，老板娘确实该露露面，哪怕什么都不说，刷刷存在感也是可以的。

Thai

แต่สาขาย่อยของสี่เถียนเปิดทำการมาสองสัปดาห์แล้ว เถ้าแก่เนี้ยควรจะไปปรากฏตัวบ้างจริงๆ ต่อให้ไม่พูดอะไร แค่ไปเช็กชื่อแสดงตัวตนสักหน่อยก็ยังดี

Chinese

“下午有课没有？”

Thai

“ช่วงบ่ายมีเรียนไหม”

Chinese

“没课了。”

Thai

“ไม่มีแล้ว”

Chinese

“那就换衣服下楼，我带你去隔壁学校转转。”

Thai

“งั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าลงมา ฉันจะพาเธอไปเดินเล่นที่มหาวิทยาลัยข้างๆ”

Chinese

冯楠舒收到消息后立刻起床，换掉身上的睡衣，将被黑丝袜包裹的小脚伸进鞋子里，风风火火地跑到阳台。

Thai

หลังจากเฝิงหนานซูได้รับข้อความก็ลุกจากเตียงทันที เปลี่ยนชุดนอนออก สอดเท้าเล็กๆ ที่ห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีดำเข้าไปในรองเท้า แล้วรีบวิ่งกระหืดกระหอบไปที่ระเบียง

Chinese

恰逢此时，宿舍的门被推开了，打水回来的高文慧正拿着一份临川青年报，隔着阳台的窗户朝小富婆呼扇了两下。

Thai

ประจวบเหมาะกับตอนนั้น ประตูห้องพักถูกผลักเปิดออก เกาเหวินฮุ่ยที่เพิ่งไปกดน้ำกลับมาถือหนังสือพิมพ์เยาวชนหลินชวนฉบับหนึ่ง พลางโบกพัดไปมาให้แม่หนูเศรษฐีผ่านหน้าต่างระเบียงสองสามที

Chinese

“冯楠舒，你男人上报纸了你知不知道，外面都在讨论啊，伱还别说，看上去还挺帅的！”

Thai

“เฝิงหนานซู ผู้ชายของเธอได้ลงหนังสือพิมพ์แล้วเธอรู้ไหมเนี่ย ข้างนอกพูดถึงกันให้แซ่ดเลยนะ ไม่น่าเชื่อเลย พอมองดูแล้วก็หล่อไม่เบาเหมือนกัน!”

Chinese

冯楠舒正刷着牙，含糊不清地哦了一声，声音软糯又轻柔。

Thai

เฝิงหนานซูกำลังแปรงฟันอยู่ จึงส่งเสียงอือออในลำคออย่างอู้อี้ น้ำเสียงนุ่มนิ่มและแผ่วเบา

Chinese

高文慧放下暖瓶来到阳台，一只肩膀抵着门框，手则伸到冯楠舒的面前：“你想不想看一眼啊？想看的话叫姐姐。”

Thai

เกาเหวินฮุี่ยวางกระติกน้ำร้อนลงแล้วเดินมาที่ระเบียง ไหล่ข้างหนึ่งพิงกรอบประตู ยื่นมือไปตรงหน้าเฝิงหนานซู “เธออยากดูสักหน่อยไหมล่ะ ถ้าอยากดูก็เรียกพี่สาวสิ”

Chinese

“我要去见活的了。”

Thai

“ฉันจะไปเจอตัวเป็นๆ แล้ว”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

冯楠舒将头发扎成马尾，露出修长而白皙的脖颈，又风风火火地离开阳台。“文慧，我回来给你带好吃的。”

Thai

เฝิงหนานซูมัดผมเป็นหางม้า เผยให้เห็นลำคอยาวระหงขาวผ่อง แล้วรีบร้อนออกจากระเบียง “เหวินฮุ่ย เดี๋ยวฉันกลับมาจะซื้อของอร่อยมาฝากนะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

高文慧莫名其妙的，心说我又说对什么话了。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยงงเป็นไก่ตาแตก คิดในใจว่านี่ฉันพูดอะไรถูกใจเข้าอีกแล้วล่ะเนี่ย

