สาวสวยหลอกคนเก่งที่สุด

Chinese

第4章 漂亮女孩最会骗人

Thai

บทที่ 4 ผู้หญิงสวยมักหลอกลวงเก่งที่สุด

Chinese

二百变四百六？

Thai

สองร้อยเปลี่ยนเป็นสี่ร้อยหกสิบ?

Chinese

一天能赚两天半的钱？

Thai

วันเดียวหาเงินได้เท่ากับสองวันครึ่งเลยเหรอ

Chinese

卖盒饭的大爷立马就眼馋了，憨笑着提了下裤管，顺势就蹲在了江勤的旁边，那油腥味和烟味混合的体香扑面而来，顿时让江勤觉得有点上头。

Thai

ลุงขายข้าวกล่องตาลุกวาวขึ้นมาทันที เขายิ้มซื่อๆ พลางดึงขากางเกงขึ้นแล้วนั่งยองๆ ลงข้างเจียงฉิน กลิ่นคาวน้ำมันผสมกลิ่นควันบุหรี่ที่โชยมาปะทะหน้าทำเอาเจียงฉินรู้สึกมึนหัวขึ้นมาทันที

Chinese

不过江勤并没有说什么，只是往旁边挪了挪，并顺势把大爷递过来的那根烟别在了耳朵上。

Thai

แต่เจียงฉินไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ขยับตัวออกไปด้านข้างเล็กน้อย และถือโอกาสเหน็บบุหรี่ที่ลุงยื่นให้ไว้บนใบหู

Chinese

他现在这个样子，完全不像个高中毕业生，倒像个辍学出来混生活的老油子。

Thai

ท่าทางของเขาในตอนนี้ไม่เหมือนเด็กเพิ่งจบมัธยมปลายเลยสักนิด แต่ดูเหมือนพวกเก๋าเกมที่ดรอปเรียนออกมาใช้ชีวิตข้างถนนมากกว่า

Chinese

“爷们儿，你把卖盒饭的地址告诉我吧？”

Thai

“พ่อหนุ่ม บอกทำเลขายข้าวกล่องให้ลุงหน่อยสิ”

Chinese

江勤仿佛早料到了一样，非常熟练地竖起两根手指：“大爷，你给我二百块钱，我把地址告诉你。”

Thai

เจียงฉินราวกับคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว เขาชูสองนิ้วขึ้นอย่างช่ำชอง “ลุง ให้เงินผมสองร้อยหยวน แล้วผมจะบอกทำเลให้”

Chinese

大爷把眼睛瞪得像铜铃，射出闪电般的精明：“二百块？我在这儿干一天才勉强能赚到二百嘞！”

Thai

ลุงเบิกตากว้างราวกับกระดิ่งทองเหลือง สายตาฉายแววเฉียบแหลมดั่งสายฟ้าแลบ “สองร้อยหยวนเนี่ยนะ ลุงขายอยู่ที่นี่ทั้งวันยังแทบจะหาได้แค่สองร้อยหยวนเองนะเว้ย!”

Chinese

“伱换个地址不就能赚四百了吗？”

Thai

“ถ้าลุงเปลี่ยนทำเลก็หาได้สี่ร้อยแล้วไม่ใช่เหรอครับ”

Chinese

“那你先说说，我估摸一下值不值。”卖盒饭的大爷有点犹豫，二百块可不是小数目。

Thai

“งั้นเธอลองพูดมาก่อน ลุงจะได้กะดูว่าคุ้มไหม” ลุงขายข้าวกล่องลังเลอยู่บ้าง สองร้อยหยวนไม่ใช่เงินน้อยๆ เลย

Chinese

“我们刚才去的是网吧一条街。”

Thai

“เมื่อกี้พวกเราไปถนนสายร้านเน็ตมา”

Chinese

“兴海路东头？”

Thai

“สุดถนนซิงไห่ฝั่งตะวันออกเหรอ”

