ไม้อ่อนไม่ได้ผล ก็ต้องใช้ไม้แข็ง!

Chinese

第181章 软的不行来点硬的！

Thai

บทที่ 181 ไม้นวมไม่ได้ผลก็ต้องใช้ไม้แข็ง!

Chinese

收拾课本，从自习室离开，302的众人全都一副兴高采烈的样子。

Thai

เมื่อเก็บหนังสือเรียนและเดินออกจากห้องอ่านหนังสือ ทุกคนในห้อง 302 ต่างก็มีสีหน้าเบิกบานใจเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

一睡醒就有饭吃，这事儿简直太妙了，连浪费半天时间没学进去东西的愧疚感都荡然无存了。

Thai

ตื่นขึ้นมาก็มีข้าวให้กิน เรื่องแบบนี้มันยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว แม้แต่ความรู้สึกผิดที่เสียเวลาไปครึ่งวันโดยไม่ได้อะไรเข้าหัวเลยก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

Chinese

尤其是周超，正睡得香呢，忽然来顿饭砸脸上了，还是别人请的，就跟做梦一样，这谁能不兴奋。

Thai

โดยเฉพาะโจวเชาที่กำลังหลับสบาย จู่ๆ ก็มีมื้ออาหารลอยมาตกใส่หน้า แถมยังมีคนอื่นเลี้ยงอีก มันเหมือนกับฝันไปเลย ใครบ้างจะไม่ตื่นเต้น

Chinese

脑子一片空空就空空吧，先把胃搞满了再说。

Thai

ในหัวจะว่างเปล่าก็ช่างมันเถอะ ขอเติมกระเพาะให้อิ่มก่อนค่อยว่ากัน

Chinese

不吃饭哪有力气去学习？

Thai

ไม่กินข้าวแล้วจะมีแรงไปเรียนได้ยังไง

Chinese

要说江哥也真他妈神了，连庄晨都想请他吃饭，还一副求着他吃的样子，简直离谱。

Thai

จะว่าไปพี่เจียงก็โคตรจะเทพจริงๆ แม้แต่จวงเฉินยังอยากจะเลี้ยงข้าวเขา แถมยังทำท่าเหมือนกับอ้อนวอนขอให้เขากินด้วยซ้ำ ช่างเหลือเชื่อจริงๆ

Chinese

“学习可真够累人的，吃完饭赶紧回去睡觉吧。”

Thai

“การเรียนนี่มันเหนื่อยเอาเรื่องจริงๆ กินข้าวเสร็จแล้วรีบกลับไปนอนเถอะ”

Chinese

江勤脸不红气不喘地收拾好课本，刚出了自习室没多远，口袋里的手机就开始震动。

Thai

เจียงฉินเก็บหนังสือเรียนหน้าตาเฉยโดยไม่กระดากอาย พอเดินออกจากห้องอ่านหนังสือไปได้ไม่ไกล โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็เริ่มสั่น

Chinese

他习惯性地随手把课本往后一递，就好像下意识把文件递给魏兰兰一样，然后伸手摸出电话接了一下，听筒里立马传来了卢雪梅的声音。

Thai

เขาติดนิสัยยื่นหนังสือเรียนไปข้างหลังอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับจิตใต้สำนึกที่ยื่นเอกสารให้เว่ยหลานหลาน จากนั้นก็ล้วงโทรศัพท์ออกมารับสาย ในลำโพงพลันมีเสียงของลู่เสวี่ยเหมยดังขึ้นมาทันที

Chinese

“老板，你现在在哪儿呢？”

Thai

“เถ้าแก่ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนเหรอคะ”

Chinese

“嗯？你怎么知道我从下午就一直在自习室里努力学习，到现在才结束的。”

Thai

“หืม เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันตั้งใจอ่านหนังสืออยู่ในห้องอ่านหนังสือมาตั้งแต่บ่าย เพิ่งจะเสร็จเอาป่านนี้น่ะ”

Chinese

卢雪梅愣了一下，随即把声音压低了一些：“这么离谱的谎话您也敢说，难道老板娘就在你旁边吗？”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเสียงให้เบาลงเล็กน้อย “คำโกหกที่ไร้สาระขนาดนี้คุณก็ยังกล้าพูด หรือว่าเถ้าแก่เนี้ยอยู่ข้างๆ คุณเหรอคะ”