Chinese

另一边，江勤回完消息，伸了个懒腰，起身走出创业基地，然后开着车缓缓地驶向了女生宿舍。

Thai

อีกด้านหนึ่ง หลังจากเจียงฉินตอบข้อความเสร็จก็บิดขี้เกียจ ลุกขึ้นเดินออกจากศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ จากนั้นก็ขับรถแล่นช้าๆ ตรงไปยังหอพักหญิง

Chinese

此时已经是深秋，环卫工大爷正拿着扫帚在路边扫地，昨晚落下的树叶很快就被聚成了一堆，然后被装进车里，连同秋色一起被拉走。

Thai

เวลานี้เป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ลุงพนักงานทำความสะอาดยืนถือไม้กวาดกวาดถนนอยู่ริมทาง ใบไม้ที่ร่วงหล่นเมื่อคืนถูกกวาดมารวมกันเป็นกองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถูกยกขึ้นรถ ขนเอาทิวทัศน์แห่งฤดูใบไม้ร่วงจากไปด้วย

Chinese

江勤一路来到女生宿舍，小富婆已经早早地等在了楼下。

Thai

เจียงฉินขับรถมาจนถึงหอพักหญิง แม่หนูเศรษฐีมารออยู่ใต้ตึกก่อนแล้ว

Chinese

她穿着一件淡青色的圆领卫衣，皮肤被衬托的白润透亮、吹弹可破，笔直而修长的双腿裹着一层加厚的黑色丝袜，彼时正站在宿舍楼的枫树下面，一脸呆萌地看着落叶从半空中飘下。

Thai

เธอสวมเสื้อสเวตเตอร์คอกลมสีเขียวอมฟ้าอ่อนๆ ขับผิวให้ดูขาวเนียนผุดผ่องแลดูบอบบางดั่งจะแตกสลายได้เพียงแค่เป่า ขาเรียวยาวตรงคู่นั้นสวมถุงน่องสีดำเนื้อหนา ขณะนั้นกำลังยืนอยู่ใต้ต้นเมเปิลของอาคารหอพัก เหม่อมองใบไม้ร่วงที่ลอยละล่องลงมาจากกลางอากาศด้วยสีหน้าไร้เดียงสาน่ารัก

Chinese

“小富婆，上车了。”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี ขึ้นรถได้แล้ว”

Chinese

江勤降下车窗喊了一声。

Thai

เจียงฉินเลื่อนกระจกรถลงแล้วตะโกนเรียก

Chinese

“来了。”

Thai

“มาแล้ว”

Chinese

冯楠舒乖巧的坐上了副驾驶。

Thai

เฝิงหนานซูขึ้นมานั่งที่เบาะข้างคนขับอย่างว่าง่าย

Chinese

“出发吧？”

Thai

“ออกเดินทางเลยไหม”

Chinese

“先等一下。”

Thai

“รอก่อนแป๊บหนึ่ง”

Chinese

小富婆伸手打开扶手盒，拿出里面的唇膏，在樱红的小嘴儿上涂了薄薄的一层。

Thai

แม่หนูเศรษฐียื่นมือไปเปิดกล่องเก็บของตรงที่พักแขน หยิบลิปมันข้างในออกมา แล้วทาบางๆ บนริมฝีปากเล็กๆ สีแดงระเรื่อดั่งผลเชอร์รี

Chinese

江勤看着她的动作，心里忍不住一沉。

Thai

เจียงฉินมองการกระทำของเธอแล้วใจก็อดดิ่งวูบไม่ได้

Chinese

完了，车上的东西不是小富婆忘记拿走了，真的是她专门留下的！

Thai

ชิบหายแล้ว ของบนรถไม่ได้เป็นเพราะแม่หนูเศรษฐีลืมหยิบไป แต่เธอจงใจทิ้งไว้จริงๆ!

