อยู่ร่วมกับเพื่อนร่วมห้องด้วยดี

Chinese

第27章 与舍友好好相处

Thai

บทที่ 27 เข้ากับเพื่อนร่วมห้องให้ดี

Chinese

大学城步行街的人流量很大，其中百分之九十都是新生，他们也是靠着新鲜感才愿意跨马路来吃东西的。

Thai

ถนนคนเดินเมืองมหาวิทยาลัยมีผู้คนสัญจรไปมาหนาแน่นมาก ร้อยละเก้าสิบในนั้นล้วนเป็นนักศึกษาใหม่ พวกเขาก็อาศัยความรู้สึกแปลกใหม่นี่แหละถึงยอมข้ามถนนมากินของอร่อย

Chinese

老生就不会了，他们已经在日复一日的大学生活当中越活越糙，别说是校外的小吃街了，有时候下楼买个饭都嫌麻烦。

Thai

รุ่นพี่จะไม่ทำแบบนี้แล้ว พวกเขาใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยวันแล้ววันเล่าจนเริ่มอยู่กันแบบสมบุกสมบันขึ้นเรื่อยๆ อย่าว่าแต่ถนนของกินนอกมหาวิทยาลัยเลย บางทีกระทั่งลงไปซื้อข้าวใต้ตึกยังขี้เกียจด้วยซ้ำ

Chinese

当然了，有对象的除外。

Thai

แน่นอนว่ายกเว้นคนที่มีแฟน

Chinese

有对象的人累断腿都得往外跑。

Thai

คนที่มีแฟนต่อให้เหนื่อยจนขาจะขาดก็ยังต้องวิ่งออกไปข้างนอก

Chinese

江勤带着冯楠舒来到了一家路边摊店，点了西红柿炒鸡蛋，回锅肉，酸菜鱼和酸辣土豆丝。

Thai

เจียงฉินพาเฝิงหนานซูมาที่ร้านแผงลอยริมทางร้านหนึ่ง แล้วสั่งมะเขือเทศผัดไข่ หมูผัดสองไฟ ต้มปลาผักกาดดอง และมันฝรั่งเส้นผัดเปรี้ยวเผ็ด

Chinese

出门在外，点什么菜一直是个千古难题，没吃过的怕翻车，太花哨的怕不值，所以江勤永远都只点这四道菜，几乎没翻过车，这是前世当社畜时吃外卖吃出来的经验。

Thai

เวลาอยู่นอกบ้าน การจะสั่งอาหารอะไรมักเป็นปัญหาโลกแตกตลอดกาล เมนูที่ไม่เคยกินก็กลัวจะไม่อร่อย เมนูที่ดูหวือหวาเกินไปก็กลัวจะไม่คุ้มค่า ดังนั้นเจียงฉินจึงสั่งเพียงสี่เมนูนี้มาโดยตลอด แทบไม่เคยผิดหวังเลย นี่คือประสบการณ์ที่สั่งอาหารเดลิเวอรีตอนเป็นทาสบริษัทในชาติก่อนจนเชี่ยวชาญ

Chinese

等菜的过程中，来来往往的人几乎都会忍不住在他们旁边驻足，然后打量一下乖乖坐好的冯楠舒，眼中闪烁着惊艳的光。

Thai

ในระหว่างที่รออาหาร คนที่เดินผ่านไปมาแทบจะอดไม่ได้ที่จะหยุดฝีเท้าลงข้างๆ พวกเขา จากนั้นก็กวาดสายตามองเฝิงหนานซูที่นั่งอยู่อย่างเรียบร้อย แววตาเปล่งประกายด้วยความตื่นตะลึง

Chinese

还有人惊艳到久久无法回神，恍恍惚惚就撞到人家摊位上去了。

Thai

ถึงขั้นมีคนที่ตะลึงจนเหม่อลอยไปนาน จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวจนเดินไปชนเข้ากับแผงลอยของคนอื่น

