ผ้าพันคอของเพื่อนรัก

Chinese

第445章 好朋友的围巾

Thai

บทที่ 445 ผ้าพันคอของเพื่อนสนิท

Chinese

小富婆以前被苏奈丢过一次假日核弹，炸开了新世界的门缝，虽然从门缝里看懂的东西不多，但是也有点小懂的。

Thai

แม่หนูเศรษฐีเคยโดนซูไน่ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์วันหยุดใส่มาแล้วครั้งหนึ่งจนเปิดแง้มประตูสู่โลกใบใหม่ แม้สิ่งที่มองเห็นและเข้าใจผ่านช่องประตูนั้นจะไม่มากนัก แต่เธอก็พอจะเข้าใจอยู่บ้างเล็กน้อย

Chinese

于是她一脸高冷地看着江勤，问他香不香，结果小脑袋就被拍了一下，发出啊呀一声。

Thai

ดังนั้นเธอจึงมองเจียงฉินด้วยสีหน้าเย็นชาแล้วถามเขาว่าหอมไหม ผลลัพธ์คือศีรษะเล็กๆ โดนเคาะเบาๆ ไปหนึ่งทีจนส่งเสียงร้องอ๊ะออกมา

Chinese

“我是个穿搭师，又不是变态，刚才是看，不是闻！”

Thai

“ฉันเป็นสไตลิสต์นะ ไม่ใช่พวกโรคจิต เมื่อกี้แค่ดู ไม่ได้ดม!”

Chinese

“嗷。”

Thai

“อ๋อ”

Chinese

“睡醒了吗？睡醒了的话快去洗漱，待会儿要吃晚饭了。”

Thai

“ตื่นเต็มตาหรือยัง ถ้าตื่นแล้วก็รีบไปล้างหน้าแปรงฟัน เดี๋ยวจะได้ไปกินมื้อเย็นกัน”

Chinese

冯楠舒乖巧点头，然后穿上拖鞋去往卫生间。

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้าอย่างว่าง่าย จากนั้นสวมรองเท้าแตะเดินไปยังห้องน้ำ

Chinese

江勤则松了口气，伸手翻出遥控器，打开电视随便找了个台，然后平复了一下心情，顺便等着小富婆洗漱完成。

Thai

เจียงฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอก เอื้อมมือไปหยิบรีโมตเปิดทีวีเลือกช่องไปเรื่อยเปื่อย แล้วปรับอารมณ์ให้สงบลง พลางรอแม่หนูเศรษฐีจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จ

Chinese

冯楠舒之前回过一次房间，把那件短款的羽绒夹克脱掉了，出门的时候需要再另换一件，于是就哒哒哒地跑到客厅，蹲在了行李箱旁边翻找。

Thai

ก่อนหน้านี้เฝิงหนานซูเคยกลับไปที่ห้องของตัวเองรอบหนึ่งเพื่อถอดเสื้อแจ็กเกตขนเป็ดตัวสั้นออก พอจะออกไปข้างนอกจึงต้องเปลี่ยนอีกตัว เธอจึงวิ่งตึกๆๆ มาที่ห้องนั่งเล่นแล้วนั่งยองๆ ค้นของอยู่ข้างกระเป๋าเดินทาง

Chinese

见到这一幕，江勤也走了过来，伸手去拿沙发上的外套，然后就忽然感到脖子一暖，领口已经多了一条灰色的围巾。

Thai

เมื่อเห็นเช่นนั้น เจียงฉินก็เดินเข้ามา เอื้อมมือไปหยิบเสื้อคลุมตัวนอกบนโซฟา ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงความอบอุ่นรอบคอ และพบว่าตรงคอเสื้อมีผ้าพันคอสีเทาเพิ่มขึ้นมาผืนหนึ่งแล้ว

Chinese

“哥哥，元旦快乐。”

Thai

“พี่ สุขสันต์วันปีใหม่นะ”