Chinese

眼看着江勤一直盯着自己，冯楠舒的眼眸显得有些茫然，半晌后又以为自己领会了什么，乖巧地把唇膏递到了他的嘴边。

Thai

เมื่อเห็นเจียงฉินจ้องตัวเองตาไม่กะพริบ แววตาของเฝิงหนานซูก็ดูสับสนงุนงงเล็กน้อย ผ่านไปครู่หนึ่งเธอก็คิดว่าตัวเองเข้าใจอะไรบางอย่าง จึงยื่นลิปมันไปจ่อที่ริมฝีปากของเขาอย่างว่าง่าย

Chinese

那润润的唇膏刚从小富婆饱满诱人的嘴唇上划过，好像还带着她那几分少女香气。

Thai

ลิปมันชุ่มฉ่ำแท่งนั้นเพิ่งจะปาดผ่านริมฝีปากอวบอิ่มเย้ายวนของแม่หนูเศรษฐี ดูเหมือนจะยังหลงเหลือกลิ่นหอมละมุนของหญิงสาวอยู่จางๆ

Chinese

她丝毫不介意和江勤共用同一只唇膏，就像不介意和他用同一双筷子，哪怕筷子是刚从江勤嘴里拿出来的。

Thai

เธอไม่ถือสาเลยสักนิดที่จะใช้ลิปมันแท่งเดียวกันกับเจียงฉิน เหมือนกับที่ไม่ถือสาที่จะใช้ตะเกียบคู่เดียวกันกับเขา แม้ว่าตะเกียบคู่นั้นจะเพิ่งเอาออกมาจากปากของเจียงฉินก็ตาม

Chinese

“我不用，我的小嘴儿润的很。”

Thai

“ฉันไม่ใช้ ปากฉันชุ่มชื้นมากอยู่แล้ว”

Chinese

冯楠舒静静地看着他：“我的小嘴儿才最润。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาเงียบๆ “ปากของฉันต่างหากที่ชุ่มชื้นที่สุด”

Chinese

江勤觉得如果是别的女孩说这句话，后面肯定还会带一句，不信你尝尝，充满了撩拨的味道，但冯楠舒这么说完全是单纯地在表达自己的小嘴儿真的很润，就是很坦率，还带着一点点胜负欲。

Thai

เจียงฉินรู้สึกว่าถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นพูดประโยคนี้ ต่อท้ายคงต้องมีประโยคทำนองว่า ไม่เชื่อเธอลองชิมดูสิ ที่เต็มไปด้วยความยั่วยวนหยอกเย้าอย่างแน่นอน แต่ที่เฝิงหนานซูพูดแบบนี้เป็นเพียงแค่การแสดงออกอย่างซื่อตรงว่าริมฝีปากของตัวเองชุ่มชื้นมากจริงๆ เป็นความตรงไปตรงมาล้วนๆ แถมยังแฝงความอยากเอาชนะอยู่นิดๆ อีกด้วย

Chinese

“你的小嘴儿有多润？”他忍不住试探了一句。

Thai

“ปากเธอชุ่มชื้นแค่ไหนกันเชียว” เขาอดไม่ได้ที่จะลองหยั่งเชิงดูสักประโยค

Chinese

冯楠舒看了一眼唇膏上的那排字：“沁润我的唇，亲动你的心。”

Thai

เฝิงหนานซูเหลือบมองตัวหนังสือแถวหนึ่งบนแท่งลิปมัน “ชุ่มฉ่ำริมฝีปากฉัน ประทับจูบสั่นไหวใจเธอ”

Chinese

“呵，小妖精又挖我水泥，撼道心，不过我四十年功力勉强扛得住。”

Thai

“เหอะ ยัยปีศาจน้อยแอบมาแซะปูนซีเมนต์สั่นคลอนจิตเต๋าของฉันอีกแล้ว แต่พลังฝีมือสี่สิบปีของฉันยังพอต้านไหว”

Chinese

江勤觉得聊天内容开始往奇怪的方向发展了，不能再继续下去了，于是踩着油门开出了临大，往科技大学开去。

Thai

เจียงฉินรู้สึกว่าหัวข้อสนทนาเริ่มจะเตลิดไปในทิศทางแปลกๆ ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้อีกแล้ว จึงเหยียบคันเร่งขับรถออกจาก ม.หลินชวน มุ่งหน้าไปยัง ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