Chinese

“对。”

Thai

“ใช่ครับ”

Chinese

“我还以为什么好地方呢，那地方生意确实不错，但城管查的太严了，我去过一次，车都被扣走了，到现在都要不回来。”

Thai

“ลุงก็นึกว่าที่ไหนดีเด่ ที่นั่นค้าขายดีจริง แต่เทศกิจตรวจเข้มมาก ลุงเคยไปครั้งหนึ่ง รถเข็นยังโดนยึดไปเลย ป่านนี้ยังเอาคืนไม่ได้เลยเนี่ย”

Chinese

“我还没说完呢，你给我二百块钱我就继续往下说，你要觉得不合适我再还给你，我还是个学生，总不会坑你吧？”江勤的声音里充满了诱惑感。

Thai

“ผมยังพูดไม่จบเลย ลุงให้เงินผมสองร้อยหยวนแล้วผมจะเล่าต่อ ถ้าลุงรู้สึกว่าไม่คุ้มผมค่อยคืนเงินให้ ผมยังเป็นนักเรียนอยู่ คงไม่หลอกลุงหรอกมั้งครับ” น้ำเสียงของเจียงฉินเต็มไปด้วยความล่อตาล่อใจ

Chinese

卖盒饭的犹豫半晌，从口袋里掏出二百块钱：“说吧，要是不值的话，我可是要退钱的。”

Thai

ลุงขายข้าวกล่องลังเลอยู่พักใหญ่ ก่อนจะควักเงินสองร้อยหยวนออกมาจากกระเป๋า “พูดมา ถ้าไม่คุ้มลุงขอเงินคืนนะ”

Chinese

江勤把二百卷起来塞进口袋：“那条街有个叫水云间的洗脚城，从门口进去里面有个大院子，七家网吧的消防通道都直通那个院子，还有，看大门的老头喜欢抽红塔山，最重要的是那里没城管。”

Thai

เจียงฉินม้วนเงินสองร้อยหยวนยัดใส่กระเป๋า “บนถนนสายนั้นมีร้านนวดเท้าที่ชื่อสุ่ยอวิ๋นเจียน เดินเข้าประตูไปด้านในจะมีลานกว้าง ทางหนีไฟของร้านเน็ตทั้งเจ็ดร้านเชื่อมตรงไปยังลานนั้น แล้วก็คนแก่ที่เฝ้าประตูชอบสูบบุหรี่หงถ่าซาน ที่สำคัญที่สุดคือที่นั่นไม่มีเทศกิจ”

Chinese

“看门的老头管啥用？他还敢把我放进去卖盒饭？”

Thai

“คนแก่เฝ้าประตูจะมีประโยชน์อะไร เขาจะกล้าปล่อยให้ลุงเข้าไปขายข้าวกล่องเหรอ”

Chinese

江勤淡然一笑：“他是水云间老板的亲爹，看门是因为在家闲得难受。”

Thai

เจียงฉินยิ้มอย่างเรียบนิ่ง “เขาเป็นพ่อแท้ๆ ของเถ้าแก่สุ่ยอวิ๋นเจียน ที่มาเฝ้าประตูก็เพราะอยู่บ้านเฉยๆ แล้วเบื่อ”

Chinese

卖盒饭的琢磨了半晌，脸上猛地一喜：“得了爷们儿，下次来吃盒饭不收钱。”

Thai

ลุงขายข้าวกล่องครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าก็พลันเผยความดีใจ “ได้เลยไอ้หนุ่ม คราวหน้ามากินข้าวกล่องลุงไม่คิดเงิน”

Chinese

“好说好说。”

Thai

“ยินดีครับยินดี”

Chinese

“小小年纪就把洗脚城摸清楚了，你以后大有可为！”

Thai

“อายุน้อยแค่นี้แต่รู้ทะลุปรุโปร่งเรื่องร้านนวดเท้า ต่อไปมีอนาคตไกลแน่!”

