หลงใหลจนตาค้าง

Chinese

第425章 色呆

Thai

บทที่ 425 คนบื้อลามก

Chinese

下午一点半，窗口卖炒饭的大爷拿了个铁盆，用勺子哐哐打了两下，喊着卖完了，下班了，然后转过身潇洒离去。

Thai

บ่ายโมงครึ่ง ลุงขายข้าวผัดตรงช่องหน้าต่างหยิบกะละมังเหล็กขึ้นมา เอาทัพพีเคาะโป๊กๆ สองที ตะโกนว่าขายหมดแล้ว เลิกงานแล้ว จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างเท่ๆ

Chinese

承包制的食堂就是这点好处，一点也不内卷。

Thai

โรงอาหารระบบเหมาสัมปทานมีข้อดีตรงนี้ ไม่มีการแก่งแย่งแข่งขันกันเลยสักนิด

Chinese

此时，食堂外面又刮起了一阵妖风，感觉像是猪八戒来了一样。

Thai

เวลานี้ ด้านนอกโรงอาหารมีลมประหลาดพัดขึ้นมาอีกระลอก รู้สึกเหมือนตือโป๊ยก่ายกำลังมาอย่างไรอย่างนั้น

Chinese

江勤隔着窗户望出去，能看到学校里有无数小情侣裹紧了衣服，呼呼地往食堂跑，有个哥们儿跑到门口的时候还跌了一个趔趄，不小心摔在了门口。

Thai

เจียงฉินมองผ่านหน้าต่างออกไป สามารถมองเห็นคู่รักในมหาวิทยาลัยนับไม่ถ้วนกำลังห่อตัวในเสื้อผ้าแน่น วิ่งกรูมาทางโรงอาหารอย่างรวดเร็ว มีพี่ชายคนหนึ่งวิ่งมาถึงหน้าประตูก็สะดุดซวนเซ ล้มลงตรงหน้าประตูอย่างไม่ระวัง

Chinese

这，就是谈恋爱的下场。

Thai

นี่แหละคือจุดจบของการมีความรัก

Chinese

江勤美滋滋的喂给冯楠舒一块肉肉，又回头看了一眼，发现那个摔倒的哥们儿有点眼熟，长得跟老曹差不多。

Thai

เจียงฉินป้อนเนื้อชิ้นหนึ่งให้เฝิงหนานซูอย่างมีความสุข พลางหันกลับไปมองอีกแวบหนึ่ง พบว่าพี่ชายที่ล้มคนนั้นดูคุ้นตาอยู่บ้าง หน้าตาคล้ายกับเหล่าเฉา

Chinese

不过他的身高比老曹矮点，也没曹哥那优雅的气度，而且曹哥没那么脏，不流鼻涕。

Thai

ทว่าความสูงของเขาเตี้ยกว่าเหล่าเฉาเล็กน้อย ทั้งยังไม่มีท่วงท่าสง่างามแบบพี่เฉา อีกทั้งพี่เฉาก็ไม่ได้มอมแมมขนาดนั้น ไม่ได้น้ำมูกไหล

Chinese

这个人空有曹少爷的外表，但没有曹少爷的灵魂。

Thai

คนผู้นี้มีเพียงรูปลักษณ์ภายนอกของคุณชายเฉา แต่ไม่มีจิตวิญญาณของคุณชายเฉา

Chinese

“老江，你怎么也在这儿？”

Thai

“เหล่าเจียง นายก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤沉默了一下，发现跌跌撞撞跑过来来的就是老曹，跟在他身边的丁雪还贴心地帮他把粘身上的枯树叶子给摘了下来。

Thai

เจียงฉินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง พบว่าคนที่โซซัดโซเซวิ่งเข้ามาก็คือเหล่าเฉานั่นเอง ติงเสวี่ยที่ตามมาข้างกายเขายังช่วยหยิบใบไม้แห้งที่ติดอยู่บนตัวเขาออกให้อย่างใส่ใจ

Chinese

以丁雪的臭脾气，竟然没骂他笨，看来刚才摔倒的时候应该正说着甜言蜜语来着。

Thai

ด้วยอารมณ์ร้ายๆ ของติงเสวี่ย กลับไม่ได้ด่าว่าเขาโง่ ดูท่าตอนที่ล้มเมื่อครู่นี้คงกำลังพูดคำหวานกันอยู่เป็นแน่