Chinese

冯楠舒比较粘江勤，但她自己是不会出来逛的，最多就是跟着高文慧出来逛逛校园。

Thai

เฝิงหนานซูค่อนข้างติดเจียงฉิน แต่ตัวเธอเองจะไม่ยอมออกมาเดินเล่นข้างนอก อย่างมากที่สุดก็แค่ตามเกาเหวินฮุ่ยออกไปเดินเล่นในรั้วมหาวิทยาลัย

Chinese

所以校外对她来说是个新世界，以至于一出临大，她满眼都是愉悦。

Thai

ดังนั้นนอกมหาวิทยาลัยจึงเป็นเหมือนโลกใบใหม่สำหรับเธอ ทำให้ทันทีที่ออกจาก ม.หลินชวน แววตาของเธอก็เปี่ยมล้นไปด้วยความเพลิดเพลิน

Chinese

分店经理房小璇见到老板娘来了很开心，因为在她心里，是老板娘给了自己这个成为经理的机会，于是就拉着冯楠舒，又是介绍业务又是讲解店内新品，还说她根据高大伟留下来的配方，把招牌味道的香芋奶茶做出来了。

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนผู้จัดการสาขาย่อยดีใจมากเมื่อเห็นเถ้าแก่เนี้ยมา เพราะในใจของเธอ เป็นเถ้าแก่เนี้ยที่มอบโอกาสให้เธอได้เป็นผู้จัดการร้าน จึงลากเฝิงหนานซูไป ทั้งแนะนำกิจการทั้งอธิบายสินค้าตัวใหม่ภายในร้าน แถมยังบอกว่าเธอได้ทำชานมเผือกหอมรสชาติซิกเนเจอร์ออกมาตามสูตรที่เกาต้าเหว่ยทิ้งไว้ให้สำเร็จแล้ว

Chinese

冯楠舒一本正经地说要尝一下，看上去是要检验房小璇的成果，其实就是馋了。

Thai

เฝิงหนานซูบอกว่าจะขอลองชิมดูอย่างจริงจัง ดูเผินๆ เหมือนจะมาตรวจผลงานของฝางเสี่ยวเสวียน แต่ความจริงคือแค่อยากกิน

Chinese

不过最让小富婆挪不动腿的还不是香芋口味的奶茶，而是高大伟留下来的那台冰淇凌机。

Thai

ทว่าสิ่งที่ทำให้แม่หนูเศรษฐีก้าวขาไม่ออกจริงๆ ไม่ใช่ชานมรสเผือกหอม แต่เป็นเครื่องทำไอศกรีมที่เกาต้าเหว่ยทิ้งไว้เครื่องนั้น

Chinese

小富婆见到之后立刻严肃地说，这个也要检验一下。

Thai

พอแม่หนูเศรษฐีเห็นเข้าก็พูดด้วยสีหน้าจริงจังทันทีว่า อันนี้ก็ต้องตรวจดูด้วยเหมือนกัน

Chinese

“老板娘，你要检验什么口味？”

Thai

“เถ้าแก่เนี้ย อยากตรวจรสชาติไหนคะ”

Chinese

“都检验一下吧。”冯楠舒一本正经地说。

Thai

“ตรวจดูทุกรสเลยแล้วกัน” เฝิงหนานซูพูดอย่างขึงขังจริงจัง

Chinese

房小璇听到之后就要动手，但被江勤拦下了：“都这种天气了，哪有一口气吃三个冰激凌的？”

Thai

พอฝางเสี่ยวเสวียนได้ยินก็กำลังจะลงมือทำ ทว่ากลับถูกเจียงฉินขวางไว้ก่อน “อากาศแบบนี้แล้ว ใครเขากินไอศกรีมรวดเดียวสามอันกัน”

