มือน้อยนุ่มเกินไปจนเสียการเสียงาน

Chinese

第168章 小手太软耽误正事儿

Thai

บทที่ 168 มือน้อยนุ่มนิ่มเกินไปจนเสียการเสียงาน

Chinese

“可是……”

Thai

“แต่ว่า…”

Chinese

“别可是了张主管，钱又不是你借的，你操那么大心做什么？谁借的谁还，你接着奏乐接着舞就好了，而且小马哥迟到了一个小时，我说什么了吗？岳经理跟何总都还不知道今晚的事，但我不会说出去的，我的嘴巴一向都很有分寸。”

Thai

“ไม่ต้องแต่แล้วหัวหน้าจาง เงินก็ไม่ใช่ที่คุณยืม คุณจะไปกังวลแทนทำไมกัน ใครยืมคนนั้นก็คืน คุณก็แค่เปิดเพลงเต้นรำสังสรรค์ต่อไปเหมือนเดิมก็พอ อีกอย่างพี่หม่ามาสายไปตั้งหนึ่งชั่วโมง ผมได้ว่าอะไรไหมล่ะ ผู้จัดการเยวี่ยกับประธานเหอก็ยังไม่รู้เรื่องคืนนี้ แต่ผมไม่พูดออกไปหรอก ปากผมรู้อะไรควรไม่ควรเสมอ”

Chinese

“我知道了，谢谢江总。”

Thai

“ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณครับประธานเจียง”

Chinese

“不用客气，希望我们后期能够合作愉快。”

Thai

“ไม่ต้องเกรงใจ หวังว่าช่วงหลังจากนี้พวกเราจะร่วมงานกันอย่างราบรื่นนะ”

Chinese

江勤挂了电话，把手机还给了董文豪：“明天送货的时候再来一趟，看看我小马哥是不是还那么桀骜不驯。”

Thai

เจียงฉินวางสายแล้วส่งโทรศัพท์คืนให้ต่งเหวินหาว “พรุ่งนี้ตอนส่งของค่อยมาดูอีกรอบ ดูซิว่าพี่หม่าของฉันจะยังพยศไม่ยอมใครอยู่อีกไหม”

Chinese

董文豪把手机揣进兜里：“真的不用告诉岳经理吗？”

Thai

ต่งเหวินหาวเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า “ไม่ต้องบอกผู้จัดการเยวี่ยจริงๆ เหรอครับ”

Chinese

“鸡毛蒜皮的小事，没必要，咱们的合作还得进行，也不能把人得罪透了，稍微警告一下就够了。”

Thai

“เรื่องขี้ปะติ๋ว ไม่จำเป็นหรอก ความร่วมมือของพวกเรายังต้องดำเนินต่อไป จะให้ผิดใจกันจนมองหน้าไม่ติดก็ไม่ได้ แค่เตือนเบาๆ พองามก็พอ”

Chinese

“总觉得不太解气。”

Thai

“รู้สึกยังไม่ค่อยสะใจเท่าไหร่เลยครับ”

Chinese

董文豪一想起那个大光头就龇牙咧嘴：“真他妈悬啊，如果今天只有我，那我还真就被他坑了。”

Thai

พอนึกถึงไอ้หัวโล้นนั่น ต่งเหวินหาวก็อดทำหน้าเบ้ไม่ได้ “โคตรเฉียดเลยแม่ม ถ้าวันนี้มีแค่ผมคนเดียว ผมคงโดนมันต้มเปื่อยไปแล้วแน่ๆ”

Chinese

江勤嘬了口奶茶：“他如果要钱买烟，伱直接举报肯定没问题，但他如果说要加油，你就要警惕一下了，这肯定是个惯犯，以前没少干过这种事。”

Thai

เจียงฉินดูดชานมเข้าไปหนึ่งอึก “ถ้าเขาขอเงินไปซื้อบุหรี่ นายร้องเรียนตรงๆ ก็ไม่มีปัญหาหรอก แต่ถ้าเขาบอกว่าขอเติมน้ำมัน นายต้องระวังตัวให้ดีแล้ว นี่ต้องเป็นพวกก่อเหตุซ้ำซากแน่ เมื่อก่อนคงทำเรื่องแบบนี้มาไม่น้อย”

Chinese

“他还用这招坑过别人？”

Thai

“เขายังเคยใช้มุกนี้หลอกคนอื่นอีกเหรอครับ”

Chinese

“当然了，开个快没油的车来送货，张嘴要油钱，这么熟练，一看就是经过千锤百炼的。”

