ผู้เคราะห์ร้ายที่ซื้อไซปัน

Chinese

第28章 买塞班的大冤种

Thai

บทที่ 28 คนโง่จ่ายหนักที่ซื้อซิมเบียน

Chinese

刚入学的夜晚，校园里全都是人，在放肆地享受着新环境带来的新鲜感。

Thai

คืนแรกของการเปิดภาคเรียน ในมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยผู้คนกำลังเพลิดเพลินกับความแปลกใหม่จากสภาพแวดล้อมใหม่อย่างเต็มที่

Chinese

江勤原路返回男生宿舍，期间一直在思考一个问题，想要在学校这个地方起步，做什么最赚钱？

Thai

เจียงฉินเดินย้อนกลับไปทางเดิมเพื่อไปยังหอพักชาย ระหว่างทางเขาก็ขบคิดคำถามหนึ่งมาตลอด หากอยากจะเริ่มต้นในรั้วมหาวิทยาลัย ทำอะไรถึงจะทำเงินได้มากที่สุด

Chinese

网吧，超市，奶茶店。

Thai

ร้านอินเทอร์เน็ต ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านชานมไข่มุก

Chinese

这应该是所有在校创业者的首选目标，因为初期投入少，盈利稳定可观，而且省心省事。

Thai

สิ่งเหล่านี้น่าจะเป็นตัวเลือกแรกของผู้ประกอบการในมหาวิทยาลัยทุกคน เพราะช่วงเริ่มต้นใช้เงินลงทุนน้อย กำไรมั่นคงและน่าพอใจ ทั้งยังไม่ยุ่งยากและไม่วุ่นวาย

Chinese

但缺点也很明显，那就是没有发展前景，上限很低。

Thai

แต่ข้อเสียก็เห็นได้ชัดเช่นกัน นั่นคือไม่มีอนาคตในการเติบโต เพดานการพัฒนานั้นต่ำมาก

Chinese

江勤漫步而行，随后在学园超市的门口停下脚步，目光不禁被贴在超市门口的海报所吸引了。

Thai

เจียงฉินเดินเอื่อยๆ ไปตามทาง จากนั้นก็หยุดฝีเท้าลงที่หน้าประตูซูเปอร์มาร์เก็ตของมหาวิทยาลัย สายตาพลันถูกดึงดูดด้วยโปสเตอร์ที่แปะอยู่ตรงหน้าประตูซูเปอร์มาร์เก็ต

Chinese

“大学生论坛，所有大学生都在用的专业论坛。”

Thai

“เว็บบอร์ดนักศึกษา เว็บบอร์ดเฉพาะทางที่นักศึกษาทุกคนเลือกใช้”

Chinese

江勤迈步走过去，把墙上的海报整张揭下来，拿在手里看了半天，表情若有所思。

Thai

เจียงฉินก้าวเท้าเดินเข้าไป ดึงโปสเตอร์ทั้งแผ่นบนกำแพงลงมา ถือไว้ในมือแล้วมองดูอยู่นาน สีหน้าดูครุ่นคิด

Chinese

滴滴滴——

Thai

ติ๊ดๆๆ—

Chinese

正在此时，一阵提示音响起，江勤掏出手机，看到信号栏里有个跳动的像素小企鹅。

Thai

ในเวลานั้นเอง เสียงแจ้งเตือนสายหนึ่งก็ดังขึ้น เจียงฉินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา มองเห็นเพนกวินพิกเซลตัวน้อยกำลังกระโดดดุ๊กดิ๊กอยู่ในแถบสัญญาณ

Chinese

“义父，请教你一个问题，怎么才能要到别人的联系方式？”

Thai

“พ่อบุญธรรม ขอถามอะไรหน่อย ทำยังไงถึงจะได้ช่องทางติดต่อของคนอื่นมา”

Chinese

“刚进学校就有目标了？不错啊，放心大胆要就是了，被拒绝又不会罚钱。”

Thai

“เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยก็มีเป้าหมายแล้วเหรอ ไม่เลวนี่ กล้าๆ หน่อยเข้าไปขอตรงๆ เลย โดนปฏิเสธก็ไม่เสียตังค์สักหน่อย”