Chinese

江勤啧了一声，一脸不善。

Thai

เจียงฉินส่งเสียงจิ๊ปาก สีหน้าดูไม่สบอารมณ์

Chinese

活该，叫你惦记我的富婆，你他妈怎么不走到老板的炒锅里去呢。

Thai

สมน้ำหน้า อยากมาหมายปองแม่หนูเศรษฐีของฉันดีนัก แม่งทำไมไม่เดินลงไปในกระทะผัดของเถ้าแก่เลยล่ะวะ

Chinese

他收回目光，将两套餐具摞在一起，用开水冲烫了一遍，然后将注意力放在了冯楠舒的身上。

Thai

เขาละสายตากลับมา ซ้อนชุดชามช้อนสองชุดเข้าด้วยกัน ใช้น้ำร้อนลวกผ่านรอบหนึ่ง จากนั้นจึงหันความสนใจมาที่ตัวเฝิงหนานซู

Chinese

“你刚才说伱在宿舍门外偷听你舍友聊天了，她们说了什么？”

Thai

“เมื่อกี้เธอว่าแอบฟังเพื่อนร่วมห้องคุยกันที่หน้าประตูห้องพัก พวกเขาพูดอะไรกันบ้าง”

Chinese

“好高冷，很难接近，不想和大小姐住在一起之类的。”

Thai

“หยิ่งจัง เข้าถึงยาก ไม่อยากอยู่ร่วมกับคุณหนู อะไรทำนองนี้”

Chinese

冯楠舒擦擦嘴角，眼神不时地望向路边摊老板手里的那口炒锅。

Thai

เฝิงหนานซูเช็ดมุมปาก สายตามองไปยังกระทะผัดในมือของเถ้าแก่ร้านแผงลอยเป็นระยะๆ

Chinese

江勤听完之后点点头，大概了解那五个女孩的心态了。

Thai

เจียงฉินฟังจบก็พยักหน้า พอจะเข้าใจสภาพจิตใจของเด็กสาวทั้งห้าคนนั้นแล้ว

Chinese

小富婆长得太漂亮了，本身就自带光环，还用了保镖开道这种牛逼的出场方式，虽然打扫卫生看似是善意的表现，但其实是给整个宿舍都营造了一种压迫感。

Thai

แม่หนูเศรษฐีหน้าตาสะสวยเกินไป ตัวเองก็มีออร่าเปล่งประกายอยู่แล้ว แถมยังใช้วิธีการเปิดตัวสุดอลังการอย่างให้บอดี้การ์ดเดินนำทาง แม้การทำความสะอาดจะดูเหมือนเป็นการแสดงความหวังดี แต่ความจริงกลับสร้างแรงกดดันให้กับคนทั้งห้องพัก

Chinese

而这个被舍友视为女版龙傲天的大小姐……

Thai

ส่วนคุณหนูที่ถูกเพื่อนร่วมห้องมองว่าเป็นหลงอ้าวเทียนเวอร์ชันผู้หญิงคนนี้…

Chinese

她正在目不转睛地盯着那口黑色大炒锅馋的不行，浑然不知道自己做了多么炸裂的举动。

Thai

เธอกำลังจ้องกระทะผัดสีดำใบใหญ่นั้นตาไม่กะพริบด้วยความหิวจัด โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองได้ทำเรื่องที่สะเทือนขวัญขนาดไหนลงไป

Chinese

其实这件事想完美解决也很简单，因为那些女孩是怕她而不是讨厌她，只要稍稍表示一下善意应该就可以了。

Thai

อันที่จริงหากคิดจะแก้ไขเรื่องนี้อย่างสมบูรณ์แบบก็ง่ายมาก เพราะเด็กสาวพวกนั้นแค่กลัวเธอ ไม่ได้เกลียดเธอ ขอเพียงแสดงความหวังดีออกไปสักเล็กน้อยก็น่าจะได้แล้ว

Chinese

不过冯楠舒确实天然呆，话经常说不到点子上，让她用语言跟舍友表达善意不靠谱，还是要另辟蹊径。

Thai

ทว่าเฝิงหนานซูกลับซื่อบื้อไร้เดียงสาจริงๆ คำพูดคำจามักไม่ตรงประเด็น จะให้เธอใช้คำพูดแสดงความหวังดีกับเพื่อนร่วมห้องคงพึ่งพาไม่ได้ ยังคงต้องหาทางอื่น

Chinese

“江勤，我想吃那个！”

Thai

“เจียงฉิน ฉันอยากกินอันนั้น!”

