ตกลงนายเป็นคนกลัวสังคมจริงหรือเปล่า

Chinese

第471章 你到底是不是社恐

Thai

บทที่ 471 ตกลงเธอเป็นโรคกลัวสังคมจริงหรือเปล่า

Chinese

男生聚会喝酒，包夜连坐，而女生大晚上就不太喜欢出去了，全都窝在宿舍夜谈，毕竟一个月没见了，要聊的话题总有很多，而且八卦起来比男生更猛。

Thai

พวกผู้ชายรวมตัวกันดื่มเหล้า เล่นเกมโต้รุ่งด้วยกัน ส่วนพวกผู้หญิงช่วงดึกดื่นมักไม่ค่อยชอบออกไปข้างนอก ต่างพากันขลุกอยู่ในหอพักคุยกันตอนดึก เพราะไม่เจอกันตั้งหนึ่งเดือน ย่อมมีเรื่องให้คุยมากมาย และเวลานินทาเมาท์มอยก็ดุเดือดยิ่งกว่าพวกผู้ชายเสียอีก

Chinese

在一片暖色灯光下的503，宿舍里的几个女孩穿着睡衣围坐在中间，一边嗑瓜子一边闲聊。

Thai

ภายในห้อง 503 ใต้แสงไฟโทนอุ่น เด็กสาวหลายคนในห้องพักสวมชุดนอนล้อมวงกันอยู่ตรงกลาง พลางแทะเมล็ดแตงพลางพูดคุยสัพเพเหระ

Chinese

今晚，所有人都在为江勤的1.8亿而感叹，但爱嗑糖的慧慧子却完全不关心。

Thai

คืนนี้ ทุกคนต่างพากันตื่นตะลึงกับเงิน 1.8 ร้อยล้านของเจียงฉิน แต่ฮุ่ยฮุ่ยจื่อผู้รักการเสพความหวานกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

Chinese

他就算有十八亿，该不发工资的还是不发工资，所以聊这玩意有什么卵用，有这时间，还不如多嗑点甜的，尤其是冯楠舒这次在江勤家过了一个完整的新年，能磕的东西实在很多。

Thai

ต่อให้เขามีหนึ่งพันแปดร้อยล้าน ถึงเวลาไม่จ่ายเงินเดือนก็ยังไม่จ่ายอยู่ดี เพราะฉะนั้นจะคุยเรื่องพรรค์นี้ไปเพื่ออะไร มีเวลานี้ สู้เอามาเสพความหวานฟินๆ ยังดีกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งครั้งนี้เฝิงหนานซูไปฉลองปีใหม่ที่บ้านเจียงฉินครบทุกวัน มีเรื่องให้ฟินเยอะแยะเต็มไปหมด

Chinese

“三大爷见到我就喊我江勤家的，他是个好人……”

Thai

“ซานต้าเหยียเจอฉันก็เรียกฉันว่าคนบ้านเจียงฉิน เขาเป็นคนดี…”

Chinese

“对门的李大妈天天和她儿子的好朋友吵架，江勤妈妈每次都去看热闹，我听见她夸我很乖。”

Thai

“ป้าหลี่บ้านตรงข้ามทะเลาะกับเพื่อนสนิทของลูกชายเขาทุกวัน แม่ของเจียงฉินไปมุงดูเรื่องสนุกทุกครั้ง ฉันได้ยินเธอชมว่าฉันว่านอนสอนง่ายมาก”

Chinese

“见了大舅、二姨、小姨、姥姥和姥爷……”

Thai

“ได้เจอลุงใหญ่ คุณน้าคนรอง คุณน้าคนเล็ก คุณยาย แล้วก็คุณตา…”

Chinese

“我喜欢那样的新年，要有还过。”

Thai

“ฉันชอบปีใหม่แบบนั้น ถ้ามีอีกฉันก็อยากไปฉลองอีก”

Chinese

冯楠舒穿着轻松熊的睡衣，眼神明媚，仔细诉说着那些值得铭记的事情，一双香气四溢的玉足在灯光下晃来晃去，光滑白净的像是粉雕玉琢。

Thai

เฝิงหนานซูสวมชุดนอนลายรีลัคคุมะ แววตาสดใส บรรยายเรื่องราวที่น่าจดจำเหล่านั้นอย่างละเอียด เท้าหยกคู่งามที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นแกว่งไปมาใต้แสงไฟ ขาวเนียนละเอียดราวกับสลักเสลาจากหยก

