ต่อไปนี้กินทุกวัน

Chinese

第410章 以后天天吃

Thai

บทที่ 410 วันหน้าจะกินทุกวัน

Chinese

翌日清晨，太阳从地平线升起，薄薄的晨曦洒落，将露台下的湖面照射的波光粼粼，与金黄色的秋叶交相辉映。

Thai

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า แสงอรุณจางๆ สาดส่องกระทบผิวน้ำในทะเลสาบใต้ระเบียงจนเป็นประกายระยิบระยับ ล้อไปกับใบไม้ร่วงสีเหลืองทองของฤดูใบไม้ร่วง

Chinese

熬了一夜的大学生们人都木了，有一部分人直呼要命，想要立马回学校补觉，耶稣都拦不住。

Thai

เหล่านักศึกษาที่โต้รุ่งมาทั้งคืนต่างพากันเบลอไปหมด บางคนถึงกับร้องว่าไม่ไหวแล้ว อยากจะรีบกลับมหาวิทยาลัยไปนอนชดเชย ต่อให้พระเยซูก็รั้งไม่อยู่

Chinese

但还有一部分有对象的，死活要去游乐场，简直像是不要命了一样。

Thai

แต่ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่มีคู่แล้ว ยืนกรานจะไปสวนสนุกให้ได้ ราวกับไม่รักชีวิตอย่างไรอย่างนั้น

Chinese

毕竟，哪个男人会承认自己不行呢？

Thai

ยังไงเสีย ผู้ชายคนไหนจะยอมรับว่าตัวเองไม่ไหวกันล่ะ?

Chinese

尤其是那些处于暗恋期的男男女女，能约出来玩一次不容易，当然不想这么快就回去。

Thai

โดยเฉพาะหนุ่มสาวที่อยู่ในช่วงแอบชอบ การจะนัดออกมาเที่ยวด้วยกันได้สักครั้งไม่ใช่เรื่องง่าย ย่อมไม่อยากรีบกลับเร็วขนาดนี้

Chinese

他们都打算趁着中秋节趁热打铁，玩个跳楼机，到时候把女孩的鞋甩掉了，说不定还能背一下，肢体接触不就有了嘛？肢体接触一有，很多事情就会自然地朝着暧昧方向前进。

Thai

พวกเขาล้วนตั้งใจจะอาศัยเทศกาลไหว้พระจันทร์นี้ตีเหล็กตอนร้อน ไปเล่นเครื่องเล่นดิ่งพสุธา ถึงตอนนั้นหากรองเท้าของฝ่ายหญิงหลุดกระเด็น ไม่แน่ว่าอาจจะได้แบกเธอขึ้นหลัง สัมผัสทางกายก็เกิดขึ้นแล้วไม่ใช่หรือ? พอมีสัมผัสทางกาย เรื่องราวมากมายก็ย่อมพัฒนาไปในทิศทางที่คลุมเครือหวานชื่นอย่างเป็นธรรมชาติ

Chinese

江勤倒是没那么拼，而且小富婆也不喜欢游乐园，于是他就把车留在了企业家俱乐部，直接打车带冯楠舒回了学校。

Thai

เจียงฉินไม่ได้โหมขนาดนั้น อีกอย่างแม่หนูเศรษฐีก็ไม่ชอบสวนสนุก ดังนั้นเขาจึงทิ้งรถไว้ที่สโมสรนักธุรกิจ แล้วเรียกแท็กซี่พาเฝิงหนานซูกลับมหาวิทยาลัยโดยตรง

Chinese

“回去乖乖睡觉。”

Thai

“กลับไปนอนให้เรียบร้อยนะ”

Chinese

“知道了哥哥。”

Thai

“เข้าใจแล้ว พี่ชาย”

Chinese

熬了一晚上，小富婆已经困的有点迷糊了，目送江勤离开之后就哒哒哒地回了宿舍，却没有立即上床，而是换掉衣服后坐到桌前，用下巴枕在胳膊上，看着摆在墙角的东西。

Thai

หลังจากอดนอนมาทั้งคืน แม่หนูเศรษฐีก็ง่วงจนสะลึมสะลือไปหมดแล้ว หลังจากมองส่งเจียงฉินจากไป เธอก็เดินก้าวเท้าดึกดักๆ กลับหอพัก ทว่าเธอกลับไม่ได้ขึ้นเตียงทันที แต่เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมานั่งหน้าโต๊ะ เอาคางเกยไว้บนแขน มองดูสิ่งของที่วางอยู่ตรงมุมกำแพง