Chinese

江勤两手抱拳拱了拱：“过奖过奖！”

Thai

เจียงฉินประสานมือคารวะ “ชมเกินไปแล้วครับ!”

Chinese

旁边的郭子航愣了半天，有些颤抖地抓住江勤，眼神里全都是羡慕：“老江，你已经去过洗脚城那种神奇的地方了？”

Thai

กัวจื่อหางที่อยู่ด้านข้างยืนอึ้งอยู่นาน เขาจับตัวเจียงฉินด้วยความตื่นเต้นปนสั่นเทา แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา “เหล่าเจียง นายเคยไปสถานที่มหัศจรรย์อย่างร้านนวดเท้ามาแล้วเหรอ”

Chinese

“男人的必经之路罢了。”

Thai

“มันก็แค่เส้นทางที่ลูกผู้ชายทุกคนต้องผ่านเท่านั้นแหละ”

Chinese

“啊？”

Thai

“หา?”

Chinese

“行了，别啊了，今天赚到钱了，请你吃点好的。”

Thai

“เอาละ เลิกหาได้แล้ว วันนี้หาเงินได้แล้ว เดี๋ยวฉันเลี้ยงของดีๆ นายเอง”

Chinese

江勤站起来拍拍屁股，怀揣着七百多的巨款，沿着大马路就向前走去。

Thai

เจียงฉินลุกขึ้นตบก้น พกเงินก้อนโตกว่าเจ็ดร้อยหยวนไว้ในอกเสื้อ แล้วเดินมุ่งหน้าไปตามถนนใหญ่

Chinese

看着他潇洒远去的背影，郭子航微微一愣，觉得自己的这位好友身上仿佛有种历尽沧桑的成熟感。

Thai

เมื่อมองแผ่นหลังที่เดินจากไปอย่างผึ่งผายของเขา กัวจื่อหางก็ชะงักไปเล็กน้อย รู้สึกว่าเพื่อนสนิทของตนคนนี้ดูเหมือนจะมีความเป็นผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน

Chinese

就像是电视剧里那种看透了人生的人，脸上虽然还是嬉笑怒骂，但目光却深邃的不行，锋利地像是能看透事物的本质一样。

Thai

ราวกับคนที่มองทะลุชีวิตในละครโทรทัศน์ แม้ใบหน้าจะยังคงมีรอยยิ้มเย้าแหย่ แต่สายตากลับลุ่มลึกเหลือเกิน คมกริบราวกับสามารถมองทะลุแก่นแท้ของสรรพสิ่งได้

Chinese

他们刚才累死累活，跑了一上午明明才卖了三百多，利润都不够买烟的，可江勤张嘴就敢说自己赚了四百六。

Thai

เมื่อครู่นี้พวกเขาเหนื่อยแทบตาย วิ่งวุ่นอยู่ทั้งช่วงเช้ากลับขายได้แค่สามร้อยกว่าหยวน กำไรยังไม่พอซื้อบุหรี่ด้วยซ้ำ แต่เจียงฉินกลับอ้าปากกล้าบอกว่าตัวเองหาได้สี่ร้อยหกสิบหยวน

Chinese

最关键的是，卖盒饭的大爷满脸都写着精明，最后还真被他唬住了，花了二百块就只是买了个地址。

Thai

ที่สำคัญที่สุดคือ ลุงขายข้าวกล่องคนนั้นสีหน้าเต็มไปด้วยความจัดเจน แต่สุดท้ายกลับถูกเขาหลอกจนอยู่หมัด ยอมจ่ายเงินสองร้อยหยวนเพื่อซื้อแค่ทำเลแห่งเดียว