Chinese

“出来吃个午饭也能碰到你们两口子，临大这么小吗？”

Thai

“ออกมาหาข้าวกินมื้อเที่ยงยังเจอกับพวกนายสองผัวเมียได้ ม.หลินชวนมันแคบขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

“主要是能抗风的地方少啊，刚才那股风，给我俩都冻傻了。”

Thai

“หลักๆ คือที่ที่บังลมได้มันมีน้อยน่ะสิ ลมระลอกเมื่อกี้ทำเอาพวกเราสองคนหนาวจนเอ๋อไปหมดแล้ว”

Chinese

曹广宇搓了搓手，放在暖气片上暖了一会儿，又把丁雪的手放在了手里，主打的就是一个恩爱。

Thai

เฉากว่างอวี่ถูมือไปมา วางทาบลงบนแผงทำความร้อนให้อุ่นขึ้นสักพัก จากนั้นก็กุมมือของติงเสวี่ยเอาไว้ในมือ เน้นโชว์ความหวานชื่นล้วนๆ

Chinese

丁雪露出一个开心的表情：“谢谢哥哥~”

Thai

ติงเสวี่ยเผยสีหน้าดีใจ “ขอบคุณนะพี่ชาย~”

Chinese

“不客气雪儿。”

Thai

“ไม่เป็นไรเสวี่ยเอ๋อร์”

Chinese

江勤听完之后头皮都麻了：“丁雪，咱谁不知道谁啊，不要夹了好不好，我的小富婆会学坏的！”

Thai

เจียงฉินฟังจบแล้วรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งหัว “ติงเสวี่ย พวกเรารู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว อย่ามาดัดเสียงแบ๊วได้ไหม แม่หนูเศรษฐีของฉันจะเสียคนเอานะ!”

Chinese

冯楠舒看了一眼江勤：“这个我以前就学会了。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเจียงฉินแวบหนึ่ง “อันนี้ฉันเรียนรู้เป็นตั้งนานแล้ว”

Chinese

丁雪眉头一皱，杀气盎然地开口：“江勤，你别胡说啊，我哪儿夹了？我平时就是这个样子的，对不对啊哥哥？”

Thai

ติงเสวี่ยขมวดคิ้ว เอ่ยขึ้นมาอย่างเปี่ยมรังสีสังหาร “เจียงฉิน นายอย่ามาพูดเหลวไหลนะ ฉันดัดเสียงตรงไหน ปกติฉันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว จริงไหมพี่ชาย”

Chinese

曹广宇也没来得及过脑子就立刻点头：“对对对，平时就是这么夹的。”

Thai

เฉากว่างอวี่ยังไม่ทันได้คิดไตร่ตรองก็พยักหน้าทันที “ใช่ๆๆ ปกติเธอก็ดัดเสียงแบบนี้แหละ”

Chinese

丁雪：“……”

Thai

ติงเสวี่ย “…”

Chinese

江勤露出一个看戏的表情：“要揍他的时候说声，我们躲远点，小富婆穿的白色，我怕血溅身上没法洗。”

Thai

เจียงฉินเผยสีหน้ารอดูเรื่องสนุก “ตอนจะซ้อมเขาบอกด้วยนะ พวกเราจะได้หลบไปไกลๆ หน่อย แม่หนูเศรษฐีใส่ชุดสีขาว ฉันกลัวเลือดกระเด็นใส่แล้วจะซักไม่ออก”

Chinese

曹广宇听完一个哆嗦，忽然觉得食堂比他妈外面都冷。

Thai

เฉากว่างอวี่ฟังจบก็สะดุ้งตัวสั่น จู่ๆ ก็รู้สึกว่าโรงอาหารแม่งหนาวกว่าข้างนอกเสียอีก

Chinese

正在此时，外面又跑过来一对儿手拉手的小情侣，男的个子挺高，女的个子一般，不过因为低着头躲风，所以也看不清脸。

Thai

ในเวลานี้ ด้านนอกมีคู่รักจับมือกันวิ่งมาอีกคู่ ฝ่ายชายตัวค่อนข้างสูง ฝ่ายหญิงรูปร่างปานกลาง ทว่าเพราะก้มหน้าหลบลม จึงมองหน้าไม่ชัด

