ฉันอยากอยู่ที่บ้านเธอ

Chinese

第282章 我想住在你家

Thai

บทที่ 282 ฉันอยากอยู่ที่บ้านนาย

Chinese

随后的日子开始变得平静而安逸，就和普普通通的暑假没什么区别。

Thai

วันเวลาหลังจากนั้นเริ่มสงบและสุขสบาย ไม่ต่างอะไรจากช่วงปิดเทอมฤดูร้อนทั่วไป

Chinese

外出求学的游子在好吃懒做了一周之后成功遭到了老妈早晚各一次的唠叨。

Thai

ลูกชายที่ออกไปเรียนต่างถิ่น หลังจากกินๆ นอนๆ สบายใจเฉิบอยู่หนึ่งสัปดาห์ ก็โดนแม่บ่นเช้าบ่นเย็นวันละสองรอบตามระเบียบ

Chinese

不过因为小富婆每天会出现在江勤的家里，导致袁友琴每次刚想教育江勤，见到她之后都会有种拔剑四顾心茫然的感觉。

Thai

แต่เนื่องจากแม่หนูเศรษฐีโผล่มาที่บ้านของเจียงฉินทุกวัน ทำให้ทุกครั้งที่หยวนโหย่วฉินคิดจะสั่งสอนเจียงฉิน พอเห็นหน้าเธอเข้าก็เกิดความรู้สึกเหมือนชักดาบออกมามองไปรอบทิศแล้วเคว้งคว้าง

Chinese

“妈，我想吃西瓜。”

Thai

“แม่ ผมอยากกินแตงโม”

Chinese

“吃吃吃，就知道吃，你自己不会去切吗？”

Thai

“กินๆๆ รู้จักแต่กิน แกไปผ่าเองไม่เป็นหรือไง”

Chinese

江勤看着刀子嘴豆腐心的老妈端过来的西瓜，心说原来小富婆才是维系母子情感的良方啊。

Thai

เจียงฉินมองแตงโมที่แม่ปากร้ายใจดียกมาให้ พลางคิดในใจว่าที่แท้แม่หนูเศรษฐีนี่เองที่เป็นยาวิเศษช่วยประสานความสัมพันธ์แม่ลูก

Chinese

七月十二号，闷热的济州终于迎来了一次强降雨，驱散了让人叫苦不迭的高温，彼时的城市上空雷声阵阵，硕大的雨滴坠落地面。

Thai

วันที่ 12 กรกฎาคม เมืองจี้โจวที่อบอ้าวในที่สุดก็มีฝนตกหนักลงมาช่วยปัดเป่าอากาศร้อนที่ทำให้ผู้คนคร่ำครวญ ท้องฟ้าเหนือเมืองในเวลานั้นส่งเสียงฟ้าร้องครืนครั่น หยาดฝนเม็ดใหญ่ร่วงหล่นสู่พื้นดิน

Chinese

不多时，雨水就在路面汇集成了水流，急促到下水道都喝不下。

Thai

ไม่นานนัก น้ำฝนก็รวมตัวกันเป็นสายน้ำไหลนองบนผิวถนน ไหลเชี่ยวกรากจนท่อระบายน้ำกลืนแทบไม่ทัน

Chinese

江勤此时正坐在电脑前，手指敲动键盘，在208的群聊当中宣布了暑期团建计划的目的地为北上广深，每个城市为期三天，届时大家将会欢聚一堂，狠狠享乐！

Thai

ตอนนี้เจียงฉินกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ นิ้วเคาะคีย์บอร์ดพิมพ์ประกาศในแชตกลุ่ม 208 ว่าจุดหมายปลายทางของทริปกระชับมิตรช่วงปิดเทอมฤดูร้อนคือปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว และเซินเจิ้น แต่ละเมืองจะอยู่เป็นเวลาสามวัน ถึงตอนนั้นทุกคนจะได้มารวมตัวกันและสนุกกันให้เต็มคราบ!