Chinese

江勤顺着她手指的方向转头，看到了旁边卖七彩棉花糖的小推车：“不，你不想吃。”

Thai

เจียงฉินหันศีรษะไปตามทิศทางที่นิ้วของเธอชี้ ก็เห็นรถเข็นขายสายไหมเจ็ดสีที่อยู่ข้างๆ “ไม่ เธอไม่อยากกินหรอก”

Chinese

冯楠舒咽了下口水：“我自己买可以吗？”

Thai

เฝิงหนานซูกลืนน้ำลาย “ฉันซื้อเองได้ไหม”

Chinese

“那玩意儿都是色素，吃完舌头都会变色的，听话，不吃。”

Thai

“ของพรรค์นั้นมีแต่สีผสมอาหาร กินเสร็จลิ้นจะเปลี่ยนสีเอา เชื่อฟังหน่อย ไม่กิน”

Chinese

“我也会给你买一个的，你喜欢什么颜色？我喜欢粉红色的，你要蓝色的好不好？”

Thai

“ฉันจะซื้อให้นายอันหนึ่งเหมือนกัน นายชอบสีอะไร ฉันชอบสีชมพู นายเอาสีฟ้าดีไหม”

Chinese

江勤有些绷不住了：“你能不能不要拿这么幼稚的东西贿赂我？哪个干部经不起这样的贿赂，我说不允许就是不允许。”

Thai

เจียงฉินแทบจะกลั้นไม่อยู่ “เธออย่าเอาของเด็กเล่นพรรค์นี้มาติดสินบนฉันได้ไหม เจ้าหน้าที่คนไหนกันจะทนรับสินบนแบบนี้ไม่ได้ ฉันบอกว่าไม่อนุญาตก็คือไม่อนุญาต”

Chinese

冯楠舒迅速恢复到了一脸高冷的状态：“幼稚？呵，你还坐过摇摇车呢。”

Thai

เฝิงหนานซูกลับคืนสู่สภาพสีหน้าเย็นชาอย่างรวดเร็ว “เด็กเล่นเหรอ เหอะ นายยังเคยนั่งรถโยกเลย”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤不可思议的睁大了眼睛，心说交朋友你学不会，恶人先告状的事倒是溜的飞起啊，要不是为了陪你，我这种威猛先生会去坐摇摇车？

Thai

เจียงฉินเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ พลางคิดในใจว่าเรื่องผูกมิตรเธอเรียนรู้ไม่เป็น แต่เรื่องฟ้องก่อนกลบเกลื่อนนี่ทำได้คล่องปรื๋อเชียวนะ ถ้าไม่ใช่เพราะจะอยู่เป็นเพื่อนเธอ ชายมาดแมนอย่างฉันจะไปนั่งรถโยกหรือไง

Chinese

“江勤，这附近有没有摇摇车？”

Thai

“เจียงฉิน แถวนี้มีรถโยกไหม”

Chinese

“你休想。”

Thai

“อย่าได้หวัง”

Chinese

江勤幻想了俩人在人满为患的路口玩摇摇车的场景，不由得浑身起了一层鸡皮疙瘩。

Thai

เจียงฉินจินตนาการถึงภาพที่คนสองคนไปเล่นรถโยกตรงสี่แยกที่มีคนแน่นขนัด ก็อดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่ไปทั้งตัว

Chinese

说话的工夫，老板已经把菜做好了，并手脚利索地把端到了他们的桌子上。

Thai

ระหว่างที่คุยกัน เถ้าแก่ก็ทำกับข้าวเสร็จแล้ว และยกมาวางบนโต๊ะของพวกเขาอย่างคล่องแคล่วว่องไว

