ใบรับรองเถ้าแก่เนี้ย

Chinese

第416章 老板娘证

Thai

บทที่ 416 ใบรับรองเถ้าแก่เนี้ย

Chinese

秋日的下午，临川大学门口。

Thai

บ่ายวันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วง หน้าประตูมหาวิทยาลัยหลินชวน

Chinese

冯楠舒穿着一件白色的卫衣，水洗色的牛仔裤，长发扎成马尾，正骑着粉色的电动车，在落叶堆积的辅路上晃来晃去，时不时地还会回望一下步行街的入口，眼神灵动。

Thai

เฝิงหนานซูสวมเสื้อสเวตเตอร์มีฮู้ดสีขาว กางเกงยีนส์สีฟอก รวบผมยาวเป็นหางม้า กำลังขี่รถไฟฟ้าสีชมพูวนไปเวียนมาอยู่บนถนนสายรองที่เต็มไปด้วยใบไม้ร่วง ดวงตาเปล่งประกายมีชีวิตชีวา เหลียวมองทางเข้าถนนคนเดินเป็นระยะ

Chinese

她都在这里晃了半个多小时了，硬是把自己的小电动给晃没了一格电。

Thai

เธอวนเวียนอยู่ที่นี่มากว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว ขี่วนจนแบตเตอรี่รถไฟฟ้าคันเล็กของเธอลดฮวบไปขีดหนึ่งเลยทีเดียว

Chinese

因为正值饭点，从步行街到对面吃饭的学生不少，很多人都忍不住驻足观看，带着满心的羡慕，不知道这又是谁的青春。

Thai

เนื่องจากเป็นเวลาอาหาร นักศึกษาที่เดินจากถนนคนเดินไปกินข้าวฝั่งตรงข้ามจึงมีไม่น้อย หลายคนอดไม่ได้ที่จะหยุดมองด้วยความอิจฉา ไม่รู้ว่านี่คือช่วงเวลาวัยรุ่นของใครกันอีก

Chinese

再看一眼，妈的，这青春有点太华丽了吧？偶像剧的青春吧。

Thai

พอมองอีกที แม่เจ้า วัยรุ่นคนนี้งดงามเกินไปแล้วหรือเปล่า วัยรุ่นในซีรีส์ไอดอลชัดๆ

Chinese

谁能拥有这样华丽的青春，真尼玛该死。

Thai

ใครกันที่จะได้ครอบครองวัยรุ่นที่งดงามขนาดนี้ น่าอิจฉาชะมัด

Chinese

就这样，在来来往往的注目之下，一辆出租车在路口停下，江勤从车上下来，瞬间就看到了骑着电动车晃来晃去的小富婆。

Thai

ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่สัญจรไปมา แท็กซี่คันหนึ่งก็จอดเทียบที่ทางแยก เจียงฉินก้าวลงจากรถและมองเห็นแม่หนูเศรษฐีที่กำลังขี่รถไฟฟ้าวนไปวนมาในทันที

Chinese

同时间，小富婆也看到了他，然后就绕过隔离带呼呼而来。

Thai

ในเวลาเดียวกัน แม่หนูเศรษฐีก็มองเห็นเขาเช่นกัน จากนั้นจึงเลี้ยวอ้อมที่กั้นทางปรี่เข้ามาหาอย่างรวดเร็ว

Chinese

冯楠舒不爱化妆，顶多就是听高文慧的忽悠抹一点口红，所以迎面而来的纯美感才让人更加心动。

Thai

เฝิงหนานซูไม่ชอบแต่งหน้า อย่างมากก็แค่ทาลิปสติกนิดหน่อยตามที่เกาเหวินฮุ่ยคะยั้นคะยอ ความงามบริสุทธิ์ไร้เดียงสาที่พุ่งตรงเข้ามาจึงยิ่งทำให้ผู้คนใจเต้นแรง

Chinese

江勤松开行李箱，伸手捏住她的脸，在小脑袋上揉了好几下，给小富婆揉的晃来晃去的。

Thai

เจียงฉินปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทาง ยื่นมือไปบีบแก้มของเธอแล้วขยี้หัวเล็กๆ นั่นหลายทีจนแม่หนูเศรษฐีหัวโยกไปมา

Chinese

“亲爱的好朋友，你在学校门口干什么呢？”

Thai

“เพื่อนรักที่รักของฉัน เธอมาทำอะไรที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยเนี่ย”

Chinese

“我等你回来溜我。”

Thai

“ฉันรอนายกลับมาพาฉันไปเดินเล่น”

Chinese

江勤看着她明媚的眼眸，在行业大会上的傲骨英风瞬间酥松。

Thai

เจียงฉินมองดวงตาอันสดใสคู่นั้นของเธอ ความทะนงองอาจในงานประชุมระดับอุตสาหกรรมพลันมลายหายไปในพริบตา

Chinese

妈的，我上辈子干过什么拯救地球的好事吗？

Thai

บัดซบ ชาติที่แล้วฉันเคยทำความดีกอบกู้โลกมาหรือยังไง

Chinese

没有吧，也就是生活过的稀烂的时候没抗住别人的人间疾苦，捐了个几百块钱，另外还在网上种了点梭梭树，还没见过自己种的梭梭树长什么样子。

Thai

คงไม่หรอกมั้ง ก็แค่ตอนที่ชีวิตเหลวแหลกทนเห็นความทุกข์ยากของคนอื่นไม่ไหวจนบริจาคเงินไปไม่กี่ร้อยหยวน แถมยังปลูกต้นซัวซัวในเน็ตไปนิดหน่อย ซึ่งก็ยังไม่เคยเห็นเลยว่าต้นซัวซัวที่ตัวเองปลูกหน้าตาเป็นยังไง

Chinese

江勤坐到后座，把行李箱的拉杆伸长，然后搂住了好好朋友纤细的柳腰。

Thai

เจียงฉินนั่งลงบนเบาะหลัง ดึงคันชักกระเป๋าเดินทางให้ยาวขึ้น จากนั้นก็โอบเอวคอดกิ่วของเพื่อนแสนดีเอาไว้

Chinese

穿着牛仔裤的冯楠舒，小屁股被勾勒的很翘，尤其是坐在车子上的时候，让热血的青年扛不住一点。

Thai

เฝิงหนานซูที่สวมกางเกงยีนส์ ก้นเล็กๆ ถูกเน้นจนงอนงาม โดยเฉพาะตอนที่นั่งอยู่บนรถ ยิ่งทำให้ชายหนุ่มเลือดร้อนแทบจะต้านทานไม่ไหว

Chinese

“走，送哥哥回趟宿舍，把行李放下。”

Thai

“ไป ส่งพี่กลับหอพักสักรอบ เอากระเป๋าไปเก็บก่อน”

Chinese

“然后吃月饼。”冯楠舒十分机灵地安排了两个人下一步的计划。

Thai

“แล้วก็กินขนมไหว้พระจันทร์” เฝิงหนานซูวางแผนขั้นต่อไปของคนทั้งสองอย่างแสนรู้

Chinese

江勤被她跳跃的思维唬了一下：“吃什么鬼月饼，我还没吃饭呢，待会儿一起吃个晚饭就可以了。”

Thai

เจียงฉินชะงักไปกับความคิดกระโดดข้ามขั้นของเธอ “กินขนมไหว้พระจันทร์บ้าบออะไร ฉันยังไม่ได้กินข้าวเลย เดี๋ยวไปกินข้าวเย็นด้วยกันก็พอแล้ว”

Chinese

“吃辣椒炒月饼。”

Thai

“กินขนมไหว้พระจันทร์ผัดพริก”

Chinese

“学校里的那点黑暗料理都被你盯上了是吧？”

Thai

“เมนูพิสดารในมหาวิทยาลัยโดนเธอเล็งไว้หมดแล้วใช่ไหม”

Chinese

冯楠舒哼哼着没有说话，然后拧着车把，骑着小粉一路驶入校园，然后来到了男生宿舍。

Thai

เฝิงหนานซูฮึมฮัมในลำคอโดยไม่พูดอะไร จากนั้นก็บิดคันเร่ง ขี่เจ้าสีชมพูมุ่งหน้าเข้าสู่มหาวิทยาลัยจนมาถึงหอพักชาย

Chinese

小富婆一般去208比较多，来江勤他们宿舍楼下还是第一次，对于江勤的狗窝有点好奇，毕竟上次江勤去她们宿舍玩过了，所以她也想去看一眼。

Thai

ปกติแม่หนูเศรษฐีมักจะไป 208 เสียส่วนใหญ่ นี่เป็นครั้งแรกที่มาใต้ตึกหอพักของพวกเจียงฉิน เธอจึงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับรังหนูของเจียงฉินอยู่บ้าง เพราะคราวก่อนเจียงฉินเคยไปเที่ยวเล่นที่หอพักของเธอแล้ว เธอจึงอยากขึ้นไปดูสักครั้ง

Chinese

江勤也不舍得她在楼下等着，毕竟秋天的气温已经降的很快了，于是就和宿管阿姨知会了一声，把她带回了宿舍。

Thai

เจียงฉินเองก็ไม่อยากให้เธอรออยู่ข้างล่าง เพราะอุณหภูมิในฤดูใบไม้ร่วงลดลงเร็วมากแล้ว จึงบอกกล่าวกับคุณป้าผู้ดูแลหอพักคำหนึ่งแล้วพาเธอขึ้นมาที่ห้องพัก

Chinese

进门之前，江勤让小富婆先在门口稍等，然后自己先回去看看三个狗货有没有穿衣服。

Thai

ก่อนเข้าประตู เจียงฉินบอกให้แม่หนูเศรษฐีรออยู่หน้าประตูก่อน จากนั้นเขาก็เข้าไปดูว่าไอ้หมาสามตัวนั้นใส่เสื้อผ้ากันหรือยัง

Chinese

还好，三个人都穿的比较板正，毕竟深秋不是夏天，这时候光膀子的傻缺不多。

Thai

ยังดีที่ทั้งสามคนแต่งตัวค่อนข้างเรียบร้อย เพราะช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงไม่ใช่ฤดูร้อน ในช่วงเวลานี้จึงไม่ค่อยมีพวกบ้าถอดเสื้อเดินโทงๆ มากนัก

Chinese

“兄弟们，伱们的皇帝回来了。”

Thai

“พี่น้อง จักรพรรดิของพวกนายกลับมาแล้ว”

Chinese

曹广宇看他一眼：“你今天又逃课了？”

Thai

เฉากว่างอวี่เหลือบมองเขา “วันนี้นายโดดเรียนอีกแล้วเหรอ”

Chinese

江勤的嘴角抽搐了一下：“我他妈走了五天，你们不知道？”

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุก “ฉันไม่อยู่ตั้งห้าวัน พวกนายไม่รู้กันเลยเหรอวะ”

Chinese

“胡说，昨天早上我好像还在创业基地门口看见你呢。”

Thai

“เหลวไหล เมื่อวานตอนเช้าฉันเหมือนยังเห็นนายอยู่หน้าศูนย์บ่มเพาะธุรกิจอยู่เลย”

Chinese

“牛逼，你简直是千里眼。”

Thai

“เก่งชะมัด นายมีตาทิพย์หรือยังไง”

Chinese

江勤伸手拉开门，把冯楠舒叫进来，小声呢喃着皇后也来了什么的，瞬间让三兄弟表情一愣，满心都是卧槽。

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปเปิดประตูแล้วเรียกเฝิงหนานซูเข้ามา พร้อมพึมพำเบาๆ ว่าฮองเฮาก็เสด็จมาด้วย ทำเอาสามพี่น้องชะงักค้างไปทันที ในใจมีแต่คำว่าเชี่ยเอ๊ย

Chinese

任自强此时正抽着烟呢，见到这一幕烟都吓掉了，他本来就是在床上坐着，烟掉下来之后直接落在了被子上，吓得赶紧捡起来塞嘴里，结果立马尖叫一声，妈的，抽反了！

Thai

เหรินจื้อเฉียงที่กำลังสูบบุหรี่อยู่ พอเห็นภาพนี้เข้าก็ตกใจจนบุหรี่ร่วง เดิมทีเขานั่งอยู่บนเตียง บุหรี่จึงร่วงลงไปบนผ้านวมตรงๆ ด้วยความตกใจจึงรีบหยิบขึ้นมาเสียบเข้าปาก ผลปรากฏว่ากรีดร้องออกมาทันที บัดซบ ดูดผิดด้าน!

Chinese

“老任你好，超子你好，曹少爷你好。”

Thai

“สวัสดีเหล่าเหริน สวัสดีเชาจื่อ สวัสดีคุณชายเฉา”

Chinese

冯楠舒轻轻挥了挥手，就见三个人木讷点头，然后说冯同学好。

Thai

เฝิงหนานซูโบกมือเบาๆ เห็นทั้งสามคนพยักหน้าอย่างเหม่อลอยแล้วเอ่ยว่าสวัสดีเพื่อนเฝิง

Chinese

冯楠舒此时好奇地打量着江勤的宿舍：“为什么你们的宿舍是四个人的？”

Thai

เวลานี้เฝิงหนานซูกวาดสายตามองหอพักของเจียงฉินอย่างสงสัย “ทำไมหอพักของพวกนายถึงอยู่สี่คนล่ะ”

Chinese

江勤放下行李箱：“女生宿舍是以前的旧楼，全都是六人的，但男生宿舍这边大部分是新楼，都是四人间。”

Thai

เจียงฉินวางกระเป๋าเดินทางลง “หอหญิงเป็นตึกเก่าเมื่อก่อน ทุกห้องอยู่หกคน แต่ฝั่งหอชายส่วนใหญ่เป็นตึกใหม่ อยู่ห้องละสี่คน”

Chinese

曹广宇此时把江勤拉了过来：“能把女朋友带到宿舍吗？”

Thai

เฉากว่างอวี่ดึงเจียงฉินเข้ามาหาทันที “พาแฟนมาหอพักได้ด้วยเหรอ”

Chinese

“好朋友可以，女朋友可能不太行。”

Thai

“เพื่อนที่ดีพามาได้ แฟนอาจจะไม่ค่อยได้”

Chinese

“这他妈是重点吗？我不想知道你的嘴多硬，主要是丁雪之前也想来参观一下，我没敢。”

Thai

“แม่ง ใช่ประเด็นที่ไหนกัน ฉันไม่อยากรู้หรอกว่าปากนายแข็งแค่ไหน ที่สำคัญคือติงเสวี่ยเคยอยากมาดูเหมือนกันแต่ฉันไม่กล้า”

Chinese

“你能说服阿姨就可以。”

Thai

“นายกล่อมคุณป้าได้ก็พามาได้”

Chinese

“你怎么说服阿姨的？”

Thai

“นายกล่อมคุณป้ายังไง”

Chinese

“我不用，阿姨在拼团兼职，需要看我脸色。”

Thai

“ฉันไม่ต้องกล่อม คุณป้าทำงานพาร์ตไทม์ที่พินถวน ต้องคอยดูสีหน้าฉัน”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤让冯楠舒乖乖坐他椅子上，然后去卫生间换了个衣服：“这回去出差省了不少钱，待会儿一起出去吃饭吧，我请客。”

Thai

เจียงฉินบอกให้เฝิงหนานซูนั่งลงบนเก้าอี้ของเขาอย่างว่าง่าย แล้วเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำ “ไปทำงานต่างจังหวัดรอบนี้ประหยัดเงินได้เยอะ เดี๋ยวออกไปกินข้าวข้างนอกด้วยกัน ฉันเลี้ยงเอง”

Chinese

任自强从床上抬起头来：“江哥，能多带一个人吗？”

Thai

เหรินจื้อเฉียงเงยหน้าขึ้นมาจากเตียง “พี่เจียง พาคนไปเพิ่มอีกคนได้ไหม”

Chinese

“可以，老曹也可以把丁雪带上，除了中秋那次之外，咱们这学期好像还没正儿八经的聚过。”

Thai

“ได้สิ เหล่าเฉาก็พาติงเสวี่ยไปด้วยได้ นอกจากรอบวันไหว้พระจันทร์แล้ว เทอมนี้พวกเรายังไม่เคยรวมตัวกันจริงจังเลยนี่”

Chinese

“丁雪下午有个实验要做，大概六点钟，能等一会儿不？”

Thai

“ช่วงบ่ายติงเสวี่ยมีแล็บต้องทำ น่าจะเสร็จราวๆ หกโมงเย็น รอหน่อยได้ไหม”

Chinese

“可以，那就等到六点，反正天还早呢。”

Thai

“ได้ งั้นก็รอถึงหกโมง ยังไงก็ยังไม่ค่ำ”

Chinese

江勤打开电脑，给小富婆找了个电影，消磨着等待的时间。

Thai

เจียงฉินเปิดคอมพิวเตอร์และหาภาพยนตร์ให้แม่หนูเศรษฐีดูเพื่อฆ่าเวลา

Chinese

本来是冯楠舒坐椅子上，江勤站在旁边的，但后来就变成了江勤坐椅子上，冯楠舒站在旁边。

Thai

ตอนแรกเป็นเฝิงหนานซูนั่งบนเก้าอี้และเจียงฉินยืนอยู่ข้างๆ แต่ต่อมาก็กลายเป็นเจียงฉินนั่งบนเก้าอี้และเฝิงหนานซูยืนอยู่ข้างๆ

Chinese

后来就变成了江勤坐在椅子上，冯楠舒坐在江勤怀里，后面的三个人面面相觑，心说这尼玛是好朋友？你们的嘴硬现在都不背着人了啊。

Thai

จากนั้นก็กลายเป็นเจียงฉินนั่งบนเก้าอี้และเฝิงหนานซูนั่งอยู่ในอ้อมแขนของเจียงฉิน สามคนที่อยู่ด้านหลังสบตากันไปมา ในใจคิดว่านี่มันเพื่อนประสาอะไรวะ ปากแข็งกันจนเดี๋ยวนี้ไม่คิดจะหลบสายตาคนอื่นแล้วสินะ

Chinese

但是冯楠舒被备用手机硌的有点想喊哥哥，电影是看不进去一点，于是灵动的眼眸四下飘忽，开始朝着上面看去。

Thai

ทว่าเฝิงหนานซูถูกโทรศัพท์สำรองดันจนรู้สึกอยากร้องเรียกพี่ชายขึ้นมา ดูหนังไม่รู้เรื่องแม้แต่น้อย ดวงตาเปล่งประกายจึงเริ่มมองเลิ่กลั่กไปทั่วแล้วเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน

Chinese

临大的宿舍床是上床下桌的样子，但是因为护栏是镂空的，所以经常会有东西从床脚漏出来。

Thai

เตียงหอพักของ ม.หลินชวน เป็นแบบเตียงอยู่ด้านบนและโต๊ะอยู่ด้านล่าง แต่เนื่องจากแผงกั้นเป็นแบบโปร่ง จึงมักจะมีของหล่นลอดออกมาจากปลายเตียงอยู่บ่อยๆ

Chinese

冯楠舒看着看着，忽然发现被褥下面好像有个盒子，于是伸手够了下来，又缩回到江勤的怀里，轻轻把盒子打开，然后眼神忽然变得有些惊讶。

Thai

เฝิงหนานซูมองไปมองมา จู่ๆ ก็พบว่าใต้ฟูกที่นอนเหมือนจะมีกล่องใบหนึ่งอยู่ จึงเอื้อมมือไปหยิบลงมาแล้วหดตัวกลับเข้าไปในอ้อมกอดของเจียงฉิน เธอเปิดกล่องออกเบาๆ แล้วแววตาก็พลันฉายความประหลาดใจขึ้นมา

Chinese

那是一张蓝色的卡片，上面有她的照片，还有她的名字，下面写着一行字。

Thai

นั่นคือการ์ดสีฟ้าใบหนึ่ง บนนั้นมีรูปถ่ายของเธอและชื่อของเธอ ด้านล่างเขียนตัวอักษรไว้แถวหนึ่ง

Chinese

部门208，职务老板娘。

Thai

แผนก 208 ตำแหน่ง เถ้าแก่เนี้ย

Chinese

她去过好几次创业基地，知道他们都有这个证，但就自己没有，却没想到会在这里看到。

Thai

เธอเคยไปศูนย์บ่มเพาะธุรกิจอยู่หลายครั้ง รู้ว่าทุกคนต่างมีบัตรใบนี้ มีเพียงตัวเธอคนเดียวที่ไม่มี แต่นึกไม่ถึงว่าจะได้มาเห็นที่นี่

Chinese

“我的老板娘证……”

Thai

“ใบรับรองเถ้าแก่เนี้ยของฉัน…”

Chinese

“什么？”

Thai

“อะไรนะ”

Chinese

江勤回过神，发现冯楠舒正拿着他两年前给她准备的证，眼睛里亮的像是有光在闪烁。

Thai

เจียงฉินได้สติกลับมา พบว่าเฝิงหนานซูกำลังถือบัตรที่เขาเตรียมไว้ให้เธอเมื่อสองปีก่อน แววตาของเธอเป็นประกายระยิบระยับราวกับมีแสงส่องสว่างอยู่ภายใน

Chinese

冯楠舒仰头看着他，眼眸水润的开口：“我的老板娘证。”

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำเอ่ยขึ้น “ใบรับรองเถ้าแก่เนี้ยของฉัน”

Chinese

“这都能被你找到，谁说是你的了？”

Thai

“ขนาดนี้ยังอุตส่าห์หาเจออีก ใครบอกว่าเป็นของเธอกัน”

Chinese

“就是我的，上面还写我名字了。”冯楠舒唬着小脸说道。

Thai

“ของฉันสิ บนนี้ยังมีชื่อฉันเลย” เฝิงหนานซูแกล้งทำหน้าขึงขังแล้วเอ่ย

Chinese

江勤看着她：“你实习期还没过呢。”

Thai

เจียงฉินมองเธอ “เธอยังไม่ผ่านช่วงทดลองงานเลยนะ”

Chinese

“早就过了，我连你的传家宝都有了，你都不发给我证。”

Thai

“ผ่านตั้งนานแล้ว ฉันได้กระทั่งสมบัติประจำตระกูลของนายมาแล้ว แต่นายไม่ยอมออกบัตรให้ฉันสักที”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤看着她近在咫尺的小脸：“不许天天戴着，睡觉得摘下来，丢了就不给你补了。”

Thai

เจียงฉินมองใบหน้าเล็กๆ ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมของเธอ “ห้ามใส่ทุกวัน ตอนนอนต้องถอดออก ถ้าทำหายจะไม่ทำให้ใหม่แล้วนะ”

Chinese

冯楠舒用愉悦的眼神看着他：“我知道了，我睡觉的时候不戴。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาด้วยสายตาเบิกบานใจ “ฉันรู้แล้ว เวลาฉันนอนจะไม่ใส่”

Chinese

“除了睡觉都戴是吧？”

Thai

“นอกจากตอนนอนก็จะใส่ตลอดเลยใช่ไหม”

Chinese

小富婆点点头，已经自顾自地把工牌取了出来，挂在了自己的脖子上。

Thai

แม่หนูเศรษฐีพยักหน้า เธอหยิบบัตรพนักงานออกมาแขวนไว้ที่คอของตัวเองตามอำเภอใจแล้ว

Chinese

见到这一幕，江勤的眼神有些微怔，别的女孩都喜欢金子银子大钻石，偏偏她的好朋友不喜欢那些，就想要个成本不到两块钱的塑料牌牌，真是好哄。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ แววตาของเจียงฉินก็ชะงักไปเล็กน้อย ผู้หญิงคนอื่นต่างชอบทอง ชอบเงิน ชอบเพชรเม็ดโต แต่เพื่อนแสนดีของเขากลับไม่ชอบสิ่งเหล่านั้น อยากได้แค่ป้ายพลาสติกราคาต้นทุนไม่ถึงสองหยวน ช่างเอาใจง่ายจริงๆ

Chinese

其实这证早就应该给她了，只是后来也没找到什么契机。

Thai

อันที่จริงบัตรใบนี้ควรจะให้เธอตั้งนานแล้ว เพียงแต่หลังจากนั้นก็หาโอกาสเหมาะๆ ไม่ได้

Chinese

现在好了，小富婆自己找到了，这可不是人为的，而是命运的抉择，要不然为什么别人找不到呢，要不然为什么这个牌子上刚巧写的就是她的名字呢，还有她的照片。

Thai

ตอนนี้ก็ดีแล้ว แม่หนูเศรษฐีหาเจอด้วยตัวเอง นี่ไม่ได้เกิดจากคนจงใจ แต่เป็นทางเลือกของโชคชะตา ไม่อย่างนั้นทำไมคนอื่นถึงหาไม่เจอ ทำไมป้ายนี้ถึงบังเอิญเขียนชื่อของเธอพอดี แถมยังมีรูปถ่ายของเธออีกด้วย

Chinese

重生过的人都知道，巧合过多就是命运，没有人能够抗拒命运。

Thai

คนที่เคยเกิดใหม่ต่างรู้ดีว่า หากมีความบังเอิญมากเกินไป นั่นก็คือโชคชะตา และไม่มีใครสามารถขัดขืนโชคชะตาได้

Chinese

随后，丁雪打电话过来，说自己已经做完实验了，于是大家去校外的南山饭庄吃了个饭。

Thai

หลังจากนั้น ติงเสวี่ยก็โทรศัพท์มาบอกว่าตนเองทำการทดลองเสร็จแล้ว ทุกคนจึงพากันไปกินข้าวที่ร้านอาหารหนานซานนอกมหาวิทยาลัย

Chinese

然后曹广宇就把江勤带冯楠舒回宿舍的事情告诉了丁雪，丁雪听完之后立马激动了，连连大呼老娘一直有这种想法但还从来没机会去呢过，这么刺激的事情怎么少得了我。

Thai

จากนั้นเฉากว่างอวี่ก็เล่าเรื่องที่เจียงฉินพาเฝิงหนานซูกลับหอพักให้ติงเสวี่ยฟัง พอติงเสวี่ยได้ยินก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ร้องบอกไม่หยุดว่าฉันเองก็มีความคิดแบบนี้มาตลอดแต่ยังไม่มีโอกาสได้ไปเลย เรื่องน่าตื่นเต้นแบบนี้จะขาดฉันไปได้ยังไง

Chinese

“我们待会儿也去你们宿舍参观一下。”

Thai

“เดี๋ยวพวกเราก็ไปเยี่ยมชมหอพักของพวกนายบ้างดีกว่า”

Chinese

丁雪的说的是我们，也就意味着其中包含了王琳琳和冯楠舒。

Thai

คำว่าพวกเราที่ติงเสวี่ยพูด นั่นหมายความว่ารวมถึงหวังหลินหลินและเฝิงหนานซูด้วย

Chinese

冯楠舒很赞同，她和江勤分别了五天，现在就想黏着他，而且她还没在江勤的宿舍里玩够呢。

Thai

เฝิงหนานซูเห็นด้วยอย่างยิ่ง เธอแยกกับเจียงฉินมาห้าวัน ตอนนี้แค่อยากตัวติดกับเขา และเธอยังเที่ยวเล่นในหอพักของเจียงฉินไม่หนำใจเลย