Chinese

“有点像老任，但是比老任邋遢，头发乱的跟鸡窝似的，还流鼻涕，就光个子高有啥用，这样的人竟然有女朋友？简直离谱。”

Thai

“ดูคล้ายเหล่าเหรินอยู่นะ แต่ซกมกกว่าเหล่าเหริน ผมเผ้ารุงรังเหมือนรังไก่ แถมยังน้ำมูกไหล มีดีแค่ตัวสูงแล้วมีประโยชน์อะไร คนแบบนี้มีแฟนได้ด้วยเหรอ ไร้สาระสิ้นดี”

Chinese

曹广宇为了转移话题，对外面狂奔而来的男生随口评价了一句，在他眼里，全世界超过一米六九的男人都是废物。

Thai

เพื่อเปลี่ยนหัวข้อ เฉากว่างอวี่จึงออกปากวิจารณ์ผู้ชายที่วิ่งกระหืดกระหอบอยู่ข้างนอกตามใจปาก ในสายตาของเขา ผู้ชายทั่วโลกที่สูงเกินหนึ่งเมตรหกสิบเก้าเซนติเมตรล้วนเป็นพวกไม่ได้ความทั้งสิ้น

Chinese

话音刚落，一个惊喜的声音瞬间响起：“咦，曹哥，江哥，伱们也在？”

Thai

สิ้นเสียง น้ำเสียงประหลาดใจระคนยินดีเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นทันที “เอ๊ะ พี่เฉา พี่เจียง พวกพี่ก็อยู่ด้วยเหรอ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

曹广宇也沉默了，没想到真的是任自强和王琳琳。

Thai

เฉากว่างอวี่ก็นิ่งเงียบไปเช่นกัน นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเหรินจื้อเฉียงกับหวังหลินหลินจริงๆ

Chinese

两个人看样也是被刚才的冷风吹傻了，一边搓手一边凑过来，任自强把身子都贴在了暖气片上，感受着后腰传来的温度，整个人都发出了一阵舒心的叹声。

Thai

ทั้งสองคนดูท่าทางก็ถูกลมหนาวเมื่อครู่นี้พัดจนเอ๋อไปเหมือนกัน ขณะถูมือก็ขยับเข้ามา เหรินจื้อเฉียงเอาตัวแนบชิดกับแผงทำความร้อน สัมผัสถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านบั้นเอว ทั้งร่างพลันส่งเสียงถอนหายใจอย่างสบายใจออกมา

Chinese

“错信江哥了，什么还行，这鬼天气，手都伸不出去。”

Thai

“เชื่อพี่เจียงผิดไปจริงๆ อะไรคือพอไหว สภาพอากาศบัดซบแบบนี้ มือยังยื่นออกไปไม่ได้เลย”

Chinese

江勤啐他一口：“别放屁了，我中午从外面回来那会儿还没有风呢，你不怪你起得晚？”

Thai

เจียงฉินถ่มน้ำลายใส่เขาทีหนึ่ง “อย่ามาตดผายลมเลย ตอนเที่ยงฉันกลับมาจากข้างนอกยังไม่มีลมสักนิด นายไม่โทษตัวเองที่ตื่นสายล่ะ”

Chinese

王琳琳点点头：“上午的时候一直没风，我还下楼晒被子呢，刚才下来的时候被子都被吹到地上了。”

Thai

หวังหลินหลินพยักหน้า “ช่วงเช้าไม่มีลมตลอดเลยค่ะ ฉันยังลงมาตากผ้านวมอยู่เลย เมื่อกี้ตอนลงมาผ้านวมถูกพัดปลิวตกพื้นไปแล้ว”

Chinese

“看见没有，群众的眼睛是雪亮的。”

Thai

“เห็นหรือยัง ตาของมหาชนนั้นสว่างกระจ่างแจ้ง”