Chinese

有写着江勤名字的七色奶茶杯，写着老婆喝水的保温杯，还有笔筒里像猫咪一样的伸缩笔，喜甜奶茶卡上两个小人，还有拼团宣传彩页上的两个拟态好朋友。

Thai

มีทั้งแก้วชานมเจ็ดสีที่เขียนชื่อของเจียงฉิน แก้วเก็บความเย็นที่เขียนว่า 'ภรรยาดื่มน้ำ' ปากกายืดหดได้รูปแมวในกระบอกใส่ปากกา ตัวการ์ตูนสองตัวบนการ์ดชานมสี่เถียน รวมถึงเพื่อนสนิทสองตัวบนใบปลิวประชาสัมพันธ์ของพินถวน

Chinese

她的睫毛轻颤着，眼角逐渐失焦点，只剩下大狗熊在脑子里爬来爬去。

Thai

ขนตาของเธอสั่นไหวเบาๆ แววตาเริ่มพร่าเลือนไร้จุดโฟกัส หลงเหลือเพียงเจ้าหมีตัวใหญ่ที่คลานไปมาอยู่ในหัว

Chinese

江勤江勤江勤……

Thai

เจียงฉิน เจียงฉิน เจียงฉิน…

Chinese

冯楠舒伸手按住那只自动笔，把小猫头按下去，然后一松手，就见它啪一声弹了起来。

Thai

เฝิงหนานซูยื่นมือออกไปกดปากกาแท่งนั้น กดหัวลูกแมวลงไป พอยื่นมือปล่อย มันก็ดีดผึงขึ้นมาส่งเสียงดังแป๊ก

Chinese

正在此时，高文慧推门回了宿舍，身上还背着一大堆的东西。

Thai

ในเวลานั้นเอง เกาเหวินฮุ่ยก็ผลักประตูเดินกลับเข้ามาในห้องพัก บนหลังยังสะพายของพะรุงพะรังกองโต

Chinese

她姨妈住在隔壁市，这次中秋去了姨妈家过，直到现在才回来，因为带回来的东西太多，整个人都有点虚脱。

Thai

ป้าของเธออาศัยอยู่เมืองข้างๆ เทศกาลไหว้พระจันทร์ครั้งนี้จึงไปฉลองที่บ้านป้า เพิ่งจะกลับมาถึงเอาป่านนี้ เนื่องจากของที่ขนกลับมาเยอะเกินไป ทั้งตัวจึงแทบหมดเรี่ยวแรง

Chinese

但她还不知道，就是因为自己去走了一趟亲戚，结果就错过了一场里程碑式的高甜。

Thai

แต่เธอยังไม่รู้เลยว่า เพียงเพราะตัวเองไปเยี่ยมญาติเที่ยวนี้ ส่งผลให้ต้องพลาดความหวานระดับหมุดหมายประวัติศาสตร์ไปเสียแล้ว

Chinese

“楠舒，我在我姨妈家里吃了一种巨好吃的月饼，软软糯糯的，吃到嘴里像是要化了一样，完全改变了我对月饼的刻板印象。”

Thai

“หนานซู ฉันได้กินขนมไหว้พระจันทร์ที่อร่อยสุดยอดมาจากบ้านป้าด้วย ทั้งนุ่มทั้งหนึบ กินเข้าไปแล้วเหมือนจะละลายในปาก เปลี่ยนภาพจำเดิมๆ ของฉันที่มีต่อขนมไหว้พระจันทร์ไปหมดเลย”

Chinese

冯楠舒呆呆地看她一眼，然后又枕回了胳膊上：“我也是。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเธออย่างเหม่อลอยแวบหนึ่ง ก่อนจะเกยคางกลับลงบนแขนตามเดิม “ฉันก็เหมือนกัน”

Chinese

“诶，你也吃这种月饼了嘛？听说内地很难买到的。”高文慧有些惊讶。

Thai

“เอ๊ะ เธอก็ได้กินขนมไหว้พระจันทร์แบบนี้เหมือนกันเหรอ ได้ยินว่าในแผ่นดินใหญ่หาซื้อยากมากเลยนะ” เกาเหวินฮุ่ยประหลาดใจเล็กน้อย

