คิดว่าตัวเองเป็นลูกเขยจริงๆ เสียแล้ว
真把自己当姑爷了Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.
Chinese
第337章 真把自己当姑爷了
Thai
บทที่ 337 คิดว่าตัวเองเป็นท่านเขยจริงๆ ไปแล้ว
Chinese
十月一日,黄金周,碧空万里,日暖风和。
Thai
วันที่หนึ่งตุลาคม สัปดาห์ทอง ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอก แดดอุ่นลมสงบ
Chinese
临大的学生基本都会选择在早上时候离校,所以从七点开始,拉行李往外走的身影就持续不断,咕噜噜的轱辘声谱成一首归家的交响曲。
Thai
นักศึกษาของม.หลินชวนโดยพื้นฐานจะเลือกออกจากมหาวิทยาลัยในตอนเช้า ดังนั้นตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าเป็นต้นไป เงาร่างที่ลากกระเป๋าเดินทางมุ่งหน้าออกไปด้านนอกจึงมีให้เห็นไม่ขาดสาย เสียงล้อลากดังกรูดกรอดประสานกันเป็นท่วงทำนองซิมโฟนีแห่งการกลับบ้าน
Chinese
周超是起的最早的那个,收拾好行李后去食堂买了个肉饼,叼在嘴里就去赶车了。
Thai
โจวเชาเป็นคนที่ตื่นเช้าที่สุด หลังจากเก็บกระเป๋าเดินทางเสร็จก็ไปโรงอาหารเพื่อซื้อพายเนื้อชิ้นหนึ่ง คาบไว้ในปากแล้วรีบไปขึ้นรถ
Chinese
任自强随后出发,要送王琳琳去车站。
Thai
เหรินจื้อเฉียงออกเดินทางตามไปติดๆ เพื่อไปส่งหวังหลินหลินที่สถานีรถ
Chinese
曹广宇这次的任务更重,他要跟着丁雪回老家,去刷一波存在感。
Thai
ภารกิจของเฉากว่างอวี่ในครั้งนี้หนักหนากว่า เพราะเขาต้องตามติงเสวี่ยกลับบ้านเกิดไปสร้างตัวตนให้ครอบครัวเธอเห็น
Chinese
另外,208的员工也在群里叽叽喳喳的,有的说自己已经上车了,有的刚到校门口又发现自己忘了带东西,于是急急忙忙地回来取。
Thai
นอกจากนี้ พนักงานของห้อง 208 ก็กำลังคุยจ้อกันในกลุ่ม บางคนบอกว่าตนขึ้นรถแล้ว บางคนเพิ่งถึงหน้าประตูโรงเรียนก็พบว่าลืมเอาของมา จึงต้องรีบร้อนกลับมาเอา
Chinese
“老板,十一快乐,我回家了!”
Thai
“บอส สุขสันต์วันชาติครับ ผมกลับบ้านแล้วนะ!”
Chinese
“技术组全部撤离,拜拜了狗老板,假期快乐。”
Thai
“ทีมเทคนิคถอนกำลังหมดแล้ว บ๊ายบายบอสหมา สุขสันต์วันหยุด”
Chinese
“发财树的可乐瓶我已经准备好了,老板再见。”
Thai
“ขวดโค้กสำหรับต้นไม้นำโชคหนูเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ บอสบ๊ายบาย”
Chinese
江勤迎着晨曦从宿舍出来,回复了一个一路平安,然后接上小富婆,到食堂吃了个饭,顺便等龚叔把车开过来,送她去自己家。
Thai
เจียงฉินก้าวออกจากหอพักท่ามกลางแสงอรุณยามเช้า พิมพ์ตอบกลับไปว่าขอให้เดินทางปลอดภัย จากนั้นก็ไปรับแม่หนูเศรษฐี พาไปกินข้าวที่โรงอาหาร พร้อมกับรอกงซูขับรถมารับเพื่อพาเธอไปส่งที่บ้านของเขา
Chinese
对于江老板来说,这种感觉还是很奇妙的。
Thai
สำหรับเถ้าแก่เจียงแล้ว ความรู้สึกนี้ค่อนข้างมหัศจรรย์ทีเดียว
Chinese
明明大家就是普普通通的同学兼好朋友,怎么你一放假就要往我家跑呢,而且还是因为我的母亲大人想你了,这都是什么复杂的人际关系。
Thai
เห็นได้ชัดว่าพวกเราเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นควบเพื่อนสนิทธรรมดาๆ ทำไมพอถึงวันหยุดทีไรเธอถึงต้องวิ่งไปบ้านฉันทุกที แถมยังเป็นเพราะท่านแม่ของฉันคิดถึงเธออีก นี่มันความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลที่ซับซ้อนอะไรกันเนี่ย
Chinese
“吃饱了没有?”