Chinese

302的三对男女闲聊着，陆续解决了午饭，贴着暖气片就开始犯懒。

Thai

ชายหญิงสามคู่ของห้อง 302 พูดคุยสัพเพเหระ ทยอยจัดการอาหารกลางวันจนเสร็จ พอได้แนบชิดกับแผงทำความร้อนก็เริ่มขี้เกียจขยับตัว

Chinese

冯楠舒是那种高冷御姐范的女孩，丁雪是暴躁短发妹，而王琳琳则是文静甜美类的，可以说是各有特点了。

Thai

เฝิงหนานซูเป็นเด็กสาวสไตล์สาวสวยสูงศักดิ์เย็นชา ติงเสวี่ยเป็นสาวผมสั้นอารมณ์ร้อน ส่วนหวังหลินหลินเป็นแนวเรียบร้อยอ่อนหวาน เรียกได้ว่าต่างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

Chinese

冬天的室内，尤其是靠近锅炉房的食堂，在舒适度上还是可以的。

Thai

ภายในอาคารในฤดูหนาว โดยเฉพาะโรงอาหารที่อยู่ใกล้ห้องหม้อต้มน้ำ ระดับความสบายถือว่าใช้ได้ทีเดียว

Chinese

只是对于小情侣来说这却并不是好去处，因为整个空间开阔而又透明，啥都不能干，除了聊天就是聊天。

Thai

เพียงแต่สำหรับคู่รักแล้วที่นี่กลับไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก เพราะพื้นที่ทั้งหมดทั้งกว้างขวางและเปิดโล่ง ทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากคุยกันก็ทำได้แค่คุยกัน

Chinese

当然了，也有凑一块打牌的，不过这样的群体里虽然也是有男有女，可是有情侣的几率不大，废话，都谈恋爱了谁还有心思打牌啊。

Thai

แน่นอนว่า มีพวกที่จับกลุ่มเล่นไพ่ด้วยเหมือนกัน ทว่าในกลุ่มคนพวกนี้แม้จะมีทั้งชายและหญิง แต่โอกาสที่จะมีคู่รักกลับไม่มากนัก ไร้สาระน่า มีแฟนกันหมดแล้วใครจะมีกะจิตกะใจมานั่งเล่นไพ่กัน

Chinese

那为什么大学里凑一起打牌的男女会这么多？

Thai

แล้วทำไมในมหาวิทยาลัยถึงมีหนุ่มสาวจับกลุ่มเล่นไพ่กันเยอะขนาดนั้น

Chinese

总结来说，打牌也是为了找对象，但找对象可不是为了打牌。

Thai

สรุปแล้ว เล่นไพ่ก็เพื่อหาแฟน แต่การหาแฟนไม่ใช่เพื่อมาเล่นไพ่

Chinese

“超哥，现在一个人在宿舍啊？”

Thai

“พี่เชา ตอนนี้อยู่หอคนเดียวเหรอ”

Chinese

“嗯，在看书，咱们宿舍四个，就超子的住宿费交的不亏，借书卡办的也值。”

Thai

“อืม กำลังอ่านหนังสือ หอพักพวกเราสี่คน มีแค่ค่าหอของเชาจื่อที่จ่ายไปแล้วไม่ขาดทุน บัตรยืมหนังสือก็ทำคุ้มที่สุด”

Chinese

曹广宇忽然从暖气片旁离开：“说到借书卡，丁雪，咱们去图书馆吧，待在这地方消耗时间还不如去看看书，我是打算考研的。”

Thai

เฉากว่างอวี่ผละออกจากข้างแผงทำความร้อนกะทันหัน “พูดถึงบัตรยืมหนังสือ ติงเสวี่ย พวกเราไปห้องสมุดกันเถอะ อยู่ผลาญเวลาที่นี่สู้ไปอ่านหนังสือไม่ได้ ฉันตั้งใจจะสอบเข้าปริญญาโทนะ”

Chinese

“嗯，都听你的。”

Thai

“อืม ตามใจนายหมดเลย”

Chinese

江勤看着他们两口子走远，呵呵一声：“还考研呢，就老曹这个水平，烤地瓜都烤不上。”

Thai

เจียงฉินมองผัวเมียคู่นั้นเดินไกลออกไป หัวเราะหึๆ ออกมาคำหนึ่ง “ยังจะสอบป.โทอีก ระดับฝีมืออย่างเหล่าเฉาน่ะ เผามันเทศยังไม่รอดเลย”

Chinese

冯楠舒捕捉到了关键词，眼睛瞬间一亮：“哥哥，我吃烤地瓜。”

Thai

เฝิงหนานซูจับคำสำคัญได้ ดวงตาพลันเป็นประกายขึ้นมาทันที “พี่ ฉันจะกินมันเผา”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“不是刚吃完饭。”

Thai

“ไม่ใช่เพิ่งกินข้าวเสร็จเหรอ”

Chinese

冯楠舒凑到他耳边悄悄说：“你说出来啵嘴儿的。”

Thai

เฝิงหนานซูยื่นหน้าไปข้างหูเขาแล้วกระซิบ “พี่บอกว่าจะออกมาจูบปากกัน”

Chinese

江勤愣了一下，立马就换上了严肃的表情：“胡说，我从来不和好朋友啵嘴儿，上次也是因为你吃地瓜的时候把小嘴儿吃脏了啊。”

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง เปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันควัน “พูดเหลวไหล ฉันไม่เคยจูบปากกับเพื่อนสนิท คราวก่อนก็เพราะเธอทำปากเลอะตอนกินมันเทศต่างหาก”

Chinese

“我有聊天记录……”

Thai

“ฉันมีประวัติแชตนะ…”

Chinese

小富婆把手机拿出来，然后举给他看，澄净的眼眸里写满了无辜。

Thai

แม่หนูเศรษฐีหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วชูให้เขาดู ในดวงตาอันใสกระจ่างเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา

Chinese

江勤皱了一下眉头，心说日内瓦，真是见了鬼了，他记得他打的明明就是吃饭，怎么变成啵嘴了？

Thai

เจียงฉินขมวดคิ้วมุ่น นึกในใจว่าเจนีวาเอ๊ย ผีหลอกแท้ๆ เขาจำได้ว่าที่ตัวเองพิมพ์ไปชัดๆ คือกินข้าว ไฉนกลายเป็นจูบปากไปได้

Chinese

肯定是周超那个狗东西，找自己聊天求安慰，搞的他打错了字。

Thai

ต้องเป็นเจ้าหมาโจวเชานั่นแน่ๆ มาคุยกับเขาเพื่อขอคำปลอบใจ ทำให้เขาพิมพ์ผิด

Chinese

不过……

Thai

แต่ว่า…

Chinese

老爷们儿确实是要为自己的错误负责任的，这样才不失为一个真正男子汉。

Thai

ลูกผู้ชายตัวจริงต้องรับผิดชอบต่อความผิดพลาดของตัวเอง ถึงจะไม่เสียทีที่เกิดเป็นลูกผู้ชายที่แท้จริง

Chinese

江勤想起之前曾开发过的一个洼地，后来许久都没用了，就是二餐后面的那个小巷子，那地方阳光充足，而且抗风，啵个嘴儿问题不大。

Thai

เจียงฉินนึกถึงทำเลลับแห่งหนึ่งที่เคยบุกเบิกไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากนั้นก็ไม่ได้ใช้อีกเลย นั่นก็คือตรอกเล็กๆ ด้านหลังโรงอาหารสอง ที่ตรงนั้นแสงแดดส่องถึงพอเหมาะ ทั้งยังกันลมได้ดี จะจูบปากกันก็ไม่มีปัญหาอะไร

Chinese

“老任，我们先走了。”

Thai

“เหล่าเหริน พวกเราไปก่อนนะ”

Chinese

“江哥你去哪儿？”

Thai

“พี่เจียงจะไปไหน”

Chinese

“去208处理工作。”

Thai

“ไปจัดการงานที่ 208”

Chinese

“哦哦，我们待会儿也走，去参加社团活动。”

Thai

“อ๋อๆ เดี๋ยวพวกเราก็จะไปเหมือนกัน จะไปร่วมกิจกรรมชมรม”

Chinese

江勤点点头，拉着冯楠舒的小爪子往外就走，然后七拐八拐地进了二餐后面的小巷子，却没想到里面有一对儿正在抱着肩膀打架的男女。

Thai

เจียงฉินพยักหน้า จูงมือน้อยๆ ของเฝิงหนานซูเดินออกไปข้างนอก เลี้ยวลดคดเคี้ยวเข้าไปในตรอกเล็กๆ ด้านหลังโรงอาหารสอง ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่าด้านในจะมีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังกอดไหล่นัวเนียกันอยู่

Chinese

我草，是老曹和丁雪。

Thai

เชี่ยเอ๊ย เป็นเหล่าเฉากับติงเสวี่ย

Chinese

江老板眼见情况不对，立马带着小富婆往外走，结果身后又传来一阵脚步声，把他们堵在了胡同里。

Thai

เถ้าแก่เจียงเห็นท่าไม่ดี รีบพาแม่หนูเศรษฐีเดินออกไปทันที ผลปรากฏว่าด้านหลังมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกระลอก ปิดทางพวกเขาไว้ในตรอก

Chinese

三对男女同时转头，相互对视，然后气氛陷入了长达五秒的沉默。

Thai

ชายหญิงสามคู่หันหน้าพร้อมกัน สบตากันไปมา จากนั้นบรรยากาศก็ตกอยู่ในความเงียบงันยาวนานถึงห้าวินาที

Chinese

“老任，你不是要去参加社团活动？”

Thai

“เหล่าเหริน นายไม่ได้จะไปร่วมกิจกรรมชมรมหรอกเหรอ”

Chinese

“老曹更扯淡，你不是说你去图书馆考研吗？考研还他妈考亲嘴儿吗？”

Thai

“เหล่าเฉายิ่งไร้สาระเข้าไปใหญ่ นายไม่ได้บอกว่าตัวเองจะไปห้องสมุดเพื่อสอบป.โทหรอกเหรอ สอบป.โทห่าอะไรมาสอบจูบปากกันวะ”

Chinese

曹广宇和任自强对视了一眼：“我们其实还好，毕竟是公开的情侣，可是你带你好朋友钻小胡同是做什么的？”

Thai

เฉากว่างอวี่กับเหรินจื้อเฉียงสบตากันแวบหนึ่ง “พวกเรายังพอเข้าใจได้ ยังไงก็เป็นคู่รักเปิดเผย แต่นายพาเพื่อนสนิทมุดเข้าตรอกซอกซอยมาทำอะไรกัน”

Chinese

江勤沉默了半晌，然后伸手从地上捡起了半块砖头：“找了半天，没想到丢这儿了。”

Thai

เจียงฉินนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ จากนั้นก็ยื่นมือไปหยิบเศษอิฐครึ่งก้อนขึ้นมาจากพื้น “หาตั้งนาน นึกไม่ถึงว่าจะทำตกไว้ตรงนี้”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

“行了，你们忙你们的，东西找到就行了。”

Thai

“เอาเถอะ พวกนายทำธุระของพวกนายไป เจอของแล้วก็พอแล้ว”

Chinese

江勤面不改色心不跳地牵住小富婆的手，离开胡同之后，随手把砖头撇到了一边，掉头带着冯楠舒去了207。

Thai

เจียงฉินจูงมือแม่หนูเศรษฐีอย่างหน้าไม่เปลี่ยนสีหัวใจไม่เต้นแรง หลังจากเดินออกจากตรอกแล้ว เขาก็โยนก้อนอิฐทิ้งไปข้างทางอย่างส่งเดช แล้วเลี้ยวพาเฝิงหนานซูตรงไปยังห้อง 207

Chinese

说实话，自从拼团和知乎的主营业务搬出去之后，他就很少往这边来了，就连富贵儿现在也被魏兰兰接到总部那边去了。

Thai

พูดตามตรง ตั้งแต่ธุรกิจหลักของพินถวนและจือฮูย้ายออกไป เขาก็แทบไม่ได้มาทางนี้อีกเลย แม้แต่เจ้าฟู่กุ้ยตอนนี้ก็ถูกเว่ยหลานหลานรับไปอยู่ที่สำนักงานใหญ่ทางนั้นแล้ว