Chinese

“反正就是吃了，甜甜的，我以后要天天吃。”

Thai

“ช่างเถอะ ก็คือกินแล้ว หวานมาก วันหน้าฉันจะกินทุกวันเลย”

Chinese

冯楠舒呢喃一声，拍拍口袋，里面还有昨晚没吃完的月饼。

Thai

เฝิงหนานซูพึมพำเสียงเบาแล้วตบกระเป๋าเสื้อเบาๆ ข้างในยังมีขนมไหว้พระจันทร์ที่กินไม่หมดเมื่อคืนนี้อยู่

Chinese

高文慧眯起眼睛看了冯楠舒半晌，最后瘪瘪嘴，心说那月饼肯定是江勤给她吃的，因为只要是他给的，就算再不好吃也是天下第一好吃，毕竟冯楠舒是个老公奴。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหรี่ตามองเฝิงหนานซูอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เบะปาก คิดในใจว่าขนมไหว้พระจันทร์นั่นต้องเป็นเจียงฉินเอาให้เธอกินแน่ๆ เพราะขอเพียงเป็นของที่เขาให้ ต่อให้ไม่อร่อยแค่ไหนก็อร่อยที่สุดในใต้หล้าอยู่ดี ยังไงเสียเฝิงหนานซูก็เป็นทาสสามีนี่นา

Chinese

爱嗑糖的慧慧子通过片面的信息，准确分析出了月饼的来源，却没想到冯楠舒吃的那个“月饼”不但甜甜的，而且还会说狗话嘞。

Thai

ฮุ่ยฮุ่ยจื่อผู้คลั่งไคล้การจิ้นฟินหวานวิเคราะห์ที่มาของขนมไหว้พระจันทร์ได้อย่างแม่นยำจากข้อมูลเพียงผิวเผิน แต่กลับคาดไม่ถึงว่า “ขนมไหว้พระจันทร์” ที่เฝิงหนานซูกินเข้าไปนั้น นอกจากจะหวานแล้ว ยังพูดภาษาหมาได้ด้วยนะ

Chinese

比如：你工资没了！

Thai

อย่างเช่น เงินเดือนของเธอหายไปแล้ว!

Chinese

与此同时，江勤也哈欠连天地回到了宿舍，直接脱了衣服，上床补了个觉，再睁眼就是下午了。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินก็หาวหวอดๆ เดินกลับมาถึงหอพัก เขาถอดเสื้อผ้าทันทีแล้วปีนขึ้นเตียงนอนชดเชย พอลืมตาขึ้นมาอีกทีก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว

Chinese

秋日的日光通过窗棂撒入室内，营造出了半明半暗的恍惚感，让江老板有点分不清是早上还是下午。

Thai

แสงแดดในฤดูใบไม้ร่วงสาดส่องผ่านโครงหน้าต่างเข้ามาในห้อง สร้างบรรยากาศสลัวๆ กึ่งสว่างกึ่งมืดจนชวนให้รู้สึกงุนงง ทำให้เถ้าแก่เจียงแยกไม่ออกไปชั่วขณะว่าเป็นตอนเช้าหรือตอนบ่ายกันแน่

Chinese

“好久没这么熬夜了，我都看到我太奶了……”

Thai

“ไม่ได้โต้รุ่งแบบนี้มานานแล้ว ฉันเกือบจะเห็นคุณทวดแล้วเชียว…”

Chinese

江勤拍拍脑袋下了床，到阳台洗了把脸，并把窗户开了条缝，等清醒了一些后就登陆了内部管理系统，刷了一下任务库。

Thai

เจียงฉินตบศีรษะเบาๆ ก่อนจะลงจากเตียง เดินไปล้างหน้าที่ระเบียงและแง้มหน้าต่างไว้ช่องหนึ่ง พอรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาบ้างแล้วก็ล็อกอินเข้าสู่ระบบจัดการภายในเพื่อรีเฟรชคลังภารกิจดู