Chinese

小富婆哼哼唧唧：“那就要一个原味的，谢谢。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีส่งเสียงอิดออด “งั้นเอารสดั้งเดิมอันหนึ่ง ขอบคุณนะ”

Chinese

“小璇，给她做个小小的就行。”

Thai

“เสี่ยวเสวียน ทำอันเล็กๆ ให้เธอก็พอ”

Chinese

“那我可不敢，她是老板娘啊。”

Thai

“เรื่องนั้นฉันไม่กล้าหรอกค่ะ เธอเป็นถึงเถ้าแก่เนี้ยเลยนะคะ”

Chinese

房小璇一边做冰激凌一边嘀咕，心说你们两口子秀来秀去的就算了，给我一个打工的挖坑做什么，老板娘想吃我还敢拦着吗？

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนพึมพำไปพลางทำไอศกรีมไป พลางคิดในใจว่าพวกคุณสองสามีภรรยาจะอวดหวานกันไปมาก็ช่างเถอะ จะมาขุดหลุมดักลูกจ้างอย่างฉันทำไมกัน เถ้าแก่เนี้ยอยากกินแล้วฉันจะกล้าห้ามได้ยังไง

Chinese

冯楠舒的眼神亮亮的，仿佛比吃到了两个冰激凌还开心。

Thai

ดวงตาของเฝิงหนานซูเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับมีความสุขยิ่งกว่าได้กินไอศกรีมสองอันเสียอีก

Chinese

趁小富婆盯着冰激凌制作过程的功夫，江勤打了个电话给魏兰兰，让她把市场组的员工都叫过来，一行九个人坐在奶茶店里开了个小会。

Thai

อาศัยจังหวะที่แม่หนูเศรษฐีกำลังจดจ่ออยู่กับขั้นตอนการทำไอศกรีม เจียงฉินก็โทรศัพท์หาเว่ยหลานหลาน บอกให้เธอเรียกพนักงานทีมการตลาดทุกคนมา ทั้งหมดเก้าคนนั่งประชุมสั้นๆ กันในร้านชานม

Chinese

魏兰兰管理的市场组是从科技大这边新成立的，有经验的老人则都留在了谭青那边，新团队里有江勤招聘进来的贫困生，也魏兰兰招聘进来的普通大学生，看上去都是些陌生面孔。

Thai

ทีมการตลาดที่เว่ยหลานหลานดูแลเพิ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ที่ฝั่ง ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ส่วนคนเก่าคนแก่ที่มีประสบการณ์ล้วนอยู่ทางฝั่งของถานชิงทั้งหมด ในทีมใหม่นี้มีทั้งนักศึกษาครอบครัวยากจนที่เจียงฉินรับเข้ามา และนักศึกษาทั่วไปที่เว่ยหลานหลานรับเข้ามา ดูแล้วล้วนเป็นใบหน้าที่แปลกตาทั้งสิ้น

Chinese

“老板，人都到齐了。”魏兰兰说。

Thai

“บอสคะ คนมาครบแล้วค่ะ” เว่ยหลานหลานกล่าว

Chinese

江勤点点头：“都坐吧，咱们简单的开个小会，目的性不强，就是认识一下，毕竟我对你们还不是很了解。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “นั่งลงกันเถอะ พวกเราประชุมสั้นๆ กันสักหน่อย ไม่มีวาระอะไรซีเรียส แค่มาทำความรู้จักกัน เพราะยังไงฉันก็ยังไม่ค่อยรู้จักพวกนายเท่าไหร่”

Chinese

几个人点点头，表情比较紧张。

Thai

หลายคนพยักหน้า สีหน้าดูค่อนข้างเกร็ง

Chinese

其实这件事也比较奇怪。

Thai

ความจริงเรื่องนี้ก็ค่อนข้างแปลกอยู่เหมือนกัน

Chinese

江勤现在十八岁，大一，而在座的其他人基本都是大二大三的学生，年纪上比江勤要大。

Thai

ตอนนี้เจียงฉินอายุสิบแปดปี อยู่ปีหนึ่ง ส่วนคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ในที่นี้ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาปีสองปีสาม ด้านอายุถือว่าแก่กว่าเจียงฉิน