Chinese

冯楠舒看到有东西吃后就愉悦了，不再去做过多的奢求。

Thai

เฝิงหนานซูพอเห็นมีของกินก็มีความสุขแล้ว ไม่เรียกร้องอะไรมากไปกว่านี้อีก

Chinese

吃过了晚饭之后，江勤带着冯楠舒去了一趟超市，扫了些货架上的零食，分成五个袋子装好。

Thai

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ เจียงฉินก็พาเฝิงหนานซูไปซูเปอร์มาร์เก็ต กวาดขนมขบเคี้ยวบนชั้นวางมาจำนวนหนึ่งแล้วแบ่งใส่ถุงไว้ห้าใบ

Chinese

“不要了不要了，我吃不了这么多。”

Thai

“ไม่เอาแล้ว ไม่เอาแล้ว ฉันกินเยอะขนาดนี้ไม่ไหวหรอก”

Chinese

“不是给你买的。”

Thai

“ไม่ได้ซื้อให้เธอ”

Chinese

冯楠舒闻声一怔，小脸瞬间垮了下来。

Thai

เฝิงหนานซูได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป ใบหน้าเล็กๆ สลดวูบลงทันที

Chinese

江勤没有看到她的表情变化，而是自顾自地往袋子里装进甜食。

Thai

เจียงฉินไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเธอ แต่ยังคงก้มหน้าก้มตาหยิบขนมหวานใส่ลงในถุง

Chinese

“你不擅长说话，以后就不用多说了，平时在宿舍里多微笑就可以。”

Thai

“เธอพูดไม่เก่ง ต่อไปก็ไม่ต้องพูดเยอะ ปกติอยู่ในห้องพักก็ยิ้มให้บ่อยหน่อยก็พอ”

Chinese

“你那些舍友也不是讨厌你，只是觉得你有点高不可攀，心里面会觉得有压力，所以就需要你主动去释放善意。”

Thai

“พวกเพื่อนร่วมห้องของเธอไม่ได้เกลียดเธอหรอก แค่รู้สึกว่าเธอสูงส่งเกินเอื้อม ในใจเลยรู้สึกกดดัน ดังนั้นจึงต้องให้เธอเป็นฝ่ายแสดงความหวังดีออกไปก่อน”

Chinese

“都说吃人家的嘴短，拿人家的手软，你把这些零食给她们，她们会知道你是个很好相处的人。”

Thai

“โบราณว่าไว้ กินของเขาแล้วปากสั้น รับของเขาแล้วมืออ่อน เธอเอาขนมพวกนี้ไปแบ่งให้พวกเขา พวกเขาก็จะรู้ว่าเธอเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นได้ง่ายมาก”

Chinese

江勤拉着她去结账，走出超市的时候忽然想起了郭子航的话：“我靠，我现在还真像你爸爸啊。”

Thai

เจียงฉินจูงเธอไปจ่ายเงิน ตอนที่เดินออกจากซูเปอร์มาร์เก็ตก็พลันนึกถึงคำพูดของกัวจื่อหางขึ้นมา “เชี่ยเอ๊ย ตอนนี้ฉันเหมือนพ่อของเธอจริงๆ ว่ะ”

Chinese

冯楠舒有些惊慌失措：“不行，我有爸爸了，我只想和你做朋友。”

Thai

เฝิงหนานซูลนลานทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย “ไม่ได้ ฉันมีพ่อแล้ว ฉันแค่อยากเป็นเพื่อนกับนาย”

Chinese

“这只是个比喻！”

Thai

“นี่มันแค่การเปรียบเปรย!”

Chinese

“哦……吓，吓死我了。”

Thai

“อ้อ…ตก ตกใจหมดเลย”

Chinese

从步行街返回学校的时候已经入夜了，整个学校里到处都散发着荷尔蒙的气息，阴暗的角落里也必有小情侣出没。

Thai

ตอนที่กลับจากถนนคนเดินมาถึงมหาวิทยาลัยก็ค่ำแล้ว ทั่วมหาวิทยาลัยอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของฮอร์โมน ในมุมมืดสลัวย่อมมีคู่รักหนุ่มสาวปรากฏตัวให้เห็นอย่างแน่นอน