Chinese

下一秒，他的账号就被禁言了一天。

Thai

วินาทีถัดมา บัญชีของเขาก็ถูกปิดเสียงไปหนึ่งวัน

Chinese

苏奈：“我又狗胆包天地把老板给屏蔽了，因为我有一种不祥的预感在心头萦绕。”

Thai

ซูไน่: “ฉันใจกล้าบ้าบิ่นบล็อกบอสอีกแล้ว เพราะฉันมีลางสังหรณ์ไม่ดีวนเวียนอยู่ในใจ”

Chinese

魏兰兰：“如果我没记错，这四个城市好像是知乎推广计划的最前站。”

Thai

เว่ยหลานหลาน: “ถ้าฉันจำไม่ผิด สี่เมืองนี้เหมือนจะเป็นสถานีหน้าสุดของแผนโปรโมตจือฮูนะ”

Chinese

董文豪：“好家伙，我感觉我的暑假还没开始就已经结束了。”

Thai

ต่งเหวินหาว: “ให้ตายสิ ฉันรู้สึกเหมือนปิดเทอมฤดูร้อนของฉันยังไม่ทันเริ่มก็จบลงซะแล้ว”

Chinese

苏奈：“吓死人了，幸亏我屏蔽的快！”

Thai

ซูไน่: “น่ากลัวชะมัด โชคดีที่ฉันบล็อกเร็ว!”

Chinese

徐钰：“快也没用，老板已经让我给你们买好票了，大家明天出发，晚上就可以见面了。”

Thai

สวี่อวี้: “เร็วก็ไม่มีประโยชน์ บอสให้ฉันจองตั๋วให้พวกเธอเรียบร้อยแล้ว ทุกคนออกเดินทางพรุ่งนี้ ตอนเย็นก็จะได้เจอกันแล้ว”

Chinese

谭青：“这么热的天，为什么老板就不能带我们去个凉快的地方？”

Thai

ถานชิง: “อากาศร้อนขนาดนี้ ทำไมบอสถึงไม่พาพวกเราไปที่ที่อากาศเย็นสบายบ้างนะ”

Chinese

董文豪：“凉快的地方不值得推广，所以我们本质上还是去干活的。”

Thai

ต่งเหวินหาว: “ที่ที่เย็นสบายมันไม่คุ้มค่าที่จะโปรโมต เพราะฉะนั้นโดยเนื้อแท้แล้วพวกเราก็ยังคงไปทำงานอยู่ดี”

Chinese

魏兰兰：“刚才接到通知，老板说要我们带上电脑，不带的不给买回程票。”

Thai

เว่ยหลานหลาน: “เมื่อกี้ได้รับแจ้ง บอสบอกว่าให้พวกเราพกคอมพิวเตอร์ไปด้วย ใครไม่พกไปจะไม่ซื้อตั๋วขากลับให้”

Chinese

苏奈：“他怎么不敢自己出来说这句话？！！”

Thai

ซูไน่: “ทำไมเขาไม่กล้าออกมาพูดประโยคนี้เองล่ะ?!!”

Chinese

董文豪：“因为你狗胆包天，把老板给禁言了。”

Thai

ต่งเหวินหาว: “ก็เพราะเธอใจกล้าบ้าบิ่นไปปิดเสียงบอสน่ะสิ”

Chinese

江勤坐在椅子上看着群里的苏奈无能狂怒，内心安逸不已。

Thai

เจียงฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้มองดูซูไน่ที่ทำได้แค่โมโหฟึดฟัดอย่างไร้ประโยชน์อยู่ในกลุ่ม ในใจรู้สึกสบายอารมณ์เป็นที่สุด

Chinese

小小下头程序员，妄想对抗自己这个资本家，简直是螳臂当车。

Thai

โปรแกรมเมอร์ตัวกระจ้อยร่อย ช่างกล้าเพ้อฝันจะมาต่อกรกับนายทุนอย่างเขา ช่างเหมือนตั๊กแตนตำข้าวพยายามขวางรถเสียจริง

Chinese

此时，窗外的天空阴沉沉的，不断地传来隐约雷鸣，窗台也有雨滴砸落，不断飞溅，构筑出一片烟雨蒙蒙的济州。

Thai

ยามนี้ ท้องฟ้านอกหน้าต่างมืดครึ้ม เสียงฟ้าร้องแว่วดังมาไม่ขาดสาย หยาดฝนตกกระทบขอบหน้าต่างแตกกระจายเป็นละอองน้ำ ก่อตัวเป็นภาพเมืองจี้โจวที่ปกคลุมด้วยม่านสายฝนพร่ามัว

Chinese

江勤卧室的房门忽然被人推开，扎着马尾辫的冯楠舒从客厅走了进来，表情清清冷冷，手里还拿着一只黄桃罐头，轻轻放在了他的桌子上。

Thai

ทันใดนั้นประตูห้องนอนของเจียงฉินก็ถูกผลักเปิดออก เฝิงหนานซูที่มัดผมหางม้าเดินเข้ามาจากห้องนั่งเล่น สีหน้าดูเย็นชาสงบนิ่ง ในมือยังถือกระป๋องลูกพีชเชื่อมหนึ่งกระป๋อง ก่อนจะวางลงบนโต๊ะของเขาอย่างแผ่วเบา

Chinese

“江勤，给伱吃罐头。”

Thai

“เจียงฉิน ให้เธอกินผลไม้กระป๋อง”

Chinese

江勤摸起小刀，在罐头盖的边沿撬开一个小缝隙，轻松拧开瓶盖：“别吃太多了，你这三天时间都吃了两罐了。”

Thai

เจียงฉินหยิบมีดเล่มเล็กขึ้นมา งัดเปิดช่องว่างเล็กๆ ตรงขอบฝากระป๋อง แล้วบิดเปิดฝาได้อย่างง่ายดาย “อย่ากินเยอะเกินไปล่ะ ในเวลาสามวันนี้เธอเล่นกินไปสองกระป๋องแล้วนะ”

Chinese

“我是拿来给你吃的。”冯楠舒的眼神有些无辜。

Thai

“ฉันเอามาให้เธอกินต่างหาก” แววตาของเฝิงหนานซูดูไร้เดียงสาเล็กน้อย

Chinese

“你吃上一个的时候也是这么说的，结果我就喝了一口甜水儿，而且还是你剩下的。”

Thai

“ตอนกินอันก่อนเธอก็พูดแบบนี้แหละ ผลสุดท้ายฉันได้ดื่มแค่น้ำเชื่อมไปอึกเดียว แถมยังเป็นน้ำที่เธอเหลือไว้ให้อีก”

Chinese

冯楠舒鼓起粉腮，接过罐头来坐到床上，拿着小勺子开始挖着吃，吃累了之后就伏在书案边，静静地看着窗外的落雨：“江勤，咱们家的全家福什么时候可以做好。”

Thai

เฝิงหนานซูพองแก้มสีชมพู รับกระป๋องไปนั่งลงบนเตียง ถือช้อนคันเล็กเริ่มตักกิน พอกินจนเหนื่อยก็หมอบอยู่ข้างโต๊ะหนังสือ มองดูสายฝนที่โปรยปรายนอกหน้าต่างอย่างเงียบๆ “เจียงฉิน รูปถ่ายครอบครัวบ้านเราจะได้เมื่อไหร่เหรอ”

Chinese

江勤伸了个懒腰：“已经做好了，昨天就给我打电话了，让我去拿。”

Thai

เจียงฉินบิดขี้เกียจ “ทำเสร็จแล้วล่ะ เมื่อวานโทรมาบอกฉัน ให้ฉันไปรับ”

Chinese

冯楠舒咕噜坐起身：“那我们去拿。”

Thai

เฝิงหนานซูรีบลุกพรวดขึ้นมานั่ง “งั้นพวกเราไปเอากันเถอะ”

Chinese

“还下着雨呢，等雨停了再去吧。”

Thai

“ฝนยังตกอยู่เลย รอฝนหยุดค่อยไปเถอะ”

Chinese

“哦哦。”

Thai

“อ๋อ”

Chinese

冯楠舒脱掉鞋子滚到床上，然后钻进粉色的被子里，闭上眼睛，静静地听着江勤敲击键盘的声音，内心一阵喜乐自在。

Thai

เฝิงหนานซูถอดรองเท้าแล้วกลิ้งขึ้นไปบนเตียง จากนั้นมุดเข้าไปในผ้าห่มสีชมพู หลับตาลง ฟังเสียงเจียงฉินเคาะแป้นพิมพ์อย่างเงียบๆ ในใจเปี่ยมไปด้วยความสุขและผ่อนคลาย

Chinese

她最近天天往这里跑，每次都是到深夜才回家，主要是江勤家的温馨对她来说有一种特殊的魔力，来了之后就不想离开。

Thai

ช่วงนี้เธอวิ่งมาที่นี่ทุกวัน ทุกครั้งอยู่จนดึกดื่นถึงค่อยกลับบ้าน สาเหตุหลักคือความอบอุ่นของบ้านเจียงฉินมีมนตร์สะกดพิเศษสำหรับเธอ มาแล้วก็ไม่อยากจากไปไหน

Chinese

她的花园别墅里虽然也有电视，比江勤家的还大，沙发也比江勤家里的舒服，可对她来说却完全没有吸引力。

Thai

แม้ในวิลลาพร้อมสวนของเธอจะมีโทรทัศน์ที่ใหญ่กว่าบ้านของเจียงฉิน โซฟาก็นุ่มสบายกว่าบ้านของเจียงฉิน ทว่าสำหรับเธอแล้วกลับไม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจเลยแม้แต่น้อย

Chinese

相反，虽然这里的电视小小的，沙发也小小的，可只要坐在这里，就算是广告也变得好看了许多。

Thai

ตรงกันข้าม แม้โทรทัศน์ที่นี่จะเครื่องเล็ก โซฟาก็เล็ก ทว่าขอเพียงได้นั่งอยู่ที่นี่ แม้แต่โฆษณาก็ยังดูสนุกขึ้นมาก

Chinese

“江勤，如果我无家可归了，是不是就可以一直住在这里了？”

Thai

“เจียงฉิน ถ้าฉันไม่มีบ้านให้กลับ จะสามารถอยู่ที่นี่ตลอดไปได้ไหม”

Chinese

江勤听完之后眯起了眼睛：“你不会是在盘算着怎么把自己家的别墅给卖掉吧？”

Thai

พอเจียงฉินฟังจบก็หรี่ตาลง “เธอคงไม่ได้กำลังวางแผนว่าจะขายวิลลาของตัวเองทิ้งหรอกนะ”

Chinese

冯楠舒从被窝里钻出来看着他：“可以卖掉吗？”

Thai

เฝิงหนานซูมุดออกมาจากผ้าห่มมองเขา “ขายได้เหรอ”

Chinese

“那龚叔估计会大喊666的，那么大年纪了，还得腾房搬家，他是一直住在你家的吧？搬到哪儿去，也来我家吗？”

Thai

“ถ้าแบบนั้นกงซูคงได้ร้อง 666 แน่ อายุปูนนั้นแล้วยังต้องย้ายบ้านอีก เขาพักอยู่ที่บ้านเธอตลอดใช่ไหมล่ะ แล้วจะย้ายไปไหน มาอยู่บ้านฉันด้วยเหรอ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

冯楠舒抿住嘴，又钻回到被子里，翻了个身背对他：“可是你家好舒服。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มปาก มุดกลับเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง พลิกตัวนอนหันหลังให้เขา “แต่บ้านนายอยู่สบายมากเลยนี่นา”

Chinese

江勤侧目看着她在自己的被窝里缩成一团，嘴角微微扬起：“那你就在这里睡会儿吧，等雨停了，我带你去照相馆拿相册。”

Thai

เจียงฉินเหลือบมองเธอนอนขดเป็นก้อนกลมอยู่ในผ้าห่มของเขา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “งั้นเธอก็นอนพักที่นี่สักงีบเถอะ รอฝนหยุดแล้วฉันจะพาเธอไปสตูดิโอถ่ายภาพรับอัลบั้มรูป”

Chinese

“好。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

冯楠舒答应了一声，轻轻闭上了眼睛。

Thai

เฝิงหนานซูขานรับคำหนึ่ง แล้วค่อยๆ หลับตาลง

Chinese

耳边的键盘声，窗外的雨声，隐约的雷鸣声，睡意就像是街道上的雨水般涌来，让她轻轻柔柔地陷入了梦里。

Thai

เสียงแป้นพิมพ์ข้างหู เสียงสายฝนนอกหน้าต่าง เสียงฟ้าร้องแผ่วเบา ความง่วงงุนถาโถมเข้ามาดั่งสายฝนบนท้องถนน พัดพาให้เธอค่อยๆ ดำดิ่งสู่ห้วงนิทราอย่างอ่อนโยน

Chinese

漂亮的女孩有时候就会像猫一样，在足够有安全感的地方总是那么容易嗜睡。

Thai

เด็กสาวหน้าตาน่ารักในบางครั้งก็เหมือนกับแมว ในสถานที่ที่รู้สึกปลอดภัยเพียงพอมักจะง่วงนอนได้ง่ายดายเสมอ

Chinese

两个小时之后，雨没有停，但是雨势小了许多，冯楠舒从床上爬起来，揉揉眼睛，发现江勤正盯着窗外的雨色出神，眼神略显沧桑。

Thai

สองชั่วโมงต่อมา ฝนยังไม่หยุดแต่ซาลงไปมาก เฝิงหนานซูลุกขึ้นมาจากเตียง ขยี้ตา พบว่าเจียงฉินกำลังเหม่อมองสายฝนนอกหน้าต่าง แววตาดูผ่านโลกมาอย่างโชกโชนเล็กน้อย

Chinese

“江勤，我醒了。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันตื่นแล้ว”

Chinese

“去洗个脸，我带你去拿相册，顺便吃个饭。”

Thai

“ไปล้างหน้าเถอะ ฉันจะพาเธอไปเอาอัลบั้มรูป ถือโอกาสกินข้าวด้วยเลย”