Chinese

冯楠舒用白皙纤长的小手给他围好，眼神里都是乖巧与灵动。

Thai

เฝิงหนานซูใช้มือน้อยๆ ขาวเนียนเรียวยาวพันผ้าให้เขา แววตาเต็มไปด้วยความว่าง่ายและมีชีวิตชีวา

Chinese

江勤看着她：“自己织的？”

Thai

เจียงฉินมองเธอ “ถักเองเหรอ”

Chinese

“嗯，买了毛线，跟王海妮学的，好朋友都送这个。”

Thai

“อื้ม ซื้อไหมพรมมาแล้วเรียนจากหวังไห่หนี เพื่อนสนิทเขาให้ของแบบนี้กันทั้งนั้น”

Chinese

“我怎么没听说交朋友还有这种规矩？”

Thai

“ทำไมฉันไม่เคยได้ยินว่าการคบเพื่อนมีกฎแบบนี้ด้วยล่ะ”

Chinese

冯楠舒说我从来都不骗你，你怎么还不相信呢，然后就用手给他捋顺了下摆，眼神里全都是开心。

Thai

เฝิงหนานซูบอกว่าฉันไม่เคยหลอกนายเลยนะ ทำไมนายถึงยังไม่เชื่ออีกล่ะ จากนั้นก็ใช้มือลูบจัดชายผ้าพันคอให้เขา แววตาเต็มไปด้วยความสุข

Chinese

她从来没有为男生做过这种事情，此时就好像完成了一个梦想，自己都忍不住有些雀跃。

Thai

เธอไม่เคยทำเรื่องแบบนี้ให้ผู้ชายคนไหนมาก่อน ในตอนนี้จึงรู้สึกราวกับได้ทำความฝันให้เป็นจริงจนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจลิงโลด

Chinese

江勤看她一眼，心说明明是你送给我礼物，怎么自己却开心成这个样子。

Thai

เจียงฉินมองเธอพลางคิดในใจว่า ทั้งที่เธอเป็นคนให้ของขวัญฉันแท้ๆ ไฉนตัวเองถึงได้ดีใจขนาดนี้นะ

Chinese

“戴好了吗？”

Thai

“พันเสร็จหรือยัง”

Chinese

冯楠舒点点头：“戴好了，有点帅。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้า “พันเสร็จแล้ว หล่อขึ้นนิดหน่อย”

Chinese

江勤捏住她的小脸：“全世界只有伱眼明心亮。”

Thai

เจียงฉินบีบแก้มน้อยๆ ของเธอ “ทั้งโลกมีแค่เธอคนเดียวนี่แหละที่ตาแหลมคม”

Chinese

“我说的是真话。”

Thai

“ฉันพูดความจริงนะ”

Chinese

“帅是帅，但我用东西都不爱惜的，这还是个灰色，估计很快就会被我弄脏了。”

Thai

“หล่อก็จริง แต่ฉันใช้ของไม่ค่อยถนอมเลย แถมยังเป็นสีเทาอีก สงสัยไม่นานคงโดนฉันทำเปื้อนแน่ๆ”

Chinese

江勤说着话，替冯楠舒穿好衣服，然后带着她离开了房间，结果刚出门，就在走廊里遇到了高文慧和王海妮。

Thai

เจียงฉินพูดพลางช่วยเฝิงหนานซูสวมเสื้อผ้า จากนั้นก็พาเธอออกจากห้อง ทว่าพอเพิ่งก้าวพ้นประตู ก็บังเอิญเจอกับเกาเหวินฮุ่ยและหวังไห่หนีตรงระเบียงทางเดิน

Chinese

当看到江勤围着围巾出现的时候，两个人的表情先是一愣，然后瞬间露出一副充满了暧昧的微笑。

Thai

เมื่อเห็นเจียงฉินปรากฏตัวพร้อมกับผ้าพันคอรอบคอ สีหน้าของทั้งสองคนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มมีเลศนัยออกมาในทันที

Chinese

“呦。”

Thai

“แหม”

Chinese

“呦什么呦？怎么跟老曹一个毛病，滚！”

