บททดสอบความรัก
爱情考验แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
第63章 爱情考验
ไทย
บทที่ 63 บททดสอบความรัก
จีน
“你们在聊什么呢?”
ไทย
“พวกนายคุยอะไรกันอยู่เหรอ”
จีน
高文慧拿着新买的耳机,从拥挤的人群里挤出来,一屁股就坐到了冯楠舒的身边。
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยถือหูฟังที่เพิ่งซื้อมาใหม่ เบียดตัวออกมาจากฝูงชนที่แออัด แล้วหย่อนก้นนั่งลงข้างกายเฝิงหนานซูทันที
จีน
“我在给冯楠舒科普最先进的爱情知识。”
ไทย
“ฉันกำลังให้ความรู้เรื่องความรักที่ล้ำหน้าที่สุดแก่เฝิงหนานซูอยู่”
จีน
“你不让我教,结果你自己偷偷教?哦,我懂了,原来伱是玩养成系的!“
ไทย
“นายไม่ให้ฉันสอน แต่ผลสุดท้ายนายกลับแอบสอนเองเนี่ยนะ อ้อ ฉันเข้าใจแล้ว ที่แท้นายก็เล่นสายเลี้ยงดูนี่เอง!”
จีน
高文慧嘴角带着冷笑:“狗男人,花招还真多。”
ไทย
มุมปากของเกาเหวินฮุ่ยประดับรอยยิ้มเย็นชา “ผู้ชายสารเลว ลูกเล่นเยอะจริงนะ”
จีน
冯楠舒吃掉最后一点棉花糖,抬起了水润的眼眸:“文慧,什么叫养成系?“
ไทย
เฝิงหนานซูกินสายไหมคำสุดท้ายหมดลง แล้วช้อนดวงตาอันชุ่มฉ่ำขึ้นมอง “เหวินฮุ่ย อะไรคือสายเลี้ยงดูเหรอ”
จีน
“世界上总会有一些傻乎乎的姑娘,对恋爱一窍不通,就像是一张白纸,偏偏又喜欢相信别人,有些狗男人就喜欢利用这点,把她们养成自己喜欢的形状,这就叫养成。“
ไทย
“บนโลกนี้มักจะมีพวกผู้หญิงซื่อบื้อที่ไม่รู้ประสีประสาเรื่องความรักอยู่เสมอ เหมือนกับกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง แถมยังชอบเชื่อคนอื่นง่ายๆ อีก พวกผู้ชายสารเลวบางคนก็เลยชอบใช้จุดนี้เลี้ยงดูพวกเธอให้กลายเป็นแบบที่ตัวเองชอบยังไงล่ะ นี่แหละที่เรียกว่าการเลี้ยงดู”
จีน
江勤听完之后嘴都抽搐了,心说小高同学你怎么回事,怎么一句话一个黄梗,你他妈要考研?
ไทย
เจียงฉินฟังจบแล้วมุมปากถึงกับกระตุก ในใจคิดว่าเพื่อนเกาเธอเป็นอะไรไป ทำไมพูดออกมาแต่ละประโยคถึงมีแต่มุกสองแง่สองง่าม เธอแม่งจะบ้าอ่านสอบระดับปริญญาโทหรือไง
จีน
冯楠舒倒是懂了这浅显的解释,但觉得那和自己好像没什么关系,自己可不是傻乎乎的姑娘:“文慧,我没见过这样的姑娘。”
ไทย
เฝิงหนานซูเข้าใจคำอธิบายอันเรียบง่ายนี้ ทว่ารู้สึกว่าดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกับตัวเองสักเท่าไร ตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงซื่อบื้อเสียหน่อย “เหวินฮุ่ย ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนั้นเลยนะ”
จีน
“你就是这样的姑娘。”
ไทย
“เธอนั่นแหละคือผู้หญิงแบบนั้น”
จีน
“……”
ไทย
“…”
จีน
冯楠舒如遭雷击:“我不傻的吧?”