Chinese

但无论有人没人，江勤每次过来都会想起那年圣诞夜和小富婆看电影的事情，可能也是这个原因吧，所以小富婆挺喜欢来这里的。

Thai

แต่ไม่ว่าจะมีคนหรือไม่มีคน ทุกครั้งที่เจียงฉินมาที่นี่มักจะนึกถึงเรื่องที่ดูหนังกับแม่หนูเศรษฐีในคืนวันคริสต์มาสปีนั้น อาจจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ด้วย แม่หนูเศรษฐีจึงชอบมาที่นี่มาก

Chinese

此时距离圣诞节也不远了，窗外寒风兮兮，但室内却温暖如春，就算脱掉外套都不会感到冷。

Thai

เวลานี้ใกล้จะถึงเทศกาลคริสต์มาสแล้ว ด้านนอกหน้าต่างลมหนาวพัดกวัดแกว่ง ทว่าภายในห้องกลับอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ แม้จะถอดเสื้อนอกออกก็ไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิด

Chinese

冯楠舒都熟能生巧了，脱掉靴子，穿着棉袜的小脚踩上沙发，和那年在这里看《忠犬八公》的姿势如出一辙。

Thai

เฝิงหนานซูคุ้นเคยจนชำนาญแล้ว ถอดรองเท้าบูตออก เท้าน้อยๆ ที่สวมถุงเท้าผ้าฝ้ายเหยียบขึ้นไปบนโซฟา ท่าทางเหมือนกับตอนที่ดูเรื่อง 《ฮาชิโกะ หัวใจผูกพัน》 อยู่ที่นี่ในปีนั้นไม่มีผิดเพี้ยน

Chinese

江勤捧着她的脸颊，吻住了她的小嘴儿，动作轻柔而柔润。

Thai

เจียงฉินประคองพวงแก้มของเธอไว้ จุมพิตลงบนริมฝีปากน้อยๆ ของเธอ การกระทำอ่อนโยนและนุ่มนวล

Chinese

仿佛是害怕小富婆这水一样的女孩，太用力会直接被自己给揉碎了。

Thai

ราวกับกลัวว่าเด็กสาวที่ดั่งสายน้ำอย่างแม่หนูเศรษฐี หากออกแรงมากเกินไปจะถูกตนเองขยี้จนแหลกสลายคามือ

Chinese

但随着气息的炙热，他也不由自主地慢慢开始放肆，但又急忙退出阵地，却发现小富婆的舌尖依依不舍地追了过来。

Thai

ทว่าเมื่อลมหายใจร้อนผ่าวขึ้น เขาก็ค่อยๆ เริ่มย่ามใจอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ แต่แล้วก็รีบถอนตัวออกจากสมรภูมิ ทว่ากลับพบว่าปลายลิ้นของแม่หนูเศรษฐีไล่ตามมาอย่างอาลัยอาวรณ์

Chinese

啪——

Thai

เพียะ——

Chinese

江勤轻轻打了一下她的小屁股：“你个色呆，你怎么能伸舌头呢？”

Thai

เจียงฉินตีลงบนก้นน้อยๆ ของเธอเบาๆ ทีหนึ่ง “เธอนี่มันคนบื้อลามกจริงเชียว เธอแลบลิ้นออกมาได้ยังไงกัน”

Chinese

冯楠舒傻乎乎地看着他：“是哥哥先伸的。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาอย่างซื่อบื้อ “พี่เป็นคนแลบออกมาก่อนนะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤咂咂嘴，心说两个人都犯规了怎么办？只能重新来过了，于是又低头吻了过去，而小富婆则闭着眼乖巧承受。

Thai

เจียงฉินจิ๊ปาก คิดในใจว่าทำฟาวล์กันทั้งสองคนแล้วจะทำอย่างไรได้ ก็มีแต่ต้องเริ่มใหม่อีกรอบเท่านั้น ดังนั้นจึงก้มหน้าจูบลงไปอีกครั้ง ส่วนแม่หนูเศรษฐีก็หลับตารองรับอย่างว่าง่าย

Chinese

他虽然已经记不清楚高中时代的细节了，但对于冯楠舒清冷女神的样子仍有印象。

Thai

แม้เขาจะจำรายละเอียดในสมัยมัธยมปลายไม่ค่อยได้แล้ว แต่ก็ยังคงประทับใจในภาพลักษณ์เทพธิดาผู้เย็นชาสูงส่งของเฝิงหนานซู