Chinese

江勤对她这个反应很是不满：“难道我就不配去自习室学习了？有事儿赶紧说，别打扰我宝贵的学习时间。”

Thai

เจียงฉินไม่พอใจกับปฏิกิริยานี้ของเธอเป็นอย่างยิ่ง “นี่ฉันไม่คู่ควรกับการไปอ่านหนังสือที่ห้องอ่านหนังสือเลยหรือไง มีเรื่องอะไรก็รีบพูดมา อย่ามารบกวนเวลาเรียนอันมีค่าของฉัน”

Chinese

“是这样的，我们先前订做的那批礼品到货了。”卢雪梅的声音正儿八经了起来。

Thai

“คืออย่างนี้ค่ะ ของขวัญชุดที่เราสั่งทำไว้ก่อนหน้านี้มาส่งแล้ว” น้ำเสียงของลู่เสวี่ยเหมยเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา

Chinese

“什么礼品？”

Thai

“ของขวัญอะไร”

Chinese

“就是台历挂历，雨伞杯垫什么的，您不记得啊？”

Thai

“ก็พวกปฏิทินตั้งโต๊ะ ปฏิทินแขวน ร่ม ที่รองแก้วอะไรพวกนั้นไงคะ คุณจำไม่ได้เหรอ”

Chinese

江勤哦了一声，蓦然就想起来了这档子事儿：“我的大脑刚才被知识占据了，一时间没切换过来，东西伱检查过了没有？质量怎么样？”

Thai

เจียงฉินร้องอ้อขึ้นมาคำหนึ่ง พลันนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ “เมื่อกี้สมองของฉันถูกความรู้ครอบครองอยู่ ชั่วขณะหนึ่งเลยยังสลับโหมดไม่ทัน เธอตรวจดูของหรือยัง คุณภาพเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

卢雪梅嗯了一声：“已经检查过了，部分有瑕疵的产品都挑出来了，我办事您放心。”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยส่งเสียงตอบรับ “ตรวจดูแล้วค่ะ ชิ้นที่มีตำหนิบางส่วนก็คัดแยกออกมาแล้ว ฉันทำงานคุณวางใจได้เลย”

Chinese

“行，挑两套出来，先帮我给理工大学的孙主任和师范大学的李主任快递过去。”

Thai

“ได้ คัดออกมาสองชุด ช่วยส่งพัสดุด่วนไปให้ผอ.ซุนที่มหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคกับผอ.หลี่ที่มหาวิทยาลัยครูก่อน”

Chinese

“好的老板。”

Thai

“ได้ค่ะเถ้าแก่”

Chinese

江勤在圣诞节的时候订了一批年终礼品，包括台历、挂历、杯垫、雨伞、打火机，都是一些随手就可以用得着的东西，上面印着喜甜、知乎和拼团的logo，还有他们的宣传图。

Thai

เจียงฉินสั่งทำของขวัญส่งท้ายปีเก่าชุดหนึ่งในช่วงคริสต์มาส ซึ่งรวมถึงปฏิทินตั้งโต๊ะ ปฏิทินแขวน ที่รองแก้ว ร่ม ไฟแช็ก ล้วนเป็นสิ่งของที่หยิบใช้ได้ง่ายในชีวิตประจำวัน บนนั้นพิมพ์โลโก้ของสี่เถียน จือฮู และพินถวน รวมถึงภาพประชาสัมพันธ์ของพวกเขาเอาไว้ด้วย

Chinese

做这个东西也不为了别的，主要就是到处刷刷存在感。

Thai

การทำสิ่งนี้ไม่ได้มีเป้าหมายอื่นใด หลักๆ ก็เพื่อสร้างตัวตนให้เห็นอยู่ทุกหนทุกแห่ง

Chinese

比如理工大学的孙春明、师范大学的李华，这些都是后期推广的时候用得着的领路人。

Thai

อย่างเช่นซุนชุนหมิงของมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิค หลี่ฮวาของมหาวิทยาลัยครู คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้นำทางที่ต้องพึ่งพาในช่วงโปรโมตระยะหลัง