ไทย
เฝิงหนานซูราวกับถูกฟ้าผ่า “ฉันไม่ได้ซื่อบื้อสักหน่อยใช่ไหม”
จีน
高文慧皱了皱眉:“这个傻并不是傻子的意思,而是形容一个人对感情的事很迟钝,就连心动都要过好久才能反应过来。”
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยขมวดคิ้ว “ความซื่อบื้อนี้ไม่ได้หมายถึงคนปัญญาอ่อนหรอกนะ แต่ใช้อธิบายคนที่เชื่องช้าต่อเรื่องความรู้สึกเอามากๆ แม้กระทั่งตอนที่ใจเต้นหวั่นไหวยังต้องใช้เวลานานมากถึงจะรู้ตัวต่างหาก”
จีน
“我什么时候心动了?”
ไทย
“ฉันไปใจเต้นหวั่นไหวตอนไหนกัน”
จีน
“你的心都要起飞了好吗?”
ไทย
“ใจเธอแทบจะบินทะยานขึ้นฟ้าอยู่แล้วรู้ไหม”
จีน
江勤忍不住打断了两人:“高文慧,你快别教了吧,我家小富婆高考671,你敢说她傻?你考多少分啊?”
ไทย
เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะขัดทั้งสองคน “เกาเหวินฮุ่ย เธอเลิกสอนเถอะ แม่หนูเศรษฐีบ้านฉันสอบเกาเข่าได้ 671 คะแนน เธอกล้าว่าเธอซื่อบื้อเหรอ เธอสอบได้กี่คะแนนกันล่ะ”
จีน
“我也有六百……好吧,反正比她少就是了。”
ไทย
“ฉันก็ได้หกร้อย… ช่างเถอะ ยังไงก็น้อยกว่าเธอก็แล้วกัน”
จีน
江勤冷笑一声,看向冯楠舒:“她自己都没谈过恋爱,还叭叭当老师,你听她的肯定掉沟里去!”
ไทย
เจียงฉินหัวเราะเยาะ มองไปยังเฝิงหนานซู “ตัวเธอเองยังไม่เคยมีความรักเลยสักครั้ง ยังจะมาเจื้อยแจ้วทำตัวเป็นอาจารย์อีก ถ้าเธอฟังยัยนี่มีหวังตกคูน้ำแน่นอน!”
จีน
高文慧被戳中了痛点:“我虽然没谈过恋爱,但我觉得我比冯楠舒懂得要多一点!”
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยถูกแทงใจดำ “ถึงฉันจะไม่เคยมีความรักมาก่อน แต่ฉันคิดว่าฉันรู้มากกว่าเฝิงหนานซูก็แล้วกัน!”
จีน
“好,那我来问你一个问题,你男朋友去医院的路上看到一束非常漂亮的鲜花,但是没买给你,你知道了会怎么做?”
ไทย
“ได้ งั้นฉันจะถามเธอสักข้อ ระหว่างทางที่แฟนเธอไปโรงพยาบาลแล้วเห็นช่อดอกไม้สดที่สวยงามมากช่อหนึ่ง แต่ไม่ได้ซื้อให้เธอ พอเธอรู้เรื่องเข้า เธอจะทำยังไง”
จีน
“那怎么行啊,他凭什么不买给我,爱情是需要小礼物保鲜的,我觉得我会直接问他原因,然后再选择要不要原谅他。”高文慧代入的很彻底,已经开始要生气了。
ไทย
“แบบนั้นได้ที่ไหนกัน เขามีสิทธิ์อะไรไม่ซื้อให้ฉัน ความรักน่ะต้องมีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ คอยรักษาความสดใหม่อยู่เสมอ ฉันคิดว่าฉันจะถามเหตุผลจากเขาตรงๆ แล้วค่อยเลือกว่าจะยกโทษให้เขาดีไหม” เกาเหวินฮุ่ยอินจัดจนเริ่มมีอารมณ์โมโหขึ้นมาแล้ว
จีน
江勤一脸嘲讽:“小富婆来回答一下。”
ไทย
เจียงฉินมีสีหน้าเย้ยหยัน “แม่หนูเศรษฐี ลองตอบซิ”
จีน
冯楠舒抿了下红润的小嘴:“应该问,你为什么去医院啊,你生病了吗?”