Chinese

王海妮听完之后一阵恍惚：“这婆媳关系也太好了，我简直无法想象。”

Thai

หวังไห่หนีฟังจบก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ “ความสัมพันธ์ระหว่างแม่ผัวลูกสะใภ้นี่มันจะดีเกินไปแล้ว ฉันนึกภาพไม่ออกเลยจริงๆ”

Chinese

“什么婆媳关系，我越听越觉得江勤像是入赘的。”高文慧直接一句话戳住重点。

Thai

“ความสัมพันธ์แม่ผัวลูกสะใภ้อะไรกัน ยิ่งฟังฉันยิ่งรู้สึกว่าเจียงฉินเหมือนแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงมากกว่า” เกาเหวินฮุ่ยพูดแทงใจดำเข้าจุดสำคัญทันที

Chinese

“什么是入赘的？”冯楠舒有点茫然。

Thai

“แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงคืออะไรเหรอ” เฝิงหนานซูดูงุนงงเล็กน้อย

Chinese

“就是上门女婿，家是你的，小小江勤才是外人，简单点来说，他是嫁到你们家啦。”

Thai

“ก็คือเขยแต่งเข้าน่ะสิ บ้านเป็นของเธอ เจ้าเจียงฉินตัวน้อยถึงจะเป็นคนนอก พูดง่ายๆ ก็คือเขาแต่งเข้ามาอยู่ในบ้านของพวกเธอยังไงล่ะ”

Chinese

冯楠舒有点愉悦，但还是唬住小脸：“你再说，江勤会扣伱工资的。”

Thai

เฝิงหนานซูรู้สึกยินดีอยู่บ้าง ทว่ายังคงแสร้งทำหน้าดุ “ถ้าเธอพูดอีก เจียงฉินจะหักเงินเดือนเธอนะ”

Chinese

高文慧瞬间挺起并不高耸的胸脯：“工资？正经人谁靠工资活着啊，你给发的奖金我都花不完。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยยืดอกที่ไม่ได้อวบอิ่มนักขึ้นทันควัน “เงินเดือนเหรอ คนจริงที่ไหนเขาพึ่งเงินเดือนประทังชีวิตกัน โบนัสที่เธอแจกให้ฉันยังใช้ไม่หมดเลย”

Chinese

范淑玲伸手剥了个橘子，给四人分了一下后忽然开口：“楠舒，我有个疑问，你到底是不是社恐啊？”

Thai

ฟ่านซูหลิงเอื้อมมือไปปอกส้ม แบ่งให้ทั้งสี่คนแล้วจู่ๆ ก็เอ่ยปาก “หนานซู ฉันมีข้อสงสัยอย่างหนึ่ง ตกลงแล้วเธอเป็นโรคกลัวสังคมจริงหรือเปล่าเนี่ย”

Chinese

冯楠舒转头看着她，轻轻点头：“我是社恐。”

Thai

เฝิงหนานซูหันไปมองเธอแล้วพยักหน้าเบาๆ “ฉันเป็นโรคกลัวสังคมนะ”

Chinese

“我感觉你在假装社恐，目的是为了让江勤降低警惕，把你带回家，然后你暗中布局，轻易地获得了他全部亲戚朋友的喜欢，到时候他想不认也不行。”

Thai

“ฉันรู้สึกว่าเธอกำลังแกล้งทำเป็นกลัวสังคม โดยมีเป้าหมายเพื่อให้เจียงฉินลดการระแวดระวังแล้วพาเธอกลับบ้าน จากนั้นเธอก็วางแผนอย่างลับๆ คว้าความชื่นชอบจากญาติสนิทมิตรสหายของเขาทั้งหมดมาได้อย่างง่ายดาย ถึงตอนนั้นต่อให้เขาไม่อยากยอมรับก็คงไม่ได้แล้ว”

Chinese

冯楠舒傻了一会儿，眼睛渐渐眯起：“你胡说，我才没有那么聪明。”

Thai

เฝิงหนานซูอึ้งไปครู่หนึ่ง ดวงตาค่อยๆ หรี่ลง “เธอพูดจาเหลวไหล ฉันไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นสักหน่อย”

Chinese

“可你又是帮忙包饺子，还回村请祖，陪江勤的妈妈到处唠嗑，明显不属于社恐行为。”