Thai
“อิ่มหรือยัง”
Chinese
“没饱,还要再喂一口。”冯楠舒张张小嘴儿。
Thai
“ยังไม่อิ่ม ต้องป้อนอีกคำ” เฝิงหนานซูอ้าปากเล็กๆ
Chinese
江勤喂了她一块牛腩:“知道回家怎么跟我妈说了吗?”
Thai
เจียงฉินป้อนเนื้อเปื่อยให้เธอคำหนึ่ง “รู้ใช่ไหมว่าพอกลับไปถึงบ้านแล้วต้องพูดยังไงกับแม่ฉัน”
Chinese
“知道,就说你有很重要的工作要处理,如果她生气,我就嘤她。”
Thai
“รู้ ก็บอกว่านายมีงานสำคัญมากต้องจัดการ ถ้าเธอโกรธ ฉันก็จะอ้อนเธอ”
Chinese
“学会嘤了吗?给我嘤一个看看。”
Thai
“หัดอ้อนเป็นแล้วเหรอ ลองอ้อนให้ฉันดูสักทีซิ”
Chinese
冯楠舒沉默了一下,抿着嘴角开口:“江勤,我还是不会怎么办?”
Thai
เฝิงหนานซูเงียบไปครู่หนึ่ง เม้มมุมปากแล้วเอ่ย “เจียงฉิน ฉันยังทำไม่เป็นเลย จะทำยังไงดี”
Chinese
江勤竖起大拇指:“这句怎么办就够嘤,我妈绝对挡不住。”
Thai
เจียงฉินยกนิ้วโป้งให้ “คำว่าทำยังไงดีประโยคนี้ก็อ้อนพอแล้ว แม่ฉันต้านไม่ไหวแน่นอน”
Chinese
“可我没有嘤。”
Thai
“แต่ฉันไม่ได้อ้อนนะ”
Chinese
“那伱刚刚为什么会这么可爱?”
Thai
“ถ้างั้นเมื่อกี้ทำไมเธอถึงได้น่ารักขนาดนั้นล่ะ”
Chinese
又被夸了可爱,冯楠舒瞬间抿住了小嘴儿:“你再这样我就害羞了,就要忍不住想让你抱,还想叫你哥哥了。”
Thai
พอโดนชมว่าน่ารักอีกครั้ง เฝิงหนานซูก็เม้มปากเล็กๆ ทันที “ถ้านายทำแบบนี้อีกฉันจะเขินแล้วนะ จะอดใจไม่ไหวจนอยากให้นายกอด แล้วก็อยากเรียกนายว่าพี่ชายด้วย”
Chinese
江勤立马举起双手:“我的错我的错,是我孟浪了,对不起了大小姐。”
Thai
เจียงฉินรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นทันที “ฉันผิดเองๆ ฉันใจเร็วด่วนได้ไปหน่อย ขอโทษด้วยครับคุณหนูใหญ่”
Chinese
“我原谅你了,可我还是想让你抱……”
Thai
“ฉันยกโทษให้นายแล้ว แต่ฉันก็ยังอยากให้นายกอดอยู่ดี…”
Chinese
冯楠舒的眼睛像是一汪山泉,清澈透亮,明明坐姿端端正正,还是一脸高冷白富美表情,属于那种走在街上都没人敢有自信去搭讪的人设,偏在他面前想挨抱,杀伤力简直要了命。
Thai