Chinese

“上了四年大学，总有一些地方没踏足过，想想都觉得遗憾。”

Thai

“เรียนมหาวิทยาลัยสี่ปี ย่อมมีบางสถานที่ที่ยังไม่เคยย่างกรายเข้าไป แค่คิดก็รู้สึกเสียดายแล้ว”

Chinese

江勤对丁雪的想法表示赞同：“没错，我以前去澡堂的时候，看着对面也总会冒出这样的想法，这世界上竟然还有我去不得的地方，还有王法吗？还有法律吗？”

Thai

เจียงฉินเห็นพ้องกับความคิดของติงเสวี่ย “ใช่เลย เมื่อก่อนตอนฉันไปโรงอาบน้ำ พอมองไปฝั่งตรงข้ามก็มักจะมีความคิดแบบนี้ผุดขึ้นมาเสมอ บนโลกนี้ยังมีที่ที่ฉันไปไม่ได้อีกเหรอ ยังมีขื่อมีแปอยู่ไหม มีกฎหมายอยู่หรือเปล่า”

Chinese

冯楠舒看着他：“哥哥不许去。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเขา “พี่ห้ามไปนะ”

Chinese

“我又没说我真的要去。”

Thai

“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะไปจริงๆ เสียหน่อย”

Chinese

丁雪眯眼看着江勤：“江总，没想到你和我家老曹一样，也是个耙耳朵。”

Thai

ติงเสวี่ยหรี่ตามองเจียงฉิน “ประธานเจียง นึกไม่ถึงเลยว่านายจะเหมือนกับเหล่าเฉาของฉัน เป็นพวกกลัวแฟนเหมือนกัน”

Chinese

江勤：“？”

Thai

เจียงฉิน “?”

Chinese

“那就这么决定了，咱们一起去男生宿舍参观一下。”

Thai

“งั้นตัดสินใจตามนี้ พวกเราไปเยี่ยมชมหอพักชายด้วยกันเถอะ”

Chinese

王琳琳和任自强也正处在热恋期，对象放个屁都是香的，所以对任自强的生活环境也有着一定的好奇心，于是也没反对。

Thai

หวังหลินหลินกับเหรินจื้อเฉียงก็กำลังอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามัน ไม่ว่าแฟนจะทำอะไรก็ดูดีไปหมด จึงมีความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ของเหรินจื้อเฉียงอยู่บ้างเหมือนกัน ดังนั้นจึงไม่ได้คัดค้าน

Chinese

于是，一行七人就到302参观了一下。

Thai

ดังนั้น ทั้งเจ็ดคนจึงพากันไปเยี่ยมชมที่ห้อง 302

Chinese

曹广宇一进门就打开了电脑：“雪儿你坐下来，我来让你试试富二代的电脑速度到底有多快！”

Thai

เฉากว่างอวี่เปิดคอมพิวเตอร์ทันทีที่ก้าวเข้าประตู “เสวี่ยเอ๋อร์เธอนั่งลงสิ ฉันจะให้เธอลองดูว่าความเร็วคอมพิวเตอร์ของทายาทเศรษฐีมันเร็วขนาดไหน!”

Chinese

丁雪试了一下之后点点头：“快是快，但你的E盘为什么满到爆红？我能不能打开看看？”

Thai

ติงเสวี่ยลองเล่นดูแล้วพยักหน้า “เร็วก็เร็วจริงอยู่หรอก แต่ทำไมไดรฟ์ E ของนายถึงเต็มจนแถบแดงขึ้นล่ะ ฉันเปิดดูได้ไหม”

Chinese

曹少爷风轻云淡地笑了笑：“还是不要了，里面都是一些考研资料，你已经考上研究生了，我也不能落后啊！”

Thai

คุณชายเฉายิ้มอย่างปลอดโปร่งใจเย็น “อย่าเลยดีกว่า ข้างในมีแต่เอกสารเตรียมสอบปริญญาโททั้งนั้น เธอสอบติดปริญญาโทแล้ว ฉันก็ยอมล้าหลังไม่ได้เหมือนกัน!”