Thai

“แต่เธอทั้งช่วยห่อเกี๊ยว ทั้งกลับหมู่บ้านไปไหว้บรรพบุรุษ แถมยังไปคุยเล่นกับแม่ของเจียงฉินตามที่ต่างๆ อีก พฤติกรรมพวกนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนกลัวสังคมเลยนะ”

Chinese

冯楠舒沉默了一下：“我在外面真的会害怕，但在江勤家就一点也不害怕了，我甚至还有点嚣张。”

Thai

เฝิงหนานซูเงียบไปครู่หนึ่ง “อยู่ข้างนอกฉันกลัวจริงๆ นะ แต่พออยู่ที่บ้านของเจียงฉิน ฉันกลับไม่กลัวเลยสักนิด แถมยังค่อนข้างกำเริบเสิบสานด้วยซ้ำ”

Chinese

王海妮点点头：“家又不是社会，社恐也不是家恐，合理！”

Thai

หวังไห่หนีพยักหน้า “บ้านไม่ใช่สังคมนี่นา กลัวสังคมก็ไม่ได้แปลว่ากลัวบ้าน มีเหตุผล!”

Chinese

冯楠舒露出仙女的愉悦：“海妮是个好人。”

Thai

เฝิงหนานซูเผยรอยยิ้มพึงพอใจดุจนางฟ้า “ไห่หนีเป็นคนดี”

Chinese

“海妮，你的感情状况怎么样？”

Thai

“ไห่หนี แล้วเรื่องความรักของเธอล่ะเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

“就那样呗，没事聊聊天打打电话，但都没告诉家里人，我大三，他大一，不稳定因素太多了，能不能走到最后都不一定，你还指望我和冯楠舒一样去偷家啊，他们的友情太魔幻。”

Thai

“ก็เรื่อยๆ นั่นแหละ ว่างๆ ก็คุยแชตโทรคุยกัน แต่ยังไม่ได้บอกที่บ้าน ฉันอยู่ปีสาม เขาอยู่ปีหนึ่ง ปัจจัยที่ไม่แน่นอนมีเยอะเกินไป จะคบกันรอดไปจนสุดทางหรือเปล่ายังไม่รู้เลย จะให้ฉันไปตีท้ายครัวแบบเฝิงหนานซูหรือไง มิตรภาพของพวกเขามันพิศดารเกินไปแล้ว”

Chinese

听到王海妮的回答，众人忍不住点点头，这才是正常的大学生恋爱啊，哪像冯楠舒一样，整天朋友朋友的，却连江勤家祖坟在哪儿都摸清楚了。

Thai

พอได้ฟังคำตอบของหวังไห่หนี ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเห็นด้วย นี่สิถึงจะเป็นความรักของนักศึกษามหาวิทยาลัยทั่วไป ไม่เหมือนเฝิงหนานซูที่วันๆ เอาแต่เพื่อนอย่างนั้นเพื่อนอย่างนี้ ทว่ากระทั่งหลุมศพบรรพบุรุษบ้านเจียงฉินอยู่ที่ไหนก็ยังสืบรู้จนหมดเปลือก

Chinese

不过江勤的性格确实别扭，嘴也是真的硬，一提谈恋爱就跟被马蜂蛰了一样，避之不及，还真就只有冯楠舒这种性格能治得了。

Thai

แต่นิสัยของเจียงฉินก็แปลกคนจริงๆ ปากก็แข็งสุดๆ พอพูดถึงเรื่องมีความรักทีไรก็ทำเหมือนโดนต่อต่อย หลบเลี่ยงแทบไม่ทัน มีแค่นิสัยแบบเฝิงหนานซูเท่านั้นแหละที่ปราบเขาได้อยู่หมัด

Chinese

你别看冯楠舒傻乎乎的，缺少很多人际关系的常识，但却经常能聪明到对的地方。

Thai

อย่าเห็นว่าเฝิงหนานซูดูเซ่อซ่าและขาดสามัญสำนึกเรื่องปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ทว่าเธอมักจะฉลาดได้ถูกที่ถูกเวลาเสมอ