Thai

“แหมอะไรกัน ติดนิสัยเหล่าเฉามาหรือไง ไปให้พ้นเลย!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

随后，休息过来的众人全都来到了一楼大厅，汇合后开车出门，找了个菜馆去吃晚饭。

Thai

หลังจากนั้น ทุกคนที่ได้พักผ่อนจนหายเหนื่อยก็พากันลงมาที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง เมื่อรวมตัวกันครบแล้วจึงขับรถออกไปหาร้านอาหารเพื่อกินมื้อค่ำ

Chinese

这家店的味道还不错，唯一遗憾的是店里没有饺子。

Thai

รสชาติอาหารของร้านนี้นับว่าใช้ได้ ข้อเสียดายเพียงอย่างเดียวคือที่ร้านไม่มีเกี๊ยวต้ม

Chinese

怎么说也是元旦，吃不上饺子就怪可惜的，尤其是他们以前的元旦都是一起包饺子的，此时不免有些怀念。

Thai

ยังไงเสียก็เป็นวันปีใหม่ การไม่ได้กินเกี๊ยวต้มจึงน่าเสียดายไม่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันปีใหม่ครั้งก่อนๆ พวกเขามักจะห่อเกี๊ยวด้วยกันเสมอ ในเวลานี้จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคิดถึง

Chinese

“要是能再一起包个饺子就好了。”

Thai

“ถ้าได้ห่อเกี๊ยวด้วยกันอีกก็คงดีนะ”

Chinese

“酒店不行，分站也不行，都没有厨房。”

Thai

“ที่โรงแรมก็ไม่ได้ สาขาย่อยก็ไม่ได้ ไม่มีห้องครัวเลยสักที่”

Chinese

就在此时，包厢的房门忽然被推开了，服务员端着一盆毛血旺走了进来，满满当当的全都是红油汤子。

Thai

ในตอนนั้นเอง ประตูห้องส่วนตัวก็พลันถูกผลักเปิดออก พนักงานเสิร์ฟยกชามเหมาเสวี่ยวั่งใบโตเข้ามา น้ำแกงน้ำมันพริกสีแดงสดเอ่อล้นเต็มชาม

Chinese

路飞宇就坐在门口，伸手就从托盘里把菜接了过来。

Thai

ลู่เฟยอวี่นั่งอยู่ใกล้ประตูจึงยื่นมือไปรับชามอาหารจากถาดมา

Chinese

江勤正在和众人聊前段时间搞推广的事情呢，见到这一幕后忽然就站了起身，拽着自己的围巾躲到了远处，给众人吓了一跳。

Thai

เจียงฉินกำลังพูดคุยกับทุกคนเรื่องการโปรโมตในช่วงที่ผ่านมา พอเห็นภาพนี้เขาก็พลันลุกพรวดขึ้น คว้าผ้าพันคอของตัวเองแล้วหลบวูบไปอยู่ไกลๆ ทำเอาทุกคนตกใจกันหมด

Chinese

“老板，你怎么了？”

Thai

“บอส เป็นอะไรไปครับ”

Chinese

“没事，我怕这个油汤子溅我身上。”

Thai

“ไม่มีอะไร ฉันกลัวน้ำมันนี่กระเด็นใส่ตัว”

Chinese

路飞宇睁大了眼睛：“怎么可能啊，咱们俩中间还隔着文豪哥和兰兰姐呢！”

Thai

ลู่เฟยอวี่เบิกตากว้าง “จะเป็นไปได้ยังไงครับ ระหว่างพวกเรายังมีพี่เหวินหาวกับพี่หลานหลานคั่นอยู่เลยนะ!”