Chinese

“既然你这么说，那我非要看看。”

Thai

“ในเมื่อนายพูดแบบนี้ งั้นฉันยิ่งต้องดูให้ได้”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

冯楠舒呆呆地看着他们，然后转头看向江勤：“哥哥，看看你的E盘。”

Thai

เฝิงหนานซูมองพวกเขาตาปริบๆ จากนั้นก็หันไปมองเจียงฉิน “พี่ ขอดูไดรฟ์ E ของพี่หน่อย”

Chinese

江勤听完眉毛都立起来了：“你怎么学这种东西学的这么快？”

Thai

พอเจียงฉินได้ยินก็คิ้วกระตุกขึ้นมาทันที “ทำไมเรื่องพรรค์นี้เธอถึงเรียนรู้ได้เร็วขนาดนี้นะ”

Chinese

而另一边，任自强和王琳琳则并排坐着，趴在桌上互相说着悄悄话，话题大概就是对未来的憧憬。

Thai

ส่วนอีกด้านหนึ่ง เหรินจื้อเฉียงกับหวังหลินหลินนั่งเคียงข้างกัน ฟุบอยู่บนโต๊ะกระซิบกระซาบกันสองคน หัวข้อสนทนาน่าจะเป็นการวาดฝันถึงอนาคต

Chinese

“叫任爱琳吧？你觉得呢？”

Thai

“ชื่อเหรินไอ้หลินดีไหม เธอคิดว่าไง”

Chinese

“行，都听你的。”

Thai

“ได้สิ ตามใจนายเลย”

Chinese

只有周超，一个人站在昏暗的宿舍当中，看着他们恩恩爱爱纤绳荡悠悠，忍不住摸起了自己还没看完的网文小说。

Thai

มีเพียงโจวเชาคนเดียวที่ยืนอยู่กลางห้องพักอันสลัว มองดูพวกเขาพลอดรักหวานชื่นกันจนอดไม่ได้ที่จะหยิบนิยายออนไลน์ที่ยังอ่านไม่จบขึ้นมาเปิดอ่าน

Chinese

至于为什么站着，是因为他把自己的凳子让给了王琳琳。

Thai

ส่วนเหตุผลที่ต้องยืน ก็เพราะเขาสละเก้าอี้ของตัวเองให้หวังหลินหลินไปแล้ว

Chinese

“他的刀是冷的……”

Thai

“มีดของเขาเย็นเยียบ…”

Chinese

“他的剑是冷的……”

Thai

“กระบี่ของเขาเย็นเยียบ…”

Chinese

“他的血是冷的……”

Thai

“เลือดของเขาเย็นเยียบ…”

Chinese

“他的心是冷的……”

Thai

“หัวใจของเขาเย็นเยียบ…”

Chinese

“这三份狗粮也是冷的……”

Thai

“อาหารหมาทั้งสามส่วนนี้ก็เย็นชืด…”

Chinese

“而我好像是个多余的……”

Thai

“ส่วนตัวฉันคงเป็นส่วนเกินสินะ…”

Chinese

正在此时，任自强忽然抬起了头来：“江哥，琳琳说他们这学期课不多，能不能去奶茶店兼个职？”

Thai

ในตอนนั้นเอง จู่ๆ เหรินจื้อเฉียงก็เงยหน้าขึ้น “พี่เจียง หลินหลินบอกว่าเทอมนี้พวกเธอเรียนไม่ค่อยเยอะ ไปทำงานพาร์ตไทม์ที่ร้านชานมได้ไหม”

Chinese

王琳琳点点头：“我也想勤工俭学一下，可以吗江哥？”

Thai

หวังหลินหลินพยักหน้า “ฉันก็อยากทำงานหารายได้พิเศษระหว่างเรียนด้วย พี่เจียงคิดว่าได้ไหมคะ”

Chinese

江勤听完之后想了想，转头看向冯楠舒：“你问她吧，她是老板娘，还有证，现在理直气壮的不行了，刚才还敢命令我给她买月饼。”

Thai

เมื่อเจียงฉินฟังจบก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองเฝิงหนานซู “เธอถามเขาเถอะ เธอเป็นเถ้าแก่เนี้ย แถมยังมีใบรับรอง ตอนนี้วางมาดอย่างชอบธรรมสุดๆ เมื่อกี้ยังกล้าสั่งให้ฉันไปซื้อขนมไหว้พระจันทร์ให้อยู่เลย”

Chinese

冯楠舒拽了拽自己的牌子：“我觉得可以。”

Thai

เฝิงหนานซูดึงป้ายของตัวเองเบาๆ “ฉันคิดว่าได้”

Chinese

“看，有证的老板娘就是硬气。”

Thai

“เห็นไหม เถ้าแก่เนี้ยที่มีใบรับรองนี่เด็ดขาดจริงๆ”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)