ไทย
เฝิงหนานซูเม้มริมฝีปากเล็กสีแดงระเรื่อ “ควรจะถามว่า ทำไมนายถึงไปโรงพยาบาลล่ะ นายไม่สบายเหรอ”
จีน
“……”
ไทย
“…”
จีน
高文慧愣了三秒,接着我草了一句,整个人都傻了,眼眸里闪烁着难以置信。
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยอึ้งไปสามวินาที จากนั้นก็อุทานเชี่ยออกมาคำหนึ่ง ทั้งร่างพลันเอ๋อรับประทาน ในดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
จีน
江勤看到她的反应瞬间就乐了,心说这补过课的和没补过的确实不一样。
ไทย
เจียงฉินเห็นปฏิกิริยาของเธอก็ขำขึ้นมาทันที ในใจคิดว่าคนที่เคยติวมากับคนที่ยังไม่เคยติวนี่ต่างกันจริงๆ
จีน
另外,小富婆是真的聪明,她对很多事不懂是因为没学过,没遭遇过,但你只要把解题思路告诉她了,她用的贼溜。
ไทย
อีกอย่าง แม่หนูเศรษฐีฉลาดมากจริงๆ เรื่องหลายๆ เรื่องที่เธอไม่เข้าใจเป็นเพราะไม่เคยเรียนรู้ ไม่เคยประสบพบเจอมาก่อน แต่ขอแค่บอกแนวคิดในการแก้โจทย์ให้เธอ เธอก็จะนำไปปรับใช้ได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว
จีน
至于高文慧,那就是纯粹的纸上谈兵,看几本言情小说就以为自己能把握爱情了,可那些写小说的傻狗或许都还是处男也说不定!
ไทย
ส่วนเกาเหวินฮุ่ย นั่นก็แค่การจัดทัพบนกระดาษโดยแท้ อ่านนิยายรักหวานแหววไม่กี่เล่มก็นึกว่าตัวเองจะคุมความรักอยู่หมัดเสียแล้ว แต่ไอ้หมาโง่ที่เขียนนิยายพวกนั้นบางทีอาจจะยังซิงอยู่เลยก็ได้ ใครจะไปรู้!
จีน
“行了,都赶紧回去睡觉吧,明天还要军训,咱仨一个谈过恋爱的都没有,能讨论出个鸟毛来?”
ไทย
“เอาละ รีบกลับไปนอนกันได้แล้ว พรุ่งนี้ยังต้องฝึกทหารอีก พวกเราสามคนไม่มีใครเคยมีแฟนสักคน จะไปคุยหาหอกอะไรได้”
จีน
江勤准备走人了,高文慧还是无法接受:“不行不行,你再出个题,我肯定能答上来!”
ไทย
เจียงฉินเตรียมจะเดินจากไป เกาเหวินฮุ่ยยังคงทำใจยอมรับไม่ได้ “ไม่ได้ๆ นายตั้งโจทย์มาอีกข้อสิ ฉันต้องตอบได้แน่!”
จีน
江勤无奈地坐了下来:“如果你男朋友在去酒店开房的路上看到一束鲜花,很漂亮,但没买给你,你会怎么样?”
ไทย
เจียงฉินนั่งลงอย่างจนใจ “ถ้าหากแฟนเธอเห็นดอกไม้ช่อหนึ่งระหว่างทางไปเปิดห้องที่โรงแรม มันสวยมาก แต่ไม่ได้ซื้อให้เธอ เธอจะทำยังไง”
จีน
“我知道,问他为什么去酒店开房?他和谁开房?”
ไทย
“ฉันรู้แล้ว ถามเขาว่าทำไมถึงไปเปิดห้องที่โรงแรม เขาไปเปิดห้องกับใคร”
จีน
“呸,你问我这句话是什么意思,你不相信我?分手!”
ไทย
“ถุย เธอถามประโยคนี้หมายความว่าไง เธอไม่เชื่อใจฉันเหรอ เลิกกัน!”
จีน
“??????”
ไทย
“??????”