Chinese

上一次的参观学习，江勤凭借聪明的头脑给他们留下了深刻印象，但时间一长，怕是说忘也就忘个干净了。

Thai

การไปทัศนศึกษาดูงานครั้งก่อน เจียงฉินอาศัยสติปัญญาอันเฉียบแหลมสร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้แก่พวกเขา ทว่าพอนานวันเข้า เกรงว่าจะลืมเลือนกันไปจนหมดสิ้น

Chinese

送个台历挂历过去，让他们平日里没事就多扫几眼，推广的时候亲近感就差不多刷够了。

Thai

ส่งปฏิทินตั้งโต๊ะกับปฏิทินแขวนไปให้ เพื่อให้วันธรรมดาที่ไม่มีอะไรทำพวกเขาได้กวาดตามองผ่านๆ บ่อยหน่อย พอถึงเวลาโปรโมต ความรู้สึกสนิทสนมคุ้นเคยก็คงสั่งสมไว้มากพอแล้ว

Chinese

台历挂历用不着，杯垫雨伞总能用着，就算杯垫雨伞用不着，打火机也能用着。

Thai

ต่อให้ปฏิทินตั้งโต๊ะกับปฏิทินแขวนไม่ได้ใช้ ที่รองแก้วกับร่มก็ยังได้ใช้อยู่ดี ถึงแม้ว่าที่รองแก้วกับร่มจะไม่ได้ใช้ ไฟแช็กก็ยังได้ใช้อยู่

Chinese

他记得孙春明和李华都是老烟枪，虽然带队学习的时候没抽，但被熏黄的食指是骗不了人的。

Thai

เขาจำได้ว่าซุนชุนหมิงกับหลี่ฮวาต่างก็เป็นสิงห์อมควัน แม้ตอนนำทีมศึกษาดูงานจะไม่ได้สูบ แต่นิ้วชี้ที่ถูกรมควันจนเหลืองนั้นหลอกกันไม่ได้

Chinese

这，就是细节。

Thai

นี่แหละคือรายละเอียด

Chinese

江勤吩咐完刚要挂电话，然后又想起一件事。

Thai

เจียงฉินสั่งการเสร็จเพิ่งจะเตรียมวางสาย แล้วก็นึกขึ้นได้อีกเรื่องหนึ่ง

Chinese

“对了雪梅，还有个事儿，你帮我给盛视那边再下个订单，做两个等身高的立牌，我待会儿把具体内容通过短信发给你。”

Thai

“จริงสิเสวี่ยเหมย ยังมีอีกเรื่อง เธอช่วยสั่งออเดอร์กับทางเซิ่งซื่อเพิ่มอีกหน่อย ทำป้ายสแตนดี้ขนาดเท่าตัวจริงสองอัน เดี๋ยวรายละเอียดฉันจะส่งข้อความไปให้”

Chinese

“好的。”

Thai

“ได้ค่ะ”

Chinese

“最好今晚出图，让盛视加急制作，两天后我一定要拿到。”江勤忍不住补充了一句。

Thai

“ทางที่ดีที่สุดคือคืนนี้ต้องออกภาพตัวอย่าง ให้เซิ่งซื่อเร่งผลิตด่วน อีกสองวันฉันต้องได้ของแน่นอน” เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะกำชับเพิ่มอีกประโยค

Chinese

卢雪梅有些惊讶：“这么着急，我怕他们做不出来啊。”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยประหลาดใจเล็กน้อย “รีบขนาดนี้ ฉันกลัวว่าพวกเขาจะทำไม่ทันน่ะสิคะ”

Chinese

“不行就加钱，我就不信还有加钱做不到的事情，总之这件事很重要，一定要保证时间，做好的广告牌不用发到学校，直接发到龙凯国际酒店，你提前给他们前台沟通好。”

Thai

“ถ้าไม่ได้ก็เพิ่มเงิน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะมีเรื่องที่เพิ่มเงินแล้วทำไม่ได้ สรุปคือเรื่องนี้สำคัญมาก ต้องรับประกันเรื่องเวลาให้ได้ ป้ายโฆษณาที่ทำเสร็จแล้วไม่ต้องส่งมาที่มหาวิทยาลัย ให้ส่งตรงไปที่โรงแรมหลงข่ายอินเตอร์เนชันแนลเลย เธอประสานงานกับเคาน์เตอร์ต้อนรับของพวกเขาล่วงหน้าไว้ด้วย”