Chinese

从两个人的性格来讲，冯楠舒就是用傻破开了江勤的绝对防御，打着友情的旗号勾搭的江勤一步步沦陷。

Thai

หากพูดถึงนิสัยของทั้งสองคน เฝิงหนานซูก็คือคนที่ใช้ความเซ่อซ่าทำลายการป้องกันขั้นสมบูรณ์แบบของเจียงฉิน อาศัยป้ายมิตรภาพมาล่อลวงให้เจียงฉินถลำลึกทีละก้าว

Chinese

有时候江勤也会反过闷儿来，心说傻的不会是我吧？但看到冯楠舒那傻到可爱的表情，他又觉得不会的，肯定不是，我那么聪明谁骗的了我！

Thai

บางครั้งเจียงฉินก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ พลางนึกในใจว่าคนที่โง่คงไม่ใช่ฉันหรอกนะ แต่พอเห็นสีหน้าใสซื่อจนน่ารักของเฝิงหนานซู เขาก็รู้สึกว่าไม่มีทาง แน่นอนว่าไม่ใช่ ฉันฉลาดขนาดนี้ใครจะมาหลอกฉันได้!

Chinese

所以一步一步，他们的友情就逐渐升华到了这种鬼样子。

Thai

ดังนั้นเมื่อดำเนินมาทีละก้าว มิตรภาพของพวกเขาจึงค่อยๆ ยกระดับจนกลายเป็นสภาพพิลึกพิลั่นแบบนี้

Chinese

想到这里，高文慧忍不住一阵后怕。

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เกาเหวินฮุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนลุกย้อนหลัง

Chinese

记得大一刚开学那会儿，她还指导过冯楠舒怎么谈恋爱呢，甚至还拿着冯楠舒的QQ给江勤发骚话，现在看来，自己的套路用在他们身上根本就是死路一条。

Thai

จำได้ว่าตอนเพิ่งเปิดเทอมปีหนึ่ง เธอยังเคยสอนเฝิงหนานซูเรื่องวิธีมีความรักอยู่เลย แถมยังเอาคิวคิวของเฝิงหนานซูไปส่งข้อความหยอดเจียงฉินอีกด้วย มองย้อนกลับไปตอนนี้ แผนการของเธอเมื่อเอามาใช้กับทั้งสองคนนั้นเป็นทางตันชัดๆ

Chinese

反观他们这一路走来的种种，她才惊觉，冯楠舒的傻才是治江勤嘴硬的良药。

Thai

เมื่อมองดูทุกสิ่งทุกอย่างที่ทั้งสองคนก้าวผ่านมาด้วยกัน เธอถึงได้ตระหนักว่าความเซ่อซ่าของเฝิงหนานซูนี่แหละคือโอสถทิพย์รักษาอาการปากแข็งของเจียงฉิน

Chinese

“冯楠舒，我小瞧你了，你才是恋爱专家。”

Thai

“เฝิงหนานซู ฉันประเมินเธอต่ำไปจริงๆ เธอต่างหากที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านความรัก”

Chinese

“我不是，我只是好朋友脑。”冯楠舒一点也不承认。

Thai

“ฉันไม่ใช่สักหน่อย ในหัวฉันมีแต่เรื่องเพื่อนสนิทต่างหาก” เฝิงหนานซูไม่ยอมรับเลยแม้แต่น้อย

Chinese

王海妮听完后装模作样地叹了口气：“可怜的江总，就是这样被你忽悠瘸的啊！”

Thai

หวังไห่หนีฟังจบก็แกล้งถอนหายใจ “น่าสงสารประธานเจียงจริงๆ ที่ถูกเธอปั่นหัวจนเป๋ไปไม่เป็นแบบนี้!”

Chinese

冯楠舒：“？”

Thai

เฝิงหนานซู “?”

Chinese

范淑玲乐的不行，不过眼神瞄到桌上的闹钟后立马就愣了：“完了，都怪你们非得聊他俩，我衣服都忘洗了，你们也赶紧收拾一下吧，等会儿一起出去吃饭。”

Thai

ฟ่านซูหลิงขำจนแทบไม่ไหว ทว่าพอสายตาเหลือบไปเห็นนาฬิกาปลุกบนโต๊ะก็ชะงักไปทันที “แย่แล้ว โทษพวกเธอเลยที่มัวแต่คุยเรื่องสองคนนั้น ฉันลืมซักผ้าไปเลย พวกเธอก็รีบเก็บของกันเถอะ เดี๋ยวจะได้ออกไปกินข้าวด้วยกัน”