Chinese

江勤看他把盆子放稳才算安心，又重新落座：“我今天比较爱干净。”

Thai

เจียงฉินมองดูเขาวางชามลงอย่างมั่นคงแล้วถึงได้วางใจ ก่อนจะกลับมานั่งลงอีกครั้ง “วันนี้ฉันค่อนข้างรักความสะอาดน่ะ”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

冯楠舒可爱地看着这一幕，一双脚脚在桌子底下晃来晃去。

Thai

เฝิงหนานซูมองดูภาพนี้ด้วยความน่ารัก เท้าคู่น้อยๆ แกว่งไปมาอยู่ใต้โต๊ะ

Chinese

魏兰兰和董文豪是在场所有人中最机敏的，他们不约而同地看向了老板的围巾，清晰地记得这围巾下午的时候还没有。

Thai

เว่ยหลานหลานและต่งเหวินหาวเป็นคนที่ช่างสังเกตที่สุดในบรรดาทุกคนในที่นี้ พวกเขามองไปยังผ้าพันคอของเจ้านายโดยพร้อมเพรียงกัน และจำได้อย่างแม่นยำว่าเมื่อตอนบ่ายยังไม่มีผ้าพันคอผืนนี้เลย

Chinese

再看老板那一脸宝贝的样子，不用问，肯定老板娘送的。

Thai

พอดูท่าทางหวงแหนของบอสแล้ว ไม่ต้องถามก็รู้ว่าเถ้าแก่เนี้ยให้มาอย่างแน่นอน

Chinese

而高文慧和王海妮此时也忍不住对视一眼，然后掩嘴偷笑，心说这狗男人，嘴上一套心里一套的，还真好磕。

Thai

ส่วนเกาเหวินฮุ่ยและหวังไห่หนีในเวลานี้ก็อดไม่ได้ที่จะสบตากันแล้วแอบเอามือปิดปากหัวเราะ พลางคิดในใจว่าไอ้ผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้ ปากอย่างใจอย่างจริงๆ ชวนให้ฟินชะมัด

Chinese

“老板，我们明天有什么安排？”

Thai

“บอส พรุ่งนี้เรามีกำหนดการอะไรไหมครับ”

Chinese

就在此时，跟傻子一样路飞宇忽然问了一句，他是啥也没磕到。

Thai

ในตอนนั้นเอง ลู่เฟยอวี่ที่ตามอะไรไม่ทันราวกับคนทึ่มก็พลันถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง เขาไม่ได้รับรู้ถึงความหวานชวนฟินอะไรทั้งสิ้น

Chinese

江勤举着筷子想了想：“我明天要带冯楠舒去走亲戚，你们可以自由活动，把上次没转过的地方都好好转转。”

Thai

เจียงฉินถือตะเกียบค้างไว้พลางครุ่นคิด “พรุ่งนี้ฉันจะพาเฝิงหนานซูไปเยี่ยมญาติ พวกนายไปเที่ยวตามสบายเถอะ ที่ไหนที่คราวที่แล้วยังไม่ได้ไปเที่ยวก็ไปเที่ยวให้ทั่ว”

Chinese

听到这句话，大家离开始七嘴八舌地讨论起明天的计划。

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ ทุกคนก็เริ่มพูดคุยปรึกษาแผนการของวันพรุ่งนี้กันอย่างออกรสทันที

Chinese

别看大家都是这经理那经理的，但说到底也都是刚走出校园的大学生，一说起玩就很上头。

Thai

แม้ว่าทุกคนจะมีตำแหน่งเป็นผู้จัดการนู่นนี่นั่น แต่ว่ากันตามตรงก็เป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยที่เพิ่งก้าวออกจากรั้วมหาวิทยาลัย พอพูดถึงเรื่องเที่ยวเล่นก็ตื่นเต้นกระตือรือร้นกันยกใหญ่

Chinese

而高文慧和王海妮商量了一番，最终决定和江勤他们一起去走亲戚。

Thai

ส่วนเกาเหวินฮุ่ยและหวังไห่หนีปรึกษากันอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจจะไปเยี่ยมญาติตามพวกเจียงฉินด้วย