จีน
高文慧觉得自己像是被当头棒喝了一样,眼前顿时一片漆黑。
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยรู้สึกราวกับถูกฟาดหัวเข้าอย่างจัง ตรงหน้าพลันมืดแปดด้านไปหมด
จีน
江勤都笑拉了,你连我两拳都接不住,你还教我家小富婆谈恋爱?结果怎么样,现在知道人心险恶了吧!
ไทย
เจียงฉินขำจนแทบขิต รับหมัดของฉันไม่ได้แม้แต่สองหมัด ยังริอาจจะมาสอนแม่หนูเศรษฐีบ้านฉันเรื่องความรักอีกเหรอ ผลเป็นไงล่ะ ตอนนี้รู้ซึ้งถึงความชั่วร้ายของจิตใจคนแล้วใช่ไหม!
จีน
“江勤江勤,我也要问你一个问题!”冯楠舒忽然出声。
ไทย
“เจียงฉิน เจียงฉิน ฉันก็อยากถามคำถามนายข้อหนึ่งเหมือนกัน!” เฝิงหนานซูส่งเสียงขึ้นมากะทันหัน
จีน
江勤将目光放在小富婆身上:“好吧,你问。”
ไทย
เจียงฉินเลื่อนสายตาไปมองแม่หนูเศรษฐี “ได้สิ เธอถามมา”
จีน
“如果我去医院的路上看到一个特别好吃的棉花糖,但是我不给你买,回家之后你会不会凶我?”
ไทย
“ถ้าหากระหว่างทางที่ฉันไปโรงพยาบาลแล้วเห็นสายไหมที่อร่อยมากๆ อันหนึ่ง แต่ฉันไม่ได้ซื้อให้นาย พอกลับถึงบ้านนายจะดุฉันไหม”
จีน
“我怎么可能让你一个人去医院?别闹了,我那时肯定在你边上,掏钱买棉花糖给你吃。”
ไทย
“ฉันจะปล่อยให้เธอไปโรงพยาบาลคนเดียวได้ยังไง อย่ามาล้อเล่นน่า ตอนนั้นฉันต้องอยู่ข้างๆ เธอ ควักเงินซื้อสายไหมให้เธอกินอยู่แล้ว”
จีน
话音落下,冯楠舒忍不住扬起嘴角,眼眸里开始有水色荡漾,闪烁而又璀璨。
ไทย
สิ้นเสียงพูด เฝิงหนานซูอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก ในแววตาเริ่มมีประกายระยิบระยับดั่งสายน้ำ ส่องประกายเจิดจรัสพร่างพราย
จีน
而高文慧则傻呆呆地看着一眼冯楠舒,又傻呆呆地看了一眼江勤,心说在场的人里就我的段位最低啊!
ไทย
ส่วนเกาเหวินฮุ่ยก็มองเฝิงหนานซูตาค้างทีหนึ่ง แล้วหันไปมองเจียงฉินตาค้างอีกทีหนึ่ง ในใจคิดว่าในบรรดาคนที่อยู่ที่นี่มีแค่ระดับฝีมือของฉันที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินที่สุดสินะ!
จีน
这样的回答到底是怎么想出来的?
ไทย
คำตอบแบบนี้คิดออกมาได้ยังไงกัน
จีน
她刚才其实也想了一下答案,想回答你为什么去医院,结果江勤的答案直接给了她一个暴击!
ไทย
อันที่จริงเมื่อครู่เธอก็คิดหาคำตอบอยู่เหมือนกัน กะจะตอบว่าทำไมนายถึงไปโรงพยาบาล แต่ผลลัพธ์คือคำตอบของเจียงฉินกลับฟาดคริติคอลใส่เธอเข้าอย่างจัง!