ดวงตาของเฝิงหนานซูราวกับตาน้ำพุบนภูเขา ใสกระจ่างบริสุทธิ์ ทั้งที่ท่านั่งเรียบร้อยสง่างามและยังคงสีหน้าของสาวสวยรวยเสน่ห์ผู้เย็นชา จัดอยู่ในประเภทที่ต่อให้เดินอยู่บนถนนก็ไม่มีใครกล้ามั่นหน้าเข้าไปจีบ แต่กลับอยากให้เขากอดอยู่ตรงหน้าเขา พลังทำลายล้างช่างรุนแรงถึงตายจริงๆ
Chinese
就像是一部喜剧忽然来了个悲剧桥段,简直扎心,就像是此时的高冷富婆,十分动人。
Thai
เหมือนกับละครตลกที่จู่ๆ ก็มีฉากเศร้าโผล่เข้ามา ช่างบาดลึกถึงใจ เช่นเดียวกับแม่หนูเศรษฐีผู้เย็นชาในยามนี้ที่จับใจอย่างยิ่ง
Chinese
现在是早上八点钟,天光大亮,枫树林去不了,207又锁了门,于是在吃过早饭之后,江勤带着冯楠舒去了食堂后面的小巷子,开发了第三块符合好朋友体质的道德洼地。
Thai
ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้า ท้องฟ้าสว่างโร่ ป่าเมเปิลไปไม่ได้ ห้อง 207 ก็ล็อคประตูไว้ ดังนั้นหลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ เจียงฉินจึงพาเฝิงหนานซูไปยังตรอกเล็กๆ ด้านหลังโรงอาหาร เปิดพื้นที่ตกต่ำทางศีลธรรมแห่งที่สามที่สอดคล้องกับสภาพร่างกายของเพื่อนสนิท
Chinese
怀抱着香香软软的少女,江勤的胸口一团舒服,呼吸之间都能嗅到小富婆身上那种清雅的香气,仿佛是从她娇嫩的肌肤里透出来的一样。
Thai
การได้โอบกอดหญิงสาวที่ทั้งหอมและนุ่มนิ่มทำให้แผ่นอกของเจียงฉินรู้สึกสบายอย่างยิ่ง ทุกจังหวะหายใจสามารถสูดดมกลิ่นหอมละมุนบริสุทธิ์บนตัวของแม่หนูเศรษฐี ราวกับกลิ่นนั้นซึมซาบออกมาจากผิวพรรณอันบอบบางของเธอ
Chinese
“冯楠舒,我有件事一直都不敢承认,但是又不得不承认,我好像真的被你拿捏了。”
Thai
“เฝิงหนานซู ฉันมีเรื่องหนึ่งที่ไม่กล้ายอมรับมาตลอด แต่ก็ต้องยอมรับจริงๆ ดูเหมือนฉันจะโดนเธอควบคุมจนอยู่หมัดแล้ว”
Chinese
“没有,我还没有捏。”冯楠舒在他怀里低头,盯着备用手机若有所思。
Thai
“เปล่านะ ฉันยังไม่ได้บีบเลย” เฝิงหนานซูก้มหน้าอยู่ในอ้อมกอดของเขา จ้องมองโทรศัพท์สำรองพลางครุ่นคิด
Chinese
江勤:“?”
Thai
เจียงฉิน “?”