Chinese

王海妮闻声站起来：“我跟你一起去。”

Thai

หวังไห่หนีได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นยืน “ฉันไปกับเธอด้วย”

Chinese

两姐妹陆续离开了宿舍，来到了洗衣房，但关于寒假的话题还没有停，周围还有很多洗衣服、床单的女生，大多数也都在聊着差不多的话题。

Thai

สองสาวพากันออกจากห้องพักแล้วเดินมาถึงห้องซักผ้า ทว่าหัวข้อสนทนาเกี่ยวกับช่วงปิดเทอมฤดูหนาวยังคงไม่จบลง รอบข้างยังมีนักศึกษาหญิงอีกหลายคนที่กำลังซักเสื้อผ้าและผ้าปูที่นอน ส่วนใหญ่ก็กำลังคุยเรื่องที่คล้ายๆ กันนี้เช่นกัน

Chinese

“江勤和冯楠舒估计真的能走到结婚？你觉得呢。”

Thai

“เจียงฉินกับเฝิงหนานซูน่าจะคบกันไปจนถึงขั้นแต่งงานได้จริงๆ หรือเปล่า เธอคิดว่ายังไง”

Chinese

范淑玲也比较认同她的观点：“虽然江勤嘴上一直在否认，但是不管是带她回家，还是介绍给亲戚朋友认识，都明显没给自己留下任何的后路。”

Thai

ฟ่านซูหลิงก็ค่อนข้างเห็นด้วยกับความคิดของเธอ “ถึงแม้ปากเจียงฉินจะปฏิเสธอยู่ตลอด แต่ไม่ว่าจะเรื่องพาเธอกลับบ้าน หรือแนะนำให้ญาติพี่น้องเพื่อนฝูงรู้จัก ก็เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เหลือทางถอยให้ตัวเองเลยสักนิด”

Chinese

王海妮点点头：“如果不是确定了非她不可，我是不可能带我对象回家的。”

Thai

หวังไห่หนีพยักหน้า “ถ้าไม่ได้มั่นใจว่าต้องเป็นคนนี้เท่านั้น ฉันไม่มีทางพาแฟนกลับบ้านแน่นอน”

Chinese

“是啊，要是最后没成，以后聊起来多尴尬啊，尤其是你谈了下一个，又带回家了，说不定还会有亲戚朋友说漏嘴呢。”

Thai

“นั่นสิ ถ้าสุดท้ายไม่ได้ลงเอยกัน ภายหลังพูดถึงขึ้นมาจะกระอักกระอ่วนขนาดไหน ยิ่งถ้าเธอคบคนต่อไปแล้วพาเข้าบ้านอีก ไม่แน่อาจจะมีญาติพี่น้องหรือเพื่อนฝูงเผลอหลุดปากพูดออกมาก็ได้นะ”

Chinese

“你说的这个很有可能啊，我表叔三十三了，过年带回来一个女朋友，结果我大奶奶叫的还是他前女友的名字，周秋楠，笑死我了。”

Thai

“ที่เธอพูดมามีความเป็นไปได้สูงมากเลยนะ น้าชายลูกพี่ลูกน้องของฉันอายุสามสิบสามแล้ว ช่วงปีใหม่พาแฟนสาวกลับมาคนหนึ่ง ผลคือคุณย่าใหญ่ของฉันดันเรียกชื่อแฟนเก่าของเขาแทน โจวชิวหนาน ขำจะตายอยู่แล้ว”

Chinese

范淑玲把洗衣粉倒进去：“所以，江勤的心态还是很好懂的，要么就是冯楠舒了，要么就没有下一个。”

Thai

ฟ่านซูหลิงเทผงซักฟอกลงไป “เพราะฉะนั้น ความคิดของเจียงฉินยังถือว่าเข้าใจง่ายมาก ถ้าไม่ใช่เฝิงหนานซู ก็ไม่มีคนต่อไปแล้ว”

Chinese

王海妮收敛了微笑：“1.8亿啊，竟然还这么纯情。”

Thai

หวังไห่หนีหุบรอยยิ้มลง “หนึ่งร้อยแปดสิบล้านเชียวนะ ยังจะไร้เดียงสาเรื่องรักได้ขนาดนี้อีก”

Chinese

“楠舒也很奇葩啊，那么好看，腿那么长，胸那么大，却非要粘着江勤，而且一粘就粘了三年。”