Chinese

“好的，我现在就给厂长打电话。”

Thai

“ได้ค่ะ เดี๋ยวนี้ฉันจะโทรหาผู้จัดการโรงงานเลย”

Chinese

江勤挂了电话，发现周围的人都在看着他，似乎是在安静地等待着他的电话结束。

Thai

เจียงฉินวางสายโทรศัพท์ พบว่าผู้คนรอบข้างต่างกำลังมองเขาอยู่ ดูเหมือนกำลังรอให้เขาวางสายอย่างเงียบๆ

Chinese

302的人表现很正常，他们平时在宿舍就经常听到江勤在电话里让人做这个做那个的，现在都已经习惯了。

Thai

คนของห้อง 302 มีท่าทีปกติมาก ปกติเวลาอยู่ในหอพักพวกเขาก็ได้ยินเจียงฉินสั่งให้คนนั้นทำสิ่งนี้คนนี้ทำสิ่งนั้นทางโทรศัพท์บ่อยๆ ตอนนี้ต่างก็เคยชินกันหมดแล้ว

Chinese

但金融学院的金花们没经历过，看向江勤的眼神多少有点心驰神往，但又生怕打扰了他的“大生意”，所以一个个都安静的连呼吸都放缓了。

Thai

แต่เหล่าสาวงามแห่งคณะการเงินไม่เคยเจอมาก่อน สายตาที่มองไปยังเจียงฉินจึงแฝงความหลงใหลชื่นชมอยู่บ้าง แต่ก็กลัวว่าจะไปรบกวน “ธุรกิจใหญ่” ของเขา ทุกคนจึงเงียบจนแทบจะผ่อนลมหายใจให้ช้าลง

Chinese

这主任那主任，这加钱那加钱，完全是一副江总的派头，没走出象牙塔的小姑娘，谁见了这些不觉得头晕。

Thai

เดี๋ยวก็ผอ.คนนั้นผอ.คนนี้ เดี๋ยวก็เพิ่มเงินตรงนั้นเพิ่มเงินตรงนี้ ท่าทางวางมาดประธานเจียงอย่างเต็มตัว เด็กสาวที่ยังไม่เคยก้าวออกจากหอคอยงาช้าง ใครมาเห็นแบบนี้เข้าจะไม่รู้สึกใจหวั่นไหวบ้างล่ะ

Chinese

“走吧，都别愣着了，赶紧去吃饭。”

Thai

“ไปกันเถอะ อย่ามัวแต่ยืนเหม่อ รีบไปกินข้าวกัน”

Chinese

江勤把手机揣进口袋，冲后挥了挥手，大踏步往前，见状，金融学院的金花们立马跟了上去。

Thai

เจียงฉินเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า โบกมือไปข้างหลังแล้วก้าวขายาวๆ มุ่งหน้าไปข้างหน้า เมื่อเห็นดังนั้น เหล่าสาวงามแห่งคณะการเงินก็รีบเดินตามไปทันที

Chinese

此时的庄晨跟在最后面，心里有点不是滋味。

Thai

ในเวลานี้จวงเฉินเดินรั้งท้ายอยู่ข้างหลัง ในใจรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง

Chinese

他喜欢简纯，所以经常会和这一宿舍的女孩们混在一起，但每次出门，都是女孩们说走他才会跟着走，从来没发号过施令。

Thai

เขาชอบเจี่ยนฉุน จึงมักจะคลุกคลีอยู่กับสาวๆ ร่วมหอพักกลุ่มนี้อยู่บ่อยครั้ง ทว่าทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก ล้วนเป็นฝ่ายหญิงสาวที่บอกว่าจะไปเขาถึงจะเดินตามไป ไม่เคยได้เป็นคนออกคำสั่งเลยสักครั้ง

Chinese

他一直觉得这样的行为很绅士，但此时却忍不住有些羡慕江勤那种我说什么就是什么的霸道。

Thai

เขาคิดมาตลอดว่าการกระทำแบบนี้คือความเป็นสุภาพบุรุษ แต่ในเวลานี้กลับอดไม่ได้ที่จะอิจฉาความเด็ดขาดเผด็จการแบบที่ตนพูดอะไรทุกคนก็ทำตามของเจียงฉิน

Chinese

“纯纯，先把你的书放包里吧，我一起给你拿着。”

Thai

“ฉุนฉุน เอาหนังสือของเธอใส่กระเป๋าก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันถือรวมไปให้เอง”

Chinese

庄晨暂时摒除了杂念，提着书包追上了走在前面的简纯。

Thai

จวงเฉินสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไปชั่วคราว ถือกระเป๋าหนังสือวิ่งตามเจี่ยนฉุนที่เดินอยู่ข้างหน้า

Chinese

“我的书已经放进去了，这不是我的，是江勤的。”

Thai

“หนังสือของฉันใส่เข้าไปแล้ว นี่ไม่ใช่ของฉัน เป็นของเจียงฉิน”

Chinese

简纯抱着一本高等数学，脚步不停并小声地说了一句。

Thai

เจี่ยนฉุนกอดหนังสือแคลคูลัสขั้นสูงไว้หนึ่งเล่ม เท้ายังคงก้าวเดินไม่หยุดพลางพูดเสียงเบาออกมาประโยคหนึ่ง

Chinese

“他的书怎么会在你的手的？”

Thai

“หนังสือของเขาทำไมถึงมาอยู่ในมือเธอได้ล่ะ”

Chinese

庄晨脑子有点蒙。

Thai

สมองของจวงเฉินมึนงงไปหมด

Chinese

“他刚才打电话，随手把书往后一递，我当时就在他后面，所以就接过来了。”

Thai

“เมื่อกี้เขาคุยโทรศัพท์ เลยยื่นหนังสือมาข้างหลัง พอดีฉันอยู่ข้างหลังเขา ก็เลยรับเอาไว้”

Chinese

简纯把刚才的场景复述了一遍。

Thai

เจี่ยนฉุนเล่าเหตุการณ์เมื่อครู่อีกครั้ง

Chinese

“那他不是打完电话了吗？你还给他就是了。”

Thai

“แล้วเขาคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วไม่ใช่เหรอ เธอก็คืนให้เขาไปสิ”

Chinese

“到饭店再给他吧，又不是很沉。”

Thai

“ถึงร้านอาหารค่อยคืนให้เขาเถอะ มันไม่ได้หนักอะไรสักหน่อย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

南山饭庄就位于校门对过的步行街，比食为天高档，菜价也比食为天贵，但没人说得清这两家的味道到底孰高孰低。

Thai

ร้านอาหารหนานซานตั้งอยู่บนถนนคนเดินฝั่งตรงข้ามประตูมหาวิทยาลัย หรูหรากว่าสือเหวยเทียนและราคาอาหารก็แพงกว่าสือเหวยเทียน แต่ไม่มีใครบอกได้ชัดเจนว่ารสชาติของทั้งสองร้านนี้ที่ไหนจะเหนือกว่ากัน

Chinese

来这里吃饭的，图的就是包厢环境，适合过生日和聚会，但如果是求实惠，大家还是更愿意往食为天那边跑。

Thai

คนที่มากินข้าวที่นี่ก็เพื่อบรรยากาศห้องส่วนตัว เหมาะสำหรับการฉลองวันเกิดและจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ แต่ถ้าต้องการความคุ้มค่า ทุกคนก็ยังคงอยากวิ่งไปทางสือเหวยเทียนมากกว่า

Chinese

几个人落座后开始点菜，而简纯则把书还给了江勤，给江勤整的挺懵的。

Thai

หลังจากนั่งลงกันครบทุกคนแล้วก็เริ่มสั่งอาหาร ส่วนเจี่ยนฉุนก็คืนหนังสือให้เจียงฉิน ทำเอาเจียงฉินงงไปไม่น้อย