Chinese
半个小时之后,两人从体美楼的小巷子出来,刚巧遇到了正好吃完饭的大一学妹,齐琪和关文思。
Thai
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนเดินออกมาจากตรอกเล็กๆ ข้างตึกศิลปะและพละ ประจวบเหมาะกับเจอรุ่นน้องปีหนึ่งที่เพิ่งกินข้าวเสร็จอย่างฉีฉีและกวนเหวินซือเข้าพอดี
Chinese
上次的迎新晚会散场之后,齐琪第一次感受到了人生的挫败感,所以在见到江勤的时候连招呼都没打就走了,但回去之后她就后悔了,埋怨自己太不成熟。
Thai
หลังจากงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่คราวก่อนเลิก ฉีฉีก็สัมผัสได้ถึงความพ่ายแพ้ในชีวิตเป็นครั้งแรก ดังนั้นตอนที่เจอเจียงฉินเธอจึงเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะทักทาย ทว่าพอกลับไปแล้วเธอก็นึกเสียใจ ตำหนิตัวเองที่ยังไม่เป็นผู้ใหญ่พอ
Chinese
结婚都可以离婚,不是单身又有什么关系?自己何必斩断了和江学长的一切可能性。
Thai
แต่งงานแล้วยังหย่าได้ ไม่ได้โสดแล้วมันจะเกี่ยวอะไรล่ะ เธอจะตัดความเป็นไปได้ทุกอย่างระหว่างตัวเองกับรุ่นพี่เจียงไปทำไมกัน
Chinese
再说了,以她对男生的了解,家花再漂亮也没有野花香啊。
Thai
อีกอย่าง จากความเข้าใจที่เธอมีต่อผู้ชาย ดอกไม้ในบ้านต่อให้สวยแค่ไหนก็ไม่หอมเท่าดอกไม้ป่าหรอก
Chinese
那个冯楠舒的颜值固然高得离谱,但美貌可不是决胜的唯一条件,要不然的话,那些大老板个个都要娶明星了。
Thai
หน้าตาของเฝิงหนานซูคนนั้นอาจจะสวยจนเหลือเชื่อก็จริง แต่ความสวยไม่ใช่เงื่อนไขเดียวในการตัดสินชัยชนะ ไม่อย่างนั้นพวกบอสใหญ่ทั้งหลายคงแต่งงานกับดารากันหมดแล้ว
Chinese
齐琪觉得笑到最后的未必是长得最漂亮的,但一定是手段最高明的。
Thai
ฉีฉีคิดว่าคนที่หัวเราะทีหลังอาจจะไม่ใช่คนที่หน้าตาสวยที่สุด แต่ต้องเป็นคนที่มีชั้นเชิงแพรวพราวที่สุดอย่างแน่นอน
Chinese
所以这一次,齐琪拉着关文思就跑了过来,甜甜地喊了声学长好。
Thai
ดังนั้นในครั้งนี้ ฉีฉีจึงดึงกวนเหวินซือวิ่งตรงเข้ามา แล้วเอ่ยทักทายเสียงหวานว่าสวัสดีค่ะรุ่นพี่
Chinese
“学长你要回家了吗?”
Thai
“รุ่นพี่จะกลับบ้านแล้วเหรอคะ”
Chinese
“还没有,我得先去女生宿舍送人。”
Thai
“ยังเลย ฉันต้องไปส่งคนแถวหอพักหญิงก่อน”
Chinese
“这么巧啊,我们也要回女生宿舍吗,那就一起走吧?”
Thai
“บังเอิญจังเลยค่ะ พวกเราก็จะกลับหอพักหญิงเหมือนกัน งั้นพวกเราเดินไปด้วยกันเลยดีไหมคะ”
Chinese
方向一致,同行就变成了很顺其自然的事情,齐琪一路上都叽叽喳喳的,极力表现出了自己身上的那份天真烂漫和可爱乖巧的一面,完全就是针对男生喜欢的那种类型凹出来的人设。
Thai
ในเมื่อไปทางเดียวกัน การเดินไปด้วยกันจึงกลายเป็นเรื่องที่ลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ฉีฉีพูดจ้อไม่หยุดตลอดทาง พยายามแสดงออกถึงความไร้เดียงสา น่ารัก และเชื่อฟังในตัวออกมาอย่างเต็มที่ ซึ่งเป็นภาพลักษณ์ที่ปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อเจาะกลุ่มผู้ชายโดยเฉพาะ
Chinese
但是,江勤已经见过世界上最可爱的小妖精了,实在get不到这种表演成分居多的可爱。
Thai
ทว่าเจียงฉินเคยเห็นภูติน้อยที่น่ารักที่สุดในโลกมาแล้ว จึงไม่อาจเข้าถึงความน่ารักที่เน้นการแสดงละครแบบนี้ได้จริงๆ
Chinese
可你还别说,齐琪着实是有点能力的,她很快就发现了江学长对自己的可爱并不感冒,于是立马转变了思路,试图以聊天内容吸引对方的注意力。
Thai
แต่ก็ต้องยอมรับว่าฉีฉีมีความสามารถอยู่บ้าง เธอจับสังเกตได้อย่างรวดเร็วว่ารุ่นพี่เจียงไม่ได้สนใจความน่ารักของตน จึงเปลี่ยนแนวคิดในทันที โดยพยายามใช้หัวข้อการสนทนามาดึงดูดความสนใจของอีกฝ่าย
Chinese
而且只要是被她扯起来的话题,不管是校内热点还是校外新闻,基本聊起来就不会冷场。
Thai
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นประเด็นที่เธอหยิบยกขึ้นมาคุย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้อนแรงในมหาวิทยาลัยหรือข่าวด้านนอก พอเริ่มคุยขึ้นมาก็แทบจะไม่มีจังหวะเดดแอร์เลย
Chinese
而且她的话术都非常的张弛有度,不会让你觉得烦躁,更不会让你觉得唐突,着实是有种令人如沐春风的能力在身上。
Thai
อีกทั้งเทคนิคการพูดของเธอยังยืดหยุ่นพอเหมาะพอเจาะ ไม่ทำให้รู้สึกรำคาญใจ และยิ่งไม่ทำให้รู้สึกผลีผลามก้าวก่าย เรียกได้ว่ามีความสามารถที่ทำให้คนรู้สึกสบายใจราวกับต้องสายลมวสันต์จริงๆ
Chinese
如果江勤再年轻二十岁,也许真的会被打动,只是以四十岁的角度来看,他很容易就能确定,这位丢垃圾的学妹不是在和他闲聊,而是带有一定的目的性。
Thai
หากเจียงฉินอายุน้อยกว่านี้สักยี่สิบปี ก็อาจจะหวั่นไหวเข้าจริงๆ ทว่าเมื่อมองจากมุมมองของคนอายุสี่สิบปี เขาสามารถฟันธงได้อย่างง่ายดายว่ารุ่นน้องสาวที่ชอบทิ้งขยะคนนี้ไม่ได้กำลังชวนคุยเล่น แต่มีเป้าหมายแอบแฝงอย่างแน่นอน
Chinese
她这是在做什么?撩我吗?
Thai
ยัยนี่กำลังทำอะไร อ่อยฉันเหรอ
Chinese
这个学妹真是狗胆包天啊,不知道我一辈子的好朋友练过巴西柔道吗?
Thai
รุ่นน้องคนนี้ช่างใจกล้าบ้าบิ่นจริงๆ ไม่รู้หรือไงว่าเพื่อนสนิทชั่วชีวิตของฉันฝึกยูยิตสูบราซิลมาน่ะ
Chinese
江勤转头看向冯楠舒,这丫头虽然还是那副清清冷冷的样子,但握着自己手指的小手明显攥紧了不少,好像有点小醋意。
Thai
เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซู แม้ยัยเด็กคนนี้จะยังคงท่าทีเย็นชาเฉยเมยเหมือนเดิม แต่มือน้อยๆ ที่กุมนิ้วของเขาไว้กลับกระชับแน่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด คล้ายกับกำลังหึงหวงอยู่นิดๆ
Chinese
关文思此时忍不住看了齐琪一眼,心说我这个姐妹儿着实可以,跟着她是真的能学到东西。
Thai
กวนเหวินซือในยามนี้อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองฉีฉี พลางคิดในใจว่าเพื่อนสาวคนนี้ของฉันไม่ธรรมดาจริงๆ ติดตามเธอแล้วได้เรียนรู้อะไรเยอะเลย
Chinese
而齐琪对自己的表现也觉得很满意,觉得学长应该了解到了自己最有趣最生动最温柔的一面。
Thai
ส่วนฉีฉีเองก็รู้สึกพึงพอใจกับผลงานของตัวเองมาก รู้สึกว่ารุ่นพี่น่าจะได้สัมผัสด้านที่น่าสนใจ มีชีวิตชีวา และอ่อนโยนที่สุดของเธอแล้ว
Chinese
这样的一面,总要比他那个一脸高冷,连点微笑都没有女朋友好吧。
Thai
ด้านแบบนี้ย่อมดีกว่าแฟนสาวของเขาที่ตีหน้าเย็นชาไร้รอยยิ้มคนนั้นแน่นอน
Chinese
男生就这样,也许会始于颜值,但最后一定会陷于温柔和有趣。
Thai
ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ อาจจะเริ่มต้นที่หน้าตา แต่สุดท้ายจะต้องตกหลุมพรางความอ่อนโยนและความน่าค้นหาอย่างแน่นอน
Chinese
但很快,她俩就发现江勤和冯楠舒停下了脚步,与此同时,一个带着白手套的人缓缓鞠了个躬,叫了声“大小姐”“江少爷”,简短的两个字让齐琪的声音戛然而止,眼神有些微怔。
Thai
ทว่าไม่นานนัก ทั้งสองคนก็พบว่าเจียงฉินกับเฝิงหนานซูหยุดเดิน ในขณะเดียวกัน ชายผู้สวมถุงมือสีขาวคนหนึ่งก็ค่อยๆ โค้งคำนับ เอ่ยทักทายว่า “คุณหนูใหญ่” “นายน้อยเจียง” คำสั้นๆ ไม่กี่คำทำให้เสียงของฉีฉีชะงักลงทันควัน แววตาแฝงความตกตะลึงไปชั่วขณะ
Chinese
带着小金人的黑色轿车已经在楼下停了好久了,发动机都凉了,高文慧和范淑玲本来就打算蹭车去车站的,也提着行李等了一个多小时。
Thai
รถเก๋งสีดำที่มีสัญลักษณ์คนสีทองจอดอยู่ใต้ตึกมานานมากแล้ว เครื่องยนต์เย็นชืดไปหมด เกาเหวินฮุ่ยกับฟ่านซูหลิงที่ตั้งใจจะติดรถไปสถานีรถอยู่แล้วก็ถือกระเป๋าเดินทางยืนรอนานกว่าหนึ่งชั่วโมงเช่นกัน
Chinese
咱就是说,吃个早饭用的着一个半小时吗?
Thai
จะว่าไปแล้ว กินข้าวเช้าจำเป็นต้องใช้เวลาชั่วโมงครึ่งเลยเหรอ
Chinese
这两个人,绝对干坏事没带我!
Thai
สองคนนี้ต้องแอบไปทำเรื่องไม่ดีโดยไม่ชวนฉันแน่ๆ!
Chinese
高文慧用审视的目光看了过去,发现他们一个高冷如天仙,一个是正派如君子,仿佛真的只是去吃了个早饭,哪怕时间长达一个半小时,那也是清清白白,问心无愧。
Thai
เกาเหวินฮุ่ยใช้สายตาจับผิดมองไป ก็พบว่าคนหนึ่งเย็นชาดุจนางฟ้า ส่วนอีกคนดูเที่ยงธรรมดั่งสุภาพชน ราวกับทั้งคู่แค่ไปกินข้าวเช้ามาจริงๆ ต่อให้เวลาจะยาวนานถึงชั่วโมงครึ่ง แต่ก็ยังคงบริสุทธิ์ผุดผ่องและไม่รู้สึกละอายใจใดๆ
Chinese
“小心点坐啊,这可是豪车,别给坐坏了!”江勤嚣张的不行。
Thai
“นั่งระวังๆ หน่อยล่ะ นี่มันรถหรูนะ อย่าทำพังเชียว!” เจียงฉินวางท่าอวดดีสุดขีด
Chinese
高文慧没想到等了一个小时对方张嘴就是狗话,立马叉起腰:“明明是好朋友,管的倒是够宽的,这不是楠舒家的车吗,你急什么?难道……你们刚才已经越界了?”
Thai
เกาเหวินฮุ่ยไม่คิดเลยว่าการยืนรอมาหนึ่งชั่วโมงจะได้รับคำพูดหมาๆ แบบนี้ตอบกลับมา เธอเท้าสะเอวทันที “ทั้งที่เป็นแค่เพื่อนสนิท แต่ยุ่งเรื่องคนอื่นเก่งจริงนะ นี่มันรถของบ้านหนานซูไม่ใช่เหรอ นายจะร้อนรนทำไม หรือว่า…เมื่อกี้พวกนายล้ำเส้นกันไปแล้ว”
Chinese
“什么越界?你一个女大学生怎么满嘴黄梗呢,我是怕冯楠舒和龚叔不好意思说,所以就替他们说了。”
Thai
“ล้ำเส้นอะไรกัน เป็นนักศึกษาสาวแท้ๆ ทำไมในหัวมีแต่มุกทะลึ่งล่ะ ฉันกลัวว่าเฝิงหนานซูกับกงซูจะเกรงใจไม่กล้าพูด ก็เลยพูดแทนพวกเขาต่างหาก”
Chinese
“你还是个好人嘞。”
Thai
“นายช่างเป็นคนดีจังเลยนะ”
Chinese
范淑玲赶紧打断了两人的对话:“行了行了,都少说两句吧,待会儿赶不上车了。”
Thai
ฟ่านซูหลิงรีบขัดบทสนทนาของทั้งสองคน “พอเถอะๆ พูดกันคนละคำสองคำเดี๋ยวก็ตกรถกันพอดี”
Chinese
高文慧哦了一声,坐进去之后伸手去拉车门,结果没把握好力度,关的还挺响的。
Thai
เกาเหวินฮุ่ยส่งเสียงอ้อ พอเข้าไปนั่งแล้วก็เอื้อมมือไปดึงประตูปิด ทว่ากะแรงไม่พอดี เสียงปิดประตูจึงดังลั่นทีเดียว
Chinese
龚叔犹豫了一下,转过头幽幽地开口:“高小姐,您小心一点,姑爷刚才说了,不让坐坏了。”
Thai
กงซูลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหันหน้ากลับมาแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “คุณเกาครับ ระวังหน่อยนะครับ ท่านเขยเพิ่งสั่งไว้ว่าอย่าทำพัง”
Chinese
“?”
Thai
“?”
Chinese
高文慧和范淑玲愣了一下,转头去看冯楠舒,发现冯楠舒正一脸赞同地轻轻点了点头。
Thai
เกาเหวินฮุ่ยกับฟ่านซูหลิงชะงักไปครู่หนึ่ง หันไปมองเฝิงหนานซู ก็พบว่าเฝิงหนานซูกำลังพยักหน้าเบาๆ ด้วยสีหน้าเห็นพ้องอย่างยิ่ง
Chinese
怪不得江勤这么嚣张啊,感情人家司机已经先一步叫上姑爷了!
Thai
มิน่าล่ะเจียงฉินถึงได้อวดดีขนาดนี้ ที่แท้คนขับรถของเขาก็เรียกท่านเขยนำหน้าไปก่อนแล้ว!
Chinese
“龚叔。”
Thai
“กงซู”
Chinese
“怎么了高小姐?”
Thai
“มีอะไรหรือครับคุณเกา”
Chinese
高文慧从口袋里掏出了手机:“没想到你也是磕学家啊,我有个群你要不要进?”
Thai
เกาเหวินฮุ่ยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า “นึกไม่ถึงเลยว่าลุงก็เป็นสายจิ้นเหมือนกัน หนูมีกลุ่มอยู่กลุ่มหนึ่ง ลุงอยากเข้าไหม”
Chinese
“……”
Thai
“…”
Chinese
目送着劳斯莱斯远去,江勤掏出手机,给老妈编辑了一条短信,内容大概是这个假期太忙,来不及回家了,但是送了个礼物回去,大概要下午到。
Thai
เจียงฉินมองส่งรถโรลส์-รอยซ์แล่นไกลออกไป ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพิมพ์ข้อความส่งหาแม่ เนื้อความประมาณว่าวันหยุดนี้งานยุ่งมาก คงกลับบ้านไม่ทันแล้ว แต่ได้ส่งของขวัญชิ้นหนึ่งกลับไป น่าจะถึงช่วงบ่าย
Chinese
但是他没有直接发出去,而是设了个两点的定时发送,这样一来,就算老妈想打电话训他也找不到他了。
Thai
ทว่าเขาไม่ได้ส่งออกไปทันที แต่ตั้งเวลาส่งไว้ตอนบ่ายสองโมง ด้วยวิธีนี้ ต่อให้แม่คิดจะโทรมาอบรมเขาก็ติดต่อเขาไม่ได้แล้ว
Chinese
这,就是智慧!