Thai

“แน่นอนอยู่แล้ว ขับรถที่น้ำมันใกล้จะหมดมาส่งของ อ้าปากขอค่าน้ำมัน คล่องแคล่วขนาดนี้ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน”

Chinese

董文豪深吸一口气，一边嘬着奶茶一边陷入了沉思。

Thai

ต่งเหวินหาวสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางดูดชานมแล้วจมเข้าสู่ห้วงความคิด

Chinese

他以前觉得这世界挺美好的，怎么现在一看，到处都坑坑洼洼的。

Thai

เมื่อก่อนเขารู้สึกว่าโลกใบนี้ช่างงดงาม แต่ทำไมพอมาดูตอนนี้ ทุกหนทุกแห่งถึงเต็มไปด้วยหลุมพรางขรุขระไปหมด

Chinese

要不是有老板在前面领着，就这短短的三个多月，他们都不知道要掉坑里多少次了。

Thai

ถ้าไม่ใช่เพราะมีบอสคอยนำอยู่ข้างหน้า แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เพียงสามเดือนกว่าๆ พวกเขาคงไม่รู้ว่าต้องตกหลุมไปกี่ครั้งกี่หนแล้ว

Chinese

尤其是当他们的业务开始和社会人接触的时候，这种感觉尤其明显，总有种如履薄冰的感觉，仿佛连别人的话都不能全信。

Thai

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อธุรกิจของพวกเขาเริ่มติดต่อกับคนในสังคม ความรู้สึกนี้ยิ่งเด่นชัดขึ้น มักจะมีความรู้สึกราวกับเดินอยู่บนแผ่นน้ำแข็งบางๆ ราวกับคำพูดของคนอื่นไม่อาจเชื่อได้ทั้งหมด

Chinese

换而言之。

Thai

พูดอีกอย่างก็คือ

Chinese

如果整个过程没有老板这样的人盯着，他们很可能在之前的某个环节就让人薅秃了。

Thai

หากตลอดกระบวนการนี้ไม่มีคนอย่างบอสคอยจับตาดู พวกเขาก็อาจจะโดนถอนขนจนเกลี้ยงตั้งแต่ขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งก่อนหน้านี้ไปแล้ว

Chinese

学习之星，盛视广告，科技大推广，奶茶店选址，入驻协议，万众货运。

Thai

ดาวเด่นแห่งการเรียน บริษัทโฆษณาเซิ่งซื่อ การโปรโมตที่ ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การเลือกทำเลร้านชานม ข้อตกลงการเข้าตั้งสาขา การขนส่งว่านจ้ง

Chinese

老板就是这样，在满地看不见的陷阱当中疯狂舞蹈的吗？

Thai

บอสเต้นระบำอย่างบ้าคลั่งอยู่ท่ามกลางกับดักที่มองไม่เห็นซึ่งเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้นแบบนี้เลยอย่างนั้นหรือ

Chinese

董文豪有种头皮发麻的感觉，嘴里忍不住发出“嘶”的声音。

Thai

ต่งเหวินหารู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งหนังศีรษะ ในปากอดไม่ได้ที่จะส่งเสียง “ซี๊ด” ออกมา

Chinese

“怎么了，你胸又疼了？”

Thai

“เป็นอะไรไป เจ็บหน้าอกขึ้นมาอีกแล้วเหรอ”

Chinese

“没有，就是觉得老板你很不容易。”董文豪代入后嘎嘎感动。

Thai

“เปล่าครับ แค่รู้สึกว่าบอสไม่ได้อยู่ง่ายๆ เลยจริงๆ” ต่งเหวินหาวพออินตามแล้วก็ซาบซึ้งใจยกใหญ่

Chinese

江勤看他一眼，心说老董这是想到了什么，竟然疯狂迪化，连老板不容易这种话都能说的出来：“老董，你能理解我的辛苦就好，以后好好干。”

Thai

เจียงฉินเหลือบมองเขา พลางคิดในใจว่าเหล่าต่งไปคิดอะไรมา ถึงได้มโนเตลิดเปิดเปิงไปไกลขนาดนั้น กระทั่งคำว่าบอสไม่ง่ายเลยยังพูดออกมาได้ “เหล่าต่ง นายเข้าใจความเหนื่อยยากของฉันก็ดีแล้ว วันหลังก็ตั้งใจทำงานให้ดีล่ะ”

Chinese

“好的老板。”

Thai

“รับทราบครับบอส”