จีน
晚上十点半,夜色已经很深重了。
ไทย
สี่ทุ่มครึ่ง ยามราตรีล่วงเลยเข้าสู่ความมืดมิดแล้ว
จีน
江勤把小富婆送回了女生宿舍,答应她明天一起去看鲤鱼,然后就沿路返回,脸上写满了心事重重。
ไทย
เจียงฉินไปส่งแม่หนูเศรษฐีกลับหอพักหญิง รับปากเธอว่าพรุ่งนี้จะไปดูปลาคาร์ปด้วยกัน จากนั้นก็เดินกลับตามทาง ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลใจ
จีน
说实话,他经历过七年的舔狗人生,又被相亲对象要钱要房,对谈情说爱多少都有点恐惧。
ไทย
พูดตามตรง เขาเคยผ่านชีวิตหมาเลียมาตลอดเจ็ดปี ซ้ำยังเคยถูกคู่นัดบอดเรียกร้องเงินเรียกร้องบ้าน จึงมีความหวาดกลัวต่อเรื่องความรักใคร่อยู่บ้างไม่มากก็น้อย
จีน
重生者又不是无所不能的,多活一次就能把握爱情了?开玩笑!
ไทย
คนเกิดใหม่ก็ไม่ได้รอบรู้สารพัดนึกเสียหน่อย มีชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกชาติหนึ่งแล้วจะกุมเรื่องความรักได้อยู่หมัดงั้นเหรอ ล้อเล่นน่า!
จีน
而且,他还不清楚小富婆对自己到底是依赖多一点还是喜欢多一点,所以真的没办法思考清楚。
ไทย
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่แน่ใจว่าแม่หนูเศรษฐีพึ่งพิงเขามากกว่าหรือชอบเขามากกว่ากันแน่ ดังนั้นจึงไม่มีทางคิดให้ตกผลึกได้จริงๆ
จีน
但是……
ไทย
แต่ว่า…
จีน
一辈子这三个字听起来真的挺有分量的。
ไทย
คำว่าตลอดชีวิตสามคำนี้ฟังดูมีน้ำหนักมากจริงๆ
จีน
当一个女孩问你怎么样才能一辈子,这很致命。
ไทย
เมื่อมีเด็กสาวคนหนึ่งถามคุณว่าทำยังไงถึงจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตได้ เรื่องนี้มันช่างร้ายกาจเหลือเกิน
จีน
“老江,你怎么魂不守舍的?”
ไทย
“เหล่าเจียง ทำไมนายถึงดูใจลอยแบบนั้นล่ะ”
จีน
刚进门,曹广宇就从床上坐了起来,看着江勤一脸愁绪的表情觉得有些神奇。
ไทย
ทันทีที่ก้าวเข้าประตู เฉากว่างอวี่ก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียง มองสีหน้าอมทุกข์ของเจียงฉินด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดใจ
จีน
老江这家伙从开学到现在一直牛逼轰轰的,不管做什么事都风轻云淡,这还是头一次露出这种表情,所以老曹瞬间就起了好奇心。
ไทย
เจ้าหมอนี่เหล่าเจียงตั้งแต่เปิดเทอมจนถึงตอนนี้วางท่าเจ๋งเป้งมาโดยตลอด ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูชิลไปหมด นี่นับเป็นครั้งแรกที่แสดงสีหน้าแบบนี้ออกมา เหล่าเฉาจึงเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที
จีน
“没什么事。”
ไทย
“ไม่มีอะไรหรอก”
จีน
“咱都是兄弟,有什么不能说的?”
ไทย
“พวกเราเป็นพี่น้องกันทั้งนั้น มีอะไรที่พูดไม่ได้กัน”
จีน
江勤越这么说,曹广宇就越忍不住想打听。
ไทย
ยิ่งเจียงฉินพูดแบบนี้ เฉากว่างอวี่ก็ยิ่งอดใจที่จะสืบสาวไม่ได้
จีน
“也没什么大事,就是有点心烦意乱。”江勤揉了揉额头,眉心忍不住皱在一起。
ไทย
“ก็ไม่ได้มีเรื่องใหญ่อะไรหรอก แค่หงุดหงิดใจนิดหน่อย” เจียงฉินนวดหน้าผาก คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างอดไม่ได้
จีน
见到这一幕,曹广宇顿时嗨了,这感觉他熟啊,不就是遇到了难以解决的麻烦吗,好家伙,开学这么久了,他还是第一次见到江勤受挫,这要是不问出来让自己乐呵乐呵,那他今天直接就睡不着了好吗?