Chinese

江勤提着零食袋走在前面，冯楠舒则踩着小皮鞋跟在后面，两个人沿着月光漫步，左侧是清风扶柳，右侧是波光粼粼。

Thai

เจียงฉินถือถุงขนมเดินอยู่ด้านหน้า ส่วนเฝิงหนานซูก็สวมรองเท้าหนังคู่เล็กเดินตามหลัง ทั้งสองคนเดินทอดน่องไปตามแสงจันทร์ ด้านซ้ายเป็นสายลมพัดกิ่งหลิว ด้านขวาเป็นระลอกคลื่นน้ำสะท้อนประกายระยิบระยับ

Chinese

走着走着，江勤猛然停步，来不及刹车的小富婆就猝不及防地撞到他后背上，圆润温热，绵绵弹弹。

Thai

เดินไปเดินมา เจียงฉินก็หยุดก้าวกะทันหัน แม่หนูเศรษฐีที่เบรกไม่ทันจึงชนเข้ากับแผ่นหลังของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว นุ่มนวลอุ่นร้อนและเด้งหยุ่นนุ่มนิ่ม

Chinese

江勤扬起嘴角，觉得像冯楠舒这样的天然呆必然不会察觉自己的真实目的。

Thai

เจียงฉินยกมุมปากขึ้น รู้สึกว่าคนซื่อบื้อไร้เดียงสาอย่างเฝิงหนานซูไม่มีทางล่วงรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของตนอย่างแน่นอน

Chinese

于是，这种骚操作他一路上重复了七八遍，一直到女生宿舍楼下才停止。

Thai

ดังนั้น แผนการสุดเจ้าเล่ห์เช่นนี้เขาจึงทำซ้ำไปเจ็ดแปดรอบตลอดทาง กระทั่งถึงใต้ตึกหอพักหญิงจึงค่อยหยุดลง

Chinese

“东西给你，记得回去就分掉。”江勤一副正人君子的模样。

Thai

“ของให้เธอ จำไว้ว่ากลับไปแล้วแบ่งเลยนะ” เจียงฉินวางท่าเป็นสุภาพบุรุษผู้ทรงคุณธรรม

Chinese

“好。”冯楠舒接过袋子，“我可以偷吃一点吗？”

Thai

“อื้ม” เฝิงหนานซูรับถุงไป “ฉันแอบกินสักหน่อยได้ไหม”

Chinese

“不可以。”

Thai

“ไม่ได้”

Chinese

“哦。”

Thai

“อ้อ”

Chinese

江勤换上严肃的表情，一字一句地交代：“我说的可是认真的，如果某样东西被你偷吃了，导致其他人都有就某个人没有，那后果可能会很麻烦。”

Thai

เจียงฉินเปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจัง กำชับทีละคำอย่างชัดเจน “ที่ฉันพูดน่ะจริงจังนะ ถ้าของบางอย่างถูกเธอแอบกินจนทำให้คนอื่นมีหมดแต่มีใครคนหนึ่งไม่มี ผลที่ตามมาอาจจะยุ่งยากมาก”

Chinese

冯楠舒沉默半晌后稍稍明悟了：“那我可以选一样，连吃五个？”

Thai

เฝิงหนานซูเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพอเข้าใจขึ้นมาบ้าง “งั้นฉันเลือกอย่างหนึ่งแล้วกินรวดเดียวห้าอันเลยได้ไหม”

Chinese

“你……还真他妈是个小机灵鬼。”

Thai

“เธอ…แม่งฉลาดหลักแหลมจริงๆ เลยนะ”

Chinese

江勤也分不清自己是在表扬还是在吐槽了，摆摆手和小富婆告别，随后就沿着月色一路走出了女生宿舍区。

Thai

เจียงฉินเองก็แยกไม่ออกว่าตัวเองกำลังชมหรือกำลังแขวะกันแน่ เขาโบกมือลาแม่หนูเศรษฐี จากนั้นก็เดินตามแสงจันทร์ออกจากเขตหอพักหญิงไปตลอดทาง

Chinese

目送他离开之后，冯楠舒低下头看着自己的胸，睫毛微微颤动，表情若有所思。

Thai

หลังจากมองส่งเขาเดินจากไปแล้ว เฝิงหนานซูก็ก้มหน้าลงมองหน้าอกของตัวเอง ขนตาสั่นไหวเบาๆ สีหน้าดูครุ่นคิด