Chinese

江勤关掉电脑，拿起车钥匙，等待小富婆洗完脸，然后就开车去了海鸥照相馆。

Thai

เจียงฉินปิดคอมพิวเตอร์ หยิบกุญแจรถ รอให้แม่หนูเศรษฐีล้างหน้าเสร็จ จากนั้นก็ขับรถตรงไปยังร้านถ่ายรูปไห่อัว

Chinese

因为相册摆台都要了两份，所以这些东西加在一起还挺沉的，江勤把东西装进后备箱一部分，只留下一本相册在小富婆的手里，然后随便找了个小饭馆，吃了点午饭。

Thai

เนื่องจากขอทั้งอัลบั้มรูปและกรอบรูปตั้งโต๊ะอย่างละสองชุด ของพวกนี้รวมกันแล้วจึงค่อนข้างหนัก เจียงฉินเก็บของส่วนหนึ่งไว้ในกระโปรงหลังรถ เหลืออัลบั้มไว้ในมือแม่หนูเศรษฐีเพียงเล่มเดียว จากนั้นก็สุ่มหาร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่งเพื่อกินมื้อเที่ยง

Chinese

在吃饭的过程中，冯楠舒一直小心翼翼地翻看着相册里的照片，看着每一张里面的每一个人，眼眸里的光芒始终在闪烁。

Thai

ระหว่างที่กินข้าว เฝิงหนานซูเปิดดูรูปถ่ายในอัลบั้มอย่างทะนุถนอมมาตลอด เธอมองดูทุกคนในทุกๆ รูป ประกายในดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับไม่ขาดสาย

Chinese

江勤喂她什么就张嘴吃掉什么，但那可爱的小眼神从未离开过相册。

Thai

เจียงฉินป้อนอะไรให้ เธอก็อ้าปากกินอันนั้น แต่สายตาเล็กๆ อันน่ารักคู่นั้นไม่เคยละไปจากอัลบั้มรูปเลย

Chinese

这么入迷？

Thai

หลงใหลขนาดนี้เชียว?

Chinese

江勤夹起一段辣椒悄悄喂了过去，就发现小富婆嚼了两下，沉默一秒后开始发出斯哈斯哈的声音。

Thai

เจียงฉินคีบพริกท่อนหนึ่งแอบป้อนเข้าไป ก็พบว่าแม่หนูเศรษฐีเคี้ยวไปสองที นิ่งเงียบไปหนึ่งวินาที จากนั้นก็เริ่มส่งเสียงซี๊ดซ๊าด

Chinese

“还吃吗？”

Thai

“ยังจะกินอีกไหม”

Chinese

“还吃。”

Thai

“กินอีก”

Chinese

吃过午饭之后，两人回到了鸿荣家园，江勤把各种各样的摆台取出来，摆满了一整个茶几，然后对着其中的两人合影端详了半天，表情逐渐凝固。

Thai

หลังจากกินมื้อเที่ยงเสร็จ ทั้งสองก็กลับมายังหงหรงเจียหยวน เจียงฉินหยิบกรอบรูปตั้งโต๊ะแบบต่างๆ ออกมา วางจนเต็มโต๊ะน้ำชาไปหมด จากนั้นก็เพ่งมองรูปคู่ของคนสองคนอยู่นาน สีหน้าค่อยๆ แข็งทื่อ

Chinese

完犊子了，西装配白裙，拍的时候他还没怎么注意，但做成摆台之后，婚纱照的既视感为什么会这么强烈！

Thai

ชิบหายแล้ว สูทกับชุดกระโปรงสีขาว ตอนถ่ายเขาไม่ได้สังเกตเท่าไหร่ แต่พอทำเป็นกรอบรูปตั้งโต๊ะแล้ว ทำไมความรู้สึกเดจาวูว่าเป็นรูปแต่งงานมันถึงได้รุนแรงขนาดนี้!

Chinese

不过既视感这么强烈也有好处，袁友琴女士肯定会高兴到爆炸，那就趁这个机会，把出去旅游半个月的事情说了吧。

Thai

แต่ความรู้สึกเดจาวูรุนแรงขนาดนี้ก็มีข้อดี คุณนายหยวนโหย่วฉินจะต้องดีใจจนระเบิดแน่ ถ้างั้นก็ถือโอกาสนี้บอกเรื่องที่จะออกไปเที่ยวครึ่งเดือนเลยแล้วกัน

Chinese

但如果直说的话，挨一顿唠叨肯定是在所难免的，怎么才能躲避掉呢？

Thai

แต่ถ้าบอกไปตรงๆ ก็คงหนีไม่พ้นที่จะโดนบ่นสักยก จะทำยังไงถึงจะหลบเลี่ยงได้นะ

Chinese

江勤默默思考着，眼神忍不住瞥向了还在翻看相册的冯楠舒。

Thai

เจียงฉินคิดเงียบๆ สายตาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเฝิงหนานซูที่ยังคงเปิดดูอัลบั้มรูปอยู่

Chinese

下午时分，家里的屋门被人拉开，袁友琴和江正宏下班回家，走到玄关换鞋，门口留下了两串湿漉漉的脚印。

Thai

ยามบ่าย ประตูบ้านถูกเปิดออก หยวนโหย่วฉินกับเจียงเจิ้งหงเลิกงานกลับถึงบ้าน เดินมาเปลี่ยนรองเท้าตรงโถงทางเข้า ทิ้งรอยเท้าเปียกชื้นไว้สองคู่ที่หน้าประตู

Chinese

“妈，咱们家的相册拿回来了。”

Thai

“แม่ อัลบั้มรูปของบ้านเราไปรับกลับมาแล้วนะ”

Chinese

“这么快？给我看看。”

Thai

“เร็วขนาดนี้เชียว เอามาให้แม่ดูหน่อย”

Chinese

袁友琴急急忙忙地走到客厅，见到相册和摆台的时候果然一阵眉开眼笑：“四个人的就是比三个人的好看。”

Thai

หยวนโหย่วฉินรีบร้อนเดินมาที่ห้องนั่งเล่น พอเห็นอัลบั้มรูปและกรอบรูปตั้งโต๊ะก็ยิ้มแก้มแทบปริตามคาด “รูปสี่คนดูดีกว่ารูปสามคนจริงๆ ด้วย”

Chinese

江勤咳嗽一声：“妈，我要跟你说件事，冯楠舒想去北上广深旅游半个月，我已经苦口婆心地劝过了，说外面不安全，但是她非要去。”

Thai

เจียงฉินกระแอมเบาๆ “แม่ ผมมีเรื่องจะบอกแม่ เฝิงหนานซูอยากไปเที่ยวปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว และเซินเจิ้นสักครึ่งเดือน ผมพยายามเกลี้ยกล่อมแทบตายแล้วนะ บอกว่าข้างนอกมันอันตราย แต่เธอก็ยืนกรานจะไปให้ได้”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒呆呆地看着看着他，傻了好久。

Thai

เฝิงหนานซูมองดูเขาตาปริบๆ ยืนอึ้งไปนาน

Chinese

“楠舒啊，你怎么忽然要出去旅游啊，为什么？”袁友琴的眼神有些迷惑不解。

Thai

“หนานซู ทำไมจู่ๆ ถึงอยากออกไปเที่ยวล่ะจ๊ะ ทำไมเหรอ” แววตาของหยวนโหย่วฉินเต็มไปด้วยความงุนงงสงสัย

Chinese

“她说在咱们家呆腻了。”

Thai

“เธอบอกว่าเบื่อที่จะอยู่บ้านเราแล้วครับ”

Chinese

冯楠舒睁大了眼睛：“我没有！”

Thai

เฝิงหนานซูเบิกตากว้าง “ฉันเปล่านะ!”

Chinese

江勤咧嘴一笑：“其实就是富家千金想出去玩了，你也知道，有钱人家的大小姐，每次放假都是要天南海北转一圈的，家里有钱不花，那有钱还有什么意义。”

Thai

เจียงฉินฉีกยิ้มกว้าง “จริงๆ ก็แค่คุณหนูบ้านรวยอยากออกไปเที่ยวนั่นแหละ แม่ก็รู้นี่ คุณหนูใหญ่ตระกูลเศรษฐี เวลาปิดเทอมทีไรก็ต้องตระเวนเที่ยวเหนือล่องใต้สักรอบ บ้านมีเงินแล้วไม่ใช้ แล้วจะมีเงินไปทำไมล่ะ”

Chinese

“有人会陪你去吗？”袁友琴问了一句。

Thai

“มีคนไปเป็นเพื่อนหนูไหมจ๊ะ” หยวนโหย่วฉินถามขึ้นคำหนึ่ง

Chinese

冯楠舒摇摇头，想表示自己什么都不知道，结果落在袁友琴的眼里却是没有的意思。

Thai

เฝิงหนานซูส่ายหน้า ตั้งใจจะบอกว่าตัวเองไม่รู้เรื่องอะไรเลย แต่ผลลัพธ์ในสายตาของหยวนโหย่วฉินกลับกลายเป็นการบอกว่าไม่มี

Chinese

“没人陪怎么行啊，一个女孩子出门在外多不安全，要不别去了吧，我每天在家给你做好吃的。”

Thai

“ไม่มีคนไปด้วยได้ยังไงกัน เด็กผู้หญิงคนเดียวออกไปข้างนอกมันอันตรายมากนะ หรือว่าจะไม่ไปดีล่ะ แม่จะทำของอร่อยๆ ให้กินที่บ้านทุกวันเลย”

Chinese

“对啊小富婆，你就听我妈的吧，在家多舒服啊，你看我什么都不干，整天在家惹我妈生气，每天睡到十二点不起，起来就张嘴要饭吃，鞋子乱掉衣服不洗，关键是晚上还不睡嘞。”

Thai

“ใช่แล้วแม่หนูเศรษฐี เธอเชื่อฟังแม่ฉันเถอะ อยู่บ้านสบายจะตาย ดูฉันสิไม่ทำอะไรเลย วันๆ อยู่บ้านทำให้แม่โมโห นอนตื่นเที่ยงทุกวัน ตื่นมาก็อ้าปากขอกินข้าว รองเท้าถอดทิ้งระเกะระกะ เสื้อผ้าก็ไม่ซัก ที่สำคัญคือตอนดึกก็ยังไม่ยอมนอนอีกแน่ะ”

Chinese

袁友琴沉默了一下后站起身：“江勤，你在家反正也没事，要不就陪楠舒去玩一趟吧，走，我给你收拾东西，连夜打车送你走。”

Thai

หยวนโหย่วฉินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้นยืน “เจียงฉิน แกอยู่บ้านไปก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว งั้นก็ไปเที่ยวเป็นเพื่อนหนานซูสักรอบเถอะ ไป เดี๋ยวแม่เก็บของให้แกเอง จะเรียกรถส่งแกไปคืนนี้เลย”

Chinese

江勤沉默了片刻，心里有句话不知道当问不当问。

Thai

เจียงฉินเงียบไปครู่หนึ่ง ในใจมีคำพูดหนึ่งที่ไม่รู้ว่าควรถามออกไปดีไหม

Chinese

不过想了想，他还是觉得算了，反正能出门了，也少听了几句唠叨，是不是亲的暂时就先不要问了，免得挨打。

Thai

แต่พอคิดดูแล้ว เขากลับรู้สึกว่าช่างมันเถอะ อย่างน้อยก็ได้ออกจากบ้าน ได้ยินเสียงบ่นน้อยลงไปบ้าง ส่วนเรื่องที่เป็นลูกแท้ๆ หรือเปล่านั้น ตอนนี้อย่าเพิ่งถามเลยดีกว่า จะได้ไม่ต้องโดนตี

Chinese

他回到卧室，将u盘插入电脑，选了几张电子版的照片发到了QQ空间。

Thai

เขากลับไปที่ห้องนอน เสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับคอมพิวเตอร์ เลือกรูปถ่ายไฟล์ดิจิทัลสองสามรูปแล้วโพสต์ลงใน คิวคิว สเปซ

Chinese

那一夜，许多人的彻夜难眠，对江勤的祖宗含泪问候。

Thai

คืนนั้น มีคนนอนไม่หลับตลอดทั้งคืนหลายคน ต่างพากันกล่าวทักทายถึงบรรพบุรุษของเจียงฉินทั้งน้ำตา

Chinese

七月十三日，一个大晴天，江勤带着冯楠舒来到机场，搭乘中午的航班前往首都。

Thai

วันที่ 13 กรกฎาคม วันฟ้าโปร่ง เจียงฉินพาเฝิงหนานซูมาที่สนามบิน ขึ้นเที่ยวบินรอบเที่ยงมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง

Chinese

盛夏时节的首都很燥热，空气质量也有些差，深吸一口气，很明显就能够更感受到一种颗粒感，江勤咳嗽了两声，带着冯楠舒上了一辆出租车，一路向北。

Thai

เมืองหลวงในช่วงกลางฤดูร้อนอบอ้าวมาก คุณภาพอากาศก็ค่อนข้างแย่ สูดหายใจเข้าลึกๆ ครั้งหนึ่งก็รู้สึกได้ถึงฝุ่นละอองในอากาศอย่างชัดเจน เจียงฉินไอสองทีแล้วพาเฝิงหนานซูขึ้นรถแท็กซี่ มุ่งหน้าขึ้นเหนือไปตลอดทาง

Chinese

魏兰兰和徐钰是提前一步到了的，此时已经订好了酒店，正在门口等待。

Thai

เว่ยหลานหลานกับสวี่อวี้มาถึงล่วงหน้าหนึ่งก้าว ตอนนี้จองโรงแรมเรียบร้อยแล้วและกำลังยืนรออยู่ที่หน้าประตู