Chinese

然后他就发现自己的待确认栏里有一条谭青提交的文件，打开之后是一张图片，上面写着“团购行业交流大会邀请函”，时间是2010年9月24号，地点在沪上。

Thai

จากนั้นเขาก็พบว่าในช่องรอยืนยันของตัวเองมีเอกสารฉบับหนึ่งที่ถานชิงส่งเข้ามา เมื่อเปิดออกดูก็เป็นรูปภาพใบหนึ่ง ด้านบนเขียนว่า “จดหมายเชิญเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอุตสาหกรรมรวมกลุ่มซื้อ” กำหนดการคือวันที่ 24 กันยายน 2010 สถานที่คือเซี่ยงไฮ้

Chinese

根据为数不多的信息来看，这个交流会的主办方是拉手网，承办方是一家不知名的会展公司，为期三天两夜，包吃包住。

Thai

เมื่อดูจากข้อมูลอันน้อยนิด ผู้จัดงานประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในครั้งนี้คือเว็บไซต์ลาโส่ว ผู้รับจัดงานคือบริษัทจัดนิทรรศการที่ไม่คุ้นชื่อแห่งหนึ่ง มีกำหนดระยะเวลาสามวันสองคืน รวมค่าอาหารและที่พัก

Chinese

其实所谓的交流大会，交流不是目的，出风头才是目的。

Thai

อันที่จริงสิ่งที่เรียกว่าการประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นนั้น การแลกเปลี่ยนไม่ใช่จุดประสงค์ การอวดโอ้อวดเบ่งต่างหากที่เป็นจุดประสงค์ที่แท้จริง

Chinese

拉手网估计是想借此机会，向业内展现自己的号召力和格局，通过公开会议的方式坐实自己团购网第一巨头的位置，为后期的大规模融资打下坚实的基础。

Thai

เว็บไซต์ลาโส่วคงอยากจะอาศัยโอกาสนี้แสดงพลังการดึงดูดและวิสัยทัศน์ของตนเองให้คนในวงการได้ประจักษ์ ตอกย้ำตำแหน่งยักษ์ใหญ่อันดับหนึ่งแห่งวงการเว็บรวมกลุ่มซื้อผ่านการประชุมสาธารณะ เพื่อวางรากฐานอันมั่นคงสำหรับการระดมทุนมหาศาลในภายภาคหน้า

Chinese

当然了，光闷头做生意也没什么意思，估计还要开会装逼什么的。

Thai

แน่นอนว่า เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำธุรกิจอย่างเดียวก็คงไม่น่าสนใจเท่าไร คงกะจะเปิดประชุมเพื่อโอ้อวดสร้างภาพด้วยนั่นแหละ

Chinese

江勤思索半晌，然后拿起手机打给了谭青，说他明天到沪上，要去看看这个交流大会想要交流什么。

Thai

เจียงฉินใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือโทรหาถานชิง บอกว่าพรุ่งนี้เขาจะไปถึงเซี่ยงไฮ้ จะลองไปดูเสียหน่อยว่าการประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นนี้อยากจะแลกเปลี่ยนเรื่องอะไรกันแน่

Chinese

“来活了，请假去喽！”

Thai

“มีงานเข้าแล้ว ไปลากิจดีกว่า!”

Chinese

简单地洗了个脸，江勤就离开了宿舍，吭哧吭哧地跑到了张柏青的办公室。

Thai

หลังจากล้างหน้าล้างตาอย่างง่ายๆ เจียงฉินก็ออกจากหอพัก วิ่งกระหืดกระหอบไปยังห้องทำงานของจางไป่ชิง

Chinese

听到江勤说要请假，张柏青一脸诧异：“你连课都不上，竟然还会请假？”

Thai

เมื่อได้ยินเจียงฉินบอกว่าจะมาขอลากิจ จางไป่ชิงก็ทำสีหน้าประหลาดใจ “แม้แต่เรียนนายยังไม่มาเข้าเรียนเลย นี่ยังจะรู้จักลากิจอีกเหรอ”

Chinese

“上不上课是一回事，请不请假又是另一回事，我始终记得我是一名光荣的临川大学生，在学校里怎么都行，但既然要出去，还是得服从学校安排。”

Thai

“จะเข้าเรียนหรือไม่เป็นเรื่องหนึ่ง จะลากิจหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งครับ ผมระลึกอยู่เสมอว่าผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยหลินชวนผู้น่าภาคภูมิใจ อยู่ในมหาวิทยาลัยจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่ในเมื่อจะต้องออกไปข้างนอก ก็ย่อมต้องปฏิบัติตามระเบียบของมหาวิทยาลัยครับ”

Chinese

张柏青听的头皮都麻了：“伱要早生三十年，我估计我都当不上这个副校长。”

Thai

จางไป่ชิงฟังจนรู้สึกขนลุกซู่ “ถ้านายเกิดเร็วกว่านี้สักสามสิบปี ฉันว่าฉันคงไม่ได้นั่งตำแหน่งรองอธิการบดีนี้หรอก”

Chinese

江勤摇摇头：“当校长不赚钱，早生三十年我就去倒腾罐头换飞机的事情去了，那才带劲。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้า “เป็นอธิการบดีไม่เห็นได้เงินเลยครับ ถ้าเกิดเร็วกว่านี้สามสิบปี ผมคงไปวิ่งเต้นเอาปลากระป๋องไปแลกเครื่องบินแล้ว แบบนั้นถึงจะสะใจ”

Chinese

“请假去做什么？”

Thai

“ลากิจไปทำอะไรล่ะ”

Chinese

江勤也没有隐瞒的必要了，反正拼团美食节已经暴露在公众视野当中了，于是直接开口：“我要去沪上参加一个团购行业交流大会。”

Thai

เจียงฉินไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป อย่างไรเสียเทศกาลอาหารพินถวนก็ปรากฏสู่สายตาสาธารณชนแล้ว จึงเอ่ยปากบอกไปตรงๆ “ผมจะไปเซี่ยงไฮ้เพื่อเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอุตสาหกรรมรวมกลุ่มซื้อครับ”

Chinese

张柏青愣了一下，忍不住扬起嘴角：“我就知道你小子闲不住，金麟岂是池中物，一遇风云便化龙！”

Thai

จางไป่ชิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก “ฉันรู้อยู่แล้วว่าเจ้าเด็กอย่างนายไม่มีทางอยู่นิ่ง เกล็ดทองมิใช่สิ่งของในสระ เมื่อพบลมเมฆาจักกลายร่างเป็นมังกร!”

Chinese

“快别说些顺口溜了张校，赶紧批条子吧，还得收拾衣服去。”

Thai

“อย่าเพิ่งท่องกลอนเลยครับท่านรองฯ จาง รีบอนุมัติใบลาให้ผมเถอะ ผมยังต้องไปเก็บเสื้อผ้าอีก”

Chinese

“需要几天？”

Thai

“ต้องใช้เวลากี่วัน”

Chinese

江勤盘算了一下：“开会需要三天，算上来回，大概需要个五天左右的时间。”

Thai

เจียงฉินลองคำนวณดู “ประชุมสามวัน ถ้ารวมเวลาไปกลับด้วย ก็น่าจะประมาณห้าวันครับ”

Chinese

张柏青伸手给他批了个条子，卡上公章递过去：“穿西服去，打个好看的领带，记得多拍点照片，留作宣传材料。”

Thai

จางไป่ชิงยื่นมือไปเซ็นอนุมัติใบลาให้ ประทับตราทางการแล้วส่งให้เขา “ใส่สูทไปด้วยล่ะ ผูกเนกไทให้ดูดี จำไว้ว่าถ่ายรูปมาเยอะๆ จะได้เก็บไว้เป็นสื่อประชาสัมพันธ์”

Chinese

“保证完成任务。”

Thai

“รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จครับ”

Chinese

离开了张柏青的办公室，江勤又掏出手机给吕光荣打了个电话，告知了自己即将请假出差的消息。

Thai

เมื่อเดินออกจากห้องทำงานของจางไป่ชิง เจียงฉินก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรหาลวี่กวงหรง แจ้งข่าวเรื่องที่ตนเองกำลังจะลากิจไปทำงานต่างเมือง

Chinese

就像他对张柏青说的那样，在学校里不上课是一回事儿，但是离校又是另一回事儿了，老吕怎么说也是自己的导员，直接请假五天还是有必要跟他知会一声的。

Thai

เหมือนอย่างที่เขาพูดกับจางไป่ชิง การไม่เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเป็นเรื่องหนึ่ง ทว่าการออกจากมหาวิทยาลัยก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง อย่างไรเสียเหล่าลวี่ก็เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของตน การจะลากิจยาวห้าวันจึงจำเป็นต้องบอกกล่าวให้เขารับรู้ไว้สักหน่อย

Chinese

吕光荣此时正在办公室里收拾东西，各种文件摆了一桌，听到“路边的野花你不要采”之后翻了好久，才从一堆旧报纸下面翻出了自己的手机。

Thai

ขณะนี้ลวี่กวงหรงกำลังเก็บข้าวของอยู่ในห้องทำงาน เอกสารนานาชนิดวางเกลื่อนเต็มโต๊ะ พอได้ยินเสียงเพลงเรียกเข้า ‘ดอกไม้ริมทางเจ้าอย่าเด็ด’ เขาก็รื้อหาอยู่นาน กว่าจะคุ้ยโทรศัพท์มือถือออกมาจากใต้กองหนังสือพิมพ์เก่าๆ ได้

Chinese

得知江勤要请假五天的消息，老吕嗯了一声，让他出门在外多加小心，遇到难事量力而行。

Thai

เมื่อทราบเรื่องที่เจียงฉินจะลากิจห้าวัน เหล่าลวี่ก็ตอบรับในลำคอ กำชับให้เขาเดินทางไกลด้วยความระมัดระวัง หากพบเจอปัญหาข้อยุ่งยากก็ให้ทำตามกำลัง

Chinese

电话挂断之后，办公室里的老师都忍不住转头看向了他，眼神里充满了惊讶。

Thai

หลังจากวางสายไปแล้ว บรรดาอาจารย์ในห้องทำงานต่างก็อดไม่ได้ที่จะหันมามองเขา สายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

Chinese

“你们班江勤现在可是市里的大红人了，上新闻都是市领导陪同的，他出个差还得给你报备一下啊？”

Thai

“เจียงฉินห้องคุณตอนนี้นี่เป็นคนดังระดับเมืองแล้วนะ ออกข่าวแต่ละทีก็มีผู้นำระดับเมืองคอยประกบ เขาจะไปทำงานต่างเมืองยังต้องมารายงานคุณด้วยเหรอ”

Chinese

“是啊，江勤不管成为了谁，都是我的学生嘛，而且这小子一直都知书达理的，很懂什么叫尊师重道。”

Thai

“ใช่แล้วล่ะ ไม่ว่าเจียงฉินจะกลายเป็นใคร เขาก็เป็นลูกศิษย์ของผมอยู่ดี อีกอย่างเจ้าเด็กคนนี้ก็มีสัมมาคารวะมาโดยตลอด รู้จักให้ความเคารพครูอาจารย์เป็นอย่างดี”

Chinese

吕光荣风轻云淡地继续收拾着东西，收获了一堆羡慕的眼光。

Thai

ลวี่กวงหรงเก็บข้าวของต่อไปอย่างสบายอกสบายใจ พลางรับสายตาอิจฉาชื่นชมมาเป็นกอง

Chinese

江勤这个家伙，做生意的手段先不论，但就是细节处让人觉得很舒服。

Thai

เจ้าเด็กเจียงฉินคนนี้ ไม่ต้องพูดถึงชั้นเชิงในการทำธุรกิจหรอก แต่แค่เรื่องรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ก็ทำให้คนรู้สึกสบายใจและประทับใจมากแล้ว

Chinese

以他现在的身份，院里都没有什么资格直接管他了，就算临大想安排他做点什么，那也得是校级领导亲自找他的。

Thai

ด้วยสถานะของเขาในตอนนี้ แม้แต่ระดับคณะก็ไม่มีสิทธิ์จะมาสั่งการเขาโดยตรงแล้ว ต่อให้ม.หลินชวนอยากจะจัดแจงให้เขาทำอะไร ก็ต้องเป็นผู้นำระดับมหาวิทยาลัยที่มาพบเขาด้วยตนเอง

Chinese

就像这个电话一样，压根没提请假的事情，那就说明江勤的假早就请完了，之所以给他打个电话，那真的就是心里有自己，特地说一句。

Thai

เหมือนอย่างโทรศัพท์สายนี้ เขาไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องการขอลากิจเลยแม้แต่น้อย นั่นย่อมแสดงว่าการลากิจของเจียงฉินเสร็จสิ้นเรียบร้อยไปนานแล้ว เหตุผลที่โทรมาหาเขาก็เป็นเพราะในใจยังเห็นความสำคัญของเขา จึงโทรมาบอกเป็นพิเศษ