ไทย
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉากว่างอวี่ก็พลันคึกคักขึ้นมาทันที ความรู้สึกนี้เขาคุ้นเคยดี มันก็คือการเจอเข้ากับปัญหาที่ยากจะแก้ไขไม่ใช่หรือไง ให้ตายสิ เปิดเทอมมานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเจียงฉินมีท่าทีท้อถอย หากไม่ได้ถามออกมาให้ตัวเองได้สะใจหัวเราะชอบใจละก็ คืนนี้เขาคงนอนไม่หลับไปเลยใช่ไหม
จีน
“老江,你说出来吧,我帮你分析分析!”
ไทย
“เหล่าเจียง นายเล่าออกมาเถอะ ฉันช่วยนายวิเคราะห์เอง!”
จีน
周超和任自强此时也凑过来了:“对对对,说出来吧,三个臭裨将还顶个诸葛亮呢!”
ไทย
โจวเชากับเหรินจื้อเฉียงตอนนั้นก็รีบเสนอหน้าเข้ามาด้วย “ใช่ๆๆ เล่าออกมาเถอะ ช่างตัดรองเท้าสามคนยังสู้ขงเบ้งได้คนหนึ่งเลยนะ!”
จีน
江勤叹了口气:“好吧,那我简单说一下吧。”
ไทย
เจียงฉินถอนหายใจ “ก็ได้ งั้นฉันจะเล่าคร่าวๆ ละกัน”
จีน
“你等会儿,我先坐起来!”
ไทย
“นายรอก่อนนะ ฉันขอลุกขึ้นมานั่งให้ดีก่อน!”
จีน
曹广宇咕噜一下从床上爬了起来,他不傻,躺着笑最容易岔气儿了:“说吧老江,我准备好了。”
ไทย
เฉากว่างอวี่รีบลุกพรวดขึ้นมาจากเตียง เขาไม่ได้โง่ ขืนนอนหัวเราะมันจะจุกเสียดเอาได้ง่ายๆ “ว่ามาเลยเหล่าเจียง ฉันพร้อมแล้ว”
จีน
江勤咳嗽一声:“我以前发过誓的,恋爱狗都不谈,但今天忽然有个女孩说,她想和我一辈子,我就有点想啃骨头了,你们知道哪家卖的排骨好吃吗?”
ไทย
เจียงฉินกระแอมเบาๆ “เมื่อก่อนฉันเคยสาบานไว้ มีแต่หมาเท่านั้นแหละที่อยากมีความรัก แต่วันนี้จู่ๆ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่า เธออยากอยู่กับฉันไปตลอดชีวิต ฉันก็เลยชักอยากแทะกระดูกขึ้นมานิดหน่อย พวกนายรู้ไหมว่าร้านไหนขายซี่โครงหมูอร่อยบ้าง”
จีน
“……”
ไทย
“…”
จีน
曹广宇抬手给了自己一巴掌,行,算我嘴贱,我他妈自取其辱。
ไทย
เฉากว่างอวี่เงือมือตบหน้าตัวเองไปหนึ่งฉาด ได้ ถือว่าฉันปากหมาเอง ฉันแม่งหาเรื่องให้ตัวเองโดนเหยียดหยามแท้ๆ
จีน
昨天做了一天飞机,今天开了一天高速,存稿都用完了,哭死,节奏略慢了一些,写的也不太细致,有什么问题各位直接骂吧,我以后肯定嗷嗷存稿。
ไทย
เมื่อวานนั่งเครื่องบินมาทั้งวัน วันนี้ขับรถบนทางด่วนมาทั้งวัน ต้นฉบับที่ตุนไว้หมดเกลี้ยงแล้ว ร้องไห้แป๊บ จังหวะเรื่องอาจจะช้าไปสักหน่อย เขียนได้ไม่ละเอียดเท่าไร มีปัญหาตรงไหนทุกท่านด่าได้ตรงๆ เลยนะ ต่อไปผมจะเร่งตุนต้นฉบับอย่างบ้าคลั่งแน่นอน
จีน
(本章完)
ไทย
(จบบทนี้)
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน