เจียงฉินเป็นคนเลว

Chinese

第143章 江勤是个坏蛋

Thai

บทที่ 143 เจียงฉินเป็นคนใจร้าย

Chinese

晚秋的下午，日头高悬在半空。

Thai

บ่ายวันหนึ่งในปลายฤดูใบไม้ร่วง ดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้า

Chinese

虽然临大的校园里一片萧瑟，连空气都带着一丝干冷，但阳光却格外的灿烂且温柔，照在身上暖烘烘的。

Thai

แม้ภายในรั้ว ม.หลินชวน จะดูเงียบเหงาวังเวงและอากาศจะเจือด้วยความแห้งหนาวอยู่บ้าง แต่แสงแดดกลับสว่างสดใสและอบอุ่นเป็นพิเศษ สาดส่องลงมาร่างกายจนรู้สึกอบอุ่นสบาย

Chinese

马路两旁的步行道已经看不到红色的方砖了，而是完完全全地被满地金黄的落叶所掩盖，偶有流浪的师兄师姐从绿化带冲出来，在柔软的叶子上扑腾成一团。

Thai

ทางเท้าทั้งสองฝั่งถนนมองไม่เห็นแผ่นกระเบื้องสี่เหลี่ยมสีแดงแล้ว แต่ถูกใบไม้ร่วงสีเหลืองทองปกคลุมทั่วพื้นจนมิด นานๆ ครั้งจะมีพวกรุ่นพี่สี่ขาจรจัดวิ่งพรวดออกมาจากพุ่มไม้ริมทาง แล้วกลิ้งเกลือกคลุกคลีกันเป็นก้อนบนใบไม้นุ่มๆ

Chinese

江勤穿了件黑色大衣，身形匀称而挺拔，走起路来有几分的放纵不羁。

Thai

เจียงฉินสวมเสื้อโค้ตตัวยาวสีดำ รูปร่างสมส่วนและสูงโปร่ง ท่าทางการเดินดูมีอิสระไม่ยึดติดกฎเกณฑ์อยู่หลายส่วน

Chinese

而冯楠舒则穿着一件白色大衣，领口露出一小片白皙的锁骨，高挑的身材把御姐气质展露的淋漓尽致，活脱脱的韩剧大小姐的既视感。

Thai

ส่วนเฝิงหนานซูสวมเสื้อโค้ตตัวยาวสีขาว คอเสื้อเผยให้เห็นไหปลาร้าขาวเนียน รูปร่างสูงเพรียวขับเน้นออร่าสาวมาดมั่นทรงเสน่ห์ออกมาได้อย่างหมดจด ให้ความรู้สึกเหมือนคุณหนูตระกูลใหญ่ในซีรีส์เกาหลีไม่มีผิด

Chinese

两个人踩在步行道的落叶上，手拉手往前溜达，无论是贴在一起的肩膀还是相互间的身高差，都把类似于校园言情小说的氛围感拉到满格。

Thai

ทั้งสองคนเหยียบลงบนใบไม้ร่วงบนทางเท้า เดินจับมือทอดน่องไปด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นหัวไหล่ที่แนบชิดหรือความต่างของส่วนสูง ต่างก็ดึงบรรยากาศราวกับหลุดมาจากนิยายรักในรั้วมหาวิทยาลัยออกมาจนเต็มเปี่ยม

Chinese

“你是喜甜的老板娘，以后不能随便去别人的奶茶店买奶茶，不知道的还以为喜甜的奶茶不好喝呢。”

Thai

“เธอเป็นถึงเถ้าแก่เนี้ยร้านสี่เถียน ต่อไปจะไปซื้อชานมร้านคนอื่นซี้ซั้วไม่ได้นะ เดี๋ยวคนไม่รู้เรื่องจะคิดว่าชานมของสี่เถียนไม่อร่อยเอา”

Chinese

江勤伸脚请走了挡路的流浪学哥，下意识地攥紧了冯楠舒细嫩的小手。

Thai

เจียงฉินยื่นเท้าสะกิดเชิญรุ่นพี่สี่ขาจรจัดที่ขวางทางให้ออกไป และกระชับมือน้อยอันเนียนนุ่มของเฝิงหนานซูแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