Chinese

原因很简单，大家虽然都认识，但是这俩人和208的还是不太熟悉，就算凑到一起也没什么共同语言，再说了，小高同学本来就是为了嗑糖才来的，走亲戚这种事情怎么少的了她。

Thai

เหตุผลนั้นง่ายมาก แม้ทุกคนจะรู้จักกัน ทว่าทั้งสองคนยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับคนของห้อง 208 เท่าไรนัก ต่อให้อยู่รวมกันก็ไม่มีเรื่องคุยร่วมกันมากนัก อีกอย่างนักศึกษาเสี่ยวเกาตั้งใจมาเพื่อเสพความหวานฟินอยู่แล้ว เรื่องการไปเยี่ยมญาติแบบนี้จะมีเธอขาดไปได้อย่างไร

Chinese

“江勤，你要去走什么亲戚？”

Thai

“เจียงฉิน นายจะไปเยี่ยมญาติคนไหนเหรอ”

Chinese

“叔叔婶婶。”

Thai

“คุณอากับคุณอาสะใภ้”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒呆呆地看他一眼，并吃掉了江勤喂过来的一片藕片。

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาตาปริบๆ และอ้าปากกินรากบัวชิ้นหนึ่งที่เจียงฉินป้อนให้

Chinese

……

Thai

…

Chinese

第二天一早，晨光灿烂，洗漱好的众人在希尔顿的前台集合。

Thai

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น แสงแดดยามเช้าสว่างสดใส ทุกคนที่จัดการล้างหน้าแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็มารวมตัวกันที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าของโรงแรมฮิลตัน

Chinese

董文豪充当司机，开着谭青的那辆宝马，副驾驶是路飞宇，后面是魏兰兰、苏奈和谭青。

Thai

ต่งเหวินหาวรับหน้าที่เป็นคนขับ ขับรถบีเอ็มดับเบิลยูของถานชิง เบาะข้างคนขับคือลู่เฟยอวี่ ด้านหลังคือเว่ยหลานหลาน ซูไน่ และถานชิง

Chinese

而江勤开的还是那辆老功臣，副驾驶是冯楠舒，后面坐着高文慧和王海妮。

Thai

ส่วนเจียงฉินยังคงขับรถคู่ทุกข์คู่ยากคันเก่า เบาะข้างคนขับคือเฝิงหนานซู ด้านหลังมีเกาเหวินฮุ่ยและหวังไห่หนีนั่งอยู่

Chinese

两方人马分头行动，沿着铺满晨曦的大道，朝着不同的方向驶去。

Thai

คนทั้งสองกลุ่มแยกย้ายกันไป มุ่งหน้าไปคนละทิศทางตามถนนสายใหญ่ที่อาบไปด้วยแสงตะวันยามเช้า

Chinese

路上的时候，高文慧还挺好奇的，一直在追问江勤是什么叔叔婶婶，亲叔叔婶婶吗？还问冯楠舒之前有没有见过。

Thai

ระหว่างทาง เกาเหวินฮุ่ยยังคงอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก เธอคอยซักถามเจียงฉินไม่หยุดว่าเป็นคุณอากับคุณอาสะใภ้แบบไหน คุณอาแท้ๆ หรือเปล่า แล้วยังถามเฝิงหนานซูอีกว่าเคยเจอมาก่อนหรือไม่

Chinese

江勤透过车内后视镜看了她一眼，心说小高同学真是有种脑干缺失的美。

Thai

เจียงฉินมองเธอผ่านกระจกมองหลังในรถ พลางคิดในใจว่านักศึกษาเสี่ยวเกานี่มีความงดงามแบบไร้รอยหยักในสมองจริงๆ

Chinese

“小高同学，你话不要这么多，人家是大户人家，不要那么土鳖。”

Thai

“นักศึกษาเสี่ยวเกา เธออย่าพูดมากนักเลย บ้านเขาเป็นตระกูลใหญ่ อย่าทำตัวบ้านนอกไปหน่อยเลย”

Chinese

“切，我才不信。”

Thai

“ชิ ฉันไม่เชื่อหรอก”