Chinese

正说话的功夫，喜甜外面还忽然传来一阵脚步声。

Thai

ขณะกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ด้านนอกร้านสี่เถียนก็มีเสียงฝีเท้าดังแว่วเข้ามา

Chinese

冯楠舒从门外的夜色下走了进来，嘴里小声喊着江勤，然后小跑到旁边的椅子上坐下。

Thai

เฝิงหนานซูเดินฝ่าความมืดมิดยามค่ำคืนนอกประตูเข้ามา ปากส่งเสียงเรียกเจียงฉินเบาๆ จากนั้นก็วิ่งเหยาะๆ ไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ

Chinese

她这几天巨粘人，在QQ上求溜个不停，知道江勤在喜甜，立马就换了衣服跑了过来。

Thai

ช่วงสองสามวันมานี้เธอติดคนแจไม่หยุด อ้อนวอนขอให้ออกไปเดินเล่นในคิวคิวตลอด พอรู้ว่าเจียงฉินอยู่ที่สี่เถียนก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ววิ่งแจ้นมาทันที

Chinese

小屁股刚挨着椅子，冯楠舒的小手就下意识地去掏江勤的口袋，结果掏了半天没掏进去。

Thai

พอก้นน้อยๆ เพิ่งแตะเก้าอี้ มือน้อยๆ ของเฝิงหนานซูก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อของเจียงฉินตามความเคยชิน ทว่าล้วงอยู่นานสองนานก็ล้วงเข้าไปไม่ได้

Chinese

喜甜是开在教学楼下的，得益于供暖的充足，屋子里很暖和，穿太厚根本坐不住，所以江勤早就把羽绒服脱了，里面只有一件新买的好朋友装，哪有口袋给她伸。

Thai

สี่เถียนเปิดอยู่ใต้อาคารเรียน อาศัยระบบทำความร้อนที่เพียงพอ ภายในร้านจึงอบอุ่นมาก ใส่เสื้อหนาเกินไปคงนั่งไม่อยู่ เจียงฉินจึงถอดเสื้อขนเป็ดออกตั้งนานแล้ว ด้านในมีเพียงเสื้อคู่เพื่อนสนิทตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อมา จะมีกระเป๋าเสื้อที่ไหนให้เธอล้วงมือเข้าไปได้

Chinese

“没办法了吧？”

Thai

“ไม่มีทางแล้วใช่ไหมล่ะ”

Chinese

江勤学小富婆的样子，露出一脸的高冷微笑。

Thai

เจียงฉินเลียนแบบท่าทางของแม่หนูเศรษฐี เผยรอยยิ้มเย็นชาเย่อหยิ่งออกมา

Chinese

我兜都没有，拿什么给你揣手手？

Thai

กระเป๋าเสื้อฉันยังไม่มีเลย จะเอาอะไรมาให้เธอซุกมือฮึ

Chinese

“哥哥，牵。”

Thai

“พี่ จับมือ”

Chinese

冯楠舒把手从桌子下伸了过来，用漂亮的眼眸看着他，双眸里仿佛有水色荡漾。

Thai

เฝิงหนานซูยื่นมือออกมาจากใต้โต๊ะ ใช้ดวงตางดงามมองเขา ภายในดวงตาคู่นั้นราวกับมีระลอกคลื่นน้ำไหวระริก

Chinese

江勤看着她认真的表情，头皮一麻，心说现在怎么连普攻都没有了，直接就贴脸开大？

Thai

เจียงฉินมองสีหน้าจริงจังของเธอจนรู้สึกชาหนึบไปทั้งศีรษะ คิดในใจว่าทำไมเดี๋ยวนี้ถึงไม่มีการโจมตีธรรมดาแล้วล่ะ เล่นเปิดอัลติจ่อหน้ากันดื้อๆ เลยเนี่ยนะ

Chinese

但是哥哥……

Thai

แต่คำว่าพี่…

Chinese

这个称呼真的很难顶。

Thai

คำเรียกนี้มันยากจะต้านทานไหวจริงๆ

Chinese

城南高中的白月光，全校少男的梦，高冷的连和人说话都不愿意，却天天对着你哥哥哥哥的喊，还伸着手，非让你牵着才开心。

Thai

จันทร์กระจ่างกลางใจแห่งโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนาน ความฝันของเด็กหนุ่มทั้งโรงเรียน เย็นชาจนกระทั่งไม่ยอมคุยกับใคร ทว่ากลับคอยร้องเรียกพี่คะพี่ขาใส่คุณทุกวัน อีกทั้งยังยื่นมือออกมา ต้องให้คุณจับมือไว้ถึงจะมีความสุข