Chinese

“他们家的杯子上有你的名字，咱家的没有。”

Thai

“แก้วร้านพวกเขามีชื่อนายอยู่ แต่ร้านบ้านเราไม่มี”

Chinese

冯楠舒扬起柔静的小脸，皮肤白润水滑，精致的眼眸轻眨着，睫毛不断微颤。

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้าอันสงบนิ่งอ่อนหวานขึ้น ผิวพรรณขาวเนียนนุ่มลื่น ดวงตาคู่งามกะพริบเบาๆ ขนตาสั่นไหวไม่หยุด

Chinese

“咱家的杯子也可以有，但是没必要，除了你，谁会为了我的名字买奶茶？”

Thai

“แก้วร้านบ้านเราจะมีบ้างก็ได้ แต่ไม่มีความจำเป็นเลย นอกจากเธอแล้ว ใครจะยอมซื้อชานมเพราะชื่อฉันกัน?”

Chinese

江勤说完话后微微一愣。

Thai

เจียงฉินพูดจบก็ชะงักไปเล็กน้อย

Chinese

什么咱家？一不留神，差点被带跑偏了！

Thai

ร้านบ้านเราอะไรกัน? เผลอแป๊บเดียว เกือบโดนพาออกนอกลู่นอกทางไปแล้ว!

Chinese

他转头去观察冯楠舒的反应，想知道她是不是故意的。

Thai

เขาหันไปสังเกตปฏิกิริยาของเฝิงหนานซู อยากรู้ว่าเธอตั้งใจหรือเปล่า

Chinese

只是小富婆的侧脸实在绝美，白皙动人不说，还水润光滑的像是剥了壳的煮鸡蛋，让人移不开眼，也让江勤忘记了这一眼的最初目的，眼里只剩下了对美色的欣赏。

Thai

ทว่าใบหน้าด้านข้างของแม่หนูเศรษฐีกลับงดงามไร้ที่ติ นอกจากจะขาวผ่องจับตาแล้ว ยังเนียนนุ่มชุ่มชื้นราวกับไข่ต้มปอกเปลือกจนไม่อาจละสายตาได้ และทำให้เจียงฉินลืมจุดประสงค์แรกเริ่มในการมองไปเสียสนิท ในสายตาหลงเหลือเพียงความชื่นชมในความงดงามเท่านั้น

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“伱别看我了，我现在有点害羞。”冯楠舒一本正经地警告他。

Thai

“นายอย่ามองฉันเลย ตอนนี้ฉันรู้สึกเขินนิดหน่อย” เฝิงหนานซูเตือนเขาด้วยสีหน้าจริงจัง

Chinese

江勤不禁屏住呼吸：“最好的朋友看你一眼，你有什么可害羞的？”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจ “เพื่อนสนิทที่สุดมองเธอสักแวบ เธอมีอะไรต้องเขินด้วย?”

Chinese

“我不知道。”

Thai

“ฉันไม่รู้”

Chinese

“你不会对我有什么非分之想吧？”

Thai

“เธอคงไม่ได้คิดเกินเลยอะไรกับฉันหรอกนะ?”

Chinese

冯楠舒抿住了红润的小嘴：“我没有，我脑子一片空空。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อ “ฉันไม่ได้คิด ในหัวฉันว่างเปล่าไปหมด”

Chinese

江勤沉默半晌，眉心忍不住皱了一下，心里有种似有若无的焦躁感。

Thai

เจียงฉินเงียบไปครู่ใหญ่ หัวคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างอดไม่ได้ ในใจมีความรู้สึกกระวนกระวายใจรางๆ เกิดขึ้น

Chinese

暑假带她去泡温泉的时候她不害羞，摸她小脚的时候她不害羞，怎么现在多看两眼就知道害羞了？

Thai

ตอนปิดเทอมหน้าร้อนพาเธอไปแช่ออนเซ็นเธอก็ไม่เขิน ตอนลูบเท้าน้อยๆ ของเธอก็ไม่เห็นจะเขิน ไฉนตอนนี้แค่มองเพิ่มอีกสองสามแวบถึงรู้จักเขินขึ้นมาได้ล่ะ?

Chinese

江勤没敢细想，因为细想最容易乱人心。

Thai

เจียงฉินไม่กล้าคิดลึก เพราะยิ่งคิดลึกจิตใจก็ยิ่งว้าวุ่นได้ง่ายที่สุด

Chinese

于是两人继续往前走，气氛略显沉默，倒让江勤觉得有些不自在，就好像心里在意什么事一样。

Thai

ด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงเดินต่อไปข้างหน้า บรรยากาศเงียบสงบลงเล็กน้อย กลับทำให้เจียงฉินรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง ราวกับในใจกำลังพะวงเรื่องอะไรบางอย่าง

Chinese

他犹豫了半晌，伸手捡了一片漂亮的落叶，在冯楠舒的面前晃了一下：“好看吗？送给你当礼物。”

Thai

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบใบไม้ร่วงที่สวยงามใบหนึ่งขึ้นมาแกว่งตรงหน้าเฝิงหนานซู “สวยไหม? ยกให้เธอเป็นของขวัญ”

Chinese

“可是我没有手了，你先给我拿着好不好？”冯楠舒很想要，但带名字的杯子和江勤的手哪个都不想放弃。

Thai

“แต่ฉันไม่มีมือว่างแล้ว นายถือไว้ให้ฉันก่อนได้ไหม?” เฝิงหนานซูอยากได้มาก แต่ทั้งแก้วที่มีชื่อกับมือของเจียงฉิน เธอก็ไม่อยากปล่อยอันไหนเลยสักอย่าง

Chinese

江勤听了奇怪：“你的手呢？”

Thai

เจียงฉินได้ยินก็แปลกใจ “แล้วมือเธอไปไหนล่ะ?”

Chinese

小富婆抬起右手，手里捏着刚才从学院超市拿到的杯子，两个杯子现在已经叠在了一起，杯口被她纤细的手指捏着。

Thai

แม่หนูเศรษฐียกมือขวาขึ้น ในมือถือแก้วที่เพิ่งได้มาจากซูเปอร์มาร์เก็ตวิทยาลัย ตอนนี้แก้วสองใบซ้อนกันอยู่ และถูกนิ้วเรียวบางของเธอหนีบขอบแก้วไว้

Chinese

“不是还有另一只吗？”

Thai

“ก็ยังเหลืออีกข้างไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

冯楠舒：？

Thai

เฝิงหนานซู : ?

Chinese

江勤忽然察觉到自己似乎正攥着的一只细嫩柔软的小手，微凉微凉的，有些小巧，于是悄无声息地抬起来看了一眼，眼神瞬间一怔：“冯楠舒，你是什么时候把自己的手塞到我手里的？”

Thai

เจียงฉินพลันตระหนักได้ว่าตนเองดูเหมือนกำลังกุมมือน้อยอันเนียนนุ่มไว้ข้างหนึ่ง มันเย็นเล็กน้อยและค่อนข้างเล็กบอบบาง เขาจึงยกขึ้นมาดูเงียบๆ แววตาพลันชะงักงันไปทันที “เฝิงหนานซู เธอยัดมือตัวเองเข้ามาในมือฉันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?”

Chinese

“在超市的时候。”

Thai

“ตอนอยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต”

Chinese

“妙手神偷啊，我竟然一点都没有察觉，还牵了一路？”江勤惊讶的不行。

Thai

“จอมโจรหัตถ์เทวะชัดๆ ฉันไม่รู้ตัวเลยสักนิด แถมยังจับมือเดินมาตลอดทางเนี่ยนะ?” เจียงฉินประหลาดใจอย่างยิ่ง

Chinese

冯楠舒抿了下红润的小嘴儿：“我的妙手其实是被偷的那个。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อ “จริงๆ แล้วมือของฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกขโมย”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤思考了一下，本打算放手的，但香香软软的又忍不住捏了一下，心想脚都摸过了牵手又怕什么，又不是十指相扣，没那么多讲究。

Thai

เจียงฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง เดิมทีตั้งใจจะปล่อยมือ แต่ความหอมนุ่มนิ่มทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะบีบเบาๆ อีกที ในใจคิดว่าขนาดเท้ายังเคยลูบมาแล้ว แค่จับมือจะไปกลัวอะไร ไม่ใช่ประสานสิบนิ้วสักหน่อย ไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นหรอก

Chinese

“今天心情好，允许咱们俩放肆一次，但下次不能再这样了，偷牵男孩子的手是耍流氓的行为，这次我不怪你。”

Thai

“วันนี้อารมณ์ดี จะอนุญาตให้พวกเราสองคนทำตามใจตัวเองสักครั้ง แต่คราวหน้าห้ามทำแบบนี้อีกนะ การแอบจับมือผู้ชายถือเป็นการกระทำที่อนาจาร ครั้งนี้ฉันไม่ถือสาเธอแล้วกัน”

Chinese

冯楠舒面无表情地看着他：“江勤，你是个大坏蛋。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาอย่างไร้อารมณ์ “เจียงฉิน นายเป็นคนใจร้าย”

Chinese

“啧啧啧，还坏蛋呢，真他妈的甜……”

Thai

“จุ๊ๆๆ ยังจะบอกว่าคนใจร้ายอีก หวานเจี๊ยบชิบเป๋งเลย…”

Chinese

高文慧忍不住吐槽了一句，并按动手机拍了几张照片，感觉每一张都好看到能当壁纸的程度。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำออกมาคำหนึ่ง พลางกดโทรศัพท์ถ่ายรูปไปหลายใบ รู้สึกว่าแต่ละรูปสวยจนเอาไปตั้งเป็นภาพพักหน้าจอได้เลย

Chinese

范淑玲也跟在两人后面，不过没有高文慧跟的那么近，她也觉得江勤和冯楠舒很般配，虽亲密无间但却没有那种热恋小情侣的油腻感，连牵手的动作都很清纯，就像猫爪子挠心一样，看得人痒痒的，让人总忍不住忽然浮现个也想谈恋爱的念头。

Thai

ฟ่านซูหลิงก็เดินตามหลังทั้งสองคนเช่นกัน แต่ไม่ได้ตามชิดเหมือนเกาเหวินฮุ่ย เธอเองก็รู้สึกว่าเจียงฉินกับเฝิงหนานซูเหมาะสมกันมาก แม้จะสนิทสนมแนบชิดแต่กลับไม่มีความเลี่ยนแบบคู่รักข้าวใหม่ปลามันเลย แม้กระทั่งท่าทางการจับมือก็ยังดูไร้เดียงสาบริสุทธิ์ ราวกับมีอุ้งเท้าแมวมาสะกิดเกาหัวใจจนคันยุบยิบ ชวนให้คนที่มองอดไม่ได้ที่จะเกิดความคิดอยากมีแฟนขึ้นมาทันที

Chinese

“吃饭的话总得有个目标吧，你们想吃点什么？”

Thai

“ถ้าจะไปกินข้าวก็ต้องมีเป้าหมายสักหน่อยสิ พวกเธออยากกินอะไรกัน?”

Chinese

“火锅吧，这种天气最适合吃火锅了。”

Thai

“หม้อไฟแล้วกัน อากาศแบบนี้เหมาะกับการกินหม้อไฟที่สุดแล้ว”

Chinese

晚秋的临川已经很冷了，尤其是接近傍晚的时候，北风一瑟瑟，寒意顿时就变得很明显。

Thai

เมืองหลินชวนในปลายฤดูใบไม้ร่วงหนาวมากแล้ว โดยเฉพาะเวลาใกล้พลบค่ำ พอลมเหนือพัดหวีดหวิว ความหนาวเย็นก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนทันที

Chinese

在这样的寒意下，冯楠舒、高文慧和范淑玲一致提议去吃火锅，江勤点点头，开车带她们来到了市中心的一家火锅店。

Thai

ท่ามกลางความหนาวเหน็บเช่นนี้ เฝิงหนานซู เกาเหวินฮุ่ย และฟ่านซูหลิงจึงเสนอเป็นเสียงเดียวกันว่าไปกินหม้อไฟ เจียงฉินพยักหน้าแล้วขับรถพาพวกเธอมาที่ร้านหม้อไฟแห่งหนึ่งในใจกลางเมือง

Chinese

也许大家都觉得今天是个适合吃火锅的日子，所以店里的人乌央乌央的。

Thai

บางทีทุกคนอาจคิดว่าวันนี้เป็นวันที่เหมาะกับการกินหม้อไฟ คนในร้านจึงแน่นขนัดเบียดเสียดยัดเยียด

Chinese

四个人要了个鸳鸯锅，点了满满一桌肉。

Thai

ทั้งสี่คนสั่งหม้อไฟสองซุป และสั่งเนื้อมาเต็มโต๊ะ

Chinese

半晌之后，桌上的菜品被吃空了一半，小富婆早已被辣的小嘴红红，但眼眸里的愉悦感清晰可见。

Thai

หลังจากนั้นครู่ใหญ่ อาหารบนโต๊ะก็ถูกกวาดเรียบไปครึ่งหนึ่ง ริมฝีปากน้อยของแม่หนูเศรษฐีแดงก่ำเพราะความเผ็ดไปนานแล้ว ทว่าความสุขในดวงตากลับมองเห็นได้อย่างชัดเจน

Chinese

……

Thai

…

Chinese

从火锅店吃完饭之后，江勤开着车回到了临大，把三个女孩送回到了宿舍。

Thai

หลังจากกินอาหารเสร็จจากร้านหม้อไฟ เจียงฉินก็ขับรถกลับมาที่ ม.หลินชวน และส่งเด็กสาวทั้งสามคนกลับไปที่หอพัก

Chinese

此时的天色将黑未黑，肃杀的寒意笼罩在校园里，冻得街上的小情侣都少了。

Thai

ในเวลานี้ท้องฟ้าเริ่มโพล้เพล้จวนจะมืด ความหนาวเหน็บเยือกเย็นแผ่ปกคลุมทั่วทั้งมหาวิทยาลัย อากาศหนาวจนคู่รักบนถนนลดจำนวนลงไปถนัดตา

Chinese

江勤本来打算去澡堂洗个澡，却忽然接到了一通来自于吕光荣的电话。

Thai

เดิมทีเจียงฉินตั้งใจจะไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำ ทว่าจู่ๆ ก็ได้รับสายโทรศัพท์จากลวี่กวงหรง

Chinese

老吕先是假模假样地嘘寒问暖了两句，问他最近生意怎么样，有没有需要帮助的地方，还大方的说有要求尽管提，学院一定会帮忙解决。

Thai

เหล่าลวี่เริ่มต้นด้วยการถามไถ่สารทุกข์สุกดิบตามมารยาทไปสองประโยค ถามว่าช่วงนี้ธุรกิจของเขาเป็นอย่างไรบ้าง มีอะไรต้องการความช่วยเหลือไหม ทั้งยังบอกอย่างใจกว้างว่าหากมีข้อเรียกร้องอะไรก็บอกมาได้เลย ทางคณะจะช่วยจัดการให้อย่างแน่นอน

Chinese

他这个辅导员，平时神龙见首不见尾的，这时候忽然打个电话来表示关心，顿时就让江勤提高了警惕。

Thai

อาจารย์ที่ปรึกษาคนนี้ของเขา ปกติเห็นหัวไม่เห็นหาง อยู่ๆ ตอนนี้กลับโทรศัพท์มาแสดงความห่วงใย ก็ทำให้เจียงฉินระแวดระวังตัวขึ้นมาทันที

Chinese

果然，下一秒，老吕话锋一转，说有几个领导要去208参观参观，一个小时后到，让他该整理的整理，该收拾的收拾，以最好的精神面貌迎接视察。

Thai

เป็นไปตามคาด ในวินาทีถัดมาเหล่าลวี่ก็เปลี่ยนหัวข้อการสนทนา บอกว่ามีผู้บริหารหลายคนจะไปเยี่ยมชมห้อง 208 โดยจะมาถึงในอีกหนึ่งชั่วโมง ให้เขาจัดการสิ่งที่ควรจัดการ เก็บกวาดสิ่งที่ควรเก็บกวาด เพื่อเตรียมพร้อมรับการตรวจเยี่ยมด้วยภาพลักษณ์ที่ดีที่สุด

Chinese

“吕老师，来的是什么领导？”

Thai

“อาจารย์ลวี่ ผู้บริหารที่มาเป็นใครเหรอครับ?”

Chinese

“都是咱们学校里的领导，一个是主管校务的张校长，一个是校宣传部的顾主任。”

Thai

“ล้วนเป็นผู้บริหารในมหาวิทยาลัยเราทั้งนั้น คนหนึ่งคือรองอธิการบดีจางที่ดูแลกิจการมหาวิทยาลัย อีกคนคือหัวหน้ากู้จากฝ่ายประชาสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัย”

Chinese

“行，我知道了。”

Thai

“ได้ครับ ผมทราบแล้ว”

Chinese

江勤挂了电话，将手机揣回到了兜里。

Thai

เจียงฉินวางสายแล้วเก็บโทรศัพท์มือถือกลับเข้าไปในกระเป๋า

Chinese

他的创业申请表挂靠的是金融学院的名字，所以老吕率先知道这件事很正常。

Thai

ใบสมัครจัดตั้งธุรกิจของเขายื่นในนามของคณะการเงิน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่เหล่าลวี่จะรู้เรื่องนี้เป็นคนแรก

Chinese

另外，他知道208迟早会迎来这一遭视察。

Thai

นอกจากนี้ เขารู้ดีว่าไม่ช้าก็เร็วห้อง 208 จะต้องเผชิญกับการตรวจเยี่ยมครั้งนี้อยู่แล้ว

Chinese

毕竟新生创业都创到上报纸的地步了，学校领导该关注的肯定会关注一波。

Thai

ในเมื่อนักศึกษาใหม่เริ่มต้นทำธุรกิจจนถึงขั้นลงหนังสือพิมพ์ ผู้บริหารของมหาวิทยาลัยย่อมต้องให้ความสนใจอย่างแน่นอน

Chinese

他拎着澡篮子思考了一下，心说这澡到底还洗不洗？洗的话顶多也就耽误个二十分钟，再去迎接领导不算晚吧。

Thai

เขาหิ้วตะกร้าอาบน้ำพลางครุ่นคิด ในใจนึกว่าจะยังอาบน้ำดีไหม? ถ้าอาบก็คงเสียเวลาอย่างมากแค่ยี่สิบนาที ค่อยไปต้อนรับผู้บริหารก็คงไม่สายหรอกมั้ง

Chinese

但后来一想，他觉得不妥。

Thai

แต่พอลองคิดดูอีกที เขารู้สึกว่าไม่เข้าที

Chinese

万一领导早到了呢？

Thai

ถ้าเกิดผู้บริหารมาถึงก่อนเวลาล่ะ?

Chinese

万一办公室里只有苏奈一个人呢？

Thai

ถ้าเกิดในออฟฟิศมีแค่ซูไน่อยู่คนเดียวล่ะ?

Chinese

万一……

Thai

ถ้าเกิด…

Chinese

我草，不得了不得了。

Thai

เชี่ย ไม่ได้การ ไม่ได้การเด็ดขาด

Chinese

就算苏奈不在办公室，要是董文豪那小子又带人打牌，被领导看到了也不太好看。

Thai

ต่อให้ซูไน่ไม่อยู่ในออฟฟิศ ถ้าเกิดเจ้าเด็กต่งเหวินหาวพาคนอื่นเล่นไพ่ขึ้นมาอีก แล้วผู้บริหารมาเห็นเข้าคงดูไม่ดีเท่าไหร่

Chinese

于是江勤半道又从澡堂子拐了回去，先一步到了208。

Thai

ด้วยเหตุนี้เจียงฉินจึงเลี้ยวกลับระหว่างทางไปโรงอาบน้ำ และไปถึงห้อง 208 ล่วงหน้าหนึ่งก้าว

Chinese

苏奈倒是没看些乱七八糟的东西，而是文静地坐在工位上测试网站，看上去就像一个普普通通没有奇怪爱好的宅女。

Thai

ซูไน่ไม่ได้เปิดดูอะไรเรื่อยเปื่อยไร้สาระ หากแต่นั่งทดสอบเว็บไซต์อยู่ตรงโต๊ะทำงานอย่างเรียบร้อย ดูเผินๆ เหมือนสาวติดบ้านธรรมดาๆ ที่ไม่มีงานอดิเรกแปลกประหลาดอะไร

Chinese

但董文豪确实在带人打牌，以路飞宇满脸纸条的情况来看，他们估计正在兴头上。

Thai

แต่ต่งเหวินหาวกำลังพาคนอื่นเล่นไพ่อยู่จริงๆ เมื่อดูจากสภาพกระดาษที่แปะเต็มหน้าของลู่เฟยอวี่ คาดว่าพวกเขากำลังเล่นกันอย่างเมามันเลยทีเดียว

Chinese

“行了行了，不要打了，赶紧起来收拾一下，把自己的狗窝都整理好。”

Thai

“พอได้แล้วๆ ไม่ต้องเล่นแล้ว รีบลุกขึ้นมาเก็บกวาด จัดการรังหมาของตัวเองให้เรียบร้อยซะ”

Chinese

董文豪掀开眼前的纸条：“老板，你不是说了吗？我们在科技大辛苦了那么久，这两天可以好好休息，该玩玩，该耍耍。”

Thai

ต่งเหวินหาวเลิกแผ่นกระดาษตรงหน้าขึ้น “บอส ไหนบอสบอกว่าพวกเราเหนื่อยที่ ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มาตั้งนาน สองวันนี้ให้พักผ่อนได้เต็มที่ อยากเล่นอะไรก็เล่นได้ตามสบายไงครับ”

Chinese

“今天特殊情况，学校里的领导要来视察。”江勤朝路飞宇的屁股踢了一脚，“赶紧把脸洗了去，看你脸上纸条，挂的跟门帘子一样。”

Thai

“วันนี้เป็นกรณีพิเศษ ผู้บริหารของมหาวิทยาลัยจะมาตรวจเยี่ยม” เจียงฉินเตะเข้าที่ก้นของลู่เฟยอวี่หนึ่งที “รีบไปล้างหน้าซะ ดูแผ่นกระดาษบนหน้านายสิ แขวนระโยงระยางเหมือนมู่ลี่ประตูเข้าไปทุกทีแล้ว”

Chinese

“老板，君子动口不动手！”

Thai

“บอสครับ สุภาพชนใช้แต่วาจาไม่ลงไม้ลงมือนะ!”

Chinese

“别满嘴顺口溜了，人马上到了，赶紧动起来！”

Thai

“ไม่ต้องมาต่อกลอนเลย คนใกล้จะมาถึงแล้ว รีบขยับตัวกันเร็วเข้า!”

Chinese

在江勤的连番喊话之下，208的人齐齐动了起来，把满地的扑克收拾好，扔到了橱子里面，又把工位给整理干净，恢复了一个办公室该有的样子。

Thai

ภายใต้เสียงเร่งยิกๆ ของเจียงฉิน ทุกคนในห้อง 208 ก็เริ่มขยับตัวพร้อมกัน พวกเขาเก็บไพ่ที่เกลื่อนพื้นใส่เข้าไปในตู้ แล้วจัดโต๊ะทำงานให้สะอาดเรียบร้อย ฟื้นฟูสภาพให้กลับมาเป็นออฟฟิศที่ควรจะเป็น

Chinese

“怎么样老板？这样就可以了吧？”董文豪凑过来问了一句。

Thai

“เป็นไงบ้างครับบอส? แบบนี้ใช้ได้แล้วใช่ไหม?” ต่งเหวินหาวขยับเข้ามาถาม

Chinese

“还差点意思。”

Thai

“ยังขาดอะไรไปหน่อย”

Chinese

“哪里还差点意思？我立马叫人弄。”

Thai

“ขาดตรงไหนอีกเหรอครับ? ผมจะสั่งให้คนไปทำเดี๋ยวนี้เลย”

Chinese

江勤眯起眼睛环视一周：“差几台电脑，差几个取暖器，差几台打印机，差几把好椅子。”

Thai

เจียงฉินหรี่ตามองไปรอบๆ “ขาดคอมพิวเตอร์หลายเครื่อง ขาดเครื่องทำความร้อนหลายตัว ขาดเครื่องพิมพ์หลายเครื่อง ขาดเก้าอี้ดีๆ หลายตัว”

Chinese

董文豪：“？？？？？”

Thai

ต่งเหวินหาว : “?????”

Chinese

“这样吧，把所有人的笔记本都搬到隔壁207藏起来，就留三台，咱自己买的取暖器也搬过去，还有打印机、饮水机、把我那个老板椅也挪到207，那几张新椅子也都搬过去，锁起来。”

Thai

“เอาอย่างนี้แล้วกัน ขนโน้ตบุ๊กของทุกคนไปซ่อนไว้ที่ห้อง 207 ข้างๆ ให้เหลือไว้แค่สามเครื่องพอ เครื่องทำความร้อนที่พวกเราซื้อกันเองก็ขนไปด้วย แล้วก็เครื่องพิมพ์ ตู้กดน้ำ ย้ายเก้าอี้บอสของฉันไปที่ห้อง 207 ด้วย เก้าอี้ใหม่พวกนั้นก็ขนไปให้หมด แล้วล็อคห้องไว้”

Chinese

“老板，咱们要搬家啊？”

Thai

“บอสครับ พวกเราจะย้ายออฟฟิศกันเหรอครับ?”

Chinese

江勤压低了声音：“有实权的校领导来视察了，该哭穷了，会哭的孩子有奶吃啊！”

Thai

เจียงฉินกดเสียงต่ำลง “ผู้บริหารมหาวิทยาลัยที่มีอำนาจจริงมาตรวจเยี่ยม ถึงเวลาต้องแกล้งทำตัวจนแล้ว เด็กที่ร้องไห้เก่งถึงจะได้กินนมสิ!”

Chinese

董文豪瞬间明白了，招呼着人赶紧把东西搬到207。

Thai

ต่งเหวินหาวเข้าใจได้ในทันที เขากวักมือเรียกคนอื่นให้รีบขนของไปที่ห้อง 207

Chinese

“路飞宇，上次灯泡是你换的吧？给我卸下来两个。”

Thai

“ลู่เฟยอวี่ คราวที่แล้วนายเป็นคนเปลี่ยนหลอดไฟใช่ไหม? ถอดออกมาให้ฉันสองดวง”

Chinese

“老板，不至于再坑几个灯泡回来吧？”路飞宇满脸震撼。

Thai

“บอสครับ ถึงขั้นต้องหลอกเอาหลอดไฟกลับมาเพิ่มด้วยเหรอครับเนี่ย?” ลู่เฟยอวี่ตกตะลึงไปทั้งหน้า

Chinese

江勤斜了他一眼：“重要的是氛围感懂不懂？领导来了一看，一个幽幽暗暗的小黑屋，里面没几个值钱的东西，再怎么说也得给咱安排一些吧！”

Thai

เจียงฉินเหลือบมองเขา “ที่สำคัญมันคือบรรยากาศ เข้าใจไหม? พอผู้บริหารมาเห็นห้องมืดๆ สลัวๆ ข้างในไม่มีของมีค่าอะไรสักกี่ชิ้น อย่างน้อยก็ต้องจัดสรรอะไรมาให้พวกเราบ้างล่ะน่า!”

Chinese

路飞宇听完之后觉得有道理，于是在桌子上垫了两张报纸，上手拧下来两个灯泡。

Thai

หลังจากลู่เฟยอวี่ฟังจบก็รู้สึกว่ามีเหตุผล เขาจึงปูหนังสือพิมพ์สองแผ่นไว้บนโต๊ะ แล้วลงมือหมุนถอดหลอดไฟออกมาสองดวง

Chinese

就这样，好好的一间办公室，现在看起来又寒酸又幽暗，真有一种艰苦朴素的氛围感。

Thai

ด้วยเหตุนี้ ออฟฟิศที่ดูดีอยู่แท้ๆ ตอนนี้จึงดูซอมซ่อและมืดสลัว ได้บรรยากาศแห่งความยากลำบากสมถะขึ้นมาจริงๆ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)