Chinese

妈的，书没了一路自己竟然完全没察觉，甚至，他的脑子里根本没有这本书的存在。

Thai

บ้าเอ๊ย หนังสือหายไปตลอดทางตัวเองกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด แม้กระทั่งในหัวของเขาก็ไม่มีการมีอยู่ของหนังสือเล่มนี้เลยด้วยซ้ำ

Chinese

“早知道你就应该烂厂里了对不对？”

Thai

“รู้งี้น่าจะปล่อยให้แกเน่าคาโรงพิมพ์ไปเลยใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“放心吧，以后学习之星再也不会丢下你不管了。”

Thai

“วางใจเถอะ ต่อไปดาวเด่นแห่งการเรียนจะไม่ทอดทิ้งแกอีกแล้ว”

Chinese

江勤拍拍自己的高数课本，呲牙一笑，仿佛哄好了课本就能不挂科一样。

Thai

เจียงฉินตบหนังสือเรียนแคลคูลัสขั้นสูงของตัวเองเบาๆ พลางยิ้มยิงฟัน ราวกับว่าแค่ปลอบหนังสือเรียนเล่มนี้ให้ดีก็จะไม่สอบตกแล้วอย่างนั้นแหละ

Chinese

随后，热腾腾的饭菜上桌，众人开动，而这一顿饭吃的，真的是有人欢喜有人忧。

Thai

จากนั้น อาหารร้อนๆ ก็ถูกยกมาเสิร์ฟบนโต๊ะ ทุกคนเริ่มลงมือกิน และมื้อนี้ก็มีทั้งคนที่สุขใจและคนที่กลัดกลุ้มจริงๆ

Chinese

满桌最嗨的就是周超，白嫖这件事正对他的胃口，其次是曹广宇和任自强，而最难受的那个，莫过于庄晨了。

Thai

คนที่คึกคักที่สุดในโต๊ะก็คือโจวเชา เรื่องได้กินฟรีถูกใจเขาเป็นที่สุด รองลงมาคือเฉากว่างอวี่กับเหรินจื้อเฉียง ส่วนคนที่ทรมานใจที่สุด ย่อมหนีไม่พ้นจวงเฉิน

Chinese

他想不通。

Thai

เขาคิดไม่ตก

Chinese

简纯连自己的书都不愿意拿，为什么会心甘情愿地给江勤拿书。

Thai

แม้แต่หนังสือของตัวเองเจี่ยนฉุนยังไม่อยากถือ ทำไมถึงยอมถือหนังสือให้เจียงฉินด้วยความเต็มใจ

Chinese

到底是哪里出了问题？

Thai

มันผิดพลาดตรงไหนกันแน่

Chinese

当然了，他心里隐约有个猜想，但这个猜想是他无论如何都不敢相信的。

Thai

แน่นอนว่าในใจเขามีการคาดเดาอยู่เลือนราง แต่การคาดเดานี้เป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าเชื่อไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม

Chinese

一个多小时之后，在周超的完美善后之下，满桌的盘子全都空了。

Thai

หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ภายใต้การเก็บกวาดอย่างสมบูรณ์แบบของโจวเชา จานบนโต๊ะก็ว่างเปล่าจนหมดสิ้น

Chinese

江勤喊了一句撤，于是众人开始陆续离席，金融学院的女生宿舍离大门最近，所以当金花们走光了之后，一行人里只剩下302的四人和庄晨。

Thai

เจียงฉินส่งเสียงบอกให้แยกย้าย ทุกคนจึงเริ่มทยอยลุกจากโต๊ะ หอพักหญิงของคณะการเงินอยู่ใกล้ประตูใหญ่ที่สุด ดังนั้นเมื่อเหล่าสาวงามเดินกลับไปหมดแล้ว ในกลุ่มคนจึงเหลือเพียงสี่คนจากห้อง 302 กับจวงเฉิน

Chinese

好几次，庄晨都欲言又止，但始终没有开口，直到周超他们要去超市买可乐，他才叫住了江勤。

Thai

หลายครั้งที่จวงเฉินอ้ำอึ้งเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็ไม่ยอมเอ่ยปาก จนกระทั่งพวกโจวเชาจะไปซื้อโคล่าที่ซูเปอร์มาร์เก็ต เขาถึงได้เรียกเจียงฉินเอาไว้