Chinese

“就是，有没有那种不用开口就能要到联系方式的办法？”

Thai

“คือแบบ มีวิธีแบบที่ไม่ต้องอ้าปากพูดแล้วได้ช่องทางติดต่อมาไหม”

Chinese

看着郭子航的问题，江勤的嘴角一阵抽搐，心说这兄弟绝对是废了，那嘴是贷款买的吗，还他妈舍不得用。

Thai

เมื่อเห็นคำถามของกัวจื่อหาง มุมปากของเจียงฉินก็กระตุก คิดในใจว่าไอ้หมอนี่ไม่เอาไหนสุดๆ ปากไปกู้เงินซื้อมาหรือไงวะ แม่งถึงไม่กล้าใช้

Chinese

不过看在这声义父的面子上，江勤还是耐住了性子，决定先问清楚情况。

Thai

แต่เมื่อเห็นแก่คำว่าพ่อบุญธรรม เจียงฉินจึงยังคงระงับความหงุดหงิดไว้และตัดสินใจถามสถานการณ์ให้ชัดเจนก่อน

Chinese

“学姐还是学妹？学姐的话暂时就不用考虑，人家啥都经历过，你那点小伎俩人家一眼都能看破，学妹的话你可以假装借手机，然后偷偷给自己打个电话。”

Thai

“รุ่นพี่หรือรุ่นน้องล่ะ ถ้ารุ่นพี่ก็ตัดทิ้งไปก่อนได้เลย พวกเธอผ่านอะไรมาเยอะ ลูกไม้ตื้นๆ ของนายเขาแค่มองปราดเดียวก็รู้ทันหมดแล้ว ถ้ารุ่นน้องนายก็แกล้งทำเป็นขอยืมมือถือ จากนั้นก็แอบกดโทรเข้าเบอร์ตัวเอง”

Chinese

“那……如果是学校门口卖水果的一个小阿姨呢？”

Thai

“งั้น…ถ้าเป็นน้าสาวคนหนึ่งที่ขายผลไม้ตรงประตูมหาวิทยาลัยล่ะ”

Chinese

“？？？？？？”

Thai

“??????”

Chinese

“那个阿姨是个娃娃音，我听她说话的时候心动的都不行了。”

Thai

“น้าคนนั้นเสียงหวานใสเหมือนเด็ก พอฉันได้ยินเธอพูด หัวใจก็เต้นแรงจนแทบไม่ไหวแล้ว”

Chinese

江勤的脑子懵了一下，忽然就有了种疑惑被解开的感觉。

Thai

สมองของเจียงฉินมึนตึบไปชั่วขณะ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนข้อสงสัยได้รับการคลี่คลาย

Chinese

郭子航这家伙好像从没情窦初开过一样，他上高中的时候对任何女孩都没表现过足够的兴趣，哪怕是楚丝琪也懒得多看一眼，江勤还以为他是青春期来的太迟，感情这狗币喜欢熟透了的！

Thai

เจ้ากัวจื่อหางคนนี้ดูเหมือนไม่เคยมีความรักมาก่อนเลย ตอนเรียนมัธยมปลายเขาไม่เคยแสดงความสนใจในตัวผู้หญิงคนไหนเลยสักนิด แม้แต่ฉู่ซือฉีเขาก็ยังขี้เกียจจะเหลือบมอง เจียงฉินนึกว่าวัยเจริญพันธุ์ของหมอนี่มาช้าเกินไปเสียอีก ที่แท้ไอ้เวรนี่ชอบแบบสุกงอมเต็มที่นี่เอง!

Chinese

高中的时候被看的严，没敢声张，现在大学了，这个狗东西开始放肆嗨了是吧？

Thai

ตอนมัธยมปลายถูกคุมเข้มเลยไม่กล้าออกลาย ตอนนี้เข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ไอ้สารเลวนี้ถึงเริ่มปล่อยผีเต็มที่แล้วสินะ

Chinese

不过娃娃音的少妇阿姨确实是很带感。

Thai

แต่หญิงสาวรุ่นน้าที่มีเสียงหวานใสเหมือนเด็กก็น่าตื่นเต้นเร้าใจจริงๆ นั่นแหละ

Chinese

江勤随手发了个滚过去，迈步回到了宿舍。

Thai

เจียงฉินพิมพ์ส่งคำว่าไสหัวไปส่งๆ แล้วเดินกลับไปที่หอพัก

Chinese

刚进宿舍楼，楼上就传来一阵扑通扑通的脚步声，六七个大学生从二楼冲了下来，场面一度十分混乱。

Thai

พอเพิ่งก้าวเข้าตึกหอพัก บนตึกก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งตึงตังดังขึ้น นักศึกษาราวหกเจ็ดคนวิ่งพรวดพราดลงมาจากชั้นสอง สถานการณ์วุ่นวายโกลาหลอย่างยิ่ง

Chinese

江勤一边看着一边往楼上走去，到门口的时候发现曹广宇、周超和任自强也在门口跟着凑热闹。

Thai

เจียงฉินมองดูไปพลางก้าวขึ้นบันไดไปพลาง พอมาถึงหน้าประตูก็พบว่าเฉากว่างอวี่ โจวเชา และเหรินจื้อเฉียงกำลังยืนมุงดูเรื่องสนุกอยู่ตรงหน้าประตูห้องเช่นกัน

Chinese

“这是什么情况？”

Thai

“นี่มันเรื่องอะไรกัน”

Chinese

周超压低了声音：“外贸学院的新生与老生打起来，听说是因为一个叫李大壮的出言不逊，挑衅学长，骂他们丑。”

Thai

โจวเชาลดเสียงต่ำลง “เด็กใหม่คณะการค้าระหว่างประเทศตีกับรุ่นพี่ ได้ยินว่ามีคนที่ชื่อหลี่ต้าจ้วงพูดจาไม่เข้าหู ท้าทายรุ่นพี่แถมด่าว่าพวกนั้นหน้าตาอัปลักษณ์”

Chinese

江勤的听完之后眉毛都立起来了：“外贸学院里还真他妈有叫李大壮的？”

Thai

พอเจียงฉินได้ยินเข้า คิ้วก็กระตุกขึ้นมาทันที “ในคณะการค้าระหว่างประเทศมีคนที่ชื่อหลี่ต้าจ้วงจริงๆ เหรอวะเนี่ย”

Chinese

“怎么了，伱朋友啊？”

Thai

“มีอะไรเหรอ เพื่อนนายเหรอ”

Chinese

“额，不重要，现在战况怎么样了？”

Thai

“เอ่อ ไม่สำคัญหรอก ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้างแล้ว”

Chinese

旁边的任自强瞬间激动的眉飞色舞：“你知道这哥们儿为啥叫大壮吗？那是真的名如其人，胳膊比我大腿都粗，那些老生算是倒了血霉了，去的时候耀武扬威，滚的时候惨不忍睹。”

Thai

เหรินจื้อเฉียงที่อยู่ข้างๆ พลันตื่นเต้นจนคิ้วกระดิกตาเป็นประกาย “นายรู้ไหมว่าทำไมหมอนั่นถึงชื่อต้าจ้วง ตัวจริงสมชื่อเลย แขนล่ำกว่าต้นขาฉันอีก พวกเด็กเก่าซวยบัดซบจริงๆ ตอนไปกร่างอย่างกับอะไรดี พอกลิ้งกลับมานี่ดูไม่จืดเลย”

Chinese

“都大学生了还打架，真幼稚，一点内涵都没有。”曹广宇一脸不屑，从口袋里摸出一款全屏手机点了两下。

Thai

“เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้วยังจะตีกันอีก ช่างไร้เดียงสาจริงๆ ไร้วุฒิภาวะสิ้นดี” เฉากว่างอวี่ทำหน้าเหยียดหยาม ล้วงโทรศัพท์หน้าจอสัมผัสเต็มจอเครื่องหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วกดไปสองที

Chinese

周超和任自强的目光立刻就被吸引了：“我草，老曹你这是什么手机？屏幕怎么这么大？”

Thai

สายตาของโจวเชากับเหรินจื้อเฉียงถูกดึงดูดไปในทันที “เชี่ย เหล่าเฉา นี่มันมือถืออะไรของนาย ทำไมหน้าจอใหญ่ขนาดนี้”

Chinese

“诺基亚5230，新款，国内还没上市，我爹从内部渠道给搞来的，三千来块钱吧，用着还行，但是手感不如我那台黑莓好，响应速度略慢，当个备用机还可以。”曹广宇侃侃而谈，仿佛阅遍大牌手机。

Thai

“โนเกีย 5230 รุ่นใหม่ ในประเทศยังไม่วางขายเลย พ่อฉันใช้เส้นสายวงในหามาให้ ราคาประมาณสามพันกว่าหยวนได้ ใช้แล้วก็พอได้อยู่ แต่สัมผัสไม่ดีเท่าแบล็กเบอร์รีเครื่องนั้นของฉัน ความเร็วในการตอบสนองช้าไปนิด เอาไว้เป็นเครื่องสำรองก็พอไหว” เฉากว่างอวี่คุยโวอย่างคล่องแคล่ว ราวกับเคยใช้มือถือแบรนด์ดังมาหมดแล้วทุกรุ่น

Chinese

“三千多块钱？都赶上学费了，我草，给我们看看行吗？”

Thai

“สามพันกว่าหยวนเนี่ยนะ เกือบเท่าค่าเทอมแล้ว เชี่ย ขอดูหน่อยได้ไหม”

Chinese

曹广宇很潇洒地把手机递给了任自强，仿佛毫不在乎一样，但最后还是没绷住，小声说了句慢着点别摔了。

Thai

เฉากว่างอวี่ยื่นโทรศัพท์ให้เหรินจื้อเฉียงอย่างเท่ๆ ราวกับไม่แยแสสักนิด แต่สุดท้ายก็ยังเก๊กไม่ไหว เอ่ยเตือนเสียงเบาว่าระวังหน่อยอย่าทำตกนะ

Chinese

任自强和周超如获至宝，翻来覆去的把玩，还差点拆断了后壳的手写笔，看的曹广宇心痛到咬牙，但又不好意思多说，于是赶紧把目光转移到江勤那边。

Thai

เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาประคองดูราวกับได้ของล้ำค่า พลิกไปพลิกมาลองเล่น แถมยังเกือบจะหักปากกาสไตลัสตรงฝาหลังทิ้ง ทำเอาเฉากว่างอวี่มองแล้วปวดใจจนขบฟันแน่น แต่ก็กระดากใจเกินกว่าจะพูดเตือนมากความ จึงรีบเบนสายตาไปทางเจียงฉิน

Chinese

江勤对曹广宇的新手机完全没有任何的反应，仍旧在目不转睛地关注外贸学院的战况。

Thai

เจียงฉินไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ต่อมือถือใหม่ของเฉากว่างอวี่แม้แต่น้อย เขายังคงจับตาดูสถานการณ์ของคณะการค้าระหว่างประเทศตาไม่กะพริบ

Chinese

曹广宇觉得有点难受，总有种逼没有装到位的感觉。

Thai

เฉากว่างอวี่รู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง รู้สึกเหมือนว่าตัวเองยังขี้โม้ได้ไม่สุด

Chinese

“老江，你不看看吗？我这个手机整体只有八个实体键，塞班系统听说过没？智能机，我记得你用的也是诺基亚吧，是05年的7610？那台老机器在5230面前就是弟弟。”

Thai

“เหล่าเจียง นายไม่ดูหน่อยเหรอ มือถือฉันทั้งเครื่องมีปุ่มกดจริงแค่แปดปุ่มเองนะ เคยได้ยินชื่อระบบซิมเบียนไหม สมาร์ตโฟนเลยนะ ฉันจำได้ว่านายก็ใช้โนเกียเหมือนกันนี่ รุ่น 7610 ของปี 05 ใช่ไหม เครื่องเก่ารุ่นนั้นอยู่ต่อหน้า 5230 ก็เป็นได้แค่น้องชายเท่านั้นแหละ”

Chinese

江勤回头看他一眼，心说都08年了还买塞班的不是纯怨种吗：“没兴趣，我用过只有三个实体键的，那他妈才叫智能机。”

Thai

เจียงฉินหันกลับไปมองเขา คิดในใจว่านี่มันปี 08 แล้ว คนที่ยังซื้อซิมเบียนไม่ใช่พวกโง่จ่ายหนักหรอกเหรอ “ไม่สนใจหรอก ฉันเคยใช้แบบที่มีปุ่มจริงแค่สามปุ่ม นั่นแหละถึงจะเรียกว่าสมาร์ตโฟนตัวจริง”

Chinese

“只有三个实体键？你就吹吧！”

Thai

“มีปุ่มจริงแค่สามปุ่มเหรอ นายโม้ไปเถอะ!”

Chinese

江勤没理他，推门进了宿舍，然后从口袋里把刚才撕下来的海报拿出来，展平后铺在了桌上，又从书桌下方拽出行李箱，拿出了一台联想工作站—ThinkPad W500。

Thai

เจียงฉินไม่สนใจเขา ผลักประตูเข้าไปในห้องพัก จากนั้นก็หยิบโปสเตอร์ที่ฉีกมาเมื่อครู่ออกจากกระเป๋า คลี่กางออกแล้วปูไว้บนโต๊ะ ก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางออกมาจากใต้โต๊ะหนังสือ แล้วหยิบเครื่องเวิร์กสเตชันเลอโนโว—ทิงก์แพด ดับเบิลยู500 ออกมาหนึ่งเครื่อง

Chinese

这是08年上市的一款工作型笔记本，双核cpu，4g内存，售价12600。

Thai

นี่คือโน้ตบุ๊กสำหรับทำงานที่วางจำหน่ายในปี 08 ซีพียูดูอัลคอร์ แรม 4จี ราคา 12600 หยวน

Chinese

江勤从拿到拆迁款之后就把它买下来了，毕竟开始创业之后免不了要上网，总不能一直往网吧跑。

Thai

เจียงฉินซื้อเครื่องนี้มาตั้งแต่ตอนได้เงินเวนคืนที่ดิน เพราะหลังจากเริ่มทำธุรกิจแล้วย่อมเลี่ยงการใช้อินเทอร์เน็ตไม่ได้ จะให้วิ่งไปร้านเน็ตตลอดเวลาก็คงไม่ไหว

Chinese

见到这一幕，任自强和周超瞬间把手机还给了曹广宇，一股脑地围住了江勤。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาก็รีบคืนมือถือให้เฉากว่างอวี่ทันที แล้วพากันกรูเข้าไปล้อมเจียงฉินไว้

Chinese

什么八个实体键，什么塞班智能机，统统都不香了。

Thai

ไม่ว่าปุ่มจริงแปดปุ่มหรือสมาร์ตโฟนซิมเบียนอะไรนั่น ล้วนหมดความน่าสนใจไปในพริบตา

Chinese

“我草，笔记本？”

Thai

“เชี่ย โน้ตบุ๊กเหรอ”

Chinese

“老江，你这个能玩cf吗？”

Thai

“เหล่าเจียง เครื่องนี้นายเล่น ซีเอฟ ได้ไหม”

Chinese

江勤插上鼠标，按下开机键：“你说是说穿越火线？我不知道，没试过。”

Thai

เจียงฉินเสียบเมาส์ กดปุ่มเปิดเครื่อง “นายหมายถึงครอสไฟร์เหรอ ฉันไม่รู้เหมือนกัน ไม่เคยลอง”

Chinese

周超一脸羡慕地搓着手：“买笔记本不打游戏，暴殄天物啊。”

Thai

โจวเชาถูมือด้วยสีหน้าอิจฉา “ซื้อโน้ตบุ๊กมาแล้วไม่เล่นเกม เสียของชะมัด”

Chinese

“这是工作站，不是游戏本，大概率是玩不了游戏的。”

Thai

“นี่เป็นเวิร์กสเตชัน ไม่ใช่โน้ตบุ๊กเล่นเกม โอกาสสูงมากที่จะเล่นเกมไม่ได้”

Chinese

任自强也忍不住往前凑：“那放个电影也行，仙剑看过吗？胡歌演的，我把大结局漏看了！”

Thai

เหรินจื้อเฉียงเองก็อดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาใกล้ “งั้นเปิดหนังดูก็ยังดี เคยดูเซียนกระบี่พิชิตมารไหม ที่หูเกอแสดงน่ะ ฉันพลาดดูตอนจบไป!”