Chinese

能和成年人满嘴跑火车而不露怯，这是郭子航做不到的，他帮妈妈买菜的时候甚至都不敢开口讲价。

Thai

การพูดจาโกหกเป็นน้ำไหลไฟดับกับผู้ใหญ่โดยไม่แสดงความประหม่าออกมาเลย เป็นสิ่งที่กัวจื่อหางทำไม่ได้ เวลาที่เขาช่วยแม่ไปซื้อกับข้าวยังไม่กล้าเอ่ยปากต่อราคาเลยด้วยซ้ำ

Chinese

怪不得他连表白失败都不在乎。

Thai

มิน่าล่ะเขาถึงไม่สนใจแม้กระทั่งการสารภาพรักล้มเหลว

Chinese

班里的人还以为他是装的，觉得他只是想给自己留点可怜又可悲的尊严，可郭子航这一刻却有些相信江勤了，他可能是真的没有把这件事放在心上。

Thai

คนในห้องยังคิดว่าเขาแกล้งทำ คิดว่าเขาแค่อยากรักษาศักดิ์ศรีอันน่าสงสารและน่าเวทนาของตัวเองไว้บ้าง แต่ในวินาทีนี้กัวจื่อหางกลับเริ่มเชื่อเจียงฉินแล้ว เขาอาจจะไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจจริงๆ ก็ได้

Chinese

不过一提到楚丝琪，郭子航的八卦之魂又开始熊熊燃烧了起来。

Thai

แต่พอเอ่ยถึงฉู่ซือฉี วิญญาณความอยากรู้อยากเห็นของกัวจื่อหางก็เริ่มลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

“老江，你和楚女神的事怎么样了？”

Thai

“เหล่าเจียง เรื่องของนายกับเทพธิดาฉู่เป็นยังไงบ้างแล้ว”

Chinese

江勤转头看他一眼：“我和她能有什么事？”

Thai

เจียงฉินหันไปมองเขาแวบหนึ่ง “ฉันกับเธอจะมีเรื่องอะไรได้”

Chinese

“你喜欢了她三年，难道就这样结束了？她可是说上了大学就会考虑的！”郭子航追问不休，他是真的有点不懂，明明熬过暑假就大学了，这时候放弃多亏啊。

Thai

“นายชอบเธอมาตั้งสามปี จะจบลงแบบนี้จริงๆ เหรอ เธออุตส่าห์บอกว่าจะเก็บไปคิดตอนเข้ามหาวิทยาลัยนะ!” กัวจื่อหางซักไซ้ไม่หยุด เขาไม่เข้าใจจริงๆ ทั้งที่ทนผ่านช่วงปิดเทอมฤดูร้อนไปก็เข้ามหาวิทยาลัยแล้ว การยอมแพ้ตอนนี้มันขาดทุนจะตายไป

Chinese

“她说大学就大学？老子还不想等了呢，漂亮女孩如果靠得住，那猪都会上树了。”

Thai

“เธอบอกว่ามหาวิทยาลัยก็ต้องมหาวิทยาลัยเหรอวะ ฉันไม่อยากรอแล้วโว้ย ถ้าผู้หญิงสวยไว้ใจได้ หมูก็ปีนต้นไม้ได้แล้ว”

Chinese

江勤面无表情地说着，言语里全是对爱情的嘲讽。

Thai

เจียงฉินพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ถ้อยคำเต็มไปด้วยการประชดประชันความรัก

Chinese

谈恋爱耽误搞钱，当舔狗耽误人生，前世的血淋淋的教训足以证明这个观点，女人只会影响赚钱的速度，除此之外一无是处。

Thai

มีความรักขัดขวางการหาเงิน เป็นหมาเลียขัดขวางชีวิต บทเรียนนองเลือดในชาติก่อนเพียงพอที่จะพิสูจน์มุมมองนี้แล้ว ผู้หญิงมีแต่จะส่งผลต่อความเร็วในการหาเงิน นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