Chinese

这谁能顶得住？

Thai

แบบนี้ใครมันจะไปทนไหว

Chinese

江勤肩膀上有两个小人，黑的指着白的问，你他妈能顶得住吗？

Thai

บนไหล่ของเจียงฉินมีคนแคระสองคน ตัวดำชี้หน้าถามตัวขาวว่า มึงทนไหวไหมวะ

Chinese

白的怒了，我顶你个肺，有本事你来顶一下试试啊草！

Thai

ตัวขาวโมโหจัด ทนพ่องสิวะ แน่จริงมึงมาลองทนดูบ้างสิโว้ยเชี่ย!

Chinese

江勤自问顶不住，于是握住了小富婆嫩滑的小手，觉得有点冰凉，又捏着她的手指握成一团，双手并用，给她捂了很久一会儿。

Thai

เจียงฉินถามตัวเองแล้วก็พบว่าทนไม่ไหว จึงกุมมือน้อยๆ เนียนนุ่มของแม่หนูเศรษฐีเอาไว้ รู้สึกว่าเย็นชืดไปนิด จึงกุมนิ้วมือของเธอรวบเข้าด้วยกัน ใช้มือทั้งสองข้างช่วยกันประคองให้ความอบอุ่นแก่เธออยู่นานสองนาน

Chinese

他没太多的经验，不知道是不是所有女生的手都和小富婆一样，香香软软的，有些松不开手。

Thai

เขาไม่ได้มีประสบการณ์มากนัก ไม่รู้ว่ามือของผู้หญิงทุกคนจะเหมือนแม่หนูเศรษฐีหรือเปล่า ทั้งหอมทั้งนุ่มนิ่ม จนแทบไม่อยากปล่อยมือ

Chinese

等暖和过来，冯楠舒白皙光洁的脸颊开始变得粉扑扑的，额前冒出香汗。

Thai

พอเริ่มอุ่นขึ้น แก้มขาวผ่องเนียนใสของเฝิงหนานซูก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ หน้าผากมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย

Chinese

“热了？”

Thai

“ร้อนแล้วเหรอ”

Chinese

“有点热。”

Thai

“ร้อนนิดหน่อย”

Chinese

“把羽绒服脱了吧。”

Thai

“ถอดเสื้อขนเป็ดออกสิ”

Chinese

冯楠舒侧过身子，乖乖让他把拉链拉开，露出里面那件卫衣，和江勤的一模一样，只是袖口和衣角有些互动式设计。

Thai

เฝิงหนานซูเอียงตัว ยอมให้เขารูดซิปลงแต่โดยดี เผยให้เห็นเสื้อฮู้ดสเวตเตอร์ข้างในที่เหมือนกับของเจียงฉินไม่มีผิดเพี้ยน เพียงแต่ตรงปลายแขนเสื้อและชายเสื้อมีการออกแบบลูกเล่นให้เข้าคู่กัน

Chinese

“哟，情侣装啊！”

Thai

Chinese

董文豪本来都有点坐不住了，想着赶紧走吧，别当老板和老板娘的电灯泡了，结果听到声音后瞬间放下了心。

Thai

Chinese

没事了，来了个瓦数更大的，也不差自己这一个了。

Thai

Chinese

高文慧掀开门帘，一脸暧昧地走了过来：“我就说嘛，冯楠舒这两天怎么老穿这一件，原来是成双成对的。”

Thai

Chinese

冯楠舒清清冷冷地开口：“文慧，这是好朋友装。”

Thai

Chinese

“说好朋友装他才答应穿的是吧？楠舒，你果然聪明。”高文慧拉了把椅子坐了下来。

Thai

Chinese

江勤：“？”

Thai

Chinese

冯楠舒一脸茫然地看向江勤：“我都不知道她在说什么。”

Thai

Chinese

江勤深吸一口气：“胡馨，给这位高小姐来杯奶茶，多加料，跟八宝粥一样的最好，免得堵不住她的嘴。”