Chinese

对比两年前，他感觉江勤的手段更自然了，更不露痕迹了，更春风化雨暖入心了。

Thai

เมื่อเทียบกับเมื่อสองปีก่อน เขารู้สึกว่าวิธีการของเจียงฉินดูเป็นธรรมชาติยิ่งขึ้น แนบเนียนไร้ร่องรอยยิ่งขึ้น และนุ่มนวลอบอุ่นซาบซึ้งใจยิ่งกว่าเดิม

Chinese

吕光荣忍不住想起了那个关于渔民不会吃螃蟹的故事，心说就是因为这样的天赋，人家来学校不到两年就直升主任了啊，这是他羡慕不来的，谁让他没这种长袖善舞的能力呢。

Thai

ลวี่กวงหรงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องเล่าเกี่ยวกับชาวประมงที่กินปูไม่เป็น ในใจคิดว่าก็เพราะพรสวรรค์แบบนี้แหละ อีกฝ่ายมาอยู่มหาวิทยาลัยไม่ถึงสองปีก็ได้เลื่อนขั้นเป็นผู้อำนวยการโดยตรงแล้ว นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจริษยาได้เลย ใครใช้ให้เขาไม่มีความสามารถในการเข้าสังคมเก่งกาจและพลิกแพลงได้รอบด้านแบบนั้นกันเล่า

Chinese

老吕满脸感怀，然后把东西都装进箱子里：“各位老师，我就先走了。”

Thai

เหล่าลวี่มีสีหน้าซาบซึ้งใจอย่างล้นพ้น จากนั้นก็เก็บข้าวของทั้งหมดลงกล่อง “อาจารย์ทุกท่าน ผมขอตัวก่อนนะครับ”

Chinese

“吕主任，恭喜上任。”

Thai

“ผอ.ลวี่ ขอแสดงความยินดีกับการเข้ารับตำแหน่งด้วยนะครับ”

Chinese

“大家太客气了，晚上九点，别忘了到聚仙楼，我请大家吃个饭。”

Thai

“ทุกคนเกรงใจเกินไปแล้ว สามทุ่มคืนนี้ อย่าลืมไปที่จวี้เซียนโหลวนะครับ ผมขอเลี้ยงข้าวทุกคนเอง”

Chinese

吕光荣起身离开了办公室，嘴角微微扬起，当主任去喽！

Thai

ลวี่กวงหรงลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงาน มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ไปเป็นผู้อำนวยการแล้วโว้ย!

Chinese

与此同时，江勤从校务处回到了宿舍，简单地收拾了一下行李，然后就出门找冯楠舒吃晚饭了。

Thai

ในขณะเดียวกัน เจียงฉินก็กลับจากสำนักงานกิจการมหาวิทยาลัยมาถึงหอพัก เขาเก็บสัมภาระอย่างง่ายๆ แล้วออกไปหาเฝิงหนานซูเพื่อกินมื้อเย็น

Chinese

高文慧也是刚从姨妈家回来，肚子还空荡荡的呢，然后就跟着冯楠舒一起过来蹭饭。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเองก็เพิ่งกลับมาจากบ้านป้า ท้องยังคงว่างเปล่าอยู่ จึงเดินตามเฝิงหนานซูมาขอเกาะกินข้าวด้วย

Chinese

“江勤，听说你给冯楠舒吃了一种很好吃的月饼，甜甜的，还香香软软？”

Thai

“เจียงฉิน ได้ยินว่านายเอาขนมไหว้พระจันทร์อร่อยๆ ให้เฝิงหนานซูกินเหรอ ทั้งหวาน แถมยังทั้งหอมทั้งนุ่มด้วยใช่ไหม”

Chinese

“胡扯，那月饼比水泥都硬，世界毁灭了它都在。”

Thai

“ไร้สาระ ขนมไหว้พระจันทร์นั่นแข็งยิ่งกว่าปูนซีเมนต์เสียอีก ต่อให้โลกแตกมันก็ยังอยู่”

Chinese

高文慧不信：“能不能给我尝尝？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยไม่เชื่อ “แบ่งให้ฉันชิมบ้างได้ไหม”