Chinese

他经历过青春期暗恋的痛苦，又感受过三十万彩礼的恐怖，不是说对女人没兴趣，只是觉得人生再次应该要分清主次。

Thai

เขาเคยผ่านความเจ็บปวดของการแอบรักในวัยรุ่น และเคยสัมผัสความน่าสะพรึงกลัวของสินสอดสามแสนหยวนมาแล้ว ไม่ใช่ว่าเขาไม่สนใจผู้หญิง เพียงแต่รู้สึกว่าเมื่อได้ชีวิตใหม่อีกครั้งก็ควรต้องแยกแยะเรื่องหลักเรื่องรองให้ออก

Chinese

“可是……这都是你的猜测啊，说不定楚丝琪真的打算一上大学就和你谈恋爱，你现在就放弃了不觉得亏吗？”

Thai

“แต่ว่า…นี่มันเป็นการคาดเดาของนายทั้งนั้นเลยนะ ไม่แน่ว่าฉู่ซือฉีอาจจะตั้งใจคบกับนายจริงๆ ตอนเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้ ถ้านายยอมแพ้ตอนนี้ไม่คิดว่าขาดทุนเหรอ”

Chinese

“老郭，男人一旦有这种想法，那基本就相当于画地为牢了，不管是恋爱还是工作都是这样，没有到你手里的，别人就算是说破大天去也不要信。”

Thai

“เหล่ากัว ผู้ชายถ้ามีความคิดแบบนี้ขึ้นมาเมื่อไร ก็แทบไม่ต่างอะไรกับการขังตัวเองไว้ในกรง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรักหรือการทำงานก็เหมือนกัน ตราบใดที่ยังไม่ได้มาอยู่ในมือนาย ต่อให้คนอื่นพูดจาหว่านล้อมสวยหรูแค่ไหนก็อย่าไปเชื่อ”

Chinese

江勤的目光稍稍深邃了一些，忽然想起自己当年刚入职的时候得到的承诺。

Thai

สายตาของเจียงฉินดูลุ่มลึกลงเล็กน้อย จู่ๆ ก็นึกถึงคำสัญญาที่ตนเองเคยได้รับตอนเพิ่งเริ่มทำงานในตอนนั้น

Chinese

什么项目分红，公司干股，国外旅游，直系亲属生活补贴，这跟楚丝琪说努力一点我就和你谈恋爱是一样的，都属于人人都知道，但人人都没见过的传说。

Thai

ไม่ว่าจะเป็นส่วนแบ่งกำไรโครงการ หุ้นลมของบริษัท ท่องเที่ยวต่างประเทศ เงินช่วยเหลือค่าครองชีพของญาติสายตรง เรื่องพวกนี้ก็เหมือนกับที่ฉู่ซือฉีบอกว่าถ้าพยายามอีกนิดฉันจะคบกับนาย ทั้งหมดล้วนเป็นตำนานที่ใครๆ ต่างก็รู้ แต่ไม่เคยมีใครได้เห็นจริงๆ สักคน

Chinese

对传说的东西抱有希望，那她妈还不如相信光呢。

Thai

การตั้งความหวังกับสิ่งที่เป็นตำนาน สู้ไปเชื่อในแสงสว่างยังจะดีกว่าเสียอีก

Chinese

一念及此，江勤就忍不住想起了迪迦，什么宇宙英雄，那他妈就是个老赖。

Thai

พอคิดถึงตรงนี้ เจียงฉินก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงตีก้า ฮีโร่แห่งจักรวาลบ้าบออะไรกัน นั่นมันไอ้คนเบี้ยวหนี้ชัดๆ

Chinese

当年把自己的光借走了，打加坦杰厄的时候溜得飞起，结果后来自己的前途一片黑暗，这家伙提都没提还自己光的事儿。

Thai

ตอนนั้นยืมแสงของตัวเองไป พอสู้กับกาตาโนโซอาก็เผ่นแน่บอย่างไว ผลคือหลังจากนั้นอนาคตของเขามืดมนแปดด้าน เจ้าหมอนี่กลับไม่เอ่ยถึงเรื่องคืนแสงให้ตัวเองเลยสักคำ