Thai

Chinese

“你才高小姐，那是猪八戒的媳妇儿！”高文慧嗷嗷生气。

Thai

Chinese

江勤咧嘴一笑，忽然想起一件事，立马摸起电话，打给保安室。

Thai

Chinese

听筒里，马亮的声音正在咆哮，说这张毛爷爷就是江勤给的，你们凭什么不要，我他妈还等着去喝酒呢！

Thai

Chinese

江勤立马让人把钱收了，把人放掉。

Thai

Chinese

交朋友真耽误事，小手长得那么香软滑嫩做什么，差点都忘记了保安室还有个小马哥。

Thai

Chinese

半晌之后，损失了一百块的马亮成功出了临大校门，开着车骂骂咧咧地上路，很快就来到了他们经常去的一个小摊。

Thai

Chinese

货运部的人都在，张主管也在，七八个人都差不多喝透了，正在闲扯。

Thai

Chinese

马亮不知道张主管和江勤之间的拉扯的，坐下之后还满肚子的怒气，发誓此仇不报非君子，只有张主管不动声色，不管他说什么都不接话。

Thai

Chinese

寒夜凉凉，喝完酒的马亮觉得痛快了不少，刚要回宿舍，结果被张主管拉住了。

Thai

Chinese

“你明天早上，找个广告厂，去做两个横幅。”张主管面无表情的交代着。

Thai

Chinese

马亮一脸困惑地打了个嗝：“什么横幅？”

Thai

Chinese

“拼团，斜杠，万众商城直送，每天八点准时到货，然后挂在你的车上。”

Thai

Chinese

“钱呢？”

Thai

Chinese

张主管拍拍他的肩膀：“你不是借了一百块加油嘛？江总说不让你还了，你拿去做横幅就是了。”

Thai

Chinese

“不是啊张哥，那一百块让保安室的人又要回去了啊，我根本没赚到！”马亮眼珠子都要瞪出来。

Thai

Chinese

“江勤说了，保安要的关他什么事，我也想说，这样的事你他妈干过几次了？坑了不少钱了吧，我平时睁一只眼闭一只眼就算了，但这回不行了，得让你出出血，长点教训！”

Thai

Chinese

“他这摆明了就是坑我，张哥，你不能不管啊！”

Thai

Chinese

张主管呵呵一声：“你坑的钱给我了？”

Thai

Chinese

马亮摇摇头：“没给，可我平时给你买烟了啊，最次的也是小苏吧！”

Thai

Chinese

“烟是烟，钱是钱，这次的事我摆不平，你别指望我了，不过还好，那个姓江的知道点到为止，没有跟岳经理说，不然连我都得跟着你倒霉！”

Thai

Chinese

“有什么可倒霉的，我就像以前一样，说是借钱加油，他还能怎么样？”

Thai

Chinese

张主管拍拍他的肩膀：“你信不信？如果你嘴硬到底，你今天晚上就得在学校大门口过夜，到时候我去都不好使，他得让岳经理亲自去领你，还得当面问你一百块加油够不够。”

Thai

Chinese

马亮咽了下口水：“一个毛都没长齐的大学生，我还真就不信。”

Thai

Chinese

“别他妈嘴硬了，你有几斤几两我还不知道？”

Thai

Chinese

“……”

Thai

Chinese

“好吧张哥，哪里有印横幅的？”

Thai

Chinese

“自己找！”

Thai

Chinese

第二天傍晚，天气阴沉，马亮开着货车准时来到了临川大学。

Thai

Chinese

车还是昨天的那辆车，不过车厢上多了两条崭新的横幅，拼团，斜杠，万众商城直送，每天八点准时到货，红底白字，鲜艳的不行。

Thai

Chinese

他这一路开进来，过程中吸引了不少大学生的目光。

Thai

Chinese

万众商城是临川最大的综合商场，所以名气很大，不少学生一到周末就会去逛两圈，就算什么都不买也会留在美食城吃个饭。

Thai

Chinese

在这个网购还没普及的年代，想买手机买电脑，万众商城绝对是首选。

Thai

Chinese

而看到连万众商城也和拼团合作了，还这么大张旗鼓的来送货，对于临川大学的学生来说，这个团购网站无疑是更值得信任了几分。

Thai

Chinese

等来到交货地之后，马亮没敢再抽烟，而且还亲手打开车厢，把货提了出来，交给了孔辉。

Thai

Chinese

“这次比昨天多，需要我帮你送货吗？”

Thai

Chinese

“不用不用，我自己来就好。”

Thai

Chinese

孔辉对马亮的好态度有点受宠若惊。

Thai

Chinese

见状，蹲在喜甜门口的江勤不禁瘪了瘪嘴：“其实我还是喜欢小马哥那副桀骜不驯的样子。”

Thai

Chinese

(本章完)

Thai