Chinese

江勤拿出网卡器，插入手机卡：“移动流量包知道吧？5块钱30兆，你猜看一集电视剧得花多少流量？”

Thai

เจียงฉินหยิบแอร์การ์ดออกมา เสียบซิมการ์ดโทรศัพท์เข้าไป “แพ็กเกจเน็ตมือถือรู้จักไหม 5 หยวน 30 เมก นายลองทายดูสิว่าดูซีรีส์ตอนหนึ่งต้องใช้เน็ตเท่าไหร่”

Chinese

“额，这我还真没了解过。”

Thai

“เอ่อ อันนี้ฉันไม่เคยรู้มาก่อนจริงๆ”

Chinese

“少说也得500兆吧，换算下来，看一集电视剧差不多要100多块钱的流量。”

Thai

“อย่างน้อยก็ต้อง 500 เมก คำนวณดูแล้ว ดูซีรีส์ตอนหนึ่งตกประมาณ 100 กว่าหยวนเลยนะ”

Chinese

说到这个问题，江勤也觉得有点操蛋。

Thai

พอพูดถึงเรื่องนี้ เจียงฉินเองก็รู้สึกบัดซบอยู่เหมือนกัน

Chinese

08年的笔记本普及率虽然不高，但一个宿舍最起码也会有个一两台。

Thai

แม้ว่าในปี 08 อัตราการใช้งานโน้ตบุ๊กจะยังไม่แพร่หลายนัก แต่อย่างน้อยในห้องพักห้องหนึ่งก็มักจะมีสักเครื่องสองเครื่อง

Chinese

可临大偏偏有个傻逼规定，就是为了避免新生玩物丧志，除计算机系之外，所有大一新生都不允许往宿舍接网线。

Thai

แต่ม.หลินชวนดันมีกฎงี่เง่าข้อหนึ่ง เพื่อป้องกันไม่ให้นักศึกษาใหม่มัวเมาจนเสียการเรียน นอกจากภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์แล้ว นักศึกษาปีหนึ่งทุกคนไม่อนุญาตให้ต่อสายแลนเข้าห้องพัก

Chinese

他现在只能插着手机卡上网，还得装个流量监控的应用程序，复古味道一瞬间就扑面而来了。

Thai

ตอนนี้เขาทำได้เพียงเสียบซิมการ์ดเล่นเน็ต ทั้งยังต้องลงแอปพลิเคชันคอยตรวจสอบปริมาณการใช้อินเทอร์เน็ต กลิ่นอายย้อนยุคพัดโชยเข้ามาปะทะหน้าในทันใด

Chinese

“不能打游戏又不能看电影，那要了干什么用？”

Thai

“เล่นเกมก็ไม่ได้ ดูหนังก็ไม่ได้ แล้วจะมีไว้ทำไมกัน”

Chinese

曹广宇微酸，打算给老爹打个电话，也弄个电脑过来，还得是高配置的台式机，绝对不能让江勤压自己一头！

Thai

เฉากว่างอวี่รู้สึกอิจฉาเล็กน้อย ตั้งใจว่าจะโทรหาพ่อเพื่อขอคอมพิวเตอร์มาสักเครื่อง และต้องเป็นคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะสเปกสูงด้วย จะไม่ยอมให้เจียงฉินข่มตนเองเด็ดขาด!

Chinese

求追读，求追读，求追读。

Thai

ฝากติดตามอ่านด้วย ฝากติดตามอ่านด้วย ฝากติดตามอ่านด้วย

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)