Chinese

“冬至那天，简纯让我带水饺给你，我心里觉得不舒服，所以就自己吃了。”

Thai

“วันตงจื้อ เจี่ยนฉุนให้ฉันเอาเกี๊ยวน้ำมาให้นาย ฉันรู้สึกไม่สบายใจก็เลยกินเองหมดแล้ว”

Chinese

“嗯，没事。”江勤淡淡地应了一声。

Thai

“อืม ไม่เป็นไร” เจียงฉินตอบรับเรียบๆ

Chinese

庄晨沉默了半晌，有些忐忑地开口：“这件事你不会告诉简纯吧？”

Thai

จวงเฉินนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยปากอย่างกระวนกระวายใจ “เรื่องนี้นายคงไม่บอกเจี่ยนฉุนใช่ไหม”

Chinese

“别扯了，我哪有功夫跟你们玩这些言情剧本杀？”

Thai

“ไร้สาระน่า ฉันมีเวลาว่างมาเล่นละครสวมบทบาทรักใคร่พวกนี้กับนายซะที่ไหน”

Chinese

“什么杀？”

Thai

“เกมอะไรนะ”

Chinese

江勤摆摆手，不愿意扯这些玩意：“你还有没有别的事，赶紧说，老周他们买东西特快，上次老板还以为他偷东西了，一路撵到宿舍。”

Thai

เจียงฉินโบกมือ ไม่อยากพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้ “นายยังมีเรื่องอื่นอีกไหม รีบพูดมา เหล่าโจวพวกนั้นซื้อของเร็วเป็นพิเศษ คราวก่อนเจ้าของร้านยังนึกว่าเขาขโมยของเลยวิ่งไล่ตามมาถึงหอพัก”

Chinese

庄晨深吸一口气：“江勤，你……你以后能不能不要在简纯面前出现了？”

Thai

จวงเฉินสูดหายใจเข้าลึก “เจียงฉิน นาย…ต่อไปนี้นายช่วยอย่าปรากฏตัวต่อหน้าเจี่ยนฉุนได้ไหม”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“我真的不希望简纯喜欢上你，你肯定也不想对吧？”

Thai

“ฉันไม่อยากให้เจี่ยนฉุนชอบนายจริงๆ นายเองก็คงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่ไหมล่ะ”

Chinese

江勤听完之后都醉了：“我他妈连课都上一半逃一半，你还想让我上哪去？我上天啊。”

Thai

เจียงฉินฟังจบแล้วแทบกุมขมับ “ขนาดเรียนฉันยังเข้าครึ่งโดดครึ่งเลย นายยังอยากจะให้ฉันไปไหนอีก ให้ฉันเหาะขึ้นสวรรค์ไปเลยไหมล่ะ”

Chinese

庄晨听完之后一愣，发现江勤出现的次数确实不多：“可是，可是……”

Thai

จวงเฉินฟังแล้วก็ชะงักไป พบว่าจำนวนครั้งที่เจียงฉินปรากฏตัวนั้นน้อยมากจริงๆ “แต่ว่า แต่ว่า…”

Chinese

“别可是了，一个大老爷们儿娘们唧唧的，我实话告诉你，我对谈恋爱没兴趣，你的担心都是多余的。”

Thai

“ไม่ต้องมาแต่ว่าแล้ว เป็นลูกผู้ชายทั้งแท่งทำตัวงอแงเหมือนผู้หญิงไปได้ ฉันบอกความจริงให้นายฟังนะ ฉันไม่สนใจเรื่องมีความรักหรอก ความกังวลของนายน่ะมันไร้สาระทั้งเพ”

Chinese

“我知道，但是简纯提起你的频率越来越多了，她和我聊天也没那么专心了。”

Thai

“ฉันรู้ แต่เจี่ยนฉุนพูดถึงนายบ่อยขึ้นเรื่อยๆ เวลาคุยกับฉันเธอก็ไม่ได้ใส่ใจขนาดนั้นแล้ว”

Chinese

江勤有些无语地看着他：“要不你把QQ头像换成我的照片试试？”

Thai

เจียงฉินมองเขาอย่างพูดไม่ออก “งั้นนายลองเปลี่ยนรูปโปรไฟล์คิวคิวเป็นรูปฉันดูไหมล่ะ”

Chinese

庄晨的脸涨的通红：“我不是开玩笑的！”

Thai

ใบหน้าของจวงเฉินแดงก่ำ “ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ!”