Chinese

不过随着车子开到佘山庄园，那可就由不得高文慧不信了，那可是沪上最壕的别墅区之一，光是迎面而来的绿地就让她有点眼晕的感觉。

Thai

แต่เมื่อรถขับมาถึงคฤหาสน์เสอซาน เกาเหวินฮุ่ยก็จำต้องเชื่ออย่างเลี่ยงไม่ได้ นั่นคือหนึ่งในย่านวิลล่าหรูหราที่สุดของเซี่ยงไฮ้ เพียงแค่พื้นที่สีเขียวที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้าก็ทำให้เธอรู้สึกตาลายขึ้นมาแล้ว

Chinese

等着车子开到别墅里之后，高文慧和王海妮都流露出十分惊讶的表情，心说不应该吧，她们之前都见过江爸江妈的，都是普通人的形象，所以她们难以相信江家竟然有这么富贵的亲戚啊。

Thai

ครั้นรถแล่นเข้ามาในบริเวณวิลล่า เกาเหวินฮุ่ยและหวังไห่หนีต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างยิ่ง พลางคิดในใจว่าไม่น่าเป็นไปได้ ก่อนหน้านี้พวกเธอเคยเจอพ่อเจียงกับแม่เจียงแล้ว ทั้งสองล้วนมีภาพลักษณ์ของคนธรรมดาทั่วไป พวกเธอจึงไม่อยากเชื่อเลยว่าตระกูลเจียงจะมีญาติที่ร่ำรวยขนาดนี้

Chinese

不过很快，她的注意力就被转移了。

Thai

ทว่าในไม่ช้า ความสนใจของเธอก็ถูกดึงดูดไปอีกทาง

Chinese

因为高文慧看到一个气质十分优雅的贵妇从屋里走了出来，见到冯楠舒的时候满眼都是惊喜，立马就伸手把她抱在了怀里。

Thai

เพราะเกาเหวินฮุ่ยเห็นหญิงสูงศักดิ์ผู้มีบุคลิกสง่างามเดินออกมาจากในบ้าน ยามที่เห็นเฝิงหนานซู แววตาของเธอก็เปี่ยมล้นไปด้วยความยินดีระคนประหลาดใจ แล้วรีบยื่นมือเข้ามากอดเธอไว้ในอ้อมอกทันที

Chinese

“你这丫头，什么时候来的？”

Thai

“เด็กคนนี้นี่ มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

Chinese

“婶婶，我昨天来的。”

Thai

“คุณอา หนูมาถึงเมื่อวานค่ะ”

Chinese

冯楠舒静静地被秦静秋搂着，表情乖巧恬静，不再像从前那样，因为被丢下而对婶婶感到抗拒。

Thai

เฝิงหนานซูยอมให้ฉินจิ้งชิวกอดอยู่อย่างเงียบๆ สีหน้าว่าง่ายและสงบเสงี่ยม ไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้านคุณอาสะใภ้เพราะถูกทอดทิ้งเหมือนในอดีตอีกต่อไป

Chinese

见到这一幕，江勤忍不住露出一个欣慰的微笑。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ เจียงฉินก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มอย่างโล่งใจและเอ็นดู

Chinese

人类的情感是分很多类型的，他能够哄小富婆开心，但却无法弥补她在家庭温暖方面的缺失，就算是袁友琴，对冯楠舒也只是婆……啊呸，普通阿姨的关心，跟母亲的疼爱有所不同。

Thai

อารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์นั้นแบ่งออกเป็นหลากหลายประเภท เขาสามารถปลอบโยนให้แม่หนูเศรษฐีมีความสุขได้ ทว่าไม่อาจชดเชยความอบอุ่นในครอบครัวที่ขาดหายไปของเธอได้ ต่อให้เป็นหยวนโหย่วฉิน ความใส่ใจที่มีต่อเฝิงหนานซูก็เป็นเพียงแม่สามี… ถุย ความห่วงใยของคุณป้าธรรมดาคนหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากความรักความอบอุ่นของแม่