Chinese

但在面对江勤的时候，几个人都感受到一种似有若无的压迫感。

Thai

ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเจียงฉิน แต่ละคนกลับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจางๆ สายหนึ่ง

Chinese

“再来一轮自我介绍吧，先从来存庆开始。”江勤指了指胡主任亲招的那个男生。

Thai

“มาแนะนำตัวกันอีกสักรอบแล้วกัน เริ่มจากไหลฉุนชิ่งก่อน” เจียงฉินชี้ไปที่เด็กหนุ่มที่ผู้อำนวยการหูรับสมัครเข้ามาด้วยตัวเองคนนั้น

Chinese

来存庆立刻站起来：“我叫来存庆，今年大二，是计算机系的。”

Thai

ไหลฉุนชิ่งรีบลุกขึ้นยืนทันที “ผมชื่อไหลฉุนชิ่ง ปีนี้อยู่ปีสอง คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ครับ”

Chinese

“不用站起来说，就是随便聊聊，不是什么正式会议，下一个。”

Thai

“ไม่ต้องลุกขึ้นยืนหรอก แค่คุยกันสบายๆ ไม่ใช่การประชุมทางการอะไร คนต่อไป”

Chinese

“好的老板，我叫陈雅丽……”

Thai

“ค่ะบอส ฉันชื่อเฉินหย่าลี่…”

Chinese

“老板我叫赵颖怡，爱好跳舞，唱歌，我昨天在魏姐姐的帮助下已经谈成了一单。”

Thai

“บอสคะ ฉันชื่อจ้าวอิ่งอี๋ งานอดิเรกคือเต้นกับร้องเพลง เมื่อวานนี้ได้รับความช่วยเหลือจากพี่เว่ยจนปิดดีลได้เจ้าหนึ่งแล้วค่ะ”

Chinese

“我叫王贺……”

Thai

“ผมชื่อหวังเฮ่อ…”

Chinese

一轮自我介绍之后，江勤点点头，然后听他们描述了一下最近两天的业务情况。

Thai

หลังจากแนะนำตัวกันไปรอบหนึ่ง เจียงฉินก็พยักหน้า จากนั้นก็ฟังพวกเขาอธิบายถึงสถานการณ์การทำงานในช่วงสองวันที่ผ่านมา

Chinese

科技大这边是全新的市场，商户们的主动性比较强，说白了，他们不需要亲自往外跑，只需要等着就有商户找上门做广告，这样的情况与谭青那边是天壤之别。

Thai

ฝั่ง ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เป็นตลาดใหม่เอี่ยม บรรดาร้านค้ามีความกระตือรือร้นค่อนข้างสูง พูดตรงๆ ก็คือพวกเขาไม่จำเป็นต้องวิ่งออกไปหาด้วยตัวเอง เพียงแค่รอก็มีร้านค้าติดต่อเข้ามาขอลงโฆษณาถึงที่ สถานการณ์เช่นนี้แตกต่างกับฝั่งของถานชิงราวฟ้ากับเหว

Chinese

比如爱好唱歌跳舞的赵颖怡，加入团队第一天就开单了。

Thai

ยกตัวอย่างเช่นจ้าวอิ่งอี๋ที่ชอบร้องเพลงเต้นรำ วันแรกที่เข้าร่วมทีมก็เปิดยอดได้แล้ว

Chinese

一个两万块的广告协议签订，她直接就拿到了二百块的提成加奖金。

Thai

เซ็นสัญญาโฆษณามูลค่าสองหมื่นหยวน เธอได้ค่านายหน้าบวกเงินรางวัลไปโดยตรงสองร้อยหยวน

Chinese

但实际上，能拿下这一单和赵颖怡的能力没太大关系，是因为商户本身就有着强烈的广告意愿。

Thai

แต่ตามความเป็นจริงแล้ว การปิดดีลนี้ได้แทบไม่ได้เกี่ยวกับความสามารถของจ้าวอิ่งอี๋สักเท่าไหร่ เป็นเพราะตัวร้านค้าเองมีความต้องการลงโฆษณาอย่างแรงกล้าอยู่แล้ว