Chinese

这东西有什么好的，看还不满足，又要想方设法的碰。

Thai

ของสิ่งนี้มันมีอะไรดีนักหนา มองแล้วยังไม่พอใจ ยังต้องสรรหาสารพัดวิธีมาแตะต้องอีก

Chinese

小富婆沉默半晌，然后提着五大袋零食上楼，503的女孩们原本聊得正欢，等她一推门，里面的声音戛然而止，所有人都把目光望了过来，眼神里闪烁着紧张与试探。

Thai

แม่หนูเศรษฐีเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หิ้วถุงขนมห้าถุงใหญ่ขึ้นตึก สาวๆ ห้อง 503 เดิมทีกำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน พอเธอผลักประตูเปิดออก เสียงข้างในก็พลันเงียบกริบ ทุกคนต่างหันสายตามองมา แววตาเปล่งประกายความประหม่าและการหยั่งเชิง

Chinese

冯楠舒深吸一口气，走进去，把那些零食一袋袋地放在了她们的书桌上，然后咬着嘴唇没有说话。

Thai

เฝิงหนานซูสูดหายใจเข้าลึก เดินเข้าไป วางถุงขนมเหล่านั้นลงบนโต๊ะหนังสือของพวกเธอทีละถุง จากนั้นก็กัดริมฝีปากโดยไม่พูดอะไร

Chinese

半晌之后，范淑玲忽然咳嗽了一声，冲着旁边的四个人使了个眼色。

Thai

ครู่ต่อมา ฟ่านซูหลิงก็กระแอมไอขึ้นมาคำหนึ่งอย่างกะทันหัน แล้วส่งสายตาให้คนข้างๆ ทั้งสี่คน

Chinese

“那个，冯楠舒，我们明天八点去报道，一起吗？”

Thai

“คือว่า เฝิงหนานซู พรุ่งนี้แปดโมงพวกเราจะไปรายงานตัว ไปด้วยกันไหม”

Chinese

“是啊，一起去吧，下午没事的话我们再聚个餐？”

Thai

“ใช่แล้ว ไปด้วยกันเถอะ ตอนบ่ายถ้าไม่มีอะไรพวกเราค่อยไปกินเลี้ยงด้วยกันอีกมื้อไหม”

Chinese

冯楠舒露出了微笑，愉快点头，同寝室的五个人立马松了口气，赶忙拉着她坐到中间。

Thai

เฝิงหนานซูเผยรอยยิ้ม พยักหน้าอย่างเบิกบานใจ คนทั้งห้าคนในห้องพักเดียวกันก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที รีบดึงเธอให้มานั่งตรงกลาง

Chinese

寝室的氛围开始热烈起来，银铃般悦耳的笑声不断响起，但冯楠舒还是不擅长于交谈，只是安静聆听。

Thai

บรรยากาศในห้องพักเริ่มคึกคักขึ้น เสียงหัวเราะไพเราะดั่งกระดิ่งเงินดังขึ้นไม่ขาดสาย แต่เฝิงหนานซูก็ยังคงไม่ถนัดในการสนทนา ทำเพียงรับฟังอยู่อย่างเงียบๆ

Chinese

江勤大概是担心她现在的状况，没多久就给她发了QQ消息，问她有没有把东西送出去。

Thai

เจียงฉินคงจะกังวลถึงสถานการณ์ของเธอในตอนนี้ ไม่นานก็ส่งข้อความคิวคิวมาหาเธอ ถามเธอว่าได้เอาของไปแจกหรือยัง

Chinese

冯楠舒给他回了个嗯，然后把目光看向黑漆漆的窗外。

Thai

เฝิงหนานซูตอบกลับเขาไปด้วยคำว่าอืม จากนั้นก็ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด

Chinese

她感觉心口有一丝难言的悸动，和上次的寂寞很像，但仿佛又有所不同。

Thai

เธอรู้สึกถึงความหวั่นไหวที่ยากจะเอ่ยในอก คล้ายกับความเหงาในครั้งก่อนมาก แต่ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่ต่างออกไป

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)