Chinese

小富婆已经没有妈妈了，这份情感，也就只有把她带大的秦静秋能够给予。

Thai

แม่หนูเศรษฐีไม่มีแม่แล้ว ความรู้สึกเช่นนี้จึงมีเพียงฉินจิ้งชิวที่เลี้ยงดูเธอจนเติบใหญ่เท่านั้นที่สามารถมอบให้ได้

Chinese

“江勤，你看你婶婶，多喜欢冯楠舒啊，就你，还整天嘴硬的不行。”

Thai

“เจียงฉิน นายดูคุณอาสะใภ้ของนายสิ ชอบเฝิงหนานซูมากขนาดไหน มีแต่นายนั่นแหละที่วันๆ เอาแต่ปากแข็ง”

Chinese

高文慧觉得自己的血糖瞬间高上来了，头也不晕了，眼也不花了，笑的像个花一样。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยรู้สึกว่าระดับน้ำตาลในเลือดของ

Chinese

她觉得好磕的原因是因为那份身份上的认同感，就像江妈对冯楠舒那样，亲如母女，原地领个结婚证一点问题都没有。

Thai

Chinese

江勤看她一眼，心说还他妈磕学家呢，我爸妈来的时候你磕反了，这次又磕反了，说出去都丢人。

Thai

Chinese

“江勤，你怎么不提前跟婶婶打个招呼呢？”

Thai

Chinese

半晌之后，秦静秋松开了小富婆望向江勤：“早知道你们要来，我就要准备做饭了。”

Thai

Chinese

江勤呲牙一笑：“惊喜嘛，饭就算了，我们早上在酒店吃过了，对了婶婶，给你介绍一下，这是楠舒的舍友，高文慧，王海妮。”

Thai

Chinese

“婶……婶婶好。”

Thai

Chinese

小高同学和王海妮都有点紧张，毕竟她们涉世未深，大一刚开学的时候，她们在冯楠舒的身上都能感受到压迫感，就更不要提秦静秋了。

Thai

Chinese

不过因为爱屋及乌的原因，秦静秋对她们俩很可爱，还像普通家长一样问了几个人的老家和家里几口人。

Thai

Chinese

“不用客气，就当是自己家一样，随意一点，来，吃个苹果。”

Thai

Chinese

“还有香蕉你们吃不吃？”

Thai

Chinese

“这还有橘子……”

Thai

Chinese

江勤根本不拿自己当外人，从茶几上捡起两个苹果递给她们，给高文慧和王海妮唬的一愣一愣的。

Thai

Chinese

“江勤，你婶婶家是做什么生意的。”

Thai

Chinese

“不是我的。”

Thai

Chinese

“嗯？”

Thai

Chinese

江勤扒了个橘子塞进嘴里：“这是冯楠舒的婶婶。”

Thai

Chinese

听到这句话，高文慧和王海妮瞬间屏住了呼吸，转头看向冯楠舒，发现她正在旁边点着头。

Thai

Chinese

我靠，这个人表现的跟半个主人一样，还叫他们不要客气，结果是冯楠舒的婶婶家？

Thai

Chinese

你们……互相偷家了吗已经？！

Thai

Chinese

正在此时，客厅外传来一阵汽车的引擎声，没过多久，外出的冯世华就回来了，他是接到老婆的电话特地赶回来的，一进门就开始说话了。

Thai

Chinese

“行啊江勤，终于把楠舒给我们带回来了？”

Thai

Chinese

“这不元旦放假嘛，正好有空，要不下次就又是过年了，对了叔，你干嘛去了？”

Thai

Chinese

“买的家具到货了，我去验货去了。”

Thai

Chinese

“要换家具吗？这不还挺新的？”

Thai

Chinese

江勤说着话，抬眼看了一下屁股下面的沙发，确实很新。

Thai

Chinese

冯世华听完之后就笑了：“不是我们家的，是你们家的。”

Thai

Chinese

“？”

Thai

Chinese

话音落下，屋子里四脸懵逼。

Thai

Chinese

(本章完)

Thai