Thai

“หนานซูก็พิลึกคนเหมือนกัน สวยขนาดนั้น ขาก็ยาว หน้าอกก็ใหญ่ แต่กลับเอาแต่ตามติดเจียงฉินแจ แถมยังเกาะติดมาตั้งสามปีแล้วด้วย”

Chinese

两个人对视一眼，越发理解高文慧为什么那么癫狂了。

Thai

ทั้งสองคนสบตากัน ยิ่งเข้าใจมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าทำไมเกาเหวินฮุ่ยถึงได้คลั่งไคล้ขนาดนั้น

Chinese

就在此时，洗衣机刚刚咣当到一半，她们就看到冯楠舒撒拉着拖鞋跑出了走廊，就好像小屁股后面着了火一样。

Thai

ขณะนั้นเอง เครื่องซักผ้าเพิ่งจะส่งเสียงดังครืนๆ ไปได้ครึ่งเดียว พวกเธอก็เห็นเฝิงหนานซูลากรองเท้าแตะวิ่งพรวดพราดออกไปที่ทางเดิน ราวกับมีไฟลนก้นอย่างไรอย่างนั้น

Chinese

王海妮嘴角一扬：“不用问，她老公又来了。”

Thai

หวังไห่หนียกมุมปากขึ้น “ไม่ต้องถามเลย สามีของเธอมาอีกแล้วล่ะสิ”

Chinese

“楠舒听到肯定会纠正你的，那是她好朋友来了。”

Thai

“ถ้าหนานซูได้ยินคงจะแก้คำพูดเธอแน่ๆ ว่านั่นเพื่อนสนิทเธอมาต่างหาก”

Chinese

“好朋友竟然比亲爱的还动听，受不了了，我下次也要这样试试。”

Thai

“คำว่าเพื่อนสนิทกลับฟังดูหวานชื่นยิ่งกว่าที่รักเสียอีก ทนไม่ไหวแล้ว คราวหน้าฉันต้องลองดูบ้างแล้วล่ะ”

Chinese

范淑玲的嘴角抽搐了一下：“你三年谈四个了，还要有下一个？”

Thai

มุมปากของฟ่านซูหลิงกระตุก “สามปีเธอคบไปสี่คนแล้ว นี่ยังจะมีคนต่อไปอีกเหรอ”

Chinese

王海妮有些害羞地扭捏了一下：“人家也想要个好朋友嘛。”

Thai

หวังไห่หนีบิดตัวไปมาอย่างขวยเขินเล็กน้อย “คนเขาก็อยากมีเพื่อนสนิทบ้างนี่นา”

Chinese

“海妮，你好骚啊。”

Thai

“ไห่หนี เธอนี่แรดจริงๆ เลยนะ”

Chinese

“去你的！”

Thai

“ไปให้พ้นเลย!”

Chinese

夜色之下，女生宿舍楼前的路灯开了一排，不算很亮，但朦胧更有美感。

Thai

ภายใต้ความมืดมิดยามราตรี โคมไฟริมทางหน้าอาคารหอพักหญิงเปิดเรียงเป็นแถว แม้จะไม่สว่างมากนัก ทว่าความสลัวรางกลับยิ่งเพิ่มความงดงาม

Chinese

因为距离学院超市比较近，所以整个夜色之下都是闹哄哄的声音，而金融学院作为美女比较多的一个系院，楼下的小情侣越是跟下饺子一样，一个个的出现。

Thai

เนื่องจากอยู่ใกล้กับซูเปอร์มาร์เก็ตวิทยาลัย ทั่วทั้งบรรยากาศยามค่ำคืนจึงเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม และในฐานะที่คณะการเงินเป็นคณะที่มีสาวงามค่อนข้างเยอะ คู่รักหนุ่มสาวใต้ตึกจึงทยอยปรากฏตัวขึ้นมาทีละคู่ราวกับเกี๊ยวที่ถูกหย่อนลงหม้อต้ม

Chinese

亲亲、抱抱、举高高，整个学校里都洋溢着一种久别重逢的欢愉当中。

Thai

จูบกันบ้าง กอดกันบ้าง อุ้มชูกันบ้าง ทั่วมหาวิทยาลัยอบอวลไปด้วยความสุขของการได้กลับมาพบกันใหม่หลังจากพลัดพรากไปนาน