Chinese

当什么都不当舔狗，做什么都不做社畜，努力搞钱，这才是人生的正道。

Thai

จะเป็นอะไรก็อย่าเป็นหมาเลีย จะทำอะไรก็อย่าทำตัวเป็นทาสบริษัท มุ่งมั่นหาเงิน นี่สิถึงจะเป็นทางที่ถูกต้องของชีวิต

Chinese

与此同时，郭子航忽然开始飞速挠头，嘴里发出嘶嘶的声音。

Thai

ในเวลาเดียวกัน จู่ๆ กัวจื่อหางก็เริ่มเกาหัวอย่างรวดเร็ว พลางส่งเสียงซี้ดซ้าดออกมาจากปาก

Chinese

江勤看了觉得奇怪，忍不住盯着他打量了几眼。

Thai

เจียงฉินมองดูแล้วรู้สึกแปลกใจ จึงอดไม่ได้ที่จะจ้องมองสำรวจเขาอยู่ครู่หนึ่ง

Chinese

“你怎么了？出门没洗头？”

Thai

“นายเป็นอะไร ออกจากบ้านไม่ได้สระผมเหรอ”

Chinese

“不，我感觉听完你的话之后，我的脑壳里要长脑子了。”

Thai

“เปล่า ฉันรู้สึกว่าหลังจากฟังนายพูดแล้ว กะโหลกศีรษะของฉันมันกำลังจะมีสมองงอกออกมาน่ะสิ”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“？？？？？”

Chinese

下午四点，江勤和郭子航从饭店里走出来，已经是酒足饭饱的状态。

Thai

เวลาสี่โมงเย็น เจียงฉินและกัวจื่อหางเดินออกมาจากร้านอาหาร ในสภาพที่อิ่มหนำสำราญเต็มที่แล้ว

Chinese

不过郭子航还是对酒吧这种地方念念不忘，想求江勤带他去体验一把，但没等他们走出几步，两个熟悉的身影就出现在了他们眼前。

Thai

แต่กัวจื่อหางยังคงอาลัยอาวรณ์กับสถานที่อย่างบาร์ อยากขอร้องให้เจียงฉินพาไปเปิดหูเปิดตาสักครั้ง ทว่ายังไม่ทันที่พวกเขาจะเดินไปได้กี่ก้าว เงาร่างที่คุ้นเคยสองร่างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

Chinese

一个是班里的数学课代表王慧茹，一个就是班花楚丝琪。

Thai

คนหนึ่งคือหวังฮุ่ยหรูตัวแทนวิชาคณิตศาสตร์ประจำห้อง อีกคนหนึ่งก็คือฉู่ซือฉีดาวประจำห้อง

Chinese

两个女孩正挽着手臂从步行街出来，一个拿着淀粉肠，一个举着糖葫芦。

Thai

เด็กสาวสองคนกำลังควงแขนกันเดินออกมาจากถนนคนเดิน คนหนึ่งถือไส้กรอกแป้ง อีกคนหนึ่งถือถังหูลู่

Chinese

夏季的炎热天气让她们有些香汗淋漓，连额前的秀发都被沾湿了，小脸也被热的粉润无比，加上呼吸的急促，导致发育到初现规模的胸口不断地起伏着。

Thai

สภาพอากาศร้อนอบอ้าวในฤดูร้อนทำให้พวกเธอมีเหงื่อซึมกาย แม้แต่เส้นผมตรงหน้าผากก็เปียกชื้น ใบหน้าเนียนนวลแดงระเรื่อจากความร้อน ประกอบกับการหายใจที่กระชั้นถี่ ส่งผลให้หน้าอกที่เริ่มมีขนาดเป็นรูปเป็นร่างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างต่อเนื่อง