Chinese

而苏奈此时也在赶往酒店的路上，脸上写满了兴奋。

Thai

ส่วนซูไน่ในเวลานี้ก็กำลังอยู่ระหว่างทางเดินทางมาโรงแรม ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความตื่นเต้น

Chinese

虽然这次的出行有工作的嫌疑，让苏奈很想恶龙咆哮，但到底是出了个远门，而且还是公费，说一点激动的心情没有肯定是假的。

Thai

แม้การเดินทางครั้งนี้จะมีกลิ่นอายของการทำงานจนทำให้ซูไน่อยากจะคำรามดั่งมังกรยักษ์ออกมา แต่ถึงอย่างไรก็ได้เดินทางไกล แถมยังเป็นทริปเที่ยวฟรีที่บริษัทออกค่าใช้จ่ายให้ จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นเลยก็คงเป็นเรื่องโกหกแน่นอน

Chinese

半晌之后，江勤和冯楠舒抵达了酒店，与坐在大厅里的魏兰兰汇合。

Thai

หลังจากนั้นครู่ใหญ่ เจียงฉินกับเฝิงหนานซูก็มาถึงโรงแรมและสมทบกับเว่ยหลานหลานที่นั่งรออยู่ในล็อบบี้

Chinese

“老板，老板娘，好久不见！”

Thai

“บอส เถ้าแก่เนี้ย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ!”

Chinese

“好久不见啊兰兰，暑假过的怎么样？”

Thai

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะหลานหลาน ปิดเทอมฤดูร้อนเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

魏兰兰沉吟了一下：“还可以吧，就是在家待久的有点无聊，毕竟是夏天，也没什么地方可去，只能在家窝着，幸好可以公费出游，不然我肯定要遭爸妈嫌弃了。”

Thai

เว่ยหลานหลานครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ก็พอได้ค่ะ แค่อยู่บ้านนานไปหน่อยเลยค่อนข้างน่าเบื่อ ยังไงก็เป็นหน้าร้อน ไม่มีที่ไหนให้ไปเท่าไหร่ ได้แต่อุดอู้อยู่แต่ในบ้าน โชคดีที่ได้มาเที่ยวโดยใช้เงินกองกลาง ไม่อย่างนั้นฉันต้องโดนพ่อกับแม่รังเกียจแน่ๆ”

Chinese

江勤乐了，心说天下的老妈果然都是一个样子的：“对了，房间开好了吧？先带我们去安置一下。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะชอบใจ พลางคิดในใจว่าแม่ทุกคนบนโลกนี้เหมือนกันหมดจริงๆ “จริงสิ เปิดห้องพักเรียบร้อยแล้วใช่ไหม พาพวกเราไปเก็บของก่อนเถอะ”

Chinese

“好的。”

Thai

“ได้ค่ะ”

Chinese

“其他人都来了没有？”

Thai

“คนอื่นมากันครบหรือยัง”

Chinese

“苏奈和董文豪已经来了，刚刚办理了入住，估计正在屋里休息，其他人应该还在路上。”

Thai

“ซูไน่กับต่งเหวินหาวมาถึงแล้วค่ะ เพิ่งเช็กอินไป คิดว่าคงกำลังพักผ่อนอยู่ในห้อง ส่วนคนอื่นๆ น่าจะยังอยู่ระหว่างทาง”

Chinese

江勤提着箱子走到电梯门口：“下午五点能来齐吗？”

Thai

เจียงฉินถือกระเป๋าเดินทางเดินไปที่หน้าลิฟต์ “ห้าโมงเย็นจะมากันครบไหม”

Chinese

魏兰兰打开手机看了一下航班信息表：“应该差不多，不过路飞宇是四点四十落地，路上可能还需要花费点时间。”

Thai

เว่ยหลานหลานเปิดมือถือดูตารางเที่ยวบิน “น่าจะเกือบครบค่ะ แต่ลู่เฟยอวี่เครื่องลงตอนสี่โมงสี่สิบ บนทางอาจต้องใช้เวลาอีกสักพัก”

Chinese

“那就五点半吧，都到我房间里来集合，我们晚上出去转一转。”

Thai

“งั้นก็ห้าโมงครึ่งแล้วกัน ให้ทุกคนมารวมตัวกันที่ห้องฉัน ตอนเย็นเราค่อยออกไปเดินเล่นกัน”

Chinese

本月双倍月票，各位兄弟姐妹们搞起啊！！

Thai

เดือนนี้ตั๋วรายเดือนสองเท่า พี่น้องทุกคนมาลุยกันหน่อยเร็ว！！

Chinese

(本章完)

Thai

(จบตอน)