Chinese

可见到赵颖怡开单，团队里的其他人都很兴奋，觉得未来可期。

Thai

ทว่าเมื่อเห็นจ้าวอิ่งอี๋เปิดยอดได้ คนอื่นๆ ในทีมก็ต่างตื่นเต้นและรู้สึกว่าอนาคตสดใส

Chinese

不过既然要为拼团打基础，江勤还是希望他们能多出去跑跑，而不只是接待那些打得起广告的大体量用户。

Thai

แต่ในเมื่อต้องการวางรากฐานให้กับพินถวน เจียงฉินก็ยังคงหวังว่าพวกเขาจะออกไปวิ่งหาลูกค้าข้างนอกให้มากขึ้น ไม่ใช่แค่คอยต้อนรับลูกค้ารายใหญ่ที่มีปัญญาลงโฆษณาเท่านั้น

Chinese

谁都知道论坛广告费高，提成吃起来嘎嘎香。

Thai

ใครๆ ก็รู้ว่าค่าโฆษณาบนเว็บบอร์ดนั้นสูง ค่านายหน้าที่ได้ก็อิ่มหนำสำราญอย่างยิ่ง

Chinese

但问题是科技大早晚是下一个临大，广告业务很快就要跑完了，到时候市场组要怎么办？原地解散，或者干耗？

Thai

แต่ปัญหาคือไม่ช้าก็เร็ว ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ก็จะเป็นเหมือน ม.หลินชวน ธุรกิจโฆษณาไม่นานก็คงจะวิ่งจนหมด ถึงเวลานั้นทีมการตลาดจะทำยังไง ยุบทีมตรงนี้เลย หรือว่าจะนั่งกินเงินเดือนเฉยๆ ไปวันๆ

Chinese

这不现实，更何况团队里还有那么多贫困生。

Thai

นี่ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปได้ ยิ่งไปกว่านั้นในทีมยังมีนักศึกษาครอบครัวยากจนอยู่อีกมาก

Chinese

所以，小体量的商户必须现在就开始接触，以为拼团做良好的铺垫。

Thai

ดังนั้น ร้านค้ารายย่อยจึงจำเป็นต้องเริ่มติดต่อตั้งแต่ตอนนี้ เพื่อเป็นการปูทางที่ดีให้กับพินถวน

Chinese

“以后，市场组这边的业务要分成两块，一块是接待广告商，一块是收集商户信息。”

Thai

“ต่อไป งานฝั่งทีมการตลาดจะแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งคือต้อนรับผู้ลงโฆษณา อีกส่วนหนึ่งคือรวบรวมข้อมูลร้านค้า”

Chinese

“我知道，广告商比较好赚，但我们不能干什么都挑大的吃，所以，我要给你们增加一个门槛。”

Thai

“ฉันรู้ว่าผู้ลงโฆษณามันหาเงินง่ายกว่า แต่พวกเราจะทำอะไรโดยเลือกกินแต่ชิ้นใหญ่ๆ ไม่ได้ เพราะงั้นฉันจะเพิ่มเกณฑ์ให้พวกนายข้อหนึ่ง”

Chinese

“每个人每天要出去跑五个商户，无论大小，这是硬性指标。”

Thai

“ทุกคนต้องออกไปติดต่อร้านค้าให้ได้วันละห้าร้าน ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ นี่คือเกณฑ์บังคับ”

Chinese

听到江勤的话，团队里的人纷纷点头，等到散会之后，魏兰兰忍不住问了一声：“老板，谭青那边也开始跑小商户了，论坛广告是不是要降价？”

Thai

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงฉิน คนในทีมต่างพยักหน้าติดๆ กัน รอจนเลิกประชุมแล้ว เว่ยหลานหลานก็อดถามขึ้นมาไม่ได้ “บอสคะ ทางฝั่งถานชิงก็เริ่มวิ่งหาร้านค้ารายย่อยแล้ว โฆษณาบนเว็บบอร์ดต้องลดราคาลงไหมคะ”