Chinese

江勤提着打包好的饭菜，站在楼下面看了一圈，心说至于嘛，寒假而已，又不是什么生离死别，竟然想成这样，难道这些人不带好朋友回家过年吗？

Thai

เจียงฉินถืออาหารที่ห่อใส่กล่องไว้เรียบร้อย ยืนมองไปรอบๆ ใต้ตึก พลางคิดในใจว่าต้องขนาดนั้นเลยเหรอ แค่ปิดเทอมฤดูหนาวเอง ไม่ใช่การพลัดพรากจากเป็นจากตายเสียหน่อย คิดถึงกันจนขนาดนี้เลยหรือไง หรือว่าคนพวกนี้ไม่ได้พาเพื่อนสนิทกลับบ้านไปฉลองปีใหม่ด้วยกัน

Chinese

正说话的功夫，他的好朋友就从楼上下来了，踩着一双毛茸茸的拖鞋呼地出现在他面前。

Thai

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น เพื่อนสนิทของเขาก็ลงมาจากตึก สวมรองเท้าแตะขนปุกปุยมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาในพริบตา

Chinese

轻松熊的睡衣是有兜帽的，此时正罩住她绝美的小脸，一双半圆的耳朵随着脚步一摇一晃。

Thai

ชุดนอนลายรีลัคคุมะมีฮู้ดคลุมศีรษะ ซึ่งในยามนี้กำลังครอบใบหน้างดงามไร้ที่ติของเธอไว้ หูกลมครึ่งวงกลมคู่หนึ่งส่ายไปมาตามจังหวะก้าวเดิน

Chinese

小富婆身高一米七，腿又长，身材又好，皮肤白皙，表情还特别高冷，但睡衣却可可爱爱的，反差感十足。

Thai

แม่หนูเศรษฐีสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร ขาก็ยาว หุ่นก็ดี ผิวพรรณขาวผ่อง สีหน้ายังดูเย็นชาเป็นพิเศษ แต่ชุดนอนกลับน่ารักน่าเอ็นดู ช่างตัดกันอย่างสิ้นเชิง

Chinese

这个时节的夜晚还是比较冷的，冯楠舒就把小手缩在袖子里，然后把袖口对准嘴巴一阵哈气，眼睛看向江勤的手里。

Thai

ค่ำคืนในช่วงฤดูกาลนี้ยังคงค่อนข้างหนาว เฝิงหนานซูจึงหดมือน้อยๆ เข้าไปในแขนเสื้อ จากนั้นจ่อปลายแขนเสื้อเข้ากับริมฝีปากพลางพ่นลมหายใจอุ่นๆ สายตาจับจ้องไปที่มือของเจียงฉิน

Chinese

“这是什么？”

Thai

“นี่คืออะไรเหรอ”

Chinese

小富婆好奇地指了指：“烤地瓜吗？”

Thai

แม่หนูเศรษฐีชี้อย่างสงสัยใคร่รู้ “มันเผาเหรอ”

Chinese

江勤的嘴角抽搐了一下：“你的小脑袋里里是不是整天想着啵嘴儿？”

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุก “ในหัวเล็กๆ ของเธอวันๆ คิดถึงแต่เรื่องจูบปากหรือไง”

Chinese

“我没有。”

Thai

“ฉันไม่ได้คิดนะ”

Chinese

江勤伸手把塑料袋递过去：“我刚才和曹少爷他们在外面聚餐，你不是说你们宿舍都还没吃饭，我就在食为天打包了一些东西。”

Thai

เจียงฉินยื่นถุงพลาสติกส่งให้ “เมื่อกี้ฉันเพิ่งไปกินเลี้ยงข้างนอกกับพวกคุณชายเฉามา เธอไม่ใช่บอกว่าพวกที่หอยังไม่ได้กินข้าวกันหรอกเหรอ ฉันก็เลยห่ออาหารบางส่วนมาจากสือเหวยเทียน”

Chinese

冯楠舒伸手接过，然后眼神瞥向了右侧的墙角，那里有对情侣正在旁若无人的抱着啃，用力之大，恨不得要把自己的对象吃下去。

Thai

เฝิงหนานซูยื่นมือไปรับ จากนั้นก็เหลือบสายตาไปทางมุมกำแพงฝั่งขวา ตรงนั้นมีคู่รักคู่หนึ่งกำลังกอดจูบกันดูดดื่มโดยไม่สนใจใคร แรงเยอะจนแทบอยากจะกลืนกินแฟนตัวเองเข้าไปทั้งตัว