Thai
นี่แหละคือสติปัญญา!
Chinese
江勤收起手机,迈步离开了金融学院的女生宿舍,打算回去补个觉,下午直接奔机场。
Thai
เจียงฉินเก็บโทรศัพท์ ก้าวเดินออกจากหอพักหญิงคณะการเงิน ตั้งใจจะกลับไปนอนเอาแรง แล้วตอนบ่ายค่อยตรงไปสนามบินทันที
Chinese
“齐琪?”
Thai
“ฉีฉี”
Chinese
“啊?”
Thai
“ฮะ”
Chinese
关文思咳嗽一声:“咱们回宿舍吧,下午还得坐火车呢,你东西不是还没收拾?”
Thai
กวนเหวินซือกระแอมเบาๆ “พวกเรากลับหอกันเถอะ ตอนบ่ายยังต้องขึ้นรถไฟอีก ข้าวของของเธอยังไม่ได้เก็บไม่ใช่เหรอ”
Chinese
“嗯,走吧。”齐琪抿了下嘴角。
Thai
“อื้อ ไปสิ” ฉีฉีเม้มมุมปาก
Chinese
眼见着闺蜜的表情有些沮丧,关文思没敢说话,一路跟着回了宿舍,然后就开始收拾自己的东西。
Thai
เมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนสนิทดูหดหู่ กวนเหวินซือจึงไม่กล้าพูดอะไร เดินตามกลับหอพักไปตลอดทาง จากนั้นก็เริ่มเก็บข้าวของของตัวเอง
Chinese
等到关文思收拾完之后,一转头,发现齐琪根本没收拾什么,而是一直趴在桌子上,表情委屈的厉害。
Thai
พอกวนเหวินซือเก็บของเสร็จ หันกลับไปมอง ก็พบว่าฉีฉีไม่ได้เก็บอะไรเลยสักนิด แต่เอาแต่นอนฟุบอยู่กับโต๊ะ สีหน้าเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจอย่างยิ่ง
Chinese
是,手段高明在一定程度上确实可以取胜,甚至也很有可能战胜颜值,但是人家的圈层和自己的明显不同啊,你连人家的圈子都挤不进去,想那些有的没的又有什么用。
Thai
ใช่แล้ว การมีชั้นเชิงแพรวพราวในระดับหนึ่งสามารถเอาชนะได้จริงๆ หรืออาจจะถึงขั้นเอาชนะเรื่องหน้าตาได้ด้วยซ้ำ ทว่าแวดวงสังคมของเขากับเธอมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ขนาดวงการของเขายังแทรกตัวเข้าไปไม่ได้ จะไปคิดเรื่องเพ้อเจ้อพวกนั้นให้ได้อะไรขึ้นมา
Chinese
奥迪够吸引人的了吧?可冯学姐坐的是劳斯莱斯啊。
Thai
อาวดี้ดึงดูดใจพอแล้วใช่ไหม แต่รุ่นพี่เฝิงนั่งโรลส์-รอยซ์เชียวนะ
Chinese
说实话,关文思其实也被吓了一跳。
Thai
พูดตามตรง กวนเหวินซือเองก็ตกใจไม่น้อยเช่นกัน
Chinese
原本觉得江勤开奥迪上学就够离谱的了,没想到冯学姐是坐劳斯莱斯还带司机的,简直就像是带着冷兵器去决斗,却发现对方掏出了机关枪,而且还是镶钻的。
Thai
ตอนแรกคิดว่าการที่เจียงฉินขับอาวดี้มาเรียนก็เหลือเชื่อมากพอแล้ว นึกไม่ถึงว่ารุ่นพี่เฝิงจะนั่งโรลส์-รอยซ์แถมยังมีคนขับรถให้อีก ช่างเหมือนกับการพกอาวุธโบราณไปดวล แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายควักปืนกลออกมา แถมยังเป็นปืนกลฝังเพชรเสียด้วย
Chinese
突突突突突突……
Thai
ปังๆๆๆๆๆๆ…
Chinese
突突突突……
Thai
ปังๆๆๆๆ…
Chinese
(本章完)
Thai
(จบบทนี้)