Chinese

江勤难以置信地看着她：“怎么着？你想升职加薪啊？”

Thai

เจียงฉินมองเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ “อะไรของเธอ เธออยากเลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือนหรือไง”

Chinese

“吃个月饼怎么还能升职加薪。”

Thai

“กินขนมไหว้พระจันทร์มันจะไปเกี่ยวอะไรกับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือนล่ะ”

Chinese

高文慧嘟囔一声，忽然意识到了什么，眼眸逐渐睁大。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยพึมพำออกมา ทันใดนั้นก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น

Chinese

不对不对，自己因为惯用思维的影响，总觉得吃月饼就是想吃月饼，合理合法，但是冯楠舒和江勤之间的相处是不能以常理来理解的。

Thai

ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ เพราะความเคยชินทางความคิดของตัวเองแท้ๆ เลยคิดไปว่าการกินขนมไหว้พระจันทร์ก็คือแค่อยากกินขนมไหว้พระจันทร์อย่างสมเหตุสมผล แต่การอยู่ร่วมกันระหว่างเฝิงหนานซูกับเจียงฉินนั้นไม่สามารถใช้ตรรกะปกติมาทำความเข้าใจได้เลย

Chinese

比如谈恋爱就是交朋友，爱情就是友情，慧慧子啊慧慧子，他们的吃月饼怎么可能就是简单的吃月饼呢？

Thai

อย่างเช่นการมีความรักก็คือการคบหาเป็นเพื่อน ความรักก็คือมิตรภาพ ฮุ่ยฮุ่ยจื่อเอ๋ยฮุ่ยฮุ่ยจื่อ การกินขนมไหว้พระจันทร์ของพวกเขาสองคนจะเป็นแค่การกินขนมไหว้พระจันทร์ธรรมดาๆ ได้อย่างไรกันเล่า!

Chinese

“你们到底吃了什么？”

Thai

“พวกเธอแอบกินอะไรกันแน่เนี่ย”

Chinese

“月饼啊。”

Thai

“ขนมไหว้พระจันทร์ไง”

Chinese

高文慧一脸狐疑地看着江勤，刚要继续追问，却发现冯楠舒端着一个小铁盘回来了。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยทำสีหน้าเคลือบแคลงสงสัยมองเจียงฉิน กำลังจะซักไซ้ต่อ ทว่ากลับพบว่าเฝิงหนานซูถือถาดเหล็กใบเล็กเดินกลับมาพอดี

Chinese

食堂昨天的月饼没卖光，剩下的那部分都切成了小块，摇身一变成为了辣椒炒月饼，被小富婆给一眼看中了，还夸窗口师傅是个好人。

Thai

ขนมไหว้พระจันทร์ของโรงอาหารเมื่อวานขายไม่หมด ส่วนที่เหลือจึงถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ แปลงร่างกลายเป็นผัดพริกขนมไหว้พระจันทร์ แม่หนูเศรษฐีมองเห็นเข้าพอดีจึงถูกใจเป็นอย่างยิ่ง แถมยังเอ่ยชมคุณลุงพ่อครัวประจำช่องหน้าต่างว่าเป็นคนดีอีกด้วย

Chinese

见到这一幕，高文慧愣了一下，心说难道他们吃的真的只是月饼？

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ เกาเหวินฮุ่ยก็ชะงักไปเล็กน้อย คิดในใจว่าหรือว่าสิ่งที่พวกเขากินจะเป็นแค่ขนมไหว้พระจันทร์จริงๆ กันนะ?

Chinese

“小富婆。”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี”

Chinese

“嗯？”

Thai

“อื้อ?”

Chinese

江勤把假条掏出来给她看了一眼：“我请了五天假，要去沪上出差，你在学校乖乖的。”

Thai

เจียงฉินหยิบใบลาออกมาให้เธอดูแวบหนึ่ง “ฉันลากิจไปห้าวัน จะต้องไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้ เธออยู่ที่มหาวิทยาลัยก็ทำตัวเป็นเด็กดีล่ะ”

Chinese

冯楠舒抬头看着他，嘴角一片月饼屑。

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้าขึ้นมองเขา มุมปากยังมีเศษขนมไหว้พระจันทร์ติดอยู่

Chinese

(来点月票)

Thai

(ขอบัตรผ่านรายเดือนหน่อยนะ)

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)