Chinese

“广告不降价，只是给团购网做准备，你这边也稍微注意一下，就算打不起广告，也提前预告一下，说我们接下来有免费推广计划。”

Thai

“โฆษณาไม่ลดราคา แค่เป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับเว็บรวมกลุ่มซื้อ ฝั่งเธอเองก็สังเกตไว้หน่อยเหมือนกัน ต่อให้ร้านไหนไม่มีปัญญาลงโฆษณา ก็บอกล่วงหน้าไปก่อนว่าหลังจากนี้เราจะมีแผนโปรโมตฟรี”

Chinese

“真的免费？”

Thai

“ฟรีจริงๆ เหรอคะ”

Chinese

江勤点点头：“入驻免费，销售分成，你可以和谭青多沟通，看她那个团队是怎么做的。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “เข้าร่วมฟรี แบ่งเปอร์เซ็นต์จากยอดขาย เธอสามารถคุยกับถานชิงให้มากๆ ดูว่าทีมของเธอทำกันยังไง”

Chinese

魏兰兰点点头：“好的老板，等我忙完这边的事情就去找她。”

Thai

เว่ยหลานหลานพยักหน้า “รับทราบค่ะบอส ไว้ฉันจัดการธุระฝั่งนี้เสร็จแล้วจะไปหาเธอค่ะ”

Chinese

话刚说完，江勤的手机忽然震动了一下，是曹广宇的电话：“老江，晚上出来吃个饭！”

Thai

เพิ่งจะพูดจบ โทรศัพท์ของเจียงฉินก็สั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน เป็นสายจากเฉากว่างอวี่ “เหล่าเจียง คืนนี้ออกมาทานข้าวกันหน่อย!”

Chinese

“你请客？”

Thai

“นายเลี้ยงเหรอ”

Chinese

“对，我带上我家那口子，咱们去聚仙楼见个面，认识一下。”

Thai

“ใช่ ฉันจะพาแฟนฉันไปด้วย พวกเราไปเจอกันที่หอจวี้เซียน ทำความรู้จักกันสักหน่อย”

Chinese

江勤听完之后豁了一声：“老曹，你谈个恋爱可是下了血本了。”

Thai

พอเจียงฉินฟังจบก็อุทานโหออกมาคำหนึ่ง “เหล่าเฉา นายนี่มีแฟนทีทุ่มทุนสร้างน่าดูเลยนะ”

Chinese

“要吃就吃点好的。”曹广宇的声音里满是骄傲。

Thai

“จะกินทั้งทีก็ต้องกินของดีๆ สิ” น้ำเสียงของเฉากว่างอวี่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

Chinese

江勤转头看了一眼冯楠舒：“加个座吧，我把小富婆带过去。”

Thai

เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซูแวบหนึ่ง “เพิ่มอีกที่แล้วกัน ฉันจะพาแม่หนูเศรษฐีไปด้วย”

Chinese

“可以啊，光我对象一个女孩也不好，你把她也带上！”

Thai

“ได้สิ มีแฟนฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวก็คงไม่ดี นายพาเธอมาด้วยเลย!”

Chinese

老曹的饭局肯定充满了装逼的气息，尤其是他有女朋友了，装起来绝逼肆无忌惮。

Thai

โต๊ะอาหารของเหล่าเฉาจะต้องอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของการขี้อวดขี้เก๊กอย่างแน่นอน โดยเฉพาะตอนนี้เขามีแฟนแล้ว รับรองว่าจะต้องขี้โม้โอ้อวดอย่างไม่เกรงใจใครชัวร์ๆ

Chinese

江勤可不愿意被他滋一脸，所以必须得带着小富婆去压压场子。

Thai

เจียงฉินไม่อยากโดนหมอนั่นพ่นความขี้โม้ใส่หน้า ดังนั้นจึงจำเป็นต้องพาแม่หนูเศรษฐีไปข่มให้มิด

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)