Chinese

就像大家说的那样，当她脚步蹁跹地走过校园，裙摆被微风浮动，有谁不会被这一抹耀眼的白月光所吸引啊。

Thai

เหมือนอย่างที่ทุกคนพูดกัน ยามที่เธอก้าวเดินอย่างพลิ้วไหวผ่านรั้วโรงเรียน ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามสายลมอ่อน ใครบ้างจะไม่ถูกแสงจันทร์ขาวอันเจิดจ้าจับตานี้ดึงดูดใจ

Chinese

结果现在，又嘤又润……

Thai

ผลลัพธ์ตอนนี้ ทั้งขี้อ้อนทั้งหวานฉ่ำ…

Chinese

江勤重生归来，一直都坚定不移地创业，可他想破头也想不到，小富婆竟然稀里糊涂地成了老板娘。

Thai

เจียงฉินเกิดใหม่กลับมา มุ่งมั่นสร้างธุรกิจอย่างไม่สั่นคลอนมาโดยตลอด ทว่าเขาคิดจนหัวแทบแตกก็คิดไม่ถึงว่า แม่หนูเศรษฐีจะกลายมาเป็นเถ้าแก่เนี้ยอย่างงงๆ เสียได้

Chinese

“冯楠舒？”

Thai

“เฝิงหนานซู”

Chinese

“嗯？”

Thai

“อืม?”

Chinese

“你的老板娘证呢？”

Thai

“ใบรับรองเถ้าแก่เนี้ยของเธอล่ะ”

Chinese

冯楠舒睁开眼睛，傻了好久才回过神，然后侧身拉过自己的羽绒服，在口袋里掏了两下，很快就摸出了自己的老板娘证。

Thai

เฝิงหนานซูลืมตาขึ้น เหม่ออยู่นานกว่าจะได้สติ จากนั้นก็เอี้ยวตัวดึงเสื้อขนเป็ดของตัวเองมา ล้วงกระเป๋าอยู่สองที ไม่นานก็หยิบใบรับรองเถ้าแก่เนี้ยของตัวเองออกมา

Chinese

江勤看着她柔美的小脸：“这几天没看见你戴，我以为你不稀罕了呢。”

Thai

เจียงฉินมองใบหน้างดงามอ่อนหวานของเธอ “สองสามวันนี้ไม่เห็นเธอพกไว้ นึกว่าเธอไม่เห่อแล้วเสียอีก”

Chinese

“稀罕的，但是我前几天带着去上课，不小心在桌角上划了一道。”

Thai

“เห่อสิ แต่สองสามวันก่อนฉันพกไปเข้าเรียน ไม่ระวังไปครูดกับมุมโต๊ะเข้าจนเป็นรอยเส้นหนึ่ง”

Chinese

小富婆伸出手指，指了指上面的一道划痕，表情有些闷闷不乐。

Thai

แม่หนูเศรษฐียื่นนิ้วออกไป ชี้ไปที่รอยขีดข่วนรอยหนึ่งบนนั้น สีหน้าดูหม่นหมองเล็กน้อย

Chinese

她很宝贝这个牌牌的，被划了之后都难过死了，所以不敢经常戴，更喜欢把它揣到口袋里。

Thai

เธอหวงแหนป้ายอันนี้มาก หลังจากเป็นรอยก็เสียใจแทบแย่ ดังนั้นจึงไม่กล้าพกติดตัวออกมาให้เห็นบ่อยๆ ชอบซุกเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อมากกว่า

Chinese

昨晚咳嗽的睡不着，半夜爬起来码字，然后去睡觉了，结果审核过不去，要一段一段的删，以后这种少写吧

Thai

เมื่อคืนไอจนนอนไม่หลับ ตื่นขึ้นมาพิมพ์ตอนดึก จากนั้นก็ไปนอน ผลปรากฏว่าตรวจไม่ผ่าน ต้องทยอยลบออกทีละท่อน คราวหน้าคงต้องเขียนฉากแบบนี้น้อยลงแล้วล่ะ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)