Chinese

王慧茹长得很清秀，有一种小家碧玉的感觉，笑起来还有两个梨涡，她穿着一件背带裤，青春活泼，单看的话也算得上是个美女，但和楚丝琪走在一起就没什么优势了。

Thai

หวังฮุ่ยหรูหน้าตาหมดจดงดงาม มีกลิ่นอายของสาวน้อยน่ารักในตระกูลธรรมดา ยามยิ้มยังมีลักยิ้มสองข้าง เธอสวมกางเกงเอี๊ยมดูสดใสอ่อนเยาว์ หากมองเดี่ยวๆ ก็นับได้ว่าเป็นคนสวยคนหนึ่ง ทว่าเมื่อเดินคู่กับฉู่ซือฉีกลับไม่มีความโดดเด่นเอาเสียเลย

Chinese

楚丝琪今天穿的是一件米色的长裙，裙摆垂落到膝盖的位置，眼睛灵动而璀璨，五官精致，红唇饱满，肤色胜雪，映的身边的王慧茹仿佛陪衬。

Thai

วันนี้ฉู่ซือฉีสวมชุดกระโปรงยาวสีเบจ ชายกระโปรงทิ้งตัวลงมาถึงระดับหัวเข่า ดวงตาเป็นประกายสดใส เครื่องหน้าประณีต ริมฝีปากแดงอวบอิ่ม ผิวขาวผ่องดุจหิมะ ขับเน้นให้หวังฮุ่ยหรูที่อยู่ข้างกายดูราวกับเป็นเพียงตัวประกอบ

Chinese

四个人一见面，首先反应过来的就是目光一直朝前的王慧茹，她立马抬起手打了个招呼。

Thai

เมื่อทั้งสี่คนเผชิญหน้ากัน คนแรกที่รู้ตัวก็คือหวังฮุ่ยหรูซึ่งทอดสายตามองตรงไปข้างหน้าตลอดเวลา เธอยกมือขึ้นทักทายทันที

Chinese

“江勤，郭子航，你们怎么在这里？”

Thai

“เจียงฉิน กัวจื่อหาง พวกนายมาทำอะไรที่นี่น่ะ”

Chinese

听到有人在叫自己，江勤下意识地抬头看了过去，目光一不小心就与楚丝琪在熙熙攘攘的人流中交错。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงเรียก เจียงฉินก็เงยหน้ามองไปตามสัญชาตญาณ สายตาประสานเข้ากับฉู่ซือฉีท่ามกลางฝูงชนที่สัญจรไปมาโดยไม่ตั้งใจ

Chinese

接着他就收敛了微笑，有些淡漠地撇过头。

Thai

จากนั้นเขาก็หุบรอยยิ้มลง แล้วเบือนหน้าหนีอย่างเฉยชา

Chinese

也许是因为带着前世记忆的缘故，江勤在看待人际关系的时候总带有一些上帝视角的感觉，所以他对楚丝琪真的没有好感。

Thai

อาจเป็นเพราะมีความทรงจำจากชาติก่อน เจียงฉินจึงมักมองความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลด้วยมุมมองแบบพระเจ้า ดังนั้นเขาจึงไม่มีความรู้สึกดีๆ ต่อฉู่ซือฉีเลยจริงๆ

Chinese

但年近四十的灵魂带给他了足够的成熟稳重，不至于让他扭头就走，但也仅限于这种程度。

Thai

ทว่าจิตวิญญาณของคนที่อายุเกือบสี่สิบปีก็มอบความสุขุมเป็นผู้ใหญ่มากพอให้แก่เขา จนไม่ถึงขั้นสะบัดหน้าเดินหนีไปทันที แต่ก็มีอยู่เพียงเท่านี้เท่านั้น

Chinese

新人新书，求支持，求推荐票

Thai

ผลงานใหม่ของนักเขียนหน้าใหม่ ขอฝากเนื้อฝากตัว ขอแรงสนับสนุนและขอคะแนนโหวตแนะนำด้วยครับ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)