Chinese

“我知道你不是开玩笑的，但我有什么办法？要不你问问简纯，她觉得我哪里比较优秀，我改！”

Thai

“ฉันรู้ว่านายไม่ได้ล้อเล่น แต่ฉันจะไปทำอะไรได้ล่ะ ถ้างั้นนายลองไปถามเจี่ยนฉุนดูสิว่าเธอคิดว่าฉันมีข้อดีตรงไหน ฉันจะได้แก้นิสัย!”

Chinese

“我不敢直说……”

Thai

“ฉันไม่กล้าพูดตรงๆ…”

Chinese

江勤忍不住叹了口气：“老庄，其实我看你是有几分亲切感的，要不然我不会跟你说这么多废话，我最后送你一句，握不住的沙不如扬了它。”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “เหล่าจวง จริงๆ แล้วฉันเห็นนายมีความสนิทสนมอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่มาพูดไร้สาระกับนายมากขนาดนี้หรอก ฉันขอมอบประโยคสุดท้ายให้นาย ทรายที่กำไว้ไม่อยู่ก็สู้โปรยทิ้งไปเลยดีกว่า”

Chinese

庄晨的嘴角流露出一丝苦涩：“我和简纯是邻居，从小一起长大，一个幼儿园，一个小学，一个初中一个高中一个大学，我也不清楚我什么时候开始喜欢她的，但我已经喜欢的太久太深了。”

Thai

มุมปากของจวงเฉินเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมา “ฉันกับเจี่ยนฉุนเป็นเพื่อนบ้านกัน โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก โรงเรียนอนุบาลเดียวกัน ประถมเดียวกัน มัธยมต้นเดียวกัน มัธยมปลายเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเริ่มชอบเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ฉันชอบเธอมานานเกินไปและลึกซึ้งเกินไปแล้ว”

Chinese

“干我屁事？”

Thai

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยวะ”

Chinese

“江勤，难道你想和我反目成仇吗，我也不确定我会做出什么可怕的事情！”

Thai

“เจียงฉิน หรือว่านายอยากจะแตกหักเป็นศัตรูกับฉัน ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะทำเรื่องน่ากลัวอะไรลงไปบ้าง!”

Chinese

江勤倏然睁大了眼睛，眼神里流露出一丝恐惧。

Thai

เจียงฉินเบิกตากว้างขึ้นมาทันที ในแววตาเผยความหวาดกลัวออกมาเล็กน้อย

Chinese

见到这一幕，庄晨不禁有些得意，软的不行，看来硬的还是有点管用的。

Thai

เมื่อได้เห็นภาพนี้ จวงเฉินก็อดที่จะได้ใจไม่ได้ ไม้นวมไม่ได้ผล ดูท่าไม้แข็งจะพอใช้การได้อยู่บ้าง

Chinese

“我草，我他妈把课本忘在饭店里了？！”

Thai

“เชี่ยเอ๊ย นี่ฉันลืมหนังสือเรียนไว้ที่ร้านอาหารเหรอวะเนี่ย?!”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

庄晨看着他哐哐往外跑的身影沉默许久，许久，许久，然后就难受的不行了。

Thai

จวงเฉินมองเงาร่างของเขาที่วิ่งตึงตังออกไปพลางนิ่งเงียบอยู่นาน นานแสนนาน จากนั้นก็รู้สึกอึดอัดทรมานใจจนทนแทบไม่ไหว

Chinese

江勤压根就不在乎自己的威胁，甚至可能都没认真听，这真的是太他妈伤人自尊了。

Thai

เจียงฉินไม่ได้ใส่ใจคำขู่ของเขาเลยแม้แต่น้อย หรือกระทั่งอาจจะไม่ได้ตั้งใจฟังเลยด้วยซ้ำ นี่มันช่างทำร้ายศักดิ์ศรีกันเกินไปแล้ว

Chinese

月票这个东西，我想要。

Thai

ตั๋วเดือนเนี่ย ผมอยากได้นะ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)