Chinese

江勤伸手捂住她的眼：“不许看，太残忍了，竟然当街吃人。”

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปปิดตาเธอ “ห้ามดู โหดร้ายเกินไปแล้ว ถึงกับกินคนกลางถนนเลยเนี่ยนะ”

Chinese

“嗷。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

两个人相互对视，没有说话，然后又忍不住朝着旁边的墙角看了一眼。

Thai

ทั้งสองคนสบตากัน ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองไปยังมุมกำแพงข้างๆ อีกครั้ง

Chinese

好家伙，对面的战况实在太激烈了，那个男生的手跟学了沾衣十八跌一样，简直神出鬼没，打的女生毫无招架之力。

Thai

ให้ตายสิ สถานการณ์การต่อสู้ฝั่งตรงข้ามดุเดือดเกินไปแล้ว มือของผู้ชายคนนั้นเหมือนฝึกวิชาสิบแปดทุ่มสะบัดอาภรณ์มาอย่างนั้นแหละ โผล่ตรงโน้นผลุบตรงนี้จนคาดเดาไม่ได้ ทำเอาฝ่ายหญิงหมดปัญญาต้านทานโดยสิ้นเชิง

Chinese

冯楠舒看了一会儿，转头看向江勤：“哥哥，我想吃烤地瓜。”

Thai

เฝิงหนานซูมองดูอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองเจียงฉิน “พี่คะ ฉันอยากกินมันเผา”

Chinese

“真是拿你没办法。”

Thai

“ยอมเธอเลยจริงๆ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

许久之后，双唇分离，冯楠舒气喘吁吁，眼眸明亮，还想再要。

Thai

เนิ่นนานหลังจากนั้น ริมฝีปากของทั้งสองจึงแยกออกจากกัน เฝิงหนานซูหอบหายใจ ดวงตาเป็นประกาย ยังอยากจะได้อีก

Chinese

江勤摆手拒绝，念叨着朋友之间接吻不能超过十分钟，然后拍着她的小脑袋把她赶回到了楼上。

Thai

เจียงฉินโบกมือปฏิเสธ พลางบ่นพึมพำว่าการจูบกันระหว่างเพื่อนต้องไม่เกินสิบนาที จากนั้นก็ตบศีรษะเล็กๆ ของเธอเบาๆ แล้วไล่เธอกลับขึ้นไปข้างบน

Chinese

范淑玲和王海妮此时也洗完衣服回来了，肚子饿的咕咕叫，看到一桌的山珍海味，顿时两眼放光。

Thai

ฟ่านซูหลิงกับหวังไห่หนีในเวลานี้ก็ซักผ้าเสร็จแล้วกลับมาพอดี ท้องร้องจ๊อกๆ ด้วยความหิว เมื่อเห็นอาหารเลิศรสเต็มโต๊ะ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

Chinese

“咦，谁送来的菜啊？”

Thai

“เอ๊ะ ใครเอาอาหารมาส่งน่ะ”

Chinese

“江勤送来的。”

Thai

“เจียงฉินเอามาส่ง”

Chinese

王海妮有点失望：“真香啊，可惜我不能吃辣。”

Thai

หวังไห่หนีผิดหวังเล็กน้อย “หอมจังเลย น่าเสียดายที่ฉันกินเผ็ดไม่ได้”

Chinese

范淑玲愣了一下：“没看见辣椒啊？而且你都没吃，怎么会觉得辣？”

Thai

ฟ่านซูหลิงชะงักไปเล็กน้อย “ไม่เห็นมีพริกเลยนี่ แถมเธอยังไม่ได้กินเลย รู้ได้ยังไงว่าเผ็ด”

Chinese

“你看冯楠舒的嘴，都红成什么样子了，肯定辣死个人。”

Thai

“เธอดูปากของเฝิงหนานซูสิ แดงก่ำขนาดนั้นแล้ว ต้องเผ็ดจะตายชักแน่ๆ”

Chinese

冯楠舒不动声色地低下头：“我喝汤烫的……”

Thai

เฝิงหนานซูก้มหน้าลงอย่างสงบนิ่ง “ฉันซดน้ำแกงแล้วลวกปากต่างหาก…”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)